narcisme/gaslighting

Alles draaide altijd om respect........hoe vaak ik wel niet gehoord heb ik wil dat mensen respect voor me hebben terwijl hij zelf 0.0 respect had voor anderen anders gedraag je je niet zo.
En wat altijd een punt was dat hij geen NEE accepteerde en dat hij dan echt heel dwingend werd om voor die nee een ja te krijgen.

Wat ik ook moeilijk vond om mee om te gaan is mensen in je omgeving die het flink onderschatten. Bij mij was het iemand met wie ik gedwongen heel nauw moest samenwerken, en ik had al vrij snel door dat hij een manipulatief en moeilijk karakter had, en hoe bizar hij zich gedroeg tegenover mij / hoe hij over anderen praatte, versus hoe hij zich gedroeg in gezelschap.

Na een tijdje had ik zelf de goede manier gevonden om met hem om te gaan (hoewel met moeite), maar dan moest ik soms nog van anderen horen over hoe hard hij werkte / zijn best deed (terwijl ik eigenlijk al het werk deed, en hij alleen opschepte). Bij sommige mensen was het echt onmogelijk om ze uit te leggen wat er eigenlijk aan de hand was, omdat ze zich niet konden/wilden voorstellen dat iemand echt zoveel kwaad in de zin kon hebben, en dat kon erg frustrerend / eenzaam zijn.

Hier ook, Eggo. Kind kwam vorige week terug van een weekend bij zijn vader (soms verander ik details ivm herkenbaarheid). Had een leuk weekend gehad. Gelukkig. Maar niet de medicatie gekregen die die nodig heeft. Moest ik het geven, maar als het niet regelmatig gegeven wordt, doet het pijn. Dus hij is nalatig, maar ik moet daarom kind pijn doen. En zo zijn er echt vaker momenten waarop er ook regelrecht gelogen wordt tegen kind. Nee hoor, een weekendje medicijnen niet geven is niet erg.
Kind is nog jong, maar moet ik dus al leren dat sommige zaken niet gegeten mogen worden, medicatie genomen moet worden.
Neigt dit naar kindermishandeling? Abosluut. Het wordt gedaan om mij te raken, nog valser.
Heb ik een poot om op te staan als ik het meld.... Nee. Dat weet ik zeker. Het wordt exengezeur, en hij speelt super mooi weer. Tuurlijk geeft hij de medicijnen, wie durft daar aan te twijfelen. Medicatie is ook weg, maar kind weet zeker dat het niet gegeven is.
Als ik het niet meer op kan lossen, moet ik er wel wat mee, natuurlijk wel. Gelukkig is net nu iedere x met een sisser aan het aflopen.

samarinde schreef: ↑

08-03-2020 18:07

Hier ben ik het helemaal niet mee eens. Ik ga proberen om dit goed uit te leggen, omdat het gevoelig ligt, maar ik denk dat deze 'laag zelfbeeld'-gedachte juist slachtofferschap in de hand werkt of zelfs versterkt: "Ik moet het bij mezélf zoeken, het is míjn fout." Nee!! Dit is nou precies de reden waarom narcisten voet aan de grond krijgen bij mensen: omdat die mensen van harte bereid zijn om de hand in eigen boezem te steken, óók - of juist - als ze er helemaal NIETS aan kunnen doen.

Het ís niet jouw schuld. Het ís niet jouw lage zelfbeeld dat ervoor heeft gezorgd dat een foute man/vrouw misbruik van je heeft gemaakt. Het probleem is gewoon de foute man. Of de foute vrouw. Echt, zo simpel is het. In mijn perceptie, tenminste.

Door de schuld bij jezelf te leggen, maak je het allemaal zoveel erger dan het is. En het ís erg, laat daar geen misverstand over bestaan. Maar het is écht niet je eigen schuld. Het komt écht niet doordat jij te zwak, of te onzeker, of te weet-ik-veel-wat bent. Immers: als jij een aardige persoon was tegengekomen, een oprechte persoon, een lieve, eerlijke, 'normale' persoon, dan was er niets aan de hand geweest. Toch? En gelukkig zíjn de meeste mensen aardig, normaal en oprecht. Ja, echt waar. Het zijn de uitzonderingen die slecht, manipulatief, narcistisch, psychopathisch of leugenachtig zijn. Ik herhaal: dat zijn de uitzonderingen. Die kom je in principe niet tegen. Hopelijk. Tot je helaas de pech hebt om er wél een tegen te komen - dan heb je een groot probleem.

Maar is dat je eigen schuld? Had je zelfverzekerder moeten zijn? Meer eigenwaarde moeten hebben? Moet je dan jaren in therapie om aan jezelf te werken?

Kom op, zeg! Natuurlijk niet. Je hebt gewoon de pech gehad om tegen een rotte peer op te lopen. Balen. Maar dat kan de beste overkomen. Want de aardige, leuke, open mensen hebben nu eenmaal de neiging om zich ontvankelijk op te stellen en nieuwsgierig te zijn naar anderen, zonder oordelen, gewoon op een menselijk niveau. En dáár kan een narcist heel goed misbruik van maken. Maar dat zegt alleen iets over de narcist, en níet over het slachtoffer.

Amen . In een ander topic schreef ik al iets van gelijke strekking. Dat het écht een misvatting is dat er wel iets mis zal zijn met je als je zo een verrot persoon tegenkomt. Maar de enige waar wat mis mee is, is die persoon. Als je uit zo een relatie komt twijfel je al genoeg aan jezelf, terwijl je er misschien met een goed zelfbeeld inging. De waarheid is dat het wél degelijk iedereen kan overkomen. De duur ervan hangt misschien af van hoe hard je geleerd hebt dat opgeven geen optie is, daar is de gemiddelde vrouw mee opgegroeid. Mensen die gaslighten en emiotioneel manipulatief zijn, voelen zich doorgaans juist aangetrokken tot succesvolle, zelfverzekerde, empathische en geduldige mensen. Door te stellen dat er wel wat mis is met je dat je het allemaal liet gebeuren en dat je dat maar uit moet gaan pluizen met een psycholoog maak je deze vrouwen juist tot slachtoffer.

Een recent artikel over slachtoffer worden van emotioneel/fysiek geweld en hoe er dan omgegaan wordt met jehttps://www.oneworld.nl/lezen/opinie/la ... ign=buffer.

Ik ben nu zelf een maand of 7 uit een relatie met een manipulatief, destructief, woedend, wraakzuchtig en uiterst kwaadaardig, vernederend, aggressief persoon. Een relatie waaraan ik begon als persoon vol levenslust en zelfvertrouwen. Mensen zagen me veranderen van een stralend iemand in een nerveus wrak. Dat is wat het doet met je. Hij benadrukte zeer zeer subtiel voortdurend wat hij niet goed aan me vond, dat het misschien wel goed zou zijn voor me om met iemand te gaan praten. En ik deed het ook nog. Ik heb zeker 3 hulpverleners gesproken, waaronder een relatietherapeut waar we samen naartoe gingen en ze zeiden allemaal hetzelfde. Met jou is niets mis, maar hij externaliseert, mist empathie, manipuleert je en is emotioneel niet in staat tot volwassen gedrag. Bam. Een deel van zijn fratsen staat te lezen in mijn topic hoe omgaan met twijfelende man. Ik heb het onlangs nog eens nagelezen en nu kan ik me niet meer voorstellen hoeveel zieligheid, manipulatie en intens gemene acties ik door de vingers heb gezien, als je er middenin zit is het heel lastig. Ik had van mezelf ook nooit gedacht dat mij zoiets zou overkomen maar heb toch de pech gehad zo iemand tegengekomen te zijn. En dat is niet omdat ik een slechte jeugd of slechte voorbeelden gehad heb. Sommige mensen zijn gewoon meesters in zich anders voordoen dan ze zijn, dus zeg nooit nooit.

samarinde, wat een mooie post.

Een vrouw met hoge positie in een zelfontplooiingsorganisatie, zei tegen me: "Als jij zelfrespect had gehad, dan had hij je niet zo behandeld." Met een preek dat ik aan introspectie moest doen en van alles binnen mezelf onder ogen moest zien.

Maar ik deed juist veel te veel aan introspectie. Ik zocht àlles bij mezelf.

Ik zag zojuist op Facebook dat ze nog steeds als coach werkt. Had even zin om als recensie te schrijven 'ga vooral niet naar deze troela toe, want ze haalt je alleen maar naar beneden'.

Odense* schreef: ↑

08-03-2020 22:55

samarinde, wat een mooie post.

Een vrouw met hoge positie in een zelfontplooiingsorganisatie, zei tegen me: "Als jij zelfrespect had gehad, dan had hij je niet zo behandeld." Met een preek dat ik aan introspectie moest doen en van alles binnen mezelf onder ogen moest zien.

Maar ik deed juist veel te veel aan introspectie. Ik zocht àlles bij mezelf.

Ik zag zojuist op Facebook dat ze nog steeds als coach werkt. Had even zin om als recensie te schrijven 'ga vooral niet naar deze troela toe, want ze haalt je alleen maar naar beneden'.

Dat is misschien wel een goede introspectie: dat je teveel op jezelf betrekt en teveel verantwoordelijkheid neemt. De ironie

05-2019 schreef: ↑

08-03-2020 20:46

Alles draaide altijd om respect........hoe vaak ik wel niet gehoord heb ik wil dat mensen respect voor me hebben terwijl hij zelf 0.0 respect had voor anderen anders gedraag je je niet zo.
En wat altijd een punt was dat hij geen NEE accepteerde en dat hij dan echt heel dwingend werd om voor die nee een ja te krijgen.

Oh zo herkenbaar. Hij mocht niet 'slecht' behandeld worden want als iemand anders hem iets deed of zei wat hij niet kon velen dan was de wereld te klein, maar zelf deed hij niets anders dan mensen bedriegen, liegen, doodzwijgen, zelfs overheidsinstanties hield hij voor de gek. De lat voor anderen lag torenhoog, voor hemzelf lag de lat op de grond. Dat respect eisen maar het zelf niet geven, zich altijd verongelijkt voelen en de dubbele standaard die ze erop nahouden is walgelijk.

Vriendgedumpt schreef: ↑

08-03-2020 22:45

Amen . In een ander topic schreef ik al iets van gelijke strekking. Dat het écht een misvatting is dat er wel iets mis zal zijn met je als je zo een verrot persoon tegenkomt. Maar de enige waar wat mis mee is, is die persoon. Als je uit zo een relatie komt twijfel je al genoeg aan jezelf, terwijl je er misschien met een goed zelfbeeld inging. De waarheid is dat het wél degelijk iedereen kan overkomen. De duur ervan hangt misschien af van hoe hard je geleerd hebt dat opgeven geen optie is, daar is de gemiddelde vrouw mee opgegroeid. Mensen die gaslighten en emiotioneel manipulatief zijn, voelen zich doorgaans juist aangetrokken tot succesvolle, zelfverzekerde, empathische en geduldige mensen. Door te stellen dat er wel wat mis is met je dat je het allemaal liet gebeuren en dat je dat maar uit moet gaan pluizen met een psycholoog maak je deze vrouwen juist tot slachtoffer.

Een recent artikel over slachtoffer worden van emotioneel/fysiek geweld en hoe er dan omgegaan wordt met jehttps://www.oneworld.nl/lezen/opinie/la ... ign=buffer.

Ik ben nu zelf een maand of 7 uit een relatie met een manipulatief, destructief, woedend, wraakzuchtig en uiterst kwaadaardig, vernederend, aggressief persoon. Een relatie waaraan ik begon als persoon vol levenslust en zelfvertrouwen. Mensen zagen me veranderen van een stralend iemand in een nerveus wrak. Dat is wat het doet met je. Hij benadrukte zeer zeer subtiel voortdurend wat hij niet goed aan me vond, dat het misschien wel goed zou zijn voor me om met iemand te gaan praten. En ik deed het ook nog. Ik heb zeker 3 hulpverleners gesproken, waaronder een relatietherapeut waar we samen naartoe gingen en ze zeiden allemaal hetzelfde. Met jou is niets mis, maar hij externaliseert, mist empathie, manipuleert je en is emotioneel niet in staat tot volwassen gedrag. Bam. Een deel van zijn fratsen staat te lezen in mijn topic hoe omgaan met twijfelende man. Ik heb het onlangs nog eens nagelezen en nu kan ik me niet meer voorstellen hoeveel zieligheid, manipulatie en intens gemene acties ik door de vingers heb gezien, als je er middenin zit is het heel lastig. Ik had van mezelf ook nooit gedacht dat mij zoiets zou overkomen maar heb toch de pech gehad zo iemand tegengekomen te zijn. En dat is niet omdat ik een slechte jeugd of slechte voorbeelden gehad heb. Sommige mensen zijn gewoon meesters in zich anders voordoen dan ze zijn, dus zeg nooit nooit.

Jij verwoord het ook ontzettend goed net als Samarinde.
Dit is precies hoe het zit.
Hoe is het ondertussen met je ?

Herkenbaar

Ik denk dat het ook wel een levensstijldingetje is. Ik zie mezelf liever niet als slachtoffer dus ga ik vrij snel agency terugnemen en actief kijken wat ik wel anders kan doen, bijv hoe die dynamiek werkt zoals Amber mooi beschrijft. Ik lees hier vooral over die mannen en diagnoses en dat ze vampiers zijn en evil en dat soort metaforen. Ik snap wel dat het helpt om het zo helemaal buiten jezelf te leggen maar dan kan het dus altijd nog een keer gebeuren.

Het kan ook altijd nog een x gebeuren maar wanneer je het mechanisme herkent dan kun je er eerder uitstappen en ook dingen doen om te de-escaleren. Wanneer iemand echt maf is dan loopt je nog wel wat schade op maar met enige mazzel blijf je er geen jaren insteken. En wat de omgeving daarvan vind is dan maar even jammer. Er zijn zoveel huizen waarbij de buitenwereld niet weet wat er achter de voordeur speelt en waar de omgeving een verkeerd beeld heeft van de relatie maar je blijft niet voor de buitenwereld bij elkaar. Huisartsen, Poh, hulpverleners kunnen daar ook een rol in spelen. Daarbij wil een omgeving vaak niet horen dat de ander een slecht persoon is wanneer zij dat gedrag niet zelf gezien hebben. Maar goed wat heeft het ophouden van de schone schijn je opgeleverd? Indien je omgeving die man zo leuk vindt dan beginnen ze zelf maar een relatie met hem.

Ik lees hier helemaal niet dat mensen het buiten zichzelf leggen door de man allerlei diagnoses en slechtheid toe te schrijven, maar juist dat vrouwen daardoor níet in slachtofferschap blijven hangen door te denken 'wat heb ik fout gedaan, waarom ik, was ik echt niet goed genoeg etc'. Door in te zien wat er aan de hand was, erover te lezen, zichzelf te informeren en juist eens niet alle verantwoordelijkheid naar zich toe trekken doordat die engnek tijdenlang je wijsgemaakt heeft dat je niet deugd en rijp bent voor een psycholoog , blijven deze vrouwen dichter bij zichzelf en nemen de regie terug. Ik lees juist ook veel inzicht in wat deze vrouwen voortaan anders zouden doen. Niet meer zo goed van vertrouwen is niet perse slecht, niet meer zoveel engelengeduld opbrengen tijdens ruzies is niet slecht, niet meer een ander laten bepalen wat je bent, denkt of voelt is helemaal niet slecht! Ik heb er in ieder geval van geleerd om veel meer op mezelf te vertrouwen en achter mezelf te blijven staan als ik iets niet normaal vind of als iets niet oke voelt. Dat je in het begin wat 'te scherp' staat afgesteld als het op onacceptabel gedrag van een partner aankomt, of dat je vertrouwen in mensen even een deuk heeft gekregen, dat is dan maar zo. Met de tijd ebt dat wel weer weg.

Mijn moeder heeft meerdere van dit soort relaties achter elkaar gehad, met mannen met volgens haar een persoonlijkheidsstoornis die ook zeiden dat zij er een heeft. Dat was best klote en ze heeft ons kinderen daarmee ook echt in gevaar gebracht. Maar ook zij blijft beweren dat die mannen haar in hun macht hadden en dat ze weerloos was, en dat er niks is wat ze eraan kon doen. Vandaar dat ik de tegenovergestelde strategie kies en graag overal iets van wil leren.

Vriendgedumpt schreef: ↑

09-03-2020 07:38

Ik lees hier helemaal niet dat mensen het buiten zichzelf leggen door de man allerlei diagnoses en slechtheid toe te schrijven, maar juist dat vrouwen daardoor níet in slachtofferschap blijven hangen door te denken 'wat heb ik fout gedaan, waarom ik, was ik echt niet goed genoeg etc'. Door in te zien wat er aan de hand was, erover te lezen, zichzelf te informeren en juist eens niet alle verantwoordelijkheid naar zich toe trekken doordat die engnek tijdenlang je wijsgemaakt heeft dat je niet deugd en rijp bent voor een psycholoog , blijven deze vrouwen dichter bij zichzelf en nemen de regie terug. Ik lees juist ook veel inzicht in wat deze vrouwen voortaan anders zouden doen. Niet meer zo goed van vertrouwen is niet perse slecht, niet meer zoveel engelengeduld opbrengen tijdens ruzies is niet slecht, niet meer een ander laten bepalen wat je bent, denkt of voelt is helemaal niet slecht! Ik heb er in ieder geval van geleerd om veel meer op mezelf te vertrouwen en achter mezelf te blijven staan als ik iets niet normaal vind of als iets niet oke voelt. Dat je in het begin wat 'te scherp' staat afgesteld als het op onacceptabel gedrag van een partner aankomt, of dat je vertrouwen in mensen even een deuk heeft gekregen, dat is dan maar zo. Met de tijd ebt dat wel weer weg.

Ik zeg nergens dat die vrouwen niet goed genoeg zijn maar het lijkt wel alsof dat het enige is wat men eruit haalt.
Angst is daarnaast een slechte raadgever.
Je bepaalt zelf wat je wel en niet ok vind in een relatie.

Odense* schreef: ↑

08-03-2020 22:55

samarinde, wat een mooie post.

Een vrouw met hoge positie in een zelfontplooiingsorganisatie, zei tegen me: "Als jij zelfrespect had gehad, dan had hij je niet zo behandeld." Met een preek dat ik aan introspectie moest doen en van alles binnen mezelf onder ogen moest zien.

Maar ik deed juist veel te veel aan introspectie. Ik zocht àlles bij mezelf.

Ik zag zojuist op Facebook dat ze nog steeds als coach werkt. Had even zin om als recensie te schrijven 'ga vooral niet naar deze troela toe, want ze haalt je alleen maar naar beneden'.

Ik vraag me af wat je dan verwacht van een coach / therapeut? Want bevestigd worden in je slachtofferschap brengt je tenslotte ook geen steek verder.

Wat is de reden dat je bereid was om alles bij jezelf te zoeken en neer te leggen? Odense...
Je kunt best slachtoffer zijn van iets of iemand maar toch besluiten dat je aan jezelf werkt omdat je niet wil dat de dader ook na de relatie van alles bepaalt over je leven. Afgezien van het feit dat een groot deel van wat de persoon over je heeft gezegd waarschijnlijk geen waarheid was, is het wel interessant om te weten waarom je bereid was om zijn waarheid te accepteren. En waarom sommige vrouwen zelfs na die relatie naar de waarheid van hun ex blijven leven.
Je kunt best slachtoffer zijn en toch besluiten dat je bij zelf na gaat wie je e echt bent omdat je niet je hele leven naar de pijpen van 'de dader' wil dansen.

Introspectie en zelfanalyse is niet hetzelfde als alles bij jezelf neerleggen

Murrmurr schreef: ↑

09-03-2020 07:41

Mijn moeder heeft meerdere van dit soort relaties achter elkaar gehad, met mannen met volgens haar een persoonlijkheidsstoornis die ook zeiden dat zij er een heeft. Dat was best klote en ze heeft ons kinderen daarmee ook echt in gevaar gebracht. Maar ook zij blijft beweren dat die mannen haar in hun macht hadden en dat ze weerloos was, en dat er niks is wat ze eraan kon doen. Vandaar dat ik de tegenovergestelde strategie kies en graag overal iets van wil leren.

Het maakt dan nogal wat uit of er echt iets aan de hand is met die man. Als het in jou zit leer je niets door die man af te serveren als narcistisch of wat dan ook. Tegelijk is het ook zo dat het niet helpt om jezelf eindeloos te analyseren als die man gewoon een lul is.

Mijn ex is bovendien bij lange na niet zo'n eikel als sommige exen die hier beschreven worden.

Misschien kan je sowieso beter verder gaan met je leven in plaats van alles uit te kauwen, maar voor mij hoorde dat bij de verwerking. Ik heb echt niet de illusie dat ik nu een heel ander mens ben dan voorheen. Ik hoop alleen dat ik bepaalde mechanismen eerder herken bij mezelf en dat ik in staat ben om dat te doorbreken.

YagaBaba schreef: ↑

09-03-2020 08:20

Het maakt dan nogal wat uit of er echt iets aan de hand is met die man. Als het in jou zit leer je niets door die man af te serveren als narcistisch of wat dan ook. Tegelijk is het ook zo dat het niet helpt om jezelf eindeloos te analyseren als die man gewoon een lul is.

Nee dat is precies mijn punt, het is niet of/of, er is een dynamiek

Inderdaad, de man kan best een lul zijn maar het is wel een lul waar je keer op keer voor hebt gekozen zelfs op de momenten dat je al wist dat hij een lul was. Die keuzes zijn best interessant.

viva-amber schreef: ↑

09-03-2020 08:27

Inderdaad, de man kan best een lul zijn maar het is wel een lul waar je keer op keer voor hebt gekozen zelfs op de momenten dat je al wist dat hij een lul was. Die keuzes zijn best interessant.

Niemand is natuurlijk alleen maar een lul. Of misschien sommige mannen wel hoor, als ik dat hier zo lees, maar meestal ligt het wat genuanceerder. Iedereen heeft zo zijn onhebbelijkheden en rafelrandjes.

Mijn ex is geen onmens, maar wel iemand die ik beter op afstand kan houden.

YagaBaba schreef: ↑

09-03-2020 08:43

Niemand is natuurlijk alleen maar een lul. Of misschien sommige mannen wel hoor, als ik dat hier zo lees, maar meestal ligt het wat genuanceerder. Iedereen heeft zo zijn onhebbelijkheden en rafelrandjes.

Mijn ex is geen onmens, maar wel iemand die ik beter op afstand kan houden.

Heb je die post van Amber gelezen waar je op reageert?

Murrmurr schreef: ↑

09-03-2020 08:53

Heb je die post van Amber gelezen waar je op reageert?

Jazeker. Ik denk dat jij mijn post anders leest dan ik hem bedoel.

@Bloem helaas heel herkenbaar. En ik heb geen poot om op te staan. Gelukkig heb ik een heel mondig kind maar wat ik hoor daar wordt ik niet blij van. Steevast fastfood in het weekend. En ze vraagt aan mij waarom ze bij papa niet in haar eigen bed mag slapen want papa stinkt naar rook en hij snurkt. En zo zijn er meer aanwijzingen dat er niks wordt ondernomen met kind als ze daar is en er binnen wordt gerookt ze komt er altijd hoestend vandaan. Ik voer het niet ik reageer neutraal. Ook al betekent dat het tripje naar de Albert Heijn het hoogtepunt van haar weekend was want toen mocht ze naar buiten. Ik wil geen spelletjes spelen over haar rug maar het wel monitoren voor het geval het wel uit de hand loopt.

Dat met die medicatie is echt bizar.

viva-amber schreef: ↑

09-03-2020 08:12

Wat is de reden dat je bereid was om alles bij jezelf te zoeken en neer te leggen? Odense...
Je kunt best slachtoffer zijn van iets of iemand maar toch besluiten dat je aan jezelf werkt omdat je niet wil dat de dader ook na de relatie van alles bepaalt over je leven. Afgezien van het feit dat een groot deel van wat de persoon over je heeft gezegd waarschijnlijk geen waarheid was, is het wel interessant om te weten waarom je bereid was om zijn waarheid te accepteren. En waarom sommige vrouwen zelfs na die relatie naar de waarheid van hun ex blijven leven.
Je kunt best slachtoffer zijn en toch besluiten dat je bij zelf na gaat wie je e echt bent omdat je niet je hele leven naar de pijpen van 'de dader' wil dansen.

Maar als je het over 'gaslighting' hebt, en daar gaat dit topic over, hebben zelfanalyse en introspectie weinig zin. Gaslighting is iets wat je wordt aangedaan. Hoeveel tijd je ook besteedt aan zelfreflectie, en hoe hard je ook probeert om je eigen aandeel in kaart te brengen, het is volkomen zinloos omdat er een ziek spel met je wordt gespeeld. Natuurlijk ga je dan aan jezelf twijfelen. Je kunt namelijk niet geloven wat je overkomt; je raakt verward, snapt de werkelijkheid niet meer en langzaam maar zeker slaat de vervreemding toe. Dat is namelijk het doel van gaslighting: dat je aan jezelf en je eigen realiteit gaat twijfelen.

Ik heb ook advies gevraagd aan een professional. Ik vertelde dat ik al anderhalf jaar lang word gestalkt, op vrijwel dagelijkse basis. Ik vertelde dat ik de man in kwestie vaag ken, en dat ik op zeker moment in de gaten kreeg dat hij 'raar' was. Een narcist, weet ik nu, of zelfs een psychopaat. Mijn intuïtie liet me aanvankelijk even in de steek, maar toen ik het eenmaal door had, heb ik afstand genomen. Echter, deze man WIL mij... en wat er op die puntjes moet worden ingevuld, weet ik niet. Wil hij mij... kapotmaken? Dat denk ik. Of nee, ik weet eigenlijk wel wat hij wil: macht over mij, controle. Dat is waar het narcisten en psychopaten om te doen is. Daarom stalkt hij mij.

Als ik nu naar buiten loop, kom ik hem tegen. Ik ga niet naar buiten, ik zit hier lekker te schrijven, maar als ik nu de voordeur uitloop, weet ik dat hij ergens op mij loert. Achter de boom? Aan de overkant van de straat? Geen idee. Ik weet alleen dat ik hem ga tegenkomen. Gisteren gebeurde het, en eergisteren, en de dag ervoor. Hij is door mij geobsedeerd. Ik begrijp niet hoe hij het voor elkaar krijgt om mij permanent in de gaten te houden. Maar het lukt hem. Hij steekt er al zijn tijd, energie, toewijding en wraakzucht in. Ik weet niet wat ik eraan kan doen. Hij werkt hier in de buurt, hij heeft gewoon het recht om heel hard langs mij te rijden met zijn auto, of om de hele dag achter een boom naar mijn voordeur te gaan staan kijken, of om rakelings langs mij te fietsen, of om mij te volgen in het park, of om 's nachts aan de overkant van de straat onder een lantaarnpaal te gaan staan, bij wijze van intimidatie. Of misschien heeft hij dat recht ook wel niet, maar wat kan ik doen? Ik zie hem altijd maar heel even - hij is er, en dan is hij verdwenen. Watervlug. Hij is bizar snel, sluw, behendig, inventief, roekeloos, grenzeloos. Nou ja: hij is een psychopaat. (Niemand ziet het aan hem, hij is zo charmant, zo knap, zo beleefd, zo populair...)

Het is intimidatie, bedreiging. Hij laat mij weten wie de baas is. Hij laat mij weten dat hij er altijd is, ook als ik denk dat hij er niet is. Hij laat mij weten dat hij wint. Hij kent het woord 'verlies' niet. Hij accepteert het niet dat ik afstand van hem heb genomen, en dat ik hem niet langer - zoals in het begin - bewonder. Ik weet namelijk wie hij is, nu. Hij is gevaarlijk. Gestoord.

Toen ik dit aan de professional vertelde, zei hij: "Ik denk dat je het je inbeeldt. Hij staat niet de hele dag naar jouw voordeur te kijken, dat doet niemand, je bent waarschijnlijk emotioneel en dáárom denk je dat hij je achtervolgt."

Het gevaarlijke aan deze opmerking is dat hij daarmee precies inspeelt op de wens van de narcist, namelijk dat ik aan mezelf ga twijfelen. De narcist wil dat ik mijn eigen waarnemingen niet meer vertrouw. Aanvankelijk was dat ook precies wat er gebeurde: ik dacht dat IK gek was, en dat IK dingen zag die er niet waren.

Inmiddels weet ik dat ik het vanaf de eerste dag goed heb gezien. Helaas weet ik ook dat ik klink alsof ik gek ben. Toch? Dit is toch een heel raar verhaal? Ik heb geen poot om op te staan. Dat is de essentie van gaslighting: er is geen bewijs, alles kan ontkend worden, uitgelegd, verklaard, en de enige die voor gek wordt versleten, ben ik. En dáárom ben ik het er niet mee eens dat slachtoffers van dit soort zieke, manipulatieve spelletjes de verantwoordelijkheid bij zichzelf moeten leggen, want die verantwoordelijkheid is er niet. Ik kan er niets aan doen. Ik ben een gek tegengekomen, dat is alles.

En nee, ik wil niet naar zijn pijpen dansen. Maar hoe dan??