Relaties
alle pijlers
Liefdesverdriet
woensdag 15 augustus 2018 om 21:26
36 jaar en voor het eerst in mijn leven liefdesverdriet. En wat is dat verschrikkelijk zeg, ik wist niet dat dat zo'n pijn deed. Ik krijg geen hap door mijn keel, kan elk moment op de dag in huilen uitbarsten, alle symptomen zijn er.
Mijn vriend heeft van de een op andere dag gezegd dat hij moet nadenken en dingen op een rij moet zetten voordat hij kan beslissen of hij met mij verder kan.
En nu een emotionele rollercoaster. Ik ben er van overtuigt dat wat wij hadden echt was en heel intens. Iets wat hij verschillende malen naar mij heeft genoemd dat hij niet wist wat hem overkwam en dat hij emoties en gevoelens heeft die hij nooit eerder heeft ervaren. En ook nu laat hij merken verdrietig te zijn.
Maar goed feit is nu dat hij ineens zegt zijn ex nog niet verwerkt te hebben (waar hij weinig positief over heeft gepraat in de 10 maanden die ik hem ken) en hij het mij niet kan aandoen als zij nog tussen ons in staat in zijn hoofd. Hier is maanden geen sprake van geweest en nu ineens wel. Persoonlijk denk ik dat hij bang is voor wat ik in hem losmaak. Ik heb, zoals hij zelf zegt, deurtjes bij hem geopend waardoor hij dichter bij zijn gevoel komt, die al zeker 30 jaar gesloten waren. En deze stap terug, de situatie met zijn ex is veilig. Daar kon hij zijn gevoelens grotendeels afsluiten, want hij wist nooit wanneer ze weer hun relatie zou eindigen (is meerdere malen gebeurd). Hij is niet terug naar ex, dat is ook niet zijn instantie, maar moet onderzoeken wat hij nog voelt voor ex, zoals hij zegt.
Ik weet dat een pauze niet vaak goed afloopt, in de zin dat we weer bij elkaar gaan komen. Dus wie kan me opbeuren, wie heeft tips, wie geeft me een schop onder mijn kont en wie heeft er hoopvolle ervaringen?
Mijn vriend heeft van de een op andere dag gezegd dat hij moet nadenken en dingen op een rij moet zetten voordat hij kan beslissen of hij met mij verder kan.
En nu een emotionele rollercoaster. Ik ben er van overtuigt dat wat wij hadden echt was en heel intens. Iets wat hij verschillende malen naar mij heeft genoemd dat hij niet wist wat hem overkwam en dat hij emoties en gevoelens heeft die hij nooit eerder heeft ervaren. En ook nu laat hij merken verdrietig te zijn.
Maar goed feit is nu dat hij ineens zegt zijn ex nog niet verwerkt te hebben (waar hij weinig positief over heeft gepraat in de 10 maanden die ik hem ken) en hij het mij niet kan aandoen als zij nog tussen ons in staat in zijn hoofd. Hier is maanden geen sprake van geweest en nu ineens wel. Persoonlijk denk ik dat hij bang is voor wat ik in hem losmaak. Ik heb, zoals hij zelf zegt, deurtjes bij hem geopend waardoor hij dichter bij zijn gevoel komt, die al zeker 30 jaar gesloten waren. En deze stap terug, de situatie met zijn ex is veilig. Daar kon hij zijn gevoelens grotendeels afsluiten, want hij wist nooit wanneer ze weer hun relatie zou eindigen (is meerdere malen gebeurd). Hij is niet terug naar ex, dat is ook niet zijn instantie, maar moet onderzoeken wat hij nog voelt voor ex, zoals hij zegt.
Ik weet dat een pauze niet vaak goed afloopt, in de zin dat we weer bij elkaar gaan komen. Dus wie kan me opbeuren, wie heeft tips, wie geeft me een schop onder mijn kont en wie heeft er hoopvolle ervaringen?
zaterdag 25 augustus 2018 om 23:47
Ik denk eerder dat je de belangstelling die er wel is dan gewoon niet opmerkt.
zondag 26 augustus 2018 om 11:15
Kijk dat scheelt dan weer dat je alleen bent. Je huis wordt weer eens even goed schoongemaakt, maar pfff wat zijn de ochtenden moeilijk zeg. Hoe fijn is het als je wakker wordt en iemand kijkt je lachend aan, waar je vervolgens lekker tegen aan kan kruipen. Dat is wat ik echt mis, het lichamelijk contact en niet eens zozeer in de vorm van seks, maar gewoon lekker wegkruipen tegen hem. En natuurlijk het gevoel dat er iemand altijd voor je is....
Ik gebruik dit ook maar als een soort dagboek om mijn gedachten weg te schrijven....
Ik gebruik dit ook maar als een soort dagboek om mijn gedachten weg te schrijven....
zondag 26 augustus 2018 om 12:42
Ja, zeker doe ik dat. In positieve en negatieve zin trouwens. Maar ik zie dat als een leerproces. Ik krijg daardoor veel helderder wat ik wil van een relatie, wat de musts zijn, waarop ik wel toegevingen wil doen en wat ik blijkbaar niet zo belangrijk vind.
Dat gevoel dat ik het nooit meer zo met iemand anders ga krijgen herken ik wel. Maar generaties mensen hebben hun geliefde verloren door scheiding of overlijden en hebben daarna opnieuw het geluk gevonden. Misschien niet hetzelfde, maar anders hoeft niet slechter te zijn.
zondag 26 augustus 2018 om 13:39
Beste Soumis,Soumis schreef: ↑15-08-2018 21:2636 jaar en voor het eerst in mijn leven liefdesverdriet. En wat is dat verschrikkelijk zeg, ik wist niet dat dat zo'n pijn deed. Ik krijg geen hap door mijn keel, kan elk moment op de dag in huilen uitbarsten, alle symptomen zijn er.
Mijn vriend heeft van de een op andere dag gezegd dat hij moet nadenken en dingen op een rij moet zetten voordat hij kan beslissen of hij met mij verder kan.
En nu een emotionele rollercoaster. Ik ben er van overtuigt dat wat wij hadden echt was en heel intens. Iets wat hij verschillende malen naar mij heeft genoemd dat hij niet wist wat hem overkwam en dat hij emoties en gevoelens heeft die hij nooit eerder heeft ervaren. En ook nu laat hij merken verdrietig te zijn.
Maar goed feit is nu dat hij ineens zegt zijn ex nog niet verwerkt te hebben (waar hij weinig positief over heeft gepraat in de 10 maanden die ik hem ken) en hij het mij niet kan aandoen als zij nog tussen ons in staat in zijn hoofd. Hier is maanden geen sprake van geweest en nu ineens wel. Persoonlijk denk ik dat hij bang is voor wat ik in hem losmaak. Ik heb, zoals hij zelf zegt, deurtjes bij hem geopend waardoor hij dichter bij zijn gevoel komt, die al zeker 30 jaar gesloten waren. En deze stap terug, de situatie met zijn ex is veilig. Daar kon hij zijn gevoelens grotendeels afsluiten, want hij wist nooit wanneer ze weer hun relatie zou eindigen (is meerdere malen gebeurd). Hij is niet terug naar ex, dat is ook niet zijn instantie, maar moet onderzoeken wat hij nog voelt voor ex, zoals hij zegt.
Ik weet dat een pauze niet vaak goed afloopt, in de zin dat we weer bij elkaar gaan komen. Dus wie kan me opbeuren, wie heeft tips, wie geeft me een schop onder mijn kont en wie heeft er hoopvolle ervaringen?
Ik kwam op dit forum omdat ik een klein beetje door hetzelfde ga. Ik heb alleen geen kinderen en ben 29jaar maar ik geloof dat we allebei rond dezelfde tijd iets hebben moeten loslaten wat we eigenlijk helemaal niet los willen laten. Iets waarvan we dachten dat wat we hadden, goed was. En wat hard komt die klap dan aan! Ik begrijp je gevoel dus heel goed, ik begrijp ook de wisselingen in gemoedstoestand, het peinzen, de machteloosheid, het gemis en vooral de lege weekenden. Mijn weekend is nu net zo. Als ik het juiste advies voor je had dan had ik die ook op mezelf toegepast, maar helaas kan ook ik niet meer zeggen dan focussen op jezelf en het tijd geven. Doe de dingen die jou helpen wat meer rust te geven in je hoofd. Ik kan me voorstellen dat er een hoop dingen zijn die je nu niet wil horen. Je wil niet denken aan een ander, die misschien wel beter is. En dat hoeft ook niet. Probeer alsjeblieft niet dezelfde fout te maken als ik, het analyseren en uitpluizen van zijn denkwijze en gedrag. Je bent nu zo ontzettend bezig met zijn situatie en zijn gedachten en gedrag. Geef jezelf een beetje controle terug. Dat begint met dingen voor jezelf doen. Geef jezelf tijd en rust. En ik weet hoe ontzettend lastig dat is. Liefdesverdriet is killing. Dus als ik vanavond weer alleen op de bank zit dan proost ik een wijntje op jou. Op dat we hier uit komen!
zondag 26 augustus 2018 om 14:37
Lieve Elisabeth, eerst een knuffel 
Het is kut he, een onwerkelijke situatie.
Wat een lieve woorden zeg je, dankjewel! Het analyseren is wel een beetje over, los van dat ik blijf vinden dat hij een manipulerende ex heeft en maar niet kan begrijpen dat hij dat gevoelsmatig niet kan afsluiten. Maar spreek dat niet meer naar hem uit. Heb dat alleen de eerste week gedaan.
Ik voel me inmiddels wel sterker, alleen het verdriet is nog niks minder. Heb 1 dag in ruim 2 weken niet gehuild. Ik kleed me leuk aan als ik naar buiten ga, eet inmiddels weer redelijk normaal, maar het gemis blijft ja.
Een andere man moet ik niet aan denken, zou voelen als vreemdgaan. Tuurlijk is de aandacht Fijn, maar echt fysiek contact met een andere man, nee daar ben ik zeker nog niet klaar voor.
Geniet lekker van je wijntje! Neem ik een kop thee op jou (ben aan het werk) en op fluttershy en op kliefje!!!
En als je de behoefte Heb, schrijf hier lekker van je af!
Het is kut he, een onwerkelijke situatie.
Wat een lieve woorden zeg je, dankjewel! Het analyseren is wel een beetje over, los van dat ik blijf vinden dat hij een manipulerende ex heeft en maar niet kan begrijpen dat hij dat gevoelsmatig niet kan afsluiten. Maar spreek dat niet meer naar hem uit. Heb dat alleen de eerste week gedaan.
Ik voel me inmiddels wel sterker, alleen het verdriet is nog niks minder. Heb 1 dag in ruim 2 weken niet gehuild. Ik kleed me leuk aan als ik naar buiten ga, eet inmiddels weer redelijk normaal, maar het gemis blijft ja.
Een andere man moet ik niet aan denken, zou voelen als vreemdgaan. Tuurlijk is de aandacht Fijn, maar echt fysiek contact met een andere man, nee daar ben ik zeker nog niet klaar voor.
Geniet lekker van je wijntje! Neem ik een kop thee op jou (ben aan het werk) en op fluttershy en op kliefje!!!
En als je de behoefte Heb, schrijf hier lekker van je af!
zondag 26 augustus 2018 om 14:41
Dat vind ik een hele mooie uitspraak, die ga ik onthouden!!fluttershy schreef: ↑26-08-2018 12:42Misschien niet hetzelfde, maar anders hoeft niet slechter te zijn.
Ik dacht dat ik kon flierefluiten, beetje hier proeven en daar proeven. Heb ik vorig jaar wel een beetje gedaan, maar werd daar toch ook niet gelukkig van.
Ik voelde me al heel lang alleen in mijn relatie, dus had en heb ook echt de behoefte om iets op te bouwen met iemand. Ben denk toch wel een beetje een romanticus....
Kliefje gezellig, gaan we zuid Holland onveilig maken!!!
zondag 26 augustus 2018 om 14:52
Het gevoel van sterker worden maar het verdriet blijven houden en gemis hebben.. dat heb ik ook heel sterk! Lastig is dat he! Ik ben vooral zoekende hoe ik meer rust ga krijgen. Ik zit nog een beetje in dat analyseren gedeelte. Heb het idee dat hij vooral met zijn hoofd denkt en niet zijn gevoel, dat is heel lastig. Maar bovenalles mis ik hem zo ontzettend veel. Ik doe er alles aan om hem dat niet te sturen. Kost veel energie! Veel succes met Werken! Is een goede afleiding!Soumis schreef: ↑26-08-2018 14:37Lieve Elisabeth, eerst een knuffel
Het is kut he, een onwerkelijke situatie.
Wat een lieve woorden zeg je, dankjewel! Het analyseren is wel een beetje over, los van dat ik blijf vinden dat hij een manipulerende ex heeft en maar niet kan begrijpen dat hij dat gevoelsmatig niet kan afsluiten. Maar spreek dat niet meer naar hem uit. Heb dat alleen de eerste week gedaan.
Ik voel me inmiddels wel sterker, alleen het verdriet is nog niks minder. Heb 1 dag in ruim 2 weken niet gehuild. Ik kleed me leuk aan als ik naar buiten ga, eet inmiddels weer redelijk normaal, maar het gemis blijft ja.
Een andere man moet ik niet aan denken, zou voelen als vreemdgaan. Tuurlijk is de aandacht Fijn, maar echt fysiek contact met een andere man, nee daar ben ik zeker nog niet klaar voor.
Geniet lekker van je wijntje! Neem ik een kop thee op jou (ben aan het werk) en op fluttershy en op kliefje!!!
En als je de behoefte Heb, schrijf hier lekker van je af!
zondag 26 augustus 2018 om 16:48
Ik denk dat het analyseren ook wel een beetje blijft. Dat heb ik ook nog wel. Maar door een goed gesprek afgelopen week snap ik het iets meer.Elisabeth89 schreef: ↑26-08-2018 14:52Het gevoel van sterker worden maar het verdriet blijven houden en gemis hebben.. dat heb ik ook heel sterk! Lastig is dat he! Ik ben vooral zoekende hoe ik meer rust ga krijgen. Ik zit nog een beetje in dat analyseren gedeelte. Heb het idee dat hij vooral met zijn hoofd denkt en niet zijn gevoel, dat is heel lastig. Maar bovenalles mis ik hem zo ontzettend veel. Ik doe er alles aan om hem dat niet te sturen. Kost veel energie! Veel succes met Werken! Is een goede afleiding!
Ik herken heel erg het hoofdgedeelte. Zo zie ik het bij mij ook. Met mij samen heeft hij heel erg in zijn gevoel geleefd en ineens is hij in de ratio gekomen en op basis daarvan beslissingen genomen. (Zitten we toch weer te analyseren
)Heb je nog wel contact?
Wij appen wel en bellen soms. Toevallig gister gezegd dat ik hem mis over de app, maar dat doe ik niet dagelijks.
maandag 27 augustus 2018 om 12:04
Zo heb even een terugslag vandaag. Vanmorgen weer zo ontzettend gehuild. Ik begin nu toch te twijfelen of ik het contact niet (tijdelijk) moet stoppen. Vraag geen advies hoor, want weet dat iedereen zal zeggen meteen doen. Het zijn mijn overpeinzingen, weet even niet meer wat het beste is voor mezelf.
Maar goed zometeen een tweede sollicitatiegesprek bij een bedrijf waar ij donderdag mijn eerste gesprek heb gehad. Dus als ik me ergens voor moet opladen is dat het wel.
Tranen zijn weg, jurkje en hakken zijn aan. Vol zelfvertrouwen er heen
Maar goed zometeen een tweede sollicitatiegesprek bij een bedrijf waar ij donderdag mijn eerste gesprek heb gehad. Dus als ik me ergens voor moet opladen is dat het wel.
Tranen zijn weg, jurkje en hakken zijn aan. Vol zelfvertrouwen er heen
maandag 27 augustus 2018 om 20:48
ratio en emoties zijn geen gescheiden entiteiten. Het 1 bestaat niet zonder het ander en ze gaan altijd samenSoumis schreef: ↑26-08-2018 16:48Ik denk dat het analyseren ook wel een beetje blijft. Dat heb ik ook nog wel. Maar door een goed gesprek afgelopen week snap ik het iets meer.
Ik herken heel erg het hoofdgedeelte. Zo zie ik het bij mij ook. Met mij samen heeft hij heel erg in zijn gevoel geleefd en ineens is hij in de ratio gekomen en op basis daarvan beslissingen genomen. (Zitten we toch weer te analyseren
Heb je nog wel contact?
Wij appen wel en bellen soms. Toevallig gister gezegd dat ik hem mis over de app, maar dat doe ik niet dagelijks.
maandag 27 augustus 2018 om 21:36
Hmm ja heb je wel gelijk in. Maar ik denk wel dat je er voor kan kiezen om het een meer te volgen dan het het ander.
Ik heb altijd heel erg gedaan zoals het hoort. Mij veel aangepast. En ik heb nu wel bewust de keuze gemaakt om meer mijn gevoel te volgen.
Als ik naar hem kijk, zat hij net verstand in zijn relatie met zijn ex (nadat ze voor de tweede keer weer met hem verder wilde). Hij heeft zich toen niet meer volledig opengesteld. Tuurlijk zal er ook gevoel hebben gezeten, maar verstandelijk heeft hij besloten zich niet meer helemaal te geven.
Bij mij is er hij er vol ingegaan met zijn gevoel. Heeft zijn gevoel gevolgd in alles wat hij uitsprak naar mij. Heeft hij ook letterlijk tegen mij gezegd.
Maar klopt het een zal het ander niet volledig uitschakelen.
maandag 27 augustus 2018 om 21:38
Hmm kan het niet helemaal peilen. Eerste gesprek ging ik met een lekkerder gevoel weg. Ik zou het heel graag willen, maar vraag me af of ik mezelf goed heb geprofileerd.
Is ook een heel andere baan. Wel in de zorg, maar wel op een ander niveau. Dus heb de ervaring niet, maar goed ze wilden me wel op gesprek. Ik wacht in spanning af.
maandag 27 augustus 2018 om 21:40
dinsdag 28 augustus 2018 om 01:52
Ik moet toch even kwijt dat ik het knap vind hoe je je hier allemaal doorheen slaat. Er is veel van je afgenomen dat een diepe emotionele betekenis voor je had en die sollicitaties (waar je onder normale omstandigheden je handen aan hebt) doe je gewoon, naast het zorgen voor twee kleine kinderen en je werk. Soms gaat afscheid van iemand nemen beter als het een wat meer geleidelijk proces is. Prima toch?
dinsdag 28 augustus 2018 om 07:04
Wat een lieve woorden Antoon, dankjewel, krijg er tranen van in mijn ogen. 
Heb echt een ongelofelijke terugval in mijn verdriet, waardoor ik de positieve dingen niet zo goed kan zien. Als ik aangenomen zou worden zou dat wel even een flinke boost geven. Dus soms goed om even te lezen.
Weet je dat ik normaal best heel nuchter ben, dus herken mezelf ook niet zo goed nu.
Heb echt een ongelofelijke terugval in mijn verdriet, waardoor ik de positieve dingen niet zo goed kan zien. Als ik aangenomen zou worden zou dat wel even een flinke boost geven. Dus soms goed om even te lezen.
Weet je dat ik normaal best heel nuchter ben, dus herken mezelf ook niet zo goed nu.
dinsdag 28 augustus 2018 om 09:34
Hoi Soumis, ik zit met hetzelfde probleem.. Onze relatie ging al een tijdje niet best, maar toch had ik dit eigenlijk niet zien aankomen omdat we qua gevoelens altijd wel open zijn geweest naar elkaar. Het doet zo ontzettend veel pijn, ik mis hem zo hard dat het fysiek zelfs pijn doet. Wat mijn pijn iets of wat verzacht is de gedachte dat mijn vriend niet altijd goed voor mij is geweest. Maar toch, als je van iemand houdt gaan die gevoelens niet zomaar weg. Hij zegt ook dat hij het allemaal niet weet, dat hij eigenlijk al lange tijd ongelukkig is met zichzelf en daarom mij ook niet meer gelukkig kan maken.
Wij hebben gisteren wel nog afgesproken, ik heb een tekst geschreven om mijn gevoelens op een rij te zetten en heb hem die voorgelezen, hij heeft de hele tijd dat ik aan het lezen was zitten huilen. Zegt dat hij me mist en van me houdt, maar nu geen beslissingen kan nemen. Volgende week wilt hij wel terug opnieuw afspreken.
Een deel in mij zegt "laat hem gaan, je bent beter af zonder hem", maar het andere deel wilt niets liever dat alles terug in orde komt.
Het is ook ontzettend moeilijk om iemand los te laten die "het nog niet weet", daar door blijft dat kleine sprankeltje hoop wel nog aanwezig.
Ik probeer het nu ook te laten rusten, zelf geen contact met hem op te zoeken, hoe moeilijk dat ook is. De avonden zijn het moeilijkste, dan geraak ik weer overmand door alle waarom-vragen. Ik moet slaappillen nemen om überhaupt te kunnen slapen. Qua eten ben ik op een week 4kg afgevallen, eet sinds gisteren wel terug een beetje meer maar heb nog steeds geen eetlust, ik verplicht mezelf wel omdat ik anders gewoon niet overeind zou houden.
Wij hebben gisteren wel nog afgesproken, ik heb een tekst geschreven om mijn gevoelens op een rij te zetten en heb hem die voorgelezen, hij heeft de hele tijd dat ik aan het lezen was zitten huilen. Zegt dat hij me mist en van me houdt, maar nu geen beslissingen kan nemen. Volgende week wilt hij wel terug opnieuw afspreken.
Een deel in mij zegt "laat hem gaan, je bent beter af zonder hem", maar het andere deel wilt niets liever dat alles terug in orde komt.
Het is ook ontzettend moeilijk om iemand los te laten die "het nog niet weet", daar door blijft dat kleine sprankeltje hoop wel nog aanwezig.
Ik probeer het nu ook te laten rusten, zelf geen contact met hem op te zoeken, hoe moeilijk dat ook is. De avonden zijn het moeilijkste, dan geraak ik weer overmand door alle waarom-vragen. Ik moet slaappillen nemen om überhaupt te kunnen slapen. Qua eten ben ik op een week 4kg afgevallen, eet sinds gisteren wel terug een beetje meer maar heb nog steeds geen eetlust, ik verplicht mezelf wel omdat ik anders gewoon niet overeind zou houden.
dinsdag 28 augustus 2018 om 10:35
@rememberwhen @Soumis,
Hai Lieverds!
Hier nog een dame met liefdesverdriet.. Mijn vriend gaf van de een op de andere dag aan dat hij twijfelde maar de manier waarop hij vervolgens met mij omging liet daar niets van zien. We hebben elkaar nog een paar dagen gezien waarop ik zei dat ik dat erg lastig vond.
Hoe kan je immers nog zoveel lol hebben en gezelligheid met z'n tweeën als de ander het eigenlijk niet meer ziet zitten? Dat deed mij heel erg pijn en toen hebben we besloten een break te nemen (waar wij eigenlijk allebei niet in geloven) tot en met morgen. Nu hebben we elkaar zondag gezien en is heeft hij het uitgemaakt.
Ik herken jullie pijn zo ontzettend goed, het huilen, de slapeloze nachten, de dromen van het toch bij elkaar zijn en de nachtmerrie waar je vervolgens in wakker wordt. Het doet zo'n ontzettende pijn.
Het enige beetje advies dat ik jullie kan geven is praat erover met zoveel mogelijk mensen. Ik heb dat gister gedaan (en dit is eigenlijk pas de officiële dag 2) en het doet me al zo veel goeds. Je ziet dat mensen voor je klaar staan en er voor je willen zijn en pak die hulp met beide handen aan.
Denk ook aan de dingen die je wel miste bij je ex-partner, en wat je wel zou willen bij een ander, vast niet alles kan leuk zijn geweest bij diegene ook al denk je nu van wel.. Geloof me, ik typ dit hele verhaaltje ook met stromende tranen dus het is makkelijker gezegd dan gedaan maar we komen er wel. Je weet niet hoe lang het gaat duren, of het goedkomt (en denk vooral aan of jij dit wel echt 1000% zeker wilt, want hoe vaak gaat hij nog twijfelen? Hoe vaak moet je nog een rollercoaster van pijn door omdat iemand niet lekker in zijn vel zit? Wil je jezelf dat wel aandoen??!)
Dat zijn vragen die ik mezelf stel. Het is een langer bericht geworden dan ik had verwacht en zoals ik al eerder zei, makkelijker gezegd dan gedaan maar het zou ons moeten helpen! Sterkte lieverds, ik hoop voor jullie en mijzelf dat er snel een einde aan deze extreme pijn komt
Hai Lieverds!
Hier nog een dame met liefdesverdriet.. Mijn vriend gaf van de een op de andere dag aan dat hij twijfelde maar de manier waarop hij vervolgens met mij omging liet daar niets van zien. We hebben elkaar nog een paar dagen gezien waarop ik zei dat ik dat erg lastig vond.
Hoe kan je immers nog zoveel lol hebben en gezelligheid met z'n tweeën als de ander het eigenlijk niet meer ziet zitten? Dat deed mij heel erg pijn en toen hebben we besloten een break te nemen (waar wij eigenlijk allebei niet in geloven) tot en met morgen. Nu hebben we elkaar zondag gezien en is heeft hij het uitgemaakt.
Ik herken jullie pijn zo ontzettend goed, het huilen, de slapeloze nachten, de dromen van het toch bij elkaar zijn en de nachtmerrie waar je vervolgens in wakker wordt. Het doet zo'n ontzettende pijn.
Het enige beetje advies dat ik jullie kan geven is praat erover met zoveel mogelijk mensen. Ik heb dat gister gedaan (en dit is eigenlijk pas de officiële dag 2) en het doet me al zo veel goeds. Je ziet dat mensen voor je klaar staan en er voor je willen zijn en pak die hulp met beide handen aan.
Denk ook aan de dingen die je wel miste bij je ex-partner, en wat je wel zou willen bij een ander, vast niet alles kan leuk zijn geweest bij diegene ook al denk je nu van wel.. Geloof me, ik typ dit hele verhaaltje ook met stromende tranen dus het is makkelijker gezegd dan gedaan maar we komen er wel. Je weet niet hoe lang het gaat duren, of het goedkomt (en denk vooral aan of jij dit wel echt 1000% zeker wilt, want hoe vaak gaat hij nog twijfelen? Hoe vaak moet je nog een rollercoaster van pijn door omdat iemand niet lekker in zijn vel zit? Wil je jezelf dat wel aandoen??!)
Dat zijn vragen die ik mezelf stel. Het is een langer bericht geworden dan ik had verwacht en zoals ik al eerder zei, makkelijker gezegd dan gedaan maar het zou ons moeten helpen! Sterkte lieverds, ik hoop voor jullie en mijzelf dat er snel een einde aan deze extreme pijn komt
dinsdag 28 augustus 2018 om 16:58
Hier ook. Ik ben na 2,5 jaar (met wel wat ups en downs, we zijn allebei de makkelijkste niet, maar ik vind vooral hem een oester) een paar weken geleden 'gedumpt'. Het lijkt momenteel eerder meer verdriet te geven dan minder. Allerlei herinneringen, gepieker.
Ik vind het ook vetdomd lastig, zo eind dertig. Ik had zo graag samen iets opgebouwd, maar dat leek niet van twee kanten te komen, ook al had hij het over emotionele afstand.
Konden we de tijd maar een stuk vooruitzetten.
Ik vind het ook vetdomd lastig, zo eind dertig. Ik had zo graag samen iets opgebouwd, maar dat leek niet van twee kanten te komen, ook al had hij het over emotionele afstand.
Konden we de tijd maar een stuk vooruitzetten.
dinsdag 28 augustus 2018 om 17:29
Acht sterkte @Louderlove en coolpack2!
Ik vind het jammer te lezen dat er zoveel lotgenoten zijn, maar haal er ergens ook wel steun uit. Vandaag gaat het eigenlijk al iets beter, ben vanmorgen met een rot gevoel opgestaan, maar heb (nog) niet gehuild. Ook al wat meer gegeten, dus heb ook terug wat energie.
(Ex-)vriend daarentegen is vandaag compleet van de radar verdwenen, zijn vrienden en familie maken zich zorgen. Hij is totaal onbereikbaar, denk ook niet dat hij bereikt wilt worden. Hij had gisteren tijdens ons gesprek wel gezegd dat hij er een tijdje op zijn eentje op uit zou gaan (heeft hij wel eens vaker gedaan), maar het feit dat hij op dit moment mentaal niet heel goed is baart me wel zorgen.
Ben benieuwd of ik morgen nog wat ga horen van hem.
Ik vind het jammer te lezen dat er zoveel lotgenoten zijn, maar haal er ergens ook wel steun uit. Vandaag gaat het eigenlijk al iets beter, ben vanmorgen met een rot gevoel opgestaan, maar heb (nog) niet gehuild. Ook al wat meer gegeten, dus heb ook terug wat energie.
(Ex-)vriend daarentegen is vandaag compleet van de radar verdwenen, zijn vrienden en familie maken zich zorgen. Hij is totaal onbereikbaar, denk ook niet dat hij bereikt wilt worden. Hij had gisteren tijdens ons gesprek wel gezegd dat hij er een tijdje op zijn eentje op uit zou gaan (heeft hij wel eens vaker gedaan), maar het feit dat hij op dit moment mentaal niet heel goed is baart me wel zorgen.
Ben benieuwd of ik morgen nog wat ga horen van hem.