Relaties
alle pijlers
Mensen en hun agenda's
dinsdag 22 november 2022 om 12:19
Ik vraag me oprecht af of er meer mensen zijn met hetzelfde "probleem", maar ik vrees van niet.
Als ik afspreek met familie, vrienden of bekenden, is dat eigenlijk nooit spontaan. Altijd worden er agenda's bij gepakt en is het iets in de trant van: "In januari kan ik de 26e, in februari de 12e, in maart niet, en anders wordt het april, dan kan ik de 5e en de 11e. Wanneer kan jij?"
En dan durf ik zeker niet het eerlijke antwoord te geven, namelijk dat ik gewoon tijd maak voor mensen die ik graag zie. Op korte termijn, meestal dezelfde week al. En nee, ik ben geen enorme loser: ik heb gewoon een bijna-fulltime baan en 2 kinderen. Wel werk ik op één dag na volledig vanuit huis sinds corona en kan ik mijn eigen tijd indelen. Die luxe heeft niet iedereen, dat snap ik ook. Ik heb verder eens in de week een vereniging en ben ook nog gebonden aan slaapjes/borstvoedingen van de jongste.
Verwacht ik teveel van mensen? Ik voel me hierdoor soms alleen, of alsof alles altijd maar van mijn kant komt. Het is echter altijd gezellig als het dan tot de afspraak komt. Wat lang niet altijd gebeurt, want ik ben zo iemand die het enorm moeilijk vind om zich te laten "vastleggen" voor een datum in de toekomst. Zo had ik al een tijd een afspraak met mijn nichten gepland, maar kwam er een afspraak met de kinderarts tussendoor. En die kon toevallig die datum of over een aantal maanden pas.
Is dit voor iemand herkenbaar? Tips om hiermee om te gaan?
Als ik afspreek met familie, vrienden of bekenden, is dat eigenlijk nooit spontaan. Altijd worden er agenda's bij gepakt en is het iets in de trant van: "In januari kan ik de 26e, in februari de 12e, in maart niet, en anders wordt het april, dan kan ik de 5e en de 11e. Wanneer kan jij?"
En dan durf ik zeker niet het eerlijke antwoord te geven, namelijk dat ik gewoon tijd maak voor mensen die ik graag zie. Op korte termijn, meestal dezelfde week al. En nee, ik ben geen enorme loser: ik heb gewoon een bijna-fulltime baan en 2 kinderen. Wel werk ik op één dag na volledig vanuit huis sinds corona en kan ik mijn eigen tijd indelen. Die luxe heeft niet iedereen, dat snap ik ook. Ik heb verder eens in de week een vereniging en ben ook nog gebonden aan slaapjes/borstvoedingen van de jongste.
Verwacht ik teveel van mensen? Ik voel me hierdoor soms alleen, of alsof alles altijd maar van mijn kant komt. Het is echter altijd gezellig als het dan tot de afspraak komt. Wat lang niet altijd gebeurt, want ik ben zo iemand die het enorm moeilijk vind om zich te laten "vastleggen" voor een datum in de toekomst. Zo had ik al een tijd een afspraak met mijn nichten gepland, maar kwam er een afspraak met de kinderarts tussendoor. En die kon toevallig die datum of over een aantal maanden pas.
Is dit voor iemand herkenbaar? Tips om hiermee om te gaan?
dinsdag 22 november 2022 om 18:12
Ik vind dat echt heel lastig. Ik ben hier komen wonen tijdens de eerste lockdown. Het is een buurt waarin eigenlijk niemand elkaar kent. Ik ken mijn naaste buren van gezicht en groet ze altijd, maar daar is alles mee gezegd. Mensen groeten elkaar hier ook niet op straat. Ik zit wel bij een vereniging, maar veel mensen daar zijn een stuk ouder dan ik. Geen enkel probleem, maar ik heb wel het idee dat zij meer een groepje vormen en vind het moeilijk om daar tussen te komen.Socie schreef: ↑22-11-2022 17:54Als je echt het idee hebt dat de vriendschap heel scheef is of dat jullie heel andere behoeften hebben, vraag ik me af waarom je er nog energie in steekt. Wat ik vooral lees is dat je flexibiliteit pakt onder werktijd. Dat kunnen dus veel mensen niet. Als je echt 40 uur zou moeten maken, zou je dan niet met hetzelfde probleem zitten?
Aan de andere kant lees ik dat iedereen ver weg woont. Ik zou voor spontane afspraken echt kijken of je een netwerk(je) kan opbouwen in de buurt. Dat gaat toch vaak het makkelijkst, omdat je dan weinig tijd kwijt bent en ook na 1 kopje koffie binnen 10 minuten weer thuis bent ipv 3 uur moet reizen en dan ook gelijk een hele middag met iemand zit.
dinsdag 22 november 2022 om 18:29
Tja ik ben/was (nu langdurig ziek, dus situatie is veranderd) die soms tot 3 maanden vooruit een volle agenda had 
Echter had ik daar dus weldegelijk een goed reden voor. Geen van mij vrienden en kennissen wonen in de buurt en ze wonen allemaal ergens anders.
Ik werkte maar 4 dagen, maar heb ook een energiebeperking. 's avonds door de weeks afspreken deed ik om die reden zelden (max 1x in de week, als de ander bij mij kwam en na 1of2 uur moest die dan ook echt weer gaan) en zoals jij midden op de dag een paar uur kunt stoppen met werken, dat kon niet bij mijn werk.
Ik was dus beperkt tot de weekenden, waarin ik ook nog mijn huishouden moest doen. Dat betekende voor mij 1 dag huishouden, 1 dag sociaal en 1 dag tijd voor mijzelf. Dan zijn er nog de sociale verplichtingen en je ouders die je ook nog af en toe willen zien. En dan lopen je weekenden vrij snel vol. En dan wilde ik ook nog af en toe een weekend leeg houden om gewoon niks te hoeven.
Dat maakt mijn vrienden echter niet minder waardevol voor mij. Tussen mijn vrienden zitten planners en mensen die minder van het plannen zijn, die tweede groep wist dat spontaan voor mij lastig was, maar mocht ik wel een keer een rustige periode hebben dan was die optie er zeker.
En ik ben heel blij dat die tweede groep mij niet een minser waardevolle vriend vinden omdat vor mij plannen vaak fijner is.
Echter had ik daar dus weldegelijk een goed reden voor. Geen van mij vrienden en kennissen wonen in de buurt en ze wonen allemaal ergens anders.
Ik werkte maar 4 dagen, maar heb ook een energiebeperking. 's avonds door de weeks afspreken deed ik om die reden zelden (max 1x in de week, als de ander bij mij kwam en na 1of2 uur moest die dan ook echt weer gaan) en zoals jij midden op de dag een paar uur kunt stoppen met werken, dat kon niet bij mijn werk.
Ik was dus beperkt tot de weekenden, waarin ik ook nog mijn huishouden moest doen. Dat betekende voor mij 1 dag huishouden, 1 dag sociaal en 1 dag tijd voor mijzelf. Dan zijn er nog de sociale verplichtingen en je ouders die je ook nog af en toe willen zien. En dan lopen je weekenden vrij snel vol. En dan wilde ik ook nog af en toe een weekend leeg houden om gewoon niks te hoeven.
Dat maakt mijn vrienden echter niet minder waardevol voor mij. Tussen mijn vrienden zitten planners en mensen die minder van het plannen zijn, die tweede groep wist dat spontaan voor mij lastig was, maar mocht ik wel een keer een rustige periode hebben dan was die optie er zeker.
En ik ben heel blij dat die tweede groep mij niet een minser waardevolle vriend vinden omdat vor mij plannen vaak fijner is.
I do cross stitch; so you know that I have the patience to stab something a thousand times
dinsdag 22 november 2022 om 18:34
Snap ik wel hoor. Ik vind het ook heel moeilijk om echte vriendschappen op te bouwen. Bij mijn sport en vrijwilligerswerk kan ik heel goed met mensen overweg, vind dat ook oprecht gezellig, maar toch zie ik ze niet buiten die gelegenheden om. En waar ik dan wel een nieuw netwerk op kan bouwen is mij echt nog een raadsel.vaniteifear schreef: ↑22-11-2022 18:12Ik vind dat echt heel lastig. Ik ben hier komen wonen tijdens de eerste lockdown. Het is een buurt waarin eigenlijk niemand elkaar kent. Ik ken mijn naaste buren van gezicht en groet ze altijd, maar daar is alles mee gezegd. Mensen groeten elkaar hier ook niet op straat. Ik zit wel bij een vereniging, maar veel mensen daar zijn een stuk ouder dan ik. Geen enkel probleem, maar ik heb wel het idee dat zij meer een groepje vormen en vind het moeilijk om daar tussen te komen.
dinsdag 22 november 2022 om 18:46
Iemand die ik 3 maand van tevoren moet boeken ... dat is dus geen vriendin, eerder een vage kennnis.
Daar begin ik niet aan.
2 weken ver wil ik kijken, een maand ver eventueel als er meer mensen bij betrokken zijn, maar daar stopt mijn agenda wel.
Ik weet zelf namelijk mijn eigen agenda van april 2023 ook nog niet en wil nog de kans hebben die een paar dagen tot weken vooraf in te plannen. En niet al 4 maand ergens aan vast te zitten, wat dan mogelijk last minute weer gewijzigd wordt omdat er toch iemand iets dringender heeft.
Mij mag je dus wel bellen voor een borrel "morgen". En als het écht dringend is zelfs vanavond. Liefst dan wel buitenshuis, want ik heb standaard 3 dagen nodig om mij huis toonbaar te maken.
Daar begin ik niet aan.
2 weken ver wil ik kijken, een maand ver eventueel als er meer mensen bij betrokken zijn, maar daar stopt mijn agenda wel.
Ik weet zelf namelijk mijn eigen agenda van april 2023 ook nog niet en wil nog de kans hebben die een paar dagen tot weken vooraf in te plannen. En niet al 4 maand ergens aan vast te zitten, wat dan mogelijk last minute weer gewijzigd wordt omdat er toch iemand iets dringender heeft.
Mij mag je dus wel bellen voor een borrel "morgen". En als het écht dringend is zelfs vanavond. Liefst dan wel buitenshuis, want ik heb standaard 3 dagen nodig om mij huis toonbaar te maken.
Is dit nu later?
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
dinsdag 22 november 2022 om 18:50
Nogmaals: dat ze geen overvolle agenda hebben wil niet meteen zeggen dat ze dan wel zeeën van tijd moeten hebben om af te spreken.vaniteifear schreef: ↑22-11-2022 17:24Ik heb daarover helemaal geen oordeel. Ik gaf dat aan omdat hun situatie in niets lijkt op die van de dames hier die massaal sporten, wiens kinderen allerlei clubjes hebben, die 40 uur werken en kleine kinderen hebben, overwerk, vrijwilligerswerk en wetenschappelijk onderzoek.
Wanna grow up to be
Be a debaser
Be a debaser
dinsdag 22 november 2022 om 19:01
Zeeën van tijd of een halfjaar wachten… je ziet echt het verschil niet?Chienandalou schreef: ↑22-11-2022 18:50Nogmaals: dat ze geen overvolle agenda hebben wil niet meteen zeggen dat ze dan wel zeeën van tijd moeten hebben om af te spreken.
dinsdag 22 november 2022 om 19:05
De vraag is: Hoe goed ben je met iemand bevriend als die andere je maar 1 à 2 keer per jaar wil zien / maar 1 à 2 keer per jaar tijd maakt in zijn agenda voor jou?vaniteifear schreef: ↑22-11-2022 19:01Zeeën van tijd of een halfjaar wachten… je ziet echt het verschil niet?
Voor een stuk moet je tijd nog altijd willen maken.
Als ik morgen geen zin meer heb in een bepaalde vriendin / kennis zou ik ook rustig kunnen zeggen dat ik de komende 3 maanden geen tijd heb of niet precies weet wanneer ik een gat ga hebben.
Of dat dan de hele waarheid is ...
Als een vriendin bij mij belt met iets dringends hak ik wel no matter what binnen de week een gat in mijn agenda.
Daar wil ik tijd voor maken, want daar ben ik tenslotte een vriendin voor.
wissewis wijzigde dit bericht op 22-11-2022 19:08
19.61% gewijzigd
Is dit nu later?
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
dinsdag 22 november 2022 om 19:07
Grappig, voor mij is dat precies andersom. Ik vind mensen die op het laatste moment willen bedenken of ze wel om geen zin hebben me te zien eerder kennis dan vriend. en superleuk als mensen spontaan bellen voor een borrel, maar 9 van de 10 keer heb ik plannen. Mijn vrienden trouwens ook vaak.Ik vind mijn vrienden heel belangrijk en heb een heel druk leven, daarom moet ik wel goed plannen als ik ze wil blijven zienWissewis schreef: ↑22-11-2022 18:46Iemand die ik 3 maand van tevoren moet boeken ... dat is dus geen vriendin, eerder een vage kennnis.
Daar begin ik niet aan.
2 weken ver wil ik kijken, een maand ver eventueel als er meer mensen bij betrokken zijn, maar daar stopt mijn agenda wel.
Ik weet zelf namelijk mijn eigen agenda van april 2023 ook nog niet en wil nog de kans hebben die een paar dagen tot weken vooraf in te plannen. En niet al 4 maand ergens aan vast te zitten, wat dan mogelijk last minute weer gewijzigd wordt omdat er toch iemand iets dringender heeft.
Mij mag je dus wel bellen voor een borrel "morgen". En als het écht dringend is zelfs vanavond. Liefst dan wel buitenshuis, want ik heb standaard 3 dagen nodig om mij huis toonbaar te maken.
dinsdag 22 november 2022 om 19:12
TO, het lijkt me heel irritant als het maanden duurt voor je kunt afspreken.
Toch lijkt mij dat er een aantal zaken door elkaar lopen.
Ik denk ergens dat je wat te goed bent voor mensen en veel meer in een ander investeert dan gemiddeld. Het is niet heel gangbaar als iemand het moeilijk heeft om daar een week te blijven. Het is heel lief van je. Besef wel dat de gemiddelde persoon die iemand steunt langs komt en iemand steunt, af en toe belt of appt. Maar dat is het. Doordat jij veel meer doet dan gemiddeld, en dat is zeker niet fout, dat bedoel ik niet te zeggen, maar dat maakt wel dat jij hoge verwachtingen hebt van een ander.
Ook vind ik dat je van echte vrienden best wel mag verwachten dat zij eens naar jou toekomen. Nu voeg jij je geheel naar hen, en komt altijd hun richting uit omdat jij verhuisd bent. Maar ik zou zeggen: kom meer voor jezelf op. Nu raken mensen eraan gewend dat jij je altijd naar hen voegt en nemen ze zelf geen initiatief om naar jou toe te komen. Al is het wel zo dat mensen die verhuisd zijn, vaak merken dat anderen weinig moeite doen om hun kant uit te komen.
Nieuwe vrienden maken is heel lastig maar niet onmogelijk. Misschien aansluiten bij een schildersclubje ofzo, iets wat bij jou past. Dan heb je hopelijk meer gelijkgestemden en mensen die in je buurt wonen.
Toch lijkt mij dat er een aantal zaken door elkaar lopen.
Ik denk ergens dat je wat te goed bent voor mensen en veel meer in een ander investeert dan gemiddeld. Het is niet heel gangbaar als iemand het moeilijk heeft om daar een week te blijven. Het is heel lief van je. Besef wel dat de gemiddelde persoon die iemand steunt langs komt en iemand steunt, af en toe belt of appt. Maar dat is het. Doordat jij veel meer doet dan gemiddeld, en dat is zeker niet fout, dat bedoel ik niet te zeggen, maar dat maakt wel dat jij hoge verwachtingen hebt van een ander.
Ook vind ik dat je van echte vrienden best wel mag verwachten dat zij eens naar jou toekomen. Nu voeg jij je geheel naar hen, en komt altijd hun richting uit omdat jij verhuisd bent. Maar ik zou zeggen: kom meer voor jezelf op. Nu raken mensen eraan gewend dat jij je altijd naar hen voegt en nemen ze zelf geen initiatief om naar jou toe te komen. Al is het wel zo dat mensen die verhuisd zijn, vaak merken dat anderen weinig moeite doen om hun kant uit te komen.
Nieuwe vrienden maken is heel lastig maar niet onmogelijk. Misschien aansluiten bij een schildersclubje ofzo, iets wat bij jou past. Dan heb je hopelijk meer gelijkgestemden en mensen die in je buurt wonen.
dinsdag 22 november 2022 om 19:12
Voor mij zegt vriendschap dan weer heel weinig over hoe lang we moeten wachten voor we elkaar zien of hoe vaak we elkaar zien. Voor mij zit het vooral in elkaar begrijpen, voor elkaar klaar staan en als er echt iets is desnoods midden in de nacht voor die persoon opstaan.
I do cross stitch; so you know that I have the patience to stab something a thousand times
dinsdag 22 november 2022 om 19:33
Het is ook niet altijd een keus. ik heb een fultime baan met redelijk wat verplichtingen ook in de avonden en reizen en co-ouderschap. en eerlijk gezegd baal ik er ook van dat de avonden dat ik iets kan doen en niet niemand kan. dus dan liever een volle agendaGroenTuintje schreef: ↑22-11-2022 19:14Ik leg mij erbij neer, sommige mensen willen gewoon graag druk zijn of druk overkomen. Ik hou zelf niet van volplannen, en meer van spontane acties.
dinsdag 22 november 2022 om 19:35
Precies dit. Geen kinderen, geen partners, "slechts" 32 uur werkweek maar ik heb mn avonden graag leeg voor sporten, wandelen en lekker rommelen in huis.Taskmaster schreef: ↑22-11-2022 12:38En ik plan m'n agenda zo vol als ik wil. Dus als ik op maandag, woensdag en vrijdag al iets heb staan, ga ik niet met jou op donderdag afspreken. Want ik heb ook avondjes nodig voor mezelf, om bij te tanken en lekker tv te kijken en zo.
Spontane acties kunnen altijd wel die week of komend weekend of zeker de week erop. Als ik iemand 6 weken vooruit plan is t iemand die ik niet zo vaak hoef te zien
.Met vriendinnen -weekenden (5 personen, rest allemaal wel partner en kids) is het wel een drama. Afgelopen jaar slechts 2 weekenden gevonden waarin iedereen kan terwijl ik echt 6 maanden van tevoren echt niet alle weekenden vol hebben? Maar nee onze Joep heeft zwemles, onze Rosa moet turnen bla bla... Nouja, andersom zoals mijn eerste alinea, dan vinden zij het vriendinnen weekend blijkbaar ook niet zo belangrijk om een ouder of oppas te regelen dat weekend of gewoon hun vent te vragen om thuis te blijven.
dinsdag 22 november 2022 om 19:46
Maar is het echt een half jaar, of is dat ook een tikkeltje zwaar aangezet?vaniteifear schreef: ↑22-11-2022 19:01Zeeën van tijd of een halfjaar wachten… je ziet echt het verschil niet?
Dus als je nu gaat afspreken wordt het eind mei 2023?
Ik ben een echte planner, 2022 gaat zeker niet meer lukken (december… verschrikkelijke maand qua sociale verplichtingen). Maar januari of februari moet zeker kunnen.
Als het echt een half jaar is vind ik dat wel lang ja, maar dat half jaar is misschien wel een beetje overdreven?
dinsdag 22 november 2022 om 19:53
Ja ik snap wel dat de afgelopen periode ingewikkeld was om te verhuizen en nieuwe contacten op te doen. Het kost ook gewoon echt tijd om nieuwe vriendschappen op te bouwen (eerst kennissen). Wat let je om een keer iemand te vragen voor een kop koffie? Of de mensen van je hobby voor een keer samen sporten (indien sport), een museum bezoeken (indien meer artistiek) of samen theater bezoeken (of iets anders wat past bij hobby)?vaniteifear schreef: ↑22-11-2022 18:12Ik vind dat echt heel lastig. Ik ben hier komen wonen tijdens de eerste lockdown. Het is een buurt waarin eigenlijk niemand elkaar kent. Ik ken mijn naaste buren van gezicht en groet ze altijd, maar daar is alles mee gezegd. Mensen groeten elkaar hier ook niet op straat. Ik zit wel bij een vereniging, maar veel mensen daar zijn een stuk ouder dan ik. Geen enkel probleem, maar ik heb wel het idee dat zij meer een groepje vormen en vind het moeilijk om daar tussen te komen.
dinsdag 22 november 2022 om 19:55
Het is geregeld voorgekomen dat er 6 maanden vooruit is gepland, ja.Saepecadendo schreef: ↑22-11-2022 19:46Maar is het echt een half jaar, of is dat ook een tikkeltje zwaar aangezet?
Dus als je nu gaat afspreken wordt het eind mei 2023?
Ik ben een echte planner, 2022 gaat zeker niet meer lukken (december… verschrikkelijke maand qua sociale verplichtingen). Maar januari of februari moet zeker kunnen.
Als het echt een half jaar is vind ik dat wel lang ja, maar dat half jaar is misschien wel een beetje overdreven?
Ik denk echt dat het een kwestie van niet willen is. Toen ik twee weken in het ziekenhuis lag heeft ook niemand de moeite genomen om langs te komen. Ook op mijn verjaardag of die van de kinderen heb ik niemand gezien. Is niet erg, want ik ben degene die verhuisd is en ik mag niets verwachten op dat gebied, maar jammer vind ik het wel.
Zeker omdat ik wel na verjaardagen ga, ook van de kinderen. En daar best dingen voor opzij wil schuiven. Dat vind ik niet meer dan normaal eigenlijk.
Het is misschien gewoon de afstand dan (hoewel die met de auto aanzienlijk korter is dan de 3 uur met de trein). Want ze appen wel op verjaardagen en ik heb ook kaarten gehad. Ik denk dat ik gewoon mijn verwachtingen zal moeten bijstellen.
dinsdag 22 november 2022 om 19:57
Dat durf ik dan weer niet goed. Klinkt misschien heel stom, maar ik vind dat echt ontzettend moeilijk.Socie schreef: ↑22-11-2022 19:53Ja ik snap wel dat de afgelopen periode ingewikkeld was om te verhuizen en nieuwe contacten op te doen. Het kost ook gewoon echt tijd om nieuwe vriendschappen op te bouwen (eerst kennissen). Wat let je om een keer iemand te vragen voor een kop koffie? Of de mensen van je hobby voor een keer samen sporten (indien sport), een museum bezoeken (indien meer artistiek) of samen theater bezoeken (of iets anders wat past bij hobby)?
dinsdag 22 november 2022 om 20:00
Ik heb niet veel reacties gelezen, maar ik ben er dus 'zo een'. En nee, niet omdat ik alles helemaal vol plan, druk of interessant wil lijken of iets in dat kader. Mijn werkdagen zijn voor mij zo uitputtend dat, hoe lief ik je ook vind, ik in de avonden niks meer wil behalve uit alle sociale prikkels. (zwaar hulpverleningsberoep) Die dagen in de week vallen voor mij af. In de weekenden wil ik sowieso enige rust en tijd met mijn man. De overige tijd verdeel ik tussen vrienden en familie, waarbij ik de mensen die het meest dichtbij sta het vaakst zie. Maar dat is dan nog steeds eens in de 3 weken denk ik, max. En dat ligt van tevoren vast, want ik ben helaas niet zo'n spontaan typ, ben behoorlijk introvert dus als ik eenmaal als burrito in mijn dekentje op de bank lig word ik nóóit blij van een sociaal voorstel (als ik me erop instel vind ik het daarentegen wel heel gezellig en ik zou dat niet willen missen). Betekent inderdaad ook dat er een vriendin is die ik in februari pas weer ga zien.
Sommige mensen vinden dat vervelend, voelen zich geen prioriteit (klopt denk ik, mijn prioriteit is mijn balans, welzijn en overzicht over mijn leven) en haken op termijn af. Het is ook überNederlands om dit zo te doen en mensen uit het buitenland vinden het vrijwel altijd bizar, maar ja... Hoort bij mij. Ik snap het dus wel. Maar snap evengoed dat het voor veel mensen onbegrijpelijk of irritant is.
Sommige mensen vinden dat vervelend, voelen zich geen prioriteit (klopt denk ik, mijn prioriteit is mijn balans, welzijn en overzicht over mijn leven) en haken op termijn af. Het is ook überNederlands om dit zo te doen en mensen uit het buitenland vinden het vrijwel altijd bizar, maar ja... Hoort bij mij. Ik snap het dus wel. Maar snap evengoed dat het voor veel mensen onbegrijpelijk of irritant is.
dinsdag 22 november 2022 om 20:04
Jeetje, dat lijkt me heftig. Ik snap dat je dan geen energie meer hebt voor allerlei lat-minute afspraken. Maar als je dat aangeef, zal niemand daar toch moeilijk over doen?Koffiehagedis schreef: ↑22-11-2022 20:00Ik heb niet veel reacties gelezen, maar ik ben er dus 'zo een'. En nee, niet omdat ik alles helemaal vol plan, druk of interessant wil lijken of iets in dat kader. Mijn werkdagen zijn voor mij zo uitputtend dat, hoe lief ik je ook vind, ik in de avonden niks meer wil behalve uit alle sociale prikkels. (zwaar hulpverleningsberoep) Die dagen in de week vallen voor mij af. In de weekenden wil ik sowieso enige rust en tijd met mijn man. De overige tijd verdeel ik tussen vrienden en familie, waarbij ik de mensen die het meest dichtbij sta het vaakst zie. Maar dat is dan nog steeds eens in de 3 weken denk ik, max. En dat ligt van tevoren vast, want ik ben helaas niet zo'n spontaan typ, ben behoorlijk introvert dus als ik eenmaal als burrito in mijn dekentje op de bank lig word ik nóóit blij van een sociaal voorstel (als ik me erop instel vind ik het daarentegen wel heel gezellig en ik zou dat niet willen missen). Betekent inderdaad ook dat er een vriendin is die ik in februari pas weer ga zien.
Sommige mensen vinden dat vervelend, voelen zich geen prioriteit (klopt denk ik, mijn prioriteit is mijn balans, welzijn en overzicht over mijn leven) en haken op termijn af. Het is ook überNederlands om dit zo te doen en mensen uit het buitenland vinden het vrijwel altijd bizar, maar ja... Hoort bij mij. Ik snap het dus wel. Maar snap evengoed dat het voor veel mensen onbegrijpelijk of irritant is.
Ik zou het heel fijn vinden om eens een verklaring te krijgen van mensen in mijn omgeving die alles zo ver vooruitplannen. Ik verwacht het niet hoor, ze zijn mij immers geen uitleg schuldig. Maar als ik een reden weet, dan kan ik er rekening mee houden. En dan lukt het ook meer om dat los te laten.
dinsdag 22 november 2022 om 21:19
Heb je mensen wel uitgenodigd? Konden ze allemaal niet?vaniteifear schreef: ↑22-11-2022 19:55Het is geregeld voorgekomen dat er 6 maanden vooruit is gepland, ja.
Ik denk echt dat het een kwestie van niet willen is. Toen ik twee weken in het ziekenhuis lag heeft ook niemand de moeite genomen om langs te komen. Ook op mijn verjaardag of die van de kinderen heb ik niemand gezien. Is niet erg, want ik ben degene die verhuisd is en ik mag niets verwachten op dat gebied, maar jammer vind ik het wel.
Zeker omdat ik wel na verjaardagen ga, ook van de kinderen. En daar best dingen voor opzij wil schuiven. Dat vind ik niet meer dan normaal eigenlijk.
Het is misschien gewoon de afstand dan (hoewel die met de auto aanzienlijk korter is dan de 3 uur met de trein). Want ze appen wel op verjaardagen en ik heb ook kaarten gehad. Ik denk dat ik gewoon mijn verwachtingen zal moeten bijstellen.
Wanna grow up to be
Be a debaser
Be a debaser
dinsdag 22 november 2022 om 21:34
dinsdag 22 november 2022 om 21:49
vaniteifear schreef: ↑22-11-2022 15:06De oudste is al 15 en kan makkelijk alleen thuisblijven overdag. De jongste gaat gewoon mee.
Dus je wil overdag afspreken? Ik heb geen overvolle agenda maar toch ook erg weinig tijd voor afspraken overdag. En dan zit ik eigenlijk ook niet te wachten op koters.
dinsdag 22 november 2022 om 21:56
vaniteifear schreef: ↑22-11-2022 19:55Het is geregeld voorgekomen dat er 6 maanden vooruit is gepland, ja.
Ik denk echt dat het een kwestie van niet willen is. Toen ik twee weken in het ziekenhuis lag heeft ook niemand de moeite genomen om langs te komen. Ook op mijn verjaardag of die van de kinderen heb ik niemand gezien. Is niet erg, want ik ben degene die verhuisd is en ik mag niets verwachten op dat gebied, maar jammer vind ik het wel.
Zeker omdat ik wel na verjaardagen ga, ook van de kinderen. En daar best dingen voor opzij wil schuiven. Dat vind ik niet meer dan normaal eigenlijk.
Het is misschien gewoon de afstand dan (hoewel die met de auto aanzienlijk korter is dan de 3 uur met de trein). Want ze appen wel op verjaardagen en ik heb ook kaarten gehad. Ik denk dat ik gewoon mijn verwachtingen zal moeten bijstellen.
Persoonlijk zou ik niet meer naar die verjaardagen gaan als ze niet bij jou komen. Waarom investeer je zoveel zonder iets terug te krijgen?
Moet je je een leven lang schuldig blijven voelen omdat jij ooit eens verhuisd bent?
Ik heb het idee dat je wat te weinig zelfrespect hebt, dat je jezelf onbelangrijk vind. En dat bedoel ik beslist niet vervelend, maar jij geeft veel meer dan je krijgt. Het is niet in evenwicht.
dinsdag 22 november 2022 om 21:59
Ik krijg deze vraag ook weleens vanuit vrienden en proef dan ook de ondertoon. Meestal som ik dan op wat ik doe in een week en dan is er ook wel enig begrip. Het is niks persoonlijks, maar met een eigen bedrijf (regelmatig savonds werken+administratie), twee kinderen (schoolgesprekken, sport, maar ook ze zelf naar bed brengen etc), vriend (die Delft het onderspit), familie (hecht mee, woont overal), avondopleiding en sport zit ik al behoorlijk vol. Pas dan komen mijn vrienden en dat zijn er best wat. Dan kan het zomaar zijn dat ik pas over vier weken kan eten. Of over 2 maanden een zondag kan afspreken.
En dan komt altijd de vraag, maar word je daar dan niet moe van? Nou, best wel
maar zie ook niet waar je dan snijden kunt
Anyway, TO, spreek uit naar je vrienden dat ze je ook graag een keer bij jou thuis ziet, stop met overcompenseren en concentreer je op het opbouwen van een nieuwe kring
En dan komt altijd de vraag, maar word je daar dan niet moe van? Nou, best wel
maar zie ook niet waar je dan snijden kunt Anyway, TO, spreek uit naar je vrienden dat ze je ook graag een keer bij jou thuis ziet, stop met overcompenseren en concentreer je op het opbouwen van een nieuwe kring
dinsdag 22 november 2022 om 22:03
Ik vind het ietwat veroordelend overkomen.
Dat jíj het niet zo druk hebt, wil niet zeggen dat een ander dat niet heeft.
Mijn partner werkt vaak savonds. Tuurlijk zou ik die avonden wel iets met vriendinnen kunnen afspreken en oppas kunnen regelen. Maar ik zit, zoals velen, erg schaars in m’n oppas. En die zet ik dan liever in voor dingen die écht nodig zijn. Een vergadering van mijn werk waar ik niet onderuit kan bijvoorbeeld.
Dus ja het zou zomaar kunnen dat ik dan tegen je zeg dat ik niet direct kan, maar pas over ‘x’ over weken. Dat betekent niet dat je niet belangrijk voor me bent, gelukkig weten mijn vrienden en familie dat. Én oordelen zij niet.
Dat jíj het niet zo druk hebt, wil niet zeggen dat een ander dat niet heeft.
Mijn partner werkt vaak savonds. Tuurlijk zou ik die avonden wel iets met vriendinnen kunnen afspreken en oppas kunnen regelen. Maar ik zit, zoals velen, erg schaars in m’n oppas. En die zet ik dan liever in voor dingen die écht nodig zijn. Een vergadering van mijn werk waar ik niet onderuit kan bijvoorbeeld.
Dus ja het zou zomaar kunnen dat ik dan tegen je zeg dat ik niet direct kan, maar pas over ‘x’ over weken. Dat betekent niet dat je niet belangrijk voor me bent, gelukkig weten mijn vrienden en familie dat. Én oordelen zij niet.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
