Relaties
alle pijlers
Ik moet hier weg
dinsdag 17 juli 2018 om 01:38
Hallo,
Ik heb dit nooit eerder gedaan, en als ik mensen zulke oproepen zag plaatsen snapte ik nooit waarom ze niet allang weg waren. Dus ik snap als ik die reacties krijg, maar ik zou heel graag praktische adviezen of ervaringen willen.
Ik zit al een aantal jaren in een relatie, en ik ben 2 maanden geleden bevallen van onze zoon. Ik ben altijd erg zelfstandig geweest, alleen sinds de zwangerschap heb ik niet meer gewerkt. Nu hebben we elke dag ruzie omdat hij vindt dat hij niet hoeft te helpen met onze zoon omdat hij het geld verdiend en ik niet. Ik doe al 2 maanden elke dag en nacht alles alleen ( 6 keer per nacht eruit, ik slaap niet meer.) Elke keer als ik hem hierop aansprak en boos werd kregen we ruzie, maar nog niks zoals vanavond. Terwijl ik boos werd dat ik wakker werd en eruit moest om een flesje te maken omdat hij nog te druk aan het gamen was midden in de nacht en er geen tijd voor had, is het uit de hand gelopen. Hij ging me uitschelden en noemde me "bollie" en "ga lekker donuts eten". Dit deed me zoveel pijn omdat ik druk bezig ben met de zwangerschapskilos te verliezen, maar ik 2 maanden geleden van zijn zoon ben bevallen en dat niet zo snel gaat. Toen ben ik gaan huilen en duwen totdat hij me in mijn gezicht sloeg. Ik was zo verbaast en ik verstijfde helemaal. Ik was een paar minuten aan het bedenken wie ik moet bellen of wat ik moet doen. Mijn vrienden en familie wonen allemaal 2 uur bij me vandaan en ik wil ze niet snachts in paniek opbellen. Ondertussen is mijn vriend met een logeertas weggegaan zonder iets te zeggen. Geen idee waar hij heen is maar ik ben allang blij dat hij even weg is. Ik ben nu iets gekalmeerd maar ik ben radeloos en ik weet niet wat ik nu moet doen. Aan de ene kant denk ik ga slapen je hebt je rust nodig voor je baby, kijk morgen maar wat je doet. Aan de andere kant denk ik dit gaat te ver ik ga hier meteen aangifte van doen en hij zoekt het maar uit. Ik weet alleen niet waar ik met een baby terecht kan en ik heb geen inkomen op dit moment. Misschien eerst bezig gaan met een eigen plek en werk zoeken en tot die tijd niks doen? Voor zover dat zou kunnen.. Ik weet het niet meer het is ondertussen half 2 snachts en ik ben dood op..
Ik heb dit nooit eerder gedaan, en als ik mensen zulke oproepen zag plaatsen snapte ik nooit waarom ze niet allang weg waren. Dus ik snap als ik die reacties krijg, maar ik zou heel graag praktische adviezen of ervaringen willen.
Ik zit al een aantal jaren in een relatie, en ik ben 2 maanden geleden bevallen van onze zoon. Ik ben altijd erg zelfstandig geweest, alleen sinds de zwangerschap heb ik niet meer gewerkt. Nu hebben we elke dag ruzie omdat hij vindt dat hij niet hoeft te helpen met onze zoon omdat hij het geld verdiend en ik niet. Ik doe al 2 maanden elke dag en nacht alles alleen ( 6 keer per nacht eruit, ik slaap niet meer.) Elke keer als ik hem hierop aansprak en boos werd kregen we ruzie, maar nog niks zoals vanavond. Terwijl ik boos werd dat ik wakker werd en eruit moest om een flesje te maken omdat hij nog te druk aan het gamen was midden in de nacht en er geen tijd voor had, is het uit de hand gelopen. Hij ging me uitschelden en noemde me "bollie" en "ga lekker donuts eten". Dit deed me zoveel pijn omdat ik druk bezig ben met de zwangerschapskilos te verliezen, maar ik 2 maanden geleden van zijn zoon ben bevallen en dat niet zo snel gaat. Toen ben ik gaan huilen en duwen totdat hij me in mijn gezicht sloeg. Ik was zo verbaast en ik verstijfde helemaal. Ik was een paar minuten aan het bedenken wie ik moet bellen of wat ik moet doen. Mijn vrienden en familie wonen allemaal 2 uur bij me vandaan en ik wil ze niet snachts in paniek opbellen. Ondertussen is mijn vriend met een logeertas weggegaan zonder iets te zeggen. Geen idee waar hij heen is maar ik ben allang blij dat hij even weg is. Ik ben nu iets gekalmeerd maar ik ben radeloos en ik weet niet wat ik nu moet doen. Aan de ene kant denk ik ga slapen je hebt je rust nodig voor je baby, kijk morgen maar wat je doet. Aan de andere kant denk ik dit gaat te ver ik ga hier meteen aangifte van doen en hij zoekt het maar uit. Ik weet alleen niet waar ik met een baby terecht kan en ik heb geen inkomen op dit moment. Misschien eerst bezig gaan met een eigen plek en werk zoeken en tot die tijd niks doen? Voor zover dat zou kunnen.. Ik weet het niet meer het is ondertussen half 2 snachts en ik ben dood op..
woensdag 18 juli 2018 om 10:22
Je hebt dus twee kinderen.Lieveranoniempje schreef: ↑17-07-2018 10:26Ja hij sport professioneel sinds zijn 17e, en hij heeft altijd als ontspanning gegamed. Zijn teamgenoten doen hetzelfde. Hij zegt dat hij daar zijn ontspanning uithaalt terwijl zijn andere vrienden uitgaan en hij al zijn hele leven elk weekend een wedstrijd heeft en niet mag/kan uitgaan. Dat is ook de reden dat ik hem dan vaak maar laat.
woensdag 18 juli 2018 om 10:28
Waarom zou je 's nachts allebei wakker moeten zijn, dat is toch niet nodig? Ik heb zelf altijd alle nachten gedaan i.v.m. borstvoeding. Dat ging prima en alleen maar beter dat mijn man wel goed sliep. Je hebt er niks aan als je allebei als zombies rondloopt.
Maar als mijn man s nachts had zitten gamen, dan had ik dat wel irritant gevonden. Ik die begintijd heb je al je energie nodig voor de baby + bijstaan van je vrouw + werk, lijkt me.
Maar als mijn man s nachts had zitten gamen, dan had ik dat wel irritant gevonden. Ik die begintijd heb je al je energie nodig voor de baby + bijstaan van je vrouw + werk, lijkt me.
woensdag 18 juli 2018 om 12:01
Wat een lieve reactie!! En ik sluit me hier volledig bij aanJake99 schreef: ↑17-07-2018 10:07Lieve schat, hier even een hart onder de riem.
Je gaat straks naar de huisarts en je vertelt eerlijk wat er gebeurd is en hoe je aan jouw blauwe oog komt. Je geeft aan dat je geen aangifte wil doen omdat het een incident was en dat jij ook fout zat. Jouw huisarts zal dat respecteren.
Jouw liefde heeft zijn excuses aangeboden en meer kan hij nu niet doen. Hij kan het niet ongedaan maken zoals de dingen die gezegd zijn ook niet teruggenomen kunnen worden. Je kan dingen niet onthoren. Dit is het punt dat je een keuze maakt: accepteer ik zijn excuses en gaan we vanuit hier samen hulp zoeken en verder of niet? En dan kan jezelf wel andere scenario’s bedenken met keuzes die je hebt. Daar heb je mij niet voor nodig.
Dat is echt een goed begin.
Dan het huishouden en de baby en de boodschappen en koken. De was kan ook morgen. Niks meer om aan te trekken? Bestel lekker kleding bij voor de kleine en voor jou. Jammer dan. Maar die was laat je lekker voor wat het is. Morgen weer een dag.
Boodschappen lekker online bestellen. In 1x heel veel. Opruimen die handel en je bent weer klaar. De kleine boodschapjes en verse producten kun je halen als je daaraan toe bent of even aan en buurvrouw vragen.
Koken? Kind als je daar even geen zin, tijd of puf voor hebt moet je gewoon lekker eten bestellen. Dan is het maar even wat minder gezond. Het is ook wel wat duurder en je moet dit niet iedere dag doen natuurlijk.
Maak tijd voor jezelf. Ik sliep als mijn tweejarige op bed lag, samen met mijn reflux baby op de bank. Ja het waren hazenslaapjes maar het hielp wel. Ik kon wel weer even opladen. Ik zat ook hele dagen met mijn huilende baby op de bank. Ik zat en deed niks. Liet de boel de boel. Niet iedere dag natuurlijk maar die dagen waren er echt wel bij. Ik huilde ook met regelmaat mee.
Alles hoeft niet constant perfect te zijn. Denk aan jezelf en je baby. Het komt echt allemaal goed maar geef jezelf een break en leg de lat lekker op de grond. Hoef je er alleen maar overheen te stappen.
En breng de baby gewoon ook af en toe even weg. Vraag of je moeder komt logeren om te helpen of een vriendin of wie dan ook. Je mag het bij mij brengen maar dat is raar want ik ben vreemd maar je snapt me. En dan niet rot voelen omdat je baby zoveel huilt dat is niet erg. Ik zit dan 48u met een huilende baby en die overleef ik echt wel. En jij hebt 48u slaap. Mijn punt is; anderen zullen ook zo denken en net zo reageren. Ik ben daar echt niet uniek in. Al ben ik natuurlijk wel een beetje gek..
Het komt echt goed. Ook hier komt een einde aan. Geen enkele situatie is oneindig
Verder veel sterkte!
woensdag 18 juli 2018 om 14:38
Het verschil is dat jij het oke vind dat de vader van jouw kind niets voor jou en je kind deed, TO wil wel dat de vader van haar kind haar helpt.Jake99 schreef: ↑17-07-2018 12:09Dat heeft niks met gemakkelijk redeneren te maken. Ik kan niet voor iemand bepalen wat wel en niet zwaar is. De één kan nu eenmaal meer aan dan de ander.
Ik ben ook positief ingesteld. Ik heb een heel goed leven. Natuurlijk heb ik ook ellende en tegenslagen gehad en die zijn er nog. Maar ja het komt altijd allemaal weer goed. Het heeft niet altijd de uitkomst waar ik op hoopte of waar ik voor vocht maar ja so be it.
We hebben inderdaad allemaal onze verantwoordelijkheden en die moeten we zeker allemaal nemen. Maar dingen veranderen niet van de 1 op de andere dag. Mensen veranderen sowieso niet. Wel het gedrag van mensen. Maar ook dit gebeurt niet in 1 dag. Dat is inderdaad een kwestie van hulp zoeken en keihard werken. Samen.
woensdag 18 juli 2018 om 18:06
Eens.VictimadelAmor schreef: ↑17-07-2018 11:58Waarom wordt een vrouw die net is bevallen, geen steun krijgt van haar partner en ook nog eens last heeft van slaaptekort meteen hysterisch?
Waarom wordt een vrouw altijd meteen hysterisch genoemd?
Daar kan ik toch zo de pleuris over in krijgen!
Zij heeft er godvergeten recht op om gesteund te worden door die lapzwans van haar. Het kind heeft ook recht op.
Als ze hierom vraagt, wordt ze vernederd en uitgescholden.
Is het dan raar dat de emoties de overhand nemen en ze hem duwt? Wie weet stond hij wel de weg en wilde hij niet weggaan.
Een vrouw duwt niet zomaar.
En dan is ze volgens sommigen hier gewoon hysterisch?
Hou op schei uit zeg!
Omdat ze dan zogenaamd hysterisch is, is het gerechtvaardigd om haar een blauw oog te slaan? En haar dan vervolgens in die toestand alleen te laten?
Dit is een serieuze zaak van verwaarlozing hoor!
Het mannelijke kwezeltje heeft 8 jaar lang een vrouwtje gehad die voor hem zorgde. Hij hoefde zijn ware aard niet te laten zien want er werd voor hem gezorgd. Nu is er een kleine en is hij niet meer nummer 1. En nu laat hij zijn ware kleuren zien. Klassiek verhaal.
Hij is verdomd rancuneus en dat uit hij door denigrerend en beledigend uit te halen naar TO. En omdat hij in zijn kinderlijke drift niet weet hoe verder te gaan, pakt hij zijn biezen en pleurt op.
En dan wordt TO zo maar even hysterisch genoemd? En zal ze er wel om gevraagd hebben? En dan mag zij even naar de huisarts om haar verhaal te doen en zaken in gang te brengen? Waarom moet zij dat doen?
Nog even over die huisarts: Moet hij ook willen he? Er is is zat indicatie dat hij dat niet gaat doen. Per slot van rekening loopt hij weg als het te heet wordt onder zijn voeten.
Hij zal best vinden dat het allemaal haar schuld is. En van haar eisen dat zij de problemen oplost omdat zij de problemen veroorzaakt.
Want hij sport en gamet alleen maar.
Waarschijnlijk zal ook nog zeggen dat ze blij mag zijn als hij thuiskomt.
Echt hoor, dit is zo'n klassiek geval.
donderdag 19 juli 2018 om 09:18
Het antwoord is simpeler dan je denkt, de uitvoering niet: weggaan.
Bij de eerste klap; weggaan. Niet wachten op de tweede. Niet de schuld bij jezelf zoeken. Niet overanalyseren.
Mijn ex toonde psychisch geweld in de vorm van pesterijen, dreigingen (zoals met de auto hard op me af komen rijden), mij 87 keer bellen toen ik voor de zoveelste keer bij een vriendin zat uit te huilen.
Dit verandert niet. Weggaan.
Bij de eerste klap; weggaan. Niet wachten op de tweede. Niet de schuld bij jezelf zoeken. Niet overanalyseren.
Mijn ex toonde psychisch geweld in de vorm van pesterijen, dreigingen (zoals met de auto hard op me af komen rijden), mij 87 keer bellen toen ik voor de zoveelste keer bij een vriendin zat uit te huilen.
Dit verandert niet. Weggaan.
donderdag 19 juli 2018 om 11:37
Precies. Een gerechtvaardigde reden voor iedere moeder in Nederland te vergeven wanneer zij een man in elkaar slaan. Het mag. Je bent moeder!
TO succes! Hoop dat jullie er uitkomen met behulp wellicht van derden. Zorg goed voor jezelf. En als het niet meer gaat dan niet. Kies dan voor jezelf.VictimadelAmor schreef: ↑17-07-2018 11:58Waarom wordt een vrouw die net is bevallen, geen steun krijgt van haar partner en ook nog eens last heeft van slaaptekort meteen hysterisch?
Waarom wordt een vrouw altijd meteen hysterisch genoemd?
Daar kan ik toch zo de pleuris over in krijgen!
Zij heeft er godvergeten recht op om gesteund te worden door die lapzwans van haar. Het kind heeft ook recht op.
Als ze hierom vraagt, wordt ze vernederd en uitgescholden.
Is het dan raar dat de emoties de overhand nemen en ze hem duwt? Wie weet stond hij wel de weg en wilde hij niet weggaan.
Een vrouw duwt niet zomaar.
En dan is ze volgens sommigen hier gewoon hysterisch?
Nee joh, als emoties de overhand nemen, dan is geweld toegestaan! Behalve voor mannen uiteraard. Zij zijn nooit moe en baren geen kinderen.
Hou op schei uit zeg!
Omdat ze dan zogenaamd hysterisch is, is het gerechtvaardigd om haar een blauw oog te slaan? En haar dan vervolgens in die toestand alleen te laten?
Dit is een serieuze zaak van verwaarlozing hoor!
Kom op zeg. Zo makkelijk om deze man finaal met de grond gelijk te maken, maar zij heeft anders 8 jaar lang geaccepteerd dat hij zo is. Zij heeft besloten een kind met hem op de wereld te zetten. Nu deugd niets meer aan hem. Misschien had zij van te voren zelf na kunnen denken over wat het met hun relatie zou kunnen doen?
Daarbij, we lezen maar één kant van het verhaal. Ik ben heel benieuwd hoe hij dit ervaart.
Hij is verdomd rancuneus en dat uit hij door denigrerend en beledigend uit te halen naar TO. En omdat hij in zijn kinderlijke drift niet weet hoe verder te gaan, pakt hij zijn biezen en pleurt op.
Is uit de situatie gaan kinderlijke drift? Dan verschillen wij van mening. Soms biedt het rust. In mijn ogen. Ruimte om na te denken.
En dan wordt TO zo maar even hysterisch genoemd? En zal ze er wel om gevraagd hebben? En dan mag zij even naar de huisarts om haar verhaal te doen en zaken in gang te brengen? Waarom moet zij dat doen?
Ze is fysiek geworden. Waarom mag een ander dan niet fysiek worden? Dat recht is alleen aan haar voorbehouden?
Nog even over die huisarts: Moet hij ook willen he? Er is is zat indicatie dat hij dat niet gaat doen. Per slot van rekening loopt hij weg als het te heet wordt onder zijn voeten.
Hij zal best vinden dat het allemaal haar schuld is. En van haar eisen dat zij de problemen oplost omdat zij de problemen veroorzaakt.
Want hij sport en gamet alleen maar.
Waarschijnlijk zal ook nog zeggen dat ze blij mag zijn als hij thuiskomt.
Echt hoor, dit is zo'n klassiek geval.
Aannames, aannames, aannames.