Relaties
alle pijlers
Liefdesverdriet
woensdag 15 augustus 2018 om 21:26
36 jaar en voor het eerst in mijn leven liefdesverdriet. En wat is dat verschrikkelijk zeg, ik wist niet dat dat zo'n pijn deed. Ik krijg geen hap door mijn keel, kan elk moment op de dag in huilen uitbarsten, alle symptomen zijn er.
Mijn vriend heeft van de een op andere dag gezegd dat hij moet nadenken en dingen op een rij moet zetten voordat hij kan beslissen of hij met mij verder kan.
En nu een emotionele rollercoaster. Ik ben er van overtuigt dat wat wij hadden echt was en heel intens. Iets wat hij verschillende malen naar mij heeft genoemd dat hij niet wist wat hem overkwam en dat hij emoties en gevoelens heeft die hij nooit eerder heeft ervaren. En ook nu laat hij merken verdrietig te zijn.
Maar goed feit is nu dat hij ineens zegt zijn ex nog niet verwerkt te hebben (waar hij weinig positief over heeft gepraat in de 10 maanden die ik hem ken) en hij het mij niet kan aandoen als zij nog tussen ons in staat in zijn hoofd. Hier is maanden geen sprake van geweest en nu ineens wel. Persoonlijk denk ik dat hij bang is voor wat ik in hem losmaak. Ik heb, zoals hij zelf zegt, deurtjes bij hem geopend waardoor hij dichter bij zijn gevoel komt, die al zeker 30 jaar gesloten waren. En deze stap terug, de situatie met zijn ex is veilig. Daar kon hij zijn gevoelens grotendeels afsluiten, want hij wist nooit wanneer ze weer hun relatie zou eindigen (is meerdere malen gebeurd). Hij is niet terug naar ex, dat is ook niet zijn instantie, maar moet onderzoeken wat hij nog voelt voor ex, zoals hij zegt.
Ik weet dat een pauze niet vaak goed afloopt, in de zin dat we weer bij elkaar gaan komen. Dus wie kan me opbeuren, wie heeft tips, wie geeft me een schop onder mijn kont en wie heeft er hoopvolle ervaringen?
Mijn vriend heeft van de een op andere dag gezegd dat hij moet nadenken en dingen op een rij moet zetten voordat hij kan beslissen of hij met mij verder kan.
En nu een emotionele rollercoaster. Ik ben er van overtuigt dat wat wij hadden echt was en heel intens. Iets wat hij verschillende malen naar mij heeft genoemd dat hij niet wist wat hem overkwam en dat hij emoties en gevoelens heeft die hij nooit eerder heeft ervaren. En ook nu laat hij merken verdrietig te zijn.
Maar goed feit is nu dat hij ineens zegt zijn ex nog niet verwerkt te hebben (waar hij weinig positief over heeft gepraat in de 10 maanden die ik hem ken) en hij het mij niet kan aandoen als zij nog tussen ons in staat in zijn hoofd. Hier is maanden geen sprake van geweest en nu ineens wel. Persoonlijk denk ik dat hij bang is voor wat ik in hem losmaak. Ik heb, zoals hij zelf zegt, deurtjes bij hem geopend waardoor hij dichter bij zijn gevoel komt, die al zeker 30 jaar gesloten waren. En deze stap terug, de situatie met zijn ex is veilig. Daar kon hij zijn gevoelens grotendeels afsluiten, want hij wist nooit wanneer ze weer hun relatie zou eindigen (is meerdere malen gebeurd). Hij is niet terug naar ex, dat is ook niet zijn instantie, maar moet onderzoeken wat hij nog voelt voor ex, zoals hij zegt.
Ik weet dat een pauze niet vaak goed afloopt, in de zin dat we weer bij elkaar gaan komen. Dus wie kan me opbeuren, wie heeft tips, wie geeft me een schop onder mijn kont en wie heeft er hoopvolle ervaringen?
dinsdag 4 september 2018 om 22:23
woensdag 5 september 2018 om 17:17
Coolpack je ziet iig de minpunten van hem, maar de pluspunten maken het gemis.
Kennen jullie de gedachtes van vanavond belt hij ineens aan met de mededeling jij bent alles voor mij...
Of een appje krijgen waarin staat ik ben stom, natuurlijk ga ik voor jou...
Of wetende dat hij bij die ene vriend is en dat die hem eens stevig door elkaar schut en zegt besef je wel wat je laat gaan als je niet bij haar bent...
Nou die gedachtes spoken erg door mijn hoofd de laatste tijd...
Hem weer zien heeft het niet makkelijker gemaakt. De momenten zelf gingen best goed eigenlijk, maar ik merk dat mijn emotie nu wel weer hoger zit.
Kennen jullie de gedachtes van vanavond belt hij ineens aan met de mededeling jij bent alles voor mij...
Of een appje krijgen waarin staat ik ben stom, natuurlijk ga ik voor jou...
Of wetende dat hij bij die ene vriend is en dat die hem eens stevig door elkaar schut en zegt besef je wel wat je laat gaan als je niet bij haar bent...
Nou die gedachtes spoken erg door mijn hoofd de laatste tijd...
Hem weer zien heeft het niet makkelijker gemaakt. De momenten zelf gingen best goed eigenlijk, maar ik merk dat mijn emotie nu wel weer hoger zit.
woensdag 5 september 2018 om 17:36
als hij dat zou doen dan weet je toch ook al genoeg? Hij heeft niet voor jou gekozen, ook in een hypothetische situatie waarin hij "ineens tot bezinning" komt kiest hij niet volledig voor je, want hij heeft het immers al uitgemaakt. Dat is een feit. Ik denk dat je veel te veel aan het fantaseren bent. Blokkeer die man en ga verder met je leven. Geen hand vol maar een land vol.Soumis schreef: ↑05-09-2018 17:17Coolpack je ziet iig de minpunten van hem, maar de pluspunten maken het gemis.
Kennen jullie de gedachtes van vanavond belt hij ineens aan met de mededeling jij bent alles voor mij...
Of een appje krijgen waarin staat ik ben stom, natuurlijk ga ik voor jou...
Of wetende dat hij bij die ene vriend is en dat die hem eens stevig door elkaar schut en zegt besef je wel wat je laat gaan als je niet bij haar bent...
Nou die gedachtes spoken erg door mijn hoofd de laatste tijd...
Hem weer zien heeft het niet makkelijker gemaakt. De momenten zelf gingen best goed eigenlijk, maar ik merk dat mijn emotie nu wel weer hoger zit.
woensdag 5 september 2018 om 17:44
Tuurlijk is het fantaseren, ik noem het gedachtes, maar besef me heus wel dat het niet gaat gebeuren vanavond.S-Meds schreef: ↑05-09-2018 17:36als hij dat zou doen dan weet je toch ook al genoeg? Hij heeft niet voor jou gekozen, ook in een hypothetische situatie waarin hij "ineens tot bezinning" komt kiest hij niet volledig voor je, want hij heeft het immers al uitgemaakt. Dat is een feit. Ik denk dat je veel te veel aan het fantaseren bent. Blokkeer die man en ga verder met je leven. Geen hand vol maar een land vol.
Niet elke situatie is zwart/wit als in hij heeft het uitgemaakt dus hij kiest niet voor jou. Er zijn allerlei omstandigheden waarom een relatie tijdelijk niet lukt, dat zegt niet dat het definitief niet gaat gebeuren.
Ik weet wat wij bespreken, ik zie hoe hij zich er onder voelt, ik zie en voel wat we in elkaar naar boven halen, ook nu nog. Er kunnen psychisch dingen spelen dat iemand een blokkade voelt, maar dat hoeft niet perse te betekenen dat dat altijd zo is en dat iemand daarom niet voor je kiest. Maar dat bestempelen jullie vast als naïef. Omdanks dat ik de optie dat wij niet meer samen komen ook zeker niet uitsluit, die probeer ik echt wel voor ogen te houden.
woensdag 5 september 2018 om 19:43
Je vroeg in je openingspost naar ervaringen. Ik vertelde eerder al dat ik had meegemaakt dat 'hij' in mijn geval spijt kreeg en terug kwam. Maar er was al wat kapot! De pijn werd verzacht door zijn terugkeer, maar je weet diep van binnen dat hij niet voor de volle 100% voor je gaat. Draai het eens om: zou jij dit de man aan doen met wie je jezelf oud ziet worden?
Of: zou jij een pauze inlassen en blijven zeggen dat je de uitkomst niet weet? Snap je wat ik zeg, deze man kwetst je tot op het bot! Wil je hém écht?
Ik ben het met Med-s eens: probeer verder te gaan To. In het geval dat ie daarna snel weer naar je toe komt (zoals ik meemaakte) voel je vanzelf de schade die hij al heeft aangericht.
Of: zou jij een pauze inlassen en blijven zeggen dat je de uitkomst niet weet? Snap je wat ik zeg, deze man kwetst je tot op het bot! Wil je hém écht?
Ik ben het met Med-s eens: probeer verder te gaan To. In het geval dat ie daarna snel weer naar je toe komt (zoals ik meemaakte) voel je vanzelf de schade die hij al heeft aangericht.
woensdag 5 september 2018 om 21:41
Ik herken de gedachten wel, ondanks geen contact. Ik beschouw ze - net als alle herinneringen en associaties - als iets wat schijnbaar bij deze fase hoort. Ik neem het mezelf dus niet kwalijk, maar probeer ze ook niet te veel ruimte te geven. Hopeljk gaat deze fase dan - in combinatie met andere dingen doen ondanks soms geen zin of somber - vanzelf voorbij. Ik heb wel een afspraak gemaakt met mijn therapeut om.nog wat tips & tricks voor deze specifieke situatie (wel aansluitend bij wat ik daar al had opgestoken) te krijgen.
En ik heb al besloten dat ik met de feestdagen lekker pleitos ga, zonder rekening te houden met welke kerel dan ook
(en ik ga ervan uit dat ik me tegen die tijd weer een stuk beter voel, dus ik zie er in alle opzichten naar uit)
En ik heb al besloten dat ik met de feestdagen lekker pleitos ga, zonder rekening te houden met welke kerel dan ook
(en ik ga ervan uit dat ik me tegen die tijd weer een stuk beter voel, dus ik zie er in alle opzichten naar uit)
woensdag 5 september 2018 om 22:22
coolpack2 schreef: ↑05-09-2018 21:41Ik herken de gedachten wel, ondanks geen contact. Ik beschouw ze - net als alle herinneringen en associaties - als iets wat schijnbaar bij deze fase hoort. Ik neem het mezelf dus niet kwalijk, maar probeer ze ook niet te veel ruimte te geven. Hopeljk gaat deze fase dan - in combinatie met andere dingen doen ondanks soms geen zin of somber - vanzelf voorbij. Ik heb wel een afspraak gemaakt met mijn therapeut om.nog wat tips & tricks voor deze specifieke situatie (wel aansluitend bij wat ik daar al had opgestoken) te krijgen.
En ik heb al besloten dat ik met de feestdagen lekker pleitos ga, zonder rekening te houden met welke kerel dan ook
Boek je een groepsreis met wintersport ofzo
woensdag 5 september 2018 om 22:39
dat is wensdenken, de feiten zijn anders. Het gaat vanavond niet gebeuren maar stel dat het over een half jaar wel gaat lukken dan nog is het nog steeds een feit dat hij in eerste instantie voor zijn ex koos. Waarom wil je tweede keus zijn. Nu ja dat is hypothetisch, als hij tot inkeer komt want nu heb je helemaal niks te willenSoumis schreef: ↑05-09-2018 17:44Tuurlijk is het fantaseren, ik noem het gedachtes, maar besef me heus wel dat het niet gaat gebeuren vanavond.
Niet elke situatie is zwart/wit als in hij heeft het uitgemaakt dus hij kiest niet voor jou. Er zijn allerlei omstandigheden waarom een relatie tijdelijk niet lukt, dat zegt niet dat het definitief niet gaat gebeuren.
Ik weet wat wij bespreken, ik zie hoe hij zich er onder voelt, ik zie en voel wat we in elkaar naar boven halen, ook nu nog. Er kunnen psychisch dingen spelen dat iemand een blokkade voelt, maar dat hoeft niet perse te betekenen dat dat altijd zo is en dat iemand daarom niet voor je kiest. Maar dat bestempelen jullie vast als naïef. Omdanks dat ik de optie dat wij niet meer samen komen ook zeker niet uitsluit, die probeer ik echt wel voor ogen te houden.
woensdag 5 september 2018 om 23:16
Volgens mij heb ik nergens gezegd dat hij voor zijn ex heeft gekozen. Dat is namelijk niet het geval.
Ik wil niet teveel zeggen over wat er allemaal bij hem afspeelt, omdat dat ook heel persoonlijk is, maar hij is heel open naar mij over waar hij tegenaan loopt. Maar dat hij weer een relatie met zijn ex heeft is zeker niet aan de orde. En dat durf ik met 100% zekerheid te zeggen.
Ik wil niet teveel zeggen over wat er allemaal bij hem afspeelt, omdat dat ook heel persoonlijk is, maar hij is heel open naar mij over waar hij tegenaan loopt. Maar dat hij weer een relatie met zijn ex heeft is zeker niet aan de orde. En dat durf ik met 100% zekerheid te zeggen.
woensdag 5 september 2018 om 23:20
Goed van je coolpack!!! Wat een heerlijk vooruitzicht, krijg je ook weer energie van!
Ik maak ook plannen, geen reizen in mijn eentje dan, want heb mijn kinderen thuis. Maar heb eindelijk een afspraak gemaakt om informatie in te winnen over het zetten van een tatoeage en heb me ook aangemeld op een site om uitjes te doen en nieuwe mensen te leren kennen (geen datingsite) en me gelijk ingeschreven voor een uitje. Vind dat doodeng, maar moet toch zelf dingen doen om mijn sociale leven op te pimpen
Ik maak ook plannen, geen reizen in mijn eentje dan, want heb mijn kinderen thuis. Maar heb eindelijk een afspraak gemaakt om informatie in te winnen over het zetten van een tatoeage en heb me ook aangemeld op een site om uitjes te doen en nieuwe mensen te leren kennen (geen datingsite) en me gelijk ingeschreven voor een uitje. Vind dat doodeng, maar moet toch zelf dingen doen om mijn sociale leven op te pimpen
donderdag 6 september 2018 om 00:17
Waar het om gaat is dat hij niet voor jou heeft gekozen.Soumis schreef: ↑05-09-2018 23:16Volgens mij heb ik nergens gezegd dat hij voor zijn ex heeft gekozen. Dat is namelijk niet het geval.
Ik wil niet teveel zeggen over wat er allemaal bij hem afspeelt, omdat dat ook heel persoonlijk is, maar hij is heel open naar mij over waar hij tegenaan loopt. Maar dat hij weer een relatie met zijn ex heeft is zeker niet aan de orde. En dat durf ik met 100% zekerheid te zeggen.
donderdag 6 september 2018 om 07:28
@s-meds, Ik snap dat jij het zo ziet, maar voor mij is het niet zo zwart/wit en zie ik het niet direct zo.
Ik voel wel de frustratie, dus misschien kom ik van een koude kermis terug straks, maar voor nu kies ik er voor om er voor mezelf nog geen definitieve streep onder te zetten.
@tantenina, ja ik weet dat het bij jou niet goed is afgelopen. Dat scenario houd ik ook zeker in mijn achterhoofd mochten we wel weer samen verder gaan. Maar ik ken ook de verhalen van stellen bij wie dat ook is gebeurd en wel gelukkig zijn geworden samen, hoewel ik denk dat het vaker loopt zoals het bij jou is gegaan.
Ik snap dat jullie nu ook denken laat maar, ze blijft toch in haar eigen modus hangen. Ik neem jullie woorden heel serieus en het helpt me met beide benen op de grond te staan en mij niet blind te staren op alleen mijn hoopvolle scenario.
Ik voel wel de frustratie, dus misschien kom ik van een koude kermis terug straks, maar voor nu kies ik er voor om er voor mezelf nog geen definitieve streep onder te zetten.
@tantenina, ja ik weet dat het bij jou niet goed is afgelopen. Dat scenario houd ik ook zeker in mijn achterhoofd mochten we wel weer samen verder gaan. Maar ik ken ook de verhalen van stellen bij wie dat ook is gebeurd en wel gelukkig zijn geworden samen, hoewel ik denk dat het vaker loopt zoals het bij jou is gegaan.
Ik snap dat jullie nu ook denken laat maar, ze blijft toch in haar eigen modus hangen. Ik neem jullie woorden heel serieus en het helpt me met beide benen op de grond te staan en mij niet blind te staren op alleen mijn hoopvolle scenario.
donderdag 6 september 2018 om 09:18
donderdag 6 september 2018 om 09:21
het helpt je niet door je kop in het zand te steken. Je bent 36, je zou beter moeten weten.Soumis schreef: ↑06-09-2018 07:28@s-meds, Ik snap dat jij het zo ziet, maar voor mij is het niet zo zwart/wit en zie ik het niet direct zo.
Ik voel wel de frustratie, dus misschien kom ik van een koude kermis terug straks, maar voor nu kies ik er voor om er voor mezelf nog geen definitieve streep onder te zetten.
@tantenina, ja ik weet dat het bij jou niet goed is afgelopen. Dat scenario houd ik ook zeker in mijn achterhoofd mochten we wel weer samen verder gaan. Maar ik ken ook de verhalen van stellen bij wie dat ook is gebeurd en wel gelukkig zijn geworden samen, hoewel ik denk dat het vaker loopt zoals het bij jou is gegaan.
Ik snap dat jullie nu ook denken laat maar, ze blijft toch in haar eigen modus hangen. Ik neem jullie woorden heel serieus en het helpt me met beide benen op de grond te staan en mij niet blind te staren op alleen mijn hoopvolle scenario.
donderdag 6 september 2018 om 09:24
weet je. als hij dezelfde ware liefde zou voelen als jij dan was het niet uit. Want zou jij het uitmaken met hem om wat voor reden dan ook? Of zou je denken we lossen het samen wel op?
Het is ongelijkwaardig en hij is niet eerlijk. Waarschijnlijk omdat hij jeniet wil kwetsen. Ik hoop niet dat je nog seks met hem hebt want dan zijn er nog banalere motieven.
Het is ongelijkwaardig en hij is niet eerlijk. Waarschijnlijk omdat hij jeniet wil kwetsen. Ik hoop niet dat je nog seks met hem hebt want dan zijn er nog banalere motieven.
donderdag 6 september 2018 om 09:42
Lieve Soumis,
Al een paar dagen lees ik met je mee. Mijn verhaal lijkt PRECIES op het jouwe. Ik was vanaf mijn 16e samen met een man die me niet gelukkig maakte (vaak zelfs erg verdrietig), maar ik durfde niet bij hem weg. Ik kom er nu achter dat mijn eigenwaarde eigenlijk laag is en dat ik al jarenlang (24 jaar!) uit angst om alleen te zijn, bij hem ben gebleven. We kregen 2 kinderen.
Ik heb tegen mijn man vaker gezegd dat het niet meer ging en ik wilde stoppen. Er was teveel ruzie en ik wilde in therapie maar hij wilde niet. Hij dreigde dat ik een bijstandsmoeder zou worden met 2 kinderen op een goedkope flat in een achterbuurt. Ik weet niet, maar dat maakte me bang en ik bleef.
2 jaar geleden hakte ik eindelijk de knoop door en zei hem dat ik bij hem wegging. Hij is toen zo geschrokken dat hij toch wel in therapie is gegaan. 2 jaar lang hebben we best een goede relatie gehad, maar er was teveel beschadigd in mij en ik hield niet meer van hem.
Afgelopen maart heb ik een affaire gekregen met een andere man. Ik vond hem al 6 jaar leuk maar heb hem nooit benaderd. Ongeveer een jaar geleden leerden we elkaar beter kennen en vanaf dat moment is hij achter mij aan gaan zitten. In maart dit jaar ben ik erop in gegaan en kregen we een affaire.
Hij is ook ongelukkig getrouwd. Kan niet goed met zijn vrouw praten. Mist de spontaniteit en de verbinding. Zegt dat ze na al die jaren niet meer bij elkaar passen. En je raadt het al: dit heeft hij allemaal wel met mij. Onze gevoelens zijn zo diep en intens, ik heb zoiets nog nooit meegemaakt. Hij ook niet. We denken over veel dingen hetzelfde, kijken in elkaars hart. Zo voelt liefde dus!
We hebben allebei het gevoel dat we eindelijk onszelf kunnen zijn bij elkaar. Zelfs zo erg dat ik de moed kreeg om alsnog te scheiden van mijn man. Ik voelde: wat ik voor deze minnaar voel, heb ik nooit voor mijn man gevoeld en zal ik nooit voor hem gaan voelen. Het is voorbij.
Mijn minnaar ging ook twijfelen over zijn huwelijk. Maar hij is extreem loyaal. Denkt dat zijn vrouw het niet alleen aan kan. Vindt dat hij misschien nog meer zijn best moet doen. Maar diepe liefde en verbindingen zoals wij hebben, heeft hij voor haar ook nog nooit gevoeld.
Eind april ben ik gescheiden. Voor de duidelijkheid: ik ben niet gescheiden om met mijn minnaar te kunnen zijn, ik weet dat de kans heel groot is dat hij uiteindelijk niet voor mij kiest omdat hij extreem loyaal is naar zijn gezin.
Een affaire is echt klote. Daar heb ik me flink op verkeken. Een paar uur in de week voelde ik me supergelukkig en de rest van de week voelde ik me rot omdat hij bij zijn vrouw is. Het is allemaal adrenaline en dopamine, telkens als je hem appt of spreekt krijg je een shot waardoor je denkt dat je je gelukkig voelt. Maar als dat is uitgewerkt, blijft er alleen verdriet over.
3 weken geleden hebben we besloten om te stoppen. Hij ging kapot aan het liegen. Ik ging kapot aan het missen. Daarna ben ik in een heel diep dal terecht gekomen. Dat dal was al gaande door mijn scheiding die niet prettig verloopt en vol zit met bedreigingen.
Ik merkte al een paar maanden dat ik zo verdrietig was, dat ik het niet meer alleen redde. Ik kwam niet meer uit mijn verdriet en werd te somber om voor mijn kinderen te kunnen zorgen. Ik besloot om antideressiva te slikken. En soms een oxazepam als ik paniek voel (zo van: help! ik kan het niet alleen/ik kan niet zonder hem!).
En daarbij doe ik nog iets. Ik heb voor mezelf redenen opgeschreven waarom het goed is dat het uit is tussen minnaar en mij. Ook heb ik veel tips uit dit topic en andere topics gehaald. Die uitspraken heb ik op briefjes in mijn huis gehangen en in mijn telefoon gezet. Iedere keer als ik hem mis of dreig te verzuipen, lees ik ze. Het helpt me echt heel erg goed.
Welke uitspraken mij het meeste helpen:
-
Al een paar dagen lees ik met je mee. Mijn verhaal lijkt PRECIES op het jouwe. Ik was vanaf mijn 16e samen met een man die me niet gelukkig maakte (vaak zelfs erg verdrietig), maar ik durfde niet bij hem weg. Ik kom er nu achter dat mijn eigenwaarde eigenlijk laag is en dat ik al jarenlang (24 jaar!) uit angst om alleen te zijn, bij hem ben gebleven. We kregen 2 kinderen.
Ik heb tegen mijn man vaker gezegd dat het niet meer ging en ik wilde stoppen. Er was teveel ruzie en ik wilde in therapie maar hij wilde niet. Hij dreigde dat ik een bijstandsmoeder zou worden met 2 kinderen op een goedkope flat in een achterbuurt. Ik weet niet, maar dat maakte me bang en ik bleef.
2 jaar geleden hakte ik eindelijk de knoop door en zei hem dat ik bij hem wegging. Hij is toen zo geschrokken dat hij toch wel in therapie is gegaan. 2 jaar lang hebben we best een goede relatie gehad, maar er was teveel beschadigd in mij en ik hield niet meer van hem.
Afgelopen maart heb ik een affaire gekregen met een andere man. Ik vond hem al 6 jaar leuk maar heb hem nooit benaderd. Ongeveer een jaar geleden leerden we elkaar beter kennen en vanaf dat moment is hij achter mij aan gaan zitten. In maart dit jaar ben ik erop in gegaan en kregen we een affaire.
Hij is ook ongelukkig getrouwd. Kan niet goed met zijn vrouw praten. Mist de spontaniteit en de verbinding. Zegt dat ze na al die jaren niet meer bij elkaar passen. En je raadt het al: dit heeft hij allemaal wel met mij. Onze gevoelens zijn zo diep en intens, ik heb zoiets nog nooit meegemaakt. Hij ook niet. We denken over veel dingen hetzelfde, kijken in elkaars hart. Zo voelt liefde dus!
We hebben allebei het gevoel dat we eindelijk onszelf kunnen zijn bij elkaar. Zelfs zo erg dat ik de moed kreeg om alsnog te scheiden van mijn man. Ik voelde: wat ik voor deze minnaar voel, heb ik nooit voor mijn man gevoeld en zal ik nooit voor hem gaan voelen. Het is voorbij.
Mijn minnaar ging ook twijfelen over zijn huwelijk. Maar hij is extreem loyaal. Denkt dat zijn vrouw het niet alleen aan kan. Vindt dat hij misschien nog meer zijn best moet doen. Maar diepe liefde en verbindingen zoals wij hebben, heeft hij voor haar ook nog nooit gevoeld.
Eind april ben ik gescheiden. Voor de duidelijkheid: ik ben niet gescheiden om met mijn minnaar te kunnen zijn, ik weet dat de kans heel groot is dat hij uiteindelijk niet voor mij kiest omdat hij extreem loyaal is naar zijn gezin.
Een affaire is echt klote. Daar heb ik me flink op verkeken. Een paar uur in de week voelde ik me supergelukkig en de rest van de week voelde ik me rot omdat hij bij zijn vrouw is. Het is allemaal adrenaline en dopamine, telkens als je hem appt of spreekt krijg je een shot waardoor je denkt dat je je gelukkig voelt. Maar als dat is uitgewerkt, blijft er alleen verdriet over.
3 weken geleden hebben we besloten om te stoppen. Hij ging kapot aan het liegen. Ik ging kapot aan het missen. Daarna ben ik in een heel diep dal terecht gekomen. Dat dal was al gaande door mijn scheiding die niet prettig verloopt en vol zit met bedreigingen.
Ik merkte al een paar maanden dat ik zo verdrietig was, dat ik het niet meer alleen redde. Ik kwam niet meer uit mijn verdriet en werd te somber om voor mijn kinderen te kunnen zorgen. Ik besloot om antideressiva te slikken. En soms een oxazepam als ik paniek voel (zo van: help! ik kan het niet alleen/ik kan niet zonder hem!).
En daarbij doe ik nog iets. Ik heb voor mezelf redenen opgeschreven waarom het goed is dat het uit is tussen minnaar en mij. Ook heb ik veel tips uit dit topic en andere topics gehaald. Die uitspraken heb ik op briefjes in mijn huis gehangen en in mijn telefoon gezet. Iedere keer als ik hem mis of dreig te verzuipen, lees ik ze. Het helpt me echt heel erg goed.
Welke uitspraken mij het meeste helpen:
-
- Voor mij werkt alleen: graag of niet. Niet dat getwijfel. Ik wil een man die voor me gaat!
- Ik dacht dat ik het met liefde, geduld en begrip kon oplossen. Maar het is iets in hem, buiten mij om. Dat het nu uit is, is heel verdrietig maar het maakt me sterk dat ik voor mezelf kies. Ik verdien een man die helemaal voor me kiest.
- Ik heb maar 1 leven en weiger dat te verspillen aan iemand die niet 100% voor me kiest. Ik ben niet gescheiden om mijn leven te verspillen met wachten.
- Beoordeel hem niet op zijn woorden, maar op zijn gedrag.
- Ook dit is een onveilige, ongelijkwaardige relatie omdat ik afhankelijk ben van zijn besluit.
- Ik bespaar mezelf een relatie met een man die twijfelt en niet voor zijn eigen geluk durft te kiezen. Hoe kan hij mij dan gelukkig maken?
- Ik bespaar mezelf een onveilige relatie met een man die geen consequenties verbindt aan zijn daden.
- Ik weiger een afhankelijke afwachtende vrouw te zijn die genoegen neemt met mooie praatjes en getwijfel.
- Door met hem te breken heb ik meer aandacht voor mijn kinderen.
- Door met hem te breken heb ik meer ruimte om te werken aan mezelf en mijn verwerking.
- Ik maak ruimte voor een man die wel 100% voor me kiest.
- Eentje van een vriendin in een soortgelijke situatie: Als hij niet voor je kiest, is het GEEN echte liefde schat!
- En eentje van mijn tante: Rrregenboog, je hebt maar één leven, verspil het niet!!
donderdag 6 september 2018 om 10:10
S-meds, dus omdat ik jou mening niet deel steek ik mijn kop in het zand?
Er kan veel meer spelen in iemands leven waardoor iets niet mogelijk is. Hij zit met zichzelf in de knoop door het leven wat hij jaren geleefd heeft met zijn ex. Dat betekend niet per definitie dat hij geen ander leven wil, maar dat hij dat leven nog geen plek heeft gegeven en de angst heeft dat hij weer terugvalt in dat leven. Voordat hij verder kan moet hij dat leven een plek geven en als dat niet lukt dan weet ik ook hoe de kaarten er voor staan. Iets niet kunnen hoeft niet perse te betekenen dat dat iets daarom niet voldoende is.
Maar je posts zetten me heus wel aan het denken en maakt me onzeker. Ik ga bedenken wat ik daar mee ga doen.
Er kan veel meer spelen in iemands leven waardoor iets niet mogelijk is. Hij zit met zichzelf in de knoop door het leven wat hij jaren geleefd heeft met zijn ex. Dat betekend niet per definitie dat hij geen ander leven wil, maar dat hij dat leven nog geen plek heeft gegeven en de angst heeft dat hij weer terugvalt in dat leven. Voordat hij verder kan moet hij dat leven een plek geven en als dat niet lukt dan weet ik ook hoe de kaarten er voor staan. Iets niet kunnen hoeft niet perse te betekenen dat dat iets daarom niet voldoende is.
Maar je posts zetten me heus wel aan het denken en maakt me onzeker. Ik ga bedenken wat ik daar mee ga doen.
donderdag 6 september 2018 om 10:13
@rrregenboog je post raakt me. Ik heb bewondering dat je zo sterk bent. Ik ben denk nog niet zover. Ik had geen affaire met hem, bij ons beiden is onze vorige relatie wel geëindigd.
Ik zou willen dat ik zo sterk was om echt de afstand te nemen. Maar ik heb nog nooit zoveel overtuiging bij mezelf gevoeld. Ik weet het ook niet meer, ben er ook van in de war.
Ik zou willen dat ik zo sterk was om echt de afstand te nemen. Maar ik heb nog nooit zoveel overtuiging bij mezelf gevoeld. Ik weet het ook niet meer, ben er ook van in de war.
donderdag 6 september 2018 om 10:39
Soumis schreef: ↑06-09-2018 07:28@s-meds, Ik snap dat jij het zo ziet, maar voor mij is het niet zo zwart/wit en zie ik het niet direct zo.
Ik voel wel de frustratie, dus misschien kom ik van een koude kermis terug straks, maar voor nu kies ik er voor om er voor mezelf nog geen definitieve streep onder te zetten.
@tantenina, ja ik weet dat het bij jou niet goed is afgelopen. Dat scenario houd ik ook zeker in mijn achterhoofd mochten we wel weer samen verder gaan. Maar ik ken ook de verhalen van stellen bij wie dat ook is gebeurd en wel gelukkig zijn geworden samen, hoewel ik denk dat het vaker loopt zoals het bij jou is gegaan.
Ik snap dat jullie nu ook denken laat maar, ze blijft toch in haar eigen modus hangen. Ik neem jullie woorden heel serieus en het helpt me met beide benen op de grond te staan en mij niet blind te staren op alleen mijn hoopvolle scenario.
Ik denk (nog steeds) dat daarin juist ook je frustratie en moeilijkheid zit met deze hele situatie. Je laat het open, zowel vanuit hem (je verlangt van hem geen concreet antwoord) als vanuit jezelf (je neemt zelf geen concreet besluit). Je combineert zijn vage opstelling met speelruimte. Dat geeft alleen maar meer onzekerheid. Als op dit moment iemand vraagt of je single bent of een relatie hebt, wat zeg je dan; 'heb je even'? Als je daar doorheen wil zal je het, denk ik, toch echt kinderlijk eenvoudig moeten maken: is het nou aan of is het uit? Je mag best in een moeilijk punt van je relatie zitten, maar dan moet je daar actief van twee kanten aan werken. Als je niet in een relatie zit, dan valt er niks te werken, alleen maar (van één kant) passief te wachten, of je gaat verder met je leven. De gehele post van rregenboog is gericht op 'achter een moeilijk besluit staan', maar het is wel een besluit en dus een punt vanaf waar je verder kan. Verlang concrete helderheid van hem en als hij dat niet kan geven, neem dan concrete helderheid voor jezelf. Het is aan (= samen werken) of het is uit (= zelf verwerken).
donderdag 6 september 2018 om 10:55
Mooi, rrregenboog, dapper dat je verder bent gegaan en inderdaad ruimte maakt voor iemand waarbij je merr jezelf kunt zijn en rust vindt ipv stress/twijfel/angst. Ik zit nog een beetje in 'opnieuw opgestart, instellingen configureren' 
Soumis, je hebt denk ik nog tijd nodig om er echt een streep onder te zetten. Ik heb het in die zin makkelijker, want geen keus. Ik heb ooit best lang op iemand 'gewacht' die het vrij snel in een prille relatie uitmaakte. Dat werd uiteindelijk wél weer wat, maar uiteindelijk na een paar jaar zag ik de match niet meer
Nou ja, ik ben nu weer ruim ouder en wijzer, ben niet van plan zo lang te blijven hangen. Maar ik moet het ook even tijd geven voor ik me weer eerlijk.op de datingmarkt kan begeven.
Soumis, je hebt denk ik nog tijd nodig om er echt een streep onder te zetten. Ik heb het in die zin makkelijker, want geen keus. Ik heb ooit best lang op iemand 'gewacht' die het vrij snel in een prille relatie uitmaakte. Dat werd uiteindelijk wél weer wat, maar uiteindelijk na een paar jaar zag ik de match niet meer
Nou ja, ik ben nu weer ruim ouder en wijzer, ben niet van plan zo lang te blijven hangen. Maar ik moet het ook even tijd geven voor ik me weer eerlijk.op de datingmarkt kan begeven.
donderdag 6 september 2018 om 11:15
Lieve Soumis,
Inderdaad verschillen onze verhalen ook. Maar ik denk dat je dit wel herkent toch?
Pas als alle lijntjes zijn doorgeknipt kan hij voelen hoe erg hij je mist. Als hij dan niet voor je kiest, is het geen echte liefde, hoe verdrietig ook. Het helpt mij om te zien dat ik mezelf echt verdrietig maakte met blijven hopen en proberen. Maar de realiteit is, dat het over is. En dat doet fokking veel pijn. Om die pijn te vermijden, blijf je hoop houden.
Lieve Soumis, kies voor jezelf. Als jullie ècht bij elkaar horen, komen jullie samen. Al is het over een jaar. Vertrouw daarop. Dat doe ik ook.
Want geloof me, mijn dalen zijn ontzettend diep. Ik kan het ook niet geloven en bevatten dat we niets meer hebben. Ik slaap super slecht, droom continue over hem. Kijk telkens om me heen of ik hem zie. Voel stoten adrenaline als ik aan hem denk. En ik ben intens verdrietig. Maar weiger om mijn leven te verspillen met wachten en proberen. Graag of niet.
Het diepe diepe verdriet heeft bij mij 2 weken geduurd. Ik keek veel Netflix, ging bij vriendinnen langs en de overige tijd huilde ik de ogen uit mijn hoofd. Gelukkig gaat het nu iets beter. Je kunt hier doorheen komen. Als ik het kan, kan jij dat ook.
Liefs
Inderdaad verschillen onze verhalen ook. Maar ik denk dat je dit wel herkent toch?
Een paar uur in de week voelde ik me supergelukkig en de rest van de week voelde ik me rot als hij niet bij me is. Het is allemaal adrenaline en dopamine, telkens als je hem appt of spreekt krijg je een shot waardoor je denkt dat je je gelukkig voelt. Maar als dat is uitgewerkt, blijft er alleen verdriet over.
Voor mij hielp het om op een gegeven moment te denken: ik WIL heel graag dat hij voor mij kiest. Maar de REALITEIT is dat hij NU NIET voor mij kiest. Ik kan niet anders dan me bij dit besluit neerleggen. Hij heeft zijn eigen tempo en eigen manier. En inderdaad, ik laat me niet meer 'gebruiken' om al zijn gevoelens mee te bespreken. Het is òf aan en dan bespreken we alles. Of uit en dan mag hij voor zichzelf zorgen.Ik ging kapot aan het missen als hij niet bij me was.
Pas als alle lijntjes zijn doorgeknipt kan hij voelen hoe erg hij je mist. Als hij dan niet voor je kiest, is het geen echte liefde, hoe verdrietig ook. Het helpt mij om te zien dat ik mezelf echt verdrietig maakte met blijven hopen en proberen. Maar de realiteit is, dat het over is. En dat doet fokking veel pijn. Om die pijn te vermijden, blijf je hoop houden.
Lieve Soumis, kies voor jezelf. Als jullie ècht bij elkaar horen, komen jullie samen. Al is het over een jaar. Vertrouw daarop. Dat doe ik ook.
Want geloof me, mijn dalen zijn ontzettend diep. Ik kan het ook niet geloven en bevatten dat we niets meer hebben. Ik slaap super slecht, droom continue over hem. Kijk telkens om me heen of ik hem zie. Voel stoten adrenaline als ik aan hem denk. En ik ben intens verdrietig. Maar weiger om mijn leven te verspillen met wachten en proberen. Graag of niet.
Het diepe diepe verdriet heeft bij mij 2 weken geduurd. Ik keek veel Netflix, ging bij vriendinnen langs en de overige tijd huilde ik de ogen uit mijn hoofd. Gelukkig gaat het nu iets beter. Je kunt hier doorheen komen. Als ik het kan, kan jij dat ook.
Liefs
donderdag 6 september 2018 om 11:20
Soumis,
Trouwens, wat ik je nog zeggen wil. Natuurlijk ben je niet toe aan afscheid nemen. Dat was ik (en hij) ook niet. Maar ik heb gewoon de briefjes door mijn huis gehangen en in mijn telefoon gezet en ben dit ongeveer 100x per dag gaan lezen. En stukje bij beetje, kwam mijn eigenwaarde terug. En kon ik steeds ietsjes beter achter dit besluit staan. Wordt het door geen contact helderder in mijn hoofd.
Dus mijn tip (en je hoeft er niks mee) is om de briefjes gewoon te schrijven, op te hangen en heel vaak op een dag te lezen. Er gaat echt iets veranderen in je!
Liefs
Trouwens, wat ik je nog zeggen wil. Natuurlijk ben je niet toe aan afscheid nemen. Dat was ik (en hij) ook niet. Maar ik heb gewoon de briefjes door mijn huis gehangen en in mijn telefoon gezet en ben dit ongeveer 100x per dag gaan lezen. En stukje bij beetje, kwam mijn eigenwaarde terug. En kon ik steeds ietsjes beter achter dit besluit staan. Wordt het door geen contact helderder in mijn hoofd.
Dus mijn tip (en je hoeft er niks mee) is om de briefjes gewoon te schrijven, op te hangen en heel vaak op een dag te lezen. Er gaat echt iets veranderen in je!
Liefs