Relaties
alle pijlers
Liefdesverdriet
woensdag 15 augustus 2018 om 21:26
36 jaar en voor het eerst in mijn leven liefdesverdriet. En wat is dat verschrikkelijk zeg, ik wist niet dat dat zo'n pijn deed. Ik krijg geen hap door mijn keel, kan elk moment op de dag in huilen uitbarsten, alle symptomen zijn er.
Mijn vriend heeft van de een op andere dag gezegd dat hij moet nadenken en dingen op een rij moet zetten voordat hij kan beslissen of hij met mij verder kan.
En nu een emotionele rollercoaster. Ik ben er van overtuigt dat wat wij hadden echt was en heel intens. Iets wat hij verschillende malen naar mij heeft genoemd dat hij niet wist wat hem overkwam en dat hij emoties en gevoelens heeft die hij nooit eerder heeft ervaren. En ook nu laat hij merken verdrietig te zijn.
Maar goed feit is nu dat hij ineens zegt zijn ex nog niet verwerkt te hebben (waar hij weinig positief over heeft gepraat in de 10 maanden die ik hem ken) en hij het mij niet kan aandoen als zij nog tussen ons in staat in zijn hoofd. Hier is maanden geen sprake van geweest en nu ineens wel. Persoonlijk denk ik dat hij bang is voor wat ik in hem losmaak. Ik heb, zoals hij zelf zegt, deurtjes bij hem geopend waardoor hij dichter bij zijn gevoel komt, die al zeker 30 jaar gesloten waren. En deze stap terug, de situatie met zijn ex is veilig. Daar kon hij zijn gevoelens grotendeels afsluiten, want hij wist nooit wanneer ze weer hun relatie zou eindigen (is meerdere malen gebeurd). Hij is niet terug naar ex, dat is ook niet zijn instantie, maar moet onderzoeken wat hij nog voelt voor ex, zoals hij zegt.
Ik weet dat een pauze niet vaak goed afloopt, in de zin dat we weer bij elkaar gaan komen. Dus wie kan me opbeuren, wie heeft tips, wie geeft me een schop onder mijn kont en wie heeft er hoopvolle ervaringen?
Mijn vriend heeft van de een op andere dag gezegd dat hij moet nadenken en dingen op een rij moet zetten voordat hij kan beslissen of hij met mij verder kan.
En nu een emotionele rollercoaster. Ik ben er van overtuigt dat wat wij hadden echt was en heel intens. Iets wat hij verschillende malen naar mij heeft genoemd dat hij niet wist wat hem overkwam en dat hij emoties en gevoelens heeft die hij nooit eerder heeft ervaren. En ook nu laat hij merken verdrietig te zijn.
Maar goed feit is nu dat hij ineens zegt zijn ex nog niet verwerkt te hebben (waar hij weinig positief over heeft gepraat in de 10 maanden die ik hem ken) en hij het mij niet kan aandoen als zij nog tussen ons in staat in zijn hoofd. Hier is maanden geen sprake van geweest en nu ineens wel. Persoonlijk denk ik dat hij bang is voor wat ik in hem losmaak. Ik heb, zoals hij zelf zegt, deurtjes bij hem geopend waardoor hij dichter bij zijn gevoel komt, die al zeker 30 jaar gesloten waren. En deze stap terug, de situatie met zijn ex is veilig. Daar kon hij zijn gevoelens grotendeels afsluiten, want hij wist nooit wanneer ze weer hun relatie zou eindigen (is meerdere malen gebeurd). Hij is niet terug naar ex, dat is ook niet zijn instantie, maar moet onderzoeken wat hij nog voelt voor ex, zoals hij zegt.
Ik weet dat een pauze niet vaak goed afloopt, in de zin dat we weer bij elkaar gaan komen. Dus wie kan me opbeuren, wie heeft tips, wie geeft me een schop onder mijn kont en wie heeft er hoopvolle ervaringen?
woensdag 29 augustus 2018 om 21:29
Oké, ik las ergens in bet topic dat je iets schreef als dat hij nou niet echt positief over haar sprak, en dan ineens dit.Soumis schreef: ↑29-08-2018 16:41Coolpack, de exen waren echt geen groot onderwerp van gesprek hoor. En al helemaal geen bindmiddel! Maar we hadden beiden nog met een ex te maken omdat we beiden kinderen hebben met een ex. Dus deze exen zouden sowieso in ons leven blijven. En dat merkte ik ook, omdat zijn ex hem vrij regelmatig appte en dan zag ik dus ook zijn reactie op de inhoud van de app. En ja dan komt het wel eens ter sprake. Ook omdat we bij elkaar bepaalde dingen vonden die we in onze vorige relatie hadden gemist, dan spreek je dat wel eens uit.
Maar er werd zeker niet vergeleken of exen zwart gemaakt.
Contact ivm kind(eren) is natuurlijk logisch
woensdag 29 augustus 2018 om 22:03
je kan iemand ook nooit volledig begrijpen denk ikSoumis schreef: ↑29-08-2018 16:46Ik zie hem zeker niet als slachtoffer van zijn ex. En ik neem hem zeker serieus in zijn gevoelens nu. Daar hebben we vorige week een heel mooi en open gesprek over gehad. Zijn ex is wie zij is. Hij is degene die daar op een bepaalde manier mee omgaat. Dat is wat hij doet en hij maakt de keuzes daarin. Ik zie hem niet als weerloos persoon, maar als een volwassen man die zijn keuzes maak.
Die begrijp ik alleen niet allemaal, maar dat betekent niet dat ik hem niet serieus neem. En ik moet het misschien ook wel niet allemaal willen begrijpen en ik heb er ook geen enkele invloed op, dat punt van besef heb ik inmiddels wel bereikt hoor.
woensdag 29 augustus 2018 om 22:22
Op welke manier vind je dat?
Hun kinderen zijn inmiddels volwassen, maar rond de 20 en thuiswonend, dus zeker en ook heel normaal dat daar nog wel contact over is.
Ik zou ook nooit vinden dat dat niet moet kunnen.
donderdag 30 augustus 2018 om 08:27
Nou ja, stomweg dat ze dus in zijn leven blijft. Dat gaat toch over 'de' ex, of niet? Dan zou ik met dit gegeven toch eerder afhaken. Vergelijk het topic over een man die verliefd is op collega. Degenen die daar met dezelfde ervaring schrijven en waarbij het is goedgekomen geven volgens mij allemaal aan dat er ander werk gezocht is, dus het lijntje kon worden doorgesneden. De man van die TO zegt geen ander werk te kunnen of willen zoeken, tja, dat maakt het verhaal aanzienlijk ingewikkelder. Dat vind ik dus ook als er een lijntje is (en terecht natuurlijk) vanwege kinderen.
donderdag 30 augustus 2018 om 17:56
Gefeliciteerd met je nieuwe baan Soumis, fijn dat je toch een lichtpuntje in deze ellende hebt.
Mijn ex is inmiddels boven water, hij is inderdaad naar de kust gegaan. De afgelopen twee dagen zijn eigenlijk goed gegaan, maar vandaag toch weer even een huilbui gehad. Het overviel me toen ik de was aan het wegleggen was en nog een hemd van hem in mijn kleerkast tegenkwam. Zijn geur zit er nog in.
Gisteren naar een feest geweest, was wel leuk, maar tegen het einde van de avond drong hij toch weer mijn gedachten binnen en lukte het niet meer om plezier te maken. Ik kwam op dat feest ook zijn nicht tegen, ze was al op de hoogte van onze breuk en had niet veel goeds over hem te vertellen. Dat heeft me toch wel weer een beetje met mijn voeten op de grond gezet, als zelfs zijn eigen familie zegt dat ik beter af ben zonder hem.
Ik heb vandaag ook de beslissing genomen om hem op alle sociale media te blokkeren, gewoon voor een paar dagen. Maakt het voor mij wel makkelijker om geen contact op te zoeken, anders zit ik toch maar continu te kijken wanneer hij online is.
Mijn ex is inmiddels boven water, hij is inderdaad naar de kust gegaan. De afgelopen twee dagen zijn eigenlijk goed gegaan, maar vandaag toch weer even een huilbui gehad. Het overviel me toen ik de was aan het wegleggen was en nog een hemd van hem in mijn kleerkast tegenkwam. Zijn geur zit er nog in.
Gisteren naar een feest geweest, was wel leuk, maar tegen het einde van de avond drong hij toch weer mijn gedachten binnen en lukte het niet meer om plezier te maken. Ik kwam op dat feest ook zijn nicht tegen, ze was al op de hoogte van onze breuk en had niet veel goeds over hem te vertellen. Dat heeft me toch wel weer een beetje met mijn voeten op de grond gezet, als zelfs zijn eigen familie zegt dat ik beter af ben zonder hem.
Ik heb vandaag ook de beslissing genomen om hem op alle sociale media te blokkeren, gewoon voor een paar dagen. Maakt het voor mij wel makkelijker om geen contact op te zoeken, anders zit ik toch maar continu te kijken wanneer hij online is.
vrijdag 31 augustus 2018 om 10:11
Ik denk dat ik wel weet waar bij hem de twijfels vandaan komen en dat is gewoon heel erg k*t. Hij zit met zichzelf in de knoop en ik weet niet of het nou beter zo is of niet.
Vandaag vind ik van niet, ik zit nu op werk, teruggetrokken op de wc en ik wil heel graag heel erg hard huilen. Bah wat is dit gevoel ontzettend kut.
Kom ik hier überhaupt ooit overheen? Ik wil absoluut niet dat hij verdergaat met zn leven (is dat heel erg egoïstisch?) ik wil gewoon dat hij mij opbelt en zegt dat ie me terugwilt
Vandaag vind ik van niet, ik zit nu op werk, teruggetrokken op de wc en ik wil heel graag heel erg hard huilen. Bah wat is dit gevoel ontzettend kut.
Kom ik hier überhaupt ooit overheen? Ik wil absoluut niet dat hij verdergaat met zn leven (is dat heel erg egoïstisch?) ik wil gewoon dat hij mij opbelt en zegt dat ie me terugwilt
vrijdag 31 augustus 2018 om 10:53
Ik snap wat je bedoelt coolpack. Ja dit ging over 'de' ex. Ik zou eerlijk gezegd een ander precies hetzelfde adviseren als jij. Misschien ben ik heel naïef, hoewel ik er echt niet vanuit ga dat hij sowieso bij mij terugkomt en hij een streep kan zetten onder alles wat er speelt met zijn ex.coolpack2 schreef: ↑30-08-2018 08:27Nou ja, stomweg dat ze dus in zijn leven blijft. Dat gaat toch over 'de' ex, of niet? Dan zou ik met dit gegeven toch eerder afhaken. Vergelijk het topic over een man die verliefd is op collega. Degenen die daar met dezelfde ervaring schrijven en waarbij het is goedgekomen geven volgens mij allemaal aan dat er ander werk gezocht is, dus het lijntje kon worden doorgesneden. De man van die TO zegt geen ander werk te kunnen of willen zoeken, tja, dat maakt het verhaal aanzienlijk ingewikkelder. Dat vind ik dus ook als er een lijntje is (en terecht natuurlijk) vanwege kinderen.
Maar ik weet wat hij me allemaal heeft gezegd de afgelopen maanden, ik weet hoe het heeft gevoeld, ik weet hoe het nu nog voelt. Daarbij geef ik om hem als mens en kan ik daarin ook het contact niet verbreken.
Ik ben heel hard met mijn eigen proces bezig binnen dit contact. Soms hebben we kort contact, soms luchtig contact en soms hebben we hele diepe gesprekken. Ik voel dat ik in al deze gesprekken krachtiger wordt en dingen waar ik eerst nog van slag door raakte nu kan relativeren.
Nee ik ben niet minder verdrietig en alles in me schreeuwt dat ik bij hem wil zijn. Maar ik probeer mezelf ook los te zien van waar hij nu doorheen gaat.
En daarmee gooi ik niet alle adviezen die mij hier zijn gegeven over de muur. Die hebben mij zeker tot denken gebracht en me steeds weer meer met beide benen op de grond gezet, dus dat waardeer ik heel erg.
vrijdag 31 augustus 2018 om 11:00
Die mannen ook allemaal die met zichzelf in de knoop zitten. Wanneer meld zich hier eens een liefdesverdrietige man met een vrouwelijke ex die met zichzelf in de knoop zit.LouderLove schreef: ↑31-08-2018 10:11Ik denk dat ik wel weet waar bij hem de twijfels vandaan komen en dat is gewoon heel erg k*t. Hij zit met zichzelf in de knoop en ik weet niet of het nou beter zo is of niet.
Vandaag vind ik van niet, ik zit nu op werk, teruggetrokken op de wc en ik wil heel graag heel erg hard huilen. Bah wat is dit gevoel ontzettend kut.
Kom ik hier überhaupt ooit overheen? Ik wil absoluut niet dat hij verdergaat met zn leven (is dat heel erg egoïstisch?) ik wil gewoon dat hij mij opbelt en zegt dat ie me terugwilt
Hoe bedoel je wat nu beter is of niet? Dat hij het met jou heeft gestopt? Helaas kan jij dat niet terugdraaien. Het is zijn proces. Het is aan jou de keus welke rol je daar in aanneemt. Neem je afstand, wil je wel contact houden (moet hij ook maar willen dan natuurlijk), blokkeer je hem overal etc...
Het verdriet komt en Gaat, ik was dinsdagochtend om half acht ook aan het huilen op de wc in mijn werk. Daarvoor de hele treinreis mijn tranen al proberen weg te slikken.
Maar vandaag werd ik best met een goed gevoel wakker en voel ik me weer heel sterk.
Huilen mag, het verdriet moet er ook gewoon uit. Komt alleen soms niet op handige momenten
En tuurlijk mag je dat wel eens denken, zou het alleen niet naar hem uitspreken. Ik heb het ook gedacht. Zit nu wel in de modus dat ik wil dat hij gelukkig wordt, maar dat ik niet weet of ik een rol kan en wil spelen in alle keuzes die er zijn om het geluk te volgen.
vrijdag 31 augustus 2018 om 14:26
Dat laatste jeb ik ook, inclusief de vraag of het ooit over gaat, maar rationeel weet ik dat het een faaaase is. En ik laat die hoop daar ook maar even bij horen. Ik probeer maar bij de dag te leven en ook leuke/fijne dingen te ondernemen.LouderLove schreef: ↑31-08-2018 10:11Ik denk dat ik wel weet waar bij hem de twijfels vandaan komen en dat is gewoon heel erg k*t. Hij zit met zichzelf in de knoop en ik weet niet of het nou beter zo is of niet.
Vandaag vind ik van niet, ik zit nu op werk, teruggetrokken op de wc en ik wil heel graag heel erg hard huilen. Bah wat is dit gevoel ontzettend kut.
Kom ik hier überhaupt ooit overheen? Ik wil absoluut niet dat hij verdergaat met zn leven (is dat heel erg egoïstisch?) ik wil gewoon dat hij mij opbelt en zegt dat ie me terugwilt
zondag 2 september 2018 om 12:28
@coolpack @soumis Rationeel gezien is het ook een fase, het benauwd mij alleen dat ik niet weet hoe lang de fase gaat duren. Ik mis de gezelligheid ook tussen ons en het idee dat je straks weer moet gaan daten en jezelf telkens bloot moet leggen (ook aan mannen waarmee het waarschijnlijk niks wordt) vind ik echt verschrikkelijk. Blegh..
Hij wilt heel graag vrienden blijven en ik ben erachter gekomen dat hij ook nog wel gevoelens voor mij heeft alleen het niet meer wilt. Ik weet dat hij ook zo om kan slaan en dat als ik zou veranderen op bepaalde gebieden het dan wel kan werken. Ik denk alleen niet dat ik dat kan, nog meer veranderen voor hem. Ik heb best wel wat voor hem ingeleverd en hechtte altijd ontzettend veel waarde aan zijn mening.
Op zulke momenten denk ik dat het beter is dat we uit elkaar zijn, maar zodra ik denk aan hem met een ander dan word ik gek. Totale paniek, ik wil me aanpassen, kies mij please! (niet heel healthy).
Hebben jullie ook zo'n cirkel? Dat je hoopt dat het goedkomt dan denkt aan alle issues die er nog kunnen komen/die er waren, dan beseft dat het beter is zo, dan bang zijn om alleen te blijven en niemand meer te vinden zoals hoe hij kon zijn en dan weer beseffen wat de minpunten zijn en dat het beter is zo. Die cirkel maakt mij namelijk helemaal gek.
Pfoe echt weer een lang bericht.. Hoe is het nu met jullie? Gaat het al wat beter? Ik zou gister lekker gaan stappen met vriendinnen maar op het laatste moment werd ik te bang en ben ik thuis gebleven. Het voelt ook nog als vreemdgaan naar hem toe denk ik, praten met andere jongens.
Hij wilt heel graag vrienden blijven en ik ben erachter gekomen dat hij ook nog wel gevoelens voor mij heeft alleen het niet meer wilt. Ik weet dat hij ook zo om kan slaan en dat als ik zou veranderen op bepaalde gebieden het dan wel kan werken. Ik denk alleen niet dat ik dat kan, nog meer veranderen voor hem. Ik heb best wel wat voor hem ingeleverd en hechtte altijd ontzettend veel waarde aan zijn mening.
Op zulke momenten denk ik dat het beter is dat we uit elkaar zijn, maar zodra ik denk aan hem met een ander dan word ik gek. Totale paniek, ik wil me aanpassen, kies mij please! (niet heel healthy).
Hebben jullie ook zo'n cirkel? Dat je hoopt dat het goedkomt dan denkt aan alle issues die er nog kunnen komen/die er waren, dan beseft dat het beter is zo, dan bang zijn om alleen te blijven en niemand meer te vinden zoals hoe hij kon zijn en dan weer beseffen wat de minpunten zijn en dat het beter is zo. Die cirkel maakt mij namelijk helemaal gek.
Pfoe echt weer een lang bericht.. Hoe is het nu met jullie? Gaat het al wat beter? Ik zou gister lekker gaan stappen met vriendinnen maar op het laatste moment werd ik te bang en ben ik thuis gebleven. Het voelt ook nog als vreemdgaan naar hem toe denk ik, praten met andere jongens.
zondag 2 september 2018 om 18:42
dinsdag 4 september 2018 om 00:41
Louderlove ik denk dat je heel goed een grens trekt, je moet jezelf niet in alles aanpassen om jezelf helemaal naar hem te voegen. Goed dat je inziet dat dat niet goed is.
Een man moet van je houden zoals je bent, je bent geen kleipoppetje die je in alles kan vormen.
Maar dan nog maakt dat het niet makkelijk.
Ik voel me best sterk, maar volg een ander pad dan velen hier. Ik ben nog wel contact. Soms over niks en soms diepe en emotionele gesprekken. Ik heb hem afgelopen vrijdag weer gezien na 3 weken. Was heel vertrouwd en aan alles is te zien en voelen dat het gevoel voor elkaar er nog steeds Is. Hij is steeds meer open over wat er in hem omgaat en wat hem in de war maakt.
Beiden voelen heel erg dat we contact willen houden, maar hij wil me ook niet weer meer verdriet doen.
Dus hij blijft wel herhalen dat hij niet weet wsat de uitkomst is.
Maar ik ben zo overtuigt van mijn eigen gevoel, ik koop er niks voor dat weet ik ook. Maar het contact voelt nu goed voor mij. We zijn nu zoekende op welke wijze de contact willen houden...
Maar soms wil ik hem ook keihard door elkaar schudden met besef je wel wat je weg kan gooien. Iemand die zielsveel van je houdt en je respecteer wie je bent en bij wie je volledig jezelf kan zijn.
Tegenover iemand bij wie hij op zijn hoede moet zijn, hij de lichamelijke affectie niet krijgt (ik bedoel dan geen seks) waar hij behoefte aan heeft, iemand die hem sowieso weer gaat kwetsen tot op het bot etc....
Maar dat doe ik niet
Een man moet van je houden zoals je bent, je bent geen kleipoppetje die je in alles kan vormen.
Maar dan nog maakt dat het niet makkelijk.
Ik voel me best sterk, maar volg een ander pad dan velen hier. Ik ben nog wel contact. Soms over niks en soms diepe en emotionele gesprekken. Ik heb hem afgelopen vrijdag weer gezien na 3 weken. Was heel vertrouwd en aan alles is te zien en voelen dat het gevoel voor elkaar er nog steeds Is. Hij is steeds meer open over wat er in hem omgaat en wat hem in de war maakt.
Beiden voelen heel erg dat we contact willen houden, maar hij wil me ook niet weer meer verdriet doen.
Dus hij blijft wel herhalen dat hij niet weet wsat de uitkomst is.
Maar ik ben zo overtuigt van mijn eigen gevoel, ik koop er niks voor dat weet ik ook. Maar het contact voelt nu goed voor mij. We zijn nu zoekende op welke wijze de contact willen houden...
Maar soms wil ik hem ook keihard door elkaar schudden met besef je wel wat je weg kan gooien. Iemand die zielsveel van je houdt en je respecteer wie je bent en bij wie je volledig jezelf kan zijn.
Tegenover iemand bij wie hij op zijn hoede moet zijn, hij de lichamelijke affectie niet krijgt (ik bedoel dan geen seks) waar hij behoefte aan heeft, iemand die hem sowieso weer gaat kwetsen tot op het bot etc....
Maar dat doe ik niet
soumis wijzigde dit bericht op 04-09-2018 01:45
2.87% gewijzigd
dinsdag 4 september 2018 om 00:59
Lijkt me pittig.
Ik kwam net tot het besef dat ik voor een eventuele vriendschap waarschijnlijk nodig zal hebben dat hij zich realiseert wat hij gedaan heeft, wat zijn wezenlijke aandeel in dit verhaal geweest is. En dat dat ofwel betekent dat er geen vriendschap kan zijn, ofwel dat hij dan ineens wél eerlijke zelfreflectie kan plegen. Allebei niet echt prettige opties om zo teoverdenken terwijl ik nog in de stillehoopfase zit
Ik zit ook weer te dubben of ik hem dit zal mailen. Waarschijnlijk beter van niet. We hebben het ook niet over vriendschap gehad, want ik heb het gesprek en daarna contact beëindigd.
Maarhet komt toch even weer hard binnen zo. Naast de hele tijd die herinneringen... Nu toch maar wat proberen te slapen.
Ik kwam net tot het besef dat ik voor een eventuele vriendschap waarschijnlijk nodig zal hebben dat hij zich realiseert wat hij gedaan heeft, wat zijn wezenlijke aandeel in dit verhaal geweest is. En dat dat ofwel betekent dat er geen vriendschap kan zijn, ofwel dat hij dan ineens wél eerlijke zelfreflectie kan plegen. Allebei niet echt prettige opties om zo teoverdenken terwijl ik nog in de stillehoopfase zit
Ik zit ook weer te dubben of ik hem dit zal mailen. Waarschijnlijk beter van niet. We hebben het ook niet over vriendschap gehad, want ik heb het gesprek en daarna contact beëindigd.
Maarhet komt toch even weer hard binnen zo. Naast de hele tijd die herinneringen... Nu toch maar wat proberen te slapen.
dinsdag 4 september 2018 om 01:56
Coolpack ik probeer heel erg mijn eigen gevoel te volgen en niet te bedenken hoe het hoort (zeg niet dat jij dat doet hoor).
Maar ik heb de eerste dagen alles eruit gegooid naar hem, na 3 dagen besefte ik dat ik er mee moest stoppen en heb ik dat gedaan. Maar ik moet zeggen dat hij ook altijd heeft gezegd dat als ik van me af wilde schrijven op de app ik dat ook moest doen. Toen was alles uit de emotie, nu hebben we echt gesprekken, waar emotie bij komt, maar ik reageer niet vanuit de emotie (ok heel soms, maar niet meer hysterisch
).
Wat ik wil zeggen bedenk waar jij je goed bij voelt, maar bedenk ook of je met alle mogelijke reacties kunt omgaan. Als je weet dat je bij bepaalde reacties alleen maar meer verdriet gaat krijgen dan zou ik het eerder niet doen.
Maar als je denkt dat het je verder helpt dan wel.
En als je het doet doe het op een moment dat jij je sterk voelt, want dan kan je reactie of geen reactie ook beter een plek geven.
Even een
Hopelijk helpt wat slaap je...
Maar ik heb de eerste dagen alles eruit gegooid naar hem, na 3 dagen besefte ik dat ik er mee moest stoppen en heb ik dat gedaan. Maar ik moet zeggen dat hij ook altijd heeft gezegd dat als ik van me af wilde schrijven op de app ik dat ook moest doen. Toen was alles uit de emotie, nu hebben we echt gesprekken, waar emotie bij komt, maar ik reageer niet vanuit de emotie (ok heel soms, maar niet meer hysterisch
).Wat ik wil zeggen bedenk waar jij je goed bij voelt, maar bedenk ook of je met alle mogelijke reacties kunt omgaan. Als je weet dat je bij bepaalde reacties alleen maar meer verdriet gaat krijgen dan zou ik het eerder niet doen.
Maar als je denkt dat het je verder helpt dan wel.
En als je het doet doe het op een moment dat jij je sterk voelt, want dan kan je reactie of geen reactie ook beter een plek geven.
Even een
Hopelijk helpt wat slaap je...
dinsdag 4 september 2018 om 08:14
Dank voor je lieve reactie. Uiteindeljk goed geslapen, maar wel te kort natuurlijk.
Het contact heb ik uit eigen overwegingen verbroken. En dat is eigenlijk het pijnpunt dat ik hierboven ook aangaf. Ik denk niet dat hij echt op zichzelf durft te reflecteren. De gedachte vannacht was dat hij dat misschien wel wil proberen als hij weet dat ik vriendschap anders ook niet zie zitten. Misschien dat het wel kan vanuit het feit dat hij er qua liefdesrelatie niks meer aan.hoeft te doem, dat het dan minder 'eng' is. Maar ook dat betwijfel ik en of ik van dat uitganspunt blij zou worden weet ik ook niet. Waarschijnlijk is stilte ook hierin beter.
Het contact heb ik uit eigen overwegingen verbroken. En dat is eigenlijk het pijnpunt dat ik hierboven ook aangaf. Ik denk niet dat hij echt op zichzelf durft te reflecteren. De gedachte vannacht was dat hij dat misschien wel wil proberen als hij weet dat ik vriendschap anders ook niet zie zitten. Misschien dat het wel kan vanuit het feit dat hij er qua liefdesrelatie niks meer aan.hoeft te doem, dat het dan minder 'eng' is. Maar ook dat betwijfel ik en of ik van dat uitganspunt blij zou worden weet ik ook niet. Waarschijnlijk is stilte ook hierin beter.
dinsdag 4 september 2018 om 14:24
Lastig hoor coolpack....
Heeft hij aangegeven open te staan voor een vriendschap?
Reflectie hoeft ook niet perse het antwoord te geven, maar snap wel dat je wil zien dat hij ook inziet wat zijn aandeel is en dat niet alles op jouw bordje wordt geschoven. Of begrijp ik het niet goed.
Mijn ex reflecteert zich suf en voelt zich ontzettend schuldig dat hij mij dit verdriet aan doet. Voor mij is alles zo duidelijk als wat, maar bij hem zitten er nog flinke heuvels die genomen moeten worden als hij ze al (durft) te nemen. En dat is moeilijk omdat ik zie en voel dat wat wij voor elkaar voelen nog net zo aanwezig is.
Heeft hij aangegeven open te staan voor een vriendschap?
Reflectie hoeft ook niet perse het antwoord te geven, maar snap wel dat je wil zien dat hij ook inziet wat zijn aandeel is en dat niet alles op jouw bordje wordt geschoven. Of begrijp ik het niet goed.
Mijn ex reflecteert zich suf en voelt zich ontzettend schuldig dat hij mij dit verdriet aan doet. Voor mij is alles zo duidelijk als wat, maar bij hem zitten er nog flinke heuvels die genomen moeten worden als hij ze al (durft) te nemen. En dat is moeilijk omdat ik zie en voel dat wat wij voor elkaar voelen nog net zo aanwezig is.
dinsdag 4 september 2018 om 18:01
We hebben het niet over vriendschap gehad. Tja, het gaat vaak ook een beetje clichématig dan en het is maar de vraag wat er dan van overblijft. Ik heb nog wel contact met exen, maar dat is toch op een wat 'normalere' manier destijds afgelopen. Dus ik weet het niet, maar denk dat hij best open zou kunnen staan voor vriendschap. Op dit moment zegt het me even niet veel.
Natuurlijk staat en valt niet alles in het algemeen met zelfreflectie. Maar dat ik dat aan zijn kant mis(te) heeft de boel wel scheef laten lopen. Ik had nog samen op vakantie gewild om te kijken of ik wat ingang voor meer verbinding kon vinden, maar als dat niet was gelukt had ik ook wel mijn twijfels bij hem neergelegd. En ik heb ook mijn aandeel uiteraard, maar er zijn dingen die ik hier vanwege herkenbaarheid niet neerzet die wel een grote invloed hebben gehad en daarin heb ik geen zelfreflectie of überhaupt 'ingangen' gezien. Hdt heeft me zwaar gekwetst en ik weet niet of ik daar tzt overheen kan en wil stappen voor een vriendschap.
Natuurlijk staat en valt niet alles in het algemeen met zelfreflectie. Maar dat ik dat aan zijn kant mis(te) heeft de boel wel scheef laten lopen. Ik had nog samen op vakantie gewild om te kijken of ik wat ingang voor meer verbinding kon vinden, maar als dat niet was gelukt had ik ook wel mijn twijfels bij hem neergelegd. En ik heb ook mijn aandeel uiteraard, maar er zijn dingen die ik hier vanwege herkenbaarheid niet neerzet die wel een grote invloed hebben gehad en daarin heb ik geen zelfreflectie of überhaupt 'ingangen' gezien. Hdt heeft me zwaar gekwetst en ik weet niet of ik daar tzt overheen kan en wil stappen voor een vriendschap.
dinsdag 4 september 2018 om 20:29
Ik snap denk wel wat je bedoelt coolpack.
Is er niet een soort van respect voor hem weg door wat hij heeft gedaan en daar zijn eigen aandeel niet in erkent? Dat je daarom niet zomaar de stap naar vriendschap zou kunnen zetten. Als je die behoefte dus al zou hebben, ergens proef ik dat je die behoefte ook niet per definitie hebt.
Sowieso van liefdesrelatie naar vriendschap is moeilijk. Ik weet dat ik het wil, maar mijn liefde voor hem is nog zo groot dat ik me afvraag of ik uiteindelijk alleen vrienden zou kunnen blijven als blijkt dat dat de enige uitkomst kan zijn tussen ons.
Pff heb het moeilijk vanavond. 4 avonddiensten gehad, dus heel erg bezig geweest en nu weer alleen op de bank en moe en ik mis hem verschrikkelijk.
Is er niet een soort van respect voor hem weg door wat hij heeft gedaan en daar zijn eigen aandeel niet in erkent? Dat je daarom niet zomaar de stap naar vriendschap zou kunnen zetten. Als je die behoefte dus al zou hebben, ergens proef ik dat je die behoefte ook niet per definitie hebt.
Sowieso van liefdesrelatie naar vriendschap is moeilijk. Ik weet dat ik het wil, maar mijn liefde voor hem is nog zo groot dat ik me afvraag of ik uiteindelijk alleen vrienden zou kunnen blijven als blijkt dat dat de enige uitkomst kan zijn tussen ons.
Pff heb het moeilijk vanavond. 4 avonddiensten gehad, dus heel erg bezig geweest en nu weer alleen op de bank en moe en ik mis hem verschrikkelijk.