Relaties
alle pijlers
Ongepland zwanger
dinsdag 30 juni 2009 om 00:31
Ja, ik weet het anno 2009 kan dat eigenlijk niet meer, maar toch gebeurd... zwanger na een one night stand.
En nee, ik ben geen 16, maar 34, goed opgeleid, drukke baan en een kind van 11 en nu zwanger. Mijn one night stand (38 jaar) vond dat het niet mijn probleem was, maar ons probleem en wilde mij helpen en steunen. We moesten heel gauw het probleem oplossen.
Toen ik vertelde daar goed over na te willen denken, heb ik niets meer van hem vernomen. Op mijn mail en telefoontje reageerde hij niet meer. Dus heb ik de twee weken daarna goed nagedacht en besloten het kindje te houden.
En ik vind dat hij dat moet weten, maar om hem nou een sms te sturen vind ik ook niet ok, dus zijn voicemail ingesproken of hij mij terug wil bellen, maar geen reactie.
Ondanks dat ik begrip heb dat dit voor hem ook emotioneel heftig is en hij met zijn eigen gevoelens zit, kan ik ook boos worden om zijn ( in mijn ogen) onvolwassen gedrag. Hij is 38 en geen 16 meer en wegvluchten en je handen voor je oren houden als een kind, 'ik hoor het niet dus gaat het vanzelf over' vind ik behoorlijk kinderachtig.
We zijn toch twee volwassen personen die hierover kunnen praten en eventueel afspraken moeten kunnen maken? Hij weet niet eens wat mijn beslissing is.
Ik voel me er heel naar over, alsof we ruzie hebben en ik ga conflicten altijd aan met praten en oplossingen. Ik weet dat hij waarschijnlijk denkt dat ik zijn leven verwoest en uit een emotie zo waarschijnlijk doet... maar toch!
Graag zou ik hierover advies/feedback willen ontvangen van andere Viva-lezers/lezeressen.
Alvast bedankt, Glittervisje
En nee, ik ben geen 16, maar 34, goed opgeleid, drukke baan en een kind van 11 en nu zwanger. Mijn one night stand (38 jaar) vond dat het niet mijn probleem was, maar ons probleem en wilde mij helpen en steunen. We moesten heel gauw het probleem oplossen.
Toen ik vertelde daar goed over na te willen denken, heb ik niets meer van hem vernomen. Op mijn mail en telefoontje reageerde hij niet meer. Dus heb ik de twee weken daarna goed nagedacht en besloten het kindje te houden.
En ik vind dat hij dat moet weten, maar om hem nou een sms te sturen vind ik ook niet ok, dus zijn voicemail ingesproken of hij mij terug wil bellen, maar geen reactie.
Ondanks dat ik begrip heb dat dit voor hem ook emotioneel heftig is en hij met zijn eigen gevoelens zit, kan ik ook boos worden om zijn ( in mijn ogen) onvolwassen gedrag. Hij is 38 en geen 16 meer en wegvluchten en je handen voor je oren houden als een kind, 'ik hoor het niet dus gaat het vanzelf over' vind ik behoorlijk kinderachtig.
We zijn toch twee volwassen personen die hierover kunnen praten en eventueel afspraken moeten kunnen maken? Hij weet niet eens wat mijn beslissing is.
Ik voel me er heel naar over, alsof we ruzie hebben en ik ga conflicten altijd aan met praten en oplossingen. Ik weet dat hij waarschijnlijk denkt dat ik zijn leven verwoest en uit een emotie zo waarschijnlijk doet... maar toch!
Graag zou ik hierover advies/feedback willen ontvangen van andere Viva-lezers/lezeressen.
Alvast bedankt, Glittervisje
dinsdag 30 juni 2009 om 09:43
quote:Thyra schreef op 30 juni 2009 @ 09:41:
Nou, BGB, man in kwestie staat niet echt te springen om het ouderschap te aanvaarden, nietwaar? En aangezien wij die man niet kennen en TO wel, kan zij waarschijnlijk prima inschatten waar zijn angsten liggen. En die liggen in dit geval waarschijnlijk wel in de richting van 'ik wil helemaal geen kind en straks moet ik nog meebetalen ook en daar ben ik niet aan toe en ik wilde helemaal niet'. Vandaar dat TO zegt dat hij niet HOEFT te betalen en dat ze er ZELF voor gaat zorgen en dat hij zich daar dus geen zorgen over moet maken. Dat werd namelijk ook door verschillende forummers gezegd dat ze wel geld zou willen.
Totdat er weer een reactie kwam van TO was het inderdaad - voor mij - een puur theoretisch verhaal met " stel dat " en " wat als " .
Ik zal mijn best doen om vanaf nu niet meer in algemeenheden te praten , heeft TO niets aan .
Nou, BGB, man in kwestie staat niet echt te springen om het ouderschap te aanvaarden, nietwaar? En aangezien wij die man niet kennen en TO wel, kan zij waarschijnlijk prima inschatten waar zijn angsten liggen. En die liggen in dit geval waarschijnlijk wel in de richting van 'ik wil helemaal geen kind en straks moet ik nog meebetalen ook en daar ben ik niet aan toe en ik wilde helemaal niet'. Vandaar dat TO zegt dat hij niet HOEFT te betalen en dat ze er ZELF voor gaat zorgen en dat hij zich daar dus geen zorgen over moet maken. Dat werd namelijk ook door verschillende forummers gezegd dat ze wel geld zou willen.
Totdat er weer een reactie kwam van TO was het inderdaad - voor mij - een puur theoretisch verhaal met " stel dat " en " wat als " .
Ik zal mijn best doen om vanaf nu niet meer in algemeenheden te praten , heeft TO niets aan .
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
dinsdag 30 juni 2009 om 09:45
quote:Glittervisje schreef op 30 juni 2009 @ 09:42:
Als hij contact of meer met zijn kind wil dan zou ik dat niet in de weg staan. Mijn kind heeft hier niet om gevraagd en heeft recht op beide ouders dus als hij dat wil kan dat. Maar dan moet je er wel met zijn tweetjes over kunnen praten.
juist!
We kunnen ons hier wel allemaal gaan verplaatsen in vader of moeder maar we zouden ons moeten verplaatsen in het kind dat er niet om gevraagd heeft om tijdens een wilde nacht verwekt te zijn door een vader die schijnbaar geen zin heeft om het op te voeden en er ook niet om gevraagd heeft om alleen door een moeder opgevoed te worden.
Als hij contact of meer met zijn kind wil dan zou ik dat niet in de weg staan. Mijn kind heeft hier niet om gevraagd en heeft recht op beide ouders dus als hij dat wil kan dat. Maar dan moet je er wel met zijn tweetjes over kunnen praten.
juist!
We kunnen ons hier wel allemaal gaan verplaatsen in vader of moeder maar we zouden ons moeten verplaatsen in het kind dat er niet om gevraagd heeft om tijdens een wilde nacht verwekt te zijn door een vader die schijnbaar geen zin heeft om het op te voeden en er ook niet om gevraagd heeft om alleen door een moeder opgevoed te worden.
dinsdag 30 juni 2009 om 09:45
En BGB, behaalde resultaten geven hier wel een behoorlijke garantie voor de toekomst. Hoeveel vrouwen ken jij die ongepland zwanger zijn geworden en waar de vader waar ze geen relatie mee had een actieve rol speelt in het geheel?
Vriendin van mij had het bij de hand. Zwanger van een ONS op haar 20e (na morning after pil ook nog). Kindje gehouden, vader wilde wel een rol spelen, zij vond het prima, relatie zat er niet in, tijdens de zwangerschap wilde hij eigenlijk geen contact, belde af en toe om te vragen hoe het ging, bevalling wilde ze hem niet bij, maar hij mocht bij wijze van spreken op de gang wachten en hij was er dan ook vrijwel direct, en hij mocht het kindje altijd zien wanneer hij wilde, over een omgangsregeling werd nagedacht voor als het kind wat ouder was en betalen hoefde hij niet.
In de eerste 4/5 maanden kwam hij nog wel eens per 2/3 weken langs, na 6 maanden helemaal niet meer en na 1 jaar kreeg ze een brief dat hij toch nog niet zo toe was aan een kind en dat hij verder ging met zijn leven. Is verhuisd, verder gegaan met zijn studentenleven en zij bleef achter met kind. Ze is er niet meer rouwig om, maar toch.
Volgens mij is dit verhaal geen uitzondering.
Vriendin van mij had het bij de hand. Zwanger van een ONS op haar 20e (na morning after pil ook nog). Kindje gehouden, vader wilde wel een rol spelen, zij vond het prima, relatie zat er niet in, tijdens de zwangerschap wilde hij eigenlijk geen contact, belde af en toe om te vragen hoe het ging, bevalling wilde ze hem niet bij, maar hij mocht bij wijze van spreken op de gang wachten en hij was er dan ook vrijwel direct, en hij mocht het kindje altijd zien wanneer hij wilde, over een omgangsregeling werd nagedacht voor als het kind wat ouder was en betalen hoefde hij niet.
In de eerste 4/5 maanden kwam hij nog wel eens per 2/3 weken langs, na 6 maanden helemaal niet meer en na 1 jaar kreeg ze een brief dat hij toch nog niet zo toe was aan een kind en dat hij verder ging met zijn leven. Is verhuisd, verder gegaan met zijn studentenleven en zij bleef achter met kind. Ze is er niet meer rouwig om, maar toch.
Volgens mij is dit verhaal geen uitzondering.
dinsdag 30 juni 2009 om 09:47
dinsdag 30 juni 2009 om 09:50
quote:Thyra schreef op 30 juni 2009 @ 09:45:
En BGB, behaalde resultaten geven hier wel een behoorlijke garantie voor de toekomst. Hoeveel vrouwen ken jij die ongepland zwanger zijn geworden en waar de vader waar ze geen relatie mee had een actieve rol speelt in het geheel?
.Naar mijn weten ken ik geen een moeder die een kind kreeg terwijl er van een relatie geen sprake was .
En BGB, behaalde resultaten geven hier wel een behoorlijke garantie voor de toekomst. Hoeveel vrouwen ken jij die ongepland zwanger zijn geworden en waar de vader waar ze geen relatie mee had een actieve rol speelt in het geheel?
.Naar mijn weten ken ik geen een moeder die een kind kreeg terwijl er van een relatie geen sprake was .
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
dinsdag 30 juni 2009 om 09:54
En toch lijkt mij het zinnig om wél even over SOA's te praten. Veel mensen zijn er namelijk niet van op de hoogte dat als de moeder een SOA heeft, haar ongeboren kind daar veel letsel door kan oplopen. Kinderen kunnen er doof of blind van worden, een longontsteking van krijgen, te vroeg of zelfs dood door geboren worden. Niet iets om lichtzinnig mee om te gaan dus. Laat je even testen.
dinsdag 30 juni 2009 om 09:56
dinsdag 30 juni 2009 om 10:03
quote:Thyra schreef op 30 juni 2009 @ 09:56:
Spinster, als je zwanger bent wordt er bloed geprikt in het eerste trimester, en daar testen ze volgens mij ook op de schadelijkste SOA's, hepatitis, chlamydia en HIV.
Wordt standaard gedaan geloof ik, ook om andere dingen te bepalen als ijzergehalte.Ik hoop dat je gelijk heb Thyra, dat ze dat ook meteen even mee testen. Ik zou het er zelf niet op gokken en er minstens even een belletje naar de HA tegenaan gooien. Eerste trimester bloed prikken is wel vroeg, maar de aanleg van veel organen van het ongeboren kind begint al vroeger..
Spinster, als je zwanger bent wordt er bloed geprikt in het eerste trimester, en daar testen ze volgens mij ook op de schadelijkste SOA's, hepatitis, chlamydia en HIV.
Wordt standaard gedaan geloof ik, ook om andere dingen te bepalen als ijzergehalte.Ik hoop dat je gelijk heb Thyra, dat ze dat ook meteen even mee testen. Ik zou het er zelf niet op gokken en er minstens even een belletje naar de HA tegenaan gooien. Eerste trimester bloed prikken is wel vroeg, maar de aanleg van veel organen van het ongeboren kind begint al vroeger..
dinsdag 30 juni 2009 om 10:04
Hai Glittervisje,
Gefeliciteerd met je zwangerschap, hoe voel je je?
De verwekker laat niets meer van zich horen, heel jammer. Probeer jij hem wel te bereiken? Heb je hem proberen uit te leggen dat je op zich niets van hem wil maar wel met hem wil praten (overleggen)?
Je kunt hem niet dwingen natuurlijk (niet dat je dat aangeeft te zullen gaan doen) maar als hij nu echt niks meer van zich laat horen, weet je dan al wat je gaat doen? Ga je dan iets doen of leg je je er bij neer?
Ben je behalve in de war (misschien) ook wel blij? Dat hoop ik voor je!
(f)
Gefeliciteerd met je zwangerschap, hoe voel je je?
De verwekker laat niets meer van zich horen, heel jammer. Probeer jij hem wel te bereiken? Heb je hem proberen uit te leggen dat je op zich niets van hem wil maar wel met hem wil praten (overleggen)?
Je kunt hem niet dwingen natuurlijk (niet dat je dat aangeeft te zullen gaan doen) maar als hij nu echt niks meer van zich laat horen, weet je dan al wat je gaat doen? Ga je dan iets doen of leg je je er bij neer?
Ben je behalve in de war (misschien) ook wel blij? Dat hoop ik voor je!
(f)
dinsdag 30 juni 2009 om 10:24
Glittervisje, volgens mij had je het nog niet geschreven, maar hoeveel weken ben je zwanger?
Ik kan mij als vrouw niet voorstellen dat ik een kind zou willen van een man die hoogstwaarschijnlijk zijn kind niet eens gaat erkennen en ook nooit een vaderrol zal innemen! Lijkt mij voor het kind ook vreselijk. Volgens mij krijgen alle kinderen hier later problemen mee.
Jij als moeder hebt hier bewust een keuze in. Ik zou er nog eens goed over nadenken.
Sterkte
Ik kan mij als vrouw niet voorstellen dat ik een kind zou willen van een man die hoogstwaarschijnlijk zijn kind niet eens gaat erkennen en ook nooit een vaderrol zal innemen! Lijkt mij voor het kind ook vreselijk. Volgens mij krijgen alle kinderen hier later problemen mee.
Jij als moeder hebt hier bewust een keuze in. Ik zou er nog eens goed over nadenken.
Sterkte
dinsdag 30 juni 2009 om 10:28
quote:sunny31 schreef op 30 juni 2009 @ 10:24:
Glittervisje, volgens mij had je het nog niet geschreven, maar hoeveel weken ben je zwanger?
Ik kan mij als vrouw niet voorstellen dat ik een kind zou willen van een man die hoogstwaarschijnlijk zijn kind niet eens gaat erkennen en ook nooit een vaderrol zal innemen! Lijkt mij voor het kind ook vreselijk. Volgens mij krijgen alle kinderen hier later problemen mee.
Jij als moeder hebt hier bewust een keuze in. Ik zou er nog eens goed over nadenken.
SterkteWat een aanname. Dat zou voor mij geen reden zijn om een abortus te overwegen. Je kunt je kind nou eenmaal niet behoeden voor alle narigheid in het leven.
Glittervisje, volgens mij had je het nog niet geschreven, maar hoeveel weken ben je zwanger?
Ik kan mij als vrouw niet voorstellen dat ik een kind zou willen van een man die hoogstwaarschijnlijk zijn kind niet eens gaat erkennen en ook nooit een vaderrol zal innemen! Lijkt mij voor het kind ook vreselijk. Volgens mij krijgen alle kinderen hier later problemen mee.
Jij als moeder hebt hier bewust een keuze in. Ik zou er nog eens goed over nadenken.
SterkteWat een aanname. Dat zou voor mij geen reden zijn om een abortus te overwegen. Je kunt je kind nou eenmaal niet behoeden voor alle narigheid in het leven.
Grief is just love with nowhere to go
dinsdag 30 juni 2009 om 10:29
Allereerst TO gefeliciteerd met je zwangerschap! Hoever ben je? Ik hoop voor je dat je een fijne zwangerschapsperiode mag doormaken zonder stress.
Wat betreft de discussie. Ik heb het eens hierover gehad met een ex-collega van mij. Stel wij zouden eenmalig seks hebben, wat zouden we doen mocht ik onverwachts zwanger raken?
Ik ging prat op in dat ik het kind houd en desnoods zelf voor zou zorgen. Hij wilde in zo'n geval een abortus, want hij wilde enkel kinderen met de vrouw met wie hij zijn leven zou delen. Ik boos in de trant van hoe haalt hij het in zijn hoofd, etc. en als hij geen kinderen wilde dan moest hij maar geen seks hebben, want er is altijd een kans, etc.
Hij haalde helemaal het bloed onder mijn nagels vandaan door te zeggen, dat hij geen seks wilde met niet de toekomstige moeder van zijn kinderen als zij niet aangaf dat zij abortus zou ondergaan bij een eventuele zwangerschap.
Sjesis wat ben ik toen uit mijn dak gegaan! alsof je van te voren al weet of je daadwerkelijk een abortus wilt ondergaan. Ik vroeg ook wat als je als vrouw na de seks toch besluit om het kind te houden, wat zou hij dan doen? Toen gaf hij aan dat hij dat de vrouw zeer kwalijk zou nemen.
Afijn na heel wat gekat heen en weer kwam het hoge woord bij hem uit. Hij ergerde zich dat vrouwen automatisch vanuit gingen, dat bij een eventuele zwangerschap zij diegene waren die enkel een beslissing mochten nemen over het wel of niet houden. Naar zijn idee werd hij als man/vader/zaaddonor niet gehoord. Ook al zou een vrouw besluiten om wel of geen abortus te ondergaan, dan zouden ze samen de beslissing hebben genomen door over te praten en na elkaars argumenten/meningen aan te hebben horen.
In het verhaal van TO mis ik het praten/samen uitkomen een beetje. Zij heeft de ONS ingelicht over haar zwangerschap en daarna het besluit over wel of niet houden in haar eentje genomen. Wellicht dat ze aan de man heeft aangeboden om samen over te praten, maar dat lees ik niet terug. Dus misschien is de man in kwestie behalve geshockt of hork of niks waard.......of hij voelt zich enorm gepasseerd in het maken over een keuze over toch ook zijn kind (wat niet wegneemt dat hij de optie van samen echt praten ook zelf kon aanbieden).
@TO Ik hoop voor je, dat de vader snel bijkomt van de schrik/ongeloof en contact met je opneemt. Sterkte!
Wat betreft de discussie. Ik heb het eens hierover gehad met een ex-collega van mij. Stel wij zouden eenmalig seks hebben, wat zouden we doen mocht ik onverwachts zwanger raken?
Ik ging prat op in dat ik het kind houd en desnoods zelf voor zou zorgen. Hij wilde in zo'n geval een abortus, want hij wilde enkel kinderen met de vrouw met wie hij zijn leven zou delen. Ik boos in de trant van hoe haalt hij het in zijn hoofd, etc. en als hij geen kinderen wilde dan moest hij maar geen seks hebben, want er is altijd een kans, etc.
Hij haalde helemaal het bloed onder mijn nagels vandaan door te zeggen, dat hij geen seks wilde met niet de toekomstige moeder van zijn kinderen als zij niet aangaf dat zij abortus zou ondergaan bij een eventuele zwangerschap.
Sjesis wat ben ik toen uit mijn dak gegaan! alsof je van te voren al weet of je daadwerkelijk een abortus wilt ondergaan. Ik vroeg ook wat als je als vrouw na de seks toch besluit om het kind te houden, wat zou hij dan doen? Toen gaf hij aan dat hij dat de vrouw zeer kwalijk zou nemen.
Afijn na heel wat gekat heen en weer kwam het hoge woord bij hem uit. Hij ergerde zich dat vrouwen automatisch vanuit gingen, dat bij een eventuele zwangerschap zij diegene waren die enkel een beslissing mochten nemen over het wel of niet houden. Naar zijn idee werd hij als man/vader/zaaddonor niet gehoord. Ook al zou een vrouw besluiten om wel of geen abortus te ondergaan, dan zouden ze samen de beslissing hebben genomen door over te praten en na elkaars argumenten/meningen aan te hebben horen.
In het verhaal van TO mis ik het praten/samen uitkomen een beetje. Zij heeft de ONS ingelicht over haar zwangerschap en daarna het besluit over wel of niet houden in haar eentje genomen. Wellicht dat ze aan de man heeft aangeboden om samen over te praten, maar dat lees ik niet terug. Dus misschien is de man in kwestie behalve geshockt of hork of niks waard.......of hij voelt zich enorm gepasseerd in het maken over een keuze over toch ook zijn kind (wat niet wegneemt dat hij de optie van samen echt praten ook zelf kon aanbieden).
@TO Ik hoop voor je, dat de vader snel bijkomt van de schrik/ongeloof en contact met je opneemt. Sterkte!
dinsdag 30 juni 2009 om 10:33
ja, dat verbaast me nou weer helemaal niet, dat jij het daar eens mee bent.
Punt is dat je helemaal nog niet weet, of het kind het daar moeilijk mee gaat krijgen. En het is nu ook nog helemaal niet duidelijk of de vader zich er nooit mee zal gaan bemoeien. Wie weet denkt hij er over een paar maanden, wel anders over en kan het kind de vader wel leren kennen.
Punt is dat je helemaal nog niet weet, of het kind het daar moeilijk mee gaat krijgen. En het is nu ook nog helemaal niet duidelijk of de vader zich er nooit mee zal gaan bemoeien. Wie weet denkt hij er over een paar maanden, wel anders over en kan het kind de vader wel leren kennen.
Grief is just love with nowhere to go
dinsdag 30 juni 2009 om 10:34
quote:Pompiedoe schreef op 30 juni 2009 @ 10:29:
Hij ergerde zich dat vrouwen automatisch vanuit gingen, dat bij een eventuele zwangerschap zij diegene waren die enkel een beslissing mochten nemen over het wel of niet houden. Naar zijn idee werd hij als man/vader/zaaddonor niet gehoord. In het geval van Glittervisje hebben zij en hij er bewust voor gekozen om geen condoom te gebruiken. Dan weet je allebei dat de kans op zwangerschap bestaat. Ik vind dat de zwangere mag beslissen wat er met het kind gebeurt. Zij moet de zwangerschap voldragen tenslotte en is in eerste instantie 100 % verantwoordelijk voor het kind, met alle gevolgen voor je gezondheid, dagelijks leven en toekomst van dien. Het is niet zo dat TO op slinkse manier zwanger is geworden van een nietsvermoedende man. Als je seks hebt zonder condoom weet je dat een zwangerschap tot de mogelijkheden behoort.
Hij ergerde zich dat vrouwen automatisch vanuit gingen, dat bij een eventuele zwangerschap zij diegene waren die enkel een beslissing mochten nemen over het wel of niet houden. Naar zijn idee werd hij als man/vader/zaaddonor niet gehoord. In het geval van Glittervisje hebben zij en hij er bewust voor gekozen om geen condoom te gebruiken. Dan weet je allebei dat de kans op zwangerschap bestaat. Ik vind dat de zwangere mag beslissen wat er met het kind gebeurt. Zij moet de zwangerschap voldragen tenslotte en is in eerste instantie 100 % verantwoordelijk voor het kind, met alle gevolgen voor je gezondheid, dagelijks leven en toekomst van dien. Het is niet zo dat TO op slinkse manier zwanger is geworden van een nietsvermoedende man. Als je seks hebt zonder condoom weet je dat een zwangerschap tot de mogelijkheden behoort.
dinsdag 30 juni 2009 om 10:36
quote:dametje27 schreef op 30 juni 2009 @ 10:34:
Lijkt me moeilijk voor mannen dat vrouwen uiteindelijk beslissen wat zij met hun lijf doen. Ik zie niet in wat daar moeilijk aan is. Hij is toch ook voor zijn lijf verantwoordelijk? Hij had toch een condoom kunnen gebruiken, of afzien van seks, als hij geen zwangerschap wilde?
Lijkt me moeilijk voor mannen dat vrouwen uiteindelijk beslissen wat zij met hun lijf doen. Ik zie niet in wat daar moeilijk aan is. Hij is toch ook voor zijn lijf verantwoordelijk? Hij had toch een condoom kunnen gebruiken, of afzien van seks, als hij geen zwangerschap wilde?
dinsdag 30 juni 2009 om 10:38
quote:wanda_p schreef op 30 juni 2009 @ 10:34:
[...]
In het geval van Glittervisje hebben zij en hij er bewust voor gekozen om geen condoom te gebruiken. Dan weet je allebei dat de kans op zwangerschap bestaat. Ik vind dat de zwangere mag beslissen wat er met het kind gebeurt. Zij moet de zwangerschap voldragen tenslotte en is in eerste instantie 100 % verantwoordelijk voor het kind, met alle gevolgen voor je gezondheid, dagelijks leven en toekomst van dien. Het is niet zo dat TO op slinkse manier zwanger is geworden van een nietsvermoedende man. Als je seks hebt zonder condoom weet je dat een zwangerschap tot de mogelijkheden behoort.
Humm heb je het hele verhaal wel uitgelezen? Het gaat niet over dat de vrouw uiteindelijk de keuze mag nemen. Het gaat over dat de keuze niet samen is genomen en dat de man zich daardoor gepasseerd kan voelen. Een man mag wel zaad doneren, maar niet een stem hebben in de keuze?
Het door jou geqoute stukje uit mijn tekst mist deze aanvulling wat wel in de alinea vermeld staat, geef denk ik ook wel wat meer duidelijkheid.
.....Ook al zou een vrouw besluiten om wel of geen abortus te ondergaan, dan zouden ze samen de beslissing hebben genomen door over te praten en na elkaars argumenten/meningen aan te hebben horen.
[...]
In het geval van Glittervisje hebben zij en hij er bewust voor gekozen om geen condoom te gebruiken. Dan weet je allebei dat de kans op zwangerschap bestaat. Ik vind dat de zwangere mag beslissen wat er met het kind gebeurt. Zij moet de zwangerschap voldragen tenslotte en is in eerste instantie 100 % verantwoordelijk voor het kind, met alle gevolgen voor je gezondheid, dagelijks leven en toekomst van dien. Het is niet zo dat TO op slinkse manier zwanger is geworden van een nietsvermoedende man. Als je seks hebt zonder condoom weet je dat een zwangerschap tot de mogelijkheden behoort.
Humm heb je het hele verhaal wel uitgelezen? Het gaat niet over dat de vrouw uiteindelijk de keuze mag nemen. Het gaat over dat de keuze niet samen is genomen en dat de man zich daardoor gepasseerd kan voelen. Een man mag wel zaad doneren, maar niet een stem hebben in de keuze?
Het door jou geqoute stukje uit mijn tekst mist deze aanvulling wat wel in de alinea vermeld staat, geef denk ik ook wel wat meer duidelijkheid.
.....Ook al zou een vrouw besluiten om wel of geen abortus te ondergaan, dan zouden ze samen de beslissing hebben genomen door over te praten en na elkaars argumenten/meningen aan te hebben horen.
dinsdag 30 juni 2009 om 10:38
quote:dametje27 schreef op 30 juni 2009 @ 10:34:
Lijkt me moeilijk voor mannen dat vrouwen uiteindelijk beslissen wat zij met hun lijf doen. Er over praten en naar hem luisteren wat hij denkt en voelt zou goed zijn. Het zou wel helpen als hij TO even terugbelde...........
Nou inderdaad, hoe moet zij nou weten wat hij voelt/denkt als hij e boel negeert.
en als die man het zo moeilijk vindt dat zij alleen beslist over de zwangerschap had hij maar een condoom moeten pakken.
Lijkt me moeilijk voor mannen dat vrouwen uiteindelijk beslissen wat zij met hun lijf doen. Er over praten en naar hem luisteren wat hij denkt en voelt zou goed zijn. Het zou wel helpen als hij TO even terugbelde...........
Nou inderdaad, hoe moet zij nou weten wat hij voelt/denkt als hij e boel negeert.
en als die man het zo moeilijk vindt dat zij alleen beslist over de zwangerschap had hij maar een condoom moeten pakken.
Grief is just love with nowhere to go
dinsdag 30 juni 2009 om 10:38
dinsdag 30 juni 2009 om 10:38
quote:elninjoo schreef op 30 juni 2009 @ 05:28:
Ik kan me voorstellen dat de onenightstand je wel wil steunen met de abortus maar keihard wegrent als je het gaat houden, want dan kan ie er op wachten dat je hem jarenlang financieel gaat uitmelken en logisch dat ie daar niet op zit te wachten. Vind dat als je 't houdt je ook de ballen moet hebben om 't alleen te doen en dus niet bij hem gaat bedelen om geld.Als hij geen kinderen wilde had hij ook de verantwoordelijkheid voor een condoom of sterilisatie kunnen nemen toch?
Ik kan me voorstellen dat de onenightstand je wel wil steunen met de abortus maar keihard wegrent als je het gaat houden, want dan kan ie er op wachten dat je hem jarenlang financieel gaat uitmelken en logisch dat ie daar niet op zit te wachten. Vind dat als je 't houdt je ook de ballen moet hebben om 't alleen te doen en dus niet bij hem gaat bedelen om geld.Als hij geen kinderen wilde had hij ook de verantwoordelijkheid voor een condoom of sterilisatie kunnen nemen toch?
dinsdag 30 juni 2009 om 10:39
quote:Glittervisje schreef op 30 juni 2009 @ 09:29:
Bedankt allemaal voor jullie reacties. Als antwoord op alle vragen;
Ik wil geen geld van hem. Ik ben mij er van terdege bewust dat dit ook voor hem moeilijk is, en het mijn beslissing is het kind te houden, dus IK zorg ervoor.
Ik vind wel dat hij moet weten wat mijn uiteindelijke beslissing is geworden. En ben van mening dat je er als twee volwassenen afspraken over kan maken, wil je dat het kind weet wie zijn vader is, wil je contact, of niet dat zijn dingen die bespreekbaar moeten kunnen zijn, en wat als het kind zelf contact wil zoeken.
Een ander vraag was of we een condoom gebruikt hebben. Hoe dom ook, antwoord daarop is nee, dat hebben we niet. Dat is ook het eerste waar ik aan dacht de volgende ochtend. Toen we weer aan het vrijen waren, wilde hij weer zonder en heb ik dat geweigerd, dat is echt de goden verzoeken.. helaas te laat achteraf
Ik riep altijd dat als ik zwanger zou worden dat ik het gelijk weg zou halen. Als je eenmaal voor een keuze staat, roep je dat niet altijd even gemakkelijk.... het is iets waar ik over na wilde denken zodat ik een goed over nagedachte keuze kan maken.
Die dingen gebeuren nu eenmaal. In mijn omgeving is dit ook gebeurd, het kind is inmiddels ruim een en de moeder heeft besloten dat ze in ieder geval op dit moment om haar moverende redenen sowieso niet wil dat de vader contact heeft met haar kind. Zij draagt zelf alle (financiele ook) verantwoordelijkheid. Haar houding tov de vader kan veranderen in de toekomst. Maar dit is hoe het er nu voorstaat. En, simpelweg gezegd, een baby/dreumes heeft ook nog geen besef van wat een vader is. Geen ideale situatie, maar dit is nu eenmaal de situatie. TO kan ook binnen een jaar of twee jaar een nieuwe relatie krijgen waarbij de man de vaderrol op zich neemt. Maar dat weet je dus allemaal niet.
Ik hoop wel voor je dat je in ieder geval de kans krijgt hem persoonlijk te spreken en beter te leren kennen, want dat doe je nu natuurlijk niet.
En, gefeliciteerd met je zwangerschap natuurlijk! Moet een raar idee zijn.
Bedankt allemaal voor jullie reacties. Als antwoord op alle vragen;
Ik wil geen geld van hem. Ik ben mij er van terdege bewust dat dit ook voor hem moeilijk is, en het mijn beslissing is het kind te houden, dus IK zorg ervoor.
Ik vind wel dat hij moet weten wat mijn uiteindelijke beslissing is geworden. En ben van mening dat je er als twee volwassenen afspraken over kan maken, wil je dat het kind weet wie zijn vader is, wil je contact, of niet dat zijn dingen die bespreekbaar moeten kunnen zijn, en wat als het kind zelf contact wil zoeken.
Een ander vraag was of we een condoom gebruikt hebben. Hoe dom ook, antwoord daarop is nee, dat hebben we niet. Dat is ook het eerste waar ik aan dacht de volgende ochtend. Toen we weer aan het vrijen waren, wilde hij weer zonder en heb ik dat geweigerd, dat is echt de goden verzoeken.. helaas te laat achteraf
Ik riep altijd dat als ik zwanger zou worden dat ik het gelijk weg zou halen. Als je eenmaal voor een keuze staat, roep je dat niet altijd even gemakkelijk.... het is iets waar ik over na wilde denken zodat ik een goed over nagedachte keuze kan maken.
Die dingen gebeuren nu eenmaal. In mijn omgeving is dit ook gebeurd, het kind is inmiddels ruim een en de moeder heeft besloten dat ze in ieder geval op dit moment om haar moverende redenen sowieso niet wil dat de vader contact heeft met haar kind. Zij draagt zelf alle (financiele ook) verantwoordelijkheid. Haar houding tov de vader kan veranderen in de toekomst. Maar dit is hoe het er nu voorstaat. En, simpelweg gezegd, een baby/dreumes heeft ook nog geen besef van wat een vader is. Geen ideale situatie, maar dit is nu eenmaal de situatie. TO kan ook binnen een jaar of twee jaar een nieuwe relatie krijgen waarbij de man de vaderrol op zich neemt. Maar dat weet je dus allemaal niet.
Ik hoop wel voor je dat je in ieder geval de kans krijgt hem persoonlijk te spreken en beter te leren kennen, want dat doe je nu natuurlijk niet.
En, gefeliciteerd met je zwangerschap natuurlijk! Moet een raar idee zijn.
dinsdag 30 juni 2009 om 10:40
quote:Pompiedoe schreef op 30 juni 2009 @ 10:38:
[...]
Humm heb je het hele verhaal wel uitgelezen? Het gaat niet over dat de vrouw uiteindelijk de keuze mag nemen. Het gaat over dat de keuze niet samen is genomen en dat de man zich daardoor gepasseerd kan voelen. Een man mag wel zaad doneren, maar niet een stem hebben in de keuze?
Hij had toch een condoom kunnen pakken?
dan was hij geen zaaddonor geweest.
wat een domme posting zeg. Alsof hij nu de zieligerd is in deze. Hij had zichzelf kunnen beschermen hoor.
[...]
Humm heb je het hele verhaal wel uitgelezen? Het gaat niet over dat de vrouw uiteindelijk de keuze mag nemen. Het gaat over dat de keuze niet samen is genomen en dat de man zich daardoor gepasseerd kan voelen. Een man mag wel zaad doneren, maar niet een stem hebben in de keuze?
Hij had toch een condoom kunnen pakken?
dan was hij geen zaaddonor geweest.
wat een domme posting zeg. Alsof hij nu de zieligerd is in deze. Hij had zichzelf kunnen beschermen hoor.
Grief is just love with nowhere to go
dinsdag 30 juni 2009 om 10:40
quote:sunny31 schreef op 30 juni 2009 @ 10:24:
Glittervisje, volgens mij had je het nog niet geschreven, maar hoeveel weken ben je zwanger?
Ik kan mij als vrouw niet voorstellen dat ik een kind zou willen van een man die hoogstwaarschijnlijk zijn kind niet eens gaat erkennen en ook nooit een vaderrol zal innemen! Lijkt mij voor het kind ook vreselijk. Volgens mij krijgen alle kinderen hier later problemen mee.
Jij als moeder hebt hier bewust een keuze in. Ik zou er nog eens goed over nadenken.
Sterkte
Dat was ook niet mijn wens, maar als je eenmaal zwanger bent en een keus moet maken, gaan ook andere dingen meespelen.
Natuurlijk denk ik daar over na en beangstigt het mij ook dat het een man is die ik nauwelijks ken ( maand contact gehad). Anderzijds weet ik dat ik het kind veel liefde kan bieden, sta ik goed in het leven, heb een goed baan en veel vrienden die me nu al steunen.
En ik ken ook veel gevallen waar er wel bewust voor een kind gekozen is en de vader er toch vandoor gaat of nauwelijks een rol wil/kan spelen bijvoorbeeld bij een scheiding. Dit is natuurlijk allemaal "dingen invullen".
Ik wil alleen proberen alles op een goede manier te laten verlopen en dingen bespreekbaar te maken.
Ik ben wel erg blij met alle tips/ feedback daar voor DANK!!
Glittervisje, volgens mij had je het nog niet geschreven, maar hoeveel weken ben je zwanger?
Ik kan mij als vrouw niet voorstellen dat ik een kind zou willen van een man die hoogstwaarschijnlijk zijn kind niet eens gaat erkennen en ook nooit een vaderrol zal innemen! Lijkt mij voor het kind ook vreselijk. Volgens mij krijgen alle kinderen hier later problemen mee.
Jij als moeder hebt hier bewust een keuze in. Ik zou er nog eens goed over nadenken.
Sterkte
Dat was ook niet mijn wens, maar als je eenmaal zwanger bent en een keus moet maken, gaan ook andere dingen meespelen.
Natuurlijk denk ik daar over na en beangstigt het mij ook dat het een man is die ik nauwelijks ken ( maand contact gehad). Anderzijds weet ik dat ik het kind veel liefde kan bieden, sta ik goed in het leven, heb een goed baan en veel vrienden die me nu al steunen.
En ik ken ook veel gevallen waar er wel bewust voor een kind gekozen is en de vader er toch vandoor gaat of nauwelijks een rol wil/kan spelen bijvoorbeeld bij een scheiding. Dit is natuurlijk allemaal "dingen invullen".
Ik wil alleen proberen alles op een goede manier te laten verlopen en dingen bespreekbaar te maken.
Ik ben wel erg blij met alle tips/ feedback daar voor DANK!!