Ik heb het uitgemaakt, maar voel me zo verrot.
woensdag 27 januari 2010 om 00:14
met als hoogtepunt dat ik hem net zelfs gebeld heb met de mededeling dat ik graag een lat-relatie wil of in ieder geval dat het niet uit is... voel me zo dom! Ik loop hem maar te bellen en ik word misselijk bij de gedachte dat hij met iemand anders gaat straks. Waar komt dit vandaan?
Ik ben altijd heel erg op mezelf geweest, dus ik hou van alleen zijn en hou niet van al te vaak afspreken. Dus ik was voorheen al vaak alleen, maar nu dus helemaal. Ik woonde samen met hem en ik mis toch die aanspraak. Vooral omdat ik nu niemand heb.
Onze relatie ging al maanden niet meer goed. Hij was vaker bij vrienden dan bij ons thuis. We hadden al maanden niets meer samen gedaan (bioscoopje of zelfs al samen op de bank een filmpje kijken). Hij maakte liever afspraken met zijn vrienden dan met mij en daar maakte ik vaak ruzie over. We hadden elke dag wel ruzie, vaak omdat ik me irriteerde. Ik voelde alsof het hele huishouden op mij terecht kwam en hij was meer aan het chillen en hangen. Ik voelde me meer huishoudster ipv vriendin.
De relatie was niet super, maar nu ben ik weer aan het relativeren want hij hielp me wel met de opvoeding (naar school brengen enzo) van mijn kind en ik geef wel heel veel om hem. Toch irriteer ik me aan heel veel aspecten. Ik ben erg doelgericht en richt me meer op prestatie en ga echt op mijn doel af, hij is meer afwachtend en relaxed. Merkte dat ik daar ook wel veel moeite mee had.
Ik weet niet wat ik nu mis, ik voel me heel alleen en eenzaam maar vraag me af of ik hem mis, of iemand, of??
Hij woont op dit moment bij een vriend (sinds een week) en ik vraag me af wat ik nu het beste kan doen, afstand nemen, niet meer bellen, niet meer elkaar zien? Ik vind het moeilijk, want hij was zo'n beetje de enige met wie ik mijn dingen deelde. Ik heb niet echt goede vriendinnen namelijk, wel wat kennissen maar meer niet.
Wat is wijsheid om nu te doen voor mij, ik hoop dat jullie mij kunnen adviseren. Heel erg bedankt, waardeer het al dat je mijn verhaal wilde doornemen.
Ik ben altijd heel erg op mezelf geweest, dus ik hou van alleen zijn en hou niet van al te vaak afspreken. Dus ik was voorheen al vaak alleen, maar nu dus helemaal. Ik woonde samen met hem en ik mis toch die aanspraak. Vooral omdat ik nu niemand heb.
Onze relatie ging al maanden niet meer goed. Hij was vaker bij vrienden dan bij ons thuis. We hadden al maanden niets meer samen gedaan (bioscoopje of zelfs al samen op de bank een filmpje kijken). Hij maakte liever afspraken met zijn vrienden dan met mij en daar maakte ik vaak ruzie over. We hadden elke dag wel ruzie, vaak omdat ik me irriteerde. Ik voelde alsof het hele huishouden op mij terecht kwam en hij was meer aan het chillen en hangen. Ik voelde me meer huishoudster ipv vriendin.
De relatie was niet super, maar nu ben ik weer aan het relativeren want hij hielp me wel met de opvoeding (naar school brengen enzo) van mijn kind en ik geef wel heel veel om hem. Toch irriteer ik me aan heel veel aspecten. Ik ben erg doelgericht en richt me meer op prestatie en ga echt op mijn doel af, hij is meer afwachtend en relaxed. Merkte dat ik daar ook wel veel moeite mee had.
Ik weet niet wat ik nu mis, ik voel me heel alleen en eenzaam maar vraag me af of ik hem mis, of iemand, of??
Hij woont op dit moment bij een vriend (sinds een week) en ik vraag me af wat ik nu het beste kan doen, afstand nemen, niet meer bellen, niet meer elkaar zien? Ik vind het moeilijk, want hij was zo'n beetje de enige met wie ik mijn dingen deelde. Ik heb niet echt goede vriendinnen namelijk, wel wat kennissen maar meer niet.
Wat is wijsheid om nu te doen voor mij, ik hoop dat jullie mij kunnen adviseren. Heel erg bedankt, waardeer het al dat je mijn verhaal wilde doornemen.
woensdag 27 januari 2010 om 00:24
Schrijf het hier van je af en bel hem niet meer.
Ik denk dat je iemand mist, en niet hem.
Het is logisch dat je het K'T zou vinden als hij met iemand zou gaan maar verlaag jezelf ajb niet tot halfbakken relatie.
Het feit dat hij meer aandacht besteed aan zijn vrienden dan aan jou zegt al genoeg. Hij is jou niet waard!
Ik denk dat je iemand mist, en niet hem.
Het is logisch dat je het K'T zou vinden als hij met iemand zou gaan maar verlaag jezelf ajb niet tot halfbakken relatie.
Het feit dat hij meer aandacht besteed aan zijn vrienden dan aan jou zegt al genoeg. Hij is jou niet waard!
woensdag 27 januari 2010 om 00:32
Wat fijn, deze reacties al zo gauw. Ik ben meestal nooit zo laat op, maar nu kan ik gewoon niet slapen.
Ik ben steeds meer aan het denken van "was hij nou echt zo slecht voor me, sommigen hebben het veel slechter, hij deed toch wel klusjes in huis zoals gaatjes boren, dingen die ik niet kon" Zijn het excuses?
Een vriendin die ik altijd belde nadat we weer ruzie hadden gehad en eigenlijk wel alles vanaf het begin heeft aangehoord van mijn kant sprak ik vandaag weer en ik vertelde haar dat ik me zooo alleen voel. Toen zei ze, ja maar wat is het verschil, voorheen was je ook elke avond alleen en dat is ook zo! Maar hij moest op een gegeven moment wel thuiskomen of voordat hij wegging kon ik nog wel mijn verhaal kwijt en dat mis ik denk ik.
Ik ben steeds meer aan het denken van "was hij nou echt zo slecht voor me, sommigen hebben het veel slechter, hij deed toch wel klusjes in huis zoals gaatjes boren, dingen die ik niet kon" Zijn het excuses?
Een vriendin die ik altijd belde nadat we weer ruzie hadden gehad en eigenlijk wel alles vanaf het begin heeft aangehoord van mijn kant sprak ik vandaag weer en ik vertelde haar dat ik me zooo alleen voel. Toen zei ze, ja maar wat is het verschil, voorheen was je ook elke avond alleen en dat is ook zo! Maar hij moest op een gegeven moment wel thuiskomen of voordat hij wegging kon ik nog wel mijn verhaal kwijt en dat mis ik denk ik.
woensdag 27 januari 2010 om 07:36
Dit is mijn derde relatie, 1e relatie was 3 jaar en de vader van mijn kind, 2e relatie duurde een jaar en deze relatie ook bijna 3 jaar. Ik ben 27, hij is 22.
Wat te doen als hij me belt, zeggen dat ik tijdelijk afstand wil? Ik heb geen liefdesverdriet zoals bij mijn andere relaties, maar wel dus het 'iets' missen.
Wat te doen als hij me belt, zeggen dat ik tijdelijk afstand wil? Ik heb geen liefdesverdriet zoals bij mijn andere relaties, maar wel dus het 'iets' missen.
woensdag 27 januari 2010 om 08:33
[quote]sannej schreef op 27 januari 2010 @ 07:36:
Dit is mijn derde relatie, 1e relatie was 3 jaar en de vader van mijn kind, 2e relatie duurde een jaar en deze relatie ook bijna 3 jaar. Ik ben 27, hij is 22.
Wat te doen als hij me belt, zeggen dat ik tijdelijk afstand wil? Ik heb geen liefdesverdriet zoals bij mijn andere relaties, maar wel dus het 'iets' missen.[/quote]
Dan heb je toch je antwoord al, ik dacht je het nog niet wist.
Dit is mijn derde relatie, 1e relatie was 3 jaar en de vader van mijn kind, 2e relatie duurde een jaar en deze relatie ook bijna 3 jaar. Ik ben 27, hij is 22.
Wat te doen als hij me belt, zeggen dat ik tijdelijk afstand wil? Ik heb geen liefdesverdriet zoals bij mijn andere relaties, maar wel dus het 'iets' missen.[/quote]
Dan heb je toch je antwoord al, ik dacht je het nog niet wist.
woensdag 27 januari 2010 om 09:03
woensdag 27 januari 2010 om 09:15
quote:Stoeptegel schreef op 27 januari 2010 @ 08:58:
Het feit dat je geen liefdesverdriet hebt zegt nogal wat, vind je niet?
Denk dat die meneer tijdelijk bij je is geweest omdat je niet alleen kon zijn maar er is wel meer voor nodig om een relatie te doen slagen.
Jeetje, wat goed. Dit is namelijk waar! Toen het uitging met relatie 2 voelde ik me ook zo en toen ben ik met hem gegaan omdat ik me dus zo voelde (hij was al een vriend van me en hij had mij altijd wel leuk gevonden). Wegens huisvesting problemen is hij bij mij komen wonen en nu dus weer 2 jaar verder.
Erg eigenlijk en dat wil ik dit keer dus echt NIET doen, vandaar dat ik hier ook mijn verhaal heb neergezet.
Toen ik vanochtend wat boodschappen ging doen zag ik de valentijnskaarten liggen, en toen bedacht ik me dat ik vorig jaar niets van hem had gehad met valentijn en afgelopen kerst ook niet!! Nu wil ik niet hebberig overkomen hoor, maar ik vind het altijd leuk om iets te kopen en dan het idee dat iemand aan je gedacht heeft en iets voor je ging kopen vind ik al lief en dat gebeurde niet eens
Bovendien was het erg lullig, dat ik allemaal cadeautjes onder de boom had gelegd met een aantal voor hem, dus mijn zoontje en hij leuk cadeautjes uitpakken en ik keek alleen maar.. pfff eigenlijk verdien ik wel iemand die meer leuke dingen met mij wil doen en dat was met hem niet zo.
Het feit dat je geen liefdesverdriet hebt zegt nogal wat, vind je niet?
Denk dat die meneer tijdelijk bij je is geweest omdat je niet alleen kon zijn maar er is wel meer voor nodig om een relatie te doen slagen.
Jeetje, wat goed. Dit is namelijk waar! Toen het uitging met relatie 2 voelde ik me ook zo en toen ben ik met hem gegaan omdat ik me dus zo voelde (hij was al een vriend van me en hij had mij altijd wel leuk gevonden). Wegens huisvesting problemen is hij bij mij komen wonen en nu dus weer 2 jaar verder.
Erg eigenlijk en dat wil ik dit keer dus echt NIET doen, vandaar dat ik hier ook mijn verhaal heb neergezet.
Toen ik vanochtend wat boodschappen ging doen zag ik de valentijnskaarten liggen, en toen bedacht ik me dat ik vorig jaar niets van hem had gehad met valentijn en afgelopen kerst ook niet!! Nu wil ik niet hebberig overkomen hoor, maar ik vind het altijd leuk om iets te kopen en dan het idee dat iemand aan je gedacht heeft en iets voor je ging kopen vind ik al lief en dat gebeurde niet eens
woensdag 27 januari 2010 om 09:18
quote:Stoeptegel schreef op 27 januari 2010 @ 09:03:
Focus je op je zelf, probeer sociale contacten aan te knopen, vriendschappen te ontwikkelen. Een netwerk creeeren. Dan zal je in de toekomst vrienden zo nu en dan kunnen bellen/afspreken voor wat aanspraak. Beter dan dat te zoeken bij een man die niet bij je past en waar je ongelukkig van wordt.Ja, dit wil ik graag doen. Ook vooral het sociale, zou graag weleens even bij iemand op de koffie willen gaan. een beetje kletsen, dat zou al genoeg zijn denk ik. Ik hoop dat het me gaat lukken. En daarnaast wil ik graag ook meer concentreren op mijn studie. Het is alleen zo moeilijk, het lijkt wel alsof iedereen al een hele grote vriendenkring heeft.
Focus je op je zelf, probeer sociale contacten aan te knopen, vriendschappen te ontwikkelen. Een netwerk creeeren. Dan zal je in de toekomst vrienden zo nu en dan kunnen bellen/afspreken voor wat aanspraak. Beter dan dat te zoeken bij een man die niet bij je past en waar je ongelukkig van wordt.Ja, dit wil ik graag doen. Ook vooral het sociale, zou graag weleens even bij iemand op de koffie willen gaan. een beetje kletsen, dat zou al genoeg zijn denk ik. Ik hoop dat het me gaat lukken. En daarnaast wil ik graag ook meer concentreren op mijn studie. Het is alleen zo moeilijk, het lijkt wel alsof iedereen al een hele grote vriendenkring heeft.
woensdag 27 januari 2010 om 09:59
Dat lijkt maar zo. Meeste mensen raken in een relatie vaak erg gericht op elkaar. De sociale contacten bestaan dan vaak uit collega's en familie. Schrap dat weg en je houdt een klein handje goede vrienden over (als je geluk hebt en het besef dat je daar bewust tijd in moet steken).
Ik heb vroeger (nu 38jr) hele meutes zgn vrienden gehad, is weinig van over met kinderen, gezin, familie, baan en weekenden die bestaan uit boodschappen doen, opruimen en tijd voor elkaar. Zo gaan die dingen
Sterkte! Alleen je eigen gezelschap went snel en is best prettig hoor. Die eerste weken gewoon even doorbijten en je heel zielig voelen, dat mag.
Ik heb vroeger (nu 38jr) hele meutes zgn vrienden gehad, is weinig van over met kinderen, gezin, familie, baan en weekenden die bestaan uit boodschappen doen, opruimen en tijd voor elkaar. Zo gaan die dingen
Sterkte! Alleen je eigen gezelschap went snel en is best prettig hoor. Die eerste weken gewoon even doorbijten en je heel zielig voelen, dat mag.
zondag 31 januari 2010 om 23:25
Het lukt me nog niet helemaal goed. Ik voel me al de hele week zo alleen en eenzaam, vandaag heb ik hem gebeld en gevraagd of hij wilde komen omdat ik (zogenaamd) zin had.... pfff, 10 minuten laten stond hij voor mn deur. Daarna kregen we toch weer onenigheid en is hij weggegaan terwijl ik nog wilde praten. Hij belde me met "ik wil je niet kwijt" dus ik zeg tegen hem, ik merk het, waarom kom je dan niet even terug om te praten. Nee, daar had hij geen zin in. Terwijl hij 10 minuten verder woont in hetzelfde dorp. Ik voel me nu nog kut en het boeit hem niet blijkbaar, hij zei, ik spreek je van de week nog wel even. Als ik hem vraag om te komen n*uken staat hij direct voor mn deur maar als ik me rot voel en hem dan vraag om te komen wil hij niet.
maandag 1 februari 2010 om 09:28
ik vind dat ook best wel raar eigenlijk. Je maakt de relatie uit, maar je wil wel seks met hem. Leg es uit?
Eenzaamheid los je niet op door maar mensen om je heen te verzamelen. Je jezelf weer goed gaan voelen, los van eventuele andere mensen om je heen, kost een hoop inspanning. Je maakt je eigen geluk. Dat geluk kan en mag je laten af hangen van anderen.
Mijn relatie is ook net uit, heeft ruim twee jaar geduurd en ze zat en zit vreselijk diep bij mij. De enige manier waarop ik goed over haar heen kan komen is afstand houden. Niet meer bellen, niet meer sms-en, niet meer mailen en al helemaal niet met elkaar seksen.
Eenzaamheid los je niet op door maar mensen om je heen te verzamelen. Je jezelf weer goed gaan voelen, los van eventuele andere mensen om je heen, kost een hoop inspanning. Je maakt je eigen geluk. Dat geluk kan en mag je laten af hangen van anderen.
Mijn relatie is ook net uit, heeft ruim twee jaar geduurd en ze zat en zit vreselijk diep bij mij. De enige manier waarop ik goed over haar heen kan komen is afstand houden. Niet meer bellen, niet meer sms-en, niet meer mailen en al helemaal niet met elkaar seksen.