Relaties
alle pijlers
Hoe ervaar jij HET SAMENWONEN
dinsdag 19 augustus 2008 om 13:39
Ik heb op dit forum al heel wat van mij afgeschreven.
Voornamelijk bij het onderwerp 'relaties'.
Na 8 maanden een lat-relatie, heb ik de stap genomen. Ben bij mijn vriend gaan wonen.
Ik ben 26 en woon nu voor het eerst samen! Keek eigenlijk al vanaf mijn 17de heel erg tegen het samenwonen op!
Want samenwonen..dat is een enorme stap. Samen een huis delen, etc.
Nu woon ik 2 weken samen. Heb mijn eigen huisje waar ik helemaal verknocht op ben, achtergelaten..met een traan.
Vind het samenwonen eigenlijk ook heel erg spannend..maar ook leuk! Het is voor mij wel een enorm grote stap geweest.
En als het nu niet werkt..je toch niet prettig voelt?
Hoe ervaren jullie dat? Ook spannend? Eng? Tegenstrijdig?
Misschien kijk ik er zwaar tegenaan..? Allemaal gedachten die in mijn hoofd dwalen.
Voornamelijk bij het onderwerp 'relaties'.
Na 8 maanden een lat-relatie, heb ik de stap genomen. Ben bij mijn vriend gaan wonen.
Ik ben 26 en woon nu voor het eerst samen! Keek eigenlijk al vanaf mijn 17de heel erg tegen het samenwonen op!
Want samenwonen..dat is een enorme stap. Samen een huis delen, etc.
Nu woon ik 2 weken samen. Heb mijn eigen huisje waar ik helemaal verknocht op ben, achtergelaten..met een traan.
Vind het samenwonen eigenlijk ook heel erg spannend..maar ook leuk! Het is voor mij wel een enorm grote stap geweest.
En als het nu niet werkt..je toch niet prettig voelt?
Hoe ervaren jullie dat? Ook spannend? Eng? Tegenstrijdig?
Misschien kijk ik er zwaar tegenaan..? Allemaal gedachten die in mijn hoofd dwalen.
woensdag 20 augustus 2008 om 21:57
Ik woon inmiddels 5 jaar samen, en hier bevalt het super!
Mijn vriend werkt ook in de horeca, en we zien elkaar dus niet zo heel vaak. We eten bijvoorbeeld maar twee doordeweekse dagen samen. En toch denk ik dat dit voor ons hartstikke goed werkt. Toen we een jaar samenwoonden heeft mijn vriend een andere baan gezocht waardoor hij 's avonds thuis was, maar zijn hart ligt bij het koken, dus van die baan werd ie echt niet vrolijker..!
Nu werkt ie weer de voor hem zo fijne tijden, en als we samen zijn, is het ook altijd fijn! We hebben elkaar genoeg te vertellen, hebben nooit ruzie...
Scheelt misschien dat ik ook graag op mezelf ben, heb mijn vriendinnen, sport, dus ik verveel me nooit hoor!
Mijn vriend werkt ook in de horeca, en we zien elkaar dus niet zo heel vaak. We eten bijvoorbeeld maar twee doordeweekse dagen samen. En toch denk ik dat dit voor ons hartstikke goed werkt. Toen we een jaar samenwoonden heeft mijn vriend een andere baan gezocht waardoor hij 's avonds thuis was, maar zijn hart ligt bij het koken, dus van die baan werd ie echt niet vrolijker..!
Nu werkt ie weer de voor hem zo fijne tijden, en als we samen zijn, is het ook altijd fijn! We hebben elkaar genoeg te vertellen, hebben nooit ruzie...
Scheelt misschien dat ik ook graag op mezelf ben, heb mijn vriendinnen, sport, dus ik verveel me nooit hoor!
zondag 24 augustus 2008 om 20:28
quote:aikidoka schreef op 20 augustus 2008 @ 15:46:
[...]
Brummetje, ik snap absoluut niet wat dit met samenwonen te maken heeft. Huishouden moet je altijd doen, of je nu alleen woont of met je ouders of samen of in een woongroep, huishouden moet gebeuren, toch? Tenzij je vriend een enorme rommelkont is en de afspraak is dat jij alles in het huishouden doet kan ik me niet voorstellen dat het huishouden opeens zo heel veel meer werk is als je gaat samenwonen. Of kwam je van thuis vandaan en was je gewend dat alles voor je gedaan werd? Als je dan nu op jezelf gaat wonen dan zal het je misschien nog wel tegen vallen dat in je eentje spullen ook vies worden.
Nou het was wel iets waar wij het meeste ruzie over hadden. Mijn ex begreep me niet hierin. (Dat ik het gewoon niet kán.)
Net zoals hij me met zoveel meer dingen totaal niet begreep.
En ja ik ben van huis uit gaan samenwonen, en nee het was niet zo dat ik thuis niks hoefde te doen.
[...]
Brummetje, ik snap absoluut niet wat dit met samenwonen te maken heeft. Huishouden moet je altijd doen, of je nu alleen woont of met je ouders of samen of in een woongroep, huishouden moet gebeuren, toch? Tenzij je vriend een enorme rommelkont is en de afspraak is dat jij alles in het huishouden doet kan ik me niet voorstellen dat het huishouden opeens zo heel veel meer werk is als je gaat samenwonen. Of kwam je van thuis vandaan en was je gewend dat alles voor je gedaan werd? Als je dan nu op jezelf gaat wonen dan zal het je misschien nog wel tegen vallen dat in je eentje spullen ook vies worden.
Nou het was wel iets waar wij het meeste ruzie over hadden. Mijn ex begreep me niet hierin. (Dat ik het gewoon niet kán.)
Net zoals hij me met zoveel meer dingen totaal niet begreep.
En ja ik ben van huis uit gaan samenwonen, en nee het was niet zo dat ik thuis niks hoefde te doen.
dinsdag 26 augustus 2008 om 09:24
ik woon nu bijna een jaar samen met mijn vriend na 2 jaar op en neer naar België te hebben moeten rijden. Ik dacht dat ik het heerlijk zou vinden om eindelijk samen een huisje te kunnen hebben. De eerste paar maanden beviel het me ook echt prima, altijd iemand thuis waar je je verhaal kunt doen en tegenaan kunt kruipen. Samen beslissen wat er op tafel komt en wat we gingen doen.
Al snel verdween die roze wolk. Ik had al 4 jaar op kamers gewoond, hij heeft ooit 3 maanden samengewoond maar werd verder op zijn wenken bediend bij zijn ouders thuis. Daarnaast is hij zelden thuis omdat hij een veeleisende hobby heeft.
Het komt er dus op neer dat ik vaak alleen thuis zit, het huishouden doe, de boodschappen, de administratie etc. het irriteert me hoe langer hoe meer en ben nu op het punt aangekomen dat zelfs bij mijn ouders gaan wonen me een goed plan lijkt. Maar ja, het ligt er natuurlijk ook aan hoe stabiel je relatie is, en die van ons wankelt al vanaf het begin.
Al snel verdween die roze wolk. Ik had al 4 jaar op kamers gewoond, hij heeft ooit 3 maanden samengewoond maar werd verder op zijn wenken bediend bij zijn ouders thuis. Daarnaast is hij zelden thuis omdat hij een veeleisende hobby heeft.
Het komt er dus op neer dat ik vaak alleen thuis zit, het huishouden doe, de boodschappen, de administratie etc. het irriteert me hoe langer hoe meer en ben nu op het punt aangekomen dat zelfs bij mijn ouders gaan wonen me een goed plan lijkt. Maar ja, het ligt er natuurlijk ook aan hoe stabiel je relatie is, en die van ons wankelt al vanaf het begin.
