Relaties
alle pijlers
Ik moet het even kwijt..
maandag 2 april 2018 om 15:09
Beste mensen,
Normaal lees ik altijd mee op het forum, maar schrijf ik zelf niets. Vandaag toch een account aangemaakt, ik wil iets met jullie delen..
Mijn vriend en ik hebben 3 jaar een relatie. We wonen daarvan al 1 jaartje samen. Dit verloopt eigenlijk heel erg goed.
Een tijd geleden hebben we besloten om te stoppen met huren, en een huis te kopen. Iets wat écht van ons is.
We zijn al een tijdje bezig met allerlei papierwerk in orde te brengen, notarissen, etc.
Mijn vriend gaf me altijd de indruk dat hij erg optimistisch is, onze toekomst zag er goed uit, hij ging er helemaal voor. We gingen samen naar meubelwinkels, om inspiratie op te doen, hadden al beslist met welk soort materie we gingen werken, kortom: we gingen ervoor!
Nou, vrijdagavond was hij erg stil. Ik vroeg hem wat er scheelde, maar hij zei dat alles ok was. Ik ken hem zo goed, dat ik het nogmaals vroeg, waarop hij duidelijk zei, dat hij ergens met twijfels zit. Hij weet niet goed wat hij moet denken, ligt helemaal overhoop met zijn gevoelens.
Dit kwam in bij mij als donderslag bij heldere hemel..
Mijn wereld stond helemaal op zijn kop.
De dag erna stond hij op, en zei me dat hij even naar zijn ouders ging en er even moest over praten met hen. (wat hij normaal nooit doet..)
Later op de dag kwam hij terug thuis, en zei hij dat hij nog steeds niet wist wat hij ermee moest. Hij heeft wat tijd nodig voor zichzelf.
We hebben samen besloten dat hij eventjes terug gaat naar zijn ouders, 1 weekje, om even tot zichzelf te komen en alles op een rijtje te zetten. Dat gun ik hem vanharte.
Dus.. hij is deze morgen vertrokken.
En ik ben zo verward, ik voel me alleen.
Hij heeft wel al eens te kampen gehad met twijfels, maar telkens erweer bovenop gekomen.
Vorig jaar is hij afgestudeerd en is op zijn 23ste begonnen met werken. Het werk dat hij nu doet, doet hij helemaal niet graag. Het is mentaal erg belastend, moet een hele dag problemen oplossen, en heeft zelf amper tijd om eventjes naar het toilet te gaan.
Hij werkt van 7u tem 18.30u savonds. Hij zei me dat hij in een “sleur” terecht gekomen is.
Ik wil mezelf zeker niet goed praten, maar ik vermoed dat dit eventueel met de job kan te maken hebben.
Het is allemaal begonnen sinds hij daar ging werken.
Vroeger was hij een totaal ander mens, stond veel gelukkiger in het leven.
Mijn vraag naar jullie: kan dit te maken hebben met een job, of andere aspecten in het leven? Kan dit een negatieve blik geven op je relatie o.a?
En wat zijn jullie tips, wat kan ik doen om het in mijn hoofd iets rustiger te maken..
Sorry voor mijn verward verhaal, mijn hoofd slaat even op hol..
Alvast bedankt,
Liefs
Normaal lees ik altijd mee op het forum, maar schrijf ik zelf niets. Vandaag toch een account aangemaakt, ik wil iets met jullie delen..
Mijn vriend en ik hebben 3 jaar een relatie. We wonen daarvan al 1 jaartje samen. Dit verloopt eigenlijk heel erg goed.
Een tijd geleden hebben we besloten om te stoppen met huren, en een huis te kopen. Iets wat écht van ons is.
We zijn al een tijdje bezig met allerlei papierwerk in orde te brengen, notarissen, etc.
Mijn vriend gaf me altijd de indruk dat hij erg optimistisch is, onze toekomst zag er goed uit, hij ging er helemaal voor. We gingen samen naar meubelwinkels, om inspiratie op te doen, hadden al beslist met welk soort materie we gingen werken, kortom: we gingen ervoor!
Nou, vrijdagavond was hij erg stil. Ik vroeg hem wat er scheelde, maar hij zei dat alles ok was. Ik ken hem zo goed, dat ik het nogmaals vroeg, waarop hij duidelijk zei, dat hij ergens met twijfels zit. Hij weet niet goed wat hij moet denken, ligt helemaal overhoop met zijn gevoelens.
Dit kwam in bij mij als donderslag bij heldere hemel..
Mijn wereld stond helemaal op zijn kop.
De dag erna stond hij op, en zei me dat hij even naar zijn ouders ging en er even moest over praten met hen. (wat hij normaal nooit doet..)
Later op de dag kwam hij terug thuis, en zei hij dat hij nog steeds niet wist wat hij ermee moest. Hij heeft wat tijd nodig voor zichzelf.
We hebben samen besloten dat hij eventjes terug gaat naar zijn ouders, 1 weekje, om even tot zichzelf te komen en alles op een rijtje te zetten. Dat gun ik hem vanharte.
Dus.. hij is deze morgen vertrokken.
En ik ben zo verward, ik voel me alleen.
Hij heeft wel al eens te kampen gehad met twijfels, maar telkens erweer bovenop gekomen.
Vorig jaar is hij afgestudeerd en is op zijn 23ste begonnen met werken. Het werk dat hij nu doet, doet hij helemaal niet graag. Het is mentaal erg belastend, moet een hele dag problemen oplossen, en heeft zelf amper tijd om eventjes naar het toilet te gaan.
Hij werkt van 7u tem 18.30u savonds. Hij zei me dat hij in een “sleur” terecht gekomen is.
Ik wil mezelf zeker niet goed praten, maar ik vermoed dat dit eventueel met de job kan te maken hebben.
Het is allemaal begonnen sinds hij daar ging werken.
Vroeger was hij een totaal ander mens, stond veel gelukkiger in het leven.
Mijn vraag naar jullie: kan dit te maken hebben met een job, of andere aspecten in het leven? Kan dit een negatieve blik geven op je relatie o.a?
En wat zijn jullie tips, wat kan ik doen om het in mijn hoofd iets rustiger te maken..
Sorry voor mijn verward verhaal, mijn hoofd slaat even op hol..
Alvast bedankt,
Liefs
maandag 2 april 2018 om 15:18
Een beetje zoals ik zei in het topic. Dat hij helemaal overhoop ligt let zichzelf & zijn gevoelens. Hij heeft ook schrik om samen te tekenen, en dat het dan in de toekomst kan mislopen tussen ons. Verder nog dat hij oprecht van me houdt.
maandag 2 april 2018 om 15:20
Twijfelt hij over zijn relatie met jou of heeft hij een "Is dit alles"-moment? Je schrijft dat hij vaker getwijfeld heeft; Was dat altijd over jullie relatie? Wat nam zijn twijfel dan weg? Of is deze nooit weggeweest, maar heeft hij altijd tegen zichzelf gezegd dat hij niet moet zeuren, 'want jullie hebben het toch leuk'?
Ik denk dat een huis kopen voorlopig even niet hoog op de lijst staat. Gebruik deze week om te bedenken wat jij wilt. Wat wil je nog doen, waar sta je, wil je bij een man zijn die blijkbaar veel twijfels.
Ik denk dat een huis kopen voorlopig even niet hoog op de lijst staat. Gebruik deze week om te bedenken wat jij wilt. Wat wil je nog doen, waar sta je, wil je bij een man zijn die blijkbaar veel twijfels.
maandag 2 april 2018 om 15:21
maandag 2 april 2018 om 15:22
Vooral, hij heeft geen tijd meer om zijn hobby’s uit te oefenen, geen tijd meer om leuke dingen te doen, niets.
1 september zou hij graag zelfstandig een zaak willen openen, heeft al serieuze plannen. Maar wilt eerst “uit die sleur” geraken.
En elke zondag zit hij zowat in de put, en ziet hij er erg tegenop om de dag erna zijn wekker weer te zetten om te gaan werken.. dit heb ik dan helemaal niet..
maandag 2 april 2018 om 15:23
Mm... geen prettige basis voor jou om een huis mee te gaan kopen. Hebben jullie al getekend?Misspeggy97 schreef: ↑02-04-2018 15:18Een beetje zoals ik zei in het topic. Dat hij helemaal overhoop ligt let zichzelf & zijn gevoelens. Hij heeft ook schrik om samen te tekenen, en dat het dan in de toekomst kan mislopen tussen ons. Verder nog dat hij oprecht van me houdt.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
maandag 2 april 2018 om 15:23
Ik zou die tijd gebruiken om zelf ook eens goed na te denken
Ik zou goed afknappen op een partner die terug holt naar zijn ouders en het blijkbaar niet goed met mij kan bespreken.
En dan weggaan met een vage mededeling als...ja ik weer het even allemaal niet zo goed
Ik zou goed afknappen op een partner die terug holt naar zijn ouders en het blijkbaar niet goed met mij kan bespreken.
En dan weggaan met een vage mededeling als...ja ik weer het even allemaal niet zo goed
summerdance wijzigde dit bericht op 02-04-2018 15:25
0.75% gewijzigd
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
maandag 2 april 2018 om 15:24
Ga er maar in eerste instantie vanuit dat het beginnen met werken (lees: stoppen met het studentenleven) nogal een schok geweest is. Verder vind ik persoonlijk dat hij vreselijke lange dagen maakt, zeker als je nagaat dat het werk betreft wat continue mentaal belastend is. Daar ga je na een tijdje ook aan onderdoor. Er is meer in het leven dan alleen werken/eten/slapen...
Tel bij dit alles de druk van het kopen van een huis op en je hebt je de ellende compleet. Dan bestaat zijn hele leven uit 'moeten'. Waar blijft hij zelf dan..? Kan die baan echt niet wat rustiger? Er zijn mensen die zoveel werken prachtig vinden, er zijn ook mensen die elk jaar naar dezelfde camping gaan. Soms doe je iets waar je niet geschikt voor bent. Dat maakt je uiteraard niet minder, hooguit anders.
Tel bij dit alles de druk van het kopen van een huis op en je hebt je de ellende compleet. Dan bestaat zijn hele leven uit 'moeten'. Waar blijft hij zelf dan..? Kan die baan echt niet wat rustiger? Er zijn mensen die zoveel werken prachtig vinden, er zijn ook mensen die elk jaar naar dezelfde camping gaan. Soms doe je iets waar je niet geschikt voor bent. Dat maakt je uiteraard niet minder, hooguit anders.
maandag 2 april 2018 om 15:25
Ja, dit.Summerdance schreef: ↑02-04-2018 15:23Ik die tijd gebruiken om zelf ook eens goed na te denken
Ik zou goed afknappen op een partner die terug holt naar zijn ouders en het blijkbaar niet goed met mij kan bespreken.
En dan weggaan met een vage mededeling als...ja ik weer het even allemaal niet zo goed
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
maandag 2 april 2018 om 15:25
Hij twijfelt op dit moment over alles. Hij neemt erg veel hooi op zijn vork. Ik wilde nog even wachten op dit huis te kopen, maar hij niet. Hij wil binnenkort zelfstandig worden, maar zit even vast in hoe het allemaal moet verlopen, hoe hij het moet aanpakken etc. Er komen zoveel nieuwe dingen op onze weg. Misschien is hij niet zeker van ons, kan ook..strandjuttertje schreef: ↑02-04-2018 15:20Twijfelt hij over zijn relatie met jou of heeft hij een "Is dit alles"-moment? Je schrijft dat hij vaker getwijfeld heeft; Was dat altijd over jullie relatie? Wat nam zijn twijfel dan weg? Of is deze nooit weggeweest, maar heeft hij altijd tegen zichzelf gezegd dat hij niet moet zeuren, 'want jullie hebben het toch leuk'?
Ik denk dat een huis kopen voorlopig even niet hoog op de lijst staat. Gebruik deze week om te bedenken wat jij wilt. Wat wil je nog doen, waar sta je, wil je bij een man zijn die blijkbaar veel twijfels.
Vrijdag zal ik wel meer antwoorden hebben op al mijn vragen.
maandag 2 april 2018 om 15:26
Ze zijn nog jong, zo gek vind ik het niet dat hij dingen bespreekt met zijn ouders.Summerdance schreef: ↑02-04-2018 15:23Ik zou die tijd gebruiken om zelf ook eens goed na te denken
Ik zou goed afknappen op een partner die terug holt naar zijn ouders en het blijkbaar niet goed met mij kan bespreken.
En dan weggaan met een vage mededeling als...ja ik weer het even allemaal niet zo goed
Het lijkt mij sterkt dat to niets met haar ouders bespreekt.
anoniem_353805 wijzigde dit bericht op 02-04-2018 15:27
6.62% gewijzigd
maandag 2 april 2018 om 15:26
Ik neem aan dat als hij het niet naar zijn zin heeft op het werk, dat hij daar ook op den duur weg wilt? Hebben jullie het daar wel eens over gehad?
Kan me ook goed voorstellen dat hij daar nu niet over durft te beginnen; aangezien jullie een huis willen kopen, voor hem een slecht moment om van baan te willen switchen. Misschien heeft hij het gevoel dat hij straks niet meer weg kan bij zijn werkgever omdat hij nu vastigheid heeft en het risico niet wilt lopen straks zonder baan te zitten?
Ik denk dat het kopen van een huis voor hem nog een iets te hoge drempel is, weet je zeker dat deze stap hem niet teveel benauwd?
Kan me ook goed voorstellen dat hij daar nu niet over durft te beginnen; aangezien jullie een huis willen kopen, voor hem een slecht moment om van baan te willen switchen. Misschien heeft hij het gevoel dat hij straks niet meer weg kan bij zijn werkgever omdat hij nu vastigheid heeft en het risico niet wilt lopen straks zonder baan te zitten?
Ik denk dat het kopen van een huis voor hem nog een iets te hoge drempel is, weet je zeker dat deze stap hem niet teveel benauwd?
maandag 2 april 2018 om 15:30
Precies, dit.Max74 schreef: ↑02-04-2018 15:24Ga er maar in eerste instantie vanuit dat het beginnen met werken (lees: stoppen met het studentenleven) nogal een schok geweest is. Verder vind ik persoonlijk dat hij vreselijke lange dagen maakt, zeker als je nagaat dat het werk betreft wat continue mentaal belastend is. Daar ga je na een tijdje ook aan onderdoor. Er is meer in het leven dan alleen werken/eten/slapen...
Tel bij dit alles de druk van het kopen van een huis op en je hebt je de ellende compleet. Dan bestaat zijn hele leven uit 'moeten'. Waar blijft hij zelf dan..? Kan die baan echt niet wat rustiger? Er zijn mensen die zoveel werken prachtig vinden, er zijn ook mensen die elk jaar naar dezelfde camping gaan. Soms doe je iets waar je niet geschikt voor bent. Dat maakt je uiteraard niet minder, hooguit anders.
Ik heb erg veel resect voor hem. En probeer hem te helpen, maar weet niet zo goed op welke manier.
Volgens mij is het beter dat hij zijn werk opgeeft, en nog even uitzoekt naar iets anders. Dan kan hij pas nuchter naar de hele situatie kijken.
De uren die hij werkt, zijn inderdaad erg lang. Hij leeft eigenlijk van weekend naar weekend. (en dan moet hij de twee weken nog eens het weekend werken ook
).
maandag 2 april 2018 om 15:31
Jullie hebben drie jaar een relatie en wonen daarvan 1 jaar samen. En nu is hij een weekje naar zijn ouders om na te denken. Lijkt mij persoonlijk niet, dat dit met zijn werk te maken heeft. Want dit kan hij ook gewoon samen met jou, in jullie huis, verwerken / bespreken / knopen doorhakken. Ben jij zijn hospita, zijn ouders hebben een bed en breakfast? Hij heeft samen met jou een relatie en dus samen een verantwoording over jullie leven. Dan kun je naar mijn mening "niet even een weekje ertussenuit piepen". Wat mij betreft zou hij gewoon morgen thuiskomen of ik pak hoogstpersoonlijk de rest van zijn spullen in. De wereld draait niet om hem en jij kunt hem alle liefde, zorgzaamheid, warmte en begrip geven, wanneer hij naast je in bed ligt of op de bank zit. Jou, op deze manier, alleen laten is wat mij betreft not done.
maandag 2 april 2018 om 15:35
Zeker en vast! Hij heeft me al enkele keren gezegd dat hij hoogstens nog een half jaartje bij zijn huidige werkgever wilt werken. De gedachte alleen al dat hij daar nog 5 jaar zou zitten, maakt hem echter deprieMsDynasty schreef: ↑02-04-2018 15:26Ik neem aan dat als hij het niet naar zijn zin heeft op het werk, dat hij daar ook op den duur weg wilt? Hebben jullie het daar wel eens over gehad?
Kan me ook goed voorstellen dat hij daar nu niet over durft te beginnen; aangezien jullie een huis willen kopen, voor hem een slecht moment om van baan te willen switchen. Misschien heeft hij het gevoel dat hij straks niet meer weg kan bij zijn werkgever omdat hij nu vastigheid heeft en het risico niet wilt lopen straks zonder baan te zitten?
Ik denk dat het kopen van een huis voor hem nog een iets te hoge drempel is, weet je zeker dat deze stap hem niet teveel benauwd?
Ik wou nog even wachten voor jet huis, maar het is een mooie kans. We kunnen het voor een erg mooie prijs kopen (het is van zijn overleden oma) en heeft er zich al op verheugd..
Daarbij wilt hij 1 sept nog eens zelfstandig beginnen, en dit maakt me wel een beetje bang omdat we dan geen vast inkomen hebben (en zeker als we dan net gekocht hebben). Dit heb ik hem ook verteld, maar pak het zeker niet af. Gewoon dat het een groot risico is.
Dan begint hij snel te denken dat ik niet genoeg achter hem sta, en dat we op 2 verschillende lijnen leven. Wat uiteraard niet zo is.
Hij piekert zichzelf gewoon kapot en wil teveel dingen in 1x aangaan.
maandag 2 april 2018 om 15:36
Inderdaad.Trien30 schreef: ↑02-04-2018 15:21Je verhaal is wel duidelijk hoor.
Wellicht is hij overspannen of zit ertegen aan.
Misschien de verhuizing en een koophuis op de lange baan schuiven. Wellicht is dat voor nu even to much. Je klinkt wel als een lieve begripvolle vriendin. Hopelijk komen jullie er samen uit.
Dat is erg lief van je, danku
maandag 2 april 2018 om 15:38
Jawel, mijn ouders weten inderdaad ook alles. Moest het aan mijn moeder liggen, komt ze meteen af met een dikke pot ijs en een hoop liefde & troost, maar ik wil liefst eventjes alleen zijn.. en dat begrijpen ze ook.
maandag 2 april 2018 om 15:45
Dat is wel fijn nu, sterkte!
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.