liefdesverdriet deel 2

[reden voor wijzigen bericht: ik kom er echt nét achter dat iemand die ik ken dit forum leest en dit maakt me erg herkenbaar, sorry] [maar het ging erom dat ik weer blij ben, dat dat dus kan, dat dat fijn is!]

He waar is iedereen? Is het verdriet voorbij? bij mij nog lang niet. Mijn hele leventje staat op zijn kop. Wat emooties niet allemaal kunnen doen...

Hoi Torn,



Nee het verdriet is hier ook nog niet voorbij helaas. Ik heb goede en slechte dagen en denk dat het met de anderen waarschijnlijk net zo is...



Heb je dat appartement nog genomen of heb je het over laten gaan? Lijkt me een moeilijke keuze.

Heeey iedereen !



Neee het verdriet is nog niet over ! Helaas al gaat het wel

Steeds iets beter ,.... Het huis is definitief verkocht wat een harde klap was dat

Samen moeten tekenen bij de notaris jeetje wil hem het

Liefst vastpakken en niet meer loslaten !! Wat is het toch een leuke jongen !

Al zag ik aan hem dat hij het ook onwijs moeilijk vond en hij zei dat ook tegen me

Hij heef op het moment kalmerings tabletten,.... En het eist z'n tol zei hij tegen me

Pfff ik blijf hem missen ! En van hem houden ! Xx

Fijn om te zien dat er zoveel meiden zijn die ook zo blijven vasthouden aan iets dat we niet kwijt willen. Ik wou natuurlijk liever dat we allemaal gewoon los konden laten, maar het doet 'goed' om te zien dat je gevoelens worden begrepen.



Merk ook dat er veel meiden zijn die uit een relatie komen waarbij het vooral de andere partij is die hen gekwetst heeft.

Ik zit helaas in een tegenovergestelde situatie. Ik was degene die de laatste maanden zo terughoudend was, mijn liefde niet genoeg uitte, zat vast. Twijfelde soms enorm. En dan, wanneer ik op het punt ben dat ik echt met deze jongen verder wilde, is hij op. Wanneer ik wil vechten, is hij uitgevochten. Spijt dat ik heb!



Ik lees hier ook veel verhalen met 'ik moet erkennen dat het nooit meer goed komt' en dat vind ik een heel sterke gedachte. Voor de meeste relaties gaat dat ook op. Hou die eer aan jezelf en besef dat je dat er dus echt wel een vooruitgang gaat volgen op nu.

Dat gevoel van 'het komt nooit meer goed' heb ik zelf niet, misschien onterecht. Maar punt is wel dat wij voor onze relatie beste vrienden waren, en dit ook heel graag weer willen worden (het ging zo: best friends - stelletje - best friends - stelletje - nu). Dus ik wil hem niet verwijderen van Facebook, of zijn foto in de fik steken. Dat deed ik wel met mijn vorige ex, die me bedrogen heeft. Zijn schilderij kapottrappen enzo, lekker kinderachtig maar god wat hielp het!



Liefdesverdriet is een vuilak. We moeten vooral erkennen dat we verdrietig mogen zijn.

O ja, nog even voor iedereen in dit topic (ik ga de komende week alles lezen!):

Ik heb op mijn arm de volgende tekst staan, waar ik echt in geloof:

'Flee love and it will follow. Follow love and it will flee'.

Het houdt in dat je liefde ruimte moet geven, wil het bij je blijven.



Ook al het uit is, geef die ander ruimte. Heb je hoop of wil je gewoon echt dat het (realistisch) goed komt, dan heb je er meer aan door een stap terug te doen. Als hij mails of smst, kun je best reageren, maak er geen spel van, maar bestook hem niet meer je verdriet. Dan zit je te dicht op elkaar en kan hij ook niet helder naar je kijken en duw je m alleen verder van je af...



Ik ga ook maar slapen. Heb even een redelijke avond, maar ws ook alleen maar omdat ik contact met hem heb gehad. Meiden, het wordt tijd dat we ook prettig in slaap kunnen vallen zonder dat contact!!

elkaar de ruimte geven is de allerbeste optie

maar tegelijkertijd ook heel erg moeilijk

want je blijft van iemand houden zoveel ....

als ik hem zie of alleen zijn auto nog maar zie dan krijg ik al hartkloppingen



pff liefde.....

Amy 007

Ik heb het appartement idd genomen. Toen ik het hem vertelde werd het stil..... koud en kil van verdriet. Ben natuurlijk nog steeds aan het twijfelen. Het is per half september (zit nu in het buitensland) maar heb nog steeds het gevoel dat ik naar hem terug ga en nee tegen dat appartement zal zeggen. maar waarom heb ik dan toch een week geleden ja gezegd.....



Yelle

Wijze woorden en het klopt, alleen je moet dat zelf ervaren en dan heb je al een periode van "vasthouden en vooral niet loslaten "achter de rus.



Het valt allemaal niet mee he... Kreeg ik maar het gevoel en de rust dat het allemaal wel weer goed komt met me, dat zou zoveel meer rust in de chaos creeren. Pfff dan zou ik eindelijk weer eens goed kunnen slapen...



One life, live it

Lastige situatie Torn, zeker omdat je in zo'n tweestrijd zit. Misschien helpt het als je dingen voor jezelf opschrijft, gewoon alles wat je steeds voelt. Dat doe ik ook sinds het uit is en dat helpt soms best wel om te relativeren.



Natuurlijk is soms je emotie gewoon te overweldigend



Ik had gisteren een goeie dag. Hij mailde sochtends dat ie dacht dat het best goed met me ging. Ik heb eerlijk gezegd dat ik het erg moeilijk vind en hem mis. Ik ben dan ook niet degene die wil dat de relatie voorbij is. Hij is daar een beetje afstandelijk op ingegaan, geeft wel aan dat het deels is om zich te beschermen en deels omdat hij er nu gewoon echt klaar mee is. Na een avondje eten met een vriendin en sporten voelde ik me best goed. Kon het allemaal even loslaten.



Vanochtend voel ik me weer wiebelig. Wat gaat de toekomst ons brengen? Dat idee van hij met een ander meisje is echt killing, niet te doen zeg!

We maken onszelf vooral gek.

Ik wil hem niet van Hyves verwijderen, of niet meer mailen, want zijn beste vrienden zijn de mijne en we hebben geen ruzie, en willen vrienden blijven, zoals we ooit waren. Maar ik moet me wel echt inhouden als hij af en toe uit zichzelf mails of smst zeg.....

@Torn: goed dat je dat appartement genomen hebt, maar het lijkt me wel heel moeilijk voor je. Hopelijk kun je je de komende 2 maanden er een beetje geestelijk op voorbereiden en straks een nieuwe start maken op je eigen plekje.



Op dit moment ben ik even helemaal in verwarring. Gisteren even bij hem langs geweest voor de eerste keer sinds het uit is. Ik had nog wat spullen van hem.



We hebben aan een stuk door gepraat over van alles en nog wat. Het was heel gezellig, maar ook moeilijk. Want die o zo heerlijke speciale spanning tussen ons was er gewoon nog steeds. En heftiger dan ooit natuurlijk omdat we elkaar zo lang niet gezien hebben. We hebben het uitgesproken maar er niks mee gedaan en daar ben ik best trots op.



Later die avond heeft hij nog gebeld en hebben we 2,5 uur gepraat. Het was een fijn gesprek maar toen ik naar bed ging heb ik nog een uur liggen janken



Ik blijf bij mijn beslissing: ik wil moeder worden, oh ik hoop zo dat hij bijdraait! Maar zolang ik daarop hoop kan ik niet verder met mijn leven. Het is zo moeilijk dit.

Ik herken wat je voelt Amy, die hoop die je maar niet kunt loslaten! We zitten allebei in een heel ander soort situatie maar je ziet wel dat veel meiden hier met dezelfde moeilijkheden strugglen.

Het feit dat jullie nog zoveel en zo goed kunnen praten laat wel zien dat de liefde en de aantrekkingskracht er nog is. Maar juist daarom kan ik me voorstellen dat je zo gebroken naar bed gaat, heel lastig... Hoop echt voor je dat je ergens kracht uit kunt putten (jezelf) en dat dingen allemaal een plekje vinden...



Ik zit nu even in een momentje van 'Wat heb ik gedaan!'. Als ik drie weken terug in de tijd kon, en wist wat ik nu wist, diezelfde helderheid, dan had ik mijn relatie kunnen redden. Hij sprak zijn verliefdheid toen nog uit. Maar dankzij allerlei rationele gesprekken met weet ik veel wie, is hij 360 graden gedraaid. Zo vreemd. Ook ik kan die hoop niet loslaten, net zoals die fijne momenten die zich steeds in mijn hoofd afspelen waardoor je denkt 'kind, had toch eerder gemerkt dat dit niet allemaal zo vanzelfsprekend is'!

Tja, dat had ik maar en kon ik maar terug in de tijd, ja helaas dat gaat niet en soms erg frustrerend. Maar we leven in het nu. maar maak dat je hart maar eens wijs he...



360 graden draaien, ja dat gebeurd maar hoe dat kan dat snap ik ook eigenlijk niet...



En amy ja ik snap dat je blijft hopen zeker als het zo goed voelt, maar je kunt ook niet verder als je blijft hopen. Zet het anders op een waakvlammetje.... maar ga wel verder met je leven en met je droom en met je doel. Ook jij verdiend het. Maar ik snap maar al te goed hoe ontzettend moeilijk het is om door te gaan en je hoop weg te stoppen... Misschien dat anderen gelijk hebben en dat de tijd het beter maakt... dat we het een beter plaats kunnen geven. Begrijpen is weer wat anders he.



vandaag had ik een aantal uurtjes mijn concentratie nodig en daardoor was ik totaal afgeleid van aale ellende. jeetje even niet nadenken wat was dat fijn...



sterkte x

quote:Wittedruif schreef op 10 juni 2010 @ 18:43:

Ik heb soms zo het gevoel om eens te meeten met wat mensen hier. ?





Dat vind ik best een heel leuk plan!



Zo, ik heb eindelijk alle posts gelezen in dit topic! Nu heb ik tenminste echt een beeld van iedereen en wat iedereen meemaakt..



Allereerst: hoe is het met iedereen?? Het is wat stiller dan in juni, hopelijk genieten jullie (kunnen genieten) van de zon en de hitte (pff).



@Gebrokenman: Allereerst, heel veel sterkte. Ik zie dat je nog enorm veel verdriet hebt (logisch, na wat er allemaal is gebeurd). Ze heeft je echt gebroken en het is denk ik goed dat je dingen opschrijft zodat je ze kunt relativeren, beseffen dat jij niet de boeman bent. Wat je zegt, omarm je verdriet, maar ga ook tegelijkertijd verder. Rouwen betekent niet alleen maar stilstaan (gelukkig!)



@Blackberry: lastig dat jij en je ex elkaar nog zo raken. Ergens heel fijn, lijkt me, maar het koestert hoop en dat maakt de situatie niet makkelijker natuurlijker. Ik vind het heel goed dat je zo eerlijk bent wat betreft je gevoelens uitspreken maar wees voorzichtig! Door je kwetsbaar op te stellen kan zijn (tijdelijke) afstandelijkheid/kilte heel hard aankomen en dat verdien je niet!

Het lijkt me wel lastig dat jullie die praktische rompslomp samen moeten regelen, zo is loskomen niet echt makkelijk.



@Zwemmertje: ook jij schreef dat je je ex was tegengekomen en dat jullie hadden gezoend. Is dat van zijn kant gewoon lust, of is er echt nog liefde? Als ik dit zou hebben met hem, zou ik echt een gesprek met hem aangaan. Door jou te zoenen kun jij niet verder! Als er iets is om voor te vechten, ok, maar als hij (of jij) echt niet verder wil of kan qua relatie, moet je nu even voor safe gaan en aan jezelf denken meid!!



@Amy, je schreef een tijdje terug over de make over van je leven, heel erg goed!! Een nieuwe start, een schoon huis, het draagt allemaal bij aan verdergaan met leven!



@Torn: hoe is het nu met je? Vind het heel knap dat je bij je gevoel bent gebleven. Mensen kunnen zeggen 'niet doen!' maar het is en blijft persoonlijk. Je hebt een goede keuze gemaakt denk ik door de confrontatie met hem aan te gaan. Ik hoop voor je dat je verder kunt kijken. Dat je nog niet met de toekomst bezig kunt zijn, is hardstikke logisch! Je bent geen robot en tijd heelt alle wonden.



Ik hoor sommigen zeggen 'krijg geen reactie op mijn berichtje maarja dat ben ik gewend'. Hou de eer aan jezelf! Makkelijk gezegd dan gedaan, maar het is wel waar. Er zijn verschillende redenen waarom hij niks stuurt, maar hoe dan ook doe jij jezelf pijn door wel iets te sturen. Je verwacht een reactie en als die uitblijft, doet dat pijn. Speel geen spel, maar laat hem wel zien dat ook jij verder kunt gaan. Een vriendin zei laatst: mannen zijn nu eenmaal anders dan vrouwen. Ze steken makkelijker hun kop in het zand of gaan sneller door met leven, al is dat vaak schijn. (uitzonderingen daar gelaten natuurlijk, zoals GebrokenMan ).



Wat betreft mezelf: het is nu een week uit. Heb mijn ups en downs. Fantastisch lieve vrienden om me heen en zelfs weer twee oude contacten (mannen) van vroeger opgepikt (hun initiatief). Ik sta er nu niet echt voor open omdat ik allesbehalve klaar ben met mijn ex, maar het is wel fijn.

Vandaag even een mindere dag (hij is naar het strand met geen idee wie en gaat vanavond stappen met geen idee wie). En ook al heb ik genoeg te doen, het vreet wel aan me, dat idee van 'met wie?'.

*

En ik haat dit mooie weer iedereen is verd*mme vrolijk!

Violetje, lijkt me heel lastig inderdaad!

Maar ik denk wel dat het moeilijk is om verder te kunnen kijken als je toch nog zo betrokken bent bij je ex (en hij bij jou).

Dat scharrelen en daten maken je dan ook niet (echt) gelukkig. Blijkbaar is er nog spanning (of een soort liefde) bij jullie en vinden jullie het mss moeilijk om elkaar écht los te laten, maar op deze manier blijf je er een beetje tussenin hangen (trust me, als ik die kans kreeg zou ik het ook doen, maar ik denk dat je er op de lange duur niets aan hebt). Stel dat een van jullie straks ineens een hele leuke vent/meid tegenkomt, dan blijft die ander een beetje hangend achter...

wees daar voorzichtig mee!

Hey meiden en heer,



Ik heb niet het hele topic van voor naar achter gelezen, maar alleen de laatste stukjes... en helaas zoooo ontzettend herkenbaar!!! Ik geloof dat mijn verhaal overeenkomt met dat van Amy007.

Ongeveer 4 jaar leerde ik mijn (ex) vriend kennen via internet... het klikte onwijs goed en hadden veel gezamenlijk interesses en gingen samen veel op reis. Ongeveer twee jaar geleden verhuisde hij veel van zijn spullen naar mijn huis en woonde we full-time samen. Het enige en dan bedoel ik ook het enige echte punt waar we het niet over eens waren (en nog steeds zijn) is het onderwerp 'kinderen'. Ex vriend wist het niet goed en twijfelde en ik wil heel graag kinderen.... omdat ex vriend nu een maand geleden eindelijk een uitspraak heeft gedaan dat hij ze NU niet wil en waarschijnlijk in de toekomst ook niet... hebben we samen besloten de relatie te beeindigen. Toen leek dat een goede keuze...Verstandelijk denk ik nog steeds dat het zo beter is... Alleen voelt het nu totaal niet zo.. ga ik zelfs twijfelen.. Moet ik mijn kinderwens dan maar op geven? Ik mis hem zo ontzettend! (ps: sinds 4 weken is de relatie nu over) Veel meer dan ik had gedacht. Het doet zo'n pijn en verdriet en al helemaal toen ik er na twee weken achter kwam dat meneer opeens een huis (eengezinswoning) had gekocht! Dat was mijn droom! Ook is hij actief op zoek naar vriendinnen (maakt makkelijker vrienden met vrouwen) omdat hij verder geen vrienden /vriendinnen meer heeft en daarnaast heb ik hem gespot met een aangepaste profiel op de datingssite waar wij elkaar ooit hebben leren kennen Het lijkt allemaal zo oneerlijk! Hij een nieuw huis en al volop bezig met het leren kennen van nieuwe dames... ik zit hier zielig en verdrietig te zijn. Het enige lichtpuntje wat ik voor mezelf heb, is het plan om einde van het jaar een aantal weken naar verweggistan te gaan.

Oh, en waar komt die hoop toch steeds vandaan... hopen dat hij op een dag weer terug komt en zegt dat hij toch samen met mij verder wil en zelfs een kindje erbij..........................................

Ik weet dat het beter is om geen contact te hebben... maar wat zou ik hem graag willen bellen of sms-en. Mijn gevoel staat regelmatig loodrecht op mijn verstand!

Hoop hier op het forum op herkenbare situaties / reacties en hoop dat ik het zo een beetje van mij af kan schrijven...

Oja, nog even een aanvulling: in eerste instantie was het idee om een aantal maanden uit elkaar te gaan, afstand te nemen en om dan nog eens te kijken hoe / wat en of het nog een kans van slagen heeft. Nu hij een huis heeft gekocht... lijkt dat nu van de baan. Ook gaf meneer aan bij het beeindigen van de relatie dat hij graag vrienden zou willen blijven... nu hoor ik helemaal niets meer van hem! Hij heeft zelfs aangegeven dat wanneer ik mijn kinderwens opgeef, zo bij hem terug mag komen en hij de eerste is die van de partij is! Mannen!!!!

eeey meiden!





het blijft lastig he dat verdriet al moet ik iedereen die zou het word minder idd gelijk geven



ja het is heel moeilijk dat mijn ex en ik elkaar nog zo raken maarja het is gewoon niet anders zal er mee moeten leren leven dat het niet meer goed kan komen tussen ons ...

ik wil iedereen heel veel sterkte wensen en echt het wordt minder....





dikke kus

Hoi Allemaal,



Ik heb een drukke tijd achter de rug vandaar dat ik een tijdje afwezig ben geweest bij het forum. Ik heb het nog steeds lastig. Al die gevoelens.. bah! En inderdaad, met dit weer hoor je zogenaamd vrolijk te zijn. Ik word er juist depri van, al die verliefde stelletjes.

Anyway: ik ga naar ex deze week, en ik heb voor mijzelf besloten dat ik dit keer alles ga afsluiten (dus hem ook vertellen dat hij mij met rust moet laten). Dat gaat heel moeilijk worden maar anders blijft hij mij steeds lastigvallen terwijl ik net over hem heen ben.. Ik hoop dat het mij gaat lukken!



Liefs!

Grote en moedige stap, succes

Oh meiden waarom lukt het mij toch niet?

Ik kreeg het hoge woord er met geen mogelijkheid uit.. Hij deed zo lief. Maar vervolgens hoor ik daarna toch niks meer van hem. Wat is het toch met die mannen dat ze zo kunnen doen? Ik snap er niks meer van..een harde trap op mijn hart weer..

Die harde trap ken ik...

Ik kwam er na 8 dagen achter dat mijn intuitie toch klopte: hij is nu met zn collega. Zo pijnlijk. In 1e instantie boos, waarom steeds zeggen dat er niks was tussen die 2, andere kant enorm verdrietig. Ik ga ook verder, heb ontzettend leuke vrienden, dates, feestjes, nieuwe baan, maar het idee dat hij zo snel al weer een stelletje kan vormen met een ander, dat kan ik niet ff verwerken.



Kwam m gisteren tegen en dat was echt superakward. Smste m toen ik wegliep of ik m kon bellen, maar hij liet weten dat ie al bij haar was, en dat ie me morgen belt. Weet niet eens wat ik ga zeggen..



Dan voel je je zo lang goed, en sterk, net als jij zwemmertje, en dan ineens een terugval. In jouw geval omdat hij juist heel lief is (waar ik dan nu jaloers op ben), maar het helpt idd niet echt om verder te gaan.



Afstand is inderdaad echt de sleutel hier..

Ja afstand is inderdaad het beste. Maar ook meteen het moeilijkste omdat je constant met hem in je gedachten rond loopt. Ik merk dat als ik een hele tijd geen contact met hem heb, het steeds beter gaat met mij. Maar dan stuurt hij uit het niets na een maand opeens een berichtje hoe het met mij gaat.. En dan begint alles weer opnieuw!



Yellle, waarom wil je nog met hem bellen? Gewoon om hem even te spreken of wil je echt nog iets te weten komen over hem? Zo niet, zou ik het je echt afraden want meestal nadat je contact met hem hebt krijg je weer een terugval (dan merk je dat je hem toch wel erg mist oid.).

Succes!



liefs

heeey iedereen!



weer even een update van mij...

kheb net 3 weken vakantie gehd en ben deze ondanks ik net weggeweest ben toch erg goed doorgekomen met mij vriendinnen enzo gewoon veel leuke dingen gedaan

zag er erg tegenop maar heb me toch goed vermaakt

ex ook bijna niet gesproken...

tot gisteren.. toen kwam er een klap

mijn ex schoonmoeder heeft een hersenbloeding gehad gisterenmorgen...

wat nu ... dacht ik er nar toe gaan of niet ben er toch 7 jaar lang over de vloer geweest en altijd een goeie band met haar gehad...

heb een mooie kaart gekocht geschreven en aan mijn evriend mee gegeven heb via via gehoord dat het erg gewaardeerd werd maar toch wil ik nog een langsgaan

nu heeft mijn ex het aan zijn ouders gevraagd en die vonden het fijn als ik lang zou kom en

dus morgen alle moed verzamelen en er naar toe gaan...

pff zie er toch wel tegen op!



(K)