Just not that into me?
woensdag 5 oktober 2011 om 14:45
Ik lees al een tijdje mee op dit forum, maar nu ben ik wel eens benieuwd naar jullie (ongezouten) meningen!
Verhaal: 3 weken geleden een jongen ontmoet op café, en enkele dagen later (na enthousiast gemail en gesms) date gehad. Tweede date volgde al snel die ipv enkele uurtjes uitliep tot een dag en half. Nog enkele afspraakjes volgden waarin we veel leuke dingen deden... uit eten, squashen, film kijken, samen koken en héél veel praten. Ook over intieme dingen, terwijl ik normaal niet zo makkelijk veel over mezelf vertel. Laatste anderhalve week kreeg ik wel een beetje een ongemakkelijk gevoel, waarvan ik niet echt wist waarvan het kwam. Zaterdag dan hele dag samen doorgebracht... marktje doen, winkelen, eten en optreden... waarbij ik mezelf op een bepaald moment realiseerde dat hij mij nooit aanraakte of knuffelde, maar ik steeds begon (waarop hij wel steeds anticipeerde). In het begin was dit niet het geval, integendeel. 's Avonds dit aangekaart (ben er al meermaals blijven slapen, maar nog geen seks gehad omdat we dat beiden te vroeg vonden) en blijkt dat hij ontzettend aan het twijfelen is... hij vindt mij wel meer dan leuk, maar het gaat te goed en te snel naar zijn gevoel. Hij weet niet of hij wel een relatie wil, of hij daar wel tijd voor heeft. Hij krijgt blijkbaar nu al het gevoel dat hij dingen moet opofferen voor mij. We hebben nu afgesproken het rustiger aan te doen en hebben zaterdag wel weer afgesproken. Mail- en smsfrequentie is sterk afgenomen.
En nu heb ik hier dus een heel naar gevoel bij... Als ik ons eerste weekend vergelijk met vorig weekend... wereld van verschil. Ik voel zelf wel een klik, en wil ons graag een kans geven. Maar langs de andere kant, als hij nu al zegt dat hij twijfels heeft en niet alle afspraakjes heel leuk vond... tja... hij is ook echt veel afstandelijker dan in het begin. Heeft het dan nog wel zin dat ik hier energie insteek?
Verhaal: 3 weken geleden een jongen ontmoet op café, en enkele dagen later (na enthousiast gemail en gesms) date gehad. Tweede date volgde al snel die ipv enkele uurtjes uitliep tot een dag en half. Nog enkele afspraakjes volgden waarin we veel leuke dingen deden... uit eten, squashen, film kijken, samen koken en héél veel praten. Ook over intieme dingen, terwijl ik normaal niet zo makkelijk veel over mezelf vertel. Laatste anderhalve week kreeg ik wel een beetje een ongemakkelijk gevoel, waarvan ik niet echt wist waarvan het kwam. Zaterdag dan hele dag samen doorgebracht... marktje doen, winkelen, eten en optreden... waarbij ik mezelf op een bepaald moment realiseerde dat hij mij nooit aanraakte of knuffelde, maar ik steeds begon (waarop hij wel steeds anticipeerde). In het begin was dit niet het geval, integendeel. 's Avonds dit aangekaart (ben er al meermaals blijven slapen, maar nog geen seks gehad omdat we dat beiden te vroeg vonden) en blijkt dat hij ontzettend aan het twijfelen is... hij vindt mij wel meer dan leuk, maar het gaat te goed en te snel naar zijn gevoel. Hij weet niet of hij wel een relatie wil, of hij daar wel tijd voor heeft. Hij krijgt blijkbaar nu al het gevoel dat hij dingen moet opofferen voor mij. We hebben nu afgesproken het rustiger aan te doen en hebben zaterdag wel weer afgesproken. Mail- en smsfrequentie is sterk afgenomen.
En nu heb ik hier dus een heel naar gevoel bij... Als ik ons eerste weekend vergelijk met vorig weekend... wereld van verschil. Ik voel zelf wel een klik, en wil ons graag een kans geven. Maar langs de andere kant, als hij nu al zegt dat hij twijfels heeft en niet alle afspraakjes heel leuk vond... tja... hij is ook echt veel afstandelijker dan in het begin. Heeft het dan nog wel zin dat ik hier energie insteek?
vrijdag 28 oktober 2011 om 17:30
quote:_ntsj_ schreef op 27 oktober 2011 @ 14:37:
Nog even een kleine update...Ik heb een tijdje afstand genomen en we zijn nog tweemaal iets gaan drinken gewoon als vrienden. Beide keren waren niet fijn (naar mijn mening) omdat hij plots heel afstandelijk, héél erg serieus en egoïstisch was (tegenovergestelde van hoe hij in het begin was).
Ik heb toen eerlijk gezegd dat ik er geen zin meer in had en dat hij zich heel anders gedroeg als in het begin en ik de klik echt niet meer voelde.. Kwam er plotseling een heel verhaal naar boven dat hij jaren zwaar aan de drugs heeft gezeten en dat hij zelf ook wel wist dat in zijn hoofd niet altijd alles normaal functioneerde... Tja Vreemde vogel, maar een wijze les voor de volgende keer: als je alarmbellen hoort negeer ze dan niet.
Nog even een kleine update...Ik heb een tijdje afstand genomen en we zijn nog tweemaal iets gaan drinken gewoon als vrienden. Beide keren waren niet fijn (naar mijn mening) omdat hij plots heel afstandelijk, héél erg serieus en egoïstisch was (tegenovergestelde van hoe hij in het begin was).
Ik heb toen eerlijk gezegd dat ik er geen zin meer in had en dat hij zich heel anders gedroeg als in het begin en ik de klik echt niet meer voelde.. Kwam er plotseling een heel verhaal naar boven dat hij jaren zwaar aan de drugs heeft gezeten en dat hij zelf ook wel wist dat in zijn hoofd niet altijd alles normaal functioneerde... Tja Vreemde vogel, maar een wijze les voor de volgende keer: als je alarmbellen hoort negeer ze dan niet.
vrijdag 28 oktober 2011 om 19:47
Ik vind niet dat hij dat eerder had moeten vertellen. Wat kennen jullie elkaar nou? Bovendien vnd ik het geen reden om af te haken. Maar wel als hij raar doet...drugsverleden of niet, dat heeft er niets mee te maken. De vraag is of je wilt zijn met iekand die zich zo eigenaardig gedraagt. Doet het ertoe hoe het komt? Ik denk het niet.