Liefde maakt blind?

Hallo mooie lieve mensen,

Ik ben nieuw op deze site,, of nou ja.. nieuw met een topic schrijven maar ik ben echt even radeloos.

Zelf zit ik nu in totaal bijna een jaar in een relatie met een leuke man, Ik heb hem ontmoet, eerste opslag zag ik hem als een speeltje om eerlijk te zijn, was niet toe aan iets serieus, hij vertelde me ook bij de eerste ontmoeting al snel dat hij nog met zijn ex woonde op de bank in zijn eigen huis, maar bezig is daar weg te gaan maar moeilijk gaat omdat ie ook 2 kinderen met haar heeft. Ene kant voelde het oke,, omdat hij het eigenlijk gelijk heeft verteld,, en ik niets serieus wou.

Na aantal ontmoetingen begon het toch leuker te worden dan ik dacht en begonnen we elkaar steeds meer te zien en sliepen we samen, soms een hele week. Na een aantal maanden begon hij jaloers te doen, wou mijn telefoon checken, dacht dat ik met mannen contact had en ging moeilijk doen als ik naar mijn bijbaan/ hobby ging (figureren) en daar gewoonlijk ook mannen aanwezig zijn en ik het leuk vind om nieuwe mensen te ontmoeten. Na onenigheid met hem daarover en we niet iets hadden wat ons bindde qua serieus zijn, had ik hem al snel verlaten, omdat ik dan niet mezelf kon zijn. Maar na een aantal maandjes zijn we toch weer terug gekomen met hetzelfde als gevolg en dat 3x.

Nu, ben ik dus weer met hem, en hij zei dat hij eraan gaat werken en zijn we serieuzer dan normaal, we mengen onze levens, we zijn opener en zie dat hij is veranderd, dat was in het begin dan. Ik merk nu dat ik totaal niet mijn enthousiasme met hem kan delen qua werk zonder een discussie, Hij ziet dat ik altijd thuis ben, en met bijna niemand contact heb mits het werk is. ik ben een einzelganger en vind het prima. Maar met mijn uiterlijk trek ik veel mannelijke aandacht waar ik niet op inga. Ik sport veel en daar leer ik ook mensen kennen en op gegeven moment ga je ''vriendjes'' worden op sociale media, ( ben ik hierin fout?) chatten word niet gedaan omdat iedereen weet dat ik een vriend heb en ze afstand op dat gebied houden. Mijn telefoon is altijd open, uit mezelf. Terwijl ik wel tijdens ons een gesprek perongeluk heb gezien in zijn telefoon wat niet heel netjes is als je in een relatie zit. Onze foto is op mn display ik deel hem op sociale media, maar is niet wederzijds omdat hij dus nog thuis woont, en problemen wilt voorkomen wat ik kan begrijpen, zn ex weet ervan, maar wilt er niet mee geconfronteerd worden, wel gaat hij verhuizen in januari, dus er zit beweging in maar hij blijf zijn ex financieel onderhouden omdat zn kinderen er ook wonen tot ze het zelf kan.

Maar nu, hebben we veel ruzie dat ik met mijn werk/hobby niet alleen vrouwen zijn maar ook mannen waar ik nauwelijks mee praat, ik snap zijn gedachtes niet daarin. Maar hij zegt dat hij nooit vrede gaat hebben daarmee, maar wil het niet opgeven en ik kan dus nooit leuk thuis komen van een klus.

Ik vind het erg moeilijk. Hij wilt dat ik stop daarmee. Maar heb hem verteld dat dat nooit gaat gebeuren. Laatst was het zelfde en heb ik persoonlijk zijn spullen gepakt, de auto ingezet en hem naar ''huis'' gebracht, z'n gezin waar hij hoort. Maar omdat ik echt van hem ben gaan houden,, kan ik niet meer zo hard zijn als eerst.

Ik weet niet hoe ik hiermee om moet gaan met zijn onzekerheden en jaloezie,