Relaties
alle pijlers
Intens verdrietig
dinsdag 15 september 2009 om 13:03
Mijn telefoon ging vanmorgen (heb een speciale beltoon ingesteld op mijn ex 
) en hoorde dat deuntje dus..
'hey met ex " ik schrok me kapot.
Vroeg of er wat was. 'nee zei hij, wou even weten hoe het met je gaat en met je oog?werk je alweer of zit je nog thuis'. Weliswaar toont hij nog interesse in me ook. pfoei...
Eventjes erover gepraat en toen ik wou vragen hoe het met hem ging kwam er ineens een klant in de zaak en moest hij ophangen....
En nu? totaal verward zit ik op de bank voor me uit te staren.
Eergisteren stuurde hij dat smsje bovenstaand..en nu ineens contact.
Minou. Woonde je ook samen met hem? en wat voor woning zoek je en waar ergens? Je intuitie heeft gewoon gelijk gehad. Zoiets voel je toch wel aan denk ik maar...en je hebt zeker een goeie beslissing genomen.
Je bent tenslotte ook veel te leuk om zo gebruikt te worden
Chris gefeliciteerd joh!!! enorm schattig die kleine kinderen, moest daarnet naar de gemeente en toen sprong er zo'n klein hummeltje ineens bij mij op schoot 'mama mama kijk eens ik zit bij deze mevrouw op schoot. zei hij'
Toen gingen bij mij die eierstokken weer even kraken
Fiene wat vervelend dat je weer een terugslag hebt joh... je bent al zo ver gekomen, kijken niet meer achterom, dat je gevoel plaatsneemt voor boosheid kan ik heel erg goed begrijpen. Boosheid dat hij er niet voor heeft gevochten? en dat hij het zo maar heeft laten varen? heb dat gevoel ook sterk soms.
Hij was altijd alleen maar met zijn bedrijf bezig , werken werken en nog eens werken. En ik zat daar diepongelukkig te wezen. Gisteren zijn vriendinnen komen eten. Ik heb het gevoel dat als ik over hem praat ze mij lastig vinden. Dus hou dan ook mijn mond. Tot 1 vriendin er over begon hoe ik me nu voelde en dat ik zo stil was. Toen kon ik me niet meer bedwingen en heb ik even gejankt. Voelde opgelucht... wil dat alleen niet teveel. Wil door met mijn leventje.
) en hoorde dat deuntje dus..'hey met ex " ik schrok me kapot.
Vroeg of er wat was. 'nee zei hij, wou even weten hoe het met je gaat en met je oog?werk je alweer of zit je nog thuis'. Weliswaar toont hij nog interesse in me ook. pfoei...
Eventjes erover gepraat en toen ik wou vragen hoe het met hem ging kwam er ineens een klant in de zaak en moest hij ophangen....
En nu? totaal verward zit ik op de bank voor me uit te staren.
Eergisteren stuurde hij dat smsje bovenstaand..en nu ineens contact.
Minou. Woonde je ook samen met hem? en wat voor woning zoek je en waar ergens? Je intuitie heeft gewoon gelijk gehad. Zoiets voel je toch wel aan denk ik maar...en je hebt zeker een goeie beslissing genomen.
Je bent tenslotte ook veel te leuk om zo gebruikt te worden
Chris gefeliciteerd joh!!! enorm schattig die kleine kinderen, moest daarnet naar de gemeente en toen sprong er zo'n klein hummeltje ineens bij mij op schoot 'mama mama kijk eens ik zit bij deze mevrouw op schoot. zei hij'
Toen gingen bij mij die eierstokken weer even kraken
Fiene wat vervelend dat je weer een terugslag hebt joh... je bent al zo ver gekomen, kijken niet meer achterom, dat je gevoel plaatsneemt voor boosheid kan ik heel erg goed begrijpen. Boosheid dat hij er niet voor heeft gevochten? en dat hij het zo maar heeft laten varen? heb dat gevoel ook sterk soms.
Hij was altijd alleen maar met zijn bedrijf bezig , werken werken en nog eens werken. En ik zat daar diepongelukkig te wezen. Gisteren zijn vriendinnen komen eten. Ik heb het gevoel dat als ik over hem praat ze mij lastig vinden. Dus hou dan ook mijn mond. Tot 1 vriendin er over begon hoe ik me nu voelde en dat ik zo stil was. Toen kon ik me niet meer bedwingen en heb ik even gejankt. Voelde opgelucht... wil dat alleen niet teveel. Wil door met mijn leventje.
dinsdag 15 september 2009 om 13:45
Bloemetje, wat vreemd dat hij ineens belt, net nadat hij zegt dat het beter zo is. Dat lijkt me schrikken! En wat moet je hier nou mee? Bel je hem nog terug? Of wacht je tot hij weer terugbelt? Zou hij je erg missen? Misschien heb ik dit gemist (ik ben nog steeds niet bijgelezen), maar zou je misschien nog bij hem terug willen?
Ik woonde inderdaad samen. We hadden een huurhuis waar we niet veel aan gedaan hadden. Hij vond dat niet nodig. Hij wiebelkont die elk paar jaar ergens anders wil wonen. Maar dat betekende dat ik wel wat van mijn geld erin stopte, omdat ik anders het idee had dat ik in het huis van een ander woonde. En het zag er ook echt niet uit. Hem boeide dat niet. Maar hij is zo ook opgegroeid. Decoratie is niet zo heel belangrijk, als het maar knus is en als de mensen (familie, vrienden) maar de boel knus maken. Zag bij heel veel van zijn vrienden en familie dat het huis er niet supertrendy of supergoed uit zag. Mja, ik voelde me in eigen huis niet zo thuis. Dus ben wat dat betreft wel blij dat ik nu mijn eigen huisje zo kan inrichten als ík dat wil Ik zoek een appartement. Liefst in de stad hier in de buurt, maar dat is dringen geblazen. Sta hier ook voor sociale woningbouw ingeschreven, maar met mijn 6 jaar inschrijftijd ben ik er nog lááng niet. Er is een enorme wachtlijst. Morgen een bezichtiging net buiten Nijmegen. Ben benieuwd... duimen maar!
Ik woonde inderdaad samen. We hadden een huurhuis waar we niet veel aan gedaan hadden. Hij vond dat niet nodig. Hij wiebelkont die elk paar jaar ergens anders wil wonen. Maar dat betekende dat ik wel wat van mijn geld erin stopte, omdat ik anders het idee had dat ik in het huis van een ander woonde. En het zag er ook echt niet uit. Hem boeide dat niet. Maar hij is zo ook opgegroeid. Decoratie is niet zo heel belangrijk, als het maar knus is en als de mensen (familie, vrienden) maar de boel knus maken. Zag bij heel veel van zijn vrienden en familie dat het huis er niet supertrendy of supergoed uit zag. Mja, ik voelde me in eigen huis niet zo thuis. Dus ben wat dat betreft wel blij dat ik nu mijn eigen huisje zo kan inrichten als ík dat wil Ik zoek een appartement. Liefst in de stad hier in de buurt, maar dat is dringen geblazen. Sta hier ook voor sociale woningbouw ingeschreven, maar met mijn 6 jaar inschrijftijd ben ik er nog lááng niet. Er is een enorme wachtlijst. Morgen een bezichtiging net buiten Nijmegen. Ben benieuwd... duimen maar!
dinsdag 15 september 2009 om 18:09
Ik dacht ook echt dat ik op de goede weg was maar de boosheid en frustratie blijft maar bestaan. Kickboxen is een goede tip maar ik sport en loop hard, ik schrijf, ik weet niet goed wat ik moet doen maar het maakt dat ik me verdrietig blijf voelen.
We hebben wel gepraat maar toen klapte ik dicht, heb toen die mail geschreven en dacht echt daarmee mijn boosheid en frustratie te hebben geuit. Maar niet dus, blijf me maar zo voelen en heb het idee dat ik er niet verder mee kom.
Ik ben boos omdat hij toen het goed met hem ging begon te twijfelen over ons en 2 weken later het uitmaakte. Hij was ziek en werkte vanuit huis gedurende 4 maanden. Ik ben min of meer bij hem ingetrokken en heb me om hem bekommerd. We wilde dat allebei graag, dat was een hele intensieve en fijne periode, zo ziet hij dat ook. Toen is er nooit wat gebeurd, geen ruzie/irritatie oid. Ik dacht toen nog als je dit samen doorstaat heb je wel een solide basis. Toen het beter met hem ging en hij weer naar zijn werk ging, nam hij afstand. Toen was de kogel vrij snel door de kerk.
Ik ben boos in mijn beleving hij zich niet realiseert hoe dat voor mij was/is. Ik voel me eigenlijk op de een of andere manier tekort gedaan, niet erkent ofzo, hoe raar dat misschien ook klinkt. Ik deed dat toen omdat ik het zelf wilde en ik vind dat je daar ook niets van terug mag verwachten. Echter draaide het wel om hem de laatste maanden. In die periode was ik jarig en heeft hij helemaal niets aan gedaan omdat hij zo met zichzelf bezig was. Ook heb ik in die periode griep gehad maar hij is toen ook niet langs geweest terwijl hij wel mobiel was. Dat zit me dwars en daar ben ik boos om. Ik hield dat vol en ging ervan uit dat dat beter zou worden als hij zou herstellen (hij had niets ernstigs hoor, een beenbreuk). Op het moment dat het fysiek beter met hem ging en in mijn ogen (heel zwart wit) mij dus niet meer nodig had, kwamen bij hem de twijfels.
Ik ben eigenlijk heel erg boos omdat hij mij en ons niet meer "zag" en alleen maar, nu nog, met zichzelf bezig is/was.
Ook in ons gesprek paar weken geleden draaide het om hem, hoe hij zich voelde, hoe klote het met hem gaat, geen reflectie naar mij toe. Ik heb daarin geen ruimte genomen omdat ik dicht klapte, ik heb geprobeerd die ruimte later te nemen door die mail met mijn boosheid te versturen.
En ik ben om nog meer dingen boos, dat hij er niet tegen heeft gevochten, dat hij het laat schieten en niet op waarde schat, dat hij me laat zitten etc.
Vraag mezelf ook af waarom ik er dan toch zo verdrietig onder blijf en niet kan loslaten...Ik denk dus dat het met die boosheid te maken heeft. Denk ook niet Chris dat ik met hem hierover in gesprek wil maar ik moet er wel iets mee om verder te komen. Ik schrijf al aan hem in mijn dagboek, maar het blijft een vicieuze circel.
@ Chris wat leuk een babietje! Gefeliciteerd!!! Kun je daar blij van worden? Hoe gaat het verder met je? Je bent zo stil over jezelf.
@ Bloem, heel verwarrend! Wil jij contact met hem, heb je dat duidelijk?
Vrienden zijn er toch ook in slechte tijden? Vind dat je er echt wel over mag praten en verdrietig in hun bijzijn mag zijn. Je hele leventje staat op zijn kop. Aan jezelf denken!
@ Minou, vind dat je vandaag sterk klinkt! Probeer dat vast te houden en geniet er ook van. Denk dat we allemaal heel goed begrijpen in wat voor een rollercoaster aan emoties jij momenteel zit. Ik lees in je bericht dat je heel duidelijk voor jezelf aan het kiezen bent, je grenzen aan het bepalen bent hoe verdrietig en pijnlijk ook.
We hebben wel gepraat maar toen klapte ik dicht, heb toen die mail geschreven en dacht echt daarmee mijn boosheid en frustratie te hebben geuit. Maar niet dus, blijf me maar zo voelen en heb het idee dat ik er niet verder mee kom.
Ik ben boos omdat hij toen het goed met hem ging begon te twijfelen over ons en 2 weken later het uitmaakte. Hij was ziek en werkte vanuit huis gedurende 4 maanden. Ik ben min of meer bij hem ingetrokken en heb me om hem bekommerd. We wilde dat allebei graag, dat was een hele intensieve en fijne periode, zo ziet hij dat ook. Toen is er nooit wat gebeurd, geen ruzie/irritatie oid. Ik dacht toen nog als je dit samen doorstaat heb je wel een solide basis. Toen het beter met hem ging en hij weer naar zijn werk ging, nam hij afstand. Toen was de kogel vrij snel door de kerk.
Ik ben boos in mijn beleving hij zich niet realiseert hoe dat voor mij was/is. Ik voel me eigenlijk op de een of andere manier tekort gedaan, niet erkent ofzo, hoe raar dat misschien ook klinkt. Ik deed dat toen omdat ik het zelf wilde en ik vind dat je daar ook niets van terug mag verwachten. Echter draaide het wel om hem de laatste maanden. In die periode was ik jarig en heeft hij helemaal niets aan gedaan omdat hij zo met zichzelf bezig was. Ook heb ik in die periode griep gehad maar hij is toen ook niet langs geweest terwijl hij wel mobiel was. Dat zit me dwars en daar ben ik boos om. Ik hield dat vol en ging ervan uit dat dat beter zou worden als hij zou herstellen (hij had niets ernstigs hoor, een beenbreuk). Op het moment dat het fysiek beter met hem ging en in mijn ogen (heel zwart wit) mij dus niet meer nodig had, kwamen bij hem de twijfels.
Ik ben eigenlijk heel erg boos omdat hij mij en ons niet meer "zag" en alleen maar, nu nog, met zichzelf bezig is/was.
Ook in ons gesprek paar weken geleden draaide het om hem, hoe hij zich voelde, hoe klote het met hem gaat, geen reflectie naar mij toe. Ik heb daarin geen ruimte genomen omdat ik dicht klapte, ik heb geprobeerd die ruimte later te nemen door die mail met mijn boosheid te versturen.
En ik ben om nog meer dingen boos, dat hij er niet tegen heeft gevochten, dat hij het laat schieten en niet op waarde schat, dat hij me laat zitten etc.
Vraag mezelf ook af waarom ik er dan toch zo verdrietig onder blijf en niet kan loslaten...Ik denk dus dat het met die boosheid te maken heeft. Denk ook niet Chris dat ik met hem hierover in gesprek wil maar ik moet er wel iets mee om verder te komen. Ik schrijf al aan hem in mijn dagboek, maar het blijft een vicieuze circel.
@ Chris wat leuk een babietje! Gefeliciteerd!!! Kun je daar blij van worden? Hoe gaat het verder met je? Je bent zo stil over jezelf.
@ Bloem, heel verwarrend! Wil jij contact met hem, heb je dat duidelijk?
Vrienden zijn er toch ook in slechte tijden? Vind dat je er echt wel over mag praten en verdrietig in hun bijzijn mag zijn. Je hele leventje staat op zijn kop. Aan jezelf denken!
@ Minou, vind dat je vandaag sterk klinkt! Probeer dat vast te houden en geniet er ook van. Denk dat we allemaal heel goed begrijpen in wat voor een rollercoaster aan emoties jij momenteel zit. Ik lees in je bericht dat je heel duidelijk voor jezelf aan het kiezen bent, je grenzen aan het bepalen bent hoe verdrietig en pijnlijk ook.
dinsdag 15 september 2009 om 23:01
FienewIep ik heb werkelijk geen idee wat hij denkt of voelt ik weet ook niet of hij me dat gaat laten zien, hij is een binnenvetter en wat ik ga zeggen heb ik deels op een rijtje (maar misschien kunnen jullie me verder op weg helpen) ik wil graag neutraal blijven, duidelijk zijn, sterk, en vooral niet te emotioneel worden (geen scène maken), niet te lang blijven plakken en het belangrijkste ik wil eerlijk tegen hem zijn over mijn gevoel ook al schommelt dat nog weleens. Morgen reageer ik op jullie! Weltrusten alvast
woensdag 16 september 2009 om 00:29
woensdag 16 september 2009 om 16:07
heb gisteren niet meer teruggebeld...
Zat me wel steeds af te vragen waarom hij me gebeld had, vanmorgen hem dus maar even teruggebeld.
Ja ik miste je heel erg... heb het druk op mijn zaak, en het is in de avond stil zei hij.
Ik zou hem niet meer terug willen, heb een eigen appartement gekocht in de stad waar ik geboren en getogen ben en kon daar ook echt niet wennen, mijn familie, vrienden, bekende gezichten, en plekken heb ik hier. Dus nee ...
En hij wou nooit deze kant op omdat hij zijn eigen zaak heeft.
Dat is trouwens niet de enige rede dat het over is tussen ons, maar goed... zoveel dingen.
Vandaag heb ik een dag gehad waarin ik mocht zwelgen in mijn zelfmedelijden en morgen pak ik mijn fiets en ga ik op erop uit. Zit nog in de ziektewet, mag nog geen auto rijden, dus kan ook niet gaan werken om afleiding te zoeken. Confronterend en pijnlijk....
per 1 oktober heb ik ook geen werk meer... dus het voouitzicht alleen al is al erg. Ben niet alleen mijn relatie verloren... ook mijn werk, mijn huis, alles eigenlijk. Had dat ook allemaal voor hem opgegeven, maar heb er nooit iets echt voor terug gekregen.
Hij maakte nooit tijd voor me en zat heel veel avonden alleen.
Daar ben ik nog flink boos om...
Zat me wel steeds af te vragen waarom hij me gebeld had, vanmorgen hem dus maar even teruggebeld.
Ja ik miste je heel erg... heb het druk op mijn zaak, en het is in de avond stil zei hij.
Ik zou hem niet meer terug willen, heb een eigen appartement gekocht in de stad waar ik geboren en getogen ben en kon daar ook echt niet wennen, mijn familie, vrienden, bekende gezichten, en plekken heb ik hier. Dus nee ...
En hij wou nooit deze kant op omdat hij zijn eigen zaak heeft.
Dat is trouwens niet de enige rede dat het over is tussen ons, maar goed... zoveel dingen.
Vandaag heb ik een dag gehad waarin ik mocht zwelgen in mijn zelfmedelijden en morgen pak ik mijn fiets en ga ik op erop uit. Zit nog in de ziektewet, mag nog geen auto rijden, dus kan ook niet gaan werken om afleiding te zoeken. Confronterend en pijnlijk....
per 1 oktober heb ik ook geen werk meer... dus het voouitzicht alleen al is al erg. Ben niet alleen mijn relatie verloren... ook mijn werk, mijn huis, alles eigenlijk. Had dat ook allemaal voor hem opgegeven, maar heb er nooit iets echt voor terug gekregen.
Hij maakte nooit tijd voor me en zat heel veel avonden alleen.
Daar ben ik nog flink boos om...
woensdag 16 september 2009 om 18:41
Hoi, hier weer even een berichtje van mij.
@ Minou: heb je het e-mailadres van je ex nog geblokkeerd zodat hij je niet meer kan mailen? Heb je de opgaande lijn van gisteren nog kunnen vasthouden?
Je schrijft dat je ex zegt dat hij niet is vreemdgegaan. Geloof je dat?
@ Bloem: uit jouw posts blijkt dat jou ex nogal contact zoekt. Dat hoeft niet slecht te zij. Maar laat alsjeblieft niet je hoofd op hol brengen.
@ Fienewiep: als sporten bij jou niet helpt om je boosheid kwijt te raken, dan weet ik het ook niet. Uit jouw verhaal blijkt in ieder geval wel dat jouw ex jullie laatste tijd samen inderdaad met name met zichzelf bezig is geweest. Lijkt me heel pijnlijk.
@ Charming: sterkte en succes!
En dan nu - op verzoek van Fienewiep - iets meer over hoe ik me voel.
Niet zo goed. Er dringen op dit moment allerlei emoties om voorrang. Blijheid voor mijn zusje en haar dochtertje. Maar ook verdriet dat kinderen er voor mij niet inzitten. Ik heb geen enorme kinderwens, maar zelfs al zou ik die hebben, dan is het voor mij gewoon geen optie. Daar word ik nu mee geconfronteerd. En dat doen pijn. Verdriet ook om mijn oma. Wat ik al eerder schreef, heb ik niet een heel goed contact met haar. Maar haar naderende overlijden brengt de dood weer dichterbij alsook de ziekte kanker (heeft mijn moeder 5 jaar geleden gehad; en ik ben nog altijd bang dat het terugkomt.
En verder is het verdriet om mijn lief. Mijn verdriet uit zich niet meer in huilen. Het is meer een enorm gevoel van weemoed. Een kil gevoel van binnen. Alles wat ik doe, mist een glans. O, wat was ik graag met hem gister naar mijn nichtje gaan kijken. O, wat had ik graag zijn armen om me heen gevoeld toen ik het even niet meer trok. Maar het is niet zo. Hij is er niet meer. In mijn leven, bedoel ik. Dat heb ik geaccepteerd en ik heb ook niet echt hoop meer dat de situatie anders wordt. Hij blijft nou eenmaal vasthouden aan zijn makkelijke leven. Vooral de makkelijkste weg kiezen. Dat doet hij al zolang ik hem ken. Wel acceptatie dus. Maar ik voel me zo geamputeerd. Er mist iets in mijn leven. Hij. Als mijn soulmate. Want ondanks alles waren we dat wel.
Ik merk nu ook een bepaalde boosheid. Ik heb hem drie weken geleden een sms gestuurd dat ik geen enkel contact wilde tijdens zijn vakantie. Daar heeft hij zich heel netjes aan gehouden. Het niet contact hebben, deed me pijn, maar na verloop van tijd werd het dragelijk. Maar gister is hij weer met enorme snelheid mijn leven komen binnen denderen. Hij smste dat hij er weer was en hoe het met mij ging. We hebben elkaar ook gesproken. Maarja, was bij mijn zusje enzo, dus zei dat ik hem vandaag zou terugbellen. Maar dat kan ik dus niet opbrengen. Uit verdriet. Maar ook uit boosheid. Meneer gaat doodleuk drie weken weg, komt terug en doet alsof er niets aan de hand is.
Ik heb hem overigens wel verteld dat ik het contact binnenkort helemaal ga verbreken. Dat ik vind dat hij zijn leven vergooit en dat ik dat niet meer kan aanzien en dat ik daar ook niet meer mee geconfronteerd wil en kon worden. Hij reageerde nogal timide.
Afijn. Een wirwar van emoties en pijn. De komende dagen zal ik dus met name even meelezen. Dit alles opschrijven kost me veel energie. En ook op dat gebied gaat het weer wat minder. Moet zorgen dat ik niet wegzak.
Allemaal heel veel sterkt jullie.
@ Minou: heb je het e-mailadres van je ex nog geblokkeerd zodat hij je niet meer kan mailen? Heb je de opgaande lijn van gisteren nog kunnen vasthouden?
Je schrijft dat je ex zegt dat hij niet is vreemdgegaan. Geloof je dat?
@ Bloem: uit jouw posts blijkt dat jou ex nogal contact zoekt. Dat hoeft niet slecht te zij. Maar laat alsjeblieft niet je hoofd op hol brengen.
@ Fienewiep: als sporten bij jou niet helpt om je boosheid kwijt te raken, dan weet ik het ook niet. Uit jouw verhaal blijkt in ieder geval wel dat jouw ex jullie laatste tijd samen inderdaad met name met zichzelf bezig is geweest. Lijkt me heel pijnlijk.
@ Charming: sterkte en succes!
En dan nu - op verzoek van Fienewiep - iets meer over hoe ik me voel.
Niet zo goed. Er dringen op dit moment allerlei emoties om voorrang. Blijheid voor mijn zusje en haar dochtertje. Maar ook verdriet dat kinderen er voor mij niet inzitten. Ik heb geen enorme kinderwens, maar zelfs al zou ik die hebben, dan is het voor mij gewoon geen optie. Daar word ik nu mee geconfronteerd. En dat doen pijn. Verdriet ook om mijn oma. Wat ik al eerder schreef, heb ik niet een heel goed contact met haar. Maar haar naderende overlijden brengt de dood weer dichterbij alsook de ziekte kanker (heeft mijn moeder 5 jaar geleden gehad; en ik ben nog altijd bang dat het terugkomt.
En verder is het verdriet om mijn lief. Mijn verdriet uit zich niet meer in huilen. Het is meer een enorm gevoel van weemoed. Een kil gevoel van binnen. Alles wat ik doe, mist een glans. O, wat was ik graag met hem gister naar mijn nichtje gaan kijken. O, wat had ik graag zijn armen om me heen gevoeld toen ik het even niet meer trok. Maar het is niet zo. Hij is er niet meer. In mijn leven, bedoel ik. Dat heb ik geaccepteerd en ik heb ook niet echt hoop meer dat de situatie anders wordt. Hij blijft nou eenmaal vasthouden aan zijn makkelijke leven. Vooral de makkelijkste weg kiezen. Dat doet hij al zolang ik hem ken. Wel acceptatie dus. Maar ik voel me zo geamputeerd. Er mist iets in mijn leven. Hij. Als mijn soulmate. Want ondanks alles waren we dat wel.
Ik merk nu ook een bepaalde boosheid. Ik heb hem drie weken geleden een sms gestuurd dat ik geen enkel contact wilde tijdens zijn vakantie. Daar heeft hij zich heel netjes aan gehouden. Het niet contact hebben, deed me pijn, maar na verloop van tijd werd het dragelijk. Maar gister is hij weer met enorme snelheid mijn leven komen binnen denderen. Hij smste dat hij er weer was en hoe het met mij ging. We hebben elkaar ook gesproken. Maarja, was bij mijn zusje enzo, dus zei dat ik hem vandaag zou terugbellen. Maar dat kan ik dus niet opbrengen. Uit verdriet. Maar ook uit boosheid. Meneer gaat doodleuk drie weken weg, komt terug en doet alsof er niets aan de hand is.
Ik heb hem overigens wel verteld dat ik het contact binnenkort helemaal ga verbreken. Dat ik vind dat hij zijn leven vergooit en dat ik dat niet meer kan aanzien en dat ik daar ook niet meer mee geconfronteerd wil en kon worden. Hij reageerde nogal timide.
Afijn. Een wirwar van emoties en pijn. De komende dagen zal ik dus met name even meelezen. Dit alles opschrijven kost me veel energie. En ook op dat gebied gaat het weer wat minder. Moet zorgen dat ik niet wegzak.
Allemaal heel veel sterkt jullie.
woensdag 16 september 2009 om 19:02
@Chris terwijl ik je verhaal lees, schiet ik even vol. Ik heb ook niet zo'n beste dag vandaag.
Emotie en blijdschap wisselen bij jou in een behoorlijk tempo, het verdiet om je oma, de blijdschap over de geboorte van je nichtje (gefeliciteerd overigens) en de constante onzekerheid over je ex. Het is heel begrijpelijk dat je het nu moeilijk hebt en je even niks meer wilt voelen (als je niks voelt kan het je immers ook niet raken).
Lees gerust mee en schrijf alleen als je dat wilt. Heel veel strekte en een dikke knuffel.
De leegte die je omschrijft voel ik tot in mijn botten, de glans van het leven is er niet meer (zou de glans-schampoo van Anderlon hierbij helpen hihi) even genieten van iets kleins lukt me niet, terwijl het verlangen naar exlief alleen maar toeneemt.
Hoe is het met de andere meiden?
Emotie en blijdschap wisselen bij jou in een behoorlijk tempo, het verdiet om je oma, de blijdschap over de geboorte van je nichtje (gefeliciteerd overigens) en de constante onzekerheid over je ex. Het is heel begrijpelijk dat je het nu moeilijk hebt en je even niks meer wilt voelen (als je niks voelt kan het je immers ook niet raken).
Lees gerust mee en schrijf alleen als je dat wilt. Heel veel strekte en een dikke knuffel.
De leegte die je omschrijft voel ik tot in mijn botten, de glans van het leven is er niet meer (zou de glans-schampoo van Anderlon hierbij helpen hihi) even genieten van iets kleins lukt me niet, terwijl het verlangen naar exlief alleen maar toeneemt.
Hoe is het met de andere meiden?
woensdag 16 september 2009 om 19:39
@Chris
Was benieuwd hoe het met je ging, wilde je niet onder druk zetten maar vermoedde al dat het niet goed met je was. Ik hoop dat het hier neerzetten en opschrijven jou ook een beetje helpt.
Ik zou je het liefst even willen vastpakken maar er zit een beeldscherm en kabel tussen
Ik ken jou alleen maar "schrijvend" maar dat is (bij ons allemaal) wel echt, niet anders/beter voordoen dan je bent, zonder censuur, je ware ik tonen in al je kwetsbaarheid en zwakke & kleine momenten.
Ik heb zoveel vertrouwen in jou ondanks dat ik je alleen maar lees. Ik lees een prachtige mooie vrouw, met zelfvertrouwen die voor zichzelf heeft gekozen, haar eigen grenzen heeft aangegeven ondanks dat ze door haar beslissing ontzettend veel pijn en verdriet heeft. Een intelligente en bewuste vrouw die heel goed weet wat ze wil, haar sterke en minder sterke punten kent. Een vrouw die ziek is maar zich daar al die jaren doorheen heeft gevochten en zich niet uit het veld heeft laten slaan. Een zelfstandige vrouw die goed voor zichzelf zorgt in alle opzichten.
En nu een vrouw die kapot is van verdriet, haar grote liefde kwijt is, haar dromen misschien in rook ziet opgaan, teleurgesteld is en wellicht bang voor de toekomst.
MAAR een vrouw van wie ik zonder twijfel weet dat ze het gaat redden door alles wat ik hierboven geschreven heb!
Was benieuwd hoe het met je ging, wilde je niet onder druk zetten maar vermoedde al dat het niet goed met je was. Ik hoop dat het hier neerzetten en opschrijven jou ook een beetje helpt.
Ik zou je het liefst even willen vastpakken maar er zit een beeldscherm en kabel tussen
Ik ken jou alleen maar "schrijvend" maar dat is (bij ons allemaal) wel echt, niet anders/beter voordoen dan je bent, zonder censuur, je ware ik tonen in al je kwetsbaarheid en zwakke & kleine momenten.
Ik heb zoveel vertrouwen in jou ondanks dat ik je alleen maar lees. Ik lees een prachtige mooie vrouw, met zelfvertrouwen die voor zichzelf heeft gekozen, haar eigen grenzen heeft aangegeven ondanks dat ze door haar beslissing ontzettend veel pijn en verdriet heeft. Een intelligente en bewuste vrouw die heel goed weet wat ze wil, haar sterke en minder sterke punten kent. Een vrouw die ziek is maar zich daar al die jaren doorheen heeft gevochten en zich niet uit het veld heeft laten slaan. Een zelfstandige vrouw die goed voor zichzelf zorgt in alle opzichten.
En nu een vrouw die kapot is van verdriet, haar grote liefde kwijt is, haar dromen misschien in rook ziet opgaan, teleurgesteld is en wellicht bang voor de toekomst.
MAAR een vrouw van wie ik zonder twijfel weet dat ze het gaat redden door alles wat ik hierboven geschreven heb!
woensdag 16 september 2009 om 19:47
quote:bloemetje11282 schreef op 16 september 2009 @ 19:30:
Charming komt me bekend voor..
Genieten van dingen lukt mij ook niet... en verlang ook heel erg naar exlief. Maar ooit komt er een tijd. Morgen ga ik op pad met mijn fiets en naar de kapper Wij vrouwen gaan allemaal naar de kapper het helpt waarschijnlijk. Ik ga namelijk ook deze week!!
Charming komt me bekend voor..
Genieten van dingen lukt mij ook niet... en verlang ook heel erg naar exlief. Maar ooit komt er een tijd. Morgen ga ik op pad met mijn fiets en naar de kapper Wij vrouwen gaan allemaal naar de kapper het helpt waarschijnlijk. Ik ga namelijk ook deze week!!
woensdag 16 september 2009 om 19:48
quote:FieneWiep schreef op 16 september 2009 @ 19:39:
@Chris
Was benieuwd hoe het met je ging, wilde je niet onder druk zetten maar vermoedde al dat het niet goed met je was. Ik hoop dat het hier neerzetten en opschrijven jou ook een beetje helpt.
Ik zou je het liefst even willen vastpakken maar er zit een beeldscherm en kabel tussen
Ik ken jou alleen maar "schrijvend" maar dat is (bij ons allemaal) wel echt, niet anders/beter voordoen dan je bent, zonder censuur, je ware ik tonen in al je kwetsbaarheid en zwakke & kleine momenten.
Ik heb zoveel vertrouwen in jou ondanks dat ik je alleen maar lees. Ik lees een prachtige mooie vrouw, met zelfvertrouwen die voor zichzelf heeft gekozen, haar eigen grenzen heeft aangegeven ondanks dat ze door haar beslissing ontzettend veel pijn en verdriet heeft. Een intelligente en bewuste vrouw die heel goed weet wat ze wil, haar sterke en minder sterke punten kent. Een vrouw die ziek is maar zich daar al die jaren doorheen heeft gevochten en zich niet uit het veld heeft laten slaan. Een zelfstandige vrouw die goed voor zichzelf zorgt in alle opzichten.
En nu een vrouw die kapot is van verdriet, haar grote liefde kwijt is, haar dromen misschien in rook ziet opgaan, teleurgesteld is en wellicht bang voor de toekomst.
MAAR een vrouw van wie ik zonder twijfel weet dat ze het gaat redden door alles wat ik hierboven geschreven heb!WAUW! lieve woorden Fienewiepe het zal Chris goed doen.
@Chris
Was benieuwd hoe het met je ging, wilde je niet onder druk zetten maar vermoedde al dat het niet goed met je was. Ik hoop dat het hier neerzetten en opschrijven jou ook een beetje helpt.
Ik zou je het liefst even willen vastpakken maar er zit een beeldscherm en kabel tussen
Ik ken jou alleen maar "schrijvend" maar dat is (bij ons allemaal) wel echt, niet anders/beter voordoen dan je bent, zonder censuur, je ware ik tonen in al je kwetsbaarheid en zwakke & kleine momenten.
Ik heb zoveel vertrouwen in jou ondanks dat ik je alleen maar lees. Ik lees een prachtige mooie vrouw, met zelfvertrouwen die voor zichzelf heeft gekozen, haar eigen grenzen heeft aangegeven ondanks dat ze door haar beslissing ontzettend veel pijn en verdriet heeft. Een intelligente en bewuste vrouw die heel goed weet wat ze wil, haar sterke en minder sterke punten kent. Een vrouw die ziek is maar zich daar al die jaren doorheen heeft gevochten en zich niet uit het veld heeft laten slaan. Een zelfstandige vrouw die goed voor zichzelf zorgt in alle opzichten.
En nu een vrouw die kapot is van verdriet, haar grote liefde kwijt is, haar dromen misschien in rook ziet opgaan, teleurgesteld is en wellicht bang voor de toekomst.
MAAR een vrouw van wie ik zonder twijfel weet dat ze het gaat redden door alles wat ik hierboven geschreven heb!WAUW! lieve woorden Fienewiepe het zal Chris goed doen.
donderdag 17 september 2009 om 13:59
Hey Chris: heftig om te lezen hoe je met al die emoties zit. Maar wat Fienewiep zegt er klinkt kracht door in je berichtjes! En ik kan alleen maar voor je hopen dat de glans er straks wel weer is! En dat je weer wel kan genieten! Gebeurt ook wel! Daar ben ik overtuigd van! Dikke knuffel!!!! Fienewiep heeft het eigenlijk allemaal al gezegd!
Charming: wat spannend dat je hem dit weekend weer gaat zien. Veel stress? Ik ga voor je duimen en zal zeker aan je denken!
Minoutje: bij jou gaat het er volgens mij ook heel heftig aan toe met je emoties!!! Ik hoop dat dat snel overgaat! Zoek lekker afleiding zou ik zeggen en af en toe ongeneerd met een doos bonbons huilen bij een zwijmelfilm kan ook prettig zijn!!! Hele dikke knuffel meis!!!!
@Bloemetje: heftig dat je ex opeens contact opneemt, maar ik gok dat hij nu pas echt merkt dat je weg bent en dat dat wat met hem doet. Dat is opzich niet verkeerd.
@Fienewiep: voor jou ook een hele dikke knuffel!!!!
Verder is het eigenlijk wel bijzonder dat we ons hier allemaal zo bloot durven te geven! Fijn dat we dat kunnen doen zonder ergens bang voor te hoeven zijn.
Ik ben weer druk met studie. wel nog heel moe en veel hoesten maar ik ben in ieder geval weer bezig. En wat betreft mijn ex, hetzelfde verhaal als de laatste tijd, leuk contact. En ik ben druk bezig met mijn liefde voor hem een plekje te geven. Want houden van hem doe ik nog steeds vreselijk veel. Maar voorlopig is het nu wel even goed zo. Ik kijk wel wat de toekomst me brengt, ik wil er niet meer zoveel over nadenken. Ik wil het gewoon op me af laten komen en zien wat er gebeurt zonder daar steeds over na te denken. Ik wil hem nog steeds graag terug, maar dat is iets wat ik niet kan controleren of dwingen en het helpt ook niet om erover te piekeren. En gebeurt het niet, dan niet. Zijn plekje in mijn hart raakt die nooit kwijt! Ik heb het al vaker gezegd maar ik probeer me gelukkig te prijzen dat ik weet wat intens liefhebben is. Hoe het ook afloopt liefde is het allemaal waard.
jemig ik klink weer als een goedkoop romannetje, studiegenoten zullen me raar aankijken:p!!!!
Charming: wat spannend dat je hem dit weekend weer gaat zien. Veel stress? Ik ga voor je duimen en zal zeker aan je denken!
Minoutje: bij jou gaat het er volgens mij ook heel heftig aan toe met je emoties!!! Ik hoop dat dat snel overgaat! Zoek lekker afleiding zou ik zeggen en af en toe ongeneerd met een doos bonbons huilen bij een zwijmelfilm kan ook prettig zijn!!! Hele dikke knuffel meis!!!!
@Bloemetje: heftig dat je ex opeens contact opneemt, maar ik gok dat hij nu pas echt merkt dat je weg bent en dat dat wat met hem doet. Dat is opzich niet verkeerd.
@Fienewiep: voor jou ook een hele dikke knuffel!!!!
Verder is het eigenlijk wel bijzonder dat we ons hier allemaal zo bloot durven te geven! Fijn dat we dat kunnen doen zonder ergens bang voor te hoeven zijn.
Ik ben weer druk met studie. wel nog heel moe en veel hoesten maar ik ben in ieder geval weer bezig. En wat betreft mijn ex, hetzelfde verhaal als de laatste tijd, leuk contact. En ik ben druk bezig met mijn liefde voor hem een plekje te geven. Want houden van hem doe ik nog steeds vreselijk veel. Maar voorlopig is het nu wel even goed zo. Ik kijk wel wat de toekomst me brengt, ik wil er niet meer zoveel over nadenken. Ik wil het gewoon op me af laten komen en zien wat er gebeurt zonder daar steeds over na te denken. Ik wil hem nog steeds graag terug, maar dat is iets wat ik niet kan controleren of dwingen en het helpt ook niet om erover te piekeren. En gebeurt het niet, dan niet. Zijn plekje in mijn hart raakt die nooit kwijt! Ik heb het al vaker gezegd maar ik probeer me gelukkig te prijzen dat ik weet wat intens liefhebben is. Hoe het ook afloopt liefde is het allemaal waard.
jemig ik klink weer als een goedkoop romannetje, studiegenoten zullen me raar aankijken:p!!!!
donderdag 17 september 2009 om 19:15
Ik heb goed nieuws, heb maandag sollicitatie gesprek bij een erg leuk bedrijf!!! Helemaal mijn ding..
Iedereen duimen voor mij
Zie ineens het licht weer een beetje schijnen en besef me weer hoeveel mensen ik om me heen heb die zoveel moeite voor mij doen. Ik heb namelijk dit gesprek dankzij de verkoopster van het appartement waar ik nu in woon.
Vanavond lekker op tijd naar bedje morgen weer naar oogarts, volgens hem gaat het de goeie kant op.
Als ik een baan heb straks in mijn omgeving, dan voel ik me gewoon echt heel erg fjin en dan kan ik hem beter vergeten...
Raiden blijf je zo niet teveel hoop houden op dat het goed komt? misschien is het beter om het gewoon los te laten...? en dat zeg ik die elke avond met mijn telefoon in mijn hand zit om hem te willen bellen
Iedereen duimen voor mij
Zie ineens het licht weer een beetje schijnen en besef me weer hoeveel mensen ik om me heen heb die zoveel moeite voor mij doen. Ik heb namelijk dit gesprek dankzij de verkoopster van het appartement waar ik nu in woon.
Vanavond lekker op tijd naar bedje morgen weer naar oogarts, volgens hem gaat het de goeie kant op.
Als ik een baan heb straks in mijn omgeving, dan voel ik me gewoon echt heel erg fjin en dan kan ik hem beter vergeten...
Raiden blijf je zo niet teveel hoop houden op dat het goed komt? misschien is het beter om het gewoon los te laten...? en dat zeg ik die elke avond met mijn telefoon in mijn hand zit om hem te willen bellen
donderdag 17 september 2009 om 23:09
Hey bloemetje wat goed van dat baantje!!!! tuurlijk gaan we voor je duimen!!!!
En wb hoop houden, ik houd idd wel wat hoop. Maar ik denk niet dat het voor mij persoonlijk nut heeft om het contact te verbreken. Tegenkomen zal ik hem toch, met dat ik het eerder gedaan heb en dat voor mij niet gewerkt heeft. Ik moet inderdaad loslaten, en niet fixeren op hoop. Ik vind dat ik het op deze manier moet doen. Ik geloof dat me dat ook wel gaat lukken. Mjah tijd zal het leren:p!!! En een beetje hopen mag ik van mezelf:$
Charming dat van die dromen heb ik ook heel sterk gehad. Ik durfde ook niet te dromen, bang dat het extra pijn deed als je wakker werd of de droom niet uitkwam. Maar gewoon laten gaan!!!! Dromen zijn er eigenlijk voor. Ik droom ook wel eens dat een knappe man a la josh holloway met me wil trouwen en daarvan weet ik ook dat de kans klein is dat het uitkomt;)!!! Maarja zeg nooit nooit:p.
En wb hoop houden, ik houd idd wel wat hoop. Maar ik denk niet dat het voor mij persoonlijk nut heeft om het contact te verbreken. Tegenkomen zal ik hem toch, met dat ik het eerder gedaan heb en dat voor mij niet gewerkt heeft. Ik moet inderdaad loslaten, en niet fixeren op hoop. Ik vind dat ik het op deze manier moet doen. Ik geloof dat me dat ook wel gaat lukken. Mjah tijd zal het leren:p!!! En een beetje hopen mag ik van mezelf:$
Charming dat van die dromen heb ik ook heel sterk gehad. Ik durfde ook niet te dromen, bang dat het extra pijn deed als je wakker werd of de droom niet uitkwam. Maar gewoon laten gaan!!!! Dromen zijn er eigenlijk voor. Ik droom ook wel eens dat een knappe man a la josh holloway met me wil trouwen en daarvan weet ik ook dat de kans klein is dat het uitkomt;)!!! Maarja zeg nooit nooit:p.
donderdag 17 september 2009 om 23:30
Bloemetje, natuurlijk duimen we voor je! Ohh meis, ik hoop zo voor je dat dit het wordt. Nieuw huisje in jóuw omgeving, een baan in de buurt, je vrienden en familie die er voor je zijn... wat heerlijk!!
Mijn bezichtiging gisteravond was een lachertje. Het was zo perfect, maar ik had er zo'n vervelend gevoel bij. Mijn intuïtie waarschuwde me weer. En wat blijkt achteraf... die verhuurder en de buurman liggen met elkaar in de clinch. Er is zelfs een rechtszaak geweest! Huurders moeten namelijk de grond van de buurman over om bij de appartementen te komen. Uiteindelijk heeft de rechter gezegd dat bewoners 'recht van overpad' hebben. Maar dat betekent letterlijk (en de buurman zei ook dat hij daar moeilijk over zal gaan doen) dat we geen bezoek oid mogen ontvangen!! Ook mag er geen (verhuis)wagen komen, want het is geen 'recht van overweg'. Vaag verhaal maar goed fout in ieder geval en de verhuurder heeft het keihard verzwegen! Heb ik weer
Het zag er zo leuk uit...
Nja, goede hoop houden. Verder voelde ik me vandaag echt heel goed. Had mindfulness, therapie en vanavond een cursus in mijn vakgebied. Enorm geflirt met een jongen die ik achteraf toch wel erg sloom vond
Nu voel ik me weer minder goed. 's Avonds heb ik het echt heel moeilijk en denk ik: waarom neemt hij nou niet stiekem contact met mij op? Om me te laten weten dat ik er wel toe doe en toe deed. Dat hij me mist... Ohhh foute gedachten!! Ik mis hem wel en dat is zelfs nog fouter na wat hij me geflikt heeft.
En Charming, ik slaap ook heel slecht en droom alleen maar leuk over hem. Ik hoop nog steeds dat die dromen werkelijkheid zijn en dat ik nu in een nachtmerrie zit, waarvan ik nog wakker moet worden. Maar dat is écht niet zo... Ik herken je gevoel...
Raiden, ik vind eigenlijk persoonlijk ook dat je jezelf wel erg 'martelt' met het feit dat je hem blijft zien en blijft hopen, terwijl het nu wel heel duidelijk is dat hij eerst aan zichzelf moet werken. Doet hij dat ook? En hoe weet je dat? Heeft hij nog hoop voor jullie? Of hoop je op iets dat toch nooit zal zijn? Maar goed, als jij denkt dat dit het beste is voor je, dan zou ik er voor gaan!
Pfff.. ik begin me toch wel weer rot te voelen... zucht... het ging net zo lekker vandaag... Mja ik weet ook gewoon dat hij met haar in zijn hoofd zit. Hij gaat haar dit weekend weer zien. Wanneer hou ík nou eens op met mezelf te 'martelen' met deze gedachten???
Mijn bezichtiging gisteravond was een lachertje. Het was zo perfect, maar ik had er zo'n vervelend gevoel bij. Mijn intuïtie waarschuwde me weer. En wat blijkt achteraf... die verhuurder en de buurman liggen met elkaar in de clinch. Er is zelfs een rechtszaak geweest! Huurders moeten namelijk de grond van de buurman over om bij de appartementen te komen. Uiteindelijk heeft de rechter gezegd dat bewoners 'recht van overpad' hebben. Maar dat betekent letterlijk (en de buurman zei ook dat hij daar moeilijk over zal gaan doen) dat we geen bezoek oid mogen ontvangen!! Ook mag er geen (verhuis)wagen komen, want het is geen 'recht van overweg'. Vaag verhaal maar goed fout in ieder geval en de verhuurder heeft het keihard verzwegen! Heb ik weer
Het zag er zo leuk uit...Nja, goede hoop houden. Verder voelde ik me vandaag echt heel goed. Had mindfulness, therapie en vanavond een cursus in mijn vakgebied. Enorm geflirt met een jongen die ik achteraf toch wel erg sloom vond
Nu voel ik me weer minder goed. 's Avonds heb ik het echt heel moeilijk en denk ik: waarom neemt hij nou niet stiekem contact met mij op? Om me te laten weten dat ik er wel toe doe en toe deed. Dat hij me mist... Ohhh foute gedachten!! Ik mis hem wel en dat is zelfs nog fouter na wat hij me geflikt heeft.
En Charming, ik slaap ook heel slecht en droom alleen maar leuk over hem. Ik hoop nog steeds dat die dromen werkelijkheid zijn en dat ik nu in een nachtmerrie zit, waarvan ik nog wakker moet worden. Maar dat is écht niet zo... Ik herken je gevoel...
Raiden, ik vind eigenlijk persoonlijk ook dat je jezelf wel erg 'martelt' met het feit dat je hem blijft zien en blijft hopen, terwijl het nu wel heel duidelijk is dat hij eerst aan zichzelf moet werken. Doet hij dat ook? En hoe weet je dat? Heeft hij nog hoop voor jullie? Of hoop je op iets dat toch nooit zal zijn? Maar goed, als jij denkt dat dit het beste is voor je, dan zou ik er voor gaan!
Pfff.. ik begin me toch wel weer rot te voelen... zucht... het ging net zo lekker vandaag... Mja ik weet ook gewoon dat hij met haar in zijn hoofd zit. Hij gaat haar dit weekend weer zien. Wanneer hou ík nou eens op met mezelf te 'martelen' met deze gedachten???
vrijdag 18 september 2009 om 00:16
@Bloemetje: spannend!!!
Even ego-en: ik heb de jongen in kwestie maar gebeld. Gevraagd of ik wat te enthousiast was geweest met mijn voorstel en gezegd dat ik weet dat ik wat kan uitwijden met mail/sms. Hij zei dat hij alles even moest laten bezinken. Ik denk dat dat op z'n hele situatie slaat, verklaart ook waarom hij ook naar anderen niet echt communicatief is. En dat het erg druk was geweest (dat weet ik ook wel, maar ik had ook enkel een voorstel gedaan en erbij aangegeven dat het geen grote haast had). Ik heb gezegd dat ik het best begreep, maar het wel fijn vond het even te weten. Dat snapte hij wel. Daarna nog wat over koetjes en kalfjes gepraat. Tja. Op een gegeven moment heb ik gezegd dat ik weer 'verder ging' al was ik niet iets spannends aan het doen (hij vroeg vervolgens nog wat ik aan het doen was). ik kan hier niet veel mee. Hij lijkt een muurtje om z'n emoties heen te hebben. Dat snap ik ook echt wel als het inderdaad zoals ik vermoed nog maar relatief kort geleden is dat hij met z'n ex uit elkaar ging en dan nog die andere dingen daarbij die ik al eerder noemde. Misschien dat de vakantie hem de ruimte gaf om dat muurtje even los te laten. Maar tja, mij een lift geven en gegevens uit willen wisselen, ik snap dat dan niet zo. Ik had echt de verwachting hem wel een keer weer te zien vrij snel, al was het maar om af te maken waar we gebleven waren (), ookal zou dat dan maar een avondje lol blijken te zijn. Ik had helemaal geen grote verwachtingen verder. Maar omdat verschillende mensen (en ik eigenijk ook) hem over vonden komen als een lieve serieuze jongen... (wel humor had-ie ook hoor) en ik ook nog wel iets van kwetsbaarheid in 'm zag... kan ik me niet voorstellen dat hij heel bewust zo doet. Hij heeft de ruimte gewoon niet. BLijft staan dat er iig nu niks inzit en dat dan sowieso de bal bij hem zou liggen. Maar het is natuurlijk even klote. Ook omdat het zo anders is dan 'live', die communicatie. Denk dat als we elkaar weer zouden zien dat we dan best weer lol zouden hebben en misschien meer, maar ja, als hij er geen ruimte voor heeft... Ik kan er moeilijk op gaan wachten.
Even ego-en: ik heb de jongen in kwestie maar gebeld. Gevraagd of ik wat te enthousiast was geweest met mijn voorstel en gezegd dat ik weet dat ik wat kan uitwijden met mail/sms. Hij zei dat hij alles even moest laten bezinken. Ik denk dat dat op z'n hele situatie slaat, verklaart ook waarom hij ook naar anderen niet echt communicatief is. En dat het erg druk was geweest (dat weet ik ook wel, maar ik had ook enkel een voorstel gedaan en erbij aangegeven dat het geen grote haast had). Ik heb gezegd dat ik het best begreep, maar het wel fijn vond het even te weten. Dat snapte hij wel. Daarna nog wat over koetjes en kalfjes gepraat. Tja. Op een gegeven moment heb ik gezegd dat ik weer 'verder ging' al was ik niet iets spannends aan het doen (hij vroeg vervolgens nog wat ik aan het doen was). ik kan hier niet veel mee. Hij lijkt een muurtje om z'n emoties heen te hebben. Dat snap ik ook echt wel als het inderdaad zoals ik vermoed nog maar relatief kort geleden is dat hij met z'n ex uit elkaar ging en dan nog die andere dingen daarbij die ik al eerder noemde. Misschien dat de vakantie hem de ruimte gaf om dat muurtje even los te laten. Maar tja, mij een lift geven en gegevens uit willen wisselen, ik snap dat dan niet zo. Ik had echt de verwachting hem wel een keer weer te zien vrij snel, al was het maar om af te maken waar we gebleven waren (), ookal zou dat dan maar een avondje lol blijken te zijn. Ik had helemaal geen grote verwachtingen verder. Maar omdat verschillende mensen (en ik eigenijk ook) hem over vonden komen als een lieve serieuze jongen... (wel humor had-ie ook hoor) en ik ook nog wel iets van kwetsbaarheid in 'm zag... kan ik me niet voorstellen dat hij heel bewust zo doet. Hij heeft de ruimte gewoon niet. BLijft staan dat er iig nu niks inzit en dat dan sowieso de bal bij hem zou liggen. Maar het is natuurlijk even klote. Ook omdat het zo anders is dan 'live', die communicatie. Denk dat als we elkaar weer zouden zien dat we dan best weer lol zouden hebben en misschien meer, maar ja, als hij er geen ruimte voor heeft... Ik kan er moeilijk op gaan wachten.
vrijdag 18 september 2009 om 08:00
Ben wel erg nerveus hoor... en heb hem gisteren weer gebeld in een zwak moment terwijl het zo goed met me ging.
@ Minou wat balen zeg dat je bezichtiging tegenviel. Klinkt verder als een normaal burenruzietje. Mijn zus is advocate en gespecialiseerd in dit recht. En de buren hebben inderdaad altijd recht op overpad, daar mogen ze ook doen wat ze willen zover ik weet en mag ook bezoek over lopen. Je kan moeilijk over het dak
En dat gevoel van waarom belt hij me niet en verteld hij me dat hij me zoveel mist Heb ik elke avond en vooral in het weekend, dan zag ik hem het meeste. Klopt! dat heb ik dus ook heel erg vandaar dat ik hem gebeld had, maar het enige wat ik kreeg was een hele koude lading over me heen.
Waarom belde ik hem? had hem toch beloofd met rust te laten? hij had toch gezegd dat hij geen contact met me wou voorlopig? maar goed ik had een zwak moment, ik mag het niet maar hij mag het wel volgens meneer. Wat een L*L en wist gelijk weer waarom het ook alweer over was tussen ons.
Ook zei hij me nog even duidelijk 'dat het me allemaal niks meer aangaat wat hij doet en wat hij vind en wat hij voelt'. GROMMMMMM....
@ Raiden. hoop is goed, zolang je jezelf maar beschermd. Blijf niet achter feiten aanlopen die waarschijnlijk toch nooit meer goed komen. Aan zichzelf werken is heel belangrijk. Maar kon hij dat ook niet doen toen jullie nog bij elkaar waren? liefde is toch onvoorwaardelijk en daarin steun je elkaar toch en ben je er voor elkaar? Woont hij nog bij je? dat je hem niet los kan laten? je ging ook goed met zijn schoonouders om toch? ik zou er niet aan moeten denken meer haha die hebben teveel gemene dingen over mij gezegd, nadat het uit was.
Maar inderdaad Raiden, time will tell. En neem er ook de tijd voor zolang jij nodig heb.
@ Laura, heerlijk die gecompliceerde mannen er zijn er momenteel ook aan aantal die graag met mij contact willen, maar ik moet er echt even niet aan denken, heerlijk zo alleen en niks geen gezeur aan mijn hoofd...
De vervelende periode komt eraan... weekend... ben benieuwd of ik dit weekend kan overleven zonder hem te bellen/smsen.
Vast wel!!
@ Minou wat balen zeg dat je bezichtiging tegenviel. Klinkt verder als een normaal burenruzietje. Mijn zus is advocate en gespecialiseerd in dit recht. En de buren hebben inderdaad altijd recht op overpad, daar mogen ze ook doen wat ze willen zover ik weet en mag ook bezoek over lopen. Je kan moeilijk over het dak
En dat gevoel van waarom belt hij me niet en verteld hij me dat hij me zoveel mist Heb ik elke avond en vooral in het weekend, dan zag ik hem het meeste. Klopt! dat heb ik dus ook heel erg vandaar dat ik hem gebeld had, maar het enige wat ik kreeg was een hele koude lading over me heen.
Waarom belde ik hem? had hem toch beloofd met rust te laten? hij had toch gezegd dat hij geen contact met me wou voorlopig? maar goed ik had een zwak moment, ik mag het niet maar hij mag het wel volgens meneer. Wat een L*L en wist gelijk weer waarom het ook alweer over was tussen ons.
Ook zei hij me nog even duidelijk 'dat het me allemaal niks meer aangaat wat hij doet en wat hij vind en wat hij voelt'. GROMMMMMM....
@ Raiden. hoop is goed, zolang je jezelf maar beschermd. Blijf niet achter feiten aanlopen die waarschijnlijk toch nooit meer goed komen. Aan zichzelf werken is heel belangrijk. Maar kon hij dat ook niet doen toen jullie nog bij elkaar waren? liefde is toch onvoorwaardelijk en daarin steun je elkaar toch en ben je er voor elkaar? Woont hij nog bij je? dat je hem niet los kan laten? je ging ook goed met zijn schoonouders om toch? ik zou er niet aan moeten denken meer haha die hebben teveel gemene dingen over mij gezegd, nadat het uit was.
Maar inderdaad Raiden, time will tell. En neem er ook de tijd voor zolang jij nodig heb.
@ Laura, heerlijk die gecompliceerde mannen er zijn er momenteel ook aan aantal die graag met mij contact willen, maar ik moet er echt even niet aan denken, heerlijk zo alleen en niks geen gezeur aan mijn hoofd...
De vervelende periode komt eraan... weekend... ben benieuwd of ik dit weekend kan overleven zonder hem te bellen/smsen.
Vast wel!!
vrijdag 18 september 2009 om 10:20