Liefdesverdriet, hoe afleiding?

30-05-2019 10:46 16 berichten
Alle reacties Link kopieren
Dus mijn huwelijk is voorbij. 5 jaar samen, 3 jaar getrouwd, koophuis, kindje van 9 maanden oud. We zijn te verschillend, hebben andere behoeftes en verlangens in en van een relatie. Veel ruzie, onbegrip, verdriet, woede. Ontzettend heftige verliefdheid en enorme liefde voor elkaar, daarom al die tijd gevochten. We geloofden in het ideaalbeeld van ons. Maar dat is niet haalbaar gebleken.

En nu? Twee weken geleden brak ik mijn voet. We zijn sinds vorige week uit elkaar. Zij zit in ons huis met onze zoon, ik zit noodgedwongen bij mijn ouders. Zij gaat uit, drinkt veel, ziet elke dag vrienden en vermaakt zichzelf met ons kind. Ik kan niet alleen voor hem zorgen vanwege mijn voet, ik kan geen kant op en kan niets doen. Ik zit opgesloten in huis en loop tegen de muren op. Het verdriet en de pijn zijn immens en ik ga eraan onderdoor.

Tips? Hulp? Steun?
:|
Dat het anders had kunnen zijn, betekent niet dat het ook beter was geweest.
Alle reacties Link kopieren
Accepteren dat de situatie nu niet anders is. Niet jaloers zijn.
Zoek afleiding waar mogelijk.
:hug:
Jij kan ook genieten van je zoon. Ze wil hem vast wel even brengen. Of dat je ouders hem even ophalen. Gewoon samen in een ruimte zijn en keuvelen en knuffelen kan gewoon met een gebroken voet toch?
Alle reacties Link kopieren
Lucifer2018 schreef:
30-05-2019 10:57
Jij kan ook genieten van je zoon. Ze wil hem vast wel even brengen. Of dat je ouders hem even ophalen. Gewoon samen in een ruimte zijn en keuvelen en knuffelen kan gewoon met een gebroken voet toch?
Klopt. En hij is dit weekend bij mij/bij ons. Maar met hem op de bank zitten is toch niet de afleiding die ik nodig lijk te hebben.
Dat het anders had kunnen zijn, betekent niet dat het ook beter was geweest.
Wauw, wat een vervelende timing met je voet zo, mcsteamy. Maar het kan ook positief uitpakken op de lange termijn: jij kan je verdriet nu niet ontvluchten, dus je moet er wel doorheen. Jij zit nu in het verwerkingsproces, terwijl je ex zich stort in afleiding. De klap komt voor haar waarschijnlijk later. Het is nu even heel kut, maar ook dit zal voorbij gaan.

Verder voel ik met je mee, ik zit momenteel ook op de bank met een gebroken hart. :hug:
mcsteamy schreef:
30-05-2019 11:00
Klopt. En hij is dit weekend bij mij/bij ons. Maar met hem op de bank zitten is toch niet de afleiding die ik nodig lijk te hebben.
Nou lekker dan.
mcsteamy schreef:
30-05-2019 11:00
Klopt. En hij is dit weekend bij mij/bij ons. Maar met hem op de bank zitten is toch niet de afleiding die ik nodig lijk te hebben.
wat lijk je dan nodig te hebben?
Social media uit!! Contact met je ex beperken tot het uiterst noodzakelijke. Lees een boek, kijk een serie, drink een biertje met je moeder, vraag je vader of hij je leert breien (see what I did there?), lees een reisblog,...

Zoek afleiding op een manier dat wel nog kan. Dealen kan later, als de scherpste kantjes er vanaf zijn.
Alle reacties Link kopieren
Je bent niet de enige die gebroken achter blijft. Als je hier de verschillende topics leest zijn er veel personen die het moeilijk hebben. Allemaal het anders willen maar niet weten hoe. Dikke knuf en veel moed. Er komt een tijd dat het achter ons ligt
Alle reacties Link kopieren
mcsteamy schreef:
30-05-2019 11:00
Klopt. En hij is dit weekend bij mij/bij ons. Maar met hem op de bank zitten is toch niet de afleiding die ik nodig lijk te hebben.
Als ouder ben jij er om te voorzien in de behoeftes van je kind, niet andersom.
.
Alle reacties Link kopieren
mcsteamy schreef:
30-05-2019 11:00
Klopt. En hij is dit weekend bij mij/bij ons. Maar met hem op de bank zitten is toch niet de afleiding die ik nodig lijk te hebben.
Je kunt hem kussen, met hem kroelen, stoeien, naar hem kijken als hij op een kleedje ligt te spelen.
Voetballen zat er toch al niet in vanwege zijn leeftijd, dus waar zeur je over?
Alle reacties Link kopieren
dubbel
Alle reacties Link kopieren
PetitBiscuit schreef:
30-05-2019 11:21
Wauw, wat een vervelende timing met je voet zo, mcsteamy. Maar het kan ook positief uitpakken op de lange termijn: jij kan je verdriet nu niet ontvluchten, dus je moet er wel doorheen. Jij zit nu in het verwerkingsproces, terwijl je ex zich stort in afleiding. De klap komt voor haar waarschijnlijk later. Het is nu even heel kut, maar ook dit zal voorbij gaan.

Verder voel ik met je mee, ik zit momenteel ook op de bank met een gebroken hart. :hug:

Wat een lieve reactie. Dankjewel.
Zij geeft aan dat zij een groot deel van haar rouwverwerking al gedaan heeft, in de laatste maanden van onze relatie.
Voor mij kwam het besef/de klap nu pas, dus ik sta nog helemaal aan het begin van die enorme berg. En dat is echt klote.
En ja, ik moet er nu doorheen. Ik weet gewoon echt niet hoe, ik ben zo verdrietig. Heel de dag
:sigh:

Jij ook sterkte!

S-Meds schreef:
30-05-2019 11:45
wat lijk je dan nodig te hebben?

Een uitlaatklep. Wandelen, fietsen, sporten, de stad ingaan, leuke dingen doen.
Ik zit nu opgesloten in huis en daardoor opgesloten in m'n hoofd. Dit maakt de situatie nog 10x moeilijker en heftiger.

TrolleyDolly schreef:
30-05-2019 12:27
Social media uit!! Contact met je ex beperken tot het uiterst noodzakelijke. Lees een boek, kijk een serie, drink een biertje met je moeder, vraag je vader of hij je leert breien (see what I did there?), lees een reisblog,...

Zoek afleiding op een manier dat wel nog kan. Dealen kan later, als de scherpste kantjes er vanaf zijn.

Dat vind ik heel moeilijk. Contact met haar heb ik (veel), vooral over onze zoon.
Maar dat is het enige dat me nu een goed gevoel geeft, dus ik houd me daar erg aan vast.
Dat is natuurlijk absoluut geen goed idee..

Dank voor de tips, ik ga dat eens proberen, m.u.v. het breien ;)

impala schreef:
30-05-2019 12:59
Als ouder ben jij er om te voorzien in de behoeftes van je kind, niet andersom.

Helemaal mee eens, daarom vraag ik ook naar andere vormen van afleiding.
Ik zorg goed voor mijn kind, maar kan niet in al zijn behoeftes voorzien (rondlopen als hij overstuur is, verschonen, naar boven tillen en naar bed brengen, wandelen, spelen). Daarom is hij alleen bij mij als mijn ouders erbij zijn.

karin6789 schreef:
30-05-2019 14:02
Je kunt hem kussen, met hem kroelen, stoeien, naar hem kijken als hij op een kleedje ligt te spelen.
Voetballen zat er toch al niet in vanwege zijn leeftijd, dus waar zeur je over?

Waar zeur ik over? Really?
Ik geniet ontzettend van mijn zoon en ik doe al dat (uiteraard), maar mijn huwelijk is voorbij. Sinds 1,5e week.
Ik vind het niet gek dat kijken naar mijn spelende zoon me hier van afleidt.
Dat het anders had kunnen zijn, betekent niet dat het ook beter was geweest.
Alle reacties Link kopieren
Bijzonder dat ze veel drinkt en uit gaat terwijl ze een baby van 9 maanden heeft. Ik heb ook een baby van 9 maanden, en had het laatst ff iets te gezellig met een vriendin bij mij thuis en dat heb ik geweten de volgende dag. Lijkt me dus niet erg verantwoordelijk om dat “veel” te doen. Maarja dat is een beetje off topic.

Er is geen afleiding. Het is gewoon kut. Moet je ff doorheen en gaat vanzelf weer over
mcsteamy schreef:
30-05-2019 14:35
Wat een lieve reactie. Dankjewel.
Zij geeft aan dat zij een groot deel van haar rouwverwerking al gedaan heeft, in de laatste maanden van onze relatie.
Voor mij kwam het besef/de klap nu pas, dus ik sta nog helemaal aan het begin van die enorme berg. En dat is echt klote.
En ja, ik moet er nu doorheen. Ik weet gewoon echt niet hoe, ik ben zo verdrietig. Heel de dag
:sigh:

Jij ook sterkte!





Een uitlaatklep. Wandelen, fietsen, sporten, de stad ingaan, leuke dingen doen.
Ik zit nu opgesloten in huis en daardoor opgesloten in m'n hoofd. Dit maakt de situatie nog 10x moeilijker en heftiger.





Dat vind ik heel moeilijk. Contact met haar heb ik (veel), vooral over onze zoon.
Maar dat is het enige dat me nu een goed gevoel geeft, dus ik houd me daar erg aan vast.
Dat is natuurlijk absoluut geen goed idee..

Dank voor de tips, ik ga dat eens proberen, m.u.v. het breien ;)





Helemaal mee eens, daarom vraag ik ook naar andere vormen van afleiding.
Ik zorg goed voor mijn kind, maar kan niet in al zijn behoeftes voorzien (rondlopen als hij overstuur is, verschonen, naar boven tillen en naar bed brengen, wandelen, spelen). Daarom is hij alleen bij mij als mijn ouders erbij zijn.





Waar zeur ik over? Really?
Ik geniet ontzettend van mijn zoon en ik doe al dat (uiteraard), maar mijn huwelijk is voorbij. Sinds 1,5e week.
Ik vind het niet gek dat kijken naar mijn spelende zoon me hier van afleidt.
heeft tijd nodig en ja die voet maakt het niet makkelijk natuurlijk

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven