Liefdesverdriet
woensdag 15 augustus 2018 om 21:26
36 jaar en voor het eerst in mijn leven liefdesverdriet. En wat is dat verschrikkelijk zeg, ik wist niet dat dat zo'n pijn deed. Ik krijg geen hap door mijn keel, kan elk moment op de dag in huilen uitbarsten, alle symptomen zijn er.
Mijn vriend heeft van de een op andere dag gezegd dat hij moet nadenken en dingen op een rij moet zetten voordat hij kan beslissen of hij met mij verder kan.
En nu een emotionele rollercoaster. Ik ben er van overtuigt dat wat wij hadden echt was en heel intens. Iets wat hij verschillende malen naar mij heeft genoemd dat hij niet wist wat hem overkwam en dat hij emoties en gevoelens heeft die hij nooit eerder heeft ervaren. En ook nu laat hij merken verdrietig te zijn.
Maar goed feit is nu dat hij ineens zegt zijn ex nog niet verwerkt te hebben (waar hij weinig positief over heeft gepraat in de 10 maanden die ik hem ken) en hij het mij niet kan aandoen als zij nog tussen ons in staat in zijn hoofd. Hier is maanden geen sprake van geweest en nu ineens wel. Persoonlijk denk ik dat hij bang is voor wat ik in hem losmaak. Ik heb, zoals hij zelf zegt, deurtjes bij hem geopend waardoor hij dichter bij zijn gevoel komt, die al zeker 30 jaar gesloten waren. En deze stap terug, de situatie met zijn ex is veilig. Daar kon hij zijn gevoelens grotendeels afsluiten, want hij wist nooit wanneer ze weer hun relatie zou eindigen (is meerdere malen gebeurd). Hij is niet terug naar ex, dat is ook niet zijn instantie, maar moet onderzoeken wat hij nog voelt voor ex, zoals hij zegt.
Ik weet dat een pauze niet vaak goed afloopt, in de zin dat we weer bij elkaar gaan komen. Dus wie kan me opbeuren, wie heeft tips, wie geeft me een schop onder mijn kont en wie heeft er hoopvolle ervaringen?
Mijn vriend heeft van de een op andere dag gezegd dat hij moet nadenken en dingen op een rij moet zetten voordat hij kan beslissen of hij met mij verder kan.
En nu een emotionele rollercoaster. Ik ben er van overtuigt dat wat wij hadden echt was en heel intens. Iets wat hij verschillende malen naar mij heeft genoemd dat hij niet wist wat hem overkwam en dat hij emoties en gevoelens heeft die hij nooit eerder heeft ervaren. En ook nu laat hij merken verdrietig te zijn.
Maar goed feit is nu dat hij ineens zegt zijn ex nog niet verwerkt te hebben (waar hij weinig positief over heeft gepraat in de 10 maanden die ik hem ken) en hij het mij niet kan aandoen als zij nog tussen ons in staat in zijn hoofd. Hier is maanden geen sprake van geweest en nu ineens wel. Persoonlijk denk ik dat hij bang is voor wat ik in hem losmaak. Ik heb, zoals hij zelf zegt, deurtjes bij hem geopend waardoor hij dichter bij zijn gevoel komt, die al zeker 30 jaar gesloten waren. En deze stap terug, de situatie met zijn ex is veilig. Daar kon hij zijn gevoelens grotendeels afsluiten, want hij wist nooit wanneer ze weer hun relatie zou eindigen (is meerdere malen gebeurd). Hij is niet terug naar ex, dat is ook niet zijn instantie, maar moet onderzoeken wat hij nog voelt voor ex, zoals hij zegt.
Ik weet dat een pauze niet vaak goed afloopt, in de zin dat we weer bij elkaar gaan komen. Dus wie kan me opbeuren, wie heeft tips, wie geeft me een schop onder mijn kont en wie heeft er hoopvolle ervaringen?
vrijdag 24 augustus 2018 om 22:29
Fluttershy volgens mij heb je je reactie vrijwel helemaal weggehaald, maar heb vanmorgen wel alles gelezen. Wat een onzekere tijd en een rollercoaster van emoties en gevoelens moet dat zijn geweest. En wat knap dat je uiteindelijk zelf de grens hebt kunnen trekken.
Bij mij maakt hij geen beloftes, hij houdt de toekomst open. Is daar ook heel standvastig in en zal geen toenadering zoeken in de zin van seks of weer een relatie zolang hij het niet op orde heeft in zijn hoofd.
Bij mij maakt hij geen beloftes, hij houdt de toekomst open. Is daar ook heel standvastig in en zal geen toenadering zoeken in de zin van seks of weer een relatie zolang hij het niet op orde heeft in zijn hoofd.
vrijdag 24 augustus 2018 om 22:31
Geen idee of de mensen serieus zijn op Tinder, werkelijkwaar nog nooit een account daar aangemaakt. Deze man had ik op een andere site opgepikt
vrijdag 24 augustus 2018 om 22:33
vrijdag 24 augustus 2018 om 22:49
shifty schreef: ↑23-08-2018 23:16Ik snap dat heel goed. Het is een man, die kunnen niet twee dingen tegelijk. Die kunnen niet uitzoeken hoe ze nou tegenover de ene relatie staan (lees 'ex) terwijl ze geacht worden zich te richten op de andere relatie (lees 'jij'). Dat hij tot dat besef komt dat hij dat niet kan hoeft geen 'ontwikkeling' te zijn die je kan zien aankomen. Het kan ook gewoon een 'besef' zijn. En hij plaatst jou niet aan de zijlijn; hij neemt jou juist serieus door zijn onzekerheid met je te delen en je niet aan het lijntje te houden.
Enerzijds kan je natuurlijk zeggen dat hij dan maar moet beslissen (dat ben je van hem gewend?) maar anderzijds is dat blijkbaar voor hem niet zo makkelijk. Hij is gewend aan een soort stoplicht-relatie met z'n ex dus is het voor hem 'normaal' dat het na een breuk weer goed komt. Dat kan een patroon hebben veroorzaakt wat hij niet makkelijk doorbreekt?
Of hij is gewoon klaar met de relatie met jou maar wil dat niet zeggen, dat is het alternatief. Hoe schat jij hem in?
Ik heb gister een heel open en emotioneel gesprek met hem gehad, aan de telefoon want elkaar zien is nog niet goed, nog teveel emoties.
En hij heeft meer een boekje open gedaan over wat er in hem omgaat en meer kunnen verklaren hoe hij dit ineens heeft kunnen doen.
Het terugkerende patroon is er zeker in zijn relatie met zijn ex. En hij ziet zijn valkuil (weer terug naar zijn ex, omdat ze alles kapot heeft gemaakt om haar heen). Hij heeft een bepaalde vorm van medelijden met haar en cijfers zichzelf daarvoor weg.
Het uit elkaar gaan is nooit op zijn initiatief geweest, het bij elkaar komen ook niet overigens. Hij volgt. Zij stoot hem af en trekt hem aan, al 10 jaar en het lukt hem niet om daar uit te stappen. Rationeel weet hij het allemaal prima, maar toch laat hij zich weer inpakken. Inmiddels heeft hij hulp om te kijken of hij dit patroon kan doorbreken en niet weer in de valkuil valt, maar ik besef dat dit niet zomaar opgelost is en misschien wel nooit.
Ik weet hoe zijn jeugd is geweest en dat is geen veilige basis geweest, en eigenlijk werd dat voortgezet in zijn relatie met haar.
Ik geloof oprecht dat wat hij met mij had echt was en dat de gevoelens voor elkaar dik aanwezig waren en zijn. Dat we nog steeds gek zijn op elkaar. Maar dat hij mij niet wil meeslepen in dit gevecht. We stonden op het punt om het tegen iedereen te vertellen inclusief kinderen en dat heeft bij hem de gedachte getriggerd wat als ik weer in die valkuil val en weer mijn ex niet kan loslaten. En dat heeft hem meteen doen besluiten om het met mij op stop te zetten.
Het voelt niet als een lulverhaal, ik geloof echt dat het zo in zijn hoofd is gegaan. En ik kan het nu meer begrijpen en het geeft toch een bepaalde mate van rust nu. Ik hoop dat ik dat kan vasthouden.
Ik hoop echt voor hem dat hij zich kan bevrijden uit de 'klauwen' van zijn ex. Gewoon omdat hij zichzelf volledig wegcijfert en zijn eigen geluk opzij zet.
soumis wijzigde dit bericht op 24-08-2018 23:01
0.48% gewijzigd
vrijdag 24 augustus 2018 om 22:55
MarkSD ja daten is te vroeg nu, veel te vroeg. Ik moet eerst op mijn eigen benen gaan staan, wat dat betreft is dit voor mij nu ook een mooie kans. Dit is mijn eerste weekend alleen in mijn nieuwe huis. Kids zijn bij hun vader nu, en normaal was ik met hem deze weekenden, nu voor het eerst niet.
Heb mijn werk nog als afleiding, want moet gewoon werken morgen en overmorgen.
Enne paardrijden
Daar zal ik de toeschouwer vast een leuke middag mee bezorgen die mijn struggle en onhandigheid kan bekijken om alleen al op het paard te komen. Denk dat ik er zelf minder plezier aan beleef
Heb mijn werk nog als afleiding, want moet gewoon werken morgen en overmorgen.
Enne paardrijden
Daar zal ik de toeschouwer vast een leuke middag mee bezorgen die mijn struggle en onhandigheid kan bekijken om alleen al op het paard te komen. Denk dat ik er zelf minder plezier aan beleef
vrijdag 24 augustus 2018 om 22:56
Ja klopt. Het was eigenlijk wat te privé om te laten staan, maar ik ben blij dat je het verhaal wel nog gelezen hebt.Soumis schreef: ↑24-08-2018 22:29Fluttershy volgens mij heb je je reactie vrijwel helemaal weggehaald, maar heb vanmorgen wel alles gelezen. Wat een onzekere tijd en een rollercoaster van emoties en gevoelens moet dat zijn geweest. En wat knap dat je uiteindelijk zelf de grens hebt kunnen trekken.
Bij mij maakt hij geen beloftes, hij houdt de toekomst open. Is daar ook heel standvastig in en zal geen toenadering zoeken in de zin van seks of weer een relatie zolang hij het niet op orde heeft in zijn hoofd.
Ik geloof wel dat hij oprecht was, maar hij twijfelt gewoon teveel. Dat zit ook in hem. Hij zat steeds ergens klem tussen wel van mij houden, maar ook zijn me time willen - in extreme mate. Eigenlijk vind ik het best knap ergens dat ik mijn eigen gevoel zolang opzij heb kunnen zetten ten behoeve van de relatie. Want ik schoof alles opzij om maar zijn vriendin te kunnen zijn.
Ik date nu iemand anders en het voelt gewoon zo fijn, iemand die wèl steeds wil afspreken, die gedurende de dag een berichtje stuurt omdat hij me stiekem toch wel mist, die zijn best doet om het mij naar de zin te maken met kleine gebaren. Ook als dit op niks uitloopt, is het een dankbare les dat ik mezelf voor kan houden dat ik een stoere onafhankelijke meid ben, maar dat ik dit wel nodig heb in mijn partner. En hoeveel pijn de wetenschap ook doet (want o wat zie ik hem nog graag!), mijn ex kon me dat gewoon niet bieden. Omgekeerd zijn er ook dingen die ik mis hoor,het zijn twee heel verschillende mannen. Ik zou er wel een bouwpakketje van willen maken
Ik zie ook erg op tegen de confrontatie. Ik moet nog spullen ophalen. En wat heb ik nog een drang om te bellen en te smeken me alsjeblieft terug te nemen.... Ik hoop dat ik dat in het echt kan weerstaan. Ik wil hem nog steeds, alleen wil ik de relatie anders vormgeven. En je kunt mensen niet veranderen.
vrijdag 24 augustus 2018 om 23:05
Knap dat je al iemand anders kan daten. Daar ben ik echt nog niet aan toe. En ga ik ook voor mezelf voorlopig nog niet doen. Alleen zijn is nu even goed.
Wij stonden bijna op het punt om elkaar te zien gister. Maar toch besloten dat het niet verstandig was. Ik denk dat ik dan qua verdriet ook weer terug bij af zou zijn. Dus ben blij dat we het niet hebben doorgezet. Aan de telefoon gaat het praten nu best goed.
Maar snap dat de confrontatie dan moeilijk is. Die gevoelens gaan niet zomaar weg, misschien wel nooit en als je hem ziet worden ze waarschijnlijk weer aangewakkerd. Kan je niet met een vriendin gaan?
Wij stonden bijna op het punt om elkaar te zien gister. Maar toch besloten dat het niet verstandig was. Ik denk dat ik dan qua verdriet ook weer terug bij af zou zijn. Dus ben blij dat we het niet hebben doorgezet. Aan de telefoon gaat het praten nu best goed.
Maar snap dat de confrontatie dan moeilijk is. Die gevoelens gaan niet zomaar weg, misschien wel nooit en als je hem ziet worden ze waarschijnlijk weer aangewakkerd. Kan je niet met een vriendin gaan?
zaterdag 25 augustus 2018 om 09:53
Nee we belden niet om het voor mij af te ronden. We belden omdat hij in de app wilde voorstellen om elkaar te zien, maar dat toch niet deed. Dus kwamen daar over in gesprek en was bellen uiteindelijk handiger. Conclusie was wel dat elkaar zien nu nog niet verstandig is, zeker niet voor mij. Maar daardoor kwam het gesprek wel weer op ons uit en heb ik nogmaals gezegd dat het niet begrijpen het moeilijkst is. Voor toen opgehangen omdat ik op een station stond en half aan het huilen was aan de telefoon. En later op de avond nogmaals gebeld om een rustig gesprek te voeren. En toen liep het eigenlijk zo dat hij meer openheid gaf, meer kon uitleggen dan eerder.
Hij zegt continu dat als het voor mij te moeilijk is om contact te houden ik dat moet verbreken. Maar weet je ik vind beiden moeilijk. Maar denk het idee van hem niet meer spreken toch nog net iets moeilijker. We geven heel veel om elkaar, houden nog van elkaar en willen beiden elkaar graag in ons leven hebben, misschien uiteindelijk weer als partners, maar zo niet dan als vrienden. Ik heb er wel duidelijk bij gezegd dat ondanks dat ik dat graag wil, ik niet weet of het me lukt.
Hij zegt continu dat als het voor mij te moeilijk is om contact te houden ik dat moet verbreken. Maar weet je ik vind beiden moeilijk. Maar denk het idee van hem niet meer spreken toch nog net iets moeilijker. We geven heel veel om elkaar, houden nog van elkaar en willen beiden elkaar graag in ons leven hebben, misschien uiteindelijk weer als partners, maar zo niet dan als vrienden. Ik heb er wel duidelijk bij gezegd dat ondanks dat ik dat graag wil, ik niet weet of het me lukt.
zaterdag 25 augustus 2018 om 10:39
We zijn daar nu ook zoekende in. Een normale vriendschap kan nu zeker niet. Ik voel nog veel te veel voor hem. Ben eerlijk gezegd ook bang dat ik dat misschien altijd wel blijf voelen. Dus besef ook wel dat een normale vriendschap misschien wel nooit gaat lukken. Voor mij voelt hij ook als mijn grote liefde en mocht ik ooit weer gaan daten, ben ik zo bang dat ik ga vergelijken met hem. Het voelt nu echt dat ik nooit iets beters of gelijkwaardigs ga vinden, hou daarom misschien ook nog wel teveel aan hem vast. De hoop kan ik nog niet opgeven.
Doe jij dat niet fluttershy, het vergelijken?
Doe jij dat niet fluttershy, het vergelijken?
zaterdag 25 augustus 2018 om 14:03
In mijn eentje de kroeg in, dat durf ik echt niet. Moet ik toch echt op zoek naar een stapmaatje. Dus woon je in de omgeving Zuid-Holland ik hoor het wel
Ik heb mijn sociale leven op zeep geholpen in mijn relatie (met de vader van mijn kinderen, dus niet die van afgelopen jaar) dat besef ik me steeds meer afgelopen jaar. Maar ben niet zo goed in nieuwe vrienden maken. Terwijl ik best sociaal ben.
Daarbij moet ik vanavond werken, ben verpleegkundige. Wel op zoek naar een regelmatige baan en donderdag een uur na mijn sollicitatiegesprek gehoord dat ik door ben naar ronde 2
Ik heb mijn sociale leven op zeep geholpen in mijn relatie (met de vader van mijn kinderen, dus niet die van afgelopen jaar) dat besef ik me steeds meer afgelopen jaar. Maar ben niet zo goed in nieuwe vrienden maken. Terwijl ik best sociaal ben.
Daarbij moet ik vanavond werken, ben verpleegkundige. Wel op zoek naar een regelmatige baan en donderdag een uur na mijn sollicitatiegesprek gehoord dat ik door ben naar ronde 2