Kan wel janken
donderdag 30 december 2010 om 10:17
Hoi Allemaal,
Ik lees regelmatig mee op dit forum omdat er soms berichtjes op staan waar ik zelf ook een beetje troost uithaal.
Nu post ik zelf maar een keer wat want ik kom er niet echt uit.
Een jaar geleden is mijn relatie van drie jaar uitgegaan (zijn keus). Ik heb hier veel verdriet gehad en heb dat nu nog steeds. Hij heeft namelijk al een maand of 8 een nieuwe vriendin (ik ben nog vrijgezel). Ik zie ze regelmatig samen waar ik niet mee kan omgaan. We wonen in dezelfde stad en het is dus lastig om hen te ontlopen. Mijn ex en ik deden natuurlijk ook veel leuke dingen tijdens onze relatie en we hadden veel lol samen. Maar hij en zijn nieuwe vriendin doen zoveel gave dingen samen die wij nooit gedaan hebben. Verre reizen, gekke uitstapjes etc. Ze doen zoveel leuke dingen en beide hebben ze ook nog eens een hele gave baan. Ik voel me dan zo kleurloos naast hen. Ik heb een baan die ik niet echt leuk vind en ik heb niet altijd iemand om zoveel leuke dingen mee te doen omdat al mijn vriendinnen een vriend hebben. Heb best veel lieve vriendinnen hoor maar iedereen lijkt altijd zo druk. En er zijn gewoon dingen die je liever met je vriendje doet. Ik mis hem gewoon denk ik. Heb het idee dat hij nauwelijks nog aan onze tijd denkt en helemaal opgaat in zijn nieuwe liefde. Hij is echt gek met haar, dat zie ik. En dat steekt
. Ik ben gewoon jaloers denk ik.
Ik lees regelmatig mee op dit forum omdat er soms berichtjes op staan waar ik zelf ook een beetje troost uithaal.
Nu post ik zelf maar een keer wat want ik kom er niet echt uit.
Een jaar geleden is mijn relatie van drie jaar uitgegaan (zijn keus). Ik heb hier veel verdriet gehad en heb dat nu nog steeds. Hij heeft namelijk al een maand of 8 een nieuwe vriendin (ik ben nog vrijgezel). Ik zie ze regelmatig samen waar ik niet mee kan omgaan. We wonen in dezelfde stad en het is dus lastig om hen te ontlopen. Mijn ex en ik deden natuurlijk ook veel leuke dingen tijdens onze relatie en we hadden veel lol samen. Maar hij en zijn nieuwe vriendin doen zoveel gave dingen samen die wij nooit gedaan hebben. Verre reizen, gekke uitstapjes etc. Ze doen zoveel leuke dingen en beide hebben ze ook nog eens een hele gave baan. Ik voel me dan zo kleurloos naast hen. Ik heb een baan die ik niet echt leuk vind en ik heb niet altijd iemand om zoveel leuke dingen mee te doen omdat al mijn vriendinnen een vriend hebben. Heb best veel lieve vriendinnen hoor maar iedereen lijkt altijd zo druk. En er zijn gewoon dingen die je liever met je vriendje doet. Ik mis hem gewoon denk ik. Heb het idee dat hij nauwelijks nog aan onze tijd denkt en helemaal opgaat in zijn nieuwe liefde. Hij is echt gek met haar, dat zie ik. En dat steekt
donderdag 30 december 2010 om 21:20
Sas klinkt bekend hoor! Ik voel me vaak ook "minderwaardig" bij andere omdat hun zo'n interessant leven lijken te hebben, daar is niks vreemds aan! Hoort bij het mens zijn......
Oh ja; we hebben een nieuw vrijgezellentopic als je mee wilt schrijven, bij deze!
En ook eens achter je kijken, er zijn zoveel mensen die het (veel) slechter hebben, dat helpt relativeren.
Oh ja; we hebben een nieuw vrijgezellentopic als je mee wilt schrijven, bij deze!
En ook eens achter je kijken, er zijn zoveel mensen die het (veel) slechter hebben, dat helpt relativeren.
zaterdag 15 januari 2011 om 11:52
Hoi mensen, daar ben ik weer ff.
Ik probeer de laatste tijd wel meer tijd ana mezelf te besteden. Gister uit geweest en het was heel gezellig. Toch mis ik mijn ex op de weg terug naar huis. Ik baal er zo van dat ik er na meer dan een jaar nog niet klaar mee ben. Hij is nu weer op vakantie met 'onze' oude vriendengroep. Zijn vriendin is ook mee.Ik kan het gewoon echt niet uitstaan. Hij heeft alles zo leuk voor elkaar. Echt irritant. Op een groot feest met o&n hebben we ook ruzie gehad. Zijn vriendin kwam naar mij toe om sorry te zeggen voor het een en ander (lang verhaal). Dat schoot mij helemaal in het verkeerde keelgat waardoor mijn ex en ik ruzie kregen (had hem later gesmst dat zij mij met rust moest laten tijdens het uitgaan. Toen belden we elkaar om het uit te praten en uiteindelijk is dat ook wel gelukt). Wel weer netjes dat hij niet volledig partij voor haar koos. Maar snappen jullie? Na een jaar nog steeds soms gedoe.
Ik probeer de laatste tijd wel meer tijd ana mezelf te besteden. Gister uit geweest en het was heel gezellig. Toch mis ik mijn ex op de weg terug naar huis. Ik baal er zo van dat ik er na meer dan een jaar nog niet klaar mee ben. Hij is nu weer op vakantie met 'onze' oude vriendengroep. Zijn vriendin is ook mee.Ik kan het gewoon echt niet uitstaan. Hij heeft alles zo leuk voor elkaar. Echt irritant. Op een groot feest met o&n hebben we ook ruzie gehad. Zijn vriendin kwam naar mij toe om sorry te zeggen voor het een en ander (lang verhaal). Dat schoot mij helemaal in het verkeerde keelgat waardoor mijn ex en ik ruzie kregen (had hem later gesmst dat zij mij met rust moest laten tijdens het uitgaan. Toen belden we elkaar om het uit te praten en uiteindelijk is dat ook wel gelukt). Wel weer netjes dat hij niet volledig partij voor haar koos. Maar snappen jullie? Na een jaar nog steeds soms gedoe.
zaterdag 15 januari 2011 om 12:41
hey sas, toen ik mijn relatie na 3,5 jaar beëindigde heb ik al onze gezamelijke vrienden verloren. Ik heb toen via viva (pijler contact) gereageerd op een oproepje van iemand om zo nu en dan leuke dingen te doen in de stad waar ik toen woonde. Uiteindelijk waren we met een grote groep waarvan ik nu, ik verhuisd ben, nog met 2 meiden contact heb. Is zoiets ook niet een idee voor jou? Dan heb je naast de vriendinnen die je al hebt weer eens wat andere mensen waar je gezellig mee kan afspreken.
zaterdag 15 januari 2011 om 13:01
Bedankt voor je lieve tip. Ik heb op zich wel genoeg vrienden om me heen. Ook vriendinnen die niet in mijn oude vriendengroep zitten dus op zich is dat het punt niet.
Heeft jullie break up nog een lange nasleep gehad? Soms heb ik het idee dat ik de enige ben waarbij de relatie nog zo'n nasleep heeft
Heeft jullie break up nog een lange nasleep gehad? Soms heb ik het idee dat ik de enige ben waarbij de relatie nog zo'n nasleep heeft
zaterdag 15 januari 2011 om 13:22
Sas, ik heb dit ook heel erg gehad. Mijn ex en ik gingen na 5,5 jaar uit elkaar. Hij heeft het uit gemaakt, en had na 6 weken een nieuwe vriendin. Hij heeft me dat zelf verteld, maar ik kreeg van veel vrienden en kennissen de opmerking dat hij zo leuk verliefd door de stad liep etc. Ik begrijp nog steeds niet waarom mensen vonden dat ik die informatie wilde weten trouwens.
Ik heb dit ook besproken met vrienden: ik hoef niks over hem te horen, vertel het me niet, tenzij ik er expliciet naar vraag.
Dat hielp mij enorm om hem uit mn systeem te halen.
Na een poosje kreeg hij een nieuwe vriendin, waarmee hij alles ging opbouwen wat 'onze' toekomst was: mooi huis in een bepaalde wijk, mooie reis gemaakt, zij werd zwanger.
En ik? Ik zat alleen in mijn kleine huisje, met een baan waarin ik geen mogelijkheden kreeg tot groei, wilde graag op vakantie, maar vriendinnen gingen allemaal al met hun vriendje, een reis via een alleengaanden-organisatie was te duur. Kwam keer op keer de verkeerde man tegen.
He, wat heb ik me ellendig gevoeld.
Ik ben meer gaan accepteren dat dingen in mijn eentje doen óók leuk is. Geen vriendin in de buurt om mee te gaan zwemmen? Dan ga ik alleen.
Ik ga mezelf geen dingen meer ontzeggen omdat je daarvoor met zn tweeen 'moet' zijn. Alleen naar de sauna, alleen lekker winkelen. t Was even een drempel, maar nu kan ik er echt van genieten.
Probeer er wat van te maken in je eentje! Je zet de eerste stap al goed! Wat zou je graag willen bereiken? Zet dat eens op een rijtje en werk daar aan!
Ik heb dit ook besproken met vrienden: ik hoef niks over hem te horen, vertel het me niet, tenzij ik er expliciet naar vraag.
Dat hielp mij enorm om hem uit mn systeem te halen.
Na een poosje kreeg hij een nieuwe vriendin, waarmee hij alles ging opbouwen wat 'onze' toekomst was: mooi huis in een bepaalde wijk, mooie reis gemaakt, zij werd zwanger.
En ik? Ik zat alleen in mijn kleine huisje, met een baan waarin ik geen mogelijkheden kreeg tot groei, wilde graag op vakantie, maar vriendinnen gingen allemaal al met hun vriendje, een reis via een alleengaanden-organisatie was te duur. Kwam keer op keer de verkeerde man tegen.
He, wat heb ik me ellendig gevoeld.
Ik ben meer gaan accepteren dat dingen in mijn eentje doen óók leuk is. Geen vriendin in de buurt om mee te gaan zwemmen? Dan ga ik alleen.
Ik ga mezelf geen dingen meer ontzeggen omdat je daarvoor met zn tweeen 'moet' zijn. Alleen naar de sauna, alleen lekker winkelen. t Was even een drempel, maar nu kan ik er echt van genieten.
Probeer er wat van te maken in je eentje! Je zet de eerste stap al goed! Wat zou je graag willen bereiken? Zet dat eens op een rijtje en werk daar aan!
zaterdag 15 januari 2011 om 13:43
Het is net of ik mijn eigen verhaal lees inderdaad. Vind het heel knap van je dat je er zo uiteindelijk mee om bent gegaan. Hoe lang heeft het geduurd voordat je dat kon? Voelde jij je nooit aan de kant gezet?
Mijn probleem is ook een beetje dat ik te trots ben. Ik zal aan hem nooit toegeven dat het me steekt dat ik hun samen zie of dat zij allerlei dingen ondernemen die wij nooit deden. Heb hem zelfs nog gevraagd hoe zijn verre vakantie was (keer in de trein tegengekomen). Maar ondertussen steekt het zo. Ik heb ook het idee dat ik aan hem moet laten zien dat ik het in mijn eentje ook wel red. Dus altijd met iemand uitgaan, winkelen, sporten. Heb het idee als hij mij alleen ziet dat hij denkt ''aah wat sneu''. Dom he, dat ik daar nog zo mee bezig ben
Mijn probleem is ook een beetje dat ik te trots ben. Ik zal aan hem nooit toegeven dat het me steekt dat ik hun samen zie of dat zij allerlei dingen ondernemen die wij nooit deden. Heb hem zelfs nog gevraagd hoe zijn verre vakantie was (keer in de trein tegengekomen). Maar ondertussen steekt het zo. Ik heb ook het idee dat ik aan hem moet laten zien dat ik het in mijn eentje ook wel red. Dus altijd met iemand uitgaan, winkelen, sporten. Heb het idee als hij mij alleen ziet dat hij denkt ''aah wat sneu''. Dom he, dat ik daar nog zo mee bezig ben
zaterdag 15 januari 2011 om 15:05
Ik voelde me zwaar ingeruild, was echt niet goed voor mn zelfvertrouwen. Het hielp ook niet mee dat die vriendin mij graag wilde inwrijven dat zij zo gelukkig met hem was.
Ik denk ook niet dat je ermee opschiet om hem te vertellen dat je jaloers bent. Maar je hoeft je ook niet heel groot te houden. Je hebt alleen aan jezelf te bewijzen dat je het redt alleen! Ik denk dat hij je het beste toewenst.
Ik heb er wel 1,5 a 2 jaar last van gehad, met periodes dat het me niks kon schelen. Uiteindelijk heeft mijn ex een vrouw gevonden die precies in zijn plaatje past: hij had zijn toekomst precies uitgestippeld en die heeft hij nu met haar. Ik was niet zo blij met zijn precieze plannen, er was weinig ruimte voor mijn eigen inbreng, maar kan nu oprecht blij voor hem zijn dat hij de juiste vrouw gevonden heeft.
Ik denk ook niet dat je ermee opschiet om hem te vertellen dat je jaloers bent. Maar je hoeft je ook niet heel groot te houden. Je hebt alleen aan jezelf te bewijzen dat je het redt alleen! Ik denk dat hij je het beste toewenst.
Ik heb er wel 1,5 a 2 jaar last van gehad, met periodes dat het me niks kon schelen. Uiteindelijk heeft mijn ex een vrouw gevonden die precies in zijn plaatje past: hij had zijn toekomst precies uitgestippeld en die heeft hij nu met haar. Ik was niet zo blij met zijn precieze plannen, er was weinig ruimte voor mijn eigen inbreng, maar kan nu oprecht blij voor hem zijn dat hij de juiste vrouw gevonden heeft.
zaterdag 15 januari 2011 om 18:38
Ik weet wel zeker dat hij me het beste toewenst. Alleen wil ik ergens helemaal niet dat hij dat doet. Dat klinkt zo afgesloten (terwijl het dat natuurlijk ook is) Mijn ex heeft nooit gezegd dat hij geen contact meer wilde. Soms hebben we ene periode veel contact. Dan gebeurt er weer iets waardoor er weer wat strubbelingen zijn maar het komt altijd weer goed omdat we allebei niet willen dat er ruzie tussen ons is denk ik. Heel irritant. Hij is gelukkig met haar, dat zie ik. Maar het lijkt wel of geen een van ons kan zeggen 'tot nooit meer ziens'. En dat is ook de reden dat het nog zo in mijn hoofd zit. Ik weet dat helemaal geen contact het beste is maar we wonen in dezelfde stad en kennen veel dezelfde mensen. Het is lastig om hem uit mijn systeem te krijgen omdat het al 1,5 jaar zo gaat.
@popje: 1,5 tot 2 jaar is misschien dus wel redelijk normaal. Uiteindelijk weet je zelf ook wle dat het beter is als je er achteraf op terugkijkt. Idealiseren is ook iets waar ik erg goed in ben. Heb je zelf al weer iemand gevonden?
@popje: 1,5 tot 2 jaar is misschien dus wel redelijk normaal. Uiteindelijk weet je zelf ook wle dat het beter is als je er achteraf op terugkijkt. Idealiseren is ook iets waar ik erg goed in ben. Heb je zelf al weer iemand gevonden?
zondag 16 januari 2011 om 02:35
Wat herken ik deze verhalen zeg, op dit moment blijft het ook allemaal nog steeds door mijn hoofd spoken.
Mijn ex heeft me na 15 jaar gedag gezegd, en had binnen 2 weken een ander... wat overigens niet lang heeft geduurd.
Nu na anderhalf jaar, knaagt het. Met zijn huidige vriendin (geloof dat het best een leuke meid is) kan ineens alles.
Als ik een vakantie voorstelde, neeeee, hij ging niet op vakantie, houdt daar niet van.. bries, proest.. Oke, dan blijven we wel in Nederland.
Nu... hoor over allerlei reizen, cruises, USA (vroeger woonden daar alleen maar oppervlakkige mensen, nu blijkbaar niet meer).
Ja.. ik ben jaloers.. had die reizen ook graag gemaakt in het verleden.. heb het gevoel dat die me allemaal door mijn neus zijn geboord. Omdat hij niet van huis wilde.
Er is uiteraard nog veel meer gebeurd, waardoor ik alle respect voor hem ben kwijtgeraakt.
Ben ondertussen happy met nieuwe vriend, waar ik vele malen meer van houdt, ik weet dat ik mijn blessings moet tellen, dat doe ik ook,... maar toch.. ergens blijft het steken.
Zou willen dat ik je DE tip kon geven, ik kan hem ook wel gebruiken.
Het blijft lastig te zien, dat een ander wel voor elkaar krijgt, wat jou niet lukte.
Mijn ex heeft me na 15 jaar gedag gezegd, en had binnen 2 weken een ander... wat overigens niet lang heeft geduurd.
Nu na anderhalf jaar, knaagt het. Met zijn huidige vriendin (geloof dat het best een leuke meid is) kan ineens alles.
Als ik een vakantie voorstelde, neeeee, hij ging niet op vakantie, houdt daar niet van.. bries, proest.. Oke, dan blijven we wel in Nederland.
Nu... hoor over allerlei reizen, cruises, USA (vroeger woonden daar alleen maar oppervlakkige mensen, nu blijkbaar niet meer).
Ja.. ik ben jaloers.. had die reizen ook graag gemaakt in het verleden.. heb het gevoel dat die me allemaal door mijn neus zijn geboord. Omdat hij niet van huis wilde.
Er is uiteraard nog veel meer gebeurd, waardoor ik alle respect voor hem ben kwijtgeraakt.
Ben ondertussen happy met nieuwe vriend, waar ik vele malen meer van houdt, ik weet dat ik mijn blessings moet tellen, dat doe ik ook,... maar toch.. ergens blijft het steken.
Zou willen dat ik je DE tip kon geven, ik kan hem ook wel gebruiken.
Het blijft lastig te zien, dat een ander wel voor elkaar krijgt, wat jou niet lukte.
zondag 16 januari 2011 om 10:19
15 jaar is niet niks! Kan me goed voorstellen dat het dan extra steekt als je ziet dat hij met een ander meisje wel dingen doet die hij met jou niet deed. Mensen veranderen natuurlijk ook wel en iedere relatie is anders.
Dat mijn ex en ik geen verre reizen maakte kwam ook wel doordat we allebei nog een beetje in de studiefase (weinig geld) zaten en ik vliegangst heb. En van de meeste dingen die hun ondernemen weet ik dat het allemaal ideeen van haar kant zijn geweest. Ik ben daar op een gegeven moment mee opgehouden omdat ik vond dat hij zelf ook wel eens initiatief mocht tonen. Plus het feit dat ik hun eerste jaar relatie vergelijk met onze relatie van 3 jaar. Dat is natuurlijk een heel verschil.
Ik wou ook dat ik dé tip had maar ik vind het knap lastig. Soms denk ik dat ik hem mis en dat ik hem terug wil (nog steeds) maar ik weet niet goed of dat écht zo is of dat ik meer ontevreden ben over mijn eigen leven. Het gras is altijd groener bij een ander
Dat mijn ex en ik geen verre reizen maakte kwam ook wel doordat we allebei nog een beetje in de studiefase (weinig geld) zaten en ik vliegangst heb. En van de meeste dingen die hun ondernemen weet ik dat het allemaal ideeen van haar kant zijn geweest. Ik ben daar op een gegeven moment mee opgehouden omdat ik vond dat hij zelf ook wel eens initiatief mocht tonen. Plus het feit dat ik hun eerste jaar relatie vergelijk met onze relatie van 3 jaar. Dat is natuurlijk een heel verschil.
Ik wou ook dat ik dé tip had maar ik vind het knap lastig. Soms denk ik dat ik hem mis en dat ik hem terug wil (nog steeds) maar ik weet niet goed of dat écht zo is of dat ik meer ontevreden ben over mijn eigen leven. Het gras is altijd groener bij een ander
zondag 16 januari 2011 om 11:12
Je wil niet weten hoe lang ik bij mijn ex gebleven ben, omdat ik bang was dat zodra ik weg ging hij iemand anders zou vinden met wie hij wel allemaal leuke dingen zou gaan doen. Precies wat jullie hier beschrijven. (Tot ik verliefd werd op een ander, die mij niet meer wilde zien omdat ik bezet was. Toen werd ik wakker en ging ik weg. Kort daarop ontmoette ik mijn huidige man.)
Ik kan heel goed begrijpen dat het jou steekt, en dat dit het leven is wat jij voor ogen had en nu heeft zij het allemaal.
Het vervelende is dat dit gevoel jou niet gaat helpen als je verder niets doet. Het is hier al een keer geopperd: probeer uit te vinden hoe jij zou willen dat jouw leven eruit ziet. Natuurlijk kan je niet alles krijgen wat je hebben wil, maar je kan wel bedenken wat wel kan. Om vervolgens met kleine stapjes steeds iets verder in de goede richting te gaan (en dan stel je je doelen waarschijnlijk nog 100x bij, of wil je ineens graag iets anders, maar dat maakt niet uit).
Zorg vooral dat je stappen neemt en doe dat op een manier die je waar kan maken. Ga een cursus doen tegen je vliegangst bijvoorbeeld en trakteer jezelf op een vliegreis als je die hebt afgerond. Plan één zaterdag of zondag in de maand iets leuks voor jezelf (strandwandeling, winkelen, dagje uit met vriendinnen, museumbezoek, groot dancefeest, ik noem zo maar een paar dingen want ik weet niet wat jij leuk vindt. Als je dat zelf ook niet weet: probeer dan wat dingen uit.)
Facebookprofielen zijn slechte raadgevers trouwens. Mijn leven ziet er op facebook ook veel interessanter uit dan het daadwerkelijk is. Je plaatst per slot van rekening geen foto's van je dagelijkse werk of van je ontbijt. Dat doe je alleen als je iets gedaan hebt.
Een vriend van mij is piloot in een lekker warm land. Zijn facebook ziet er geweldig uit: leuke reisjes, verre uitstapjes met de familie, bladibla. Van de chat weet ik dat het toch wat anders is. Zijn gezin woonde lang aan de andere kant van de wereld en hij was veel alleen en voelde zich ook echt wel eenzaam. De relatie met zijn vrouw verliep daardoor ook moeilijker en ze hadden veel ruzie als hij thuis was, met name over de opvoeding van de kinderen. Zijn vrouw was ook eenzaam en voelde zich meer een alleenstaande moeder dan iets anders. Maar zijn Facebook is echt cool.
Ik kan heel goed begrijpen dat het jou steekt, en dat dit het leven is wat jij voor ogen had en nu heeft zij het allemaal.
Het vervelende is dat dit gevoel jou niet gaat helpen als je verder niets doet. Het is hier al een keer geopperd: probeer uit te vinden hoe jij zou willen dat jouw leven eruit ziet. Natuurlijk kan je niet alles krijgen wat je hebben wil, maar je kan wel bedenken wat wel kan. Om vervolgens met kleine stapjes steeds iets verder in de goede richting te gaan (en dan stel je je doelen waarschijnlijk nog 100x bij, of wil je ineens graag iets anders, maar dat maakt niet uit).
Zorg vooral dat je stappen neemt en doe dat op een manier die je waar kan maken. Ga een cursus doen tegen je vliegangst bijvoorbeeld en trakteer jezelf op een vliegreis als je die hebt afgerond. Plan één zaterdag of zondag in de maand iets leuks voor jezelf (strandwandeling, winkelen, dagje uit met vriendinnen, museumbezoek, groot dancefeest, ik noem zo maar een paar dingen want ik weet niet wat jij leuk vindt. Als je dat zelf ook niet weet: probeer dan wat dingen uit.)
Facebookprofielen zijn slechte raadgevers trouwens. Mijn leven ziet er op facebook ook veel interessanter uit dan het daadwerkelijk is. Je plaatst per slot van rekening geen foto's van je dagelijkse werk of van je ontbijt. Dat doe je alleen als je iets gedaan hebt.
Een vriend van mij is piloot in een lekker warm land. Zijn facebook ziet er geweldig uit: leuke reisjes, verre uitstapjes met de familie, bladibla. Van de chat weet ik dat het toch wat anders is. Zijn gezin woonde lang aan de andere kant van de wereld en hij was veel alleen en voelde zich ook echt wel eenzaam. De relatie met zijn vrouw verliep daardoor ook moeilijker en ze hadden veel ruzie als hij thuis was, met name over de opvoeding van de kinderen. Zijn vrouw was ook eenzaam en voelde zich meer een alleenstaande moeder dan iets anders. Maar zijn Facebook is echt cool.
Opinions are like assholes. Everybody has one.