Relaties
alle pijlers
Jarig en teleurgesteld
dinsdag 30 juni 2009 om 13:21
Hallo allemaal
Ik ben benieuwd wat men hier nou van vind:
Ik word deze week 24. Ieder jaar is mijn verjaardag een grote flop. nooit komt er eens iemand, niemand bied het aan, en niemand denkt eraan. Dat is op zich heel vervelend want bij mij in de familie is het niet gebruikelijk om elkaar uit te nodigen: je komt gewoon! Zo ook ga ik trouw naar alle verjaardagen, uit mijzelf, en men vind het altijd leuk dat ik er ben.
Vorig jaar werd ik 23 en zat alleen op de bank. Zelfs mijn vader moeder broer en zus kwamen niet. Andere dingen te doen.
Als ik ze daarmee confronteerde was het: oh ik dacht dat je het niet vierde!!! mijn zusje is 2 weken later jarig en mjin moeder had voor haar een enorme suproseparty georganiseerd en echt IEDEREEN was er, familie, vrienden , zelfs mijn moeder haar vrienden waren er. Ik voelde me zoooo alleen! Ben na een paar uur weggegaan en dat heef t niet eens iemand gemerkt, mijn toenmalige vriend kwam mij halen (die mij mishandelde, dat wist iedereen) en ik ben nar huis gegaan. Hij zei toen: zie je wel, je wil voor je familie kiezen in plaats van mij maar ze houden helemaal niet van je, en ik wel.
Ik heb een hele moeilijke tijd gehad en ben eindelijk van die lul af na een hoop gezeik. Ik wilde dit jaar EINDELIJK mijn verjaardag eens goed vieren en toen hoorde ik dat mijn oma, die notabene in Mei jarig is, 1 dag na mij haar verjaardag gaat vieren, IVM het lekkere weer. Nou, ik heb mijn plannen maar laten gaan aangezien we nogal uit elkaar wonen, gaat men niet 2 dagen achter elkaar op en neer, en tegen mijn oma haar feesten leg ik het af.
Heb dus een ketting mail gestuurd naar iedereeen dat ik het graag had gevierd maar om deze reden dus niet deed, en kreeg geen reactie.
Had met mijn zusje afgesproken om te gaan zwemmen op mijn verjaardag aangezien het 28 graden word, ik dacht dan heb ik overdag tenminste wat leuks te doen, dan maar alleen in de avond, maar die wil niet meer omdat ze haar bikinilijn de volgende dag gaat harsen, dus die wil niet meer gaan zwemmen. Ik heb een kantoor baan en verlang naar de buitenlucht en wilde dit heel graag, maar nee hoor haar ***haren zijn belangrijker....
Ik voel me echt rot over dit alles is er niemand die mij kan zeggen dat dit niet nodig is of dat ik me aanstel of is het echt zo lullig en egoistisch van ze?
Vriendinnen heb ik wel maar die kunnen helaas niet, wel met een goede reden, alleen mijn beste vriendin maar die wil ik niet als enige zien omdat ik me schaam dat er niemand is.
Ik ben benieuwd wat men hier nou van vind:
Ik word deze week 24. Ieder jaar is mijn verjaardag een grote flop. nooit komt er eens iemand, niemand bied het aan, en niemand denkt eraan. Dat is op zich heel vervelend want bij mij in de familie is het niet gebruikelijk om elkaar uit te nodigen: je komt gewoon! Zo ook ga ik trouw naar alle verjaardagen, uit mijzelf, en men vind het altijd leuk dat ik er ben.
Vorig jaar werd ik 23 en zat alleen op de bank. Zelfs mijn vader moeder broer en zus kwamen niet. Andere dingen te doen.
Als ik ze daarmee confronteerde was het: oh ik dacht dat je het niet vierde!!! mijn zusje is 2 weken later jarig en mjin moeder had voor haar een enorme suproseparty georganiseerd en echt IEDEREEN was er, familie, vrienden , zelfs mijn moeder haar vrienden waren er. Ik voelde me zoooo alleen! Ben na een paar uur weggegaan en dat heef t niet eens iemand gemerkt, mijn toenmalige vriend kwam mij halen (die mij mishandelde, dat wist iedereen) en ik ben nar huis gegaan. Hij zei toen: zie je wel, je wil voor je familie kiezen in plaats van mij maar ze houden helemaal niet van je, en ik wel.
Ik heb een hele moeilijke tijd gehad en ben eindelijk van die lul af na een hoop gezeik. Ik wilde dit jaar EINDELIJK mijn verjaardag eens goed vieren en toen hoorde ik dat mijn oma, die notabene in Mei jarig is, 1 dag na mij haar verjaardag gaat vieren, IVM het lekkere weer. Nou, ik heb mijn plannen maar laten gaan aangezien we nogal uit elkaar wonen, gaat men niet 2 dagen achter elkaar op en neer, en tegen mijn oma haar feesten leg ik het af.
Heb dus een ketting mail gestuurd naar iedereeen dat ik het graag had gevierd maar om deze reden dus niet deed, en kreeg geen reactie.
Had met mijn zusje afgesproken om te gaan zwemmen op mijn verjaardag aangezien het 28 graden word, ik dacht dan heb ik overdag tenminste wat leuks te doen, dan maar alleen in de avond, maar die wil niet meer omdat ze haar bikinilijn de volgende dag gaat harsen, dus die wil niet meer gaan zwemmen. Ik heb een kantoor baan en verlang naar de buitenlucht en wilde dit heel graag, maar nee hoor haar ***haren zijn belangrijker....
Ik voel me echt rot over dit alles is er niemand die mij kan zeggen dat dit niet nodig is of dat ik me aanstel of is het echt zo lullig en egoistisch van ze?
Vriendinnen heb ik wel maar die kunnen helaas niet, wel met een goede reden, alleen mijn beste vriendin maar die wil ik niet als enige zien omdat ik me schaam dat er niemand is.
dinsdag 30 juni 2009 om 14:13
Meisje, is het ook niet een beetje jouw perspectief?
Wees eens eerlijk, heb je duidelijk aangegeven wat je wilde of ga je er gewoon van uit dat jouw familie ok wel begrijpt dat jij het dit jaar, nu je van die lul af bent, eindelijk eens goed wilde vieren?
Dat kunnen de mensen om jou heen namelijk niet aan jouw neus zien, en iets wat voor jou heel logisch is hoeft dat voor anderen niet te zijn. Raadspelletjes zijn het ideale recept voor gekwetste trots!! Subtiele hints worden niet opgepakt omdat men in een normaal gesprek niet daarop let. Wees duidelijk! Dan pas kun je ook een deiulijke reactie krijgen.
En voor wat betreft jouw vader; ik lees het juist dat hij twee afspraken heeft die dag, maar de afspraak met jou als meest belangrijk bestempelt. Jij gaat voor. Wat er na jou komt, doet dan eigenlijk niet ter zake, toch? Jij bent nummer 1, met jou wil hij uit eten. Dat hij daarna nog ergens anders heen moet, is een lastig maar niet meer dan dat.
Herpak jezelf, recht jouw rug en ga ervoor.
Je wordt 24; oud genoeg om voor jezelf op te komen op een rechtvaardige en zelfbewuste manier!
Oh, en..gefeliciteerd nog!
Wees eens eerlijk, heb je duidelijk aangegeven wat je wilde of ga je er gewoon van uit dat jouw familie ok wel begrijpt dat jij het dit jaar, nu je van die lul af bent, eindelijk eens goed wilde vieren?
Dat kunnen de mensen om jou heen namelijk niet aan jouw neus zien, en iets wat voor jou heel logisch is hoeft dat voor anderen niet te zijn. Raadspelletjes zijn het ideale recept voor gekwetste trots!! Subtiele hints worden niet opgepakt omdat men in een normaal gesprek niet daarop let. Wees duidelijk! Dan pas kun je ook een deiulijke reactie krijgen.
En voor wat betreft jouw vader; ik lees het juist dat hij twee afspraken heeft die dag, maar de afspraak met jou als meest belangrijk bestempelt. Jij gaat voor. Wat er na jou komt, doet dan eigenlijk niet ter zake, toch? Jij bent nummer 1, met jou wil hij uit eten. Dat hij daarna nog ergens anders heen moet, is een lastig maar niet meer dan dat.
Herpak jezelf, recht jouw rug en ga ervoor.
Je wordt 24; oud genoeg om voor jezelf op te komen op een rechtvaardige en zelfbewuste manier!
Oh, en..gefeliciteerd nog!
Wat wilde ik nou toch typen?
dinsdag 30 juni 2009 om 14:18
Mutsie, je slaat door.
Thyra geeft jou advies, goed advies, en daar ga je niet op in. Maar op een kotssmiley over een opmerking die inderdaad niet al te handig was, val je enorm.
Snap je wat mensen bedoelen met die slachtofferrol.
We proberen met je mee te denken, maar daar reageer je niet op. Je knalt er alleen een partij frustratie in, ziet alleen mogelijke slechte bedoelingen.
Zo werkt het niet, Mutsie.
Hoe schrijnend jouw verhaal ook moge zijn, ze zien alleen nog de toon en de negativiteit in plaats van wat je daadwerkelijk zegt. Je brengt jouw eigen boodschap om zeep en daarmee ook alle goodwill van de mensen om je heen.
Thyra geeft jou advies, goed advies, en daar ga je niet op in. Maar op een kotssmiley over een opmerking die inderdaad niet al te handig was, val je enorm.
Snap je wat mensen bedoelen met die slachtofferrol.
We proberen met je mee te denken, maar daar reageer je niet op. Je knalt er alleen een partij frustratie in, ziet alleen mogelijke slechte bedoelingen.
Zo werkt het niet, Mutsie.
Hoe schrijnend jouw verhaal ook moge zijn, ze zien alleen nog de toon en de negativiteit in plaats van wat je daadwerkelijk zegt. Je brengt jouw eigen boodschap om zeep en daarmee ook alle goodwill van de mensen om je heen.
Wat wilde ik nou toch typen?
dinsdag 30 juni 2009 om 14:19
dinsdag 30 juni 2009 om 14:19
dinsdag 30 juni 2009 om 14:23
dinsdag 30 juni 2009 om 14:25
Nou zijn er ZOVEEL mensen die oprecht de moeite doen je meerdere keren te vertellen wat je zou kunnen doen, adviezen geven, je een hart onder de riem (proberen) te steken en je feliciteren.. NOG haal je alleen maar de negatieve reacties eruit om op te reageren..
Misschien moet je gewoon een minuutje stoppen met alleen het "halflege glas te zien" en heel even bij jezelf te rade gaan..
Edit; ok had wel even mogen f5-en, maar alsnog..
Misschien moet je gewoon een minuutje stoppen met alleen het "halflege glas te zien" en heel even bij jezelf te rade gaan..
Edit; ok had wel even mogen f5-en, maar alsnog..
dinsdag 30 juni 2009 om 14:26
Ik weet de helft niet, omdat ik een verhaal op internet lees, en op basis van wat ik lees reageer ik.
Ik lees nergens onwil van je familie, ze plannen andere dingen in, maar dat is geen onwil. Jij nodigt ze niet uit, dus waarom zouden ze niets iets anders inplannen. Op de een of andere manier is het contact niet zo best. Je zóu natuurlijk kunnen overwegen om het contact te verbeteren door een gesprek aan te gaan of iedereen op je verjaardag uit te nodigen.
Je zóu natuurlijk gewoon niet zo kunnen miepen over allerlei kleine zaken (je vriendin mag niet komen, want er komt verder niemand, je vader mag niet komen want die wil daarna nog wat anders doen, een andere dag vieren mag niet, want dat is raar, samen met oma mag niet, want oma is naar, zelf iets leuks gaan doen is geen optie, want mensen moeten naar jou toekomen....) en de koe bij de horens vatten en er een therapietje tegenaan gooien als je er zelf niet zo goed uitkomt.
Je houding roept irritatie op, zelfs hier op het forum. En als die houding naar je familie toe ook zo is kan ik me voorstellen dat die irritatie ook bij hen opgeroepen wordt. Je wilt van alles, maar spreekt niets uit, denkt voor andere mensen en zij moeten aanvoelen wat jij wilt. Dat is onterecht, niet reeel en ook niet effectief.
Dus je kunt óf wat anders doen of niet, maar dan blijft het hetzelfde. En in je openingsbericht vroeg je of mensen konden zeggen of het echt zo oneerlijk was of dat je je aanstelt: nou, je stelt je aan, al is het niet leuk om in jouw situatie te zitten.
Het slechte nieuws is dat je situatie gewoon niet leuk is.
Het goede nieuws is dat je daar best heel veel aan kunt doen. Maar dan moet je wél willen.
Ik lees nergens onwil van je familie, ze plannen andere dingen in, maar dat is geen onwil. Jij nodigt ze niet uit, dus waarom zouden ze niets iets anders inplannen. Op de een of andere manier is het contact niet zo best. Je zóu natuurlijk kunnen overwegen om het contact te verbeteren door een gesprek aan te gaan of iedereen op je verjaardag uit te nodigen.
Je zóu natuurlijk gewoon niet zo kunnen miepen over allerlei kleine zaken (je vriendin mag niet komen, want er komt verder niemand, je vader mag niet komen want die wil daarna nog wat anders doen, een andere dag vieren mag niet, want dat is raar, samen met oma mag niet, want oma is naar, zelf iets leuks gaan doen is geen optie, want mensen moeten naar jou toekomen....) en de koe bij de horens vatten en er een therapietje tegenaan gooien als je er zelf niet zo goed uitkomt.
Je houding roept irritatie op, zelfs hier op het forum. En als die houding naar je familie toe ook zo is kan ik me voorstellen dat die irritatie ook bij hen opgeroepen wordt. Je wilt van alles, maar spreekt niets uit, denkt voor andere mensen en zij moeten aanvoelen wat jij wilt. Dat is onterecht, niet reeel en ook niet effectief.
Dus je kunt óf wat anders doen of niet, maar dan blijft het hetzelfde. En in je openingsbericht vroeg je of mensen konden zeggen of het echt zo oneerlijk was of dat je je aanstelt: nou, je stelt je aan, al is het niet leuk om in jouw situatie te zitten.
Het slechte nieuws is dat je situatie gewoon niet leuk is.
Het goede nieuws is dat je daar best heel veel aan kunt doen. Maar dan moet je wél willen.
dinsdag 30 juni 2009 om 14:30
quote:mutsie85 schreef op 30 juni 2009 @ 14:09:
mijn vader zegt: we kunnen uit eten maar daarna moet ik weg misschien snap jij het niet maar ik vind dat dus n iet normaal als je dochter jarig is, aangeizen ik vorig jaar de hele familie heb uitgenodigd bij hem thuis en in mijn eentje een 4 gangen menu voor iedereen heb bereid om hem een leuke dag te bezorgen en het was super leuk!!!!!!
Ik haal uit je OP en uit dit stukje dat jij eigenlijk vindt dat wat jij doet voor een ander (langskomen, 4 gangen menu koken) je ook terug moet krijgen.
Maar zoiets doe je niet uit ruilhandel, maar omdat je het gewoon leuk vindt om te doen.
Als je zo gaat vergelijken en alles bijhoudt wat er gedaan wordt dan wordt het er allemaal niet leuker op. En als jij dan verongelijkt gaat zitten doen omdat je minder terug krijgt dan waar je volgens jou recht op hebt dan vinden mensen het al helemaal niet meer leuk om iets met jou te gaan doen...
mijn vader zegt: we kunnen uit eten maar daarna moet ik weg misschien snap jij het niet maar ik vind dat dus n iet normaal als je dochter jarig is, aangeizen ik vorig jaar de hele familie heb uitgenodigd bij hem thuis en in mijn eentje een 4 gangen menu voor iedereen heb bereid om hem een leuke dag te bezorgen en het was super leuk!!!!!!
Ik haal uit je OP en uit dit stukje dat jij eigenlijk vindt dat wat jij doet voor een ander (langskomen, 4 gangen menu koken) je ook terug moet krijgen.
Maar zoiets doe je niet uit ruilhandel, maar omdat je het gewoon leuk vindt om te doen.
Als je zo gaat vergelijken en alles bijhoudt wat er gedaan wordt dan wordt het er allemaal niet leuker op. En als jij dan verongelijkt gaat zitten doen omdat je minder terug krijgt dan waar je volgens jou recht op hebt dan vinden mensen het al helemaal niet meer leuk om iets met jou te gaan doen...
dinsdag 30 juni 2009 om 14:43
@mutsie85, is er gewoon niet veel meer loos en is je verjaardag nu de druppel die de emmer doet overlopen?
Wees eens eerlijk naar jezelf. Andere mensen kun je niet veranderen, wel jezelf. Wil je meer contact met je familie dan zul je dat zelf moeten doen. Maar je loopt het risico dat het continu van een kant moet komen, voor jouw gevoel dan. Dus kost het heel veel energie en vooral ook tijd. Of je dat weer terug krijgt moet je ontdekken.
Daarnaast als het altijd al zo geweest is is het zo gegroeid. Het is dan ontzettend moeilijk om de situatie te veranderen.
Je emoties zitten hoog maar dat is geen reden om zo uit te halen naar Thyra.
Succes en sterkte!
Wees eens eerlijk naar jezelf. Andere mensen kun je niet veranderen, wel jezelf. Wil je meer contact met je familie dan zul je dat zelf moeten doen. Maar je loopt het risico dat het continu van een kant moet komen, voor jouw gevoel dan. Dus kost het heel veel energie en vooral ook tijd. Of je dat weer terug krijgt moet je ontdekken.
Daarnaast als het altijd al zo geweest is is het zo gegroeid. Het is dan ontzettend moeilijk om de situatie te veranderen.
Je emoties zitten hoog maar dat is geen reden om zo uit te halen naar Thyra.
Succes en sterkte!
dinsdag 30 juni 2009 om 14:45
dinsdag 30 juni 2009 om 15:03
dinsdag 30 juni 2009 om 15:06
Blijkbaar maakt men wel kenbaar dat men de verjaardag viert op een bepaalde dag en een bepaald tijdstip, anders wist je ook niet dat jouw oma het op die dag viert. Want men komt niet toevallig spontaan allemaal op het idee om ruim een maand na de verjaardag ineens massaal bij oma op de stoep te staan. Dus, volgend jaar maak jij kenbaar (lees: nodig je ze uit) wanneer je het viert. Weten zij dat ook meteen.
dinsdag 30 juni 2009 om 15:13
Bedenk zelf ten eerste eens waarom je dit topic geopend heb. Wil je wel zelfreflectie horen?, kan je dat aan?, wil je daar aan werken en dat met de tijd mee veranderen? De situatie zoals het nu in totaal is verander je in ieder geval niet in 1 dag. En de kans is groot dat het grotedeels ook bij jezelf ligt. Hoe egoistisch of stom je je familie dan ook vind omdat ze je momenteel laten vallen...
Misschien zijn ze er zelf na 24 jaar wel een beetje klaar mee? Misschien heb je nu eenmaal nooit echt tot nu toe de vrolijkste uitstraling naar de rest toe gehad waardoor ze ook een beetje afhaken? Heb je voorheen met leden van je familie wel eens een echt goede band gehad? Echt goede gesprekken? Je kan zeker niet voor ze in gaan vullen waarom zij doen zoals ze nu doen. Dat is de grootste fout die je kan maken... voor een ander gaan zitten denken.
Het allereerste punt: EEN BETER BEGIN BEGINT ALTIJD TEN EERSTE BIJ JOUZELF
Jij bent niet de enige op deze wereldbol met grote problemen. Er lopen mensen rond die veel grotere en kleinere problemen hebben. En ieder mens heeft z'n eigen leven en denkt op z'n eigen manier. Niemand is of denkt zoals jij. Er kunnen natuurlijk wel overeenkomsten in zijn, dat mensen hetzelfde ergens over denken. Je ziet het in je topic zelf al, dat mensen op verschillende manieren naar je toe reageren. De een vind je een trut... en de ander zegt het zoals je het graag horen wilt, misschien omdat je er zelf ook zo ongeveer over denkt? Of omdat je gewoon meer aan de reactie hebt?
Je zult ten eerste los moeten gaan laten hoe het in het verleden verlopen is. En als je het veranderen wilt zal je eerst zelf veel moeten geven om dat te laten zien. Misschien is het verstandig om voor jezelf een afspraak te maken van okay... komend jaar ga ik er alles aan doen om mijn banden te versterken met de familie.
Dan maak je door het jaar heen afspraken met iedereen los van elkaar met wie je maar afspraken maken wilt. Toon je interesse in de ander. Leer de ander kennen. Misschien spreek je 10/20/50 keer vanuit jezelf met ze af voordat ze uit zichzelf gaan denken... goh ze is veranderd... vrolijker... positiever, leuk om eens mee af te spreken laat ik haar eens bellen.
En wie weet krijg je op ten duur dan de gesprekken die je graag hebben wilt met sommige familieleden van je. Maar dat heeft in ieder geval zeker tijd nodig. Van de een hoor je misschien wat je horen wilt, dat die er spijt van heeft je zo te laten stikken maar niet meer wist hoe met je om te gaan. Maar er zijn ook gewoon mensen die het echt niet zien, of niet willen zien of weet ik veel... gewoon door hoe ze zelf in elkaar steken.
Kortom... geef jezelf een schop onder je kont. Bel je vader op en zeg dat je hem dolgraag zien wilt. Bel die vriendin op omdat je die ook dolgraag zien wilt. En ga morgen gewoon naar dat feest van je oma. Trek geen conclussies op het feest van je oma maar ga de gehele situatie gewoon eens rustig bekijken zonder je meteen persoonlijk aangevallen te voelen.
Nog een extra tip: Je kan nog steeds je verjaardag gaan vieren in de komende weken! Neem bijvoorbeeld een leuke kaart als uitnodiging mee voor iedereen. Gewoon een grote stapel uitnodigingen met op elke uitnodiging dezelfde tekst en die deel je aan iedereen uit. Of je ze nou wel of niet mag momenteel door hoe ze dan volgens jou ook mogen zijn momenteel. Daar moet je gewoon boven staan. Je houd je aan die data van die uitnodiging vast. Zegt tegen iedereen dat je heel graag een knalfeest geeft en er zin in hebt. En dan ga je vervolgens dat knalfeest geven en zie je wel wie er komt. Komen er bepaalde mensen niet, laat dat dan maar gewoon even voor wat het is. Misschien dat het volgend jaar dan anders is doordat jij een heel jaar aan verschillende banden in de familie hebt zitten werken?
Sterkte ermee!
-xxx-
Giz
Misschien zijn ze er zelf na 24 jaar wel een beetje klaar mee? Misschien heb je nu eenmaal nooit echt tot nu toe de vrolijkste uitstraling naar de rest toe gehad waardoor ze ook een beetje afhaken? Heb je voorheen met leden van je familie wel eens een echt goede band gehad? Echt goede gesprekken? Je kan zeker niet voor ze in gaan vullen waarom zij doen zoals ze nu doen. Dat is de grootste fout die je kan maken... voor een ander gaan zitten denken.
Het allereerste punt: EEN BETER BEGIN BEGINT ALTIJD TEN EERSTE BIJ JOUZELF
Jij bent niet de enige op deze wereldbol met grote problemen. Er lopen mensen rond die veel grotere en kleinere problemen hebben. En ieder mens heeft z'n eigen leven en denkt op z'n eigen manier. Niemand is of denkt zoals jij. Er kunnen natuurlijk wel overeenkomsten in zijn, dat mensen hetzelfde ergens over denken. Je ziet het in je topic zelf al, dat mensen op verschillende manieren naar je toe reageren. De een vind je een trut... en de ander zegt het zoals je het graag horen wilt, misschien omdat je er zelf ook zo ongeveer over denkt? Of omdat je gewoon meer aan de reactie hebt?
Je zult ten eerste los moeten gaan laten hoe het in het verleden verlopen is. En als je het veranderen wilt zal je eerst zelf veel moeten geven om dat te laten zien. Misschien is het verstandig om voor jezelf een afspraak te maken van okay... komend jaar ga ik er alles aan doen om mijn banden te versterken met de familie.
Dan maak je door het jaar heen afspraken met iedereen los van elkaar met wie je maar afspraken maken wilt. Toon je interesse in de ander. Leer de ander kennen. Misschien spreek je 10/20/50 keer vanuit jezelf met ze af voordat ze uit zichzelf gaan denken... goh ze is veranderd... vrolijker... positiever, leuk om eens mee af te spreken laat ik haar eens bellen.
En wie weet krijg je op ten duur dan de gesprekken die je graag hebben wilt met sommige familieleden van je. Maar dat heeft in ieder geval zeker tijd nodig. Van de een hoor je misschien wat je horen wilt, dat die er spijt van heeft je zo te laten stikken maar niet meer wist hoe met je om te gaan. Maar er zijn ook gewoon mensen die het echt niet zien, of niet willen zien of weet ik veel... gewoon door hoe ze zelf in elkaar steken.
Kortom... geef jezelf een schop onder je kont. Bel je vader op en zeg dat je hem dolgraag zien wilt. Bel die vriendin op omdat je die ook dolgraag zien wilt. En ga morgen gewoon naar dat feest van je oma. Trek geen conclussies op het feest van je oma maar ga de gehele situatie gewoon eens rustig bekijken zonder je meteen persoonlijk aangevallen te voelen.
Nog een extra tip: Je kan nog steeds je verjaardag gaan vieren in de komende weken! Neem bijvoorbeeld een leuke kaart als uitnodiging mee voor iedereen. Gewoon een grote stapel uitnodigingen met op elke uitnodiging dezelfde tekst en die deel je aan iedereen uit. Of je ze nou wel of niet mag momenteel door hoe ze dan volgens jou ook mogen zijn momenteel. Daar moet je gewoon boven staan. Je houd je aan die data van die uitnodiging vast. Zegt tegen iedereen dat je heel graag een knalfeest geeft en er zin in hebt. En dan ga je vervolgens dat knalfeest geven en zie je wel wie er komt. Komen er bepaalde mensen niet, laat dat dan maar gewoon even voor wat het is. Misschien dat het volgend jaar dan anders is doordat jij een heel jaar aan verschillende banden in de familie hebt zitten werken?
Sterkte ermee!
-xxx-
Giz
dinsdag 30 juni 2009 om 15:23
kijk meid ik snap dat jij denkt doordat ik nu dus niet vrolijk ben dat ik negatief in het leven sta: dat is niet zo!!!!
Ik ben juist een mens die in de familie bekend staat als iemand die van een feestje houd, ik verras mensen, kom zomaar langs, er zijn veel ziektes geweest dan kwam ik gewoon hun huisdieren ophalen om een paar dagen te ontzien, noem maar op. Ben JUIST altijd een vrolijk mens, iedereen die mij kent beschrijft me als iemand die er op los leeft en juist OMDAT ik zo van een feestje houd en het leuk vind om mensen te ontvangen ( eten maken gezellgi maken) vind ik het gewoon heel jammer, dat ze niet aan mij denken als ik jarig ben dat is alles!!!!!
Niemand heeft een hekel aan mij ofzo hoor, het is niet of ik geen goede band met ze heb ofzo het is PUUR die verjaardag maar goed ik heb niet zo een zin om nog me te gaan moeten verklaren want het word echt helemaal verkeerd opgevat.....Zoals ik al eerder zei, het is voor mij onverklaarbaar en snap dat jullie het ook zo vreemd vinden en dan gaan dnken: het zal wel een saaie doos zijn of ze zal wel niet gezellig zijn mar nu ben ik gewoon ee beetje pissed off... En therapie heb ik genoeg gehad hoor in het blijf vanm mijn lijf huis therapeuten vonden JUIST dat ik sterk was en NIET in een slachtofferrol zat, en dat ik verbazingwekkend positief stond in het leven na een hoop ellende. En nog steeds, alleen ik vind het gewoon raar dat mijn familie mij vergeet en ik vind het ook heel erg jammer, juist omdat ik hun zo graag zie!!!
(behalve oma maar dat hebben we allemaal gemeen) Meer kan ik er ook gewoon niet over zeggen mensen , jammer dat het zo word opgevat.
@ minny: ja, als je op 22 mei jarig bent en je wil het op 4 juli vieren dan is het logisch dat je dat even meld, niet? normaal gesproken doen wij dat dus niet zo. waarom zou ik hier over liegen??
Ik ben juist een mens die in de familie bekend staat als iemand die van een feestje houd, ik verras mensen, kom zomaar langs, er zijn veel ziektes geweest dan kwam ik gewoon hun huisdieren ophalen om een paar dagen te ontzien, noem maar op. Ben JUIST altijd een vrolijk mens, iedereen die mij kent beschrijft me als iemand die er op los leeft en juist OMDAT ik zo van een feestje houd en het leuk vind om mensen te ontvangen ( eten maken gezellgi maken) vind ik het gewoon heel jammer, dat ze niet aan mij denken als ik jarig ben dat is alles!!!!!
Niemand heeft een hekel aan mij ofzo hoor, het is niet of ik geen goede band met ze heb ofzo het is PUUR die verjaardag maar goed ik heb niet zo een zin om nog me te gaan moeten verklaren want het word echt helemaal verkeerd opgevat.....Zoals ik al eerder zei, het is voor mij onverklaarbaar en snap dat jullie het ook zo vreemd vinden en dan gaan dnken: het zal wel een saaie doos zijn of ze zal wel niet gezellig zijn mar nu ben ik gewoon ee beetje pissed off... En therapie heb ik genoeg gehad hoor in het blijf vanm mijn lijf huis therapeuten vonden JUIST dat ik sterk was en NIET in een slachtofferrol zat, en dat ik verbazingwekkend positief stond in het leven na een hoop ellende. En nog steeds, alleen ik vind het gewoon raar dat mijn familie mij vergeet en ik vind het ook heel erg jammer, juist omdat ik hun zo graag zie!!!
(behalve oma maar dat hebben we allemaal gemeen) Meer kan ik er ook gewoon niet over zeggen mensen , jammer dat het zo word opgevat.
@ minny: ja, als je op 22 mei jarig bent en je wil het op 4 juli vieren dan is het logisch dat je dat even meld, niet? normaal gesproken doen wij dat dus niet zo. waarom zou ik hier over liegen??
dinsdag 30 juni 2009 om 15:28
Ja maar dit kunnen wij niet weten totdat je dit hier nu dus verteld.
Als je het zo verteld dan krijgt het verhaal gewoon een heel andere draai.
Als je dit ter aanvulling had gegeven had je volgens mij heel andere reacties gehad.
Ook iets om bij stil te staan bij het openen van een topic.
En er zullen altijd wel reacties tussen zitten die je niet waardeerd.
Maar als ik het zo lees kan het probleem misschien wel veel simpeler liggen. Misschien vat je familie je signalen gewoon helemaal verkeerd op. En moet je gewoon recht door zee zeggen dat je een knalfeest geven wilt. Want je geeft zelf dus nu in een mail aan iedereen aan dat je het dan maar toch niet viert.
Als je het zo verteld dan krijgt het verhaal gewoon een heel andere draai.
Als je dit ter aanvulling had gegeven had je volgens mij heel andere reacties gehad.
Ook iets om bij stil te staan bij het openen van een topic.
En er zullen altijd wel reacties tussen zitten die je niet waardeerd.
Maar als ik het zo lees kan het probleem misschien wel veel simpeler liggen. Misschien vat je familie je signalen gewoon helemaal verkeerd op. En moet je gewoon recht door zee zeggen dat je een knalfeest geven wilt. Want je geeft zelf dus nu in een mail aan iedereen aan dat je het dan maar toch niet viert.
dinsdag 30 juni 2009 om 15:30
quote:mutsie85 schreef op 30 juni 2009 @ 15:23:
@ minny: ja, als je op 22 mei jarig bent en je wil het op 4 juli vieren dan is het logisch dat je dat even meld, niet? normaal gesproken doen wij dat dus niet zo. waarom zou ik hier over liegen??Que?! Wie zegt hier dat je liegt? Echt een kei in sympathie en/of empathie opwekken ben je niet he?
@ minny: ja, als je op 22 mei jarig bent en je wil het op 4 juli vieren dan is het logisch dat je dat even meld, niet? normaal gesproken doen wij dat dus niet zo. waarom zou ik hier over liegen??Que?! Wie zegt hier dat je liegt? Echt een kei in sympathie en/of empathie opwekken ben je niet he?
dinsdag 30 juni 2009 om 15:31
@ thyra:
nee, ik ga het niet samen met oma vieren want dat WIL Ze niet je kent haar neit ze is echt vaag
Is het raar dat je je ongemakkelijk voelt op je verjaardag als je familie er neit is maar wel je vriendin en je buren? tuurlijk voel ik mij dan ongemakkelijk! het zijn over het algemeen ook mensen uit grote families en die vinden dat echt heel raar hoor! zo niet zielig in die kringen. vandaar.
hoe meer ik hier lees hoe meer ik denk: je gaat toch niet zo veel moeite doen voor je eigen verjaardag en ik ga al helemaal niet meer me zelf lopen verdedigen tegen mensen die er meteen uit opmaken dat ik niet leuk ben om mee om te gaan omdat ik hier gewoon even mijn gal spuug.
nee, ik ga het niet samen met oma vieren want dat WIL Ze niet je kent haar neit ze is echt vaag
Is het raar dat je je ongemakkelijk voelt op je verjaardag als je familie er neit is maar wel je vriendin en je buren? tuurlijk voel ik mij dan ongemakkelijk! het zijn over het algemeen ook mensen uit grote families en die vinden dat echt heel raar hoor! zo niet zielig in die kringen. vandaar.
hoe meer ik hier lees hoe meer ik denk: je gaat toch niet zo veel moeite doen voor je eigen verjaardag en ik ga al helemaal niet meer me zelf lopen verdedigen tegen mensen die er meteen uit opmaken dat ik niet leuk ben om mee om te gaan omdat ik hier gewoon even mijn gal spuug.