Relaties
alle pijlers
Kinderwens
donderdag 19 september 2019 om 17:07
Ik ben een vrouw van 31, heb 2 serieuze relaties gehad die helaas zijn stukgelopen daarna veel gedate alleen liep alles steeds verkeerd af, ik ben toen heel eerlijk naar mezelf gaan kijken en kwam tot de conclusie dat ik bindingsangst had, hiervoor ben ik in therapie geweest waar ik heel sterk door ben geworden en daar ben ik heel trots op.
Na een tijdje kwam ik de liefde van mijn leven tegen en alles klopte. Eerst wilde ik niet toegeven omdat ik vond dat het leeftijdsverschil erg groot was en ik daardoor andere wensen zou hebben waaronder kinderen. Hij gaf aan dat hij voor mij ging en daar dus ook voor ging en daar open voor stond. Hij is 42 en ik 31 dus een flink leeftijdsverschil, hij is al getrouwd geweest en heeft een dochter va 15, maar alles ging zo goed dat ik dit geen probleem was.
Meerder malen maakte hij opmerkingen over de toekomt waaruit bleek dat hier een kindje bij hoorde, ook ging hij zijn dochter naar zolder doen zodat haar kamer ooit als dit natuurlijk zou lukken een babykamer zou worden.
Ik mocht niet meer naar huis ik moest bij hem komen wonen, ik was daar dan ook iedere dag. Zijn dochter begon moeilijker gedrag te vertonen zij vond het toch moeilijk om papa te delen (wat ook niet gek is) alleen zij waren zo close samen zij is zo er verwend dat was heel zwaar om hiermee om te gaan na veel praten hebben zij dan ook besloten in therapie te gaan.
Mijn vriend kreeg het idee dat hij had gefaald in haar opvoeding. Uiteindelijk gaf hij aan niet meer te weten om nog een kindje te willen ik heb toen mijn spullen gepakt maar na 3 dagen geen contact stond hij jankend aan de deur dat het geen nee was maar dat hij meer tijd nodig had. Dat hij zelf nu veel problemen had met zijn bestaande dochter. Ik ging vaker naar huis omdat hij opeens had bedacht dat dit beter was wat mij ontzettend veel pijn deed. We zijn toen samen met iemand gaan praten omdat ik het gevoel had dat hij uit angst opeens niet meer wilde de Argumenten waren: “ik ben oud”, “dadelijk doe ik dit kind weer een scheiding aan” en ik ben bang dat mijn vriendin veranderd in het alleen moeder zijn zoals mijn ex. “Ik kan het al niet bij mijn bestaande kind”.
Na een aantal gesprekken sudderde de relatie door alleen stonden we beide op met het probleem en gingen we ermee naar bed voor ons beide niet uit te houden en hebben we besloten om uit elkaar te gaan.
Hij zegt dat hij nooit meer zo’n leuke mooie lieve vrouw gaat vinden waarmee hij zo goed klikt en ook nog met zijn ex en dochter. En dat hij bang is dat hij de grootste fout van zijn leven maakt maar hij kan niet nadenken over een kind niet zolang hij zoveel problemen heeft met zijn dochter en ook met zichzelf (met wat hij wil) dus was het beter om
Er een punt achter te zetten ik heb 100% een kinderwens en ik kan niet leven met een “ik weet het niet”
Ik ben er helemaal kapot van omdat hij voor mij de ware was. En dat klinkt stom en dat zegt iedereen bij liefdesverdriet maar ik zeg dat niet zomaar ik voel dat.
Ik hoop gewoon dat echte liefde alles overwint, zijn er meer mensen die een soort gelijke situatie hebben meegemaakt?
Na een tijdje kwam ik de liefde van mijn leven tegen en alles klopte. Eerst wilde ik niet toegeven omdat ik vond dat het leeftijdsverschil erg groot was en ik daardoor andere wensen zou hebben waaronder kinderen. Hij gaf aan dat hij voor mij ging en daar dus ook voor ging en daar open voor stond. Hij is 42 en ik 31 dus een flink leeftijdsverschil, hij is al getrouwd geweest en heeft een dochter va 15, maar alles ging zo goed dat ik dit geen probleem was.
Meerder malen maakte hij opmerkingen over de toekomt waaruit bleek dat hier een kindje bij hoorde, ook ging hij zijn dochter naar zolder doen zodat haar kamer ooit als dit natuurlijk zou lukken een babykamer zou worden.
Ik mocht niet meer naar huis ik moest bij hem komen wonen, ik was daar dan ook iedere dag. Zijn dochter begon moeilijker gedrag te vertonen zij vond het toch moeilijk om papa te delen (wat ook niet gek is) alleen zij waren zo close samen zij is zo er verwend dat was heel zwaar om hiermee om te gaan na veel praten hebben zij dan ook besloten in therapie te gaan.
Mijn vriend kreeg het idee dat hij had gefaald in haar opvoeding. Uiteindelijk gaf hij aan niet meer te weten om nog een kindje te willen ik heb toen mijn spullen gepakt maar na 3 dagen geen contact stond hij jankend aan de deur dat het geen nee was maar dat hij meer tijd nodig had. Dat hij zelf nu veel problemen had met zijn bestaande dochter. Ik ging vaker naar huis omdat hij opeens had bedacht dat dit beter was wat mij ontzettend veel pijn deed. We zijn toen samen met iemand gaan praten omdat ik het gevoel had dat hij uit angst opeens niet meer wilde de Argumenten waren: “ik ben oud”, “dadelijk doe ik dit kind weer een scheiding aan” en ik ben bang dat mijn vriendin veranderd in het alleen moeder zijn zoals mijn ex. “Ik kan het al niet bij mijn bestaande kind”.
Na een aantal gesprekken sudderde de relatie door alleen stonden we beide op met het probleem en gingen we ermee naar bed voor ons beide niet uit te houden en hebben we besloten om uit elkaar te gaan.
Hij zegt dat hij nooit meer zo’n leuke mooie lieve vrouw gaat vinden waarmee hij zo goed klikt en ook nog met zijn ex en dochter. En dat hij bang is dat hij de grootste fout van zijn leven maakt maar hij kan niet nadenken over een kind niet zolang hij zoveel problemen heeft met zijn dochter en ook met zichzelf (met wat hij wil) dus was het beter om
Er een punt achter te zetten ik heb 100% een kinderwens en ik kan niet leven met een “ik weet het niet”
Ik ben er helemaal kapot van omdat hij voor mij de ware was. En dat klinkt stom en dat zegt iedereen bij liefdesverdriet maar ik zeg dat niet zomaar ik voel dat.
Ik hoop gewoon dat echte liefde alles overwint, zijn er meer mensen die een soort gelijke situatie hebben meegemaakt?
donderdag 19 september 2019 om 17:36
Ik ben zelf het kind van een vader en een jonge stiefmoeder, en mijn 15 jaar jongere brusjes zijn samen met m'n eigen kinderen de belangrijke en meest dierbare mensen in m'n leven.
Verder heb ik geen ervaring of tips, maar ik wilde toch gezegd hebben dat ikzelf na de eerste schrik (oh help, straks word ik tweederangs kind( want van andere moeder) ) die twee echt als een enorm geschenk heb ervaren, en nog steeds. Mochten jullie ooit nog in gesprek raken, weet dat het zo ook kan gaan!
Verder heb ik geen ervaring of tips, maar ik wilde toch gezegd hebben dat ikzelf na de eerste schrik (oh help, straks word ik tweederangs kind( want van andere moeder) ) die twee echt als een enorm geschenk heb ervaren, en nog steeds. Mochten jullie ooit nog in gesprek raken, weet dat het zo ook kan gaan!
donderdag 19 september 2019 om 18:14
Als je nou op je 42e alsnog effe een kind zou kunnen krijgen, dan zou ik zeggen, probeer of hij nog verandert, maar zo is het niet.
Ik denk dat je spijt krijgt als je deze wens negeert.
De ideale man voor jou is een man die ook een kinderwens heeft en dat samen met jou wil doen. Ondanks zijn leeftijd of verleden.
Zeker een man die zijn kinderwens wél in vervulling heeft zien gaan, heeft niet het recht om een ander diezelfde wens te ontzeggen. Dat zou hij toch moeten begrijpen.
Poot stijfhouden in deze dus.
Ik denk dat je spijt krijgt als je deze wens negeert.
De ideale man voor jou is een man die ook een kinderwens heeft en dat samen met jou wil doen. Ondanks zijn leeftijd of verleden.
Zeker een man die zijn kinderwens wél in vervulling heeft zien gaan, heeft niet het recht om een ander diezelfde wens te ontzeggen. Dat zou hij toch moeten begrijpen.
Poot stijfhouden in deze dus.
donderdag 19 september 2019 om 21:13
1. De ware bestaat niet. Je vindt iemand waarmee je het leuk hebt en door allerlei hormonen ga je denken dat hij de ware is. Als hij de ware was geweest hadden jullie nog bij elkaar gegaan.
2. En deze is hard... Je vriend gaat niet nooit meer iemand vinden waarvan hij zo veel houdt. Van zijn volgende vriendin gaat hij weer heel veel houden. Maar dat is juist goed nieuws. Ook jij gaat van een volgende persoon weer heel veel houden.
3. Je vriend heeft gelijk mbt een kind erbij. Hij zit middenin gedoe met zijn dochter, een baby erbij zou die situatie geen goed doen. Zij is er al. Hij zou haar op 1 moeten hebben (het feit dat jij haar verwend noemt vind ik ook tekenend... jij oordeelt over je vriend als vader terwijl je zelf nog geen idee hebt hoe het is om een kind te hebben terwijl je wel wil dat hij de vader van je kind wordt. Ik snap mensen die perse een samengesteld gezin willen hebben ook niet zo. Hij heeft al een kind. Als ie een goede vader is zou hij alles moeten doen in haar belang. En nog een kind erbij is niet in haar belang. Maar goed hij had eigelijk een vriendin moeten zoeken zonder kinderwens en dat het zo omdraait is echt wel sneu voor jou.
4. Jullie passen niet bij elkaar. Jij wil iets wat hij niet wil. Ja je bent verliefd en je voelt de verbinding... Maar na een tijdje zal je weer gelukkig zijn en nieuw iemand vinden die wel je wens kan vervullen.
O en t klinkt misschien allemaal heel hard en rationeel wat ik hierboven zeg maar dat is meer om tot je door te dringen dat dit echt het beste is. Laat hem los. Liefdesverdriet is super kut. Maar iedereen heeft liefdesverdriet gehad in zijn leven en ze hebben t allemaal overleefd. Sterkte!
2. En deze is hard... Je vriend gaat niet nooit meer iemand vinden waarvan hij zo veel houdt. Van zijn volgende vriendin gaat hij weer heel veel houden. Maar dat is juist goed nieuws. Ook jij gaat van een volgende persoon weer heel veel houden.
3. Je vriend heeft gelijk mbt een kind erbij. Hij zit middenin gedoe met zijn dochter, een baby erbij zou die situatie geen goed doen. Zij is er al. Hij zou haar op 1 moeten hebben (het feit dat jij haar verwend noemt vind ik ook tekenend... jij oordeelt over je vriend als vader terwijl je zelf nog geen idee hebt hoe het is om een kind te hebben terwijl je wel wil dat hij de vader van je kind wordt. Ik snap mensen die perse een samengesteld gezin willen hebben ook niet zo. Hij heeft al een kind. Als ie een goede vader is zou hij alles moeten doen in haar belang. En nog een kind erbij is niet in haar belang. Maar goed hij had eigelijk een vriendin moeten zoeken zonder kinderwens en dat het zo omdraait is echt wel sneu voor jou.
4. Jullie passen niet bij elkaar. Jij wil iets wat hij niet wil. Ja je bent verliefd en je voelt de verbinding... Maar na een tijdje zal je weer gelukkig zijn en nieuw iemand vinden die wel je wens kan vervullen.
O en t klinkt misschien allemaal heel hard en rationeel wat ik hierboven zeg maar dat is meer om tot je door te dringen dat dit echt het beste is. Laat hem los. Liefdesverdriet is super kut. Maar iedereen heeft liefdesverdriet gehad in zijn leven en ze hebben t allemaal overleefd. Sterkte!
