Mijn vriend twijfelt!

05-03-2012 14:37 62 berichten
Mijn vriend twijfelt over onze relatie. Dit heeft hij deze week gezegd. De rede van twijfel: mijn psychische problematiek. We zijn nu 11 maanden samen en enorm verliefd. Hij ook op mij als ik hem en mijn gevoel moet geloven. Maar ik heb zware psychische problematiek, al mijn hele leven (dus dit gaat ook niet meer veranderen). En hij zegt het niet aan te kunnen om me zo te zien lijden. Ik kan dit natuurlijk heel goed begrijpen. Snap ook wel dat mijn waarde op de relatie markt erg laag is. En hij heeft het allemaal, stabiel gevoelsleven, baan, koophuis. Maar het klikt ook echt heel goed tussen ons en het voelt heel bijzonder. Dat geeft hij ook aan. Ik voel ook dat hij niet twijfelt aan zijn gevoel voor mij, maar echt aan mijn problemen. Want naast mijn psychische problematiek ben ik natuurlijk ook een persoon. Heb veel (goede!) vrienden een hele leuke studie en ben vaak heel vrolijk. Soms ben ik bang dat hij dit deel niet los kan laten maar dat het slechts een kwestie van tijd is voordat mijn psychische problemen de boel gaan verzieken.



Heeft iemand tips?????
Alle reacties Link kopieren
Je zou hem eens mee kunnen nemen naar je begeleider / psych / wat dan ook zodat hij meer uitleg er over krijgt.
Alle reacties Link kopieren
Wat voor "last" heeft hij van jouw psychische problemen?
Alle reacties Link kopieren
Doe je jezelf niet erg onder aan hem? Je schrijft dat hij 'het allemaal heeft', maar jij noemt ook 3 belangrijke dingen die onder de noemer 'het hebben' vallen: leuke goede vrienden, studie, vrolijk. Hoe beïnvloedt jouw psychische problematiek jullie relatie precies?
Alle reacties Link kopieren
Waarom denk/weet je dat jouw problematiek niet meer gaat veranderen? Heb je er alles al aan gedaan (inclusief opname en intensieve therapie)?



Jij bent jij, met je problematiek. Als je vriend jouw problematiek niet kan hanteren dan wijst hij ook een deel van jou af, in mijn ogen. Dat mag natuurlijk, hij bepaalt zelf zijn grenzen, maar ik vind het dan wel oneerlijk om te zeggen dat hij jou wel helemaal geweldig vindt. Dat is dan toch niet zo?
Ja we zijn inderdaad van plan naar mijn begeleider te gaan samen. Ik vind het ook moeilijk of je er nu juist echt over moet praten of soms juist ook samen meer dde gezelligheid moet koesteren en het vermijden.
Ja opnamens gehad en alles. Natuurlijk wijst hij mij ook ten dele af. Maar hij is wel helemaal verliefd. Hij vind mij niet een naar persoon ofzo. En ik hem ook niet. Maar ik heb ook een man nodig die mij kan steunen dus daarin moet ook hij voor mij anders zijn. Maar ik ben wel helemaal verliefd op hem. Je kan toch van iemand houden maar het toch niet samen redden?



De last die hij ervan heeft is om mij zo te zien lijden. Dat is hoe hij het zegt. Het is niet dat we ruzies hebben ofzow (nog nooit gehad). Hij ligt er van wakker als het niet goed gaat met mij, dus dat is voor hem heftig.
Alle reacties Link kopieren
Ik kan me voorstellen dat het lastig is om een relatie te hebben met iemand die psychische problemen heeft die niet meer over gaan.



En ja, dat wist hij misschien van te voren, dat je die had, maar zolang hij geen relatie met jou had, wist hij niet wat dat in zou houden in jullie relatie.
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
oh en ik vind mezelf een leuk persoon hoor. Ik kan me alleen wel voorstellen dat iemand het niet ziet zitten om jezelf instabieler te voelen doordat je bij een persoon bent met zulke zware problematiek. Dat bedoelde ik meer te zeggen. niet dat hij boven mij staat ofzow. Ik denk dat hij het (op mij goede momenten die er ook erg veel zijn) wél met mij heeft getroffen. maar de slechte momenten wegen natuurlijk zwaar.
Alle reacties Link kopieren
Wat voor een problemen hebben we het over? Kan je partner je daarin uberhaupt steunen of ben je volledig ontoerekeningsvatbaar?
Alle reacties Link kopieren
Wat voor psychische problemen heb je, als ik vragen mag?
Alle reacties Link kopieren
quote:aikidoka schreef op 05 maart 2012 @ 14:41:

Waarom denk/weet je dat jouw problematiek niet meer gaat veranderen? Heb je er alles al aan gedaan (inclusief opname en intensieve therapie)?



Jij bent jij, met je problematiek. Als je vriend jouw problematiek niet kan hanteren dan wijst hij ook een deel van jou af, in mijn ogen. Dat mag natuurlijk, hij bepaalt zelf zijn grenzen, maar ik vind het dan wel oneerlijk om te zeggen dat hij jou wel helemaal geweldig vindt. Dat is dan toch niet zo?Zo eens met je tweede deel.
Emotionele labiliteit (huilen), zelfdestructief gedrag (het moeilijkste denk ik) en heel soms dissociatieve dingen (niet heel zwaar). En ik ben weleens psychotisch geweest maar dat heeft hij nooit meegemaakt.
oh en mijn vriend kan me soms wel ondersteunen, maar soms is het gewoon wachten tot het wat beter gaat. Dan kan ik ook beter naar mensen gaan die ik beter ken. Dat vind hij ook moeilijk dat hij er soms geen invloed op heeft.
Alle reacties Link kopieren
Ik denk dat het ook aan jullie houding daarin ligt. In iedere relatie is ook verdriet, en elkaar daarbij steunen is een onderdeel van je relatie. Maar ik denk dat je er wel voor moet waken dat dit enigszins gelijkwaardig is, en dat je niet een slachtoffer/hulpverlener relatie krijgt.
Alle reacties Link kopieren
Wat zijn dan je zware psychische problemen?



En hij ligt wakker van je?

Hij wil je redder zijn maar slaagt daar niet in?



Misschien moet je gewoon beiden je verantwoordelijkheid nemen voor je eigen deel.

Prima dat je steun zoekt in een relatie, maar je moet het je niet aan laten leunen. Daar wordt een mens meestal niet krachtiger van.

Hij is op zijn beurt niet verantwoordelijk voor jouw problemen, dat neemt al een hoop frustratie weg.
Alle reacties Link kopieren
Ik denk niet dat je hem moet zien als jouw ondersteuner. Dat is te zwaar voor een relatie, zeker een beginnende relatie.
Alle reacties Link kopieren
Wat is je zelfdestructief gedrag?



Weggaan gaat je probleem wellicht niet, maar je kan wel enorm veel veranderen aan hoe je het je leven laat beheersen.

Ik geloof niet( meer) in jezelf in een reddeloze positie plaatsen,er zijn zeker legio mogelijkheden te vinden in jezelf die maken dat je grip op je problemen kan krijgen.
Alle reacties Link kopieren
Misschien is hij bang voor de toekomst? Hoe zie jij je die voor je? Wil je kinderen bijvoorbeeld?
Alle reacties Link kopieren
quote:chocoladeballetjes schreef op 05 maart 2012 @ 14:57:

oh en mijn vriend kan me soms wel ondersteunen, maar soms is het gewoon wachten tot het wat beter gaat. Dan kan ik ook beter naar mensen gaan die ik beter ken. Dat vind hij ook moeilijk dat hij er soms geen invloed op heeft.Ik denk juist dat het heel goed is dat je ook steun bij anderen zoekt, zeker op de langere termijn. Maar misschien moet hij hier nog even aan wennen? Of heeft hij zoals consuelabananahammok zei het gevoel dat hij je wil redden?
caro_22 wijzigde dit bericht op 05-03-2012 15:04
Reden: Spelfout
% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren
quote:chocoladeballetjes schreef op 05 maart 2012 @ 14:57:

oh en mijn vriend kan me soms wel ondersteunen, maar soms is het gewoon wachten tot het wat beter gaat. Dan kan ik ook beter naar mensen gaan die ik beter ken. Dat vind hij ook moeilijk dat hij er soms geen invloed op heeft.

Klinkt alsof je er meer over moet praten met hem als je zegt dat je beter kan gaan naar mensen die je beter kent.. In moeilijke tijden is mijn vriend mijn rots en ik zou het niet anders willen..

Klinkt alsof je de realiteit een beetje negeert in jullie relatie, kan dat? Laat hem deel zijn van je problemen..
Heb je borderline?
Alle reacties Link kopieren
Ik ben soms bang dat mijn vriend mijn psychische problemen niet meer aankan. Het is niet makkelijk voor partners. Vooral destructief gedrag. Iemand zien die zichzelf (letterlijk) kapot maakt.



Je kan zoveel van iemand houden, als het je teveel word kan je niet meer.



Sterkte en een dikke
Gelukkig heb ik een groot netwerk om mij heen van mensen die mij ondersteunen. Dus ik heb hem daar ook niet voor nodig. Maar eerlijk gezegd vind ik wel dat je er ook voor elkaar moet zijn in slechte tijden. Maar ik vind het ook belangrijk dat hier grenzen in zijn nauturlijk. Maar daarom ga ik in slechte tijden ook vaak naar vrienden/ouders. Maar we hebben nu al wel 11 maanden dus je zou toch wel een beetje op elkaar moeten kunnen steunen? Je meot in een relatie toch nie talleen de goede tijden met elkaar delen?



En ik heb al zo vaak tegen hem gezegd dat hij niet verantwoordelijk is. Dat hij het gewoon moet laten. Ik weet dat ik uiteindelijk verantwoordelijk voor mezelf ben. En dat zeg ik ook tegen hem. Maar dat komt niet erg binnen volgens mij.
Alle reacties Link kopieren
Moet zeggen dat ik een beetje moeite heb met het deel dat je in je Op schrijft dat het ook niet meer gaat veranderen.

Er is een verschil tussen een psychische ziekte hebben die niet meer weg gaat en het hanteren van de daarmee gepaarde beperkingen en valkuilen.Aan het laatste kan je zelf enorm veel doen.

Maar wanneer je de houding aanneemt dat het niet te veranderen is maak je jezelf slachtoffer en daar is weinig motiverend aan.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven