Relaties
alle pijlers
Moeder ziek, partner feestje
vrijdag 6 september 2019 om 17:07
Lieve Viva’ers,
Ik zou graag even bij jullie willen nagaan of ik te hard en overdreven reageer. Ik ben namelijk een beetje de weg kwijt.
Ik ben een moeder met twee schatten van 2 en 4 maanden oud en een partner die fulltime werkt. Ons vangnet is niet groot en de kleintjes staan op de wachtlijst voor opvang. Wil niet zeggen dat ik het vervelend vind om even thuisblijfmoeder te zijn, maar zou ook graag weer aan het werk willen voor een paar dagen per week. Tot dusver de situatie.
Vandaag ben ik erachter gekomen dat mijn, al reeds zieke moeder, vannacht een aanval heeft gehad wat dodelijk had kunnen aflopen. Ze verblijft momenteel dan ook in het ziekenhuis. Mijn partner heeft na z’n werk een maandelijkse personeelsborrel. Ik heb oppas gezocht, maar helaas niet gevonden. Mijn partner heb ik gevraagd of hij het feestje een keertje kon overslaan, ik loop namelijk met een heel zwaar verward gevoel rond en wil graag mijn moeder, net als de rest van haar kinderen, even een knuffel geven in het ziekenhuis. De peuter kan helaas niet mee omdat dat simpelweg te druk zou zijn voor haar, mijn vader wijkt liever niet van haar zijde en de rest van de kinderen komt savonds na het werk, er kan dus niet even op de gang gezeten worden.
Hij wil zoals elke maand naar het feest toe. Ik zou graag zien dat hij eenmaal overslaat zodat ik mij bij de rest van het gezin kan aansluiten.
Nu is er ruzie, via whatsapp nog wel. Ok, ik word genegeerd, dus ik maak ruzie.
Het liefst laat ik hem vannacht buiten slapen, maar misschien reageer ik wel heel overdreven? We weten niet of ze nog zo een aanval kan krijgen, de oorzaak is namelijk nog onbekend. We weten niet hoe vannacht zal gaan. Ik weet het ook even allemaal niet...
Bedankt voor het lezen, langer dan verwacht. Sorry
Ik zou graag even bij jullie willen nagaan of ik te hard en overdreven reageer. Ik ben namelijk een beetje de weg kwijt.
Ik ben een moeder met twee schatten van 2 en 4 maanden oud en een partner die fulltime werkt. Ons vangnet is niet groot en de kleintjes staan op de wachtlijst voor opvang. Wil niet zeggen dat ik het vervelend vind om even thuisblijfmoeder te zijn, maar zou ook graag weer aan het werk willen voor een paar dagen per week. Tot dusver de situatie.
Vandaag ben ik erachter gekomen dat mijn, al reeds zieke moeder, vannacht een aanval heeft gehad wat dodelijk had kunnen aflopen. Ze verblijft momenteel dan ook in het ziekenhuis. Mijn partner heeft na z’n werk een maandelijkse personeelsborrel. Ik heb oppas gezocht, maar helaas niet gevonden. Mijn partner heb ik gevraagd of hij het feestje een keertje kon overslaan, ik loop namelijk met een heel zwaar verward gevoel rond en wil graag mijn moeder, net als de rest van haar kinderen, even een knuffel geven in het ziekenhuis. De peuter kan helaas niet mee omdat dat simpelweg te druk zou zijn voor haar, mijn vader wijkt liever niet van haar zijde en de rest van de kinderen komt savonds na het werk, er kan dus niet even op de gang gezeten worden.
Hij wil zoals elke maand naar het feest toe. Ik zou graag zien dat hij eenmaal overslaat zodat ik mij bij de rest van het gezin kan aansluiten.
Nu is er ruzie, via whatsapp nog wel. Ok, ik word genegeerd, dus ik maak ruzie.
Het liefst laat ik hem vannacht buiten slapen, maar misschien reageer ik wel heel overdreven? We weten niet of ze nog zo een aanval kan krijgen, de oorzaak is namelijk nog onbekend. We weten niet hoe vannacht zal gaan. Ik weet het ook even allemaal niet...
Bedankt voor het lezen, langer dan verwacht. Sorry
zaterdag 7 september 2019 om 07:14
Het gaat er niet om dat de kinderen praktisch gezien wel of niet mee zouden kunnen. Het gaat er om dat dit een spannend moment is, wat je met familie wil delen, zonder dat er twee kinderen om je heen huppelen. Je wil je op dat moment niet op hoeven te splitsen tussen je rol als dochter en moeder.
En een partner zou dat moeten begrijpen.
Ik heb wel eens in die situatie gezeten en gelukkig was er mijn man die wel begrip had voor de situatie én snapt dat kinderen een gezamenlijke verantwoordelijkheid zijn.
zaterdag 7 september 2019 om 07:20
TO, het klinkt alsof je man en jij niet op een lijn zitten.
Hij lijkt te denken dat de zorgtaken jouw verantwoordelijkheid zijn en dat hij geen dingen op hoeft te geven. (omdat hij werkt, omdat hij een ouderwetse man is, omdat hij er gewoon nooit over na heeft gedacht?)
Ik zou nog eens goed om tafel gaan, desnoods met hulp, om te kijken of je aan hem duidelijk kan maken wat je van hem verwacht als partner en als vader. Misschien is het echt een lul met vingers, maar misschien is hij met oude rolpatronen opgevoed en is hij nog nooit overgestapt naar 2019.
Met externe hulp kun je ook uit gaan vogelen waar jouw grens ligt en hoe je die duidelijk aan kan geven.
Hij lijkt te denken dat de zorgtaken jouw verantwoordelijkheid zijn en dat hij geen dingen op hoeft te geven. (omdat hij werkt, omdat hij een ouderwetse man is, omdat hij er gewoon nooit over na heeft gedacht?)
Ik zou nog eens goed om tafel gaan, desnoods met hulp, om te kijken of je aan hem duidelijk kan maken wat je van hem verwacht als partner en als vader. Misschien is het echt een lul met vingers, maar misschien is hij met oude rolpatronen opgevoed en is hij nog nooit overgestapt naar 2019.
Met externe hulp kun je ook uit gaan vogelen waar jouw grens ligt en hoe je die duidelijk aan kan geven.
zaterdag 7 september 2019 om 07:45
Dit station is toch allang gepasseerd! Wat heeft ze daar nu nog aan? Het had inderdaad gekunt, maar ze komt er nu achter wat een hork van een man ze heeft. Ze wilde haar kinderen er niet bij en dat mag.
Verkiest je eigen man een maandelijkse borrel...
Dat is toch een super nare conclusie.
zaterdag 7 september 2019 om 07:47
zaterdag 7 september 2019 om 07:59
Ja dit inderdaad.TijdvoorTaart schreef: ↑07-09-2019 07:14Het gaat er niet om dat de kinderen praktisch gezien wel of niet mee zouden kunnen. Het gaat er om dat dit een spannend moment is, wat je met familie wil delen, zonder dat er twee kinderen om je heen huppelen. Je wil je op dat moment niet op hoeven te splitsen tussen je rol als dochter en moeder.
En een partner zou dat moeten begrijpen.
Ik heb wel eens in die situatie gezeten en gelukkig was er mijn man die wel begrip had voor de situatie én snapt dat kinderen een gezamenlijke verantwoordelijkheid zijn.
zaterdag 7 september 2019 om 08:07
Zelfs als to zo hysterisch was en haar moeder wekelijks in het ziekenhuis lag met vals alarm, dan nog had vader een zorgplicht.
Dan had hij een oppas kunnen regelen, mee kunnen denken over alternatieve opties.
Kunnen zorgen dat to aan zichzelf werkt zodat ze minder hysterisch is.
Omdat hij graag wil dat het goed met haar gaat.
Maar hij moet borrelen en op zaterdag weg. Want hij verdient het geld al.
Soms zie je de logische dingen even niet omdat je geschrokken bent dat je moeder in het ziekenhuis ligt. Dan is het fijn dat iemand rustig blijft en met je meedenkt. Zelfs dat kon niet want hij was het geld verdienen.
Dan had hij een oppas kunnen regelen, mee kunnen denken over alternatieve opties.
Kunnen zorgen dat to aan zichzelf werkt zodat ze minder hysterisch is.
Omdat hij graag wil dat het goed met haar gaat.
Maar hij moet borrelen en op zaterdag weg. Want hij verdient het geld al.
Soms zie je de logische dingen even niet omdat je geschrokken bent dat je moeder in het ziekenhuis ligt. Dan is het fijn dat iemand rustig blijft en met je meedenkt. Zelfs dat kon niet want hij was het geld verdienen.
zaterdag 7 september 2019 om 08:08
Ik heb met een ex in een soortgelijke situatie gezeten. Alleen ging het om een spannende scan van mijn moeder waarvan ze die vrijdag de uitslag kreeg, en bij hem om een festival waar hij alleen niet naartoe zou gaan als de uitkomst van de scan slecht zou zijn.
Het heeft toen echt een flinke scheur in onze relatie gegeven. De relatie heeft daarna geen lang leven meer beschoren. Samen met andere acties van hem kon ik hem daarna nauwelijks meer in de ogen kijken.
Gelukkig ben ik nu getrouwd met een man die dat goed begrijpt. Mijn moeder is 3 jaar geleden overleden en tijdens haar hele ziekteproces is hij er voor ons geweest.
Ik had toen nog geen kinderen ten tijde van ex, maar ik begrijp maar al te goed wat een vertrouwensbreuk dit is. Dat voelt ontzettend ruk als het je moeder ook nog slecht gaat. Ik heb geen tips, maar weet dat je niet de enige bent.
Het heeft toen echt een flinke scheur in onze relatie gegeven. De relatie heeft daarna geen lang leven meer beschoren. Samen met andere acties van hem kon ik hem daarna nauwelijks meer in de ogen kijken.
Gelukkig ben ik nu getrouwd met een man die dat goed begrijpt. Mijn moeder is 3 jaar geleden overleden en tijdens haar hele ziekteproces is hij er voor ons geweest.
Ik had toen nog geen kinderen ten tijde van ex, maar ik begrijp maar al te goed wat een vertrouwensbreuk dit is. Dat voelt ontzettend ruk als het je moeder ook nog slecht gaat. Ik heb geen tips, maar weet dat je niet de enige bent.
zaterdag 7 september 2019 om 08:10
Nou dit idd, is hij helemaal betoeterd! Zijn collega's geven jou vast helemaal gelijk.
Mijn partner zou met gierende bandjes thuis zijn gekomen zodat ik zo snel mogelijk naar het ziekenhuis zou kunnen gaan.
Het gaat er niet om of mijn kinderen mee zouden kunnen ja of nee, het gaat er om dat hij zijn verantwoordelijkheid als partner/vader moet nemen op dat moment.
zaterdag 7 september 2019 om 08:19
Overdag wilde TO niet met haar kinderen gaan vanwege 'de drukte' van de peuter. Dat had ze in haar eentje kunnen oplossen door het bezoek kort te houden en afleiding voor haar kind te regelen.Qiyara schreef: ↑07-09-2019 07:45Dit station is toch allang gepasseerd! Wat heeft ze daar nu nog aan? Het had inderdaad gekunt, maar ze komt er nu achter wat een hork van een man ze heeft. Ze wilde haar kinderen er niet bij en dat mag.
Verkiest je eigen man een maandelijkse borrel...
Dat is toch een super nare conclusie.
Ook 's avonds wilde TO liever zonder kinderen, terwijl ze dan dus makkelijk met een broer of zus had kunnen afstemmen om om beurten bij moeder naar binnen te gaan terwijl de ander op de peuter paste.
Simpele oplossingen die passen bij de rolverdeling die TO en haar man hebben gekozen.
zaterdag 7 september 2019 om 08:20
Hij doet elke zaterdag een sport die van sochtends vroeg tot savonds laat duurt. Ook daar komen daarbuiten weleens feestjes of andere verplichtingen, en dus elke maand een bedrijfsborrel/-feestje tot laat in de avond.
En jij zit thuis met 2 koters.
Ik zal wel een wantrouwend kreng zijn hoor, maar heeft hij er niet gewoon een neukertje bij?
En jij zit thuis met 2 koters.
Ik zal wel een wantrouwend kreng zijn hoor, maar heeft hij er niet gewoon een neukertje bij?
zaterdag 7 september 2019 om 08:20
Mijn eigen ervaring is dat kinderen in die leeftijd nog enorm bewerkelijk zijn. Ik kwam voor mijn moeder het eerst in het ziekenhuis met een baby van 6 weken oud. Daar nog geen problemen, want een baby slaapt het gros van de dag. Voordat ze stierf was dochter anderhalf en dan is een bezoekje voor zo'n ukje lang. En ik had dan een gevoelige dochter die dat toch best een dingetje vond, oma aan de slangetjes en infuus. Ze bewegen zich dan onrustig door de kamer, is een gesprek voeren lastig. En dan wil je je familie ook niet opzadelen met zo'n nerveus, bang kind.
Als je moeder er dan ernstig bij ligt, wil je er voor haar zijn. Punt. Even 1-op-1 met haar kunnen praten, knuffelen, even geen afleidende kinderen erom heen. Dan wil je even de dochter zijn en niet mama. Een ander moment is het prima even de kinderen mee te nemen, is ook wel luchtig na zo'n zwaar moment, maar na zo'n dag wil iedereen er voor diegene zijn en niet de oppas voor je kinderen spelen en wil je zelf ook niet.
Dus ik begrijp TO heel goed dat ze de kinderen niet mee wilt nemen en dat is haar goed recht! Als je denkt dat 1 borrel overslaan de doodsteek is voor je carriere heb je echt een plaat voor je kop.
Dat hier mensen zijn die menen dat man gelijk heeft in deze terwijl het voor de moeder een dodelijke afloop had kunnen hebben, ik heb er echt geen woorden voor.
zaterdag 7 september 2019 om 08:47
Natuurlijk speelt er veel meer dan TO vertelt. Terwijl haar moeder in het ZH ligt vindt ze de tijd, de wil en de energie om een Viva-topic te openen. In haar tweede post rept ze al met geen woord over haar moeder maar gaat des te meer los gaat haar partner...
..dan zegt iets in mij dat de borrel van haar partner niet het probleem is.
Er speelt sowieso veel meer als je na een akkefietje gelijk je partner buiten wil laten slapen.
Succes TO, kom terug als je het hele verhaal vertelt.
..dan zegt iets in mij dat de borrel van haar partner niet het probleem is.
Er speelt sowieso veel meer als je na een akkefietje gelijk je partner buiten wil laten slapen.
Succes TO, kom terug als je het hele verhaal vertelt.
anoniem_126923 wijzigde dit bericht op 07-09-2019 08:48
18.35% gewijzigd
zaterdag 7 september 2019 om 08:47
Waar komt toch die hardnekkige overtuiging vandaan dat mannen vooral niks moeten hoeven opgeven voor kinderen. Het mag ze vooral niks kosten; geen leuke feestjes of netwerkborrels, geen sportavonden want ja "boys will be boys haha". En vrouwen moeten maar blijven plooien en schikken. Ik vind het om te kotsen.
zaterdag 7 september 2019 om 08:52
Maar even reagerend op de informatie uit de OP. Natuurlijk had je partner die borrel over kunnen sela. Maar jij had ook gewoon met peuter en al naar het ziekenhuis gekund. Want natuurlijk kan je vader vijf minuten op je peuter passen. Dat hij geen minuut van he moeders bed wil wijken lijkt me heel vreemd.
Als je moeder zo ernstig ziek is dat je vader niet eens vijf minuten op de gang je peuter kan entertainen, dan snap ik niet waarom jij nog achter je computer zit omheen topic te openen (en waarom je andere broers en zussen pas vanavond even langskomen, moeten ze misschien eerst borrelen?)
Nogmaals, sterkte. Ik hoop echt dat het beter gaat met je moeder. Maar ik ben vanwege het bovenstaande razend benieuwd naar het verhaal van je partner.
Als je moeder zo ernstig ziek is dat je vader niet eens vijf minuten op de gang je peuter kan entertainen, dan snap ik niet waarom jij nog achter je computer zit omheen topic te openen (en waarom je andere broers en zussen pas vanavond even langskomen, moeten ze misschien eerst borrelen?)
Nogmaals, sterkte. Ik hoop echt dat het beter gaat met je moeder. Maar ik ben vanwege het bovenstaande razend benieuwd naar het verhaal van je partner.
zaterdag 7 september 2019 om 09:00
En juist dat hameren op "als je echt had willen gaan had je je kinderen meegenomen" is hier de kern van het probleem.
Dit is een situatie waarin TO even niet heen wil in de rol van moeder/ouder/gezinsmanager, maar waarin ze even gewoon zichzelf als individu wil zijn met volledige aandacht voor haar ouders. En wellicht wil ze zelf juist nu ook even gewoon volledig "kind van" kunnen zijn.
Maar omdat man, die zelf heel regelmatig/het gros van de tijd die rol van ouder/gezinsmanager al niet op zich hoeft te nemen, nu weigert die rol even van haar over te nemen, gewoon zoals je in een gelijkwaardige relatie zou verwachten, wordt TO zelfs nu, met een ernstig zieke ouder, wéér in die rol geduwd.
Dit is een situatie waarin TO even niet heen wil in de rol van moeder/ouder/gezinsmanager, maar waarin ze even gewoon zichzelf als individu wil zijn met volledige aandacht voor haar ouders. En wellicht wil ze zelf juist nu ook even gewoon volledig "kind van" kunnen zijn.
Maar omdat man, die zelf heel regelmatig/het gros van de tijd die rol van ouder/gezinsmanager al niet op zich hoeft te nemen, nu weigert die rol even van haar over te nemen, gewoon zoals je in een gelijkwaardige relatie zou verwachten, wordt TO zelfs nu, met een ernstig zieke ouder, wéér in die rol geduwd.
zaterdag 7 september 2019 om 09:01
Even afgezien van dat ik vind dat hij een maandelijkse borrel best een keer had kunnen overslaan en dat je best boos mag zijn, vind ik dat gedoe over de app ook nogal raar. Geen idee wat voor lage dingen je hebt uitgekraamd, maar ik kan me voorstellen dat hij daardoor júist gaat denken 'zoek 't uit!'.Pardonsel schreef: ↑06-09-2019 22:20Oh, toch nog geplaatst. Er staat “dat het soms even kan duren” maar toen er 3 uur later nog niets was geplaatst dacht ik dat het nooit zou gebeuren.
Bedankt voor de reacties, zelfs die dat het fake is, dat laat inderdaad zien dat het niet normaal is.
Klopt ook hoor, dat het de eerste post is.
Op dit account dan.
Nee, hij is nog altijd daar.
En ja, dit komt vaker voor en dat is gelijk zijn probleem, hij vindt dat ik te vaak iets van hem vraag. Ik heb inderdaad een vreemde en moeilijke zwangerschap achter de rug en onze baby is nu 4 maanden en het duurde even voordat ik de combinatie net 2 jarige en pasgeborene onder de knie had. Maar niet wekelijks of twee wekelijks ofzo. Misschien 1x per maand, voor iets anders als spoed met de kinderen of dit zou ik hem geen feestje op laten geven en dat weet hij. Daarvoor heeft hij al genoeg feestjes meegemaakt dit jaar.
Hij doet elke zaterdag een sport wat van sochtends vroeg tot savonds laat duurt. Ook daar komen daarbuiten weleens feestjes of andere verplichtingen.
Maar goed, ik ben ongelooflijk kwaad geworden, heb hele lage dingen gezegd. Nou ja over whatsapp dan, nog steeds nauwelijks reactie. Ook liggen er wat kleren buiten in de regen en volgens mij is het klaar. Zijn reactie op mijn “ga maar ergens anders slapen het is klaar zo” was dat alles goed was en wenste mij welterusten.
Nou ja, beter weten dat je er echt alleen voor staat dan denken dat je op iemand kan rekenen denk ik zo....
Vind het alleen zo sneu voor de kinderen, ik voel zelfs schaamte, terwijl ze heus niet de eerste en enige zijn.
En toch blijft het de vader van 2 lieverds en peuter is gek op hem.
Oh en ik heb inderdaad de link gestuurd. Dus hij zal zichzelf wel komen verdedigen (of niet).
En serieus?! Zijn kleren liggen buiten?
V.w.b. die link, wat is daar de bedoeling van? Dat hij ziet dat er meer zijn die hem een lul vinden hier in de hoop dat hij berouwvol gaat zijn? Om een relletje te veroorzaken?
Garantie voor knallende ruzie als het het mij vraagt.
There is always something happening, and it's usually right now
zaterdag 7 september 2019 om 09:13
Wat jij benoemt doet er allemaal niet toe.kadanz schreef: ↑07-09-2019 08:52Maar even reagerend op de informatie uit de OP. Natuurlijk had je partner die borrel over kunnen sela. Maar jij had ook gewoon met peuter en al naar het ziekenhuis gekund. Want natuurlijk kan je vader vijf minuten op je peuter passen. Dat hij geen minuut van he moeders bed wil wijken lijkt me heel vreemd.
Als je moeder zo ernstig ziek is dat je vader niet eens vijf minuten op de gang je peuter kan entertainen, dan snap ik niet waarom jij nog achter je computer zit omheen topic te openen (en waarom je andere broers en zussen pas vanavond even langskomen, moeten ze misschien eerst borrelen?)
Nogmaals, sterkte. Ik hoop echt dat het beter gaat met je moeder. Maar ik ben vanwege het bovenstaande razend benieuwd naar het verhaal van je partner.
TO heeft het nodig dat haar man één keer de borrel overslaat. En haar even op haar gemakje naar het ziekenhuis laat gaan, zonder twee jarige aan haar been. Dat mag je best verwachten van je wederhelft als je moeder ziek in het ziekenhuis ligt.
Jeetje ik zou dat zelfs voor mijn buurvrouw doen. En nee dan zou mijn eerste reactie niet zijn waarom ze haar kinderen dan niet mee neemt. Elke idioot begrijpt dat je even in rust je moeder wilt zien in zo'n situatie, en elke idioot begrijpt dat het prioriteit heeft boven een feestje. En wat haar broers en zussen voor redenen hebben doet er ook niet toe. Dit gaat om TO haar behoeften.
zaterdag 7 september 2019 om 09:39
Even los van zieke moeders en topics en loepjes enzo:
Een drukke peuter hoort niet in het ziekenhuis thuis. Ik lag er ooit en mijn buurvrouw had zelf die drukke peuter. Ik ben geen trut, ik ga dan niet zeggen dat zo'n kindje niet op bezoek mag komen. Maar ik was uiteraard zelf ziek en dan is zo'n peutertje dat in de kamer rondrent en schreeuwt echt geen lolletje.
Man lag dit jaar in het ziekenhuis met buurman. Die kreeg op een gegeven moment acht familieleden tegelijkertijd op bezoek en eentje daarvan had een grote tas met eten bij zich. Ook mijn man accepteerde dat het maar om een uurtje ging en zijn buurman was voor de rest echt geweldig, maar had dus een grote familie en ook een grote groep drukke volwassenen zijn dus geen lolletje.
Een drukke peuter hoort niet in het ziekenhuis thuis. Ik lag er ooit en mijn buurvrouw had zelf die drukke peuter. Ik ben geen trut, ik ga dan niet zeggen dat zo'n kindje niet op bezoek mag komen. Maar ik was uiteraard zelf ziek en dan is zo'n peutertje dat in de kamer rondrent en schreeuwt echt geen lolletje.
Man lag dit jaar in het ziekenhuis met buurman. Die kreeg op een gegeven moment acht familieleden tegelijkertijd op bezoek en eentje daarvan had een grote tas met eten bij zich. Ook mijn man accepteerde dat het maar om een uurtje ging en zijn buurman was voor de rest echt geweldig, maar had dus een grote familie en ook een grote groep drukke volwassenen zijn dus geen lolletje.
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
zaterdag 7 september 2019 om 09:55
Mijn ex is mijn ex door dit soort acties. Toen onze jongste vier dagen oud was, kreeg onze oudste -die wegens meervoudige handicaps in een instelling woont- een groot epileptisch insult en kwam in het ziekenhuis te liggen, iets wat hij met zijn beperkte verstandelijke vermogens niet kan bevatten.
Mijn ex -die in de kraamweek weer eens schitterde wegens afwezigheid- meldde dat hij niet naar huis ging komen om op die baby te passen of zo want hij had een afspraak met zijn werkgever, niet met mij.
Het eindigde ermee dat ik een familielid van me dat hij nog niet weggetreiterd had (herkenbaar TO, je schrijft dat je geen groot vangnet meer hebt...) me naar het ziekenhuis heeft gebracht met die baby en een peuter om daar een aan bed vastgebonden flippende autist proberen te kalmeren.
Klinkt dat extreem en absurd? Ja. En het was inmiddels mijn eigen stomme schuld omdat ik er maar in bleef trappen omdat deze ex het ene schofterige na het andere ondenkbare deed en zichzelf daarin bleef overtreffen tot mijn verbazing.
En het begon bij die eerste keer dat hij het belangrijker vond om ergens te gaan zitten barbecuen in plaats van dat hij ons oudste kind naar de eerste hulp te brengen. Toen had ik hem al bij het oud vuil moeten zetten. Nog spijt van.
Mijn ex -die in de kraamweek weer eens schitterde wegens afwezigheid- meldde dat hij niet naar huis ging komen om op die baby te passen of zo want hij had een afspraak met zijn werkgever, niet met mij.
Het eindigde ermee dat ik een familielid van me dat hij nog niet weggetreiterd had (herkenbaar TO, je schrijft dat je geen groot vangnet meer hebt...) me naar het ziekenhuis heeft gebracht met die baby en een peuter om daar een aan bed vastgebonden flippende autist proberen te kalmeren.
Klinkt dat extreem en absurd? Ja. En het was inmiddels mijn eigen stomme schuld omdat ik er maar in bleef trappen omdat deze ex het ene schofterige na het andere ondenkbare deed en zichzelf daarin bleef overtreffen tot mijn verbazing.
En het begon bij die eerste keer dat hij het belangrijker vond om ergens te gaan zitten barbecuen in plaats van dat hij ons oudste kind naar de eerste hulp te brengen. Toen had ik hem al bij het oud vuil moeten zetten. Nog spijt van.
zaterdag 7 september 2019 om 10:07
Je weet helemaal niet wat er precies speelt bij to. Elk verhaal heeft twee kanten. Was het zo n vreselijk spannend moment geweest dan was ze hoe dan ook naar het ziekenhuis gegaan , ongeacht partner/kinderen etc. Ik denk dat to hier graag wil horen wat voor een lamzak haar man is terwijl niemand hier het hele verhaal kent.TijdvoorTaart schreef: ↑07-09-2019 07:14Het gaat er niet om dat de kinderen praktisch gezien wel of niet mee zouden kunnen. Het gaat er om dat dit een spannend moment is, wat je met familie wil delen, zonder dat er twee kinderen om je heen huppelen. Je wil je op dat moment niet op hoeven te splitsen tussen je rol als dochter en moeder.
En een partner zou dat moeten begrijpen.
Ik heb wel eens in die situatie gezeten en gelukkig was er mijn man die wel begrip had voor de situatie én snapt dat kinderen een gezamenlijke verantwoordelijkheid zijn.
zaterdag 7 september 2019 om 10:13
Dit. Echt.Illinois schreef: ↑07-09-2019 09:13Wat jij benoemt doet er allemaal niet toe.
TO heeft het nodig dat haar man één keer de borrel overslaat. En haar even op haar gemakje naar het ziekenhuis laat gaan, zonder twee jarige aan haar been. Dat mag je best verwachten van je wederhelft als je moeder ziek in het ziekenhuis ligt.
Jeetje ik zou dat zelfs voor mijn buurvrouw doen. En nee dan zou mijn eerste reactie niet zijn waarom ze haar kinderen dan niet mee neemt. Elke idioot begrijpt dat je even in rust je moeder wilt zien in zo'n situatie, en elke idioot begrijpt dat het prioriteit heeft boven een feestje. En wat haar broers en zussen voor redenen hebben doet er ook niet toe. Dit gaat om TO haar behoeften.
En ja de mijn had thuis kunnen komen of weg kunnen blijven. En ja, echt.
Maar daarom heb ik ook een vent die wel een normaal EQ heeft en niet zo egocentrisch rondhuppelt.
Sowieso klinkt het niet alsof TO een fijne partner(schap) heeft.
zaterdag 7 september 2019 om 10:13
Een ander familielid kan natuurlijk prima met peuter in het restaurant van het ziekenhuis even gaan zitten zodat to naar haar moeder kan. Nood breekt wet. Maar i.p.v. druk bezig te zijn met haar zieke moeder opent ze hier een topic en is ze haar man voor alles en nog wat uit aan het maken via app. Ik had hemel en aarde bewogen om mijn zieke moeder te bezoeken .Ceylon schreef: ↑07-09-2019 09:39Even los van zieke moeders en topics en loepjes enzo:
Een drukke peuter hoort niet in het ziekenhuis thuis. Ik lag er ooit en mijn buurvrouw had zelf die drukke peuter. Ik ben geen trut, ik ga dan niet zeggen dat zo'n kindje niet op bezoek mag komen. Maar ik was uiteraard zelf ziek en dan is zo'n peutertje dat in de kamer rondrent en schreeuwt echt geen lolletje.
Man lag dit jaar in het ziekenhuis met buurman. Die kreeg op een gegeven moment acht familieleden tegelijkertijd op bezoek en eentje daarvan had een grote tas met eten bij zich. Ook mijn man accepteerde dat het maar om een uurtje ging en zijn buurman was voor de rest echt geweldig, maar had dus een grote familie en ook een grote groep drukke volwassenen zijn dus geen lolletje.
