Ik zit in een flinke dip, (let op: klaagzang alert)

16-12-2008 15:35 528 berichten
Alle reacties Link kopieren
Dag allemaal,



Een tijdje terug heb ik in een topic geschreven over mijn zeer korte maar heel diepgaande relatie.

Ik had een man ontmoet die me werkelijk tot op het bot heeft geraakt, heeft ontroerd zoals nooit iemand eerder heeft gedaan. En dit was andersom ook zo. Samen lachen, huilen, beduust om wat ons overkwam.



Heel voorzichtig, na een paar keer flink belazerd geweest te zijn, durfte ik te geloven dat was ik meemaakte echt was. Dat er echt iemand was die me op handen droeg, me waardeerde om wie ik was en die geen uitvluchten nodig had maar echt mij liefhad om wie ik was.



Na een paar vreemdga-relaties en eentje met een man die me voorloog over van alles en nogwat was dit zo heerlijk. Daarnaast dachten we over heel veel dingen hetzelfde en was het gewoon goed. Voelde als thuiskomen. Dit klinkt allemaal heel zoet, maar het was gewoon goed. Ik kan er niks anders van maken.



Minpuntje: zijn scheiding liep nog.



Wat er toen gebeurde heb ik in mijn topic ook verteld: hij raakte overspannen. Trok het allemaal niet meer en de beerput ging open. Zijn vader is onlangs overleden en daar kon hij met zijn vrouw niet over praten, dus dat onverwerkte stuk kwam naar boven, samen met het verdriet om het feit dat zijn kinderen met gescheiden ouders op zouden groeien, de stress om het niet verkochte huis, het omgaan met zijn dominante ex, het feit dat hij te goed was voor deze wereld en over zich heen liet lopen. Anyway, ALLES kwam eruit. Hij zit in een diepe put en is daar nu mee bezig dmv therapie etc om daaruit te komen.

De scheiding is er inmiddels door, huis is nog niet verkocht en zijn therapie loopt.



En ik.. ben hem kwijt. Door deze ellende zat hij er helemaal doorheen, diep in de put en had hij alleen energie voor zichzelf en zijn herstel. Hij zat en zit ziek thuis. We hebben geen contact meer en ik moet ervanuit gaan dat het niet goed komt. Voorlopig kan hij geen relatie aan.



Nou ja, genoeg over hem, hier kom ik:

Ik zit er doorheen. En niet zo'n beetje ook. Ben verdrietig over het feit dat ik deze man kwijt ben geraakt en niet meer terug zal krijgen. Dat er eindelijk iemand was die ik zo vertrouwde, die me zo goed deed voelen, waar ik me zo bij thuis voelde, en die ben ik kwijt!

Verder ben ik nu al 6 jaar aan het aankloten met relaties. 6 jaar geleden woonde ik samen en van de een op de andere dag vertrok hij en kwam niet meer terug. Ik kocht het huis over en daar woon ik nu nog. Hij was een week later met een collega, het bleek al langer te spelen. Mijn relatie ervoor eindige ook met vreemdgaan.

Tussen deze samenwoon-relatie en deze laatste heb ik nog 1 relatie gehad van 1,5 jaar. Met een narcist (weet ik nu, snap nu ook waarom hij zo is), en dit was geen succes. Liegen, bedriegen en alles lag altijd aan mij.



Anyway, deze man waar het nog niet zo lang mee uit is, is de eerste die echt volledig weer voor me ging. Die ik echt vertrouwde. En ook hier is het vertrouwen, welliswaar op een ander vlak, beschaamd. Ik zit weer alleen met de brokstukken en weer kan ik puinruimen bij mezelf. Dit keer neem ik het hem niet kwalijk, wat hem is overkomen is niet leuk en is niet bewust zo gegaan. Maar ja, als iemand je per ongeluk schopt doet het toch pijn, nietwaar?



Ik zit er dus doorheen. Ben verdrietig dat ik weer met de pijn achterblijf. Baal dat iemand die ik relatief kort kende (paar maanden) me nu al langer verdriet doet dat dat ik hem uberhaupt heb gekend. Omdat hij me gewoon zo diep raakte duurt het ook langer lijkt het wel. Maar ja, daar heb ik nu niks aan.



Tel hier een winterdepressietje bij op en je kunt me nu echt opvegen. Ik kan de hele dag wel janken, word er gek van. Daarnaast baal ik van alles, word ik volgend jaar 32, wil ik dolgraag kinderen en ben nog geen stap verder dan 6 jaar geleden.



Mijn concrete vraag:

- hoe kom ik van mijn verdriet af? Leuke dingen doe ik wel, maar bij leuke dingen trekt mijn maag ook samen als ik er aan denk dat ik hoe dan ook alleen thuis kom, en bij alles mis ik die vent, verdorie! Ook blijf ik verdrietig over het feit dat ik nu al een paar jaar alleen ben en het niet opschiet met me.

- hoe kan ik de mannen weer vertrouwen? Alles wat ik aanga eindigt met verdriet. Vorig jaar ben ik in mijn uppie naar Amerika geweest en was ik gelukkiger dan nu. Maar ik kan toch niet altijd alleen blijven om pijn te ontlopen? Maar alles wat ik start met mannen eindigt in pijn, of heeft al verdriet in de relatie zelf.



Goed, een flinke klaagzang, dat begrijp ik, maar het is ook geschreven in een jankbui en die ben ik zo zat dat ik hoop op tips!



Liefs,

Vinyl



PS. ik ben van mezelf een heel vrolijk en positief iemand. Daarom baal ik ook zo van mezelf nu. Ik weet dat ik hier wel weer uitkrabbel hoor, dat is namelijk altijd nog zo geweest, dus daar ben ik niet bang voor. Alleen wil ik eigenlijk niet meer hoeven uitkrabbelen, niet steeds weer die tegenvallen. Maar ja....
quote:Vinyl schreef op 16 december 2008 @ 16:27:

[...]





Nou ja, eigenlijk vind ik het onzin dat het me nog zoveel doet. Ik bedoel: het was zo kort. Wat kennen we elkaar nou echt?





Misschien is dit juist wel de reden dat je er nu zo verdrietig om bent. Als je nog maar heel kort bij iemand bent heb je (vaak) nog niet echt de kans gehad om de negatieve kanten van iemand te leren kennen. (en natuurlijk is het feit dat hij in scheiding lag niet bepaald positief maar ik bedoel meer in het karakter en de gewone nare dingetjes die iedereen wel heeft/doet). Hij is nog helemaal de ideale man die iemand is in het begin van een relatie en dan is het ineens, pats boem, afgelopen.

Logisch dat je hartstikke verdrietig bent (juist in deze tijd van het jaar). Zoals al eerder gezegd, laat het maar gebeuren.

Ik hoop dat er snel weer iets heel moois op je pad komt!
Alle reacties Link kopieren
quote:Vinyl schreef op 16 december 2008 @ 17:00:

[...]





Ik hoop het. Want wat is nu de kans dat dat je 2x overkomt? Ik weet het niet hoor... ik ben erg sceptisch nu!Eeeh, die kans is levensgroot, lieve Vinyl. De wereld zit vol leuke, lieve mannen en een vrouw als jij gaat er zeker één aan de haak slaan. En zoals ik al zei: waarschijnlijk is dat een man waarvan je op voorhand nooit zou verwachten dat dat hem is, maar dan issie het toch (snap je het nog?).
Alle reacties Link kopieren
Hee Vinyl

Ook even een dikke welgemeende knuffel van mijn kant!



En ja, nú doen de goede herinneringen nog zeer, zo zeer zelfs dat je denkt: "had ik ze maar liever niet gehad," maar die pijn gaat over.. En de mooie herinneringen blijven. Je kan alleen maar verdriet hebben om datgene waar je vreugde aan hebt beleefd, zo zie je maar weer. En op een dag ben je in staat om achter dat verdriet te kijken, en dankbaar te zijn voor deze vreugde.



Weet je.. ik begrijp je heel goed. Niet omdat ik nu terugkijk op een geweldige relatie met een fantastische man (want dat is niet zo), maar wel omdat ik het gemis ken, het "leuke" dingen doen terwijl je hart bij die ene ligt, en de pijn en het gemis ondertussen aan datzelfde hart knabbelen. De leegte, het bijna lijfelijke verdriet van diegene missen... (f)



Luddevedu is zwaar kut, en hoe cliché het ook is, alleen de tijd kan die wonden helen. In de tussentijd is het óverleven. Lief voor jezelf zijn, jezelf de ruimte gunnen om te rouwen. Van je afschrijven, met een fleecedekentje op de bank wegkruipen en bij gebrek aan warm beschermend mannenlijf je laten troosten door spinnend kattengebroed. Een warm bad nemen, een luchtje voor jezelf kopen, afleiding zoeken in een spannend dik boek...



En als ej er echt doorheen zit, als elke dag een gevecht is en een tranendal, trek dan op tijd aan de bel. Ik zal zeker niemand aan de antidepressiva willen kletsen, maar ikzelf zat op een gegeven moment zo diep dat er niets anders meer opzat. En hell, het werkte wel. Maar probeer het eerst maar zonder. Praat, schrijf, huil, geef jezelf de gelegenheid om e.e.a. een plekje te geven...



Nogmaals,
Alle reacties Link kopieren
Ik heb net een half een gegoogled om een plaatje van een huilende kermit de kikker voor je te posten. Onder het motto 'gedeelde smart is halve smart' Maar ik kan het niet vinden. Misschien betekent dat wel dat het niet veel langer meer zal duren.



't kan ook gewoon betekenen dat ik vandaag weinig productief ben
Alle reacties Link kopieren
quote:elninjoo schreef op 16 december 2008 @ 17:01:

Veel sterkte, Vinyl!



Ik ken 't gevoel. Soms hoeft 'n relatie niet lang te duren om er toch maanden doorheen te zitten als 't weer verkeerd afloopt. Het knoop in je maag gevoel gaat niet zomaar weg door leuke dingen te doen met leuke vrienden. Het is echt iets dat moet slijten. Bij mij smelt 't laatste stukje verdriet van zo'n mislukking als sneeuw voor de zon als ik op reis ga. Nu ben ik nog nooit vlak na 'n breuk op reis geweest, dus geen idee of het op die manier sneller over zou gaan.



Voor jou is er misschien toch nog wel hoop met deze man. Een depressie kan best lang duren, maar waarom zou jij hem en hij jou al voorgoed afschrijven? Laat hem weten dat bij jou de deur openblijft als hij er aan toe is. Misschien duurt 't dan wel 'n jaar ofzo, waarin je wel zelf door moet gaan met je leven, maar het is toch niet volkomen uitgesloten dat hij op 'n gegeven moment de draad van zijn leven weer oppakt en ruimte heeft voor 'n relatie?



Nou ja, dat is ook wel mijn gevoel, dat het als het echt zo bijzonder was, wel weer goed zou moeten komen ooit.

Maar ja..hij zegt: reken nergens op.



Ik heb ook gezegd dat ik de deur openhoud, maar ik moet niet wachten. Dat wil hij niet, ik moet doorgaan. Het zet op hem ook alleen maar druk, ik denk dat hij dat zegt ook omdat hij zich schuldig voelt als het een jaar duurt en ik wacht nog. En hij weet niet hoe hij hieruit komt tenslotte. Dus ik moet die deur eigenlijk niet openhouden. Maar ik kan me ook niet voorstellen dat het geen kans zou kunnen krijgen tzt. Maar ja, als hij dan zegt: reken maar nergens op.

Tsja...



Reizen helpt bij mij ook! Vorig jaar zomer die USA reis was geweldig, voelde me zo goed!

Ik ben nu net terug uit Barcelona en dat viel me tegen (Barcelona niet hoor!) zo net na dit allemaal. Bij alles wat ik zag wilde ik het met hem delen en op mijn hotelkamer voelde ik me enorm alleen en miste ik hem. Stom he?



Dus nog maar even wachten met een langere reis denk ik
Alle reacties Link kopieren
quote:Feliciaatje schreef op 16 december 2008 @ 17:04:

[...]





Zo herkenbaar. Werkelijk waar een van de meest tenenkrommende zinnen aller tijden wanneer je er flink doorheen zit . Net wat je nodig hebt, NOT!



Ik heb nog niet alles gelezen maar ik wou je even een enorme geven. Wanneer je dromen voor de zoveelste keer aan diggelen gaan, tja daar kun je flink moedeloos en verdrietig van worden. Is echt niet gek. Ik ben bang dat er weinig andere manieren zijn dan er maar stug doorheen baggeren en ook genoeg uitrusten en lief voor jezelf zijn. Heel lief. Even een middelvinger naar het leven want dat is nu helemaal niet lief .



Ik wou dat ik woorden voor je had die het in 1 keer weer goedmaken maar zo werkt het helaas niet. Maar schrijf van je af, vind jezelf geen zeurkous of aansteller. Dippen mag, hoort er soms bij en je hebt er alle recht op.







Lief! Dankjewel!

Jullie maken me wel enorm aan het janken hier, maar het doet me ook wel heel goed!
Alle reacties Link kopieren
quote:Vinyl schreef op 16 december 2008 @ 17:04:

[...]





Nou ja, dat heb ik ook wel een beetje. 1000 vragen, maar ik kan toch geen antwoorden krijgen.

Want hoe kan het dat iemand je zo super vindt en dan in zo'n dal komt dat hij het niet meer kan? Ik zal het wel nooit begrijpen.

Dat iemand zegt: je bent het mooiste wat me de afgelopen jaren is overkomen, maar het kan nu niet bestaan.

Verwarrend, zo verwarrend.

Maar goed, ik MOET het loslaten en deleten, maar wist ik maar hoe...



Een verbroken relatie is moeilijker dan welke relatie ook. Tijd heelt alle wonden maar het moet geen decennia duren.

Loslaten en deleten doe je niet zo maar, en ben wel van mening dat iedereen het op z'n eigen manier doet. Misschien werkt het voor jou wel om het hier neer te pennen en het er met mensen over te hebben. Wij kennen hem niet dus een oordeel is makkelijker gegeven dan mensen die dicht bij je staan.
Alle reacties Link kopieren
quote:kaetje schreef op 16 december 2008 @ 17:04:

[...]





Misschien is dit juist wel de reden dat je er nu zo verdrietig om bent. Als je nog maar heel kort bij iemand bent heb je (vaak) nog niet echt de kans gehad om de negatieve kanten van iemand te leren kennen. (en natuurlijk is het feit dat hij in scheiding lag niet bepaald positief maar ik bedoel meer in het karakter en de gewone nare dingetjes die iedereen wel heeft/doet). Hij is nog helemaal de ideale man die iemand is in het begin van een relatie en dan is het ineens, pats boem, afgelopen.

Logisch dat je hartstikke verdrietig bent (juist in deze tijd van het jaar). Zoals al eerder gezegd, laat het maar gebeuren.

Ik hoop dat er snel weer iets heel moois op je pad komt!



Hier moet ik wel even om glimlachen, want ik denk dat je gelijk hebt. Ik heb nog niks negatiefs aan die man gevonden en dat moet hij toch wel hebben, haha



Ik denk dat je gelijk hebt. Maar dat maakt het wel lastig. Wellicht als we een paar maanden verder waren geweest dat het dan over geweest zou zijn omdat hij toch teveel negatiefs had, wie weet...
Alle reacties Link kopieren
quote:Charlotte69 schreef op 16 december 2008 @ 17:05:

[...]





Eeeh, die kans is levensgroot, lieve Vinyl. De wereld zit vol leuke, lieve mannen en een vrouw als jij gaat er zeker één aan de haak slaan. En zoals ik al zei: waarschijnlijk is dat een man waarvan je op voorhand nooit zou verwachten dat dat hem is, maar dan issie het toch (snap je het nog?).



Ik snap het wel ja...

Maar ik kom weinig mannen tegen die mij aanspreken (althans, weinig single mannen). En de kans ik nu weer een man tegenkom waarvan ik zou zeggen: dit is hem!!?? Ik weet niet. We'll see! Ik hoop dat je gelijk hebt!
Alle reacties Link kopieren
@ Mastermind: Ja, dat is het, het echt letterlijk pijn doen van gemis. En toch... wilde ik dat ik dit niet had meegemaakt. Want nu leg ik ten eerst de lat hoger, want ik zou geen relatie meer willen zoals die ikhiervoor had.

Ten tweede was ik zo gelukkig eerder dit jaar. En nu weet ik wat ik nog meer dan dat geluk zou kunnen hebben. Zie dan maar weer eens tevreden te raken met het geluk zoals ik het had. Dat is best moeilijk denk ik...



@ Pemberly: Goed teken dat je het plaatje niet kunt vinden hoop ik
Alle reacties Link kopieren
Vinyl, dat wist jij misschien nog niet, maar in de liefde en wat daar mee te maken heeft, heeft Charlotte altijd gelijk!
Vinyl, ik herken het wel hoor. Ik heb een jaar of 8/9 zo aangemodderd net als jij nu. Met een beetje mazzel komt het bij jou ook binnen 2 jaar allemaal goed. (6 + 2 is 8 jaar ).

De man waar ik nu mee getrouwd ben en waar het ook allemaal zo goed bij voelt, maakte het na 3 maanden ook uit. Hij zat ook in een scheiding. Maar volgend jaar zijn we 7 jaar getrouwd, dus je weet nooit hoe het allemaal kan rollen.

Een dikke knuffel voor nu
Alle reacties Link kopieren






Troostvoer!

HA, ik heb graag gelijk!

Ik herken het wel een beetje uit een kortstondige relatie die vanaf het begin gedoemd was om te mislukken (buitenland etc.). We besloten om gewoon het mooiste te maken van de tijd die we samen hadden. Het was zooooo romantisch en hij was zo galant.... *zucht*. Een echte heer. Leuk om te zien, we hadden altijd lol, altijd plezier. Goed gevoel voor humor, zag er leuk uit etc. Zelfs nu nog (gelukkig getrouwd met een super kerel!) denk ik daar nog wel eens weemoedig aan terug. Heeft ook heel lang geduurd voordat ik er echt overheen was en het als mooie herinnering kon zien die ik nooit had willen missen. Maar hoe hij nou echt was.... Tja, dat weet ik eigenlijk niet. Nooit samengewoond. Nooit grote beslissingen hoeven nemen. Nooit ruzie gemaakt. Nooit langer dan twee dagen en 1 nacht per week samen geweest. En dan ga je alles zo idealiseren dat hij echt helemaal perfect lijkt. En dat bestaat gewoon niet. Maar pijn doet het wel! Bij mij had het tijd nodig. Veel tijd. Kon heel lang nog geen foto van hem zien zonder te janken...



Ik hoop echt dat 2009 je heel veel moois gaat brengen en dat jij over een tijdje weer in staat bent om dat allemaal te zien en toe te laten! (en tot die tijd mag je je van mij omwentelen in je verdriet hoor! Dat hoort er allemaal bij.)
Alle reacties Link kopieren
Onmisbaar als je je rot voelt.



Alle reacties Link kopieren
quote:Livre schreef op 16 december 2008 @ 17:14:

Vinyl, dat wist jij misschien nog niet, maar in de liefde en wat daar mee te maken heeft, heeft Charlotte altijd gelijk!Ik hoop het zo!
Alle reacties Link kopieren
quote:lapin schreef op 16 december 2008 @ 17:15:

Vinyl, ik herken het wel hoor. Ik heb een jaar of 8/9 zo aangemodderd net als jij nu. Met een beetje mazzel komt het bij jou ook binnen 2 jaar allemaal goed. (6 + 2 is 8 jaar ).

De man waar ik nu mee getrouwd ben en waar het ook allemaal zo goed bij voelt, maakte het na 3 maanden ook uit. Hij zat ook in een scheiding. Maar volgend jaar zijn we 7 jaar getrouwd, dus je weet nooit hoe het allemaal kan rollen.

Een dikke knuffel voor nu



Tsja, zou mooi zijn

Ik heb mijn gevoel toch net op de mail naar hem gezet. Dat ik moeite heb met de kloof tussen eerst alles voor iemand zijn en dan nooit meer een toekomst. Dat ik het snap, als ik zijn gevoel aanhoor, maar dat ik zijn gevoel niet kan voelen en dus ook niet goed om kan gaan met wat er nu is gebeurd.

Voelt wel fijn om het van me af te hebben geschreven.

Misschien niet slim, maar ja.... jammer dan.
Alle reacties Link kopieren
quote:Livre schreef op 16 december 2008 @ 17:14:

Vinyl, dat wist jij misschien nog niet, maar in de liefde en wat daar mee te maken heeft, heeft Charlotte altijd gelijk!







quote:Vinyl schreef op 16 december 2008 @ 17:11:

[...]





Ik snap het wel ja...

Maar ik kom weinig mannen tegen die mij aanspreken (althans, weinig single mannen). En de kans ik nu weer een man tegenkom waarvan ik zou zeggen: dit is hem!!?? Ik weet niet. We'll see! Ik hoop dat je gelijk hebt!



Ik weet zeker dat ik gelijk heb en Livre weet dat dus ook.

Misschien dat je niet meteen op het eerste gezicht zal zeggen: dit is hem!!?? Had ik ook niet met mijn lief: hij was een superfoute man, een propper op een vakantie eiland for crying out loud, het type dat ik jarenlang halstarrig vermeden had. En toen ging ik een gesprek met hem aan, en nog één en nog één en opeens kwam het keihard binnen: Charlotte: dit is hem!!!?!? En het is hem nog steeds....

Dat gaat jou ook overkomen, alleen niet vandaag en ook niet morgen maar het gaat gebeuren, zeker weten!
Alle reacties Link kopieren
quote:kaetje schreef op 16 december 2008 @ 17:21:

HA, ik heb graag gelijk!

Ik herken het wel een beetje uit een kortstondige relatie die vanaf het begin gedoemd was om te mislukken (buitenland etc.). We besloten om gewoon het mooiste te maken van de tijd die we samen hadden. Het was zooooo romantisch en hij was zo galant.... *zucht*. Een echte heer. Leuk om te zien, we hadden altijd lol, altijd plezier. Goed gevoel voor humor, zag er leuk uit etc. Zelfs nu nog (gelukkig getrouwd met een super kerel!) denk ik daar nog wel eens weemoedig aan terug. Heeft ook heel lang geduurd voordat ik er echt overheen was en het als mooie herinnering kon zien die ik nooit had willen missen. Maar hoe hij nou echt was.... Tja, dat weet ik eigenlijk niet. Nooit samengewoond. Nooit grote beslissingen hoeven nemen. Nooit ruzie gemaakt. Nooit langer dan twee dagen en 1 nacht per week samen geweest. En dan ga je alles zo idealiseren dat hij echt helemaal perfect lijkt. En dat bestaat gewoon niet. Maar pijn doet het wel! Bij mij had het tijd nodig. Veel tijd. Kon heel lang nog geen foto van hem zien zonder te janken...



Ik hoop echt dat 2009 je heel veel moois gaat brengen en dat jij over een tijdje weer in staat bent om dat allemaal te zien en toe te laten! (en tot die tijd mag je je van mij omwentelen in je verdriet hoor! Dat hoort er allemaal bij.)



Ja, dat is het misschien wel ja! Ik denk wel dat het verder een schat van een vent is hoor. Hij is er niet voor niets op vastgelopen dat hij te goed was voor deze wereld. Het is voor het eerst dat hij nu aan zichzelf denkt. En dat is wel lullig dat ik er nu de dupe van ben,

Maar ik ken hem idd verder niet. Misschien is het verder wel helemaal niet passend bij mij, ik weet niet. Maar dat is ook wel weer frustrerend dat ik dat dan niet zal weten. Pfftt...



Oh en dames: dankjewel voor het troostvoer!

Al moet ik wel uitkijken, want als nijlpaard op de relatiemarkt doe ik het denk ik ook niet goed
Alle reacties Link kopieren
Jij mag klaagzangen hier!



Het zijn ook van die klotedagen, dit. Enerzijds allemaal leuk met de kerst en overal gezellig versieren, maar aan de andere kant zijn het van die overpeinsdagen, vooral als je die dagen had willen vieren met die vent.



Nee, de gouden tip heb ik ook niet, volgens mij is die miljoenen waard en als ik hem vind, ga ik hem patenteren. Het credo 'tijd heelt alle wonden' is zo'n dooddoener, maar helpt wel...hoop ik.

In ieder geval
Alle reacties Link kopieren
quote:Charlotte69 schreef op 16 december 2008 @ 17:29:

[...]



Ik weet zeker dat ik gelijk heb en Livre weet dat dus ook.

Misschien dat je niet meteen op het eerste gezicht zal zeggen: dit is hem!!?? Had ik ook niet met mijn lief: hij was een superfoute man, een propper op een vakantie eiland for crying out loud, het type dat ik jarenlang halstarrig vermeden had. En toen ging ik een gesprek met hem aan, en nog één en nog één en opeens kwam het keihard binnen: Charlotte: dit is hem!!!?!? En het is hem nog steeds....

Dat gaat jou ook overkomen, alleen niet vandaag en ook niet morgen maar het gaat gebeuren, zeker weten!



Ik durf het bijna niet te zeggen, maar dat had ik dus met deze man.

Hij is klein, kleine handjes, kaal, blond, anyway, alles wat ik normaal niet echt aantrekkelijk vind.

Maar we raakte aan de praat en bleven praten. Over alles, uren lang, tot diep in de nacht. We wisten gewoon al na een paar gesprekken, voor we elkaar uberhaupt weer hadden ontmoet: dit is het!

Spraken over kinderen, huizen.. nou ja, bizar gewoon. Tot in tranen allebei over wat ons overkwam.



Snap je... en daarom ben ik nu zo verdrietig.
quote:Vinyl schreef op 16 december 2008 @ 17:27:

[...]





Tsja, zou mooi zijn

Ik heb mijn gevoel toch net op de mail naar hem gezet. Dat ik moeite heb met de kloof tussen eerst alles voor iemand zijn en dan nooit meer een toekomst. Dat ik het snap, als ik zijn gevoel aanhoor, maar dat ik zijn gevoel niet kan voelen en dus ook niet goed om kan gaan met wat er nu is gebeurd.

Voelt wel fijn om het van me af te hebben geschreven.

Misschien niet slim, maar ja.... jammer dan.



Ach, wat is slim. Soms moet je gewoon doen wat je gevoel je ingeeft. Je weet het nooit.

Ik heb, toen het 'uit' was tussen ons, mijn beste vriendin gebeld en heel erg zielig gedaan bij haar (ik was ook zielig toen, want ik had net mijn kat een spuitje laten geven door de dierenarts). Ik wist alleen dat hij daar toevallig op dat moment op visite was. Ze heeft hem toen dus verteld dat het zo slecht met me ging. En toen is hij binnen 5 seconden in de auto gesprongen naar mij toe . Om me te troosten. En toen was alles weer goed .



Soms moet je het geluk een handje helpen. Probeer contact met hem te houden.
Alle reacties Link kopieren
quote:Muis66 schreef op 16 december 2008 @ 17:31:

Jij mag klaagzangen hier!



Het zijn ook van die klotedagen, dit. Enerzijds allemaal leuk met de kerst en overal gezellig versieren, maar aan de andere kant zijn het van die overpeinsdagen, vooral als je die dagen had willen vieren met die vent.



Nee, de gouden tip heb ik ook niet, volgens mij is die miljoenen waard en als ik hem vind, ga ik hem patenteren. Het credo 'tijd heelt alle wonden' is zo'n dooddoener, maar helpt wel...hoop ik.

In ieder geval



Absoluut! En dat weet ik ook wel. Ik weet ook dat als ik deze maand doorben, en richting de zomer ga, het echt weer goed gaat.

Maar ja, ik mag geen eens een winterslaap houden.

Idioot he?
Alle reacties Link kopieren
quote:lapin schreef op 16 december 2008 @ 17:35:

[...]





Ach, wat is slim. Soms moet je gewoon doen wat je gevoel je ingeeft. Je weet het nooit.

Ik heb, toen het 'uit' was tussen ons, mijn beste vriendin gebeld en heel erg zielig gedaan bij haar (ik was ook zielig toen, want ik had net mijn kat een spuitje laten geven door de dierenarts). Ik wist alleen dat hij daar toevallig op dat moment op visite was. Ze heeft hem toen dus verteld dat het zo slecht met me ging. En toen is hij binnen 5 seconden in de auto gesprongen naar mij toe . Om me te troosten. En toen was alles weer goed .



Soms moet je het geluk een handje helpen. Probeer contact met hem te houden.



Ja, nou... hij wil eigenlijk geen contact, had ook alles verbroken. Dus het zal wel weer stilte worden vrees ik.

Maar af en toe zal ik wel contact houden idd. Maar hij vond het rot dat ik me zo voelde, maar staat helaas niet voor de deur.
Alle reacties Link kopieren
quote:Vinyl schreef op 16 december 2008 @ 17:34:

[...]





Ik durf het bijna niet te zeggen, maar dat had ik dus met deze man.

Hij is klein, kleine handjes, kaal, blond, anyway, alles wat ik normaal niet echt aantrekkelijk vind.

Maar we raakte aan de praat en bleven praten. Over alles, uren lang, tot diep in de nacht. We wisten gewoon al na een paar gesprekken, voor we elkaar uberhaupt weer hadden ontmoet: dit is het!

Spraken over kinderen, huizen.. nou ja, bizar gewoon. Tot in tranen allebei over wat ons overkwam.



Snap je... en daarom ben ik nu zo verdrietig.



Ik snap je... en ik snap dat je zo verdrietig bent. Maar er zijn dus meer van dit soort mannen in deze wereld.

Wie weet is het 'm toch, Vinyl, maar daar kan jij niet op gaan zitten wachten. Dus geef in het nieuwe jaar eens iemand anders een kans?

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven