Onbekend gevoel

Speciaal een account aangemaakt om dit te delen. Ik weet echt niet wat ik voel en ben er van in de war:

Ik ben een vrouw van 26 jaar. Heb een relatie van 3 jaar met een man en wij hebben samen een kindje van ruim 7 maanden. Ik heb altijd relaties met mannen gehad.
Ik merk de laatste tijd dat ik minder behoeften aan intimiteit met mijn partner heb. Knuffelen vind ik wel heerljk maar zoenen etc doe ik echt omdat het zo hoort.

Ik heb een hele goede beste vriendin waar ik echt heel veel mee app (zij woont een uurtje van mij af). Ik merk dat ik vrolijk wordt als zij me appt, ik heel bang ben dat ik haar verlies en het liefst heel de dag met haar praat. Zij gaat door een moeilijke periode en ik voel me ook enorm rot daar over. Ik heb soms het idee dat ik meer voor haar voel dan gewoon een hechte vriendschap. Ik vind het jammer als zij gaat werken waardoor we elkaar niet spreken en wordt blij als ze me appt. Dit heb ik met mijn andere vriendinnen niet! Ik voel me echt heel raar hierover en ik wil dit ook absoluutniet zo.

Ik heb een gezin waar ik mee wil zijn. Maar het feit dat ik niet van veel intimiteit hou en zo over die vriendin denk maakt me bang... Aangezien ik met partner en mijn kind wil zijn en daar oud mee wil worden. Ik hou oprecht van hun.

Ik ben verdrietig en radeloos over bovenstaande.. Weet niet waar dit vandaan komt.

Ilovefairytales schreef: ↑

22-09-2019 23:29

Verdrietig is wel raar. Je vindt iemand aantrekkelijker nu, het blijkt een dame te zijn. Omdat je nog nooit met een vrouw sex hebt gehad, weet ik niet of je er ook over fantaseert. En het ooit hebt geprobeerd?
Als je single was , zou ik zeggen. Waarom niet proberen?

Je hebt een klein kind en een relatie.
Ik zou het wel bespreken met mijn partner. Hoe meer je stiekem doet, des te meer je afstand gaat maken tussen jou en je vriend.

Heb je wel geprobeerd je sexleven meer mee te spelen. In de zin van het bespreken met je vriend wat je mist etc?

Nou ik weet niet of ik haar aantrekkelijk vind hoor. Ik weet niet eens wat ik voel. Ik hou gewoon wel van mijn partner.
Ik doe ook niks stiekum hoor. Mijn beste vriendin heeft zelf een partner en zijn bezig met hun kinderwens te vervullen.
Ons seksleven is niet goed omdat ik pijn ervaar erbij. Daar voel ik me heel schuldig over.

Verbinder schreef: ↑

23-09-2019 08:46

Ik kan me voorstellen dat je verward bent.
Soms kun je als vrouwen zo’n vriendschap hebben, je zo op elkaar afstellen en zoveel voor elkaar voelen dat het bijna lijkt als dat je verliefd op elkaar bent.
Dat is het echter niet.
Het punt is dat je je zo associeert met elkaar en je zo herkent in elkaar dat het een zeer goede band geeft.
Alsof je zussen bent, of tweeling zussen.
En ja, dan geeft het gemis aan elkaar een soort pijn als die ander even niet aanwezig is.

Hoe lang ken je die vriendin al?
Is jullie relatie altijd heel goed geweest?
Toen je je partner leerde kennen had je toen wel veel behoefte aan intimiteit?
Wanneer is die behoefte minder geworden?
Waardoor kwam dat?

Die vriendin ken ik nog niet heel lang 2 jaar ongeveer. We hebben niet altijd een hechte vriendschap gehad. De vriendschap is ook gepaard gegaan met ruzies en twee keer is het contact verbroken geweest.
Dit kwam doordat zij het voor mij opgenomen heeft tegenover een oud vriendin van mij, zij maakte me namelijk zwart. Ik heb het met die vriendin bijgelegd en dat kon zij niet accepteren. Uiteindelijk is die vriendin in kwestie mijn vriendin niet meer (gelukkig).
Maar met de vriendin waar ik het in dit topic over heb bespreek ik alles en anders om is dat ook.

Ik ben nooit een knuffelmeisje geweest. Met andere woorden, ik hou wel van gezelligheid, knuffelen en op zn tijd eens geslachtsgemeenschap. Maar ik zou nooit aan iemand vastplakken zoals sommige stellen dit hebben. Zo ben ik nooit geweest. Als kind knufffelde ik ook minder met mijn moeder dan mijn zusje bijv.
De behoefte is minder geworden toen ik pijnklachten kreeg.

Ik heb dit in ieder geval nooit met een vriendin zo ervaren. Begrijp me niet verkeerd, mijn vriendinnen zijn heilig voor me. Maar ik heb een gezin, en ik hou van mijn partner. Maar dat ik zo over een vriendin denk is toch ook niet helemaal normaal?

Verbinder schreef: ↑

23-09-2019 09:17

Wat voor pijnklachten heb je?
Je hebt inderdaad veel intense gevoelens voor je vriendin.
En wellicht voel je je zo begrepen door haar. Maar het kan teveel worden, het kontakt. Te intens. Dat het ten koste gaat van jouw relatie.
En dat lijkt nu het geval te zijn.
Want hoe meer jij je associeert met jouw beste vriendinen werkelijk alles deelt hoe minder je focus en energie hebt voor je bestaande relatie.

Dus het lijkt wel gewenst om je vriendschap met haar iets minder intens te laten worden. Dus minder vaak appen, bellen en minder over haar nadenken in het dagelijkse leven.

Brandend gevoel en buikpijn. Daar heb je denk ik wel gelijk in! Ze begrijpt me ook in veel. Ik ben een onzeker type en zij spreekt me soms "hard" toe waardoor ze me wel zekerheid geeft.

Ze heeft momenteel een heftige tijd en ik denk dat ik daardoor haar extra wil steunen, alle tijd voor d'r vrij maak en een beetje mezelf wegcijfer.