Hoe verder?
zondag 20 januari 2019 om 12:04
Gisterenavond hebben mijn man en ik de zoveelste ruzie gehad over hetzelfde onderwerp. Ik heb hier al eerder over geschreven, maar ik weet anders niet waar ik hiermee terecht moet.
Mijn man en ik zijn meer dan 20 jaar getrouwd. In 2016 werd er prostaatkanker bij hem vastgesteld. Hij is hiervoor behandeld (operatie en bestraling). Hierdoor is hij impotent en heeft hij ongewild urineverlies. Mijn man heeft het hier heel moeilijk mee. Hij schaamt zich voor zijn urineverlies en vindt de geur heel hinderlijk. Hierdoor is hij gestopt met de dingen die hij graag deed (hobbies). Waar we steeds meer conflicten over hebben, is het feit dat hij ook geen zin meer heeft om te vrijen, maar vooral dat hij niet bereid is om naar een oplossing te zoeken. Hij vindt dat ik hem teveel onder druk zet. Hij heeft mij gisterenavond verweten dat ik alleen maar over seks kan praten (nadat ik initiatief had genomen). Hij heeft mij vroeger zelfs verweten dat ik mij gedraag als een slet (hij heeft zich hiervoor wel verontschuldigd). Ik voel mij zo afgewezen. Ik ben ook nog te jong om dit al op te geven.
Mijn man focust zich sterk op het mechanische. Hij wil dat zijn lichaam terug werkt, voor hij terug aan de relatie/seks kan werken. Zijn behandeling loopt echter op zijn einde (kanker moet verder gecontroleerd worden, aan zijn urineverlies is er niet zoveel meer te doen). Ik ben bang dat hij dit niet kan aanvaarden of dat onze relatie niet meer zal bestaan als hij dit eenmaal wel kan.
Ik heb alles geprobeerd wat ik kon bedenken om de situatie te verbeteren, maar nu weet ik het niet meer.
Heeft iemand nog advies?
Bedankt.
Mijn man en ik zijn meer dan 20 jaar getrouwd. In 2016 werd er prostaatkanker bij hem vastgesteld. Hij is hiervoor behandeld (operatie en bestraling). Hierdoor is hij impotent en heeft hij ongewild urineverlies. Mijn man heeft het hier heel moeilijk mee. Hij schaamt zich voor zijn urineverlies en vindt de geur heel hinderlijk. Hierdoor is hij gestopt met de dingen die hij graag deed (hobbies). Waar we steeds meer conflicten over hebben, is het feit dat hij ook geen zin meer heeft om te vrijen, maar vooral dat hij niet bereid is om naar een oplossing te zoeken. Hij vindt dat ik hem teveel onder druk zet. Hij heeft mij gisterenavond verweten dat ik alleen maar over seks kan praten (nadat ik initiatief had genomen). Hij heeft mij vroeger zelfs verweten dat ik mij gedraag als een slet (hij heeft zich hiervoor wel verontschuldigd). Ik voel mij zo afgewezen. Ik ben ook nog te jong om dit al op te geven.
Mijn man focust zich sterk op het mechanische. Hij wil dat zijn lichaam terug werkt, voor hij terug aan de relatie/seks kan werken. Zijn behandeling loopt echter op zijn einde (kanker moet verder gecontroleerd worden, aan zijn urineverlies is er niet zoveel meer te doen). Ik ben bang dat hij dit niet kan aanvaarden of dat onze relatie niet meer zal bestaan als hij dit eenmaal wel kan.
Ik heb alles geprobeerd wat ik kon bedenken om de situatie te verbeteren, maar nu weet ik het niet meer.
Heeft iemand nog advies?
Bedankt.
zaterdag 23 februari 2019 om 22:47
Ik denk dat TO hulp moet zoeken voor zichzelf ja. Zij loopt tegen onmacht aan in dit proces. Haar man zal niet veranderen, iig niet nu.Someonenew schreef: ↑23-02-2019 22:17Dat snap ik ook zeker dat het tijd kost maar ook dat als er na 3 jaar geen vooruitgang inzit qua het verwerken of maar iets tegmoet te komen naar TO dat hij daar hulp bij nodig heeft, en dit wilt hij niet.. Dus moet TO maar hulp zoeken en anders nog weet ik hoeveel jaar wachten? Het is nu soort van trekken aan dood paard..
Dan denk ik dat ze best wat hulp kan gebruiken bij de vraag of en hoelang ze dit nog kan handelen.
Ze kan zijn proces niet sturen, dat van haarzelf wel.
zondag 7 april 2019 om 15:48
Nog even een update. Hier gaat het van kwaad naar erger.
Wij hebben kennissen in het buitenland. Wij gaan daar meestal jaarlijks naartoe en blijven dan enkele dagen bij hen logeren. Mijn man wil dat al heel lang niet meer, omdat hij bang is om een accident te krijgen in hun lakens. Na veel praten is hij er mee akkoord gegaan om hen te bezoeken, maar wel op hotel te logeren.
Het was heel gezellig. We hebben ons laten meeslepen door de gezellige sfeer en we hebben gevreeën. Ik heb hem bevredigd, ik had wel zin in meer, maar ik wilde hem vooral goed doen voelen. Hij was tevreden en de volgende ochtend hebben we nog samen gedoucht. Alles goed en wel, tot hij plotseling urine verloor (waarschijnlijk omdat we de avond ervoor zwaar hadden getafeld). Hij werd razend op mij. Dat het mijn fout was, omdat ik hem onder druk zette. De rest van het weekend was een ramp. Hij wilde niets meer ondernemen met onze kennissen. De hele weg naar huis was het beeld zonder klank. Ondertussen zijn we weer thuis en ik heb er geen zin meer in om het proberen goed te maken. Ik weet niet wat ik nog kan doen.
Wij hebben kennissen in het buitenland. Wij gaan daar meestal jaarlijks naartoe en blijven dan enkele dagen bij hen logeren. Mijn man wil dat al heel lang niet meer, omdat hij bang is om een accident te krijgen in hun lakens. Na veel praten is hij er mee akkoord gegaan om hen te bezoeken, maar wel op hotel te logeren.
Het was heel gezellig. We hebben ons laten meeslepen door de gezellige sfeer en we hebben gevreeën. Ik heb hem bevredigd, ik had wel zin in meer, maar ik wilde hem vooral goed doen voelen. Hij was tevreden en de volgende ochtend hebben we nog samen gedoucht. Alles goed en wel, tot hij plotseling urine verloor (waarschijnlijk omdat we de avond ervoor zwaar hadden getafeld). Hij werd razend op mij. Dat het mijn fout was, omdat ik hem onder druk zette. De rest van het weekend was een ramp. Hij wilde niets meer ondernemen met onze kennissen. De hele weg naar huis was het beeld zonder klank. Ondertussen zijn we weer thuis en ik heb er geen zin meer in om het proberen goed te maken. Ik weet niet wat ik nog kan doen.
zondag 7 april 2019 om 15:55
Heb je iets met de voorgaande 9 bladzijden aan tips gedaan? Heb je al hulp voor jezelf gezocht?Kris_Tmas3 schreef: ↑07-04-2019 15:48Nog even een update. Hier gaat het van kwaad naar erger.
Wij hebben kennissen in het buitenland. Wij gaan daar meestal jaarlijks naartoe en blijven dan enkele dagen bij hen logeren. Mijn man wil dat al heel lang niet meer, omdat hij bang is om een accident te krijgen in hun lakens. Na veel praten is hij er mee akkoord gegaan om hen te bezoeken, maar wel op hotel te logeren.
Het was heel gezellig. We hebben ons laten meeslepen door de gezellige sfeer en we hebben gevreeën. Ik heb hem bevredigd, ik had wel zin in meer, maar ik wilde hem vooral goed doen voelen. Hij was tevreden en de volgende ochtend hebben we nog samen gedoucht. Alles goed en wel, tot hij plotseling urine verloor (waarschijnlijk omdat we de avond ervoor zwaar hadden getafeld). Hij werd razend op mij. Dat het mijn fout was, omdat ik hem onder druk zette. De rest van het weekend was een ramp. Hij wilde niets meer ondernemen met onze kennissen. De hele weg naar huis was het beeld zonder klank. Ondertussen zijn we weer thuis en ik heb er geen zin meer in om het proberen goed te maken. Ik weet niet wat ik nog kan doen.
Want je kunt wel blijven herhalen hoe vervelend het allemaal is, als je zelf niets onderneemt gaat er niets veranderen, ook hier schrijven niet.
zondag 7 april 2019 om 16:31
the_Wicked_Witch schreef: ↑07-04-2019 15:55Heb je iets met de voorgaande 9 bladzijden aan tips gedaan? Heb je al hulp voor jezelf gezocht?
Want je kunt wel blijven herhalen hoe vervelend het allemaal is, als je zelf niets onderneemt gaat er niets veranderen, ook hier schrijven niet.
Ik heb mijn huisarts verteld dat ik niet weet of mijn huwelijk nog te redden valt.
zondag 7 april 2019 om 16:40
Kris_Tmas3 schreef: ↑07-04-2019 16:31Ik heb mijn huisarts verteld dat ik niet weet of mijn huwelijk nog te redden valt.
Ja en toen?
zondag 7 april 2019 om 16:53
Dat hij zo boos werd, is waarschijnlijk omdat hij zich onveilig in de relatie voelt. Intiem zijn met jou, maakte hem kwetsbaar. Die kwetsbaarheid moest hersteld worden door emotioneel weer afstand te nemen.
Bovenstaande even als schets van hoe zoiets kan werken, zonder iemand de schuld te geven.
Belangrijkste advies is en blijft wat mij betreft inderdaad ook: zoek hulp bij een goede psycholoog zodat je voor jezelf dingen op een rijtje kan zetten.
En ook mijn vraag: wat zei de huisarts?
Bovenstaande even als schets van hoe zoiets kan werken, zonder iemand de schuld te geven.
Belangrijkste advies is en blijft wat mij betreft inderdaad ook: zoek hulp bij een goede psycholoog zodat je voor jezelf dingen op een rijtje kan zetten.
En ook mijn vraag: wat zei de huisarts?
Een theorie stelt dat, als iemand ooit ontdekt waar het Universum precies voor dient en waarom het er is, het meteen zal verdwijnen en vervangen zal worden door iets dat nog bizarder en onbegrijpelijker is. Een andere theorie stelt dat dit al gebeurd is.
zondag 7 april 2019 om 17:20
Toen niets. De huisarts had weinig tijd. Hij zei dat ik met mijn man moet praten en als er niet uitraak dat ik eens moet terugkomen. Praten met iemand die je buitensluit.
zondag 7 april 2019 om 17:22
Kris_Tmas3 schreef: ↑07-04-2019 17:20Toen niets. De huisarts had weinig tijd. Hij zei dat ik met mijn man moet praten en als er niet uitraak dat ik eens moet terugkomen. Praten met iemand die je buitensluit.
Ah.
Daar gaan we weer...
Een theorie stelt dat, als iemand ooit ontdekt waar het Universum precies voor dient en waarom het er is, het meteen zal verdwijnen en vervangen zal worden door iets dat nog bizarder en onbegrijpelijker is. Een andere theorie stelt dat dit al gebeurd is.
zondag 7 april 2019 om 17:28
Dat je alleen maar boos kan zijn. En wil zijn.
Een theorie stelt dat, als iemand ooit ontdekt waar het Universum precies voor dient en waarom het er is, het meteen zal verdwijnen en vervangen zal worden door iets dat nog bizarder en onbegrijpelijker is. Een andere theorie stelt dat dit al gebeurd is.
zondag 7 april 2019 om 17:37
Ik heb nochtans het advies van de huisarts proberen volgen. Ik heb gezegd dat ik het jammer vind dat we uit elkaar lijken te groeien omdat we niets meer samen ondernemen en dat ik de indruk heb dat hij niet goed in zijn vel zit. Het enige dat hij geantwoord heeft is dat als ik kanker zou krijgen "dat ik alles dan ongetwijfeld veel beter zou doen". Toen ik vroeg wat hij bedoelde, is hij weggelopen.
zondag 7 april 2019 om 17:38
Kris_Tmas3 schreef: ↑07-04-2019 17:36Ik heb nochtans het advies van de huisarts proberen volgen. Ik heb gezegd dat ik het jammer vind dat we uit elkaar lijken te groeien omdat we niets meer samen ondernemen en dat ik de indruk heb dat hij niet goed in zijn vel zit. Het enige dat hij geantwoord heeft is dat als ik kanker zou krijgen "dat ik alles dan ongetwijfeld veel beter zou doen". Toen ik vroeg wat hij bedoelde, is hij weggelopen.
Dit herhaal je nu al 9 pagina's lang. Ga scheiden of zoek professionele hulp, meer smaken zijn er niet. Ook niet als je er nóg 9 pagina's over doordramt.
zondag 7 april 2019 om 17:42
Hoe ben je het gesprek met de huisarts in gegaan? Heb je alleen gezegd dat jullie huwelijk niet lekker loopt in de hoop dat de huisarts dan de rest regelt of heb je echt je verhaal gedaan en om hulp gevraagd? Heb je aangegeven toen je de afspraak maakte dat het even tijd zou kosten zodat de assistente meer tijd kon inplannen?
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
zondag 7 april 2019 om 17:44
Je kan ook zelf op zoek gaan naar professionele hulp. Google wat, informeer etc. En dan evt bij je huisarts een verwijzing vragen, als dat nodig is. Mogelijk kan het ook via de specialist van je man, ook een meer logische stap, die heeft de connecties . Kan mogelijk dan ook gewoon vergoed worden. Maar doe iets. Je blijft passief en het bij de ander leggen (je man, je huisarts...)Kris_Tmas3 schreef: ↑07-04-2019 17:37Ik heb nochtans het advies van de huisarts proberen volgen. Ik heb gezegd dat ik het jammer vind dat we uit elkaar lijken te groeien omdat we niets meer samen ondernemen en dat ik de indruk heb dat hij niet goed in zijn vel zit. Het enige dat hij geantwoord heeft is dat als ik kanker zou krijgen "dat ik alles dan ongetwijfeld veel beter zou doen". Toen ik vroeg wat hij bedoelde, is hij weggelopen.
zondag 7 april 2019 om 18:24
the_Wicked_Witch schreef: ↑07-04-2019 17:38Dit herhaal je nu al 9 pagina's lang. Ga scheiden of zoek professionele hulp, meer smaken zijn er niet. Ook niet als je er nóg 9 pagina's over doordramt.
Sorry dat ik je verveel met mijn gevoelens.
zondag 7 april 2019 om 18:37
Lekker passief-agressief ook weer.
Een theorie stelt dat, als iemand ooit ontdekt waar het Universum precies voor dient en waarom het er is, het meteen zal verdwijnen en vervangen zal worden door iets dat nog bizarder en onbegrijpelijker is. Een andere theorie stelt dat dit al gebeurd is.
zondag 7 april 2019 om 18:40
prettycassis schreef: ↑07-04-2019 17:44Je kan ook zelf op zoek gaan naar professionele hulp. Google wat, informeer etc. En dan evt bij je huisarts een verwijzing vragen, als dat nodig is. Mogelijk kan het ook via de specialist van je man, ook een meer logische stap, die heeft de connecties . Kan mogelijk dan ook gewoon vergoed worden. Maar doe iets. Je blijft passief en het bij de ander leggen (je man, je huisarts...)
Mijn man wil geen professionele hulp. Ik zie er het nut niet van in om alleen te gaan, maar ik zie geen andere opties meer.
zondag 7 april 2019 om 19:00
hoezo vroeg je wat hij bedoelde, je weet toch wel wat hij bedoelt? hij zegt dat hij niet aan jouw verwachtingen kan voldoen en dat dat komt door zijn ziekteKris_Tmas3 schreef: ↑07-04-2019 17:37Ik heb nochtans het advies van de huisarts proberen volgen. Ik heb gezegd dat ik het jammer vind dat we uit elkaar lijken te groeien omdat we niets meer samen ondernemen en dat ik de indruk heb dat hij niet goed in zijn vel zit. Het enige dat hij geantwoord heeft is dat als ik kanker zou krijgen "dat ik alles dan ongetwijfeld veel beter zou doen". Toen ik vroeg wat hij bedoelde, is hij weggelopen.
Ga toch scheiden, uit jouw berichten spreekt geen enkele liefde, ik gun jouw man een vrouw met meer begrip
zondag 7 april 2019 om 19:11
Er wordt mij verweten dat ik in de slachtofferrol kruip, maar iedereen duwt mij hier wel in de rol van 'dader'. Overal wordt er verteld dat ik met mijn man moet praten, dat ik uit mezelf moet praten en dat ik moet vragen naar zijn gevoelens. Als ik dat doe, dan is het verkeerd.
Hier wordt overal gezegd dat ik professionele hulp moet zoeken. Als ik dan praat met de huisarts, wordt er geïnsinueerd dat ik dat wel niet goed genoeg zal gedaan hebben.
zondag 7 april 2019 om 19:20
Eigenlijk wel grappig, want je verhoudt je op dezelfde manier tot je man. Hij moet zich er overheen zetten of hulp zoeken en vooral een keer klaar zijn.Kris_Tmas3 schreef: ↑07-04-2019 19:11
Hier wordt overal gezegd dat ik professionele hulp moet zoeken. Als ik dan praat met de huisarts, wordt er geïnsinueerd dat ik dat wel niet goed genoeg zal gedaan hebben.
Maar zo werkt dat dus niet. Ook niet voor jou. Jij kunt je er niet overheen zetten en bent blijkbaar na enkele updates ook nog steeds niet klaar.
En jullie zijn allebei boos. Ik snap waarom jullie een goed stel zijn, in veel dingen lijken jullie waarschijnlijk op elkaar, maar dat is nu even heel onhandig omdat jullie zo niet uit die cirkel komen.
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
zondag 7 april 2019 om 19:24
Ik ben het wel met jou eens, je zoekt hulp en probeert met je man te praten en te helpen. Ik vind dat niet dat jij alleen hulp moet gaan zoeken maar jullie allebei jij en vooral ook je man. Maar je geeft al aan dat hij dit niet wil, dus jij kan zoveel doen en proberen als je wil maar als je man niet mee werkt zal het nooit beter worden..Kris_Tmas3 schreef: ↑07-04-2019 19:11Er wordt mij verweten dat ik in de slachtofferrol kruip, maar iedereen duwt mij hier wel in de rol van 'dader'. Overal wordt er verteld dat ik met mijn man moet praten, dat ik uit mezelf moet praten en dat ik moet vragen naar zijn gevoelens. Als ik dat doe, dan is het verkeerd.
Hier wordt overal gezegd dat ik professionele hulp moet zoeken. Als ik dan praat met de huisarts, wordt er geïnsinueerd dat ik dat wel niet goed genoeg zal gedaan hebben.