Mijn vriend twijfelt!

05-03-2012 14:37 62 berichten
Mijn vriend twijfelt over onze relatie. Dit heeft hij deze week gezegd. De rede van twijfel: mijn psychische problematiek. We zijn nu 11 maanden samen en enorm verliefd. Hij ook op mij als ik hem en mijn gevoel moet geloven. Maar ik heb zware psychische problematiek, al mijn hele leven (dus dit gaat ook niet meer veranderen). En hij zegt het niet aan te kunnen om me zo te zien lijden. Ik kan dit natuurlijk heel goed begrijpen. Snap ook wel dat mijn waarde op de relatie markt erg laag is. En hij heeft het allemaal, stabiel gevoelsleven, baan, koophuis. Maar het klikt ook echt heel goed tussen ons en het voelt heel bijzonder. Dat geeft hij ook aan. Ik voel ook dat hij niet twijfelt aan zijn gevoel voor mij, maar echt aan mijn problemen. Want naast mijn psychische problematiek ben ik natuurlijk ook een persoon. Heb veel (goede!) vrienden een hele leuke studie en ben vaak heel vrolijk. Soms ben ik bang dat hij dit deel niet los kan laten maar dat het slechts een kwestie van tijd is voordat mijn psychische problemen de boel gaan verzieken.



Heeft iemand tips?????
Ok dus hij is 34 en heeft nooit eerder een relatie gehad. Dan vindt hij jou toch wel heel bijzonder kennelijk, dat je de eerste bent.



Maar het klinkt nu een beetje alsof je denkt dat hij beter af is zonder jou.

Of het is zelfspot, dat kan ik er niet uit opmaken.
Alle reacties Link kopieren
Wat kom jij in de war schoppen?

Die zie ik niet zo eigenlijk.
ik bedoel enkel aan te geven dat zijn leven heel stabiel is. dat zorgt eer natuurlijk voor dat hij ook een stabiele vrouw zou kunnen krijgen. dat heeft het er voor mij dan mee te maken
ik bedoelde het ook niet zo serieus mensen ! maar zijn stabiele gemoet schop ik wel in de war. heus niet zijn huis baan enz....
Alle reacties Link kopieren
Mwah, zijn stabiele gemoedstoestand laat hij zelf in de war schoppen toch?



Nu ik het zo schrijf, klinkt hij helemaal niet zo stabiel.

Zijn leven is misschien stabiel opgebouwd maar als hij zo instabiel wordt van problemen van iemand anders...
Alle reacties Link kopieren
Ik vind het iemands goed recht te kiezen geen relatie te willen met iemand met een beperking.

Het kan gewoon dat je daar geen energie in wil steken en andere verwachtingen hebt van een partner.



Ik vind het niet fair te zeggen dat je iemand helemaal geweldig vind en verliefd bent, maar het knelpunt bij diegene met problemen legt.



Ik hoop dat jullie er samen uitkomen, zo niet.. dan zijn julie toch niet zo geweldig voor elkaar en dat ligt niet enkel aan jou.
@hammok. je hebt hier wel een punt. Wat ik niet helemaal eerlijk vind van hem is als hij benadrukt dat íedereen zo zou reageren. Hij wil natuurlijk niet 'zwak'zijn en logisch zijn in zijn reactie. en heus, heel veel mannen zouden dit niet aankunnen. maar het is niet zo dat iedereen slapeloze nachten ervan zou krijgen. daar is hij elke keer heel stellig in. ach, het is ook allemaal afwachten. maar ik wil hem echt niet kwijt, van dat idee word ik heel verdrietig. ik kan het heus wel aan (ik voel me daar juist best sterk over). maar ik vind het wel verdrietig.....



mijn eerste relatie en er gaat een wereld voor me open. Ik vind het maar een ingewikkeld gebeuren! maar we gaan wel ons best doen.
Alle reacties Link kopieren
Oh hij weet hoe iedereen zou reageren?

Dat is knap.



Ik vind eigenlijk dat hij jou in de zwakke positie duwt om zelf geen verantwoordelijkheid voor zijn deel te hoeven nemen.

Daar gaan eerlijk gezegd mijn nekhaar van overeind staan.
Wat voor 'last' heeft hij precies?



Ik bedoel, slaapt ie slecht, wordt ie moe van je, is ie constant bezorgd over van alles, krijgt ie paarse vlekken?



Of is het meer in de richting dat hij een gelukkig gezinnetje voor zich ziet met drie kinderen, twee auto's en een hond en dat ie bang is dat dat m niet gaat worden?
Alle reacties Link kopieren
Onzinnig natuurlijk dat iedereen zo zou reageren. Ik denk dat hij wel wat advies kan gebruiken over hoe hij jouw problemen bij jou kan laten. Hij kan je wel steunen, maar hij hoeft ze niet op zich te nemen. Mijn man en ik zijn elkaars sterke rots in de branding als dingen minder gaan bij 1 van de 2. Als hij stress heeft van iets vind ik dat rot en ik leef met hem mee, maar ik ga niet meehuilen. Ik probeer voor afleiding te zorgen en ik zeg ook soms dat hij nu even weer positief mag doen. En omgekeerd ook. Bij ons werkt dat heel goed. Ik hoop dat jullie er ook samen uit komen.
Alle reacties Link kopieren
quote:truffelmaffia schreef op 05 maart 2012 @ 14:53:

Wat voor psychische problemen heb je, als ik vragen mag?Zie loepje. TO heeft over dit onderwerp in januari ook al een topic geopend.
daarom heb ik hem ook gevraagd erover na te denken wat híj nodig heeft om het aan te kunnen. Ik bedoel ik kom elke keer met dingen (niet te lang bij elkaar zijn als het slecht gaat ofzow), en ook zeg ik hoe ik het fijn vind als hij reageert. maar hij komt niet met iets enkel 'ik wil gewoon dat het goed gaat met je'. Maar hij zou erover nadenken wat hij nodig vind. Ik ben echt toe aan concrete afspraken enzow! En ik denk dat we dan langzaamaan steeds meer elkaar kunnen steunen. Dat is mijn hoop. Maar hij moet wel inzien dat er wel wegen zijn. Hij komt zo langs denk dat ik nog even met hem ga praten erover (spannend!).

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven