Longdistance deel 10!!!!

07-10-2007 22:06 2899 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hoera, een jubileum!



Dankje Es, maar daar doe ik nu niet aan. Ik ben aan het struisvogelen.

Niemand mag ' het erover hebben'.

Kom over een week of een maand maar terug.
Alle reacties Link kopieren
Ik dacht al dat niemand het er ergens over mocht hebben, daarom vraag ik ook niet.



Hoe gaat het met de banenjacht? Deze baan was toch tijdelijk?
Alle reacties Link kopieren
Kjong, ik kom al ruilen, goed?

Per vandaag (naja, eigenlijk per half januari) krijg je er dan gratis nog een hoop tijd bij ook. Heb namelijk mijn bestuursgenootjes verteld dat ik niet langer bestuur wil doen. Ik wil wel, maar trek het mentaal en fysiek gewoon niet.

Dus vanaf half januari, na de fusievergadering, ben ik weer een gewone studente, met een bijbaantje dat teveel tijd kost.

Ben nog wel ziek, al het eten dat J. me liefdevol voorzet komt er net zo snel weer uit, en ben net ook weer tegen de vlakte gegaan.

Heb nu dus een moeder die enigszins over de zeik is, en heeft bedacht dat ik "NU absoluut niet meer met de trein naar huis kom" en "maandag naar de dokter ga" Ook best lief eigenlijk..

Ga nu weer slapen..



x
Kjong, wij hebben het nergens over, maar we mogen wel knuffels geven toch? En inderdaad, hoe is het met die baan? Dacht dat je alleen in december even zou werken, maar blijkbaar nog steeds dus?



Ik ga woensdag, dus nog vijf nachtjes! Morgen nog een megadag oppassen, zondag nog een van mijn vrienden zien, maandag kaas kopen, foto's ophalen en kadootjes kopen, en dan heb ik dinsdag het hopelijk positieve laatste gesprek bij de eventuele nieuwe baas. Zou echt heel gaaf zijn natuurlijk als ik met een baan op zak zou vliegen woensdag! Maar als niet, dan niet. Dan ga ik gewoon bij terugkomst weer zoeken.



Het komt echt dichtbij nu, maar het voelt zo onwerkelijk. Kan me niet echt voorstellen dat ik volgende week om deze tijd al een nachtje bij hem in bed heb gelegen. Het is bijna een half jaar sinds ik he voor het laatst gezien heb...
Ban is een nul-uren-contract (zelf je uren verzinnen) voor een maand, halfdec-halfjan. Dus ik ben gelijk voor 2008 ook onder de pannen, belastingteruggaveoppascrechegewijs.



Oja, foto's. Daar moet ik ook nog wat meedoen... Maar dan in een later stadium. Die van ontbinding enzo.



Hoelang ga je ookweer Etosj?



Nog een half uur, en dan kan ik weer roken.

En staat Cadi weer knus naast me te vloeken op haar kolleegaas.
Wauw. Een moeder die je naar de dokter stuurt!

Nu wil ik echt ruilen. (Kotsen geef ik niet om.)

Die van mij had dokterstelefoonverpleegster kunnen zijn: 'neem maar een paracetamollejte en bel morgen maar weer terug'.
Die van mij is van het type: als mijn dochter niks laat horen, doe ik het ook niet. Ik heb dit jaar eens een keer *niet* gebeld oudjaarsavond om 12 uur. En het is nog steeds stil. Ik weet haast zeker dat áls ik haar dan weer spreek er een dikke donderwolk hangt, want 'ik heb niet gebeld'.



Ik ga bijna drie weken, de 29e ben ik 's avonds laat weer hier. Maar daar struisvogel ik dan weer over.
Die hele 29ste bestaat gewoon niet.





Het is koud in Istanbul. Zeggen ze.
Alle reacties Link kopieren
Kjong, ik ben erachter wat jij doet voor 'n werk, volgens mij heb je het mijne overgenomen, ik heb geen tijd meer om bootjes te tellen met die idioterie van den collegee En die fles, tsja die komt vanzelf wel op. En als je nu wilt, be my guest, zuip jezelf een hangoor.



Etosha.... die nick....telkens tik ik je oude in. Aftellen komt nu wel erg dichtbij. Heb je nu met je moeder niet het idee van...ach laat ik maar bellen?



Miss Heb je niet erg veel hooi op je vork genomen lately en dan zo'n vette griep erover heen? Laat je lekker verwennen waar en zolang het nog kan.



Yas, hoest bij jou?



Ik ga nog even zo'n debiel spelletje spelen en dan hop naar bed.
Alle reacties Link kopieren
Miss Speeseend, wat goed dat je gas terugneemt en het bestuur niet meer gaat doen! Voor jezelf kiezen is nu het belangrijkst, ik herken nl wel het eea uit je verhaal (huilbuien, nergens zin in hebben en tegen dingen aan hikken) en ik denk dat je vriendin gelijk heeft dat je tegen overspannen aan zit (ik zit zelf helaas al een stadium verder...) Ik wens je heel veel succes en beterschap!



Isiss: dank je wel (f)



Voor alle anderen: ik lees en leef met jullie allemaal mee, zowel met de positieve als met de negatieve dingen. Maar in mijn hoofd is het nog steeds zo'n warboel, dat er niet al te veel zinnigs uitkomt, dus dat komt weer op een later tijdstip



Liefs aan iedereen!
Alle reacties Link kopieren
Oeh Etosha, spannend. Het is bijna zo ver! Ik wil ook nog steeds je oude naam schrijven trouwens.



Miss Spees, goed dat je even een stapje terug doet. Wanneer zou je eigenlijk terug gaan naar NL? En blijf je daar langer of ga je wel terug? En zie je dat zitten met de trein?



Jooles, hoe is het gegaan met dingen regelen op je werk? Ben je thuis of ben je nog bij je ouders?



Oh. Wat een kutweer. Niet heel aantrekkelijk om op de fiets boodschappen te gaan doen nu. Waai maar over, regen!



Cadi, hoe is het (afgezien van de kutcollega's)?
Alle reacties Link kopieren
Yas, is het gelukt met de evacuatie inmiddels? Tot welke etnische groep hoort Gert? Wat loopt 't gigantisch uit de hand daar!



Verder zwaai ik even snel naar iedereen (ontkennende Kjong, overwerkte Spees, tellende Etosha, vloekende Cadi, winnende Es, en voor Fille een bousa) en ga ik nu lekker met familie eten en borrelen.
Kids geëvacueerd naar een veiliger plek. Wat een gedoe. Gert is een Akamba . Die hebben niks met de moorden van doen, hoewel Gert niks van de Kikuyu moet hebben. Hoofdzakelijk slachten de Luo en Kikuyu malkander af.





Verder zwaai naar iedereen!
Alle reacties Link kopieren
Oh Marg je bent in het land natuurlijk! Veel plezier!
Heb ik vorige week foto's bij besteld bij de Hema, vergrotingen, want B wilde iets leuks aan zijn muur hangen. Kan ik ze vandaag ophalen, zijn ze helemaal niet goed! Echt, van sommige is maar de helft afgedrukt! Het lijkt alsof ze ze veel groter hebben vergroot dan het formaat van het papier zeg maar. En dan beweren ze dat dat normaal is... terwijl er foto's bij zijn waar we samen op staan en die zijn zo vergroot dat hij er helemaal af is gevallen en ik er alleen nog op sta zonder hoofd. Duh... daar gaat mijn kadootje.



Jullie nog ideeën, behalve de gebruikelijke stroopwafels en kaas?



Wat mijn moeder betreft Cadi, zie de AK. Ik zal daar zo even schrijven hoe dat allemaal verder verlopen is, dan begrijp je wellicht waarom ik niet zo'n behoefte voel haar te bellen.
Ik had bedacht een boek te laten maken bij Hema, Kruitvat, of op internet ofzo, van alle foto's van december.

Ervaring mee?

Welke heeft goede kwaliteit?



(Zoiets dus, maar dan het liefst zonder spriaal)
oh, ja, ik ben wel van de foto's (en weer terug van 'n zeer apart -als in triest- weekend, waarschijnlijk vanavond in ak meer, moet er zo weer vandoor)



Etosha: 1-uur-service van Hema is heel goed! En laat 't vrouwtje van de balie je foto's aanklikken in 't apparaat, dan weet je zeker dat jij niks fout doet.



Kjong: ik ben Hema-fan. Hun fotoboeken zijn super! Veel beter dan webprint of o.i.d. Kruidvat of Blokker nog niet geprobeerd, omdat die van de Hema altijd goed zijn.
Isiss, doet de 1-uurs service ook vergrotingen (20x30)? Want dan ga ik daar morgen nog even heen!



Qua boek: ik heb werkelijk een prachtig boek laten maken voor B van onze twee jaar samen in Afrika, omdat ik alle foto's digitaal had en hij geen computer heeft. Of althans niet één die de foto's dan ook in een normaal tempo laat zien. Ik heb een Apple, dus ik moest een service zoeken die ook Apple-software heeft en kwam uit bij www.myphotobook.nl Echt, het is waanzinnig mooi geworden en als ik het vergelijk met boeken die ik heb gezien van Hema of Kruitvat, ben ik er nog steeds heel blij mee! Bovendien was het megasnel klaar en kwam het heel netjes verpakt thuis en zo. Het komt uit Duitsland (Berlijn!) maar de software is gewoon Nederlands.
Etosha: ja!
Alle reacties Link kopieren
Fille, ik ben weer thuis. Soms wel een beetje moeite mee (beetje eenzaam gevoel), want het was wel heerlijk bij mijn ouders, maar ik moet van mezelf een aantal dingen thuis op de rit krijgen. Afspraak bij de dokter was erg fijn, ondanks dat ik er ontzettend tegenop keek, want wat als ze zou denken dat ik me aanstelde of zo? Maar bleek niet zo te zijn, gelukkig. Heb met spoed een doorverwijzing gekregen voor professionele hulp en zit nu te wachten op bericht van de GGZ. Met spoed betekent namelijk eerste contact (dus om een afspraak voor een intake te maken) binnen een week (als het goed is, maar afgelopen week was ivm de feestdagen natuurlijk wat vreemd) ipv 3 weken...maar dan kan het intakegesprek alsnog een tijdje op zich laten wachten. Tot het intakegesprek mag ik van de dokter niet naar mijn werk. Heb dit ook op mijn werk gemeld, waar redelijk geschrokken gereageerd werd. Ze bleven maar vragen wanneer ik dan dat eerste gesprek zou hebben, maar dat weet ik natuurlijk niet...volgens mij hadden ze verwacht dat ik vandaag weer fris en fruitig op mijn werk zou verschijnen. Verder begonnen ze te insinueren dat ze het zich niet konden voorstellen dat het hele gedoe van 4 maanden werk kan komen, maar dat mijn LDR de oorzaak is. Vond ik niet zo leuk. Tuurlijk helpt die LDR niet mee, maar die 4 maanden werk hebben me echt de das omgedaan denk ik. Nou ja, het is natuurlijk een beetje gissen, de psycholoog zal daar denk ik een beter oordeel over kunnen geven.



Verder ben ik boos. Op lief. Die laat helemaal niks meer van zich horen. Ik weet en snap wel dat ie het druk heeft en dat ie niet kan smsen en maar moeilijk kan bellen. Maar hij zit dagelijks achter de computer voor zijn werk, dan is het toch een kleine moeite of een mailtje te sturen met: "ik heb het druk, maar denk aan je", of zo? Of ben ik nu te veeleisend? Ik heb zo het gevoel dat ik steeds degene ben, die contact moet opnemen, mailen, bellen, dat ie het allemaal normaal is gaan vinden volgens mij. Mijn laatste mailtje was donderdag (van hem vorige week zondag, daartussen heb ik hem wel nog gebeld en hebben we gechat, op mijn initiatief), sindsdien heerst er stilte en eigenlijk vertik ik het gewoon om wéér iets te laten horen. Ik snap het niet, waarom hij zo doet, of misschien waarom ik me er zo aan erger. Ben ik nu onredelijk?



Pfff, een beetje een egopost, maar t moest er even uit
Alle reacties Link kopieren
Jeetje Jooles.. geeft niks van die egopost, daar zijn we voor tenslotte. Iig krijg je een dikke knuffel van me!

Wat een ontzettend botte reactie van je collega's trouwens. Natuurlijk helpt die LDR er niet echt aan mee, maar dan nog! Ik herken hier wel iets in trouwens, mijn bestuursgenootjes willen ook nogal eens met beschuldigend vingertje richting lief wijzen, "want door hem moet je zoveel werken, om tickets te kunnen betalen, en daardoor reis je ook keiveel, en rust je dus niet genoeg uit in het beetje vrij tijd dat je nog hebt in sommige weekends"

Wel goed dat je dokter zo begrijpend reageerde. Ik ben vanochtend bij mijn huisarts geweest en die had een soorgelijk verhaal, zonder GGZ dan.

Dat ik mezelf aan het voorbijrennen ben, en duizeligheid en flauwvallen e.d. allemaal daardoor komt. Maar voor de zekerheid heeft ie me toch ook wel doorgestuurd naar de internist. Afspraak op de 23ste daar, en dan zien we het wel..

Heb verder net ook bestuursgenootjes gesproken, reageerden lief en begripvol, en stuurden me voor vandaag weer naar bed, en snapten ook mijn beslissing om te stoppen wel. Maar wel met de uitdrukkelijke wens om deze week nog even het een en ander financieels af te handelen (had niet andres verwacht, zoiets zelf ook al bedacht, maar nu dus even niet) en op later tijdstip even te praten over praktische zaken. Goed, maar nu dus niet.. Daarna maar weer in huilen uitgebarsten, van schuldgevoel dat ik hun toch wel erg laat zitten zo, vlak voor een fusie, maar ook uit frustratie dat het allemaal niet gaat zoals ik het wil en dat die verdomde duizeligheid/misselijkheid/hoofdpijn maar niet weg wil gaan..



Fille, ben sinds gisteravond weer thuis. Omdat vriendlief vandaag op voor een week naar Brussel moest voor werk, en ik dus niet echt daar kon blijven, maar ook treinen naar huis niet zag zitten, heeft mijn paps me gisteren in Bonn opgehaald. Echt superlief!

Paps vond het niet erg om een eindje te rijden, vind ie wel leuk, maar voel me daar toch behoorlijk lullig over..



Margh, leuk dat je weer in NL bent. Heel veel plezier!



Ik ga nu mijn bedje weer opzoeken.. Kijken of ik na een nacht piekeren nu wel kan slapen.

Tot snel allemaal weer!
Mochten er nou ooit mensen geen weet van cijfers hebben en denken dat er per jaar tienduizenden de grenzen over komen dmv een huwelijk (en wat dan nog, er wordt tenslotte voor hen gezorgd nietwaar), zie hier:







Minder migratiehuwelijken Turken en Marokkanen

Uitgegeven: 7 januari 2008 10:52

Laatst gewijzigd: 7 januari 2008 10:53



VOORBURG - Ongeveer een kwart van de Turkse en Marokkaanse mannen die in 2006 in Nederland trouwden, liet zijn bruid overkomen uit het land van herkomst. Dat is veel minder dan vijf jaar geleden.



Van de Turkse mannen liet in 2001 56 procent zijn partner overkomen, bij Marokkanen was dat 57 procent. Dit blijkt uit maandag verschenen cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS).



Maatregelen



Het CBS zegt dat de daling van het aantal migratiehuwelijken mogelijk een gevolg is van de maatregelen die in 2004 zijn ingevoerd en die strengere eisen stellen aan dergelijke huwelijken. Ook andere factoren als integratie zullen een rol spelen, veronderstelt het CBS.



Zo zullen allochtone jongeren van de tweede generatie liever trouwen met een partner die net als zij in Nederland is opgegroeid, dan met iemand uit het land van hun ouders.



Cijfers



Verreweg het grootste deel van de Turkse mannen die in 2006 trouwden, koos voor een Turkse bruid uit Nederland (54 procent) of uit Turkije (27 procent). Het aantal migratiehuwelijken daalde van ongeveer 1100 in 2001 tot vierhonderd in 2006. Van de Marokkaanse mannen die trouwden, haalde 23 procent zijn partner uit Marokko. Het aantal migratiehuwelijken daalde van 1000 naar 360.



Van de Turkse en Marokkaanse mannen die in 2006 trouwden, deed slechts een op de tien dat met een autochtone vrouw. Dat komt neer op ongeveer 150 huwelijken.



(c) ANP

~aait over de bolletjes van Spees en Jooles~

Niet studiegenoten, psychiaters of familieaanhang weten hoe jullie je voelen en waar het vandaan komt, dat weten jullie zelf. Houden zo.
quote:kjong schreef op 07 januari 2008 @ 21:39:



Wat 'n schokkende cijfers! Komen er wel 910 Turken en Marokkanen per jaar naar NL?! Négenhonderdtien?! NEGENHONDERDTIEN?!?! Wow, wat 'n enorme migratiegolf, ik kan me voorstellen dat nederlanders daar bang van worden. Ruim de helft daarvan is waarschijnlijk ook nog moslim, tjonge, ook nog zo'n 600 moslims per jaar het land in. Het moet niet gekker worden.
Smoon: succes morgen!

En hoe laat vlieg je? Nog gelukt met de foto's?



Jooles: ik vind je niet onredelijk, die chinees mag best wat vaker contact zoeken, vooral als je niet lekker in je vel zit. Zal waarschijnlijk 'n fase zijn, als jij effe weinig van je laat horen bedenkt ie zich dat zo ineens en komt er meer contact. Mannen hebben dat net wat minder snel door, en denken er niet aan dat jij 't nou effe meer nodig hebt (is mijn theorietje).



Wat 'n bullshit trouwens dat mensen zeggen dat overwerkt zijn (of hoe je 't ook noemt) met je ldr te maken zou hebben.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven