Relaties
alle pijlers
Kinderen van mijn vriend
maandag 27 december 2021 om 16:02
Dag lieve mensen. Ik hoop dat jullie hebben kunnen genieten van de feestdagen.
Die van mij zijn wat moeizaam verlopen. Ik zal het proberen kort te houden maar ik moet echt even van mij afschrijven want ik voel mij echt heel erg verdrietig.
Ik heb nu 4 jaar af en aan een relatie met een enorm leuke man. Wij klikken op heel veel vlakken en samen hebben we het eigenlijk heel erg goed. We ondernemen, hebben lol en reizen veel. Ik ben erg. Reliëfs op hem en dat is wederzijds.
Je zal wel denken; waarom af en aan? We hebben allebei kinderen die inmiddels allemaal studeren. Mijn kinderen hebben hem compleet geaccepteerd. Helaas kom ik niet door de ballotagecommissie van zijn kinderen.
Ik heb alles geprobeerd, ruimte, afstand, op m’n tenen lopen, met mijn armen en hart wijd open gestaan. Naar ze geluisterd, noem het en ik heb alles gedaan. Ik vraag niet om geaccepteerd te worden maar ze zijn en blijven tegen. Waarom; gewoon. Omdat ze papa li ver bij mama hadden gezien en omdat ze hun vader niet willen delen. Voor mij hoeft dat ook niet. Ik stimuleer hem om dingen met zijn kinderen te doen. Dat doe ik zelf ook zonder hem.
Het wrange is dat ze alleenrecht willen maar eigenlijk alleen zijn op feestdagen en verjaardag. Verder ziet hij ze niet. Wel willen ze op wekelijkse basis kwijt wat ze van onze relatie vinden.
Qua beeldvorming; hun ouders zijn al 13 jaar uit elkaar. Ik ben vriendin 2 na zijn scheiding en vriendin 1 kon er niet meer tegen. Op eerste kerstdag heeft mijn vriend onze relatie beëindigd. We hadden een lekkere lunch besteld en cadeaus onder de boom gelegd bij mij thuis. Ik woon groter en gezien hij vaak bij mij is keelband dat prima. Een week voor kerst begon het gesteggel weer en heb ik gezegd dat hij wat mij betreft in zijn huis kerst kon vieren met zijn kinderen omdat ik simpelweg geen frictie wil. Hij kon dan in de avond gewoon bij mij komen: iedereen blij.
Die avond kwam hij na een heerlijke dag met z’n kinderen en En vertelde dat hij voor het blok werd gezet en zijn kinderen niet kwijt wil. Dit heeft hij al 2 keer eerder gedaan en toen kwam hij na een paar weken weer terug omdat hij mij mist.
Ik ben geen jojo en stop er nu definitief mee. Ik vind dat het na vier jaar wel eens klaar mag zijn. Ik voel mij zo vaak verdrietig en hoe leuk we het ook kunnen hebben: zijn negatieve kinderen overschaduwen alles. Daarnaast is ook zijn ex vrouw continue in beeld met een klaagzang. Ik kan het echt niet meer handelen. Als hij weer terugkomt is het: nee.
Toch voelt het alsof ik rouw. Ik ben zo ongelooflijk sip. Het lukt niet mijn gedachten te verzetten. Ben net een stuk gaan wandelen maar de tranen blijven stromen. Hebben jullie tips om deze periode door te komen?
Liefs
W
Die van mij zijn wat moeizaam verlopen. Ik zal het proberen kort te houden maar ik moet echt even van mij afschrijven want ik voel mij echt heel erg verdrietig.
Ik heb nu 4 jaar af en aan een relatie met een enorm leuke man. Wij klikken op heel veel vlakken en samen hebben we het eigenlijk heel erg goed. We ondernemen, hebben lol en reizen veel. Ik ben erg. Reliëfs op hem en dat is wederzijds.
Je zal wel denken; waarom af en aan? We hebben allebei kinderen die inmiddels allemaal studeren. Mijn kinderen hebben hem compleet geaccepteerd. Helaas kom ik niet door de ballotagecommissie van zijn kinderen.
Ik heb alles geprobeerd, ruimte, afstand, op m’n tenen lopen, met mijn armen en hart wijd open gestaan. Naar ze geluisterd, noem het en ik heb alles gedaan. Ik vraag niet om geaccepteerd te worden maar ze zijn en blijven tegen. Waarom; gewoon. Omdat ze papa li ver bij mama hadden gezien en omdat ze hun vader niet willen delen. Voor mij hoeft dat ook niet. Ik stimuleer hem om dingen met zijn kinderen te doen. Dat doe ik zelf ook zonder hem.
Het wrange is dat ze alleenrecht willen maar eigenlijk alleen zijn op feestdagen en verjaardag. Verder ziet hij ze niet. Wel willen ze op wekelijkse basis kwijt wat ze van onze relatie vinden.
Qua beeldvorming; hun ouders zijn al 13 jaar uit elkaar. Ik ben vriendin 2 na zijn scheiding en vriendin 1 kon er niet meer tegen. Op eerste kerstdag heeft mijn vriend onze relatie beëindigd. We hadden een lekkere lunch besteld en cadeaus onder de boom gelegd bij mij thuis. Ik woon groter en gezien hij vaak bij mij is keelband dat prima. Een week voor kerst begon het gesteggel weer en heb ik gezegd dat hij wat mij betreft in zijn huis kerst kon vieren met zijn kinderen omdat ik simpelweg geen frictie wil. Hij kon dan in de avond gewoon bij mij komen: iedereen blij.
Die avond kwam hij na een heerlijke dag met z’n kinderen en En vertelde dat hij voor het blok werd gezet en zijn kinderen niet kwijt wil. Dit heeft hij al 2 keer eerder gedaan en toen kwam hij na een paar weken weer terug omdat hij mij mist.
Ik ben geen jojo en stop er nu definitief mee. Ik vind dat het na vier jaar wel eens klaar mag zijn. Ik voel mij zo vaak verdrietig en hoe leuk we het ook kunnen hebben: zijn negatieve kinderen overschaduwen alles. Daarnaast is ook zijn ex vrouw continue in beeld met een klaagzang. Ik kan het echt niet meer handelen. Als hij weer terugkomt is het: nee.
Toch voelt het alsof ik rouw. Ik ben zo ongelooflijk sip. Het lukt niet mijn gedachten te verzetten. Ben net een stuk gaan wandelen maar de tranen blijven stromen. Hebben jullie tips om deze periode door te komen?
Liefs
W
maandag 27 december 2021 om 16:08
Allereerst sterkte, het lijkt me heel verdrietig en ik gun je dat je los komt van hem.
Verder wil ik toch graag zeggen dat het niet aan zijn kinderen ligt maar aan hem.
Je schetst hem als slachtoffer, maar ik lees toch echt een vader die geen paal en perk weet te stellen aan hoe zijn kinderen en ex met hem omgaan. Maakt het voor jou niet minder triest verder.
Verder wil ik toch graag zeggen dat het niet aan zijn kinderen ligt maar aan hem.
Je schetst hem als slachtoffer, maar ik lees toch echt een vader die geen paal en perk weet te stellen aan hoe zijn kinderen en ex met hem omgaan. Maakt het voor jou niet minder triest verder.
maandag 27 december 2021 om 16:11
Vier jaar is niet niks. Logisch dat je je nu superrot voelt. Wat treurig dat zijn kinderen hun vader geen nieuwe relatie gunnen. Maar inderdaad, zoals boven al gezegd, hij moet op dat gebied grenzen bepalen. Wel jammer dat dat nodig is en hij het blijkbaar totaal niet doet.
“Als ondertussen de geest die liefde is ons allen maar leidt en beschermt. Dat is zo belangrijk.” Jeroen van Merwijk
maandag 27 december 2021 om 16:11
Heel knap en goed dat je voor jezelf kiest zonder deze drama. Want hoewel het nu mega kut en verdrietig is, gaat dit op de lange termijn heel veel stress en gedoe schelen.
Natuurlijk kennen wij de andere kant niet en horen we alleen jouw visie, maar daar vanuit gaande laat ie enorm over zich heen lopen en neemt hij het blijkbaar niet voor je op. Hij kan namelijk ook gewoon tegen zijn kinderen zeggen dat het gezeur klaar is. Het zijn geen jonge kinderen meer en jij dringt jezelf niet eens op en dan is het nog allemaal niet goed. Er zijn ook leuke mannen in de wereld die wel een ruggengraat hebben
Natuurlijk kennen wij de andere kant niet en horen we alleen jouw visie, maar daar vanuit gaande laat ie enorm over zich heen lopen en neemt hij het blijkbaar niet voor je op. Hij kan namelijk ook gewoon tegen zijn kinderen zeggen dat het gezeur klaar is. Het zijn geen jonge kinderen meer en jij dringt jezelf niet eens op en dan is het nog allemaal niet goed. Er zijn ook leuke mannen in de wereld die wel een ruggengraat hebben
maandag 27 december 2021 om 16:14
Het wrange is dat ze alleenrecht willen maar eigenlijk alleen zijn op feestdagen en verjaardag. Verder ziet hij ze niet.....hij is een lapzwans van een vader.
Op eerste kerstdag heeft mijn vriend onze relatie beëindigd....en een droplul van een partner.
Wees blij dat je er vanaf bent en zoek een leuke man met een beetje karakter.
Het ligt niet aan die kinderen.
Op eerste kerstdag heeft mijn vriend onze relatie beëindigd....en een droplul van een partner.
Wees blij dat je er vanaf bent en zoek een leuke man met een beetje karakter.
Het ligt niet aan die kinderen.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
maandag 27 december 2021 om 16:18
Helemaal dit. Zijn kinderen wonen niet bij hem, sterker nog, hij ziet ze niet eens op regelmatige basis. Toch geeft hij de kinderen zo veel macht dat zíj bepalen dat pa mooi geen vriendin mag hebben! Dat is absurd natuurlijk. In jullie geval, hoe jammer ook, hadden jullie zeker wel een relatie kunnen hebben ondanks dat de kinderen er niet achter staan. Dat had min of meer gescheiden van elkaar kunnen blijven. Dat jouw ex zijn kinderen zijn liefdesleven laat dicteren, geeft aan dat het óf een slappe zak is óf dat hij de kinderen als smoesje gebruikt.HobbeltVerder schreef: ↑27-12-2021 16:08Allereerst sterkte, het lijkt me heel verdrietig en ik gun je dat je los komt van hem.
Verder wil ik toch graag zeggen dat het niet aan zijn kinderen ligt maar aan hem.
Je schetst hem als slachtoffer, maar ik lees toch echt een vader die geen paal en perk weet te stellen aan hoe zijn kinderen en ex met hem omgaan. Maakt het voor jou niet minder triest verder.
Hoe dan ook erg rot voor jou. Maar laat het waar het hoort: los van die kinderen is híj degene die niet voor jou kiest.
Alle contact verbreken en laat het slijten.
maandag 27 december 2021 om 16:19
Het riekt hier eerder naar een makkelijk excuus. En bovendien: volwassen kinderen die nauwelijks ooit langs komen gaan toch niet bepalen dat je geen relatie mag hebben??
sterkte! 
maandag 27 december 2021 om 16:29
maandag 27 december 2021 om 16:29
Oei, dit ken ik uit de verhalen van een vriendin. Wat verdrietig voor je!
In haar verhaal lagen de kinderen ook vierkant dwars. Ze waren volwassen, stonden op eigen benen maar wisten precies wat ze tegen vader moesten zeggen of wat ze konden doen. Man had inderdaad een keer met z'n vuist op tafel moeten slaan en zeggen: zulke dingen over mijn vriendin wil ik niet meer horen, maar dat deed hij niet omdat hij bang was dat hij kinderen dan helemaal niet meer zou zien. Dus het bleef bij pappen en nathouden, en dat heeft uiteindelijk voor iedereen alleen maar verdriet opgeleverd - ook voor de kinderen, daar ben ik van overtuigd.
In haar verhaal lagen de kinderen ook vierkant dwars. Ze waren volwassen, stonden op eigen benen maar wisten precies wat ze tegen vader moesten zeggen of wat ze konden doen. Man had inderdaad een keer met z'n vuist op tafel moeten slaan en zeggen: zulke dingen over mijn vriendin wil ik niet meer horen, maar dat deed hij niet omdat hij bang was dat hij kinderen dan helemaal niet meer zou zien. Dus het bleef bij pappen en nathouden, en dat heeft uiteindelijk voor iedereen alleen maar verdriet opgeleverd - ook voor de kinderen, daar ben ik van overtuigd.
makreel wijzigde dit bericht op 27-12-2021 16:40
0.24% gewijzigd
Wat eten we vanavond?
maandag 27 december 2021 om 16:36
Inderdaad. 'Kinderen eerst' is in deze situatie wel een heel loze kreet, volwassen kinderen die pa amper ooit zien en buiten feestdagen om alleen contact zoeken om zijn relatie te saboteren.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
maandag 27 december 2021 om 16:50
Het ligt niet aan TO.
Deze kinderen zijn volwassen en hun ouders zijn al 13 jaar uit elkaar.
Ze hebben eerst vriendin 1 weggepest en nu vriendin 2.
Bizar dat volwassen kinderen hun vader geen nieuwe relatie gunnen.
TO, ik wens je veel sterkte. Goed dat je nu voor jezelf kiest.
Deze man heeft dit verhaal al een keer meegemaakt en toch slaat hij niet met de vuist op tafel.
maandag 27 december 2021 om 16:57
maandag 27 december 2021 om 17:06
Kinderen krijgen natuurlijk ook nauwelijks de kans om langs te komen als hij altijd bij haar zit.
En als ze dan eens met kerst bij hem zijn en hij zit op hete komen omdat hij zo snel mogelijk weer terug wil naar zijn vriendin dan snap ik dat je daar als kinderen niet blij van wordt en denkt als een bezoek zo moet laat dan maar.
En als ze dan eens met kerst bij hem zijn en hij zit op hete komen omdat hij zo snel mogelijk weer terug wil naar zijn vriendin dan snap ik dat je daar als kinderen niet blij van wordt en denkt als een bezoek zo moet laat dan maar.
maandag 27 december 2021 om 17:07
Gewoon normaal contact met interesse niet alleen tijdens 5 dagen per jaar.Attraverso schreef: ↑27-12-2021 16:59Al diegenen die vader een slappe hap vinden... Vertel eens hoe hij dit moet oplossen dan? Kinderen buiten gooien?
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
maandag 27 december 2021 om 17:07
Kinderen zijn het huis uit.Attraverso schreef: ↑27-12-2021 16:59Al diegenen die vader een slappe hap vinden... Vertel eens hoe hij dit moet oplossen dan? Kinderen buiten gooien?
Je kunt toch wel eens tegen je volwassen kinderen ingaan?
Kijk, als die kinderen nog jonger zouden zijn en thuis zouden wonen en er is geen klik; dat kan.
Maar dit verhaal lijkt meer pesten om het pesten en papa geen nieuwe vrouw gunnen behalve mama.
Hoe kinderachtig ben je dan als je 2 exen wegpest en zelf misschien wel de ene relatie na de andere hebt?
maandag 27 december 2021 om 17:09
Ik weet dat hij het wel probeert maar ze hebben altijd een smoes om niet te komen: werk, studie, feestjes, vrienden, of gewoon geen zin. Hij stond daar tot voorkort aan de deur met chocoladeletters, gaat naar hun sportwedstrijden kijken. Ze willen gewoon niet. Ik ben er pas 4 jaar bij dus kan niet inschatten hoe hij zich daarvoor heeft gedragen maar ik weet wel dat hij z’n kids niet kwijt wil.viva-amber schreef: ↑27-12-2021 16:57Bizar dat hij alleen contact met ze heeft op feest- en verjaardagen en dat hij een relatie om niets uitmaakt op 1e kerstdag. Is hij contactueel gestoord ofzo?
maandag 27 december 2021 om 17:10
Dat komt vanuit die kinderen hoor, niet vanuit hem.viva-amber schreef: ↑27-12-2021 17:07Gewoon normaal contact met interesse niet alleen tijdens 5 dagen per jaar.
