Relaties
alle pijlers
liefdesverdriet verwerken
zaterdag 10 juli 2010 om 05:26
Het is nu 05.15 uur. Ben wakker geworden omdat ik honger had. Heb al maandenlang geen eetlust, weeg nog maar 43 kg (bij 1 meter 57) en dat alles omdat ik al een half jaar aan het treuren ben om een 'relatie' van 2 maanden wat is uitgegaan.
Ben een paar dagen gelezen erachter gekomen via fb dat mijn ex een nieuwe vriendin heeft. Er gaat geen dag voorbij of ik heb geen huilbui. De tranen rollen nu ook weer over mijn wangen.
In het kort:
heb m leren kennen via een datingsite. We waren allebei verliefd maar ik merkte dat we niet op dezelfde golflengte zaten. Ik heb het toen uitgemaakt maar mijn verliefde gevoel bleef aanhouden. Ik heb na twee weken pogingen gedaan om het weer goed te laten komen tegen beter weten in. Hij was de eerste man in mijn leven bij wie ik echt een gelukkig gevoel ervaren heb. In al mijn vorige relaties heb ik dat nooit gehad.
Toen hij me na mijn pogingen om het weer goed te maken bleef afwijzen deed dat ontzettend veel pijn en ik kreeg nog meer gevoelens voor hem. Nu dat ik weet dat hij een nieuwe vriendin heeft is mijn wereld ingestort. Ik heb al die maanden hoop gekoesterd dat het nog goed zou komen, dat ik weer gelukkig zou kunnen worden met hem. Ik weet dat dat niet realistisch is maar toch, ik kan er niks aan doen, die hoop en die pijn is er nu eenmaal.
Ik ben nu zo verdrietig omdat ik me waardeloos voel omdat hij geen mogelijkheden meer zag in een relatie. Ik blijf me afvragen waarom hij toch niet meer voor ons heeft gevochten terwijl hij het wel erg vond dat het uit was. Hij heeft als reden aangegeven dat we een te verschillende belevingswereld hadden en dat het niet werkte tussen ons. Ik snap niet hoe hij er zo makkelijk een punt achter heeft kunnen zetten en ik nog steeds met al deze pijn rondloop.
Ik had echt het gevoel dat we iets speciaals hadden samen. Toen ik dat tegen hem zei zei hij "misschien hadden we het gewoon even nodig". Deze woorden kwamen hard aan omdat ik dacht dat hij echt gek op me was. Hij heeft zelfs gehuild nadat ik het uitmaakte (hij had het toaal niet aan zien komen). Als ik later om uitleg vroeg dan wimpelde hij me min of meer af door te zeggen "ik weet ook niet waarom bepaalde dingen in het leven lopen, ik was in het begin wel verliefd maar nu niet meer.
Ik begrijp gewoon niet hoe dat zit bij hem, ik kan er gewoon niet bij. Praten met hem heeft geen zin, hij blijft toch vaag met zijn antwoorden en bovendien gun ik het hem niet om mijn verdriet om hem nog te zien.
Ik probeer het uit alle macht los te laten maar ik denk dat ik daar nog niet aan toe ben in mijn verwerkingsproces.
Ik hoor graag jullie mening en reacties zodat ik me wat minder verloren voel.
Liefs BJ
Ben een paar dagen gelezen erachter gekomen via fb dat mijn ex een nieuwe vriendin heeft. Er gaat geen dag voorbij of ik heb geen huilbui. De tranen rollen nu ook weer over mijn wangen.
In het kort:
heb m leren kennen via een datingsite. We waren allebei verliefd maar ik merkte dat we niet op dezelfde golflengte zaten. Ik heb het toen uitgemaakt maar mijn verliefde gevoel bleef aanhouden. Ik heb na twee weken pogingen gedaan om het weer goed te laten komen tegen beter weten in. Hij was de eerste man in mijn leven bij wie ik echt een gelukkig gevoel ervaren heb. In al mijn vorige relaties heb ik dat nooit gehad.
Toen hij me na mijn pogingen om het weer goed te maken bleef afwijzen deed dat ontzettend veel pijn en ik kreeg nog meer gevoelens voor hem. Nu dat ik weet dat hij een nieuwe vriendin heeft is mijn wereld ingestort. Ik heb al die maanden hoop gekoesterd dat het nog goed zou komen, dat ik weer gelukkig zou kunnen worden met hem. Ik weet dat dat niet realistisch is maar toch, ik kan er niks aan doen, die hoop en die pijn is er nu eenmaal.
Ik ben nu zo verdrietig omdat ik me waardeloos voel omdat hij geen mogelijkheden meer zag in een relatie. Ik blijf me afvragen waarom hij toch niet meer voor ons heeft gevochten terwijl hij het wel erg vond dat het uit was. Hij heeft als reden aangegeven dat we een te verschillende belevingswereld hadden en dat het niet werkte tussen ons. Ik snap niet hoe hij er zo makkelijk een punt achter heeft kunnen zetten en ik nog steeds met al deze pijn rondloop.
Ik had echt het gevoel dat we iets speciaals hadden samen. Toen ik dat tegen hem zei zei hij "misschien hadden we het gewoon even nodig". Deze woorden kwamen hard aan omdat ik dacht dat hij echt gek op me was. Hij heeft zelfs gehuild nadat ik het uitmaakte (hij had het toaal niet aan zien komen). Als ik later om uitleg vroeg dan wimpelde hij me min of meer af door te zeggen "ik weet ook niet waarom bepaalde dingen in het leven lopen, ik was in het begin wel verliefd maar nu niet meer.
Ik begrijp gewoon niet hoe dat zit bij hem, ik kan er gewoon niet bij. Praten met hem heeft geen zin, hij blijft toch vaag met zijn antwoorden en bovendien gun ik het hem niet om mijn verdriet om hem nog te zien.
Ik probeer het uit alle macht los te laten maar ik denk dat ik daar nog niet aan toe ben in mijn verwerkingsproces.
Ik hoor graag jullie mening en reacties zodat ik me wat minder verloren voel.
Liefs BJ
zaterdag 10 juli 2010 om 06:10
aller eerst wil ik graag zeggen hij je dus niet waard is! als ie niet voor jullie wil vechten weet je gelijk gedoeg! jullie hadden nog zo kort iets! ga weer lekker daten.
nieuwe mannen leren kennen..liefdesverdriet is erg, maar gaat over! echt waar.. dus kom op! ga lekker winkeln en ff uit eten met een vriendin dan voel je je vast wat beter!! sterkte
nieuwe mannen leren kennen..liefdesverdriet is erg, maar gaat over! echt waar.. dus kom op! ga lekker winkeln en ff uit eten met een vriendin dan voel je je vast wat beter!! sterkte
zaterdag 10 juli 2010 om 07:30
quote:BillieJean schreef op 10 juli 2010 @ 05:26:
Het is nu 17.15 uur. Ben wakker geworden omdat ik honger had. Heb al maandenlang geen eetlust, weeg nog maar 43 kg (bij 1 meter 57) en dat alles omdat ik al een half jaar aan het treuren ben om een relatie van 2 maanden wat op de klippen is gelopen.
Je zal 5.15 bedoelen?
Ben een paar dagen gelezen erachter gekomen via fb dat mijn ex een nieuwe vriendin heeft. Er gaat geen dag voorbij of ik heb geen huilbui. De tranen rollen nu ook weer over mijn wangen.
fb=??
In het kort:
heb m leren kennen via een datingsite. We waren allebei verliefd maar ik merkte dat we niet op dezelfde golflengte zaten. Ik heb het toen uitgemaakt maar mijn verliefde gevoel bleef aanhouden. Ik heb na twee weken pogingen gedaan om het weer goed te laten komen tegen beter weten in. Hij was de eerste man in mijn leven bij wie ik echt een gelukkig gevoel ervaren heb. In al mijn vorige relaties heb ik dat nooit gehad.
???
Toen hij me na mijn pogingen om het weer goed te maken bleef afwijzen deed dat ontzettend veel pijn en ik kreeg nog meer gevoelens voor hem. Nu dat ik weet dat hij een nieuwe vriendin heeft is mijn wereld ingestort. Ik heb al die maanden hoop gekoesterd dat het nog goed zou komen, dat ik weer gelukkig zou kunnen worden met hem. Ik weet dat dat niet realistisch is maar toch, ik kan er niks aan doen, die hoop en die pijn is er nu eenmaal.
Ik ben nu zo verdrietig omdat ik me waardeloos voel omdat hij geen mogelijkheden meer zag in een relatie. Ik blijf me afvragen waarom hij toch niet meer voor ons heeft gevochten terwijl hij het wel erg vond dat het uit was. Hij heeft als reden aangegeven dat we een te verschillende belevingswereld hadden en dat het niet werkte tussen ons. Ik snap niet hoe hij er zo makkelijk een punt achter heeft kunnen zetten en ik nog steeds met al deze pijn rondloop.
Ik had echt het gevoel dat we iets speciaals hadden samen. Toen ik dat tegen hem zei zei hij "misschien hadden we het gewoon even nodig". Deze woorden kwamen hard aan omdat ik dacht dat hij echt gek op me was. Hij heeft zelfs gehuild nadat ik het uitmaakte (hij had het toaal niet aan zien komen). Als ik later om uitleg vroeg dan wimpelde hij me min of meer af door te zeggen "ik weet ook niet waarom bepaalde dingen in het leven lopen, ik was in het begin wel verliefd maar nu niet meer.
Ik begrijp gewoon niet hoe dat zit bij hem, ik kan er gewoon niet bij. Praten met hem heeft geen zin, hij blijft toch vaag met zijn antwoorden en bovendien gun ik het hem niet om mijn verdriet om hem nog te zien.
Ik probeer het uit alle macht los te laten maar ik denk dat ik daar nog niet aan toe ben in mijn verwerkingsproces.
Ik hoor graag jullie mening en reacties zodat ik me wat minder verloren voel.
Liefs BJ
Klinkt als de ware hoor!
Sorry,maar hij wil je niet,hij heeft een nieuwe vriendin,hij wijst je af?Hoe blonT kan je zijn>?
Snap niet dat deze vent je verdriet nog waard is?
En hoezo vraag je als het uit is nog steeds om uitleg? Uit=uit,dan hoor je elkaar met rust te laten
Snap werkelijk niet hoe je een half jaar lang verdriet kan hebben over een relatie die het woord relatie niet eens waard was,waarin het uit was,en weer aan,en hij je behandelde als stront.............
Maar goed....... ik ben dan ook al 4 en halfjaar happy single
Het is nu 17.15 uur. Ben wakker geworden omdat ik honger had. Heb al maandenlang geen eetlust, weeg nog maar 43 kg (bij 1 meter 57) en dat alles omdat ik al een half jaar aan het treuren ben om een relatie van 2 maanden wat op de klippen is gelopen.
Je zal 5.15 bedoelen?
Ben een paar dagen gelezen erachter gekomen via fb dat mijn ex een nieuwe vriendin heeft. Er gaat geen dag voorbij of ik heb geen huilbui. De tranen rollen nu ook weer over mijn wangen.
fb=??
In het kort:
heb m leren kennen via een datingsite. We waren allebei verliefd maar ik merkte dat we niet op dezelfde golflengte zaten. Ik heb het toen uitgemaakt maar mijn verliefde gevoel bleef aanhouden. Ik heb na twee weken pogingen gedaan om het weer goed te laten komen tegen beter weten in. Hij was de eerste man in mijn leven bij wie ik echt een gelukkig gevoel ervaren heb. In al mijn vorige relaties heb ik dat nooit gehad.
???
Toen hij me na mijn pogingen om het weer goed te maken bleef afwijzen deed dat ontzettend veel pijn en ik kreeg nog meer gevoelens voor hem. Nu dat ik weet dat hij een nieuwe vriendin heeft is mijn wereld ingestort. Ik heb al die maanden hoop gekoesterd dat het nog goed zou komen, dat ik weer gelukkig zou kunnen worden met hem. Ik weet dat dat niet realistisch is maar toch, ik kan er niks aan doen, die hoop en die pijn is er nu eenmaal.
Ik ben nu zo verdrietig omdat ik me waardeloos voel omdat hij geen mogelijkheden meer zag in een relatie. Ik blijf me afvragen waarom hij toch niet meer voor ons heeft gevochten terwijl hij het wel erg vond dat het uit was. Hij heeft als reden aangegeven dat we een te verschillende belevingswereld hadden en dat het niet werkte tussen ons. Ik snap niet hoe hij er zo makkelijk een punt achter heeft kunnen zetten en ik nog steeds met al deze pijn rondloop.
Ik had echt het gevoel dat we iets speciaals hadden samen. Toen ik dat tegen hem zei zei hij "misschien hadden we het gewoon even nodig". Deze woorden kwamen hard aan omdat ik dacht dat hij echt gek op me was. Hij heeft zelfs gehuild nadat ik het uitmaakte (hij had het toaal niet aan zien komen). Als ik later om uitleg vroeg dan wimpelde hij me min of meer af door te zeggen "ik weet ook niet waarom bepaalde dingen in het leven lopen, ik was in het begin wel verliefd maar nu niet meer.
Ik begrijp gewoon niet hoe dat zit bij hem, ik kan er gewoon niet bij. Praten met hem heeft geen zin, hij blijft toch vaag met zijn antwoorden en bovendien gun ik het hem niet om mijn verdriet om hem nog te zien.
Ik probeer het uit alle macht los te laten maar ik denk dat ik daar nog niet aan toe ben in mijn verwerkingsproces.
Ik hoor graag jullie mening en reacties zodat ik me wat minder verloren voel.
Liefs BJ
Klinkt als de ware hoor!
Sorry,maar hij wil je niet,hij heeft een nieuwe vriendin,hij wijst je af?Hoe blonT kan je zijn>?
Snap niet dat deze vent je verdriet nog waard is?
En hoezo vraag je als het uit is nog steeds om uitleg? Uit=uit,dan hoor je elkaar met rust te laten
Snap werkelijk niet hoe je een half jaar lang verdriet kan hebben over een relatie die het woord relatie niet eens waard was,waarin het uit was,en weer aan,en hij je behandelde als stront.............
Maar goed....... ik ben dan ook al 4 en halfjaar happy single
zaterdag 10 juli 2010 om 07:38
Je zegt dat je niet snapt hoe hij er zo makkelijk een punt achter heeft kunnen zetten en jij nog steeds met al deze pijn rondloop, maar eerder in je verhaal vertel je dat je het zelf hebt uitgemaakt omdat je niet op dezelfde golflengte ziet. Je hebt hem toch ook gekwetst door het uit te maken, alleen heeft hij zijn conclusies getrokken is verder gegaan met zjn leven. Zou toch proberen om dat ook te doen want het heeft geen zin om zolang over iets te treuren over iets wat je niet zal krijgen.
Ik zou stoppen als ik jou was met contact zoeken want dat maakt het alleen maar erger. Denk dat hij zich behoorlijk ergert aan jouw vragen en 'smeekbedes" .
En ook voor jou zal er wel een leuke vent zijn. Ga dingen doen met je vriendinnen, geniet van de zon, ga sporten en ga eten. Geen één vent is het waard om er aan onder door te gaan.
Succes
Ik zou stoppen als ik jou was met contact zoeken want dat maakt het alleen maar erger. Denk dat hij zich behoorlijk ergert aan jouw vragen en 'smeekbedes" .
En ook voor jou zal er wel een leuke vent zijn. Ga dingen doen met je vriendinnen, geniet van de zon, ga sporten en ga eten. Geen één vent is het waard om er aan onder door te gaan.
Succes
zaterdag 10 juli 2010 om 08:12
Ben je werkelijk verdrietig om hem, die je amper hebt gekend uiteindelijk wnat tweee maanden is erg kort..
of ben je enorm geschrokken van het gevoel dat je krijgt wanneer je afgewezen wordt en niet langer de controle hebt over je eigen lot?
Is dat wat er nu met jou gebeurd is? Dat je een beetje de controle bent verloren, en vervolgens ook over je eigen emoties?
Sommige emoties voedt je ook met gedachten, dwing jezelf hem niet meer zo op een voetstuk te plaatsen, en pak de controle over jezelf weer terug.
Je kan dit!
of ben je enorm geschrokken van het gevoel dat je krijgt wanneer je afgewezen wordt en niet langer de controle hebt over je eigen lot?
Is dat wat er nu met jou gebeurd is? Dat je een beetje de controle bent verloren, en vervolgens ook over je eigen emoties?
Sommige emoties voedt je ook met gedachten, dwing jezelf hem niet meer zo op een voetstuk te plaatsen, en pak de controle over jezelf weer terug.
Je kan dit!
..popcorn?
zaterdag 10 juli 2010 om 09:18
"Misschien hadden we het gewoon even nodig, ik weet niet waarom sommige dingen in het leven zo lopen, ik was in het begin wel verliefd maar nu niet meer."
Sorry maar klink als een enorme flapdrol waarbij het gevoel niet erg diep zit, en hij redelijk oppervlakkig en makkelijk relaties aangaat. (hij kan waarschijnlijk niet goed aleen zijn en kiest daar op uit) Snap je verdriet als je denkt iets speciaals gevonden te hebben, maar het was niet wederzijds. Sterkte en ga vooral niet twijfelen aanjezelf!
Sorry maar klink als een enorme flapdrol waarbij het gevoel niet erg diep zit, en hij redelijk oppervlakkig en makkelijk relaties aangaat. (hij kan waarschijnlijk niet goed aleen zijn en kiest daar op uit) Snap je verdriet als je denkt iets speciaals gevonden te hebben, maar het was niet wederzijds. Sterkte en ga vooral niet twijfelen aanjezelf!
zaterdag 10 juli 2010 om 11:41
quote:daffyduck schreef op 10 juli 2010 @ 07:30:
[...]
Klinkt als de ware hoor!
Sorry,maar hij wil je niet,hij heeft een nieuwe vriendin,hij wijst je af?Hoe blonT kan je zijn>?
Snap niet dat deze vent je verdriet nog waard is?
En hoezo vraag je als het uit is nog steeds om uitleg? Uit=uit,dan hoor je elkaar met rust te laten
Snap werkelijk niet hoe je een half jaar lang verdriet kan hebben over een relatie die het woord relatie niet eens waard was,waarin het uit was,en weer aan,en hij je behandelde als stront.............
Maar goed....... ik ben dan ook al 4 en halfjaar happy singleIk vind dat wel erg makkelijk gezegd, heb er dan ook niks aan. Als het zo makkelijk was had ik hier geen topic geopend
[...]
Klinkt als de ware hoor!
Sorry,maar hij wil je niet,hij heeft een nieuwe vriendin,hij wijst je af?Hoe blonT kan je zijn>?
Snap niet dat deze vent je verdriet nog waard is?
En hoezo vraag je als het uit is nog steeds om uitleg? Uit=uit,dan hoor je elkaar met rust te laten
Snap werkelijk niet hoe je een half jaar lang verdriet kan hebben over een relatie die het woord relatie niet eens waard was,waarin het uit was,en weer aan,en hij je behandelde als stront.............
Maar goed....... ik ben dan ook al 4 en halfjaar happy singleIk vind dat wel erg makkelijk gezegd, heb er dan ook niks aan. Als het zo makkelijk was had ik hier geen topic geopend
zaterdag 10 juli 2010 om 11:44
quote:yathibiyya schreef op 10 juli 2010 @ 09:17:
Zoveel verdriet na een relatie van 2 maanden? Lijkt mij meer achter te zitten, ben je verdrietig om hem of om het feit dat je afgewezen bent?
Get a grip and move on!
Ik probeer ook echt door te gaan met mijn leven. Ik ga erop uit etc etc maar hij blijft me maar in mijn hoofd achtervolgen. Ik heb genoeg afleiding maar toch lig ik weer als ik alleen ben te huilen.
Ik denk idd dat het met afwijzing te maken heeft. Ik heb me al aangemeld bij een herstellingsoord want zo kan het niet langer. Ik zie ook in dat het niet gezond meer is. Ben echt depressief.
Daarom kan ik ook nog steeds niet begrijpen hoe hij mij zo makkelijk kan vergeten. Ik begrijp dat gewoon niet. Hoe werkt zoiets dan??
Zoveel verdriet na een relatie van 2 maanden? Lijkt mij meer achter te zitten, ben je verdrietig om hem of om het feit dat je afgewezen bent?
Get a grip and move on!
Ik probeer ook echt door te gaan met mijn leven. Ik ga erop uit etc etc maar hij blijft me maar in mijn hoofd achtervolgen. Ik heb genoeg afleiding maar toch lig ik weer als ik alleen ben te huilen.
Ik denk idd dat het met afwijzing te maken heeft. Ik heb me al aangemeld bij een herstellingsoord want zo kan het niet langer. Ik zie ook in dat het niet gezond meer is. Ben echt depressief.
Daarom kan ik ook nog steeds niet begrijpen hoe hij mij zo makkelijk kan vergeten. Ik begrijp dat gewoon niet. Hoe werkt zoiets dan??
zaterdag 10 juli 2010 om 11:50
wat ik ook niet begrijp is dat (dadat het uit was en we hadden gepraat) hij heeft gezegd dat hij zich rot voelt als hij mijn verdriet ziet (om welke reden dan ook) en dus gaf hij mij het gevoel dat hij echt om me gaf.
Ik heb m ook gevraagd wat het met hem deed toen ik zei dat ik weer wilde praten (na die 2 weken nadat het uit was). Hij zei dat hij dolblij was.. hij heeft me echt heel lang valse hoop gegeven. Is het dan zo gek dat ik nog hoop heb gehouden al die tijd?
Ik heb ook uitgelegd dat ik enorme spijt had dat ik het had uitgemaakt. Ik voelde me overdonderd door al die nieuwe gevoelens en wist daar niet mee om te gaan waardoor ik ging doemdenken als het ware en het uitmaakte.
Ik heb m ook gevraagd wat het met hem deed toen ik zei dat ik weer wilde praten (na die 2 weken nadat het uit was). Hij zei dat hij dolblij was.. hij heeft me echt heel lang valse hoop gegeven. Is het dan zo gek dat ik nog hoop heb gehouden al die tijd?
Ik heb ook uitgelegd dat ik enorme spijt had dat ik het had uitgemaakt. Ik voelde me overdonderd door al die nieuwe gevoelens en wist daar niet mee om te gaan waardoor ik ging doemdenken als het ware en het uitmaakte.
zaterdag 10 juli 2010 om 11:54
ik heb m een paar dagen geleden dus gevraagd of hij zin had om wat te gaan drinken. Hij zei dat hij in zijn agenda moest kijken en veranderde een paar dagen later zijn status snel in 'relatie met..'???
Toen ik hem aansprak en zei dat ik het leuk vond voor hem had hij ineens wel tijd, wat is hier aan de hand denk ik dan.
Mod: mag dit topic naar psyche? Ik denk dat ie daar meer thuishoort dan hier.
Toen ik hem aansprak en zei dat ik het leuk vond voor hem had hij ineens wel tijd, wat is hier aan de hand denk ik dan.
Mod: mag dit topic naar psyche? Ik denk dat ie daar meer thuishoort dan hier.
zaterdag 10 juli 2010 om 17:25
Naar Psyche?
Welnee kind, je hebt gewoon liefdesverdriet
Das lullig, dat voelt kut, hebben we hier allemaal wel eens gehad (sommige wat erger dan anderen) maar kom op zeg...
Graai jezelf eens bij elkaar!!!
Even een realistisch resume:
Je hebt 2 maanden een relatie gehad.
Persoonlijk vind ik 2 maanden omgang met iemand nog niet echt een relatie maar soit...vooruit...
Vervolgens maak JIJ het uit
Krijgt spijt en probeert via allemaal hele ingewikkelde praat
sessies de boel waar "aan" te krijgen
Hij is er wel klaar mee, hij heeft het boek dichtgedaan en is verder gegaan
Dan kan en sterker nog, dat mag hij ook.
En echt ik snap wel dat het pijn doet, maar je doet het nu een beetje voorkomen alsof jullie een ellenlange relatie hebben gehad.
"wat heeft het dan met jou gedaan" vraag je aan hem...
Nou gewoon 2 maanden een leuke tijd lijkt me
Kijk soms vloeit verliefd zijn over in houden van, dan heb je een relatie
Soms gebeurd dat niet en dan stopt het..
Jij mag dan wel de uitmaker zijn geweest in dit geval maar ik weet zeker dat zijn verliefd zijn bij jou niet is overgegaan in houden van (als dat al kan na zo''n korte tijd)
Er zit dus voor jou helemaal niets anders op dan dat te accepteren.
Met smeken ga je helemaal niets opschieten, ja behalve dat je jezelf onsterfelijk belachelijk maakt dus mijn advies is om daar mee te stoppen.
EN, en das ook een belangrijke, ontvriend hem van je FB account
Wordt je er daar ook niet meer mee geconfronteerd!
Ga sporten, ga lezen, en stop met piekeren
(ja das een keuze...stoppen met piekeren)
*vraagt zich ineens wel af waar er in nederland in hemelsnaam een herstellingsoord staat waar je terecht kan met liefdesverdriet*
Welnee kind, je hebt gewoon liefdesverdriet
Das lullig, dat voelt kut, hebben we hier allemaal wel eens gehad (sommige wat erger dan anderen) maar kom op zeg...
Graai jezelf eens bij elkaar!!!
Even een realistisch resume:
Je hebt 2 maanden een relatie gehad.
Persoonlijk vind ik 2 maanden omgang met iemand nog niet echt een relatie maar soit...vooruit...
Vervolgens maak JIJ het uit
Krijgt spijt en probeert via allemaal hele ingewikkelde praat
sessies de boel waar "aan" te krijgen
Hij is er wel klaar mee, hij heeft het boek dichtgedaan en is verder gegaan
Dan kan en sterker nog, dat mag hij ook.
En echt ik snap wel dat het pijn doet, maar je doet het nu een beetje voorkomen alsof jullie een ellenlange relatie hebben gehad.
"wat heeft het dan met jou gedaan" vraag je aan hem...
Nou gewoon 2 maanden een leuke tijd lijkt me
Kijk soms vloeit verliefd zijn over in houden van, dan heb je een relatie
Soms gebeurd dat niet en dan stopt het..
Jij mag dan wel de uitmaker zijn geweest in dit geval maar ik weet zeker dat zijn verliefd zijn bij jou niet is overgegaan in houden van (als dat al kan na zo''n korte tijd)
Er zit dus voor jou helemaal niets anders op dan dat te accepteren.
Met smeken ga je helemaal niets opschieten, ja behalve dat je jezelf onsterfelijk belachelijk maakt dus mijn advies is om daar mee te stoppen.
EN, en das ook een belangrijke, ontvriend hem van je FB account
Wordt je er daar ook niet meer mee geconfronteerd!
Ga sporten, ga lezen, en stop met piekeren
(ja das een keuze...stoppen met piekeren)
*vraagt zich ineens wel af waar er in nederland in hemelsnaam een herstellingsoord staat waar je terecht kan met liefdesverdriet*
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
zondag 11 juli 2010 om 04:41
quote:Summerdance schreef op 10 juli 2010 @ 17:25:
Naar Psyche?
Welnee kind, je hebt gewoon liefdesverdriet
Das lullig, dat voelt kut, hebben we hier allemaal wel eens gehad (sommige wat erger dan anderen) maar kom op zeg...
Graai jezelf eens bij elkaar!!!
Even een realistisch resume:
Je hebt 2 maanden een relatie gehad.
Persoonlijk vind ik 2 maanden omgang met iemand nog niet echt een relatie maar soit...vooruit...
Vervolgens maak JIJ het uit
Krijgt spijt en probeert via allemaal hele ingewikkelde praat
sessies de boel waar "aan" te krijgen
Hij is er wel klaar mee, hij heeft het boek dichtgedaan en is verder gegaan
Dan kan en sterker nog, dat mag hij ook.
En echt ik snap wel dat het pijn doet, maar je doet het nu een beetje voorkomen alsof jullie een ellenlange relatie hebben gehad.
"wat heeft het dan met jou gedaan" vraag je aan hem...
Nou gewoon 2 maanden een leuke tijd lijkt me
Kijk soms vloeit verliefd zijn over in houden van, dan heb je een relatie
Soms gebeurd dat niet en dan stopt het..
Jij mag dan wel de uitmaker zijn geweest in dit geval maar ik weet zeker dat zijn verliefd zijn bij jou niet is overgegaan in houden van (als dat al kan na zo''n korte tijd)
Er zit dus voor jou helemaal niets anders op dan dat te accepteren.
Met smeken ga je helemaal niets opschieten, ja behalve dat je jezelf onsterfelijk belachelijk maakt dus mijn advies is om daar mee te stoppen.
EN, en das ook een belangrijke, ontvriend hem van je FB account
Wordt je er daar ook niet meer mee geconfronteerd!
Ga sporten, ga lezen, en stop met piekeren
(ja das een keuze...stoppen met piekeren)
*vraagt zich ineens wel af waar er in nederland in hemelsnaam een herstellingsoord staat waar je terecht kan met liefdesverdriet*Ik begrijp je reactie summerdance maar om eerlijk te zijn kamp ik al langer met depressie en eenzaamheid. Dit erbij heeft me uit het veld geslagen min of meer, vandaar dat herstellingsoord.
Naar Psyche?
Welnee kind, je hebt gewoon liefdesverdriet
Das lullig, dat voelt kut, hebben we hier allemaal wel eens gehad (sommige wat erger dan anderen) maar kom op zeg...
Graai jezelf eens bij elkaar!!!
Even een realistisch resume:
Je hebt 2 maanden een relatie gehad.
Persoonlijk vind ik 2 maanden omgang met iemand nog niet echt een relatie maar soit...vooruit...
Vervolgens maak JIJ het uit
Krijgt spijt en probeert via allemaal hele ingewikkelde praat
sessies de boel waar "aan" te krijgen
Hij is er wel klaar mee, hij heeft het boek dichtgedaan en is verder gegaan
Dan kan en sterker nog, dat mag hij ook.
En echt ik snap wel dat het pijn doet, maar je doet het nu een beetje voorkomen alsof jullie een ellenlange relatie hebben gehad.
"wat heeft het dan met jou gedaan" vraag je aan hem...
Nou gewoon 2 maanden een leuke tijd lijkt me
Kijk soms vloeit verliefd zijn over in houden van, dan heb je een relatie
Soms gebeurd dat niet en dan stopt het..
Jij mag dan wel de uitmaker zijn geweest in dit geval maar ik weet zeker dat zijn verliefd zijn bij jou niet is overgegaan in houden van (als dat al kan na zo''n korte tijd)
Er zit dus voor jou helemaal niets anders op dan dat te accepteren.
Met smeken ga je helemaal niets opschieten, ja behalve dat je jezelf onsterfelijk belachelijk maakt dus mijn advies is om daar mee te stoppen.
EN, en das ook een belangrijke, ontvriend hem van je FB account
Wordt je er daar ook niet meer mee geconfronteerd!
Ga sporten, ga lezen, en stop met piekeren
(ja das een keuze...stoppen met piekeren)
*vraagt zich ineens wel af waar er in nederland in hemelsnaam een herstellingsoord staat waar je terecht kan met liefdesverdriet*Ik begrijp je reactie summerdance maar om eerlijk te zijn kamp ik al langer met depressie en eenzaamheid. Dit erbij heeft me uit het veld geslagen min of meer, vandaar dat herstellingsoord.
maandag 12 juli 2010 om 15:48
quote:yathibiyya schreef op 10 juli 2010 @ 09:17:
Zoveel verdriet na een relatie van 2 maanden? Lijkt mij meer achter te zitten, ben je verdrietig om hem of om het feit dat je afgewezen bent?
Get a grip and move on!
Tjesis, wat is alles toch makkelijk en voor hand liggend vanaf de zijlijn.
Misschien zou je haar ff kunnen uitleggen hoe? Iedereen gaat op een andere manier met emoties om. Deze meid lijkt nog niet zo ervaren te zijn in de liefde en kan dit geen plek geven. In plaats van te generaliseren, kun je haar misschien beter concreet te woord staan.
Zoveel verdriet na een relatie van 2 maanden? Lijkt mij meer achter te zitten, ben je verdrietig om hem of om het feit dat je afgewezen bent?
Get a grip and move on!
Tjesis, wat is alles toch makkelijk en voor hand liggend vanaf de zijlijn.
Misschien zou je haar ff kunnen uitleggen hoe? Iedereen gaat op een andere manier met emoties om. Deze meid lijkt nog niet zo ervaren te zijn in de liefde en kan dit geen plek geven. In plaats van te generaliseren, kun je haar misschien beter concreet te woord staan.
maandag 12 juli 2010 om 15:50
quote:BillieJean schreef op 12 juli 2010 @ 15:38:
[...]
@ Summerdance:
Wat je schrijft over dat hij gewoon een leuke tijd heeft gehad, weet dat het zo werkt bij veel mensen maar ik kan er persoonlijk zelf heel moeilijk inkomen, omdat ik emotioneel niet in balans ben denk ik. Ik vraag me gewoon steeds af hoe het komt dat hij niet meer verliefd op me is wat ik precies gedaan of niet gedaan heb. Die antwoorden heb ik nooit gekregen en daar baal ik best wel van. Zeker omdat hij moest huilen nadat ik het uitmaakte. Kan het dan zijn dat hij vrij snel daarna besefte dat hij zichzelf voor de gek heeft gehouden?
Hij vergeleek me vaak met zijn ex waar hij naar eigen zeggen wel overheen was. "Zij heeft dit ook.. zij deed dat ook" als ik over mijn onzekerheid sprak. Hij had de behoefte om zichzelf boven mij te plaatsen en me te vertellen hoe ik mijn leven moest lijden.
Maar ik was gewoon open en eerlijk was over mijn onzekerheden en twijfels. Ik verwachtte van hem hetzelfde maar hij was net een geverfde ezel eigenlijk, dingen zeggen maar niet waarmaken. Hij was niet zo bewust van zichzelf als dat ik ben. Ik had behoefte aan open en eerlijkheid maar hij voelde zich altijd aangevallen als ik mijn gevoelens uitsprak. Hij wist er niet mee om te gaan. Ten minste hij verdedigde zichzelf altijd terwijl dat helemaal niet nodig was natuurlijik.
Ik trek het me echt heel persoonlijk aan en blijf maar aan het piekeren over wat er mis is met mij en wat ik verkeerd heb gedaan. Aan de andere kant als ik objectief ben dan weet ik ook dat het niet zal gaan werken tussen ons en dat ik het niet voor niets uit heb gemaakt. En aan de andere kant voel ik me heel erg onbelangrijk omdat hij me af heeft gewezen en dat gevoel is heel sterk, voel me verloren omdat ik eindelijk een keer in mijn leven een gelukkig gevoel heb ervaren dat ik zo wanhopig weer wil voelen. Ik wil me de belangrijkste persoon op aarde voelen voor hem. Het is een tweestrijd wat dat betreft. Het klinkt allemaal erg wanhopig maar om eerlijk te zijn voelt het ook zo.
Verder wat je zegt over smeken heb ik nooit gedaan. Ik weet dat dat belachelijk overkomt. Ik heb m wel de liefde verklaard omdat hij zo vaag bleef doen en tegenstijdige signalen bleef afgeven maar dat is helemaal verkeerd uitgepakt. Ik heb gezegd dat ik nog steeds gek op hem was en dat ik hem terug wilde. Hij (achteraf gezien) deed zogenaamd heel erg verward en stuurde me zo linea recta weer naar huis (een treinrit van bijna 2 uur welteverstaan). Ik heb m een brief overhandigd waarin ik mijn hart luchte en hij kon niet wachten om die te lezen zei hij. Hij zei dat hij me de volgende dag zou bellen maar dat telefoontje bleef uit. Ik heb m daarna ontvriend maar toch weer in een zwak moment toegevoegd, maar heb nooit mijn wanhoop laten blijken. En zeker nu niet, en al helemaal niet hem het idee gegeven dat ik er nog mee zit.
Ik heb me inmiddels aangemeld bij het herstellingsoord en hoop daar wat rust te vinden in mezelf en weer het zelfvertrouwen en zin in het leven te krijgen. Ik kijk er naar uit om in een andere omgeving te zitten.
[...]
@ Summerdance:
Wat je schrijft over dat hij gewoon een leuke tijd heeft gehad, weet dat het zo werkt bij veel mensen maar ik kan er persoonlijk zelf heel moeilijk inkomen, omdat ik emotioneel niet in balans ben denk ik. Ik vraag me gewoon steeds af hoe het komt dat hij niet meer verliefd op me is wat ik precies gedaan of niet gedaan heb. Die antwoorden heb ik nooit gekregen en daar baal ik best wel van. Zeker omdat hij moest huilen nadat ik het uitmaakte. Kan het dan zijn dat hij vrij snel daarna besefte dat hij zichzelf voor de gek heeft gehouden?
Hij vergeleek me vaak met zijn ex waar hij naar eigen zeggen wel overheen was. "Zij heeft dit ook.. zij deed dat ook" als ik over mijn onzekerheid sprak. Hij had de behoefte om zichzelf boven mij te plaatsen en me te vertellen hoe ik mijn leven moest lijden.
Maar ik was gewoon open en eerlijk was over mijn onzekerheden en twijfels. Ik verwachtte van hem hetzelfde maar hij was net een geverfde ezel eigenlijk, dingen zeggen maar niet waarmaken. Hij was niet zo bewust van zichzelf als dat ik ben. Ik had behoefte aan open en eerlijkheid maar hij voelde zich altijd aangevallen als ik mijn gevoelens uitsprak. Hij wist er niet mee om te gaan. Ten minste hij verdedigde zichzelf altijd terwijl dat helemaal niet nodig was natuurlijik.
Ik trek het me echt heel persoonlijk aan en blijf maar aan het piekeren over wat er mis is met mij en wat ik verkeerd heb gedaan. Aan de andere kant als ik objectief ben dan weet ik ook dat het niet zal gaan werken tussen ons en dat ik het niet voor niets uit heb gemaakt. En aan de andere kant voel ik me heel erg onbelangrijk omdat hij me af heeft gewezen en dat gevoel is heel sterk, voel me verloren omdat ik eindelijk een keer in mijn leven een gelukkig gevoel heb ervaren dat ik zo wanhopig weer wil voelen. Ik wil me de belangrijkste persoon op aarde voelen voor hem. Het is een tweestrijd wat dat betreft. Het klinkt allemaal erg wanhopig maar om eerlijk te zijn voelt het ook zo.
Verder wat je zegt over smeken heb ik nooit gedaan. Ik weet dat dat belachelijk overkomt. Ik heb m wel de liefde verklaard omdat hij zo vaag bleef doen en tegenstijdige signalen bleef afgeven maar dat is helemaal verkeerd uitgepakt. Ik heb gezegd dat ik nog steeds gek op hem was en dat ik hem terug wilde. Hij (achteraf gezien) deed zogenaamd heel erg verward en stuurde me zo linea recta weer naar huis (een treinrit van bijna 2 uur welteverstaan). Ik heb m een brief overhandigd waarin ik mijn hart luchte en hij kon niet wachten om die te lezen zei hij. Hij zei dat hij me de volgende dag zou bellen maar dat telefoontje bleef uit. Ik heb m daarna ontvriend maar toch weer in een zwak moment toegevoegd, maar heb nooit mijn wanhoop laten blijken. En zeker nu niet, en al helemaal niet hem het idee gegeven dat ik er nog mee zit.
Ik heb me inmiddels aangemeld bij het herstellingsoord en hoop daar wat rust te vinden in mezelf en weer het zelfvertrouwen en zin in het leven te krijgen. Ik kijk er naar uit om in een andere omgeving te zitten.
maandag 12 juli 2010 om 15:53
quote:jamesblond schreef op 12 juli 2010 @ 15:48:
[...]
Tjesis, wat is alles toch makkelijk en voor hand liggend vanaf de zijlijn.
Misschien zou je haar ff kunnen uitleggen hoe? Iedereen gaat op een andere manier met emoties om. Deze meid lijkt nog niet zo ervaren te zijn in de liefde en kan dit geen plek geven. In plaats van te generaliseren, kun je haar misschien beter concreet te woord staan.Tnx jamesblond voor je bijval
[...]
Tjesis, wat is alles toch makkelijk en voor hand liggend vanaf de zijlijn.
Misschien zou je haar ff kunnen uitleggen hoe? Iedereen gaat op een andere manier met emoties om. Deze meid lijkt nog niet zo ervaren te zijn in de liefde en kan dit geen plek geven. In plaats van te generaliseren, kun je haar misschien beter concreet te woord staan.Tnx jamesblond voor je bijval
maandag 12 juli 2010 om 15:55
Uit je bovenstaande post van 15u50 maak ik op dat jij eerst wat werk aan jezelf te verrichten hebt, BJ. Jij zegt door hem eindelijk een gevoel van geluk ervaren te hebben. Dat spreekt voor mij boekdelen. Jouw verdriet komt wat mij betreft door zijn afwijzing aan jouw adres. En jij bent nu bang dat je, omdat hij er niet meer, je nooit meer gelukkig zult voelen.
Les in de liefde 1: Geluk zit in jezelf!
Zoek geluk in jouw leven NOOIT in een ander. Als je een ander verantwoordelijk maakt voor jouw geluk, is je relatie (als je dat überhaupt zo zou kunnen noemen) gedoemd te mislukken.
Zorg eerst dat je gelukkig bent me jezelf en je eigen leven. Pas als je dat op orde hebt, heb je echt ruimte voor een ander, zonder dat je hem/haar de druk op zijn/haar schouders legt jou gelukkig te moeten maken. Die druk werkt bijzonder verstikkend, kan ik je vertellen.
Genoeg gepreekt.
Les in de liefde 1: Geluk zit in jezelf!
Zoek geluk in jouw leven NOOIT in een ander. Als je een ander verantwoordelijk maakt voor jouw geluk, is je relatie (als je dat überhaupt zo zou kunnen noemen) gedoemd te mislukken.
Zorg eerst dat je gelukkig bent me jezelf en je eigen leven. Pas als je dat op orde hebt, heb je echt ruimte voor een ander, zonder dat je hem/haar de druk op zijn/haar schouders legt jou gelukkig te moeten maken. Die druk werkt bijzonder verstikkend, kan ik je vertellen.
Genoeg gepreekt.
maandag 12 juli 2010 om 16:28
zachte heel meesters maken stinkende wonden...
Je maakt het voor jezelf zo moeilijk nu.. omdat je nog regelmatig contact met hem hebt, ik denk via msn, omdat je hem nog in de gaten houdt via facebook enzo...zo kom je niet van je verdriet af ben ik bang. en al helemaal niet als hij gewoon aardig tegen je blijft doen, dat maakt het voor jou echt véél moeilijker.
Je verteld dat hij in de relatie best moeilijk was en niet zo leuk deed af en toe tegen je..Onthoud dat!
Ik weet dat het moeilijk is maar verbreek alle contacten met hem, zeg hem (desnoods als stok achter de deur) dat je dat gaat doen omdat het te pijnlijk voor je blijft en je verder wilt met je leven!
Dus blok en verwijder hem. en ga proberen te genieten van de zomer! leuke dingen doen, jezelf verwennen..
Dat herstellingsoord lijkt me ook wel iets om naar uit te kijken voor jezelf! Het begin van een nieuw leven...want zo kan je niet langer door blijven gaan, jij bent het waard om gelukkig te zijn!!
Je maakt het voor jezelf zo moeilijk nu.. omdat je nog regelmatig contact met hem hebt, ik denk via msn, omdat je hem nog in de gaten houdt via facebook enzo...zo kom je niet van je verdriet af ben ik bang. en al helemaal niet als hij gewoon aardig tegen je blijft doen, dat maakt het voor jou echt véél moeilijker.
Je verteld dat hij in de relatie best moeilijk was en niet zo leuk deed af en toe tegen je..Onthoud dat!
Ik weet dat het moeilijk is maar verbreek alle contacten met hem, zeg hem (desnoods als stok achter de deur) dat je dat gaat doen omdat het te pijnlijk voor je blijft en je verder wilt met je leven!
Dus blok en verwijder hem. en ga proberen te genieten van de zomer! leuke dingen doen, jezelf verwennen..
Dat herstellingsoord lijkt me ook wel iets om naar uit te kijken voor jezelf! Het begin van een nieuw leven...want zo kan je niet langer door blijven gaan, jij bent het waard om gelukkig te zijn!!