Ongepland zwanger
dinsdag 30 juni 2009 om 00:31
Ja, ik weet het anno 2009 kan dat eigenlijk niet meer, maar toch gebeurd... zwanger na een one night stand.
En nee, ik ben geen 16, maar 34, goed opgeleid, drukke baan en een kind van 11 en nu zwanger. Mijn one night stand (38 jaar) vond dat het niet mijn probleem was, maar ons probleem en wilde mij helpen en steunen. We moesten heel gauw het probleem oplossen.
Toen ik vertelde daar goed over na te willen denken, heb ik niets meer van hem vernomen. Op mijn mail en telefoontje reageerde hij niet meer. Dus heb ik de twee weken daarna goed nagedacht en besloten het kindje te houden.
En ik vind dat hij dat moet weten, maar om hem nou een sms te sturen vind ik ook niet ok, dus zijn voicemail ingesproken of hij mij terug wil bellen, maar geen reactie.
Ondanks dat ik begrip heb dat dit voor hem ook emotioneel heftig is en hij met zijn eigen gevoelens zit, kan ik ook boos worden om zijn ( in mijn ogen) onvolwassen gedrag. Hij is 38 en geen 16 meer en wegvluchten en je handen voor je oren houden als een kind, 'ik hoor het niet dus gaat het vanzelf over' vind ik behoorlijk kinderachtig.
We zijn toch twee volwassen personen die hierover kunnen praten en eventueel afspraken moeten kunnen maken? Hij weet niet eens wat mijn beslissing is.
Ik voel me er heel naar over, alsof we ruzie hebben en ik ga conflicten altijd aan met praten en oplossingen. Ik weet dat hij waarschijnlijk denkt dat ik zijn leven verwoest en uit een emotie zo waarschijnlijk doet... maar toch!
Graag zou ik hierover advies/feedback willen ontvangen van andere Viva-lezers/lezeressen.
Alvast bedankt, Glittervisje
En nee, ik ben geen 16, maar 34, goed opgeleid, drukke baan en een kind van 11 en nu zwanger. Mijn one night stand (38 jaar) vond dat het niet mijn probleem was, maar ons probleem en wilde mij helpen en steunen. We moesten heel gauw het probleem oplossen.
Toen ik vertelde daar goed over na te willen denken, heb ik niets meer van hem vernomen. Op mijn mail en telefoontje reageerde hij niet meer. Dus heb ik de twee weken daarna goed nagedacht en besloten het kindje te houden.
En ik vind dat hij dat moet weten, maar om hem nou een sms te sturen vind ik ook niet ok, dus zijn voicemail ingesproken of hij mij terug wil bellen, maar geen reactie.
Ondanks dat ik begrip heb dat dit voor hem ook emotioneel heftig is en hij met zijn eigen gevoelens zit, kan ik ook boos worden om zijn ( in mijn ogen) onvolwassen gedrag. Hij is 38 en geen 16 meer en wegvluchten en je handen voor je oren houden als een kind, 'ik hoor het niet dus gaat het vanzelf over' vind ik behoorlijk kinderachtig.
We zijn toch twee volwassen personen die hierover kunnen praten en eventueel afspraken moeten kunnen maken? Hij weet niet eens wat mijn beslissing is.
Ik voel me er heel naar over, alsof we ruzie hebben en ik ga conflicten altijd aan met praten en oplossingen. Ik weet dat hij waarschijnlijk denkt dat ik zijn leven verwoest en uit een emotie zo waarschijnlijk doet... maar toch!
Graag zou ik hierover advies/feedback willen ontvangen van andere Viva-lezers/lezeressen.
Alvast bedankt, Glittervisje
dinsdag 30 juni 2009 om 10:45
Glittervisje, je bent een volwassen vrouw, je kunt jezelf redden en je hebt al een kind. Je weet wat je te wachten staat en dat je er met zoveel vertrouwen instapt is alleen maar goed.
Een vader is heel fijn voor een kind, en een kind zou in wezen een vader en een moeder moeten hebben, maar als het niet gaat zoals het moet, dan moet het maar zoals het gaat.
Of een kind gelukkig groot wordt of niet hangt van véél meer dingen af dan van het wel of niet hebben van een vader.
Een vader is heel fijn voor een kind, en een kind zou in wezen een vader en een moeder moeten hebben, maar als het niet gaat zoals het moet, dan moet het maar zoals het gaat.
Of een kind gelukkig groot wordt of niet hangt van véél meer dingen af dan van het wel of niet hebben van een vader.
dinsdag 30 juni 2009 om 10:46
Glittervisje, ik vind je keuze dapper en moedig. Het is jammer dat het onder deze omstandigheden tot stand is gekomen, maar ik wil je wel feliciteren met je zwangerschap!
Als je hem uiteindelijk niet kunt bereiken, zou ik ook idd iets inspreken of een e-mail sturen met je overwegingen en je beslissing.
Natuurlijk heeft hij ook wel door welke kant het opgaat.. als hij een actieve rol had gewenst of er toch een stem in zou willen hebben, had hij zeker wel contact opgenomen. Zijn verantwoordelijkheid in deze is net zo groot als die van TO. Als het goed is weet hij ook drommels goed hoe alles werkt en had hij, als hij echt geen risico zou willen lopen op 'schadelijke gevolgen' (Elninjoo, wat druk je je weer fijn uit), had hij een condoom om moeten doen.
En BGB, ik begrijp ergens wel dat het voor mannen heel vervelend is. Het gaat wel om een kind dat door deze man verwekt is en of hij nu wel graag nazaten op de wereld zou zien of niet, hij is nu afhankelijk van de actie die TO nu neemt. Het is TO die besluit of ze naar een kliniek gaat of niet. Hij kan haar niet dwingen.
Elninjoo, het is zo makkelijk gezegd om een abortus te ondergaan mocht je ongewenst zwanger raken, maar op het moment supreme is het toch andere koek.
Een abortus zou ik me in deze ook voor kunnen stellen. TO heeft al een ouder kind, met deze baby begint alles opnieuw en moet ze weer een deel van haar vrijheid inleveren. Aan de andere kant kunnen 'schadelijke gevolgen' ook veel liefde, plezier en geluk in je leven brengen - ondanks niet ideale omstandigheden. Ik hoop voor je dat je nooit voor die keuze komt te staan.
Als je hem uiteindelijk niet kunt bereiken, zou ik ook idd iets inspreken of een e-mail sturen met je overwegingen en je beslissing.
Natuurlijk heeft hij ook wel door welke kant het opgaat.. als hij een actieve rol had gewenst of er toch een stem in zou willen hebben, had hij zeker wel contact opgenomen. Zijn verantwoordelijkheid in deze is net zo groot als die van TO. Als het goed is weet hij ook drommels goed hoe alles werkt en had hij, als hij echt geen risico zou willen lopen op 'schadelijke gevolgen' (Elninjoo, wat druk je je weer fijn uit), had hij een condoom om moeten doen.
En BGB, ik begrijp ergens wel dat het voor mannen heel vervelend is. Het gaat wel om een kind dat door deze man verwekt is en of hij nu wel graag nazaten op de wereld zou zien of niet, hij is nu afhankelijk van de actie die TO nu neemt. Het is TO die besluit of ze naar een kliniek gaat of niet. Hij kan haar niet dwingen.
Elninjoo, het is zo makkelijk gezegd om een abortus te ondergaan mocht je ongewenst zwanger raken, maar op het moment supreme is het toch andere koek.
Een abortus zou ik me in deze ook voor kunnen stellen. TO heeft al een ouder kind, met deze baby begint alles opnieuw en moet ze weer een deel van haar vrijheid inleveren. Aan de andere kant kunnen 'schadelijke gevolgen' ook veel liefde, plezier en geluk in je leven brengen - ondanks niet ideale omstandigheden. Ik hoop voor je dat je nooit voor die keuze komt te staan.
dinsdag 30 juni 2009 om 10:47
Glittervisje, ik kan me zo voorstellen dat je vragen hebt aan je minnaar voor een nacht. Daar heb je zelf vast ook over nagedacht. Dingen die je toch echt van hem zult moeten weten (denk ik).
* Wil je betrokken zijn bij de opvoeding?
* Zo ja, in hoeverre en hoe regelen we dat?
* Ga/wil je bij de bevalling zijn?
* Gaan jouw ouders ook grootouders zijn?
* Zo nee, wil je wel dat hij/zij straks weet wie zijn/haar vader is?
* Mag ons kind naar jou op zoek gaan als hij/zij 18 is?
Dat soort dingen. Er is vast nog veel meer te bedenken.
Nogmaals stel ik de vraag die ik in mijn vorige posting ook stelde; ben je behalve verbaasd over, ook blij met je zwangerschap?
* Wil je betrokken zijn bij de opvoeding?
* Zo ja, in hoeverre en hoe regelen we dat?
* Ga/wil je bij de bevalling zijn?
* Gaan jouw ouders ook grootouders zijn?
* Zo nee, wil je wel dat hij/zij straks weet wie zijn/haar vader is?
* Mag ons kind naar jou op zoek gaan als hij/zij 18 is?
Dat soort dingen. Er is vast nog veel meer te bedenken.
Nogmaals stel ik de vraag die ik in mijn vorige posting ook stelde; ben je behalve verbaasd over, ook blij met je zwangerschap?
dinsdag 30 juni 2009 om 10:49
@ pompidoe
Ik had graag met hem willen praten en elkaars argumenten aangehoord maar hij negeert alles nadat ik hem vertelde zwanger te zijn. In de angstige periode voor de uitslag hield hij wel contact en vroeg hoe het met mij was en of ik al ongesteld was geworden en als dat niet zou zou zijn het ONs probleem zou zijn en we het SAMEN op moetsen lossen. Toen ik een maal zwanger bleek wilde hij dat ik het de volgende dag al zou weg zou halen. Ik gaf toen aan er over na te moeten denken en dat we er goed over moesten praten samen. Sinsdaien geeft hij niet thuis. Ik heb hem een lange mail gestuurd waarin ik uitlegde niet te zeggen een kind te willen of niet, maar dat ik daarover na wilde denken hoe en wat samen met hem en dan een beslissing nemen. Hij heeft nooit meer gereageerd op mijn mail en ook niet na mijn telefoontje van een week later. Zowel in mijn mail als voicemail heb ik hem niets verweten, alleen maar gezegd dat we ondamks dat het moeilijk is met elkaar moeten praten, maar hij laat niets meer horen.
Vandaar dat ik mijn beslissing alleen heb genomen en wel het fatsoen heb om dat tegen hem te willen vertellen!
Ik had graag met hem willen praten en elkaars argumenten aangehoord maar hij negeert alles nadat ik hem vertelde zwanger te zijn. In de angstige periode voor de uitslag hield hij wel contact en vroeg hoe het met mij was en of ik al ongesteld was geworden en als dat niet zou zou zijn het ONs probleem zou zijn en we het SAMEN op moetsen lossen. Toen ik een maal zwanger bleek wilde hij dat ik het de volgende dag al zou weg zou halen. Ik gaf toen aan er over na te moeten denken en dat we er goed over moesten praten samen. Sinsdaien geeft hij niet thuis. Ik heb hem een lange mail gestuurd waarin ik uitlegde niet te zeggen een kind te willen of niet, maar dat ik daarover na wilde denken hoe en wat samen met hem en dan een beslissing nemen. Hij heeft nooit meer gereageerd op mijn mail en ook niet na mijn telefoontje van een week later. Zowel in mijn mail als voicemail heb ik hem niets verweten, alleen maar gezegd dat we ondamks dat het moeilijk is met elkaar moeten praten, maar hij laat niets meer horen.
Vandaar dat ik mijn beslissing alleen heb genomen en wel het fatsoen heb om dat tegen hem te willen vertellen!
dinsdag 30 juni 2009 om 10:54
Ik vind dat je goed gehandeld hebt Glittervisje.
Je zou hem een brief/email kunnen sturen met daarin de dingen die je graag wilt overleggen, de vragen van Eleonora zijn best goed bijvoorbeeld. En je kunt uitleggen dat je graag met hem wilde overleggen over de beslissing, maar dat hij geen gehoor gaf.
Reageert hij daar ook niet op, dan is het klaar, maar ik zou dit nog wel proberen.
Hoelang ben je zwanger?
Je zou hem een brief/email kunnen sturen met daarin de dingen die je graag wilt overleggen, de vragen van Eleonora zijn best goed bijvoorbeeld. En je kunt uitleggen dat je graag met hem wilde overleggen over de beslissing, maar dat hij geen gehoor gaf.
Reageert hij daar ook niet op, dan is het klaar, maar ik zou dit nog wel proberen.
Hoelang ben je zwanger?
dinsdag 30 juni 2009 om 10:56
quote:Maleficent schreef op 30 juni 2009 @ 10:40:
[...]
Hij had toch een condoom kunnen pakken?
dan was hij geen zaaddonor geweest.
wat een domme posting zeg. Alsof hij nu de zieligerd is in deze. Hij had zichzelf kunnen beschermen hoor.
Wat een gelul. Het gaat niet om of hij zielig(er) is, dat beweer ik helemaal niet! Maar waarom mag een man bij een zwangerschap niet meebeslissen? De moeder neemt nu (zoals ik het lees) enkel de keuze. Ze heeft hem ingelicht, maar de keuze zelf genomen! Waarom kunnen ze het niet met zijn 2-en over hebben over het wel of niet beëindigen van de zwangerschap? I
Ja er is onveilige seks geweest. Beide partijen hebben daarin hun aandeel en zo hebben beide partijen dezelfde verantwoordelijkheid in de keuze over de voortgang van de zwangerschap en kind. In dit geval heeft de moeder enkel een beslissing genomen. Ik lees nergens dat zij en de vader de beslissing samen hebben genomen of dat één van hen deze optie heeft overwogen om hier samen overleg te hebben. Er wordt automatisch uitgegaan dat de vader enkel wilt participeren in de oplossing van het weghalen. TO besluit in haar eentje het kind te houden en nu laat de vader niks van zich horen. Het siert hem niet, daar ben ik met je eens. Maar probeer ook zijn kant te begrijpen. Ik zeg niet dat het zo is, maar zou er geen kans zijn dat de vader zich nu enorm gepasseerd voelt en naast het ongeloof/emoties die ongetwijfeld een rol spelen nu even de tijd moet nemen om na te gaan denken? TO moest tenslotte ook tijd nemen om na te denken of zij de zwangerschap voort gaat zetten.
Ik denk dat er best wel wat genuanceerder nagedacht mag worden over dit soort dingen.
[...]
Hij had toch een condoom kunnen pakken?
dan was hij geen zaaddonor geweest.
wat een domme posting zeg. Alsof hij nu de zieligerd is in deze. Hij had zichzelf kunnen beschermen hoor.
Wat een gelul. Het gaat niet om of hij zielig(er) is, dat beweer ik helemaal niet! Maar waarom mag een man bij een zwangerschap niet meebeslissen? De moeder neemt nu (zoals ik het lees) enkel de keuze. Ze heeft hem ingelicht, maar de keuze zelf genomen! Waarom kunnen ze het niet met zijn 2-en over hebben over het wel of niet beëindigen van de zwangerschap? I
Ja er is onveilige seks geweest. Beide partijen hebben daarin hun aandeel en zo hebben beide partijen dezelfde verantwoordelijkheid in de keuze over de voortgang van de zwangerschap en kind. In dit geval heeft de moeder enkel een beslissing genomen. Ik lees nergens dat zij en de vader de beslissing samen hebben genomen of dat één van hen deze optie heeft overwogen om hier samen overleg te hebben. Er wordt automatisch uitgegaan dat de vader enkel wilt participeren in de oplossing van het weghalen. TO besluit in haar eentje het kind te houden en nu laat de vader niks van zich horen. Het siert hem niet, daar ben ik met je eens. Maar probeer ook zijn kant te begrijpen. Ik zeg niet dat het zo is, maar zou er geen kans zijn dat de vader zich nu enorm gepasseerd voelt en naast het ongeloof/emoties die ongetwijfeld een rol spelen nu even de tijd moet nemen om na te gaan denken? TO moest tenslotte ook tijd nemen om na te denken of zij de zwangerschap voort gaat zetten.
Ik denk dat er best wel wat genuanceerder nagedacht mag worden over dit soort dingen.
dinsdag 30 juni 2009 om 10:57
quote:Glittervisje schreef op 30 juni 2009 @ 10:49:
@ pompidoe
Ik had graag met hem willen praten en elkaars argumenten aangehoord maar hij negeert alles nadat ik hem vertelde zwanger te zijn. In de angstige periode voor de uitslag hield hij wel contact en vroeg hoe het met mij was en of ik al ongesteld was geworden en als dat niet zou zou zijn het ONs probleem zou zijn en we het SAMEN op moetsen lossen. Toen ik een maal zwanger bleek wilde hij dat ik het de volgende dag al zou weg zou halen. Ik gaf toen aan er over na te moeten denken en dat we er goed over moesten praten samen. Sinsdaien geeft hij niet thuis. Ik heb hem een lange mail gestuurd waarin ik uitlegde niet te zeggen een kind te willen of niet, maar dat ik daarover na wilde denken hoe en wat samen met hem en dan een beslissing nemen. Hij heeft nooit meer gereageerd op mijn mail en ook niet na mijn telefoontje van een week later. Zowel in mijn mail als voicemail heb ik hem niets verweten, alleen maar gezegd dat we ondamks dat het moeilijk is met elkaar moeten praten, maar hij laat niets meer horen.
Vandaar dat ik mijn beslissing alleen heb genomen en wel het fatsoen heb om dat tegen hem te willen vertellen!Dank je wel voor je uitleg, ik miste dit een beetje. Ik denk dat we nu wel kunnen uitgaan, dat de vader
@ pompidoe
Ik had graag met hem willen praten en elkaars argumenten aangehoord maar hij negeert alles nadat ik hem vertelde zwanger te zijn. In de angstige periode voor de uitslag hield hij wel contact en vroeg hoe het met mij was en of ik al ongesteld was geworden en als dat niet zou zou zijn het ONs probleem zou zijn en we het SAMEN op moetsen lossen. Toen ik een maal zwanger bleek wilde hij dat ik het de volgende dag al zou weg zou halen. Ik gaf toen aan er over na te moeten denken en dat we er goed over moesten praten samen. Sinsdaien geeft hij niet thuis. Ik heb hem een lange mail gestuurd waarin ik uitlegde niet te zeggen een kind te willen of niet, maar dat ik daarover na wilde denken hoe en wat samen met hem en dan een beslissing nemen. Hij heeft nooit meer gereageerd op mijn mail en ook niet na mijn telefoontje van een week later. Zowel in mijn mail als voicemail heb ik hem niets verweten, alleen maar gezegd dat we ondamks dat het moeilijk is met elkaar moeten praten, maar hij laat niets meer horen.
Vandaar dat ik mijn beslissing alleen heb genomen en wel het fatsoen heb om dat tegen hem te willen vertellen!Dank je wel voor je uitleg, ik miste dit een beetje. Ik denk dat we nu wel kunnen uitgaan, dat de vader
dinsdag 30 juni 2009 om 10:59
@ Eleonaora en Thyra
Ja dat zijn vragen die ik zeker aan hem wil vragen.
Ik ben nu 5 weken zwanger...
en als antwoord op eerder vragen: nu ik de knoop doorgehakt heb ben ik wel blij, maar maak ik me toch ook wel zorgen om hem ( karaktertrekje van mij). Het is gewoon een moeilijk heftig situatie voor beiden, maar ik heb altijd geleerd dat erover praten beter is dan er voor weglopen
Ja dat zijn vragen die ik zeker aan hem wil vragen.
Ik ben nu 5 weken zwanger...
en als antwoord op eerder vragen: nu ik de knoop doorgehakt heb ben ik wel blij, maar maak ik me toch ook wel zorgen om hem ( karaktertrekje van mij). Het is gewoon een moeilijk heftig situatie voor beiden, maar ik heb altijd geleerd dat erover praten beter is dan er voor weglopen
dinsdag 30 juni 2009 om 11:03
quote:Spinster schreef op 30 juni 2009 @ 10:03:
[...]
Ik hoop dat je gelijk heb Thyra, dat ze dat ook meteen even mee testen. Ik zou het er zelf niet op gokken en er minstens even een belletje naar de HA tegenaan gooien. Eerste trimester bloed prikken is wel vroeg, maar de aanleg van veel organen van het ongeboren kind begint al vroeger..Hoef je niet op te gokken, ik ben zelf in week 11 en heb net het standaard rijtje gehad. Er wordt getest op bloedoverdraagbare SOA's (HIV, syfillus, hepatitis) Thyra heeft gelijk. Overigens vraagt de Verloskundige ook uitdrukkelijk naar SOA's. Chlamydia is pas gevaarlijk tijdens de bevalling.
[...]
Ik hoop dat je gelijk heb Thyra, dat ze dat ook meteen even mee testen. Ik zou het er zelf niet op gokken en er minstens even een belletje naar de HA tegenaan gooien. Eerste trimester bloed prikken is wel vroeg, maar de aanleg van veel organen van het ongeboren kind begint al vroeger..Hoef je niet op te gokken, ik ben zelf in week 11 en heb net het standaard rijtje gehad. Er wordt getest op bloedoverdraagbare SOA's (HIV, syfillus, hepatitis) Thyra heeft gelijk. Overigens vraagt de Verloskundige ook uitdrukkelijk naar SOA's. Chlamydia is pas gevaarlijk tijdens de bevalling.
dinsdag 30 juni 2009 om 11:15
quote:Glittervisje schreef op 30 juni 2009 @ 10:59:
@ Eleonaora en Thyra
Ja dat zijn vragen die ik zeker aan hem wil vragen.
Ik ben nu 5 weken zwanger...
en als antwoord op eerder vragen: nu ik de knoop doorgehakt heb ben ik wel blij, maar maak ik me toch ook wel zorgen om hem ( karaktertrekje van mij). Het is gewoon een moeilijk heftig situatie voor beiden, maar ik heb altijd geleerd dat erover praten beter is dan er voor weglopen
Al was het geen karaktertrekje van je meid, dan snap ik nóg dondersgoed dat je je zorgen maakt. Het is niet niks, een kind krijgen in je eentje.....
Heb je steun? Ouders, familie, vrienden die jou bij gaan staan in de komende tijd?
Ik zou willen dat ik nog een heleboel babyspullen voor je had (als je die nodig hebt natuurlijk, misschien heb jiij babyspullenbronnen genoeg) maar ik heb alleen een hele stapel prematuurkkleding je je mag lenen. Maar ik hoop natuurlijk dat je helemaal geen prematuurkleding nodig zult hebben!
Doe dit niet alleen als het niet hoeft. Zorg voor voldoende vangnetten, er gaat veel op je afkomen. Denk je dat dat lukt?
@ Eleonaora en Thyra
Ja dat zijn vragen die ik zeker aan hem wil vragen.
Ik ben nu 5 weken zwanger...
en als antwoord op eerder vragen: nu ik de knoop doorgehakt heb ben ik wel blij, maar maak ik me toch ook wel zorgen om hem ( karaktertrekje van mij). Het is gewoon een moeilijk heftig situatie voor beiden, maar ik heb altijd geleerd dat erover praten beter is dan er voor weglopen
Al was het geen karaktertrekje van je meid, dan snap ik nóg dondersgoed dat je je zorgen maakt. Het is niet niks, een kind krijgen in je eentje.....
Heb je steun? Ouders, familie, vrienden die jou bij gaan staan in de komende tijd?
Ik zou willen dat ik nog een heleboel babyspullen voor je had (als je die nodig hebt natuurlijk, misschien heb jiij babyspullenbronnen genoeg) maar ik heb alleen een hele stapel prematuurkkleding je je mag lenen. Maar ik hoop natuurlijk dat je helemaal geen prematuurkleding nodig zult hebben!
Doe dit niet alleen als het niet hoeft. Zorg voor voldoende vangnetten, er gaat veel op je afkomen. Denk je dat dat lukt?
dinsdag 30 juni 2009 om 11:18
quote:Pompiedoe schreef op 30 juni 2009 @ 10:29:
Hij haalde helemaal het bloed onder mijn nagels vandaan door te zeggen, dat hij geen seks wilde met niet de toekomstige moeder van zijn kinderen als zij niet aangaf dat zij abortus zou ondergaan bij een eventuele zwangerschap.
Sjesis wat ben ik toen uit mijn dak gegaan! alsof je van te voren al weet of je daadwerkelijk een abortus wilt ondergaan. Ik vroeg ook wat als je als vrouw na de seks toch besluit om het kind te houden, wat zou hij dan doen? Toen gaf hij aan dat hij dat de vrouw zeer kwalijk zou nemen.
Ik snap zijn standpunt wel, maar dat vereist wel dat hij daar van te voren duidelijk over is. Hoewel ik niet veel verschillende partners heb gehad, ben ik er wel altijd duidelijk over geweest dat ik niet in staat ben tot abortus. Dus als het "mis" ging, dan zou ik het houden. In feite precies dezelfde houding dus.
Ik heb daar veel over nagedacht en ging er vanuit dat ik in zo'n geval er alleen voor zou komen te staan. Een aanwezige vader zou ik als een bonus beschouwen, maar zou ik niet vanzelfsprekend vinden.
Hij haalde helemaal het bloed onder mijn nagels vandaan door te zeggen, dat hij geen seks wilde met niet de toekomstige moeder van zijn kinderen als zij niet aangaf dat zij abortus zou ondergaan bij een eventuele zwangerschap.
Sjesis wat ben ik toen uit mijn dak gegaan! alsof je van te voren al weet of je daadwerkelijk een abortus wilt ondergaan. Ik vroeg ook wat als je als vrouw na de seks toch besluit om het kind te houden, wat zou hij dan doen? Toen gaf hij aan dat hij dat de vrouw zeer kwalijk zou nemen.
Ik snap zijn standpunt wel, maar dat vereist wel dat hij daar van te voren duidelijk over is. Hoewel ik niet veel verschillende partners heb gehad, ben ik er wel altijd duidelijk over geweest dat ik niet in staat ben tot abortus. Dus als het "mis" ging, dan zou ik het houden. In feite precies dezelfde houding dus.
Ik heb daar veel over nagedacht en ging er vanuit dat ik in zo'n geval er alleen voor zou komen te staan. Een aanwezige vader zou ik als een bonus beschouwen, maar zou ik niet vanzelfsprekend vinden.
dinsdag 30 juni 2009 om 11:25
[quote]Pompiedoe schreef op 30 juni 2009 @ 10:56:
[...]
Wat een gelul. Het gaat niet om of hij zielig(er) is, dat beweer ik helemaal niet! Maar waarom mag een man bij een zwangerschap niet meebeslissen? De moeder neemt nu (zoals ik het lees) enkel de keuze. Ze heeft hem ingelicht, maar de keuze zelf genomen! Waarom kunnen ze het niet met zijn 2-en over hebben over het wel of niet beëindigen van de zwangerschap? I
Die keuze wilde ik niet zelf nemen. Ik stond er voor open er met zijn tweetjes erover te hebben, maar hij laat niets horen. Ook niet naar mijn mail en telefoontje.
Dus uiteiindelijk alleen de keuze gemaakt... ook al had ik het liever anders gezien!
[...]
Wat een gelul. Het gaat niet om of hij zielig(er) is, dat beweer ik helemaal niet! Maar waarom mag een man bij een zwangerschap niet meebeslissen? De moeder neemt nu (zoals ik het lees) enkel de keuze. Ze heeft hem ingelicht, maar de keuze zelf genomen! Waarom kunnen ze het niet met zijn 2-en over hebben over het wel of niet beëindigen van de zwangerschap? I
Die keuze wilde ik niet zelf nemen. Ik stond er voor open er met zijn tweetjes erover te hebben, maar hij laat niets horen. Ook niet naar mijn mail en telefoontje.
Dus uiteiindelijk alleen de keuze gemaakt... ook al had ik het liever anders gezien!
dinsdag 30 juni 2009 om 11:30
quote:Glittervisje schreef op 30 juni 2009 @ 09:29:
Een ander vraag was of we een condoom gebruikt hebben. Hoe dom ook, antwoord daarop is nee, dat hebben we niet. Dat is ook het eerste waar ik aan dacht de volgende ochtend. Toen we weer aan het vrijen waren, wilde hij weer zonder en heb ik dat geweigerd, dat is echt de goden verzoeken.. helaas te laat achteraf
.Het enige dat ik je nog wil meegeven voor een volgende keer (niet vervelend bedoeld): als je per ongeluk onveilige sex hebt gehad, kun je bij de apotheek de mOrning afterpil halen. Dat had in dit geval veel problemen voorkomen.
Een ander vraag was of we een condoom gebruikt hebben. Hoe dom ook, antwoord daarop is nee, dat hebben we niet. Dat is ook het eerste waar ik aan dacht de volgende ochtend. Toen we weer aan het vrijen waren, wilde hij weer zonder en heb ik dat geweigerd, dat is echt de goden verzoeken.. helaas te laat achteraf
.Het enige dat ik je nog wil meegeven voor een volgende keer (niet vervelend bedoeld): als je per ongeluk onveilige sex hebt gehad, kun je bij de apotheek de mOrning afterpil halen. Dat had in dit geval veel problemen voorkomen.
dinsdag 30 juni 2009 om 11:33
Glittervisje,
Wat fijn om te horen dat je zo n goed sociaal netwerk hebt en nu ook kunt genieten van de zwangerschap.
Een vraag om aan de vader/verwekker te stellen is misschien of er erfelijk ziektes in zijn familie voorkomen? Geenszins om jezelf nou reden tot ongerustheid te geven maar meer dat dit gewoon prettig is om te weten.
Wat fijn om te horen dat je zo n goed sociaal netwerk hebt en nu ook kunt genieten van de zwangerschap.
Een vraag om aan de vader/verwekker te stellen is misschien of er erfelijk ziektes in zijn familie voorkomen? Geenszins om jezelf nou reden tot ongerustheid te geven maar meer dat dit gewoon prettig is om te weten.
dinsdag 30 juni 2009 om 11:34
quote:gizz schreef op 30 juni 2009 @ 11:30:
[...]
Het enige dat ik je nog wil meegeven voor een volgende keer (niet vervelend bedoeld): als je per ongeluk onveilige sex hebt gehad, kun je bij de apotheek de mOrning afterpil halen. Dat had in dit geval veel problemen voorkomen.Ik krijg niet de indruk dat ze dit kind ziet als een probleem. Om het over de volgende keer te hebben...beetje betuttelend vind je niet?
[...]
Het enige dat ik je nog wil meegeven voor een volgende keer (niet vervelend bedoeld): als je per ongeluk onveilige sex hebt gehad, kun je bij de apotheek de mOrning afterpil halen. Dat had in dit geval veel problemen voorkomen.Ik krijg niet de indruk dat ze dit kind ziet als een probleem. Om het over de volgende keer te hebben...beetje betuttelend vind je niet?
dinsdag 30 juni 2009 om 11:39
dinsdag 30 juni 2009 om 12:28
dametje het was zeker niet betuttelend bedoeld. Ik las er niets over in de posts van glittervisje vandaar. Dat ze het kindje wil houden zegt niet dat het geen probleem is. Ik bedoel het was niet gepland, haar leven zal toch even op zn kop staan, keuzes die gemaakt moeten worden, de situatie met de vader, lijken mij toch wel wat probleemjes.
Glittervisje, okee, ik vroeg het me gewoon even af omdat ik daar niets over las,
Glittervisje, okee, ik vroeg het me gewoon even af omdat ik daar niets over las,
dinsdag 30 juni 2009 om 12:43
quote:sunny31 schreef op 30 juni 2009 @ 12:40:
Ik vind het nogal wat dat een vrouw dit 'zomaar' voor een man kan beslissen. Als de vader het kind niet wil, dan houdt het voor mij ook op.Dus dan weegt het "nee" van iemand die zich verder niet gaat bemoeien met de opvoeding of er zelfs maar voor zou dokken, zwaarder dan het "ja" van een vrouw die het kindje toch wil??
Ik vind het nogal wat dat een vrouw dit 'zomaar' voor een man kan beslissen. Als de vader het kind niet wil, dan houdt het voor mij ook op.Dus dan weegt het "nee" van iemand die zich verder niet gaat bemoeien met de opvoeding of er zelfs maar voor zou dokken, zwaarder dan het "ja" van een vrouw die het kindje toch wil??
dinsdag 30 juni 2009 om 12:46
Een baby groeit in de buik van een vrouw. Dat is biologisch nu eenmaal zo. Als zij, die het kind draagt, wat in haar lijf groeit, besluit dat zij het kind wil houden, dan is dat toch ook iets wat je haar niet kunt verplichten niet te doen?
Moet ze dan maar een abortus ondergaan? Omdat hij niet mee wil doen?
Wat nou als haar geweten haar dat niet zou toelaten? Dat ze apert tegen abortus is bijvoorbeeld? Of wat nou als zij graag moeder wil worden en er niet over piekert om het kind niet te laten komen? Moet zij dan maar tegen haar gevoel in gaan en toch naar het ziekenhuis gaan om de zwangerschap af te breken?
Lijkt me ook van niet.
Moet ze dan maar een abortus ondergaan? Omdat hij niet mee wil doen?
Wat nou als haar geweten haar dat niet zou toelaten? Dat ze apert tegen abortus is bijvoorbeeld? Of wat nou als zij graag moeder wil worden en er niet over piekert om het kind niet te laten komen? Moet zij dan maar tegen haar gevoel in gaan en toch naar het ziekenhuis gaan om de zwangerschap af te breken?
Lijkt me ook van niet.
dinsdag 30 juni 2009 om 12:48
Ik zou er nog 1 mail achteraan gooien.
Met daarin de uitleg dat je het liever face to face wilde bespreken maar nav zijn teruggetrokkenheid en het niet reageren op je mailtje/telefoontje het op deze manier doet (via mail dus met leesbevestiging)
in dezelfde mail leg je uit dat je de keuze graag samen had gemaakt , de voors en tegens en de gevoelens van elkaar over de zwangerschap kenbaar had gemaakt.
Je uiteindelijk zelf de knoop hebt dorogehakt en besloten hebt om het kindje te houden. En open staat voor een gesprek en contact met de baby wanneer het geboren is.
Kortom duidelijk vertellen wat jij wil en wat jij verwacht
En het daarbij laten , wat hij er vervolgens mee doet is aan hem.
Je kan evt nog een echo foto mee sturen , misschien dat het dan beter tot hem door zal dringen dat het ECHT is en geen stom geintje .
Met daarin de uitleg dat je het liever face to face wilde bespreken maar nav zijn teruggetrokkenheid en het niet reageren op je mailtje/telefoontje het op deze manier doet (via mail dus met leesbevestiging)
in dezelfde mail leg je uit dat je de keuze graag samen had gemaakt , de voors en tegens en de gevoelens van elkaar over de zwangerschap kenbaar had gemaakt.
Je uiteindelijk zelf de knoop hebt dorogehakt en besloten hebt om het kindje te houden. En open staat voor een gesprek en contact met de baby wanneer het geboren is.
Kortom duidelijk vertellen wat jij wil en wat jij verwacht
En het daarbij laten , wat hij er vervolgens mee doet is aan hem.
Je kan evt nog een echo foto mee sturen , misschien dat het dan beter tot hem door zal dringen dat het ECHT is en geen stom geintje .