Relaties
alle pijlers
Moeder hertrouwt transgender, help.
zondag 7 oktober 2012 om 20:38
Nu ik het woord zo opschrijf, transgender, vind ik het nog moeilijker klinken. Maar zo noem je het nou eenmaal, als iemand van geslacht verandert. In dit geval werd de persoon geboren als vrouw, 10 jaar geleden een man.
Ik ben benieuwd hoe jullie mijn verhaal zouden ervaren, en het zouden aanpakken het in je omgeving ook te vertellen. Ik draag dit ''geheim'' nu al 1.5 jaar met mij mee en merk dat het me zo onderhand sloopt. Probeer het zo beknopt mogelijk te typen..
Mijn ouders zijn 10 jaar geleden gescheiden, mijn vader is 7 jaar geleden gelukkig hertrouwt. Mijn moeder daarentegen, heeft in die afgelopen 10 jaar verschillende relaties gehad waarvan ook eenmaal 5 jaar getrouwd geweest maar dus weer gescheiden. Ik vond mijn moeder in de laatste 10 jaar vrij naief, waarbij ze in mijn ogen nogal snel in relaties dook. Toen ze dus vertelde over deze man, had ik daar dus ook mijn bedenkingen bij. Ik heb mijn moeder toen gezegd dat ik het een aparte situatie vond, zij zei dat ze die reactie van mij ook wel had verwacht. Mijn zus is wat meer nuchter dan ik, en zei alleen dat ze er goed over na moest denken, omdat ze ook het plan had bij hem te gaan wonen aan de andere kant van het land. Dat gebeurde een halfjaar later dan ook.
Het moeilijkste is, dat we allemaal geen praters zijn. Het vertellen van mijn moeder dat het wat zou worden met die man, ging met een rood hoofd en heel vluchtig, de reactie van mij dat ik het een aparte situatie vond was met ''het is niet gek, want voor mij is het gewoon een man''. Met mijn zus heb ik het er eigenlijk ook nooit over, zij is vrij gesloten en zal niet snel praten over haar gevoelens.
Zo heb ik het dus de afgelopen 1.5 jaar een beetje weg gemoffeld, het er niet over hebben, doet het dan ook een beetje aan dat het er niet is. Heel stom, want dat is natuurlijk niet zo.
Mijn vriendinnen weten dat mijn moeder met een andere man aan de andere kant van het land woont, maar hoe de vork in de steel zit weten zij niet. Ik heb het, door een schaamtegevoel nog niet over mijn lippen kunnen krijgen. Hetzelfde geldt voor mijn vader en zijn vrouw, die trouwens nog niet eens weten dat zij is verhuisd..! Mijn vader kan, als het om mijn moeder gaat soms toch wat minachtend reageren, en als dit dan duidelijk wordt zal hij (ook begrijpelijk) perplex zijn.
Zo'n verhaal doen aan je ouders voelt als ''boodschapper'' zijn, ze hebben in principe niets met elkaar te maken want leven hun eigen leven, maar zien elkaar wel op verjaardagen wat ook prima gaat.
Ik merk de laatste tijd dat het me meer gaat opbreken, zeker nu duidelijk is dat ze in april zullen trouwen. Maar ik weet niet waar en hoe ik moet beginnen met het vertellen aan vriendinnen en ouders. Ik ben de schaamte nog niet voorbij.....
Ik ben benieuwd hoe jullie mijn verhaal zouden ervaren, en het zouden aanpakken het in je omgeving ook te vertellen. Ik draag dit ''geheim'' nu al 1.5 jaar met mij mee en merk dat het me zo onderhand sloopt. Probeer het zo beknopt mogelijk te typen..
Mijn ouders zijn 10 jaar geleden gescheiden, mijn vader is 7 jaar geleden gelukkig hertrouwt. Mijn moeder daarentegen, heeft in die afgelopen 10 jaar verschillende relaties gehad waarvan ook eenmaal 5 jaar getrouwd geweest maar dus weer gescheiden. Ik vond mijn moeder in de laatste 10 jaar vrij naief, waarbij ze in mijn ogen nogal snel in relaties dook. Toen ze dus vertelde over deze man, had ik daar dus ook mijn bedenkingen bij. Ik heb mijn moeder toen gezegd dat ik het een aparte situatie vond, zij zei dat ze die reactie van mij ook wel had verwacht. Mijn zus is wat meer nuchter dan ik, en zei alleen dat ze er goed over na moest denken, omdat ze ook het plan had bij hem te gaan wonen aan de andere kant van het land. Dat gebeurde een halfjaar later dan ook.
Het moeilijkste is, dat we allemaal geen praters zijn. Het vertellen van mijn moeder dat het wat zou worden met die man, ging met een rood hoofd en heel vluchtig, de reactie van mij dat ik het een aparte situatie vond was met ''het is niet gek, want voor mij is het gewoon een man''. Met mijn zus heb ik het er eigenlijk ook nooit over, zij is vrij gesloten en zal niet snel praten over haar gevoelens.
Zo heb ik het dus de afgelopen 1.5 jaar een beetje weg gemoffeld, het er niet over hebben, doet het dan ook een beetje aan dat het er niet is. Heel stom, want dat is natuurlijk niet zo.
Mijn vriendinnen weten dat mijn moeder met een andere man aan de andere kant van het land woont, maar hoe de vork in de steel zit weten zij niet. Ik heb het, door een schaamtegevoel nog niet over mijn lippen kunnen krijgen. Hetzelfde geldt voor mijn vader en zijn vrouw, die trouwens nog niet eens weten dat zij is verhuisd..! Mijn vader kan, als het om mijn moeder gaat soms toch wat minachtend reageren, en als dit dan duidelijk wordt zal hij (ook begrijpelijk) perplex zijn.
Zo'n verhaal doen aan je ouders voelt als ''boodschapper'' zijn, ze hebben in principe niets met elkaar te maken want leven hun eigen leven, maar zien elkaar wel op verjaardagen wat ook prima gaat.
Ik merk de laatste tijd dat het me meer gaat opbreken, zeker nu duidelijk is dat ze in april zullen trouwen. Maar ik weet niet waar en hoe ik moet beginnen met het vertellen aan vriendinnen en ouders. Ik ben de schaamte nog niet voorbij.....
zondag 7 oktober 2012 om 20:49
quote:VotesforLeo schreef op 07 oktober 2012 @ 20:47:
Waarom moet je dit aan je omeving vertellen? Hij is nu toch een man? Als je moeder maar gelukkig is toch.Dit dus.
Waarom moet je dit aan je omeving vertellen? Hij is nu toch een man? Als je moeder maar gelukkig is toch.Dit dus.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zondag 7 oktober 2012 om 20:49
Waarom ik het zou moeten vertellen? Omdat het zo is, en het voelt alsof ik iets achter houd.
Het feit dat mijn moeder hem heeft leren kennen op een basisschool reunie (ze zaten bij elkaar in de klas) maakt het dat mijn vader hem ook kent van de tijd dat hij dus nog een meisje was. Ze komen allemaal uit hetzelfde dorp. Wanneer zij elkaar een keer zullen zien is dat dus niet te voorkomen.
Heel mannelijk kan ik hem niet noemen, maar hij is zeker niet vrouwelijk nee. Klein van stuk, en het kost tijd voordat hormonen het werk gaan doen. Daar gaan jaren overheen volgens mij.
Het feit dat mijn moeder hem heeft leren kennen op een basisschool reunie (ze zaten bij elkaar in de klas) maakt het dat mijn vader hem ook kent van de tijd dat hij dus nog een meisje was. Ze komen allemaal uit hetzelfde dorp. Wanneer zij elkaar een keer zullen zien is dat dus niet te voorkomen.
Heel mannelijk kan ik hem niet noemen, maar hij is zeker niet vrouwelijk nee. Klein van stuk, en het kost tijd voordat hormonen het werk gaan doen. Daar gaan jaren overheen volgens mij.
zondag 7 oktober 2012 om 20:50
En inderdaad, waarom zou iedereen het moeten weten, waarom zou je zoiets aan de grote klok moeten hangen? Als de vriend van je moeder hier heel open over is dan is dat aan hem, maar het is niet dat je moeder de plicht heeft dit officieel bekend te maken. Als haar vriend en zij dit voor zichzelf willen houden hoeft je vader dit helemaal niet te weten.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
zondag 7 oktober 2012 om 20:50
zondag 7 oktober 2012 om 20:50
Ja hee, ik zou het ook raar vinden. Maar ik begrijp niet waarom je zo'n drang hebt om het wereldkundig te maken bij mensen die er niets mee te maken hebben, sterker nog, mensen waarvan je nu al vermoed dat ze een negatieve reactie zullen geven (je pa).
Praat er over met je vriendinnen en praat er over met je moeder. Verder zou ik tegen allerlei mensen die er in deze niet toe doen je mond over houden. Vind dat ook wel zo fair naar je moeder toe.
Praat er over met je vriendinnen en praat er over met je moeder. Verder zou ik tegen allerlei mensen die er in deze niet toe doen je mond over houden. Vind dat ook wel zo fair naar je moeder toe.
zondag 7 oktober 2012 om 20:51
quote:Marahbloem schreef op 07 oktober 2012 @ 20:47:
Wat zijn jullie allemaal ruimdenkend.
Ik krijg hierbij het gevoel dat ik bijna mijn excuses hiervoor zou moeten maken. Ik weet dat je het waarschijnlijk zo niet bedoeld maar geloof jij dat er mensen zijn die oprecht zo denken?
Wat zijn jullie allemaal ruimdenkend.
Ik krijg hierbij het gevoel dat ik bijna mijn excuses hiervoor zou moeten maken. Ik weet dat je het waarschijnlijk zo niet bedoeld maar geloof jij dat er mensen zijn die oprecht zo denken?
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zondag 7 oktober 2012 om 20:51
quote:Lizzl schreef op 07 oktober 2012 @ 20:45:
Je moeder is gelukkig.
Ik zou heel blij zijn als mijn moeder iemand zou hebben waarmee ze gelukkig zou samenleven. Man, vrouw of transgender. Dat meen ik oprecht.
Precies dit. Het zou me niets kunnen schelen. Wat anderen ervan denken zou me bijzonder weinig (of zeg maar gerust niet) kunnen boeien.
Waarom schaam je je? Hij is een man, vroeger niet maar voor zijn gevoel wel zo "bedoeld". Misschien is hij door zijn ervaringen juist een heel geschikte partner voor je moeder?
Je moeder is gelukkig.
Ik zou heel blij zijn als mijn moeder iemand zou hebben waarmee ze gelukkig zou samenleven. Man, vrouw of transgender. Dat meen ik oprecht.
Precies dit. Het zou me niets kunnen schelen. Wat anderen ervan denken zou me bijzonder weinig (of zeg maar gerust niet) kunnen boeien.
Waarom schaam je je? Hij is een man, vroeger niet maar voor zijn gevoel wel zo "bedoeld". Misschien is hij door zijn ervaringen juist een heel geschikte partner voor je moeder?
zondag 7 oktober 2012 om 20:53
Ik zou het zelf geen probleem vinden. Misschien wel een beetje gek en ik zou er aan moeten wennen, maar toch zeker geen probleem. Vooral niet als mijn moeder er gelukkig van zou worden.
Ik denk ook niet dat je het aan je vrienden hoeft te vertellen. Vaak vinden mensen die een geslachtsverandering ondergaan het helemaal niet fijn als iedereen dat weet. Ze willen nu juist eindelijk ongestoord hun leven als het andere geslacht beleven en dat lukt niet als iedereen ze blijft zijn als een man die vroeger een vrouw was (of andersom).
Natuurlijk kun je best een vriendin in vertrouwen nemen, maar het is niet iets wat al je vrienden per se hoeven te weten natuurlijk. En je ervoor schamen, dat zou ik al helemaal niet doen.
Het is 2012, je bent in Nederland, waar de norm is om dit soort dingen te accepteren, en bovendien, wat je ouders doen en wie ze zijn, is na de puberteit toch niet echt meer iets om je voor te schamen?
Ik denk ook niet dat je het aan je vrienden hoeft te vertellen. Vaak vinden mensen die een geslachtsverandering ondergaan het helemaal niet fijn als iedereen dat weet. Ze willen nu juist eindelijk ongestoord hun leven als het andere geslacht beleven en dat lukt niet als iedereen ze blijft zijn als een man die vroeger een vrouw was (of andersom).
Natuurlijk kun je best een vriendin in vertrouwen nemen, maar het is niet iets wat al je vrienden per se hoeven te weten natuurlijk. En je ervoor schamen, dat zou ik al helemaal niet doen.
Het is 2012, je bent in Nederland, waar de norm is om dit soort dingen te accepteren, en bovendien, wat je ouders doen en wie ze zijn, is na de puberteit toch niet echt meer iets om je voor te schamen?
zondag 7 oktober 2012 om 20:54
Hoezo hou je iets achter?
Als Pietje werkstuk B nodig heeft om verder te komen en ik zeg niets, dan hou ik iets achter. Als Pietje er tijdens een feestje achter komt dat A vroeger stiekem B was en ik wist dat al die tijd al.. dan heb ik niet achter gehouden. Het is namelijk niet van belang en niet aan mij om dat te vertellen.
Als Pietje werkstuk B nodig heeft om verder te komen en ik zeg niets, dan hou ik iets achter. Als Pietje er tijdens een feestje achter komt dat A vroeger stiekem B was en ik wist dat al die tijd al.. dan heb ik niet achter gehouden. Het is namelijk niet van belang en niet aan mij om dat te vertellen.
zondag 7 oktober 2012 om 20:57
zondag 7 oktober 2012 om 20:57
Quote
pastiche, 2 minuten geleden
quote:Lizzl schreef op 07 oktober 2012 @ 20:45
Precies dit. Het zou me niets kunnen schelen. Wat anderen ervan denken zou me bijzonder weinig (of zeg maar gerust niet) kunnen boeien.
Wat ik ervoor zou geven om mijn moeder verliefd en gelukkig te zien....
(Om te beginnen: een nier, m'n beide pinken en beide kleine teentjes).
pastiche, 2 minuten geleden
quote:Lizzl schreef op 07 oktober 2012 @ 20:45
Precies dit. Het zou me niets kunnen schelen. Wat anderen ervan denken zou me bijzonder weinig (of zeg maar gerust niet) kunnen boeien.
Wat ik ervoor zou geven om mijn moeder verliefd en gelukkig te zien....
(Om te beginnen: een nier, m'n beide pinken en beide kleine teentjes).
zondag 7 oktober 2012 om 20:57
quote:nellaaa schreef op 07 oktober 2012 @ 20:51:
Taaaaart, zou je de vraag kunnen beantwoorden waarom je je schaamt voor zijn transgender zijn? Wat is er zo beschamenswaardig?Idd, ik werk zelf dagelijks met een transgender (eerst man nu vrouw) Een jaar geleden is ze eindelijk helemaal geopereerd en voelt ze zich zoals ze zich al jaren wil voelen. En hoewel ik merk dat sommige van mijn collega's er moeite mee hebben, kan het mij niets schelen, mij gaat het om de persoon./ Ze is aardig, een fijne collega punt.
Taaaaart, zou je de vraag kunnen beantwoorden waarom je je schaamt voor zijn transgender zijn? Wat is er zo beschamenswaardig?Idd, ik werk zelf dagelijks met een transgender (eerst man nu vrouw) Een jaar geleden is ze eindelijk helemaal geopereerd en voelt ze zich zoals ze zich al jaren wil voelen. En hoewel ik merk dat sommige van mijn collega's er moeite mee hebben, kan het mij niets schelen, mij gaat het om de persoon./ Ze is aardig, een fijne collega punt.
zondag 7 oktober 2012 om 20:57
Ik kan me voorstellen dat het een grote stap is om te vertellen aan je vriendinnen, maar waarschijnlijk zal je mededeling echt niet heel shockerend zijn. Een kennis van mij heeft bijna precies hetzelfde meegemaakt (haar vader is vrouw geworden), met schaamte vertelde ze het, na heel lang getwijfeld te hebben. En dat terwijl wij het niet meer dan gewoon een boodschap vonden. Vond ik heel vervelend voor haar, dat ze daar zo lang tegen aan heeft zitten hikken. Echt niemand zal de krant bellen, niemand zal je uitlachen, niemand is er vervolgens 24/7 mee bezig..Hopelijk kun je je er over heen zetten.
zondag 7 oktober 2012 om 20:57
quote:sushilala schreef op 07 oktober 2012 @ 20:55:
Nou, ik kan me voorstellen dat ze wil dat haar vader op de hoogte is, zou best een rare situatie kunnen zijn als je elkaar allemaal op een verjaardag voor het eerst weer ziet en hij herkent zijn oude klasgenote als de nieuwe man van zijn ex.Maar dat is op geen enkele manier to's probleem of verantwoordelijkheid. Dat is iets van de ouders zelf en als moeders geen zin heeft om het uit te leggen mag dat ook, ze zijn het niet bepaald verplicht oid.
Nou, ik kan me voorstellen dat ze wil dat haar vader op de hoogte is, zou best een rare situatie kunnen zijn als je elkaar allemaal op een verjaardag voor het eerst weer ziet en hij herkent zijn oude klasgenote als de nieuwe man van zijn ex.Maar dat is op geen enkele manier to's probleem of verantwoordelijkheid. Dat is iets van de ouders zelf en als moeders geen zin heeft om het uit te leggen mag dat ook, ze zijn het niet bepaald verplicht oid.
zondag 7 oktober 2012 om 20:57
Zou ik aan het idee moeten wennen? Ja. Maar daarnaast zou ik me ook direct beseffen dat mijn moeder gelukkig is en dat haar vent ook echt een man is. Geweldig dat dit tegenwoordig zo geaccepteerd wordt en dat er geslachtsveranderingen bestaan.
Als je moeder er geen probleem van maakt, waarom jij dan wel?
Als je moeder er geen probleem van maakt, waarom jij dan wel?
zondag 7 oktober 2012 om 20:58
quote:sushilala schreef op 07 oktober 2012 @ 20:55:
Nou, ik kan me voorstellen dat ze wil dat haar vader op de hoogte is, zou best een rare situatie kunnen zijn als je elkaar allemaal op een verjaardag voor het eerst weer ziet en hij herkent zijn oude klasgenote als de nieuwe man van zijn ex.
Dat is dan toch aam de moeder om ermee te dealen?
Ik vind het overigens juist mooi van je moeder dat ze valt op een person en blijkbaar ook niet zich laat tegenhouden door oordelen die mensen kunnen hebben.
Nou, ik kan me voorstellen dat ze wil dat haar vader op de hoogte is, zou best een rare situatie kunnen zijn als je elkaar allemaal op een verjaardag voor het eerst weer ziet en hij herkent zijn oude klasgenote als de nieuwe man van zijn ex.
Dat is dan toch aam de moeder om ermee te dealen?
Ik vind het overigens juist mooi van je moeder dat ze valt op een person en blijkbaar ook niet zich laat tegenhouden door oordelen die mensen kunnen hebben.
zondag 7 oktober 2012 om 20:58
Taaaaaaart, ik snap niet waarom jij dit ziet als een geheim, het is helemaal geen geheim, het is een feit waar jij blijkbaar niet mee door één deur kunt en het dus als geheim bent gaan zien omdat je denkt dat er negatief op gereageerd zou kunnen worden als je het aan anderen verteld. Ik denk ook dat de behoefte om het te vertellen heel erg groot is bij jou, maar dat je eigenlijk wel weet dat dat jouw recht niet is en daarom met dat "geheim"rond loopt.
Tjonge meid, wat maak jij het jezelf moeilijk en dat terwijl het jouw zaken helemaal niet zijn. Dit is iets tussen jouw moeder en haar geliefde, ze heeft het je verteld, maar niet met de opdracht om er iets mee te doen. Het was gewoon een kennisgeving Taaaaart, ga daar ook als zodanig mee om en probeer het verder los te laten.
Tjonge meid, wat maak jij het jezelf moeilijk en dat terwijl het jouw zaken helemaal niet zijn. Dit is iets tussen jouw moeder en haar geliefde, ze heeft het je verteld, maar niet met de opdracht om er iets mee te doen. Het was gewoon een kennisgeving Taaaaart, ga daar ook als zodanig mee om en probeer het verder los te laten.
zondag 7 oktober 2012 om 21:00
quote:pastiche schreef op 07 oktober 2012 @ 20:57:
[...]
Maar dat is op geen enkele manier to's probleem of verantwoordelijkheid. Dat is iets van de ouders zelf en als moeders geen zin heeft om het uit te leggen mag dat ook, ze zijn het niet bepaald verplicht oid.Ja eens.
[...]
Maar dat is op geen enkele manier to's probleem of verantwoordelijkheid. Dat is iets van de ouders zelf en als moeders geen zin heeft om het uit te leggen mag dat ook, ze zijn het niet bepaald verplicht oid.Ja eens.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.