Relaties
alle pijlers
Man wilt vreemd gaan
maandag 21 november 2011 om 15:07
Ik ben 37 jaar en inmiddels 23 jaar samen met mijn man (18 jaar getrouwd)
Samen hebben wij 3 kinderen van 14, 12 en 11 jaar.
Een tijd geleden hebben wij een flinke dip in onze relatie gehad. Mijn man was toen vooral bezig met zijn werk en bemoeide zich weinig met de kinderen en het huishouden. In principe stond ik overal alleen voor. Best zwaar met 3 kinderen waarvan 1 ook nog een chronische ziekte heeft. Dat vergt namelijk een hoop extra aandacht,verzorging en tijd. Alles deed ik in mijn eentje,de kinderen verzorgen, het huishouden,de boodschappen,de boekhouding (plus de zorgen daarvan) en de ziekenhuisbezoekjes etc. Dat heeft zo'n 1,5 jr geduurd.
Natuurlijk heb ik vele pogingen gedaan om mijn man duidelijk te maken dat ik het zo niet trok. Vooral toen we net de jongste hadden gekregen. Ik was bekaf van de nachtvoedingen, sowieso deed ik alle voedingen.Ik gaf aan dat ik graag zou willen dat hij af en toe mee zou helpen met kleine dingen in het huishouden en met de kinderen omdat ik het zwaar vond om alles alleen te doen. Helaas hielp dat niet en er veranderde dan ook niets. Op een gegeven moment vond ik het zo vanzelfsprekend om zo te leven dat ik het uiteindelijk heb op gegeven om hulp aan hem te vragen.
Hij bleef door werken, was amper thuis. Als hij thuis was, was hij vooral chagerijnig. Waarom ik niet ben weggegaan is omdat ik toch de hoop had dat het ooit beter zou worden, tot die tijd heb ik al mijn energie in mijn kinderen en alles wat daarbij komt gestoken en niet meer in ons huwelijk. Het voelde namelijk alsof ik in mijn eentje aan het vechten was en dat had totaal geen zin. Daarbij was ik ook te moe om ook daar nog eens energie in te gaan steken.
Menig maal had ik geprobeerd om een gesprek aan te gaan maar elke keer kreeg ik geen gehoor. Voor mij hield het op een gegeven moment dan ook op. De kinderen en ik, dat was mijn wereld. Ja ik hield nog wel van mijn man, dat ebt niet zomaar weg na 15 jaar maar ik zag hem verder vooral als de vader van mijn kinderen. Wij waren compleet uitelkaar gegroeid. Er was niks meer over, geen intimiteit,geen gesprekken en we deelden niks meer met elkaar.
Uiteindelijk kregen wij een flinke ruzie. Mijn man was namelijk boos op mij omdat hij de seks miste en vond dat hij tekort kwam. Razend was ik. Al die tijd had ik in mijn eentje ons gezin draaiende gehouden. Poging na poging had ik gedaan om ons huwlijk te redden,om een gesprek aan te gaan en hulp gevraagd maar er werd niets mee gedaan. En nu, nu moest ik ineens luisteren en begripvol zijn omdat hij ook gevoel had? Ik voelde mij zo ver van hem verwijderd dat seks wel het laatste was waar ik zin in had.
Aantrekkelijk vond ik hem ook niet meer. Begrijp mij niet verkeerd, mijn man ziet er best leuk uit, maar door wat er gebeurd was in die 1,5 jaar voelde ik mij fysiek niet meer tot hem aangetrokken, Ik had behoefte aan een knuffel,een goed gesprek, behoefte aan een partner die voor mij klaar stond etc niet aan seks .Deze ruzie leidde wel tot een goed gesprek en dat was dan ook een positief punt. Er werd eindelijk gesproken.
Inmiddels zijn wij een aantal maanden verder en doet mijn man zijn best om er voor ons te zijn. Daar kan ik ook geen slecht woord over zeggen. Hij helpt mee,doet weer dingen met de kinderen,als ik om hulp vraag dan helpt hij ook,hij is meer thuis en we vormen weer meer een gezin. Dat is ontzettend fijn, vooral voor de kinderen.
Er zijn nog steeda onenigheden maar dat is logisch. Als je zo ver uit elkaar bent gegroeid dan moet dat langzaamaan weer groeien. Mijn man denkt echter dat het gelijk weer als vanouds is. Hij doet zijn best en verwacht eigenlijk dat daarmee alles weer goed is. En dan bedoel ik vooral ons seksleven.Hij helpt mee in het huishouden en met de kinderen en verwacht daar als het ware seks voor terug. Want ja, zoals hij zelf zegt: ik ben toch veranderd, ik help toch mee, ik ben niet meer zo als in die 1,5 jaar? Inmiddels hebben wij echter al een hele tijd geen seks gehad omdat ik mij daar nog niet goed bij voel.
Wij waren/zijn zo uit elkaar gegroeid, dat ik het belangrijker vind om de basis eerst weer goed te krijgen. Elkaar weer vertrouwen,met elkaar praten,samen een avondje uit, samen lachen, gewoon echt dat samen gevoel terug krijgen.
Emotioneel zit dat bij mij nog niet goed. Dat komt ook omdat mijn man een aantal maanden geleden aangaf dat hij de seks die wij hadden saai vond en altijd hetzelfde. Dat we het altijd op dezelfde plek deden en nooit eens verschillende standjes probeerden. Hier had ik in al die jaren dus nog nooit iets over gehoord. Heel fijn voor je zelf vertrouwen ook. Hij mag best zeggen dat hij iets anders wil proberen maar nu was het zo tegenstrijdig. eerst zeuren over te weinig seks en daarna was ik ineens niet goed genoeg. Nou daar is mijn gevoel naar hem toe zeker niet beter van geworden. Eigenlijk dacht ik: dan maar liever niet, ik ben toch saai en niet goed genoeg. Nu laat hij dus wel continue op een vervelende manier merken dat hij zin heeft, waardoor ik juist alleen nog maar minder zin krijg. Als ik sta te koken met 3 jengelige kinderen om mij heen en ondertussen zit hij aan mijn billen dan word ik daar echt niet opgewonden van en heb ik de rest van de avond ook geen zin meer. Als ik dat uitleg wordt hij boos, want ja hij heeft zin. Dat zegt hij dan ook: maar ik heb wel zin, hoe ga je dat oplossen?
Mijn man denkt serieus dat ik opgewonden wordt zodra hij aan mij zit of meld dat hij zin heeft terwijl hij dat altijd op de meest vervelende momenten doet. Een aantal weken geleden was ik echt goed ziek, probeerd hij het weer. Hij zei: oh geeft niets dat jij ziek bent, dan doe ik het werk wel. Sorry, maar dan ben ik echt helemaal afgeknapt. Phoe en dan is het hek helemaal van de dam want dan vind hij het vervelend dat ik zeg dat ik daar op afknap. Ook wel begrijpelijk maar het is nou eenmaal zo.
Als 1 van de kinderen mij roept en ik geef ze een knufel dan roept mijn man elke keer: en wat gebeurd er als ik jou roep? Krijg ik dan ook iets? Echt verschrikkelijk! Een gewone knuffel zit er sowieso amper in want hij begint bijna altijd te plukken. Ik wil ook weleens een knuffel zonder bij bedoelingen of het gevoel te hebben dat hij meer wil. Hoe vaak ik al niet gezegd heb dat het zo voor mij niet werkt, dat ik van zulke opmerkingen en/of aanrakingen niet spontaan zin krijg kan al niet eens meer tellen. Het werkt alleen maar averechts.
Ik houd van hem, maar ik voel mij nog steeds niet tot hem aangetrokken qua seks. Een paar dagen geleden was hij wederom boos. Hij vroeg ineens hoe ik nu tegenover de seks stond. Tja, ik mis ook heus wel seks, maar ik kan mij er niet toe zetten.. Dat heb ik ook gezegd. Door de dingen die hij doet en zegt ben ik eerder nog meer afgeknapt dan ik al was. Ik zou liever eerst een leuk avondje samen hebben zodat je weer naar elkaar toe groeit. Bv als de kinderen op bed liggen eerst samen eten, daarna een filmpje kijken of zo en dan zie je wel wat er gebeurd.
Mijn man heeft die avond dus aangegeven dat hij het zo niet langer trekt en zich gefrustreerd voelt. Dat hij er zelfs weleens over nadenkt om vreemd te gaan zodat hij zijn gevoel kwijt is. Dat hij mannen die in dezelfde situatie zitten en wel vreemgaan heel goed kan begrijpen (dat heeft hij meerdere malen aangegeven) Dat hij inmiddels ook op een andere manier naar andere vrouwen kijkt dan alleen maar leuk. Dat hij de seks zo mist dat hij soms het gevoel heeft om met de eerste de beste mooie vrouw die hij tegenkomt en hem aandacht geeft mee te gaan naar huis .
Ik was echt met stomheid geslagen. Oke, ik begrijp dat hij de seks mist en dat dat frustratie met zich mee brengt. Maar waarom doet hij dan niks met de informatie die ik hem geef? Hij had het ook anders kunnen aanpakken toen ik aangaf dat het zo niet werkte. Ik begrijp dat het niet leuk is om steeds te worden afgewezen, maar hij weet waardoor dat komt.
I.p.v daar samen aan te werken begint hij over vreemdgaan. Daardoor ben ik er eigenlijk helemaal wel klaar mee. Alsof ik nu nog zin heb om ooit weer met hem seks te hebben. Dat blijft dan in mijn achterhoofd zitten.
Geen idee wat hier mee moet. Ik denk vooral aan de kinderen. Wil ik wederom blijven vechten? Kan ik een scheiding hun wel aan doen? Wil ik 15 jaar zomaar weggooien? Nee, ook niet zomaar, ik ben al heel lang aan het vechten. Echt moeilijk!
Sorry voor het lange verhaal, maar ik wou het zo graag even van mij afschrijven. Bedankt voor het bieden van die mogelijkheid.
Samen hebben wij 3 kinderen van 14, 12 en 11 jaar.
Een tijd geleden hebben wij een flinke dip in onze relatie gehad. Mijn man was toen vooral bezig met zijn werk en bemoeide zich weinig met de kinderen en het huishouden. In principe stond ik overal alleen voor. Best zwaar met 3 kinderen waarvan 1 ook nog een chronische ziekte heeft. Dat vergt namelijk een hoop extra aandacht,verzorging en tijd. Alles deed ik in mijn eentje,de kinderen verzorgen, het huishouden,de boodschappen,de boekhouding (plus de zorgen daarvan) en de ziekenhuisbezoekjes etc. Dat heeft zo'n 1,5 jr geduurd.
Natuurlijk heb ik vele pogingen gedaan om mijn man duidelijk te maken dat ik het zo niet trok. Vooral toen we net de jongste hadden gekregen. Ik was bekaf van de nachtvoedingen, sowieso deed ik alle voedingen.Ik gaf aan dat ik graag zou willen dat hij af en toe mee zou helpen met kleine dingen in het huishouden en met de kinderen omdat ik het zwaar vond om alles alleen te doen. Helaas hielp dat niet en er veranderde dan ook niets. Op een gegeven moment vond ik het zo vanzelfsprekend om zo te leven dat ik het uiteindelijk heb op gegeven om hulp aan hem te vragen.
Hij bleef door werken, was amper thuis. Als hij thuis was, was hij vooral chagerijnig. Waarom ik niet ben weggegaan is omdat ik toch de hoop had dat het ooit beter zou worden, tot die tijd heb ik al mijn energie in mijn kinderen en alles wat daarbij komt gestoken en niet meer in ons huwelijk. Het voelde namelijk alsof ik in mijn eentje aan het vechten was en dat had totaal geen zin. Daarbij was ik ook te moe om ook daar nog eens energie in te gaan steken.
Menig maal had ik geprobeerd om een gesprek aan te gaan maar elke keer kreeg ik geen gehoor. Voor mij hield het op een gegeven moment dan ook op. De kinderen en ik, dat was mijn wereld. Ja ik hield nog wel van mijn man, dat ebt niet zomaar weg na 15 jaar maar ik zag hem verder vooral als de vader van mijn kinderen. Wij waren compleet uitelkaar gegroeid. Er was niks meer over, geen intimiteit,geen gesprekken en we deelden niks meer met elkaar.
Uiteindelijk kregen wij een flinke ruzie. Mijn man was namelijk boos op mij omdat hij de seks miste en vond dat hij tekort kwam. Razend was ik. Al die tijd had ik in mijn eentje ons gezin draaiende gehouden. Poging na poging had ik gedaan om ons huwlijk te redden,om een gesprek aan te gaan en hulp gevraagd maar er werd niets mee gedaan. En nu, nu moest ik ineens luisteren en begripvol zijn omdat hij ook gevoel had? Ik voelde mij zo ver van hem verwijderd dat seks wel het laatste was waar ik zin in had.
Aantrekkelijk vond ik hem ook niet meer. Begrijp mij niet verkeerd, mijn man ziet er best leuk uit, maar door wat er gebeurd was in die 1,5 jaar voelde ik mij fysiek niet meer tot hem aangetrokken, Ik had behoefte aan een knuffel,een goed gesprek, behoefte aan een partner die voor mij klaar stond etc niet aan seks .Deze ruzie leidde wel tot een goed gesprek en dat was dan ook een positief punt. Er werd eindelijk gesproken.
Inmiddels zijn wij een aantal maanden verder en doet mijn man zijn best om er voor ons te zijn. Daar kan ik ook geen slecht woord over zeggen. Hij helpt mee,doet weer dingen met de kinderen,als ik om hulp vraag dan helpt hij ook,hij is meer thuis en we vormen weer meer een gezin. Dat is ontzettend fijn, vooral voor de kinderen.
Er zijn nog steeda onenigheden maar dat is logisch. Als je zo ver uit elkaar bent gegroeid dan moet dat langzaamaan weer groeien. Mijn man denkt echter dat het gelijk weer als vanouds is. Hij doet zijn best en verwacht eigenlijk dat daarmee alles weer goed is. En dan bedoel ik vooral ons seksleven.Hij helpt mee in het huishouden en met de kinderen en verwacht daar als het ware seks voor terug. Want ja, zoals hij zelf zegt: ik ben toch veranderd, ik help toch mee, ik ben niet meer zo als in die 1,5 jaar? Inmiddels hebben wij echter al een hele tijd geen seks gehad omdat ik mij daar nog niet goed bij voel.
Wij waren/zijn zo uit elkaar gegroeid, dat ik het belangrijker vind om de basis eerst weer goed te krijgen. Elkaar weer vertrouwen,met elkaar praten,samen een avondje uit, samen lachen, gewoon echt dat samen gevoel terug krijgen.
Emotioneel zit dat bij mij nog niet goed. Dat komt ook omdat mijn man een aantal maanden geleden aangaf dat hij de seks die wij hadden saai vond en altijd hetzelfde. Dat we het altijd op dezelfde plek deden en nooit eens verschillende standjes probeerden. Hier had ik in al die jaren dus nog nooit iets over gehoord. Heel fijn voor je zelf vertrouwen ook. Hij mag best zeggen dat hij iets anders wil proberen maar nu was het zo tegenstrijdig. eerst zeuren over te weinig seks en daarna was ik ineens niet goed genoeg. Nou daar is mijn gevoel naar hem toe zeker niet beter van geworden. Eigenlijk dacht ik: dan maar liever niet, ik ben toch saai en niet goed genoeg. Nu laat hij dus wel continue op een vervelende manier merken dat hij zin heeft, waardoor ik juist alleen nog maar minder zin krijg. Als ik sta te koken met 3 jengelige kinderen om mij heen en ondertussen zit hij aan mijn billen dan word ik daar echt niet opgewonden van en heb ik de rest van de avond ook geen zin meer. Als ik dat uitleg wordt hij boos, want ja hij heeft zin. Dat zegt hij dan ook: maar ik heb wel zin, hoe ga je dat oplossen?
Mijn man denkt serieus dat ik opgewonden wordt zodra hij aan mij zit of meld dat hij zin heeft terwijl hij dat altijd op de meest vervelende momenten doet. Een aantal weken geleden was ik echt goed ziek, probeerd hij het weer. Hij zei: oh geeft niets dat jij ziek bent, dan doe ik het werk wel. Sorry, maar dan ben ik echt helemaal afgeknapt. Phoe en dan is het hek helemaal van de dam want dan vind hij het vervelend dat ik zeg dat ik daar op afknap. Ook wel begrijpelijk maar het is nou eenmaal zo.
Als 1 van de kinderen mij roept en ik geef ze een knufel dan roept mijn man elke keer: en wat gebeurd er als ik jou roep? Krijg ik dan ook iets? Echt verschrikkelijk! Een gewone knuffel zit er sowieso amper in want hij begint bijna altijd te plukken. Ik wil ook weleens een knuffel zonder bij bedoelingen of het gevoel te hebben dat hij meer wil. Hoe vaak ik al niet gezegd heb dat het zo voor mij niet werkt, dat ik van zulke opmerkingen en/of aanrakingen niet spontaan zin krijg kan al niet eens meer tellen. Het werkt alleen maar averechts.
Ik houd van hem, maar ik voel mij nog steeds niet tot hem aangetrokken qua seks. Een paar dagen geleden was hij wederom boos. Hij vroeg ineens hoe ik nu tegenover de seks stond. Tja, ik mis ook heus wel seks, maar ik kan mij er niet toe zetten.. Dat heb ik ook gezegd. Door de dingen die hij doet en zegt ben ik eerder nog meer afgeknapt dan ik al was. Ik zou liever eerst een leuk avondje samen hebben zodat je weer naar elkaar toe groeit. Bv als de kinderen op bed liggen eerst samen eten, daarna een filmpje kijken of zo en dan zie je wel wat er gebeurd.
Mijn man heeft die avond dus aangegeven dat hij het zo niet langer trekt en zich gefrustreerd voelt. Dat hij er zelfs weleens over nadenkt om vreemd te gaan zodat hij zijn gevoel kwijt is. Dat hij mannen die in dezelfde situatie zitten en wel vreemgaan heel goed kan begrijpen (dat heeft hij meerdere malen aangegeven) Dat hij inmiddels ook op een andere manier naar andere vrouwen kijkt dan alleen maar leuk. Dat hij de seks zo mist dat hij soms het gevoel heeft om met de eerste de beste mooie vrouw die hij tegenkomt en hem aandacht geeft mee te gaan naar huis .
Ik was echt met stomheid geslagen. Oke, ik begrijp dat hij de seks mist en dat dat frustratie met zich mee brengt. Maar waarom doet hij dan niks met de informatie die ik hem geef? Hij had het ook anders kunnen aanpakken toen ik aangaf dat het zo niet werkte. Ik begrijp dat het niet leuk is om steeds te worden afgewezen, maar hij weet waardoor dat komt.
I.p.v daar samen aan te werken begint hij over vreemdgaan. Daardoor ben ik er eigenlijk helemaal wel klaar mee. Alsof ik nu nog zin heb om ooit weer met hem seks te hebben. Dat blijft dan in mijn achterhoofd zitten.
Geen idee wat hier mee moet. Ik denk vooral aan de kinderen. Wil ik wederom blijven vechten? Kan ik een scheiding hun wel aan doen? Wil ik 15 jaar zomaar weggooien? Nee, ook niet zomaar, ik ben al heel lang aan het vechten. Echt moeilijk!
Sorry voor het lange verhaal, maar ik wou het zo graag even van mij afschrijven. Bedankt voor het bieden van die mogelijkheid.
maandag 21 november 2011 om 21:31
quote:elfje26 schreef op 21 november 2011 @ 21:28:
[...]
Oh alsjeblieft, met alle respect maar je komt echt heel gefrustreerd over. Als hij zijn vrouw niet wilde had hij allang een ander geneukt hoor. Zat vrouwen die niet zo moeilijk doen voor een one night stand.
Beseffen jullie wel dat jullie een man afkraken die 27 is, al 2 jaar geen sex heeft, niet vreemd gaat, maar op het punt staat om te breken, en dan ook nog zo eerlijk is om dat toe te geven ipv maar meteen actie te ondernemen???!?!!!! Zo ken ik er niet veel hoor.
En dat hij hun sex saai noemde, tja, dat is pijnlijk. Maar misschien probeerde hij wel een reactie uit te lokken, wat voor reactie dan ook.Helemaal mee eens. Wat doet zij eigenlijk aan betrokkenheid, liefde en aandacht voor hem?
[...]
Oh alsjeblieft, met alle respect maar je komt echt heel gefrustreerd over. Als hij zijn vrouw niet wilde had hij allang een ander geneukt hoor. Zat vrouwen die niet zo moeilijk doen voor een one night stand.
Beseffen jullie wel dat jullie een man afkraken die 27 is, al 2 jaar geen sex heeft, niet vreemd gaat, maar op het punt staat om te breken, en dan ook nog zo eerlijk is om dat toe te geven ipv maar meteen actie te ondernemen???!?!!!! Zo ken ik er niet veel hoor.
En dat hij hun sex saai noemde, tja, dat is pijnlijk. Maar misschien probeerde hij wel een reactie uit te lokken, wat voor reactie dan ook.Helemaal mee eens. Wat doet zij eigenlijk aan betrokkenheid, liefde en aandacht voor hem?
maandag 21 november 2011 om 21:31
quote:iris1969 schreef op 21 november 2011 @ 21:25:
[...]
eens, hij graait naar wat als eerste voorhanden is.
Ach kom toch, de gemiddelde werkende 27jarige man komt op een werkdag tientallen geilere, spannendere vrouwen tegen dan die moeke die hij thuis heeft zitten wiens conversatie over de poepluier, knutselwerkjes en schoolpleinperikelen van de drie kids gaan.
Als hij niets meer voor haar zou voelen, ging hij bij die vrouwen wel graaien, hoor. Even reëel blijven, de gemiddelde jonge moeder die er in 5 jaar tijd drie koters uitpoept is nou niet het toppunt van sexy. Logisch, hoor, en niks mis mee, maar nou niet doen alsof hij een soort hitsige reu is die tegen een tafelpoot staat aan te rijden. Hij wil seks met zijn vrouw, de moeder van zijn kinderen, de vrouw van wie hij kennelijk ondanks haar verwende nestengedrag toch houdt.
[...]
eens, hij graait naar wat als eerste voorhanden is.
Ach kom toch, de gemiddelde werkende 27jarige man komt op een werkdag tientallen geilere, spannendere vrouwen tegen dan die moeke die hij thuis heeft zitten wiens conversatie over de poepluier, knutselwerkjes en schoolpleinperikelen van de drie kids gaan.
Als hij niets meer voor haar zou voelen, ging hij bij die vrouwen wel graaien, hoor. Even reëel blijven, de gemiddelde jonge moeder die er in 5 jaar tijd drie koters uitpoept is nou niet het toppunt van sexy. Logisch, hoor, en niks mis mee, maar nou niet doen alsof hij een soort hitsige reu is die tegen een tafelpoot staat aan te rijden. Hij wil seks met zijn vrouw, de moeder van zijn kinderen, de vrouw van wie hij kennelijk ondanks haar verwende nestengedrag toch houdt.
Am Yisrael Chai!
maandag 21 november 2011 om 21:34
'Oh alsjeblieft, met alle respect maar je komt echt heel gefrustreerd over. Als hij zijn vrouw niet wilde had hij allang een ander geneukt hoor'
Is ook een aanname, dat ie dat nog niet gedaan heeft.
Misschien heeft ie wel weinig zelfvertrouwen, denkt ie dat ie niet in de smaak valt bij andere vrouwen. Blijft ie daarom maar naar OP graaien, terwijl hij haar niet leuk vindt.
Is ook een aanname, dat ie dat nog niet gedaan heeft.
Misschien heeft ie wel weinig zelfvertrouwen, denkt ie dat ie niet in de smaak valt bij andere vrouwen. Blijft ie daarom maar naar OP graaien, terwijl hij haar niet leuk vindt.
maandag 21 november 2011 om 21:35
quote:fashionvictim schreef op 21 november 2011 @ 21:31:
[...]
Ach kom toch, de gemiddelde werkende 27jarige man komt op een werkdag tientallen geilere, spannendere vrouwen tegen dan die moeke die hij thuis heeft zitten wiens conversatie over de poepluier, knutselwerkjes en schoolpleinperikelen van de drie kids gaan.
Als hij niets meer voor haar zou voelen, ging hij bij die vrouwen wel graaien, hoor. Even reëel blijven, de gemiddelde jonge moeder die er in 5 jaar tijd drie koters uitpoept is nou niet het toppunt van sexy. Logisch, hoor, en niks mis mee, maar nou niet doen alsof hij een soort hitsige reu is die tegen een tafelpoot staat aan te rijden. Hij wil seks met zijn vrouw, de moeder van zijn kinderen, de vrouw van wie hij kennelijk ondanks haar verwende nestengedrag toch houdt.Sorry maar daar geloof ik niets van. Hij wil sex en anders zoekt hij wel een ander.
[...]
Ach kom toch, de gemiddelde werkende 27jarige man komt op een werkdag tientallen geilere, spannendere vrouwen tegen dan die moeke die hij thuis heeft zitten wiens conversatie over de poepluier, knutselwerkjes en schoolpleinperikelen van de drie kids gaan.
Als hij niets meer voor haar zou voelen, ging hij bij die vrouwen wel graaien, hoor. Even reëel blijven, de gemiddelde jonge moeder die er in 5 jaar tijd drie koters uitpoept is nou niet het toppunt van sexy. Logisch, hoor, en niks mis mee, maar nou niet doen alsof hij een soort hitsige reu is die tegen een tafelpoot staat aan te rijden. Hij wil seks met zijn vrouw, de moeder van zijn kinderen, de vrouw van wie hij kennelijk ondanks haar verwende nestengedrag toch houdt.Sorry maar daar geloof ik niets van. Hij wil sex en anders zoekt hij wel een ander.
maandag 21 november 2011 om 21:37
quote:Cameron10 schreef op 21 november 2011 @ 21:28:
[...]
Ik zei het al eerder; jouw man vindt dat het jouw probleem is.
Hij snapt het gewoon niet.
Als je al niet begrijpt dat dit relationele problemen zijn (emotie versus sex) dan valt er nog weinig te redden ben ik bang.En ik kan van veel forummers (dames) niet begrijpen dat zij TO niet schijnen te begrijpen en die kerel nog krediet geven ,ook al horen we zijn kant niet. Lijkt me dat TO hem niet afzeikt maar een normaal verslag doet van wat er wordt gezegd en gedaan.
Precies, bij sexuele problemen zit er bijna altijd een emotionele of relationele oorzaak achter. Zeker bij vrouwen.
Relatieproblemen en sexuele problemen
[...]
Ik zei het al eerder; jouw man vindt dat het jouw probleem is.
Hij snapt het gewoon niet.
Als je al niet begrijpt dat dit relationele problemen zijn (emotie versus sex) dan valt er nog weinig te redden ben ik bang.En ik kan van veel forummers (dames) niet begrijpen dat zij TO niet schijnen te begrijpen en die kerel nog krediet geven ,ook al horen we zijn kant niet. Lijkt me dat TO hem niet afzeikt maar een normaal verslag doet van wat er wordt gezegd en gedaan.
Precies, bij sexuele problemen zit er bijna altijd een emotionele of relationele oorzaak achter. Zeker bij vrouwen.
Relatieproblemen en sexuele problemen
maandag 21 november 2011 om 21:37
quote:elfje26 schreef op 21 november 2011 @ 21:21:
[...]
Die tent viel niet te runnen zonder het salaris dat de man thuis brengt hoor.En hoe verdient hij zijn geld dan? Wat doet hij (heb ik misschien overheen gelezen)? Sommige verdienen het vrij makkelijk. Geen fysiek zwaar werk. Op een mooi kantoor met goede uitgebreide lunch, leuke collega's, weinig echte stress, elke vrijdag een kantoorborrel en elke dag wel een koffiemoment om gezellig met je collega's te socializen, contact met volwassenen/gewoon een gesprek kunnen voeren op nivo, tussen de middag even een luchtje scheppen en dan tegen het eind van de middag weer in je lease-auto richting huis en als je eens een baaldag hebt roep je tegen je collega's dat je effe niet vooruit te branden bent en doe je het wat rustiger aan... dan heeft je vrouw het thuis met 3 jonge kinderen, waarvan er 1 extra zorg nodig heeft, je nog geen normale gesprekken mee kan voeren, een huishouden dat gerund moet worden, boodschappen die gekocht moeten worden, de schoonmaak en de administratie die gedaan moeten worden het toch echt zwaarder.
[...]
Die tent viel niet te runnen zonder het salaris dat de man thuis brengt hoor.En hoe verdient hij zijn geld dan? Wat doet hij (heb ik misschien overheen gelezen)? Sommige verdienen het vrij makkelijk. Geen fysiek zwaar werk. Op een mooi kantoor met goede uitgebreide lunch, leuke collega's, weinig echte stress, elke vrijdag een kantoorborrel en elke dag wel een koffiemoment om gezellig met je collega's te socializen, contact met volwassenen/gewoon een gesprek kunnen voeren op nivo, tussen de middag even een luchtje scheppen en dan tegen het eind van de middag weer in je lease-auto richting huis en als je eens een baaldag hebt roep je tegen je collega's dat je effe niet vooruit te branden bent en doe je het wat rustiger aan... dan heeft je vrouw het thuis met 3 jonge kinderen, waarvan er 1 extra zorg nodig heeft, je nog geen normale gesprekken mee kan voeren, een huishouden dat gerund moet worden, boodschappen die gekocht moeten worden, de schoonmaak en de administratie die gedaan moeten worden het toch echt zwaarder.
maandag 21 november 2011 om 21:37
'Hij raakt haar al 2 jaar niet aan op haar verzoek, hoeveel druk heeft ze helemaal???????'
-elke keer als hij haar aanraakt bevestigt hij dat hij seks wil en nieys anders (zoals haar weer leren kennen, praten,etc.)
-hij dreigt met vreemdgaan
-hij is zo gefrutreerd dat hj haar saai noemt
-dreigt bij haar weg te gaan
-zegt dat zij een (mentaal?) probleem heeft en naar psycho moet gaan
-elke keer als hij haar aanraakt bevestigt hij dat hij seks wil en nieys anders (zoals haar weer leren kennen, praten,etc.)
-hij dreigt met vreemdgaan
-hij is zo gefrutreerd dat hj haar saai noemt
-dreigt bij haar weg te gaan
-zegt dat zij een (mentaal?) probleem heeft en naar psycho moet gaan
maandag 21 november 2011 om 21:37
quote:Nova78 schreef op 21 november 2011 @ 21:30:
Dan heb je een heel verkeerd idee. Want dat lees ik namelijk helemaal niet. Of zegt dit misschien iets over jou?
Het zegt in zoverre iets over mij dat ik weet hoe het is om thuisblijfmoeder te zijn van een zorgintensief kind en dat ik het nogal pijnlijk vind hoe er op TO wordt ingehakt. Ik weet namelijk zeker dat het haar helemaal niet in de eerste plaats gaat om het opruimen of het buitenzetten van de vuilniszakken of het ophangen van de was. Het gaat om steun en betrokkenheid en die heb je gewoon keihard nodig, ook als je partner werkt en jij niet. Natuurlijk gun ik mijn man tijd voor zichzelf en die neemt hij ook, terecht, maar ik zou het niet trekken als hij zijn handen van de situatie af zou trekken onder het mom van 'ik verdien de centen toch', ik heb zijn input ook nodig, zijn steun, zijn gedachten hierover.
Ik vind het gewoon hard om te lezen dat dat in de ogen van veel mensen blijkbaar zo'n bizarre wens is, dat je eigenlijk kennelijk helemaal niks mag verwachten van je partner, puur omdat hij de kostwinner is. Het is en blijft ook zijn verantwoordelijkheid.
Dan heb je een heel verkeerd idee. Want dat lees ik namelijk helemaal niet. Of zegt dit misschien iets over jou?
Het zegt in zoverre iets over mij dat ik weet hoe het is om thuisblijfmoeder te zijn van een zorgintensief kind en dat ik het nogal pijnlijk vind hoe er op TO wordt ingehakt. Ik weet namelijk zeker dat het haar helemaal niet in de eerste plaats gaat om het opruimen of het buitenzetten van de vuilniszakken of het ophangen van de was. Het gaat om steun en betrokkenheid en die heb je gewoon keihard nodig, ook als je partner werkt en jij niet. Natuurlijk gun ik mijn man tijd voor zichzelf en die neemt hij ook, terecht, maar ik zou het niet trekken als hij zijn handen van de situatie af zou trekken onder het mom van 'ik verdien de centen toch', ik heb zijn input ook nodig, zijn steun, zijn gedachten hierover.
Ik vind het gewoon hard om te lezen dat dat in de ogen van veel mensen blijkbaar zo'n bizarre wens is, dat je eigenlijk kennelijk helemaal niks mag verwachten van je partner, puur omdat hij de kostwinner is. Het is en blijft ook zijn verantwoordelijkheid.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
maandag 21 november 2011 om 21:37
quote:fashionvictim schreef op 21 november 2011 @ 21:31:
[...]
Ach kom toch, de gemiddelde werkende 27jarige man komt op een werkdag tientallen geilere, spannendere vrouwen tegen dan die moeke die hij thuis heeft zitten wiens conversatie over de poepluier, knutselwerkjes en schoolpleinperikelen van de drie kids gaan.
Als hij niets meer voor haar zou voelen, ging hij bij die vrouwen wel graaien, hoor. Even reëel blijven, de gemiddelde jonge moeder die er in 5 jaar tijd drie koters uitpoept is nou niet het toppunt van sexy. Logisch, hoor, en niks mis mee, maar nou niet doen alsof hij een soort hitsige reu is die tegen een tafelpoot staat aan te rijden. Hij wil seks met zijn vrouw, de moeder van zijn kinderen, de vrouw van wie hij kennelijk ondanks haar verwende nestengedrag toch houdt.
100% mee eens
Ik kan me niet voorstellen dat je je niet kunt inleven in TO's man, tenzij je zelf een leven lijd als TO, of gewoon niet veel behoefte hebt aan sex en intimiteit.
[...]
Ach kom toch, de gemiddelde werkende 27jarige man komt op een werkdag tientallen geilere, spannendere vrouwen tegen dan die moeke die hij thuis heeft zitten wiens conversatie over de poepluier, knutselwerkjes en schoolpleinperikelen van de drie kids gaan.
Als hij niets meer voor haar zou voelen, ging hij bij die vrouwen wel graaien, hoor. Even reëel blijven, de gemiddelde jonge moeder die er in 5 jaar tijd drie koters uitpoept is nou niet het toppunt van sexy. Logisch, hoor, en niks mis mee, maar nou niet doen alsof hij een soort hitsige reu is die tegen een tafelpoot staat aan te rijden. Hij wil seks met zijn vrouw, de moeder van zijn kinderen, de vrouw van wie hij kennelijk ondanks haar verwende nestengedrag toch houdt.
100% mee eens
Ik kan me niet voorstellen dat je je niet kunt inleven in TO's man, tenzij je zelf een leven lijd als TO, of gewoon niet veel behoefte hebt aan sex en intimiteit.
maandag 21 november 2011 om 21:38
quote:iris1969 schreef op 21 november 2011 @ 21:35:
[...]
Sorry maar daar geloof ik niets van. Hij wil sex en anders zoekt hij wel een ander.
Vind je het gek na twee jaar?!!!
Iedereen met een gezond libido zou na die tijd de knuppel in het hoenderhok gooien en zeggen: of ik ga vreemd, of we gaan uit elkaar, of jij gaat weer seks met mij hebben. Take your pick.
[...]
Sorry maar daar geloof ik niets van. Hij wil sex en anders zoekt hij wel een ander.
Vind je het gek na twee jaar?!!!
Iedereen met een gezond libido zou na die tijd de knuppel in het hoenderhok gooien en zeggen: of ik ga vreemd, of we gaan uit elkaar, of jij gaat weer seks met mij hebben. Take your pick.
Am Yisrael Chai!
maandag 21 november 2011 om 21:39
quote:_made_lief_ schreef op 21 november 2011 @ 21:34:
'Oh alsjeblieft, met alle respect maar je komt echt heel gefrustreerd over. Als hij zijn vrouw niet wilde had hij allang een ander geneukt hoor'
Is ook een aanname, dat ie dat nog niet gedaan heeft.
Misschien heeft ie wel weinig zelfvertrouwen, denkt ie dat ie niet in de smaak valt bij andere vrouwen. Blijft ie daarom maar naar OP graaien, terwijl hij haar niet leuk vindt.
En zo kun je ALLES maar dan ook alles wat deze man wel of niet doet omdraaien naar iets negatiefs. Dat is net zo hard een aanname.
Zoals gezegd je komt heel gefrustreerd over als het op mannen aankomt. Sorry dat is misschien heel hard van mij om dat te zeggen.
'Oh alsjeblieft, met alle respect maar je komt echt heel gefrustreerd over. Als hij zijn vrouw niet wilde had hij allang een ander geneukt hoor'
Is ook een aanname, dat ie dat nog niet gedaan heeft.
Misschien heeft ie wel weinig zelfvertrouwen, denkt ie dat ie niet in de smaak valt bij andere vrouwen. Blijft ie daarom maar naar OP graaien, terwijl hij haar niet leuk vindt.
En zo kun je ALLES maar dan ook alles wat deze man wel of niet doet omdraaien naar iets negatiefs. Dat is net zo hard een aanname.
Zoals gezegd je komt heel gefrustreerd over als het op mannen aankomt. Sorry dat is misschien heel hard van mij om dat te zeggen.
maandag 21 november 2011 om 21:40
quote:fashionvictim schreef op 21 november 2011 @ 21:31:
[...]
Ach kom toch, de gemiddelde werkende 27jarige man komt op een werkdag tientallen geilere, spannendere vrouwen tegen dan die moeke die hij thuis heeft zitten wiens conversatie over de poepluier, knutselwerkjes en schoolpleinperikelen van de drie kids gaan.
Als hij niets meer voor haar zou voelen, ging hij bij die vrouwen wel graaien, hoor. Even reëel blijven, de gemiddelde jonge moeder die er in 5 jaar tijd drie koters uitpoept is nou niet het toppunt van sexy. Logisch, hoor, en niks mis mee, maar nou niet doen alsof hij een soort hitsige reu is die tegen een tafelpoot staat aan te rijden. Hij wil seks met zijn vrouw, de moeder van zijn kinderen, de vrouw van wie hij kennelijk ondanks haar verwende nestengedrag toch houdt.In een vorig topic had je het volgens mij nog over solidariteit... Dat je je zo over thuis WERKENDE moeders uitlaat. Bah.
[...]
Ach kom toch, de gemiddelde werkende 27jarige man komt op een werkdag tientallen geilere, spannendere vrouwen tegen dan die moeke die hij thuis heeft zitten wiens conversatie over de poepluier, knutselwerkjes en schoolpleinperikelen van de drie kids gaan.
Als hij niets meer voor haar zou voelen, ging hij bij die vrouwen wel graaien, hoor. Even reëel blijven, de gemiddelde jonge moeder die er in 5 jaar tijd drie koters uitpoept is nou niet het toppunt van sexy. Logisch, hoor, en niks mis mee, maar nou niet doen alsof hij een soort hitsige reu is die tegen een tafelpoot staat aan te rijden. Hij wil seks met zijn vrouw, de moeder van zijn kinderen, de vrouw van wie hij kennelijk ondanks haar verwende nestengedrag toch houdt.In een vorig topic had je het volgens mij nog over solidariteit... Dat je je zo over thuis WERKENDE moeders uitlaat. Bah.
maandag 21 november 2011 om 21:41
quote:Susan schreef op 21 november 2011 @ 21:37:
[...]
Het zegt in zoverre iets over mij dat ik weet hoe het is om thuisblijfmoeder te zijn van een zorgintensief kind en dat ik het nogal pijnlijk vind hoe er op TO wordt ingehakt. Ik weet namelijk zeker dat het haar helemaal niet in de eerste plaats gaat om het opruimen of het buitenzetten van de vuilniszakken of het ophangen van de was. Het gaat om steun en betrokkenheid en die heb je gewoon keihard nodig, ook als je partner werkt en jij niet. Natuurlijk gun ik mijn man tijd voor zichzelf en die neemt hij ook, terecht, maar ik zou het niet trekken als hij zijn handen van de situatie af zou trekken onder het mom van 'ik verdien de centen toch', ik heb zijn input ook nodig, zijn steun, zijn gedachten hierover.
Ik vind het gewoon hard om te lezen dat dat in de ogen van veel mensen blijkbaar zo'n bizarre wens is, dat je eigenlijk kennelijk helemaal niks mag verwachten van je partner, puur omdat hij de kostwinner is. Het is en blijft ook zijn verantwoordelijkheid.
Heb jij ook al twee jaar geen seks meer met je partner dan?
Want TO miept wel over die anderhalf jaar dat ie haar zogenaamd in de kou zou laten staan, maar vind je het gek als je iemand in die anderhalf jaar steeds afwijst? Ik zou ook niet genegen zijn om betrokkenheid te tonen naar iemand die me steeds op mijn zijn afwijst. Zoek het dan maar uit, wel goed genoeg om je kutklussen van je over te nemen, maar niet goed genoeg voor een knuffel, een kus, een vrijpartij?
[...]
Het zegt in zoverre iets over mij dat ik weet hoe het is om thuisblijfmoeder te zijn van een zorgintensief kind en dat ik het nogal pijnlijk vind hoe er op TO wordt ingehakt. Ik weet namelijk zeker dat het haar helemaal niet in de eerste plaats gaat om het opruimen of het buitenzetten van de vuilniszakken of het ophangen van de was. Het gaat om steun en betrokkenheid en die heb je gewoon keihard nodig, ook als je partner werkt en jij niet. Natuurlijk gun ik mijn man tijd voor zichzelf en die neemt hij ook, terecht, maar ik zou het niet trekken als hij zijn handen van de situatie af zou trekken onder het mom van 'ik verdien de centen toch', ik heb zijn input ook nodig, zijn steun, zijn gedachten hierover.
Ik vind het gewoon hard om te lezen dat dat in de ogen van veel mensen blijkbaar zo'n bizarre wens is, dat je eigenlijk kennelijk helemaal niks mag verwachten van je partner, puur omdat hij de kostwinner is. Het is en blijft ook zijn verantwoordelijkheid.
Heb jij ook al twee jaar geen seks meer met je partner dan?
Want TO miept wel over die anderhalf jaar dat ie haar zogenaamd in de kou zou laten staan, maar vind je het gek als je iemand in die anderhalf jaar steeds afwijst? Ik zou ook niet genegen zijn om betrokkenheid te tonen naar iemand die me steeds op mijn zijn afwijst. Zoek het dan maar uit, wel goed genoeg om je kutklussen van je over te nemen, maar niet goed genoeg voor een knuffel, een kus, een vrijpartij?
Am Yisrael Chai!
maandag 21 november 2011 om 21:41
quote:_made_lief_ schreef op 21 november 2011 @ 21:37:
'Hij raakt haar al 2 jaar niet aan op haar verzoek, hoeveel druk heeft ze helemaal???????'
-elke keer als hij haar aanraakt bevestigt hij dat hij seks wil en nieys anders (zoals haar weer leren kennen, praten,etc.)
-hij dreigt met vreemdgaan
-hij is zo gefrutreerd dat hj haar saai noemt
-dreigt bij haar weg te gaan
-zegt dat zij een (mentaal?) probleem heeft en naar psycho moet gaanvolledig mee eens!
'Hij raakt haar al 2 jaar niet aan op haar verzoek, hoeveel druk heeft ze helemaal???????'
-elke keer als hij haar aanraakt bevestigt hij dat hij seks wil en nieys anders (zoals haar weer leren kennen, praten,etc.)
-hij dreigt met vreemdgaan
-hij is zo gefrutreerd dat hj haar saai noemt
-dreigt bij haar weg te gaan
-zegt dat zij een (mentaal?) probleem heeft en naar psycho moet gaanvolledig mee eens!
maandag 21 november 2011 om 21:42
quote:Cameron10 schreef op 21 november 2011 @ 21:28:
[...]
Ik zei het al eerder; jouw man vindt dat het jouw probleem is.
Hij snapt het gewoon niet.
Als je al niet begrijpt dat dit relationele problemen zijn (emotie versus sex) dan valt er nog weinig te redden ben ik bang.
En ik kan van veel forummers (dames) niet begrijpen dat zij TO niet schijnen te begrijpen en die kerel nog krediet geven ,ook al horen we zijn kant niet. Lijkt me dat TO hem niet afzeikt maar een normaal verslag doet van wat er wordt gezegd en gedaan.Idd
[...]
Ik zei het al eerder; jouw man vindt dat het jouw probleem is.
Hij snapt het gewoon niet.
Als je al niet begrijpt dat dit relationele problemen zijn (emotie versus sex) dan valt er nog weinig te redden ben ik bang.
En ik kan van veel forummers (dames) niet begrijpen dat zij TO niet schijnen te begrijpen en die kerel nog krediet geven ,ook al horen we zijn kant niet. Lijkt me dat TO hem niet afzeikt maar een normaal verslag doet van wat er wordt gezegd en gedaan.Idd
maandag 21 november 2011 om 21:42
maandag 21 november 2011 om 21:43
quote:_made_lief_ schreef op 21 november 2011 @ 21:37:
-elke keer als hij haar aanraakt bevestigt hij dat hij seks wil en nieys anders (zoals haar weer leren kennen, praten,etc.)
Misschien heb je het gemist, maar een man uit zijn liefde door seks. Seks is een manier om nader tot elkaar te komen. Praten werkt niet voor een man.
Een boel vrouwen hier veroordelen die man omdat hij op een volkomen logische mannelijke manier laat zien voor zijn relatie te willen gaan. Nou, hang hem aan de hoogste boom, de schoft. Hoe durft hij!
-elke keer als hij haar aanraakt bevestigt hij dat hij seks wil en nieys anders (zoals haar weer leren kennen, praten,etc.)
Misschien heb je het gemist, maar een man uit zijn liefde door seks. Seks is een manier om nader tot elkaar te komen. Praten werkt niet voor een man.
Een boel vrouwen hier veroordelen die man omdat hij op een volkomen logische mannelijke manier laat zien voor zijn relatie te willen gaan. Nou, hang hem aan de hoogste boom, de schoft. Hoe durft hij!
maandag 21 november 2011 om 21:43
quote:Susan schreef op 21 november 2011 @ 21:37:
[...]
Het zegt in zoverre iets over mij dat ik weet hoe het is om thuisblijfmoeder te zijn van een zorgintensief kind en dat ik het nogal pijnlijk vind hoe er op TO wordt ingehakt. Ik weet namelijk zeker dat het haar helemaal niet in de eerste plaats gaat om het opruimen of het buitenzetten van de vuilniszakken of het ophangen van de was. Het gaat om steun en betrokkenheid en die heb je gewoon keihard nodig, ook als je partner werkt en jij niet. Natuurlijk gun ik mijn man tijd voor zichzelf en die neemt hij ook, terecht, maar ik zou het niet trekken als hij zijn handen van de situatie af zou trekken onder het mom van 'ik verdien de centen toch', ik heb zijn input ook nodig, zijn steun, zijn gedachten hierover.
Ik vind het gewoon hard om te lezen dat dat in de ogen van veel mensen blijkbaar zo'n bizarre wens is, dat je eigenlijk kennelijk helemaal niks mag verwachten van je partner, puur omdat hij de kostwinner is. Het is en blijft ook zijn verantwoordelijkheid.Precies en als hij dat alles nalaat en wel komt graaien dan moet je maar hup de beentjes van elkaar doen?
[...]
Het zegt in zoverre iets over mij dat ik weet hoe het is om thuisblijfmoeder te zijn van een zorgintensief kind en dat ik het nogal pijnlijk vind hoe er op TO wordt ingehakt. Ik weet namelijk zeker dat het haar helemaal niet in de eerste plaats gaat om het opruimen of het buitenzetten van de vuilniszakken of het ophangen van de was. Het gaat om steun en betrokkenheid en die heb je gewoon keihard nodig, ook als je partner werkt en jij niet. Natuurlijk gun ik mijn man tijd voor zichzelf en die neemt hij ook, terecht, maar ik zou het niet trekken als hij zijn handen van de situatie af zou trekken onder het mom van 'ik verdien de centen toch', ik heb zijn input ook nodig, zijn steun, zijn gedachten hierover.
Ik vind het gewoon hard om te lezen dat dat in de ogen van veel mensen blijkbaar zo'n bizarre wens is, dat je eigenlijk kennelijk helemaal niks mag verwachten van je partner, puur omdat hij de kostwinner is. Het is en blijft ook zijn verantwoordelijkheid.Precies en als hij dat alles nalaat en wel komt graaien dan moet je maar hup de beentjes van elkaar doen?
maandag 21 november 2011 om 21:43
quote:Susan schreef op 21 november 2011 @ 21:37:
[...]
Het zegt in zoverre iets over mij dat ik weet hoe het is om thuisblijfmoeder te zijn van een zorgintensief kind en dat ik het nogal pijnlijk vind hoe er op TO wordt ingehakt. Ik weet namelijk zeker dat het haar helemaal niet in de eerste plaats gaat om het opruimen of het buitenzetten van de vuilniszakken of het ophangen van de was. Het gaat om steun en betrokkenheid en die heb je gewoon keihard nodig, ook als je partner werkt en jij niet. Natuurlijk gun ik mijn man tijd voor zichzelf en die neemt hij ook, terecht, maar ik zou het niet trekken als hij zijn handen van de situatie af zou trekken onder het mom van 'ik verdien de centen toch', ik heb zijn input ook nodig, zijn steun, zijn gedachten hierover.
Ik vind het gewoon hard om te lezen dat dat in de ogen van veel mensen blijkbaar zo'n bizarre wens is, dat je eigenlijk kennelijk helemaal niks mag verwachten van je partner, puur omdat hij de kostwinner is. Het is en blijft ook zijn verantwoordelijkheid.
Dat idee had ik al. En dit punt begrijp ik helemaal. Maar dan moet TO niet gaan lopen zeiken (sorry voor het woord) over huishoudelijk zaken. Want dan maakt ze haar punt juist helemaal niet. En nu even andersom, Ook hij heeft steun, liefde en aandacht nodig. Ik lees nergens dat zij dit aan hem heeft gegeven.
Dus wellicht is zij wel net zo'n hork. En wellicht is zij al jaren zo ontzettend opgegaan in de kinderen, leefde alleen voor de kinderen, dacht alleen over de kinderen en praatte alleen over de kinderen, dat hij dacht "goh, ze heeft me helemaal niet nodig, ik stort me helemaal op mijn werk". Ook te begrijpen hoor.
[...]
Het zegt in zoverre iets over mij dat ik weet hoe het is om thuisblijfmoeder te zijn van een zorgintensief kind en dat ik het nogal pijnlijk vind hoe er op TO wordt ingehakt. Ik weet namelijk zeker dat het haar helemaal niet in de eerste plaats gaat om het opruimen of het buitenzetten van de vuilniszakken of het ophangen van de was. Het gaat om steun en betrokkenheid en die heb je gewoon keihard nodig, ook als je partner werkt en jij niet. Natuurlijk gun ik mijn man tijd voor zichzelf en die neemt hij ook, terecht, maar ik zou het niet trekken als hij zijn handen van de situatie af zou trekken onder het mom van 'ik verdien de centen toch', ik heb zijn input ook nodig, zijn steun, zijn gedachten hierover.
Ik vind het gewoon hard om te lezen dat dat in de ogen van veel mensen blijkbaar zo'n bizarre wens is, dat je eigenlijk kennelijk helemaal niks mag verwachten van je partner, puur omdat hij de kostwinner is. Het is en blijft ook zijn verantwoordelijkheid.
Dat idee had ik al. En dit punt begrijp ik helemaal. Maar dan moet TO niet gaan lopen zeiken (sorry voor het woord) over huishoudelijk zaken. Want dan maakt ze haar punt juist helemaal niet. En nu even andersom, Ook hij heeft steun, liefde en aandacht nodig. Ik lees nergens dat zij dit aan hem heeft gegeven.
Dus wellicht is zij wel net zo'n hork. En wellicht is zij al jaren zo ontzettend opgegaan in de kinderen, leefde alleen voor de kinderen, dacht alleen over de kinderen en praatte alleen over de kinderen, dat hij dacht "goh, ze heeft me helemaal niet nodig, ik stort me helemaal op mijn werk". Ook te begrijpen hoor.
maandag 21 november 2011 om 21:44
quote:fashionvictim schreef op 21 november 2011 @ 21:41:
Heb jij ook al twee jaar geen seks meer met je partner dan?
Want TO miept wel over die anderhalf jaar dat ie haar zogenaamd in de kou zou laten staan, maar vind je het gek als je iemand in die anderhalf jaar steeds afwijst? Ik zou ook niet genegen zijn om betrokkenheid te tonen naar iemand die me steeds op mijn zijn afwijst. Zoek het dan maar uit, wel goed genoeg om je kutklussen van je over te nemen, maar niet goed genoeg voor een knuffel, een kus, een vrijpartij?
Nee, dat heb ik niet, maar ik heb in mijn allereerste reactie op dit topic al gezegd dat ik zijn frustratie daarin ook zeer goed kan begrijpen.
Waar het mij nu om gaat is dat er net wordt gedaan dat het zo belachelijk is dat ze in eerste instantie meer betrokkenheid van hem verwachtte. Nu die betrokkenheid er is vind ik zeer zeker wel dat zij ook aan zichzelf moet werken.
Heb jij ook al twee jaar geen seks meer met je partner dan?
Want TO miept wel over die anderhalf jaar dat ie haar zogenaamd in de kou zou laten staan, maar vind je het gek als je iemand in die anderhalf jaar steeds afwijst? Ik zou ook niet genegen zijn om betrokkenheid te tonen naar iemand die me steeds op mijn zijn afwijst. Zoek het dan maar uit, wel goed genoeg om je kutklussen van je over te nemen, maar niet goed genoeg voor een knuffel, een kus, een vrijpartij?
Nee, dat heb ik niet, maar ik heb in mijn allereerste reactie op dit topic al gezegd dat ik zijn frustratie daarin ook zeer goed kan begrijpen.
Waar het mij nu om gaat is dat er net wordt gedaan dat het zo belachelijk is dat ze in eerste instantie meer betrokkenheid van hem verwachtte. Nu die betrokkenheid er is vind ik zeer zeker wel dat zij ook aan zichzelf moet werken.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
maandag 21 november 2011 om 21:44
quote:Susan schreef op 21 november 2011 @ 21:37:
[...]
Het zegt in zoverre iets over mij dat ik weet hoe het is om thuisblijfmoeder te zijn van een zorgintensief kind en dat ik het nogal pijnlijk vind hoe er op TO wordt ingehakt. Ik weet namelijk zeker dat het haar helemaal niet in de eerste plaats gaat om het opruimen of het buitenzetten van de vuilniszakken of het ophangen van de was. Het gaat om steun en betrokkenheid en die heb je gewoon keihard nodig, ook als je partner werkt en jij niet. Natuurlijk gun ik mijn man tijd voor zichzelf en die neemt hij ook, terecht, maar ik zou het niet trekken als hij zijn handen van de situatie af zou trekken onder het mom van 'ik verdien de centen toch', ik heb zijn input ook nodig, zijn steun, zijn gedachten hierover.
Ik vind het gewoon hard om te lezen dat dat in de ogen van veel mensen blijkbaar zo'n bizarre wens is, dat je eigenlijk kennelijk helemaal niks mag verwachten van je partner, puur omdat hij de kostwinner is. Het is en blijft ook zijn verantwoordelijkheid.
En daar heb je gelijk in. Waar ik me aan erger is dat ik wel degelijk de indruk krijg dat haar man probeert te veranderen. (hij helpt meer mee etc, doet wat ze vraagt) Maar zij niet.(reageert niet of negatief op zijn toenaderingen)
En ik zie niet in waarom de hele verantwoordelijkheid bij hem zou moeten liggen.
Deze hele situatie staat voor mij los van het feit of zij zou werken of niet.
[...]
Het zegt in zoverre iets over mij dat ik weet hoe het is om thuisblijfmoeder te zijn van een zorgintensief kind en dat ik het nogal pijnlijk vind hoe er op TO wordt ingehakt. Ik weet namelijk zeker dat het haar helemaal niet in de eerste plaats gaat om het opruimen of het buitenzetten van de vuilniszakken of het ophangen van de was. Het gaat om steun en betrokkenheid en die heb je gewoon keihard nodig, ook als je partner werkt en jij niet. Natuurlijk gun ik mijn man tijd voor zichzelf en die neemt hij ook, terecht, maar ik zou het niet trekken als hij zijn handen van de situatie af zou trekken onder het mom van 'ik verdien de centen toch', ik heb zijn input ook nodig, zijn steun, zijn gedachten hierover.
Ik vind het gewoon hard om te lezen dat dat in de ogen van veel mensen blijkbaar zo'n bizarre wens is, dat je eigenlijk kennelijk helemaal niks mag verwachten van je partner, puur omdat hij de kostwinner is. Het is en blijft ook zijn verantwoordelijkheid.
En daar heb je gelijk in. Waar ik me aan erger is dat ik wel degelijk de indruk krijg dat haar man probeert te veranderen. (hij helpt meer mee etc, doet wat ze vraagt) Maar zij niet.(reageert niet of negatief op zijn toenaderingen)
En ik zie niet in waarom de hele verantwoordelijkheid bij hem zou moeten liggen.
Deze hele situatie staat voor mij los van het feit of zij zou werken of niet.
maandag 21 november 2011 om 21:44
quote:Ikbenanoniem schreef op 21 november 2011 @ 21:43:
[...]
Misschien heb je het gemist, maar een man uit zijn liefde door seks. Seks is een manier om nader tot elkaar te komen. Praten werkt niet voor een man.
Een boel vrouwen hier veroordelen die man omdat hij op een volkomen logische mannelijke manier laat zien voor zijn relatie te willen gaan. Nou, hang hem aan de hoogste boom, de schoft. Hoe durft hij! Nee daar veroordeel ik hem niet om, wel om zijn nalatigheid tot emotionele steun aan TO en zijn voor wat hoort wat-houding..
[...]
Misschien heb je het gemist, maar een man uit zijn liefde door seks. Seks is een manier om nader tot elkaar te komen. Praten werkt niet voor een man.
Een boel vrouwen hier veroordelen die man omdat hij op een volkomen logische mannelijke manier laat zien voor zijn relatie te willen gaan. Nou, hang hem aan de hoogste boom, de schoft. Hoe durft hij! Nee daar veroordeel ik hem niet om, wel om zijn nalatigheid tot emotionele steun aan TO en zijn voor wat hoort wat-houding..