Relaties
alle pijlers
liefdesverdriet deel 2
zondag 13 juni 2010 om 19:56
Dan heb je weer een dag en dan ga je al in je bed beginnen met nadenken: "wat als ik of hij", of "als dit of dat" en dat gaat maar door en door in je hoofd. heel de dag start je dan al verkeerd... Wat een dag, ben weer blij dat ie om is. Zo moet het toch niet gaan... Het zou zo anders kunnen. Wat een zooitje!!! ;(
zondag 13 juni 2010 om 20:05
Wat moeilijk he? Je harde best doen om inderdaad maar niet te bellen, vragen, smeken. Pff.
Ik hoop dat je er een beetje uitkomt GB. Weet je zeker trouwens dat het niet meer goed gaat komen tussen jullie?
Hier gaat het op zich wel. Althans, ik zit in een soort van ontkennigsfase geloof ik. Op dit moment is het eigenlijk net of ik hem niet ken en nooit gekend heb. Ik moet zeggen dat ik het ook heeeeeeeeeeeeel erg raar vind om ineens geen contact meer te hebben of een vooruitzicht met hem of zo iets.
Het is ineens allemaal net of het nooit bestaan heeft..
Ik hoop dat je er een beetje uitkomt GB. Weet je zeker trouwens dat het niet meer goed gaat komen tussen jullie?
Hier gaat het op zich wel. Althans, ik zit in een soort van ontkennigsfase geloof ik. Op dit moment is het eigenlijk net of ik hem niet ken en nooit gekend heb. Ik moet zeggen dat ik het ook heeeeeeeeeeeeel erg raar vind om ineens geen contact meer te hebben of een vooruitzicht met hem of zo iets.
Het is ineens allemaal net of het nooit bestaan heeft..
zondag 13 juni 2010 om 20:08
quote:Wittedruif schreef op 13 juni 2010 @ 20:05:
Wat moeilijk he? Je harde best doen om inderdaad maar niet te bellen, vragen, smeken. Pff.
Ik hoop dat je er een beetje uitkomt GB. Weet je zeker trouwens dat het niet meer goed gaat komen tussen jullie?
Hier gaat het op zich wel. Althans, ik zit in een soort van ontkennigsfase geloof ik. Op dit moment is het eigenlijk net of ik hem niet ken en nooit gekend heb. Ik moet zeggen dat ik het ook heeeeeeeeeeeeel erg raar vind om ineens geen contact meer te hebben of een vooruitzicht met hem of zo iets.
Het is ineens allemaal net of het nooit bestaan heeft..
uuhh ben gebruikt om haar ex jaloers te maken, om haar financiële op te lossen. Op de dag dat dat in orde was mocht ik gaan. De volgende dag hield ze bewust de deur open, maar ging vanuit mij meteen door naar ex.
Dus...nee denk niet dat het goed gaat komen
Wat moeilijk he? Je harde best doen om inderdaad maar niet te bellen, vragen, smeken. Pff.
Ik hoop dat je er een beetje uitkomt GB. Weet je zeker trouwens dat het niet meer goed gaat komen tussen jullie?
Hier gaat het op zich wel. Althans, ik zit in een soort van ontkennigsfase geloof ik. Op dit moment is het eigenlijk net of ik hem niet ken en nooit gekend heb. Ik moet zeggen dat ik het ook heeeeeeeeeeeeel erg raar vind om ineens geen contact meer te hebben of een vooruitzicht met hem of zo iets.
Het is ineens allemaal net of het nooit bestaan heeft..
uuhh ben gebruikt om haar ex jaloers te maken, om haar financiële op te lossen. Op de dag dat dat in orde was mocht ik gaan. De volgende dag hield ze bewust de deur open, maar ging vanuit mij meteen door naar ex.
Dus...nee denk niet dat het goed gaat komen
zondag 13 juni 2010 om 21:48
hoi iedereen ! eerst voror jullie allemaal ff een knuffel !
liefdesverdriet sucks!
bij mij gaat het de enige dag wat beter dan de andere al heb ik het nog steeds erg moeilijk ...
had al ff niet zoveel meer van me laten horen aan hem en dat geeft ons beide wat rust ...
nu is hij vandaag jarig ...(pff kut om niet bij hem te zijn na 7 jr )
heb ik gisteren een bos rode rozen bij hem laten bezorgen met een kaartje erbij
26 rode rozen voor elk levensjaar 1
waarvan wij er 7 samen gedeeld hebben
ik hou van je kus
kreeg gelijk een erg lief berichtje dat ie dat erg lief vond ...omdat hij mijn verjaardag vergeten was ( 1 week nadat het uitging )
gisteren opstap geweest 3 raden wie ik tegen kom ... Ja ex..
goed gepraat hem recht in zijn ogen aangekeken en gezegt hoeveel ik van hem hou !
Merkte aan alles dat het hem raakt
hij is er niet klaar mee .... merk het gewoon
dus geef hem nog rust en tijd maar weet wel dat het niet lang meer moet duren want ben echt lang genoeg verdrietig geweest en hoop gewoon dat hij weer voor 100 % voor mij en ons wil gaan !
al hoop ik daar niet te veel op want dan komt er weer een klap
zie wel hoe alles gaat lopen ,...
stiekem hoop ik vaak dat hij me de auto staat te wachten op me en me zegt dat het hem spijt ...
me een bos rozen stuurt op mijn werk of wat dan ook
een lief smsje / mailtje ik weet het niet ...
maar zo zitten mannen ook niet in elkaar geloof ik he ?
jeetje het is een erg lang verhaal geworden
mjaa dikke knuffel voor jullie allemaal !
x
liefdesverdriet sucks!
bij mij gaat het de enige dag wat beter dan de andere al heb ik het nog steeds erg moeilijk ...
had al ff niet zoveel meer van me laten horen aan hem en dat geeft ons beide wat rust ...
nu is hij vandaag jarig ...(pff kut om niet bij hem te zijn na 7 jr )
heb ik gisteren een bos rode rozen bij hem laten bezorgen met een kaartje erbij
26 rode rozen voor elk levensjaar 1
waarvan wij er 7 samen gedeeld hebben
ik hou van je kus
kreeg gelijk een erg lief berichtje dat ie dat erg lief vond ...omdat hij mijn verjaardag vergeten was ( 1 week nadat het uitging )
gisteren opstap geweest 3 raden wie ik tegen kom ... Ja ex..
goed gepraat hem recht in zijn ogen aangekeken en gezegt hoeveel ik van hem hou !
Merkte aan alles dat het hem raakt
hij is er niet klaar mee .... merk het gewoon
dus geef hem nog rust en tijd maar weet wel dat het niet lang meer moet duren want ben echt lang genoeg verdrietig geweest en hoop gewoon dat hij weer voor 100 % voor mij en ons wil gaan !
al hoop ik daar niet te veel op want dan komt er weer een klap
zie wel hoe alles gaat lopen ,...
stiekem hoop ik vaak dat hij me de auto staat te wachten op me en me zegt dat het hem spijt ...
me een bos rozen stuurt op mijn werk of wat dan ook
een lief smsje / mailtje ik weet het niet ...
maar zo zitten mannen ook niet in elkaar geloof ik he ?
jeetje het is een erg lang verhaal geworden
mjaa dikke knuffel voor jullie allemaal !
x
maandag 14 juni 2010 om 12:17
Ik ben de mijne weer tegen gekomen met uitgaan dit weekend.. Dit keer had ik mij voorgenomen hem de hele avond te negeren. Ik hield het prima vol (hij negeerde mij ook) totdat hij einde van de avond naar mij toekwam en tegen mij begon te praten en zeggen dat ik er zo leuk uitzag. Hij zei ook dat hij het echt niet leuk vond dat ik met zoveel andere mannen stond te praten en te dansen. Heel bezitterig en jaloers kwam hij over, wat ergens natuurlijk ook wel weer leuk is om te horen van iemand die altijd heeft beweerd dat niet te zijn.
Ik heb uiteindelijk met hem gezoend en hij vroeg of ik met hem mee wilde gaan, maar bedacht me toen dat dit niet was wat ik wilde. Achteraf ben ik echt blij dat ik niet op zijn aanbod ben ingegaan hoe verleidelijk het ook was, aangezien ik dolgraag bij hem in zijn armen wil liggen.
Maarrrr natuurlijk zit hij nu weer in mijn hoofd door zijn lieve praatjes en stiekem vond ik dat natuurlijk ook wel leuk. Ik heb hem nog gesmst daarna maar meneer laat gewoon niks meer van zich horen.
Snappen jullie dat nou?? Eerst zo lief doen en daarna hoor ik helemaal niks meer.. Voel ik me weer gebruikt en verdrietig terwijl ik net een beetje over hem heen was. Ik had misschien niet met hem moeten zoenen maar ik had ook wat gedronken en ik mis hem zo verschrikkelijk. Hoe moet je die verleiding dan weerstaan op zo'n moment?
Hebben jullie zoiets wel eens meegemaakt of iets van tips want ik weet echt niet hoe ik nou weer uit dit dal moet klimmen..
liefs x
Ik heb uiteindelijk met hem gezoend en hij vroeg of ik met hem mee wilde gaan, maar bedacht me toen dat dit niet was wat ik wilde. Achteraf ben ik echt blij dat ik niet op zijn aanbod ben ingegaan hoe verleidelijk het ook was, aangezien ik dolgraag bij hem in zijn armen wil liggen.
Maarrrr natuurlijk zit hij nu weer in mijn hoofd door zijn lieve praatjes en stiekem vond ik dat natuurlijk ook wel leuk. Ik heb hem nog gesmst daarna maar meneer laat gewoon niks meer van zich horen.
Snappen jullie dat nou?? Eerst zo lief doen en daarna hoor ik helemaal niks meer.. Voel ik me weer gebruikt en verdrietig terwijl ik net een beetje over hem heen was. Ik had misschien niet met hem moeten zoenen maar ik had ook wat gedronken en ik mis hem zo verschrikkelijk. Hoe moet je die verleiding dan weerstaan op zo'n moment?
Hebben jullie zoiets wel eens meegemaakt of iets van tips want ik weet echt niet hoe ik nou weer uit dit dal moet klimmen..
liefs x
maandag 14 juni 2010 om 15:11
WD: Het is ineens allemaal net of het nooit bestaan heeft..
Ja, ongeloofelijk he, gewoonweg niet te filmen dat dat kan... Triest.
GB: Top dat je je geld terug hebt dat is in elk geval opgelost, maar nu voelt het idd definitief he....Shit joh.
Zwemmertje: Tja, zoenen en hij laat weer niets horen, moeilijk, moeilijk... wellicht beter even afstand nemen (hoor mij!!!) Playing hard to get (alhoewel ik geen voorstander ben van playing...
Sterkte allemaal
x
Ja, ongeloofelijk he, gewoonweg niet te filmen dat dat kan... Triest.
GB: Top dat je je geld terug hebt dat is in elk geval opgelost, maar nu voelt het idd definitief he....Shit joh.
Zwemmertje: Tja, zoenen en hij laat weer niets horen, moeilijk, moeilijk... wellicht beter even afstand nemen (hoor mij!!!) Playing hard to get (alhoewel ik geen voorstander ben van playing...
Sterkte allemaal
x
maandag 14 juni 2010 om 16:08
Allereerst allemaal een dikke knuffel!
Ik lees voornamelijk mee, maar denk dat het beter is als ik het ook eens van me af ga schrijven.
In februari heb ik een jongen ontmoet waarmee het meteen klikte, het ging allemaal super snel en het was nogal intens. De voornaamste reden dat het zo intens was vanaf het begin, is denk ik omdat ik in het buitenland woon, niet zo heel veel vrienden heb hier, en me vaak eenzaam voel.
Achteraf gezien heb ik me veel te hard in de relatie gestort en was ik blind voor het feit dat hij het allemaal wel best vond. (Ik denk niet dat hij zo gek op mij was als ik op hem). Een week geleden heeft hij het plotseling uitgemaakt. Hij zei me nog wel leuk te vinden, maar meer tijd aan zijn vrienden te willen besteden en gewoon zijn vrijheid terug wilde.
Het stomme is dat ik zo ontzettend lief en begripvol heb gereageerd. Precies zoals ik ook was in de relatie: lief, begripvol en mezelf compleet weggecijferd. Ik baal er zo ontzettend van. Voel me down, kan niet goed functioneren en ik check werkelijk constant mijn mail, telefoon, etc. om te zien of ik een berichtje van hem heb. Wat uiteraard niet zo is..
Ik weet dat het een korte relatie was en achteraf gezien niet eentje die goed voor me is geweest. Ik weet ook dat ik hem niet terug wil. Maar waarom voel ik me dan zo klote en waarom denk ik 24 uur per dag aan hem. Ik voel me zo verdomd eenzaam hier, zou willen dat ik vandaag op het vliegtuig kon stappen terug naar Nederland.
Beetje een warrig verhaal misschien, maar ik moet het echt kwijt. Ik hoop dat ik door mee te schrijven mijn gedachten een beetje op orde kan krijgen..
Ik lees voornamelijk mee, maar denk dat het beter is als ik het ook eens van me af ga schrijven.
In februari heb ik een jongen ontmoet waarmee het meteen klikte, het ging allemaal super snel en het was nogal intens. De voornaamste reden dat het zo intens was vanaf het begin, is denk ik omdat ik in het buitenland woon, niet zo heel veel vrienden heb hier, en me vaak eenzaam voel.
Achteraf gezien heb ik me veel te hard in de relatie gestort en was ik blind voor het feit dat hij het allemaal wel best vond. (Ik denk niet dat hij zo gek op mij was als ik op hem). Een week geleden heeft hij het plotseling uitgemaakt. Hij zei me nog wel leuk te vinden, maar meer tijd aan zijn vrienden te willen besteden en gewoon zijn vrijheid terug wilde.
Het stomme is dat ik zo ontzettend lief en begripvol heb gereageerd. Precies zoals ik ook was in de relatie: lief, begripvol en mezelf compleet weggecijferd. Ik baal er zo ontzettend van. Voel me down, kan niet goed functioneren en ik check werkelijk constant mijn mail, telefoon, etc. om te zien of ik een berichtje van hem heb. Wat uiteraard niet zo is..
Ik weet dat het een korte relatie was en achteraf gezien niet eentje die goed voor me is geweest. Ik weet ook dat ik hem niet terug wil. Maar waarom voel ik me dan zo klote en waarom denk ik 24 uur per dag aan hem. Ik voel me zo verdomd eenzaam hier, zou willen dat ik vandaag op het vliegtuig kon stappen terug naar Nederland.
Beetje een warrig verhaal misschien, maar ik moet het echt kwijt. Ik hoop dat ik door mee te schrijven mijn gedachten een beetje op orde kan krijgen..
maandag 14 juni 2010 om 22:14
Ik kan wel janken als ik dit nummer hoor.. heel toepasselijk
http://www.youtube.com/watch?v=eB7T3lJ3dZ4&feature=fvst
http://www.youtube.com/watch?v=eB7T3lJ3dZ4&feature=fvst
dinsdag 15 juni 2010 om 07:55
quote:whipstick schreef op 14 juni 2010 @ 16:08:
Allereerst allemaal een dikke knuffel!
Ik lees voornamelijk mee, maar denk dat het beter is als ik het ook eens van me af ga schrijven.
In februari heb ik een jongen ontmoet waarmee het meteen klikte, het ging allemaal super snel en het was nogal intens. De voornaamste reden dat het zo intens was vanaf het begin, is denk ik omdat ik in het buitenland woon, niet zo heel veel vrienden heb hier, en me vaak eenzaam voel.
Achteraf gezien heb ik me veel te hard in de relatie gestort en was ik blind voor het feit dat hij het allemaal wel best vond. (Ik denk niet dat hij zo gek op mij was als ik op hem). Een week geleden heeft hij het plotseling uitgemaakt. Hij zei me nog wel leuk te vinden, maar meer tijd aan zijn vrienden te willen besteden en gewoon zijn vrijheid terug wilde.
Het stomme is dat ik zo ontzettend lief en begripvol heb gereageerd. Precies zoals ik ook was in de relatie: lief, begripvol en mezelf compleet weggecijferd. Ik baal er zo ontzettend van. Voel me down, kan niet goed functioneren en ik check werkelijk constant mijn mail, telefoon, etc. om te zien of ik een berichtje van hem heb. Wat uiteraard niet zo is..
Ik weet dat het een korte relatie was en achteraf gezien niet eentje die goed voor me is geweest. Ik weet ook dat ik hem niet terug wil. Maar waarom voel ik me dan zo klote en waarom denk ik 24 uur per dag aan hem. Ik voel me zo verdomd eenzaam hier, zou willen dat ik vandaag op het vliegtuig kon stappen terug naar Nederland.
Beetje een warrig verhaal misschien, maar ik moet het echt kwijt. Ik hoop dat ik door mee te schrijven mijn gedachten een beetje op orde kan krijgen..Blijven schrijven meid. En het jezelf verliezen in een relatie, klinkt heel herkenbaar.
Allereerst allemaal een dikke knuffel!
Ik lees voornamelijk mee, maar denk dat het beter is als ik het ook eens van me af ga schrijven.
In februari heb ik een jongen ontmoet waarmee het meteen klikte, het ging allemaal super snel en het was nogal intens. De voornaamste reden dat het zo intens was vanaf het begin, is denk ik omdat ik in het buitenland woon, niet zo heel veel vrienden heb hier, en me vaak eenzaam voel.
Achteraf gezien heb ik me veel te hard in de relatie gestort en was ik blind voor het feit dat hij het allemaal wel best vond. (Ik denk niet dat hij zo gek op mij was als ik op hem). Een week geleden heeft hij het plotseling uitgemaakt. Hij zei me nog wel leuk te vinden, maar meer tijd aan zijn vrienden te willen besteden en gewoon zijn vrijheid terug wilde.
Het stomme is dat ik zo ontzettend lief en begripvol heb gereageerd. Precies zoals ik ook was in de relatie: lief, begripvol en mezelf compleet weggecijferd. Ik baal er zo ontzettend van. Voel me down, kan niet goed functioneren en ik check werkelijk constant mijn mail, telefoon, etc. om te zien of ik een berichtje van hem heb. Wat uiteraard niet zo is..
Ik weet dat het een korte relatie was en achteraf gezien niet eentje die goed voor me is geweest. Ik weet ook dat ik hem niet terug wil. Maar waarom voel ik me dan zo klote en waarom denk ik 24 uur per dag aan hem. Ik voel me zo verdomd eenzaam hier, zou willen dat ik vandaag op het vliegtuig kon stappen terug naar Nederland.
Beetje een warrig verhaal misschien, maar ik moet het echt kwijt. Ik hoop dat ik door mee te schrijven mijn gedachten een beetje op orde kan krijgen..Blijven schrijven meid. En het jezelf verliezen in een relatie, klinkt heel herkenbaar.
dinsdag 15 juni 2010 om 09:48
@ zwemmertje: dat is inderdaad een prachtig nummer.. erg verdrietig ook en herkenbaar.
@ gebrokenman: het luchtte zeker al op om dit op te schrijven, dus ik zal zeker verder blijven schrijven. Gisteravond redelijk positief naar bed gegaan, blij dat ik nu aan mezelf kan werken. En ja hoor, weer over hem gedroomd en nu denk ik aan niks anders meer. pff.
Sterkte allemaal.
@ gebrokenman: het luchtte zeker al op om dit op te schrijven, dus ik zal zeker verder blijven schrijven. Gisteravond redelijk positief naar bed gegaan, blij dat ik nu aan mezelf kan werken. En ja hoor, weer over hem gedroomd en nu denk ik aan niks anders meer. pff.
Sterkte allemaal.
dinsdag 15 juni 2010 om 10:57
Mooi nummer ja. Zou het zo naar hem toe willen mailen,.... Maar ik weet het, ik zal het niet doen. Het is voorbij ;(
Liefde zo ben je gelukkig en zo is je hart in 1000 stukjes gevallen. Auw.
En zou die ander het door hebben, of leeft die "lekker" zijn leventje? Maar het wordt idd tijd dat ik aan mezelf ga werken.
Sterkte vandaag
x
Liefde zo ben je gelukkig en zo is je hart in 1000 stukjes gevallen. Auw.
En zou die ander het door hebben, of leeft die "lekker" zijn leventje? Maar het wordt idd tijd dat ik aan mezelf ga werken.
Sterkte vandaag
x
woensdag 16 juni 2010 om 22:44
Ja vond het ook wel een heel typerend nummer. Voor mij is het ook een manier van verwerken, even een paar zielige nummers draaien, huilen, en weer verder gaan!:) Deze is trouwens ook wel mooi: http://www.youtube.com/watch?v=uQHyBMXFTaw
Hoe gaat het met jullie allemaal? Met mij wel redelijk, ik heb nog steeds niks op mijn berichtje terug gehoord maar ik ben het inmiddels wel gewend van hem. Het is misschien maar beter zo.. Kan ik hem gaan loslaten.
Fijne avond x
Hoe gaat het met jullie allemaal? Met mij wel redelijk, ik heb nog steeds niks op mijn berichtje terug gehoord maar ik ben het inmiddels wel gewend van hem. Het is misschien maar beter zo.. Kan ik hem gaan loslaten.
Fijne avond x
donderdag 17 juni 2010 om 23:37
Eerst allemaal een dikke
De afgelopen week heb ik bewust minder contact gezocht (we msnen nog steeds dagelijks). Niet als spel, maar omdat dat beter voelde voor mezelf. Ik zat maar achter die computer te wachten totdat hij online zou komen...
Halverwege de week belde hij zomaar ineens. Was een leuk gesprek en we konden zonder emotioneel te worden allebei even ons hard luchten dat het toch wel moeilijk is zo zonder elkaar. Hij is uit geweest en vertelde te merken dat hij nog steeds goed in de markt lag. Dat voelde niet fijn, was nog bijna een kruisverhoor begonnen ook (niet gedaan hoor, kon me inhouden) maar in de loop van het gesprek ebde dat gevoel weer weg. Hij is vrij en doet ook maar gewoon zijn best om door te gaan met zijn leven...
Ik merk dat het mij helpt om me te focussen op de toekomst, niet op wat ik nu kwijt ben. Het klinkt misschien een beetje raar, maar ik ben met een soort make-over bezig Mijn huis ben ik helemaal aan het opruimen en veranderen zodat ik me niet hoef te schamen voor mijn toekomstige nieuwe vriend (ik heb behoorlijk wat spulletjes opgespaard in de loop der jaren waar ik eigenlijk niks mee doe). Verder ben ik weer wat meer gaan sporten en zit met 5 kilo minder weer wat beter in mijn vel. Ook heb ik wat leuke nieuwe kleren aangeschaft
Regelmatig droom ik nog weg hoor. Verlies ik mijzelf in fantasieën, dat hij ineens voor mijn deur staat, tegen mij zegt dat hij zich bedacht heeft, wel kinderen wil, mij vreselijk mist en zegt me nooit maar dan ook nooit meer te willen laten gaan. En vervolgens natuurlijk heerlijke sex, want met hem was het zó intens, dat krijg ik waarschijnlijknooit meer...
Maar daarnaast fantaseer ik ook over de toekomst. Over het thuiskomen bij een denkbeeldig iemand die graag een gezinnetje met mij wil, samen een huis uitzoeken, hoe ik zal gloeien van trots als ik hem voor het eerst met ons kindje in zijn armen zal zien en hoe we later samen zielsgelukkig in onze tuin zitten en kijken naar onze spelende kinderen...
En dat motiveert me nog meer om door te zetten. Ik heb me zelfs al ingeschreven op een datingsite, maar ook meteen weer afgemeld toen ik een reactie kreeg. Want oh wat is dat eng. Ik voel me nog niet "available" op dit moment...
De afgelopen week heb ik bewust minder contact gezocht (we msnen nog steeds dagelijks). Niet als spel, maar omdat dat beter voelde voor mezelf. Ik zat maar achter die computer te wachten totdat hij online zou komen...
Halverwege de week belde hij zomaar ineens. Was een leuk gesprek en we konden zonder emotioneel te worden allebei even ons hard luchten dat het toch wel moeilijk is zo zonder elkaar. Hij is uit geweest en vertelde te merken dat hij nog steeds goed in de markt lag. Dat voelde niet fijn, was nog bijna een kruisverhoor begonnen ook (niet gedaan hoor, kon me inhouden) maar in de loop van het gesprek ebde dat gevoel weer weg. Hij is vrij en doet ook maar gewoon zijn best om door te gaan met zijn leven...
Ik merk dat het mij helpt om me te focussen op de toekomst, niet op wat ik nu kwijt ben. Het klinkt misschien een beetje raar, maar ik ben met een soort make-over bezig Mijn huis ben ik helemaal aan het opruimen en veranderen zodat ik me niet hoef te schamen voor mijn toekomstige nieuwe vriend (ik heb behoorlijk wat spulletjes opgespaard in de loop der jaren waar ik eigenlijk niks mee doe). Verder ben ik weer wat meer gaan sporten en zit met 5 kilo minder weer wat beter in mijn vel. Ook heb ik wat leuke nieuwe kleren aangeschaft
Regelmatig droom ik nog weg hoor. Verlies ik mijzelf in fantasieën, dat hij ineens voor mijn deur staat, tegen mij zegt dat hij zich bedacht heeft, wel kinderen wil, mij vreselijk mist en zegt me nooit maar dan ook nooit meer te willen laten gaan. En vervolgens natuurlijk heerlijke sex, want met hem was het zó intens, dat krijg ik waarschijnlijknooit meer...
Maar daarnaast fantaseer ik ook over de toekomst. Over het thuiskomen bij een denkbeeldig iemand die graag een gezinnetje met mij wil, samen een huis uitzoeken, hoe ik zal gloeien van trots als ik hem voor het eerst met ons kindje in zijn armen zal zien en hoe we later samen zielsgelukkig in onze tuin zitten en kijken naar onze spelende kinderen...
En dat motiveert me nog meer om door te zetten. Ik heb me zelfs al ingeschreven op een datingsite, maar ook meteen weer afgemeld toen ik een reactie kreeg. Want oh wat is dat eng. Ik voel me nog niet "available" op dit moment...
vrijdag 18 juni 2010 om 11:51
Ik zat maar achter die computer te wachten totdat hij online zou komen...
Mmm, dat herken ik. Ik heb hem verwijderd op een gegeven moment van mijn msn... niet meer wachten...
Knap dat je zo met de toekomst bezig kunt zijn. Dat kan ik absoluut niet. ik blijf maar in een cirkeltje draaien en kom er niet uit. Ik heb tot dinsdag de optie op het appartement en ik weet het nog steeds niet. Zal ik voor mezelf kiezen en springen of ga ik terug naar ex... Ik verblijf nu in het buitenland, maar mijn gedachten dwalen overal en nergen. Productief ben ik echt niet meer...
tja, toekomst wat is wijsheid?
Mmm, dat herken ik. Ik heb hem verwijderd op een gegeven moment van mijn msn... niet meer wachten...
Knap dat je zo met de toekomst bezig kunt zijn. Dat kan ik absoluut niet. ik blijf maar in een cirkeltje draaien en kom er niet uit. Ik heb tot dinsdag de optie op het appartement en ik weet het nog steeds niet. Zal ik voor mezelf kiezen en springen of ga ik terug naar ex... Ik verblijf nu in het buitenland, maar mijn gedachten dwalen overal en nergen. Productief ben ik echt niet meer...
tja, toekomst wat is wijsheid?
vrijdag 18 juni 2010 om 12:20
Hoi allemaal, ik lees hier vaak mee en zie veel herkenning in jullie verhalen.
Mijn ex en ik zijn nu zo'n 3 maanden uit elkaar en dat zal ook zeker zo blijven.Ik kan nooit meer terug naar hem.
Een maand geleden heeft hij geprobeerd om me terug te krijgen voor de 7de keer maar deze keer hield ik vol om nee te zeggen want hier ging ik kapot aan, het wantrouwen en de constante twijfel, ik werd er zo onzeker van en werd een totaal ander persoon.
Hij bleef maar zeggen hoe erg hij me miste en hoeveel hij van me hield, maar toen ik nee zei is hij na 3 dagen naar een ander gegaan van zo'n 15 jaar jonger, hij doet nu net of hij dolverliefd is en ik werk bij hem dus zie hem iedere dag.
Ik vraag me gewoon af hoe iemand zoiets kan doen en om staat is een ander zo te gebruiken.
Ook al weet ik dat het tussen ons nooit meer goed komt denk ik er nog iedere dag aan en heb er ook nog best veel verdriet van.
Ik ga door , ook met werken en merk wel dat ik me steeds beter voel alleen heb ik nog af en toe een flinke terugslag.
Ik hoop dat ik het verleden nu snel kan loslaten alleen weet ik nog niet hoe
veel liefs
Mijn ex en ik zijn nu zo'n 3 maanden uit elkaar en dat zal ook zeker zo blijven.Ik kan nooit meer terug naar hem.
Een maand geleden heeft hij geprobeerd om me terug te krijgen voor de 7de keer maar deze keer hield ik vol om nee te zeggen want hier ging ik kapot aan, het wantrouwen en de constante twijfel, ik werd er zo onzeker van en werd een totaal ander persoon.
Hij bleef maar zeggen hoe erg hij me miste en hoeveel hij van me hield, maar toen ik nee zei is hij na 3 dagen naar een ander gegaan van zo'n 15 jaar jonger, hij doet nu net of hij dolverliefd is en ik werk bij hem dus zie hem iedere dag.
Ik vraag me gewoon af hoe iemand zoiets kan doen en om staat is een ander zo te gebruiken.
Ook al weet ik dat het tussen ons nooit meer goed komt denk ik er nog iedere dag aan en heb er ook nog best veel verdriet van.
Ik ga door , ook met werken en merk wel dat ik me steeds beter voel alleen heb ik nog af en toe een flinke terugslag.
Ik hoop dat ik het verleden nu snel kan loslaten alleen weet ik nog niet hoe
veel liefs