Kut situatie

Hoi allemaal,

Ik lees al een tijdje mee op het forum hier maar nu zit ik zelf even met iets. Ik zou graag jullie meningen/kijk hierop horen.

Ik heb/had 5 jaar een hele lieve en leuke vriend. Voor mij voelde het echt alsof we soulmates waren/zijn. Het eerste jaar was alles koek en ei, en toen begonnen de strubbelingen. Veel irritaties en ruzies, waar ik meestal de oorzaak van was (ik ga hier liever niet verder op in). Hij heeft mij veel vergeven maar vorige week maandag barstte de bom. Hij wilde niet meer. Dit zei hij op WhatsApp (we wonen niet samen). Hij zou die woensdag mijn spullen komen brengen en de zijne halen en dat was het dan. Voor mij kwam dit erg abrupt omdat we de dag ervoor nog goed hadden gepraat over 'ons' en alles oké leek te zijn. Ik vond het ook echt bizar dat hij dit even mededeelde dmv een appje...
Toen ik dit aangaf zei hij dat hij dan 2 weken wilde om erover na te denken. Dat zou dus tot volgende week maandag duren en zitten we nu op de helft.
Ik vraag hem regelmatig of hij al meer weet en zo, maar hij reageert gewoon niet. Dat doet mij echt pijn maar geeft me ook (valse) hoop. Ik denk dan, als hij er echt mee wil stoppen had hij dat alsnog wel gezegd en doet hij dat niet pas over een week. Ik denk ook dat hij niet reageert omdat hij vast wil houden aan zijn principe dat ik hem 2 weken met rust moet laten. Maar ik word gek. Ik ben goed bij mezelf te rade gegaan wat ik bij mezelf moet veranderen voor in de toekomst (al dan niet samen met hem) en ga dat ook doen. Het liefst blijf ik samen met hem maar dat hij me negeert vind ik zó pijnlijk.

Sorry voor deze hele lap tekst maar denken jullie dat hij me negeert omdat hij er écht nog over nadenkt of omdat hij het gewoon een beetje dood wil laten bloeden? Ik ben er letterlijk ziek van.... Hij is overigens 25 en ik 26.