Kinderwens, partner twijfelt
maandag 4 mei 2020 om 10:12
Hoi allemaal,
Ik ben jarenlang een meelezer, maar zit nu met een probleem waar ik mijn gedachte niet goed over op een rijtje kan zetten, dus hopelijk hebben jullie wat nieuwe inzichten.
Ik heb nu enige tijd een relatie (7 maanden ong), na een aantal jaar alleen geweest. Met deze partner is vrij snel ter sprake gekomen of ik kinderen wilde. Mijn antwoord was ja zeker. Ik ben 35 trouwens, hij 41. Hij gaf zelf aan flexibel te zijn, maar in zijn vorige relatie wilde ze beiden geen kinderen en daar had hij ook vrede mee. Nu twijfelt hij toch of hij kinderen wil. En daar denkt hij dus nu over na. En ik weet niet wat ik daar mee aan moet. Moet ik hierover met hem in gesprek? Of hem juist nu de ruimte geven en het onderwerp niet aan de orde brengen? Ik wil hem niet pushen of onder druk zetten. Ik wil hem ook niet dwingen om kinderen met mij te krijgen (ben niet van het stellen van ultimatums), aangezien ik echt geen kind op de wereld wil die niet door beide ouders gewenst is. Ik kom zelf uit zo’n situatie en weet dat je daar op een hele vervelende manier kan worden beïnvloed.
Mijn eerste gevoel was toen hij dit ter sprake bracht, dat hij er goed over na moet denken, maar dat als hij het echt niet wil er dan moeten stoppen. Beter nu dan over twee jaar. Dit maakt me zo ontzettend verdrietig, het gevoel van verbondenheid met hem heb ik niet eerder gehad. Ik voel me bij hem thuis en vertrouwd. Het is iets wat ik niet meer had verwacht te vinden. En dat maakt ook dat ik meer ben gaan nadenken over mijn eigen wensen. Mijn kinderwens is er, maar niet per direct. Ik wil eerst nog langer bij elkaar zijn en minstens een jaar hebben samengewoond. Ik realiseer me dat mijn leeftijd niet gunstig is, maar ik vind het nog steeds belangrijker dat een kind in een goede thuis situatie wordt geboren dan dat ik nu op stel en sprong maar snel zwanger moet worden.
Daarbij speelt ook door mijn hoofd dat ik op mijn 30e vier miskramen heb gehad. Mijn hoop is dat het met een andere partner wellicht wel lukt, maar ik weet ook dat de kans voor mij kleiner is (waarbij daarnaast ook mijn leeftijd nog meer een rol zal spelen dan toen ik 30 was). Daar heb ik mij wel bij neergelegd.
Alles bij elkaar maakt dat ik niet zozeer twijfel aan mijn kinderwens maar wel aan de kans daarop en wat ik laat gaan als ik aan mijn kinderwens blijf vast houden (en hij echt geen kinderen wil en de relatie dus ophoudt) terwijl de kans daarop kleiner is dan gemiddeld?
Wat zijn jullie gedachten/ideeën/tips hierover? En zouden jullie dit wel of niet bespreken? Hij weet bijv niet dat ik 4 miskramen heb gehad en twijfel of ik dat met hem moet bespreken omdat ik niet wil dat hij bij mij blijft in de ‘hoop’ of in de verwachting dat het mis gaat.
Ik ben jarenlang een meelezer, maar zit nu met een probleem waar ik mijn gedachte niet goed over op een rijtje kan zetten, dus hopelijk hebben jullie wat nieuwe inzichten.
Ik heb nu enige tijd een relatie (7 maanden ong), na een aantal jaar alleen geweest. Met deze partner is vrij snel ter sprake gekomen of ik kinderen wilde. Mijn antwoord was ja zeker. Ik ben 35 trouwens, hij 41. Hij gaf zelf aan flexibel te zijn, maar in zijn vorige relatie wilde ze beiden geen kinderen en daar had hij ook vrede mee. Nu twijfelt hij toch of hij kinderen wil. En daar denkt hij dus nu over na. En ik weet niet wat ik daar mee aan moet. Moet ik hierover met hem in gesprek? Of hem juist nu de ruimte geven en het onderwerp niet aan de orde brengen? Ik wil hem niet pushen of onder druk zetten. Ik wil hem ook niet dwingen om kinderen met mij te krijgen (ben niet van het stellen van ultimatums), aangezien ik echt geen kind op de wereld wil die niet door beide ouders gewenst is. Ik kom zelf uit zo’n situatie en weet dat je daar op een hele vervelende manier kan worden beïnvloed.
Mijn eerste gevoel was toen hij dit ter sprake bracht, dat hij er goed over na moet denken, maar dat als hij het echt niet wil er dan moeten stoppen. Beter nu dan over twee jaar. Dit maakt me zo ontzettend verdrietig, het gevoel van verbondenheid met hem heb ik niet eerder gehad. Ik voel me bij hem thuis en vertrouwd. Het is iets wat ik niet meer had verwacht te vinden. En dat maakt ook dat ik meer ben gaan nadenken over mijn eigen wensen. Mijn kinderwens is er, maar niet per direct. Ik wil eerst nog langer bij elkaar zijn en minstens een jaar hebben samengewoond. Ik realiseer me dat mijn leeftijd niet gunstig is, maar ik vind het nog steeds belangrijker dat een kind in een goede thuis situatie wordt geboren dan dat ik nu op stel en sprong maar snel zwanger moet worden.
Daarbij speelt ook door mijn hoofd dat ik op mijn 30e vier miskramen heb gehad. Mijn hoop is dat het met een andere partner wellicht wel lukt, maar ik weet ook dat de kans voor mij kleiner is (waarbij daarnaast ook mijn leeftijd nog meer een rol zal spelen dan toen ik 30 was). Daar heb ik mij wel bij neergelegd.
Alles bij elkaar maakt dat ik niet zozeer twijfel aan mijn kinderwens maar wel aan de kans daarop en wat ik laat gaan als ik aan mijn kinderwens blijf vast houden (en hij echt geen kinderen wil en de relatie dus ophoudt) terwijl de kans daarop kleiner is dan gemiddeld?
Wat zijn jullie gedachten/ideeën/tips hierover? En zouden jullie dit wel of niet bespreken? Hij weet bijv niet dat ik 4 miskramen heb gehad en twijfel of ik dat met hem moet bespreken omdat ik niet wil dat hij bij mij blijft in de ‘hoop’ of in de verwachting dat het mis gaat.
maandag 4 mei 2020 om 10:16
Als je je altijd aanpast aan je partner en je eigen wensen parkeert voor de lieve vrede, eindig je in een dorp, zonder baan, zonder netwerk met een leven dat je eigenlijk niet had gewild. Metaforisch dan.
Ik zou op jouw leeftijd zelf kiezen: als je een kind wil, regel dat dan zonder partner. Deze man kan zijn eigen keus maken: bij jou en je kind blijven of niet.
Ik zou op jouw leeftijd zelf kiezen: als je een kind wil, regel dat dan zonder partner. Deze man kan zijn eigen keus maken: bij jou en je kind blijven of niet.
anoniem_377206 wijzigde dit bericht op 04-05-2020 10:20
0.55% gewijzigd
maandag 4 mei 2020 om 10:17
+1Pandax schreef: ↑04-05-2020 10:16Als je je altijd aanpast aan je partner en je eigen wensen parkeert voor de lieve vrede, eindig je in een dorp, zonder baan, zonder netwerk met een leven dat je eigen niet had gewild. Metaforisch dan.
Ik zou op jouw leeftijd zelf kiezen: als je een kind wil, regel dat dan zonder partner. Deze man kan zijn eigen keus maken: bij jou en je kind blijven of niet.
maandag 4 mei 2020 om 10:21
maar op deze leeftijd moet je over Kinderwens wel heel duidelijk zijn. Nog ene jaar de vraag ontwijken heeft weinig zin.starbright schreef: ↑04-05-2020 10:17Je bent nog maar 7 maanden samen, dat is ontzettend kort voor dit soort zware beslissingen. Ik zou er niet teveel druk op leggen maar ook niet je hele leven aan deze relatie verknopen. Geef het wat ruimte om gewoon te ontwikkelen.
Als TO een duidelijke kinderwens heeft, dan is dat iets wat ze in vervulling kan brengen, met of zonder deze man
maandag 4 mei 2020 om 10:24
Het is ook geen garantie dat deze relatie goed blijft gaan in de toekomst.
Een man is te vervangen een kinderwens laten gaan voor een man vind ik geen goed idee want vroeg of laat ga je spijt krijgen en is het te laat om nog kinderen te krijgen.
Als jij echt een kinderwens hebt moet je daar voor gaan.
Natuurlijk geef je hem eerst even de tijd om hier over na te denken en geef je hem de ruimte.
Maar stel het niet steeds uit op een gegeven moment moet het besproken worden en in de tussentijd ga jij nadenken over eventueel de donorbank.
Blijf in jezelf geloven !
maandag 4 mei 2020 om 10:26
Jup. Als jij een kind wil, ga daar dan voor.Pandax schreef: ↑04-05-2020 10:16Als je je altijd aanpast aan je partner en je eigen wensen parkeert voor de lieve vrede, eindig je in een dorp, zonder baan, zonder netwerk met een leven dat je eigen niet had gewild. Metaforisch dan.
Ik zou op jouw leeftijd zelf kiezen: als je een kind wil, regel dat dan zonder partner. Deze man kan zijn eigen keus maken: bij jou en je kind blijven of niet.
De vraag is vooral hoe jij je toekomst ziet: Ga je gelukkig kunnen zijn in de berusting dat er geen kind komt, of ga je spijt krijgen als je niet alles op alles hebt gezet?
Ook zonder kinderen leiden veel mensen een zeer content leven en alleen jij weet of dat voor jou ook zo gaat zijn. Als dat niet zo is, ga dan voor je eigen droom.
anoniem_383378 wijzigde dit bericht op 04-05-2020 10:28
0.12% gewijzigd
maandag 4 mei 2020 om 10:27
Ik zou juist je kinderwens ter sprake brengen en ook dat je 4 miskramen hebt gehad en dat je je daarom zorgen maakt of - als jullie beiden willen - het überhaupt haalbaar zou zijn.
Ik zou zoiets wel willen weten van mijn partner. Alleen al door de spanning die dat met zich mee zou kunnen brengen, mochten jullie ervoor gaan.
Verder ben ik niet iemand die een kinderwens zou opgeven voor een man, maar ik wist dan ook heel zeker dat ik kinderen wilde en wilde een partner die daar hetzelfde in stond. Dus ook al was ik 21 toen ik mijn man ontmoette, wist ik toen al snel dat hij ook ‘ooit’ zeker kinderen wilde.
Ik zou zoiets wel willen weten van mijn partner. Alleen al door de spanning die dat met zich mee zou kunnen brengen, mochten jullie ervoor gaan.
Verder ben ik niet iemand die een kinderwens zou opgeven voor een man, maar ik wist dan ook heel zeker dat ik kinderen wilde en wilde een partner die daar hetzelfde in stond. Dus ook al was ik 21 toen ik mijn man ontmoette, wist ik toen al snel dat hij ook ‘ooit’ zeker kinderen wilde.
Statistics are used much like a drunk uses a lamppost: for support, not illumination.
maandag 4 mei 2020 om 10:27
Het lijkt wel alsof je veel voor hem invult. Bijvoorbeeld dat hij misschien bij je zou blijven met de verwachting dat je bij eventuele zwangerschap toch wel een miskraam zou krijgen. Dat is best een grote aanname en niet heel flatteus voor hem.
Ik denk dat het beter is dat je dit soort angsten, twijfels, wensen juist wel bespreekt. Dat geeft hem ook ruimte om er hardop met jou over na te denken. Dan kun je samen het juiste besluit nemen. En je hebt allebei wel de leeftijd waarop dit een serieus gesprek mag zijn, ook al ben je nog maar kort samen.
Ik denk dat het beter is dat je dit soort angsten, twijfels, wensen juist wel bespreekt. Dat geeft hem ook ruimte om er hardop met jou over na te denken. Dan kun je samen het juiste besluit nemen. En je hebt allebei wel de leeftijd waarop dit een serieus gesprek mag zijn, ook al ben je nog maar kort samen.
maandag 4 mei 2020 om 10:28
Als je persé een kind wilde had je beter een man met expliciete kinderwens kunnen zoeken. Deze wil niet, bovendien is hij al 40+. Als hij het je al gunt dan kun je er donder op zeggen dat jij voor het kind opdraait en dat als het voor hem tegenvalt hoeveel het leven/de relatie verandert dat ie je er dan ook mee laat zitten en hij weer wat nieuws zoekt.
maandag 4 mei 2020 om 10:28
Da’s wel een beetje een contradictio in terminisTijdvoorTaart schreef: ↑04-05-2020 10:26Jup. Als jij een kind wil, ga daar dan voor.
De vraag is vooral hoe jij je toekomst ziet: Ga je gelukkig kunnen zijn in de berusting dat er geen kind komt, of ga je spijt krijgen als je niet alles op alles hebt gezet?
Ook zonder kinderen lijden veel mensen een zeer content leven en alleen jij weet of dat voor jou ook zo gaat zijn. Als dat niet zo is, ga dan voor je eigen droom.
Statistics are used much like a drunk uses a lamppost: for support, not illumination.
maandag 4 mei 2020 om 10:30
Dit.Pandax schreef: ↑04-05-2020 10:16Als je je altijd aanpast aan je partner en je eigen wensen parkeert voor de lieve vrede, eindig je in een dorp, zonder baan, zonder netwerk met een leven dat je eigenlijk niet had gewild. Metaforisch dan.
Ik zou op jouw leeftijd zelf kiezen: als je een kind wil, regel dat dan zonder partner. Deze man kan zijn eigen keus maken: bij jou en je kind blijven of niet.
maandag 4 mei 2020 om 10:30
Maak het uit en zoek een man die wel kinderen wil.
Ik ken gevallen waarbij de man het uit maakt toen de vrouw 40 was. Eerst jaren samen een relatie gehad en hij twijfelde of hij kinderen wilde. Daarna vrouw voor de rest van haar leven kinderloos terwijl ze een kinderwens had. De man ging toen met met een vrouw van 30 en kreeg er kinderen mee. Dit is niet wat je wil horen maar het gebeurd wel.
Ik ken gevallen waarbij de man het uit maakt toen de vrouw 40 was. Eerst jaren samen een relatie gehad en hij twijfelde of hij kinderen wilde. Daarna vrouw voor de rest van haar leven kinderloos terwijl ze een kinderwens had. De man ging toen met met een vrouw van 30 en kreeg er kinderen mee. Dit is niet wat je wil horen maar het gebeurd wel.
maandag 4 mei 2020 om 10:36
Ik vond het wel grappigTijdvoorTaart schreef: ↑04-05-2020 10:30Heb hem al aangepast. Freudiaanse verspreking, denk ik. Voor mij persoonlijk namelijk wel een lijden, maar veel vriendinnen die heel gelukkig zijn zonder
Statistics are used much like a drunk uses a lamppost: for support, not illumination.
maandag 4 mei 2020 om 10:37
Ik sluit me hier bij aan.
Als hij niet wil kan je het hem niet opdringen. Dat wil je ook niet want een kind is echt een hele verantwoordelijkheid.
maandag 4 mei 2020 om 10:43
Als een man op deze leeftijd nog steeds niet weet of hij kinderen wil, maar wel een vrouw gaat daten van 35, dan zou het voor mij vanaf dag 1 exit zijn.starbright schreef: ↑04-05-2020 10:17Je bent nog maar 7 maanden samen, dat is ontzettend kort voor dit soort zware beslissingen. Ik zou er niet teveel druk op leggen maar ook niet je hele leven aan deze relatie verknopen. Geef het wat ruimte om gewoon te ontwikkelen.
Voordat ik en man iets kregen heb ik hem uitgelegd dat ik wel een kinderwens heb (hij was ietsje jonger dan man TO, maar had wel al een kind) en als hij dat niet zou hebben dat ik geen relatie wilde aangaan. Ik vind het kriigen van wel of geen kinderen zo essentieel in het leven dat je dat prima vrijwel direct kan bespreken. Beter ook, denk ik.
Hakuna Matata
maandag 4 mei 2020 om 10:46
Met haar 4 voorgaande miskramen zit het er wellicht helemaal niet in en dan wordt ze ook nog gedumpt als ze een man zoekt die persé een kind wil.
maandag 4 mei 2020 om 10:46
doe je wel een beetje lief?redbulletje schreef: ↑04-05-2020 10:46Met haar 4 voorgaande miskramen zit het er wellicht helemaal niet in en dan wordt ze ook nog gedumpt als ze een man zoekt die persé een kind wil.