Relaties
alle pijlers
Hoe laat ik deze relatie slagen?
dinsdag 23 februari 2010 om 16:09
Hoi allemaal,
Na een aantal mannen die niet bij me pasten ben ik nu een man tegengekomen die totaal anders is. Ik weet niet wat me overkomt.Waren alle andere mannen nooit beschikbaar (getrouwd of not into me) of kon ik niet tegen ze op omdat ik altijd viel voor het type babbelen totdat de ander erbij neervalt, deze man is compleet het tegenovergesteld. Hij is lief, zorgzaam, gek op me, heeft (voorzichtig want we kennen elkaar niet zo lang nog), bijna 4 maanden) plannen voor de toekomst, is grappig. Kortom, helemaal goed.
En toch ben ik bang.Bang dat ik bij deze man de "spanning" ga missen die ik had bij die andere mannen: het achter na moeten lopen *schaam* , het moeten nadenken over wil hij me wel/niet,moet ik wel/niet smsen,hoor ik wel/niet iets van hem(foute spanning, ik weet het). Heel stom want allemaal dingen waar ik alleen maar onrustig van werd en die onrust heb ik bij deze man totaal niet. Ook is deze man qua uiterlijk totaal anders dan de mannen waar ik normaal op val, totaal het tegenovergestelde. Ik vind hem leuk, aantrekkelijk maar vanochtend bijvoorbeeld, zag ik naast me in de file "mijn type" man en dacht ik : oei! is toch wel erg lekker (ookal heeft hij een arrogante kop
).
Ik wil echt dat deze relatie slaagt. Ik ben slecht in relaties of was slecht in het uitkiezen van de juiste mannen. Ik vind me binden eng (bang om iemand te verliezen) en zocht denk ik onbewust mannen uit die toch niet beschikbaar waren dus hoefde ik ook niet bang te zijn om me te binden. Deze man rent niet weg. Hij weet van mijn angst en zegt: als je maar weer terugkomt of ik weet waar ik je weer kan afhalen. Ik heb nog nooit samengewoond, geen idee hoe ik me in een relatie moet gedragen!
Kan ik wel tegen deze "rust"?. Ik wil deze rust, ik ben 36 en het is tijd om verder na te denken over het leven en mijn toekomst (misschien kinderen, samenwonen , dat soort dingen). Maar is hij wel de man voor mij? Ik wil echt dat deze relatie slaagt en wil een toekomst met hem opbouwen. Kan dat met iemand die eigenlijk in eerste instantie je type man niet is? (en in tweede en derde instantie wel!). Ik wil niet opgeven maar ik vind het ook eng allemaal.
Iemand hier ervaring mee of misschien tips om hier relaxed mee om te gaan? (natuurlijk weet ik wel dat ik gewoon moet genieten en maar moet zien hoe het gaat lopen maar ik denk nu eenmaal veel na).
Thanks!
Na een aantal mannen die niet bij me pasten ben ik nu een man tegengekomen die totaal anders is. Ik weet niet wat me overkomt.Waren alle andere mannen nooit beschikbaar (getrouwd of not into me) of kon ik niet tegen ze op omdat ik altijd viel voor het type babbelen totdat de ander erbij neervalt, deze man is compleet het tegenovergesteld. Hij is lief, zorgzaam, gek op me, heeft (voorzichtig want we kennen elkaar niet zo lang nog), bijna 4 maanden) plannen voor de toekomst, is grappig. Kortom, helemaal goed.
En toch ben ik bang.Bang dat ik bij deze man de "spanning" ga missen die ik had bij die andere mannen: het achter na moeten lopen *schaam* , het moeten nadenken over wil hij me wel/niet,moet ik wel/niet smsen,hoor ik wel/niet iets van hem(foute spanning, ik weet het). Heel stom want allemaal dingen waar ik alleen maar onrustig van werd en die onrust heb ik bij deze man totaal niet. Ook is deze man qua uiterlijk totaal anders dan de mannen waar ik normaal op val, totaal het tegenovergestelde. Ik vind hem leuk, aantrekkelijk maar vanochtend bijvoorbeeld, zag ik naast me in de file "mijn type" man en dacht ik : oei! is toch wel erg lekker (ookal heeft hij een arrogante kop
). Ik wil echt dat deze relatie slaagt. Ik ben slecht in relaties of was slecht in het uitkiezen van de juiste mannen. Ik vind me binden eng (bang om iemand te verliezen) en zocht denk ik onbewust mannen uit die toch niet beschikbaar waren dus hoefde ik ook niet bang te zijn om me te binden. Deze man rent niet weg. Hij weet van mijn angst en zegt: als je maar weer terugkomt of ik weet waar ik je weer kan afhalen
. Ik heb nog nooit samengewoond, geen idee hoe ik me in een relatie moet gedragen! Kan ik wel tegen deze "rust"?. Ik wil deze rust, ik ben 36 en het is tijd om verder na te denken over het leven en mijn toekomst (misschien kinderen, samenwonen , dat soort dingen). Maar is hij wel de man voor mij? Ik wil echt dat deze relatie slaagt en wil een toekomst met hem opbouwen. Kan dat met iemand die eigenlijk in eerste instantie je type man niet is? (en in tweede en derde instantie wel!). Ik wil niet opgeven maar ik vind het ook eng allemaal.
Iemand hier ervaring mee of misschien tips om hier relaxed mee om te gaan? (natuurlijk weet ik wel dat ik gewoon moet genieten en maar moet zien hoe het gaat lopen maar ik denk nu eenmaal veel na).
Thanks!
dinsdag 23 februari 2010 om 16:14
heel herkenbaar....had ook altijd foute vriendjes en ruim 3 jaar geleden opeens mijn huidige vriend tegen het lijf gelopen....
in het begin (als ik erop terugkijk) hadden we de lastigste tijd...hij ontzettend rustig...ik die spanning zoek...we hebben echt door veel te praten goed naar elkaar moeten groeien...en nu zou ik echt niet meer anders willen!
We halen nu echt het beste in elkaar naar boven....
die spanning is leuk voor even...maar nu heb ik gewoon rust! Ik hoef me niet suf te piekeren of hij me nog wel leuk vindt, of hij niet stiekum zijn collega of andere vrouw leuker vindt.
Hij vindt mij leuk en inmiddels verwachten we binnenkort ons eerste kindje....
in het begin (als ik erop terugkijk) hadden we de lastigste tijd...hij ontzettend rustig...ik die spanning zoek...we hebben echt door veel te praten goed naar elkaar moeten groeien...en nu zou ik echt niet meer anders willen!
We halen nu echt het beste in elkaar naar boven....
die spanning is leuk voor even...maar nu heb ik gewoon rust! Ik hoef me niet suf te piekeren of hij me nog wel leuk vindt, of hij niet stiekum zijn collega of andere vrouw leuker vindt.
Hij vindt mij leuk en inmiddels verwachten we binnenkort ons eerste kindje....
dinsdag 23 februari 2010 om 16:14
ja dat kan met iemand die eigenlijk je type niet is. of waarvan jij denkt dat hij je type niet is, want uiteindelijk is het met "jouw type" nooit iets geworden, dus wellicht is het je type helemaal niet. hoe pak je dat aan? gewoon, stap voor stap. daten, als het goed voelt samenwonen, misschien als het goed voelt trouwen, als het goed voelt kinderen krijgen etc.
dinsdag 23 februari 2010 om 16:15
Wellicht hooked aan het stress gevoel dat de perikelen in relatie met een "foute" man je brengt? Wellicht houden van drama terwijl je weet dat je doodmoe van wordt? Waardoor je nu denkt als je dat niet voelt is het niet echt?
Ik moest denken aan een stukje tekst van Mary J Blige in haar lied : "No more drama"
Why'd I play the fool
Go through ups and downs
Knowing all the time
You wouldn’t be around
Or maybe I liked the stress
Cuz I was young and restless
But that was long ago
I don’t wanna cry no more
Ik moest denken aan een stukje tekst van Mary J Blige in haar lied : "No more drama"
Why'd I play the fool
Go through ups and downs
Knowing all the time
You wouldn’t be around
Or maybe I liked the stress
Cuz I was young and restless
But that was long ago
I don’t wanna cry no more
dinsdag 23 februari 2010 om 16:16
quote:Lisbeth__Salander schreef op 23 februari 2010 @ 16:09:
Hoi allemaal,
Ik wil echt dat deze relatie slaagt. Ik ben slecht in relatie (of was slecht in het uitkiezen van de juiste mannen). Ik vind me binden eng (bang om iemand te verliezen) en zocht denk ik onbewust mannen uit die toch niet beschikbaar waren dus hoefde ik ook niet bang te zijn om me te binden. Deze man rent niet weg. Hij weet van mijn angst en zegt: als je maar weer terugkomt of ik weet waar ik je weer kan afhalen). Ik heb nog nooit samengewoond, geen idee hoe ik me in een relatie moet gedragen!
Herkenbaar!!! Als je weet dat dit zo is, ben je volgens mij nu bezig je angst te overwinnen..... je bent er nog mee bezig omdat je deze vragen hebt....... en ja dat geeft verwarring...
Voor mij herkenbaar omdat ik ook altijd types koos die niet beschikbaar of not in to me waren....
Totdat ik besloot dat ik dat niet meer wilde en prompt tegen iemand aan liep... daar heb ik een negen maanden een relatie mee gehad toen ik opnieuw zag dat hij niet 100% voor me wilde gaan en dit ook uitsprak... Zes weken na die relatie kwam ik mijn huidige vriend tegen en die was 100% zeker van ons en ging er 100% voor terwijl ik nog in verwarring was....
Doorzetten zou ik zeggen, want inmiddels zijn we bijna vijf jaar bij elkaar (en twee kinderen verder) en het gaat goed!!
Hoi allemaal,
Ik wil echt dat deze relatie slaagt. Ik ben slecht in relatie (of was slecht in het uitkiezen van de juiste mannen). Ik vind me binden eng (bang om iemand te verliezen) en zocht denk ik onbewust mannen uit die toch niet beschikbaar waren dus hoefde ik ook niet bang te zijn om me te binden. Deze man rent niet weg. Hij weet van mijn angst en zegt: als je maar weer terugkomt of ik weet waar ik je weer kan afhalen
). Ik heb nog nooit samengewoond, geen idee hoe ik me in een relatie moet gedragen!Herkenbaar!!! Als je weet dat dit zo is, ben je volgens mij nu bezig je angst te overwinnen..... je bent er nog mee bezig omdat je deze vragen hebt...
.... en ja dat geeft verwarring...Voor mij herkenbaar omdat ik ook altijd types koos die niet beschikbaar of not in to me waren....
Totdat ik besloot dat ik dat niet meer wilde en prompt tegen iemand aan liep... daar heb ik een negen maanden een relatie mee gehad toen ik opnieuw zag dat hij niet 100% voor me wilde gaan en dit ook uitsprak... Zes weken na die relatie kwam ik mijn huidige vriend tegen en die was 100% zeker van ons en ging er 100% voor terwijl ik nog in verwarring was....
Doorzetten zou ik zeggen, want inmiddels zijn we bijna vijf jaar bij elkaar (en twee kinderen verder) en het gaat goed!!
dinsdag 23 februari 2010 om 16:28
Ik had ook vele "foute" vriendjes en partners. Fout in de zin van dat ze emotioneel onbereikbaar waren.
Mijn laatste partner was zo erg dat ik mij geestelijk liet mishandelen. Toen was ik het zo ontzettend beu om altijd maar voor die zogenaamde "spannende, glanzende en zeer foute" types te vallen. Beu dat er in mijn leven op relatie-gebied altijd stress was. Daardoor heb ik het roer compleet omgegooid. Ik ben eens op onderzoek uitgegaan waar dat toch vandaan kwam. Waarom viel ik altijd voor dat soort types? Waarom kon ik een normale man niet leuk vinden maar vond ik die juist saai?
Een hele zoektocht, maar heb er enorm veel van geleerd.
Toen ik iets over relatieverslaving las begonnen bij mij de kwartjes te vallen. Niet alles klopte (bijvoorbeeld mijn verleden is anders), maar ik herkende er wel veel van. Veel hoe ik mezelf opstelde in een relatie.
http://www.counsellingcenterchanges.nl/ ... laving.php
Daarna heb ik een berg boeken verslonden die over dit item gaan en heb ik een paar therapie-sessies gehad.
Mijn laatste partner was zo erg dat ik mij geestelijk liet mishandelen. Toen was ik het zo ontzettend beu om altijd maar voor die zogenaamde "spannende, glanzende en zeer foute" types te vallen. Beu dat er in mijn leven op relatie-gebied altijd stress was. Daardoor heb ik het roer compleet omgegooid. Ik ben eens op onderzoek uitgegaan waar dat toch vandaan kwam. Waarom viel ik altijd voor dat soort types? Waarom kon ik een normale man niet leuk vinden maar vond ik die juist saai?
Een hele zoektocht, maar heb er enorm veel van geleerd.
Toen ik iets over relatieverslaving las begonnen bij mij de kwartjes te vallen. Niet alles klopte (bijvoorbeeld mijn verleden is anders), maar ik herkende er wel veel van. Veel hoe ik mezelf opstelde in een relatie.
http://www.counsellingcenterchanges.nl/ ... laving.php
Daarna heb ik een berg boeken verslonden die over dit item gaan en heb ik een paar therapie-sessies gehad.
dinsdag 23 februari 2010 om 16:30
Super leuk! Al zo snel jullie reacties!
Ik vind het wel echt heel fijn om te lezen dat ik niet de enige ben die dit gevoel heeft (gehad). Ik wil het niet stuk denken en probeer het ook echt meer los te laten maar het houdt me echt wel bezig. Ook omdat ik gewoon niet kan geloven dat dit mij overkomt. Dat het ook goed kan gaan. Het gevoel is ook echt anders dan wat ik voorheen voor mannen voelde. Niet zomaar blinde verliefdheid maar meer. Ik kan het niet zo goed uitleggen. Ik zeg niet zo snel dat ik van iemand hou maar bij hem had ik al vrij snel in het begin dat gevoel. (niet uitgesproken , dat vond ik te vroeg). Ik kan er gewoon niet goed bij. Ik ben alleen wel bang dat je misschien, juist door die rust, sneller in de vriendjes-fase belandt. Herkennen jullie dat?
Waren jullie mannen ook qua uiterlijk niet jullie type man in eerste instantie? Ik leerde deze man kennen via een collega en we zijn begonnen met mailen en foto's sturen. Zijn mails waren zo leuk! Maar ja, dan moet iemand je "in het echt" natuurlijk ook aanspreken. Ik was er op voorbereid dat ik niet op hem zou vallen (klinkt lulliger dan ik het bedoel) en toen ik hem zag dacht ik: Hij is leuk! Hij kwam ook nog eens precies op een moment dat ik totaal niet bezig was met een nieuwe relatie. Ik ging er meer in met het idee van : leuk, nieuwe contacten op doen. En zie hier. Heel bizar allemaal.
Thanks voor jullie leuke reacties!
Ik vind het wel echt heel fijn om te lezen dat ik niet de enige ben die dit gevoel heeft (gehad). Ik wil het niet stuk denken en probeer het ook echt meer los te laten maar het houdt me echt wel bezig. Ook omdat ik gewoon niet kan geloven dat dit mij overkomt. Dat het ook goed kan gaan. Het gevoel is ook echt anders dan wat ik voorheen voor mannen voelde. Niet zomaar blinde verliefdheid maar meer. Ik kan het niet zo goed uitleggen. Ik zeg niet zo snel dat ik van iemand hou maar bij hem had ik al vrij snel in het begin dat gevoel. (niet uitgesproken , dat vond ik te vroeg). Ik kan er gewoon niet goed bij. Ik ben alleen wel bang dat je misschien, juist door die rust, sneller in de vriendjes-fase belandt. Herkennen jullie dat?
Waren jullie mannen ook qua uiterlijk niet jullie type man in eerste instantie? Ik leerde deze man kennen via een collega en we zijn begonnen met mailen en foto's sturen. Zijn mails waren zo leuk! Maar ja, dan moet iemand je "in het echt" natuurlijk ook aanspreken. Ik was er op voorbereid dat ik niet op hem zou vallen (klinkt lulliger dan ik het bedoel) en toen ik hem zag dacht ik: Hij is leuk! Hij kwam ook nog eens precies op een moment dat ik totaal niet bezig was met een nieuwe relatie. Ik ging er meer in met het idee van : leuk, nieuwe contacten op doen. En zie hier. Heel bizar allemaal.
Thanks voor jullie leuke reacties!
dinsdag 23 februari 2010 om 16:35
[quote]Lisbeth__Salander schreef op 23 februari 2010 @ 16:30:
Super leuk! Al zo snel jullie reacties!
Ik ben alleen wel bang dat je misschien, juist door die rust, sneller in de vriendjes-fase belandt. Herkennen jullie dat?
Hij kwam ook nog eens precies op een moment dat ik totaal niet bezig was met een nieuwe relatie. Ik ging er meer in met het idee van : leuk, nieuwe contacten op doen. En zie hier. Heel bizar allemaal.
[quote]
Zo herkenbaar... ... Bij mij dus ook op een moment dat ik er totaal niet mee bezig was.. komt hij ineens binnen lopen... en klikte ook erg goed..
Ik vind het niet erg dat we nu wat meer in een vriendjes-fase zitten (net weer wat ritme aan het zoeken na geboorte tweede kind).. Toen we net wat kregen, was de sex ook leuk en prima.. en werd beter naarmate we elkaar beter leerden kennen...
Tja dat wordt met kinderen zowieso anders.. en volgens mij maakt het niet uit of dat met iemand is waar je vroeger op viel of met je huidige vriend... .. je hebt er gewoon niet altijd tijd voor of zin in...
Al denk ik dat in mijn geval mijn huidige vriend wel een veel betere papa en vriend is dan degenen waar ik hiervoor op viel... (die waren wrs. al heeeeel hard weggerend).
Super leuk! Al zo snel jullie reacties!
Ik ben alleen wel bang dat je misschien, juist door die rust, sneller in de vriendjes-fase belandt. Herkennen jullie dat?
Hij kwam ook nog eens precies op een moment dat ik totaal niet bezig was met een nieuwe relatie. Ik ging er meer in met het idee van : leuk, nieuwe contacten op doen. En zie hier. Heel bizar allemaal.
[quote]
Zo herkenbaar...
... Bij mij dus ook op een moment dat ik er totaal niet mee bezig was.. komt hij ineens binnen lopen... en klikte ook erg goed..Ik vind het niet erg dat we nu wat meer in een vriendjes-fase zitten (net weer wat ritme aan het zoeken na geboorte tweede kind).. Toen we net wat kregen, was de sex ook leuk en prima.. en werd beter naarmate we elkaar beter leerden kennen...
Tja dat wordt met kinderen zowieso anders.. en volgens mij maakt het niet uit of dat met iemand is waar je vroeger op viel of met je huidige vriend... .. je hebt er gewoon niet altijd tijd voor of zin in...
Al denk ik dat in mijn geval mijn huidige vriend wel een veel betere papa en vriend is dan degenen waar ik hiervoor op viel... (die waren wrs. al heeeeel hard weggerend).
dinsdag 23 februari 2010 om 16:41
dinsdag 23 februari 2010 om 16:49
Idd, heel herkenbaar. No more drama, ik heb ook voor het eerst een relatie met iemand die er 100% achter staat én die echt leuk is. Moest ook ontzettend wennen aan zijn betrouwbare normale leuke spontane gezellige niet-arrogante eerlijke gedrag, en het feit dat onze relatie daardoor zo soepel en kalm verloopt. Eerlijk is eerlijk, na een jaar mis ik de jacht en de relatieve vrijheid die mijn vorige relaties me gaven, nog wel eens. Maarrrrr, zo houd ik mezelf voor: aan hem kan en wil ik me echt binden, in tegenstelling tot aan zijn voorgangers. En dat maakt deze relatie, zonder drama's echter dan alle vorige.
dinsdag 23 februari 2010 om 17:04
@mile jij verwoordt het zo mooi!
ik was altijd zo gewend om op mijn tenen te lopen om maar 'leuk' gevonden te worden...die moeite te moeten doen...
bij huidige vriend 'hoef' ik die moeite niet te doen...die maakt geen kutopermerking omdat ik een kilootje ben aangekomen..en die mij niet non stop bekritiseerd op alles wat ik doe...
Ja, die spanning is er niet altijd...en de seks zou ik eerder vertrouwd en lief noemen dan spannend en ruig...maar nooooit wil ik meer terug naar een man waarbij ik constant op mijn tenen moet lopen!
Ja soms is onze relatie 'saai' te noemen...maar dan probeer ik juist actievere/andere dingen met andere mensen te ondernemen...afgelopen zomer met een vriendin een weekje op vakantie geweest..of doe ik leuke dingen met vrienden....
Ik geloof dat het geheim bij mijn vriend en mij vooral zit in het communiceren...denk dat wij dat heel erg goed doen...hoe je dingen ervaart en waarom je dingen op bepaalde manier doet en over je gevoelens bij bepaalde acties etc.
ik was altijd zo gewend om op mijn tenen te lopen om maar 'leuk' gevonden te worden...die moeite te moeten doen...
bij huidige vriend 'hoef' ik die moeite niet te doen...die maakt geen kutopermerking omdat ik een kilootje ben aangekomen..en die mij niet non stop bekritiseerd op alles wat ik doe...
Ja, die spanning is er niet altijd...en de seks zou ik eerder vertrouwd en lief noemen dan spannend en ruig...maar nooooit wil ik meer terug naar een man waarbij ik constant op mijn tenen moet lopen!
Ja soms is onze relatie 'saai' te noemen...maar dan probeer ik juist actievere/andere dingen met andere mensen te ondernemen...afgelopen zomer met een vriendin een weekje op vakantie geweest..of doe ik leuke dingen met vrienden....
Ik geloof dat het geheim bij mijn vriend en mij vooral zit in het communiceren...denk dat wij dat heel erg goed doen...hoe je dingen ervaart en waarom je dingen op bepaalde manier doet en over je gevoelens bij bepaalde acties etc.
dinsdag 23 februari 2010 om 17:10
Ik viel niet meteen op hem, nu wel. De seks was eerst bedeesd, nu beter. De angst om als een soort liefdevolle vrienden begripvol samen te leven heb ik ook nog wel eens (in tegenstelling tot bij mijn ex met wie ik alleen kon ruzien of neuken), maar ook dáár praten we over. En gelukkig zit onder die leuke stabiele romanticus ook een geile man, al is die niet altijd aan de oppervlakte. Ik wil wel dat het geil blijft, dus daar zorg ik wel voor... niet door drama (ff wennen) maar door, eh nouja, ANDERE dingen.
dinsdag 23 februari 2010 om 17:18
Wat vreselijk herkenbaar Lisbeth. Is ook mijn verhaal. Ik heb op dit moment niemand in mijn leven, maar ik merk aan mezelf dat ik toe ben aan rust in evt. toekomstige relaties.
Niet meer de (negatieve) spanning in de relatie, geen verdriet meer, geen oneerlijkheid, geen onzekerheid meer, heerlijke rust. Ik heb het gevoel dat ik ook verslaafd ben/was aan die spanning, alsof me dat een doel geeft/gaf.
Maar ik denk dat ik er klaar mee ben en laat die moeilijke mannen over aan vrouwen die daar nog wel energie voor hebben.
Ik blijf/bleef altijd vasthouden aan een bepaald type.
Ik schrijf in tegenwoordige en verleden tijd, omdat ik er niet helemaal zeker van ben. Voor hetzelfde geld kom ik morgen the usual suspect tegen, word halsoverkop verliefd en besluit om nog een keer mijn kop te stoten. Ach een ezel stoot zich geen....5 keer aan dezelfde steen, toch?
Ik ga dus fijn meelezen met de tips.
Niet meer de (negatieve) spanning in de relatie, geen verdriet meer, geen oneerlijkheid, geen onzekerheid meer, heerlijke rust. Ik heb het gevoel dat ik ook verslaafd ben/was aan die spanning, alsof me dat een doel geeft/gaf.
Maar ik denk dat ik er klaar mee ben en laat die moeilijke mannen over aan vrouwen die daar nog wel energie voor hebben.
Ik blijf/bleef altijd vasthouden aan een bepaald type.
Ik schrijf in tegenwoordige en verleden tijd, omdat ik er niet helemaal zeker van ben. Voor hetzelfde geld kom ik morgen the usual suspect tegen, word halsoverkop verliefd en besluit om nog een keer mijn kop te stoten. Ach een ezel stoot zich geen....5 keer aan dezelfde steen, toch?
Ik ga dus fijn meelezen met de tips.
dinsdag 23 februari 2010 om 17:45
Waarom willen vrouwen zo graag opzettelijk gekwetst worden door de verkeerde types uit te zoeken?? Heb ook een vriendin die dat constant doet, maar ja die is inderdaad zelf niet toe aan een relatie.
Als je nu iemand gevonden hebt waar je tot rust komt, je kan genieten, je zelfvertrouwen is omhoog door alle gemeende complimentjes en het klinkt als een relatie met echte toekomst. Je hebt geen probleem, je moet gewoon genieten.
En als je bang bent dat je te burgerlijk, te saai en teveel sleur hebt met een goede! vent dan ga je maar parachute springen ofzo
Als je nu iemand gevonden hebt waar je tot rust komt, je kan genieten, je zelfvertrouwen is omhoog door alle gemeende complimentjes en het klinkt als een relatie met echte toekomst. Je hebt geen probleem, je moet gewoon genieten.
En als je bang bent dat je te burgerlijk, te saai en teveel sleur hebt met een goede! vent dan ga je maar parachute springen ofzo
dinsdag 23 februari 2010 om 18:06
Uiteindelijk is het denk ik angst dat je zélf te burgerlijk en saai bent, althans dat was het bij mij. Vond mezelf niet spannend en geil dus zocht ik een spannende geile vent om zo toch nog een spannend en geil leven te leiden zeg maar. Vind mezelf nu een stuk leuker, dus dat deel van de spanning mis ik niet meer. Maar eerlijk is eerlijk, mijn dark side roept nog wel eens dat je zonder pijn en drama niet leeft enzo. Gelukkig ben ik de baas over mijn dark side.
woensdag 24 februari 2010 om 07:54
woensdag 24 februari 2010 om 08:26
Ook hier herkenning hoor! Ik was door vorige relaties erg beschadigd. Was heel wantrouwig geworden, werd ook snel jaloers. Terwijl ik van nature juist open, eerlijk en vol vertrouwen ben. Er was alleen teveel kapot gemaakt door voorgaande partners.
Toen ik tegen mijn huidige man aanliep vond ik hem in eerste instantie niet zo leuk, want totaal niet mijn type, en best wel een beetje saai (op het eerste gezicht). Ik was echter niet op zoek naar een nieuwe relatie, had het in mijn eentje veel te goed naar mijn zin, dus ik beoordeelde hem ook niet op zijn ‘relatiegeschiktheid’. En als ‘gewone’vriend leek het me best een geschikte peer. Ik heb hem tijdens een reis ontmoet, dus we hadden alle tijd om elkaar beter te leren kennen. En het klikte. Zó goed zelfs, dat we gevoelens voor elkaar kregen. Stapelverliefd op elkaar werden zelfs. In het begin heb ik, ondanks de vlinders, echt wel getwijfeld. Was dit nou ‘de ware’, wilde ik met een man die zo overduidelijk niet mijn type was de rest van mijn leven doorbrengen? Ik schaamde me zelfs een klein beetje, dacht aan de reactie van mijn ouders en vrienden als ik met zo’n man thuis zou komen (en nu schaam ik me alleen maar dat ik zo oppervlakkig heb kunnen denken). Ik ben nu echt heel blij dat ik me niet door die stompzinnige twijfels heb laten weerhouden. We passen namelijk perfect bij elkaar. We zijn al vrij snel gaan samenwonen, en een jaar na de eerste zoen zijn we getrouwd. En het voelt nog steeds fantastisch! Hij is de liefste, meest zorgzame man die ik me kan wensen. En ik weet voor de volle 100% dat ik hem kan vertrouwen, dat hij me nooit zal belazeren. En daardoor ben ik ook nooit meer wantrouwend, of jaloers. Zelfs als hij met een oude vriendin een dag de hort op gaat doet het me niks, omdat ik weet dat ik hem kan vertrouwen. En dat voelt zó goed, daar kan echt geen lekker uiterlijk tegenop!
Toen ik tegen mijn huidige man aanliep vond ik hem in eerste instantie niet zo leuk, want totaal niet mijn type, en best wel een beetje saai (op het eerste gezicht). Ik was echter niet op zoek naar een nieuwe relatie, had het in mijn eentje veel te goed naar mijn zin, dus ik beoordeelde hem ook niet op zijn ‘relatiegeschiktheid’. En als ‘gewone’vriend leek het me best een geschikte peer. Ik heb hem tijdens een reis ontmoet, dus we hadden alle tijd om elkaar beter te leren kennen. En het klikte. Zó goed zelfs, dat we gevoelens voor elkaar kregen. Stapelverliefd op elkaar werden zelfs. In het begin heb ik, ondanks de vlinders, echt wel getwijfeld. Was dit nou ‘de ware’, wilde ik met een man die zo overduidelijk niet mijn type was de rest van mijn leven doorbrengen? Ik schaamde me zelfs een klein beetje, dacht aan de reactie van mijn ouders en vrienden als ik met zo’n man thuis zou komen (en nu schaam ik me alleen maar dat ik zo oppervlakkig heb kunnen denken). Ik ben nu echt heel blij dat ik me niet door die stompzinnige twijfels heb laten weerhouden. We passen namelijk perfect bij elkaar. We zijn al vrij snel gaan samenwonen, en een jaar na de eerste zoen zijn we getrouwd. En het voelt nog steeds fantastisch! Hij is de liefste, meest zorgzame man die ik me kan wensen. En ik weet voor de volle 100% dat ik hem kan vertrouwen, dat hij me nooit zal belazeren. En daardoor ben ik ook nooit meer wantrouwend, of jaloers. Zelfs als hij met een oude vriendin een dag de hort op gaat doet het me niks, omdat ik weet dat ik hem kan vertrouwen. En dat voelt zó goed, daar kan echt geen lekker uiterlijk tegenop!
woensdag 24 februari 2010 om 08:26
woensdag 24 februari 2010 om 10:08
Heel herkenbaar allemaal. Zelf zit ik (helaas) nog niet in de fase dat ik de "foute" mannen voorbij kan lopen. Ook ik ben bang dat het snel saai gaat worden, dat ik het jagen mis. Als een man laat blijken hevig in mij geïnteresseerd te zijn vind ik dat in het begin leuk maar krijg al snel de kriebels. En dan val ik vervolgens toch weer op een man die wat minder netjes met mij omgaat. En ja dat is zo onrustig allemaal die relatie drama's.
Ben recentelijk een leuk exemplaar tegen gekomen waarvan ik nu nog niet weet onder welke noemer ik hem kan benoemen (??) En ook al baal ik van die onzekerheid die dit alles met zich meebrengt vraag ik mij ook af wat ik zal doen als hij nu zegt en daar ook naar handelt dat hij echt helemaal 100% into me is. Terwijl ik hem dus echt heel leuk vindt.
Lisbeth ik denk dat ik mij wel kan aansluiten bij jou verhaal en zal dit topic maar in de gaten houden. Ik hoop dat het helemaal goed gaat komen tussen jou en deze leuke man.
Ben recentelijk een leuk exemplaar tegen gekomen waarvan ik nu nog niet weet onder welke noemer ik hem kan benoemen (??) En ook al baal ik van die onzekerheid die dit alles met zich meebrengt vraag ik mij ook af wat ik zal doen als hij nu zegt en daar ook naar handelt dat hij echt helemaal 100% into me is. Terwijl ik hem dus echt heel leuk vindt.
Lisbeth ik denk dat ik mij wel kan aansluiten bij jou verhaal en zal dit topic maar in de gaten houden. Ik hoop dat het helemaal goed gaat komen tussen jou en deze leuke man.
