Relaties
alle pijlers
Ouders
dinsdag 27 juli 2021 om 22:14
Oké ik probeer het kort te houden.
Mijn ouders zitten graag op de camping, vanaf dat het seizoen opent zijn ze er 4 dagen in de week en nu 4 weken aaneengesloten. Zij hebben twee stacaravans waarvan eentje in gebruik is door ons gezin (man en ik met de kinderen).
Voor ons is het ruim 3 uur rijden dus wij zijn er niet zo vaak, alleen in de vakanties, geen weekendjes oid. Dat is voor ons te veel gedoe.
Voor hen is het ongeveer 1,5 uur rijden en dus logisch dat zij er meer gebruik van maken.
Nu zou onze oudste eigenlijk vorige week met hun mee gaan naar de camping, maar wegens omstandigheden (van onze kant) ging dat niet door. Ouders teleurgesteld / beledigd.
Ik had voorgesteld om kind dan dit weekend naar de camping te brengen. Dan zouden wij zelf een nachtje blijven en dan weer naar huis (ik werk in het weekend dus kan niet langer blijven).
Nu heeft mijn man onverhoopt ook een weekenddienst die hij niet kan wijzigen of ruilen en kunnen wij dus weer niet gaan om kind te brengen. In mijn eentje met 3 kinderen 3 uur rijden zie ik niet zitten.
De week erna gaan we zelf met gezin 3 weken die kant op.
Nu appte ik mijn ouders dit dus gisteren en er werd in één zinnetje erg bot op gereageerd. Ik zei dat ik het ook erg vervelend vind dat het weer niet gaat lukken, maar ze zijn blijkbaar te beledigd. Ik heb niets meer gehoord.
Nou snap ik dat ze teleurgesteld zijn dat kind niet komt dit weekend, maar deze negeerstand is nieuw voor mij.
Normaal gesproken zou ik erachteraan bellen uit een soort schuldgevoel (ze zijn dus wel vaker beledigd als er iets aan de hand is). Maar nu heb ik er gewoon geen zin in. Ik weet hoe ze zijn, ze zitten nu vast tegen hun campingvrienden aldaar hun ongenoegen te uiten over ons.
Eerlijk gezegd heb ik er niet eens meer behoefte aan om überhaupt nog te gaan als het zo moet.
De band met mijn ouders is opzich ok, maar ze kunnen er niet tegen als er iets veranderd in een planning. Dan word ik gelijk weer in die kind-modus geplaatst voor mijn gevoel.
Stel ik me aan? Moet ik bellen? Moet ik ze in hun sop laten gaarkoken (wat mijn man vind)?
Mijn ouders zitten graag op de camping, vanaf dat het seizoen opent zijn ze er 4 dagen in de week en nu 4 weken aaneengesloten. Zij hebben twee stacaravans waarvan eentje in gebruik is door ons gezin (man en ik met de kinderen).
Voor ons is het ruim 3 uur rijden dus wij zijn er niet zo vaak, alleen in de vakanties, geen weekendjes oid. Dat is voor ons te veel gedoe.
Voor hen is het ongeveer 1,5 uur rijden en dus logisch dat zij er meer gebruik van maken.
Nu zou onze oudste eigenlijk vorige week met hun mee gaan naar de camping, maar wegens omstandigheden (van onze kant) ging dat niet door. Ouders teleurgesteld / beledigd.
Ik had voorgesteld om kind dan dit weekend naar de camping te brengen. Dan zouden wij zelf een nachtje blijven en dan weer naar huis (ik werk in het weekend dus kan niet langer blijven).
Nu heeft mijn man onverhoopt ook een weekenddienst die hij niet kan wijzigen of ruilen en kunnen wij dus weer niet gaan om kind te brengen. In mijn eentje met 3 kinderen 3 uur rijden zie ik niet zitten.
De week erna gaan we zelf met gezin 3 weken die kant op.
Nu appte ik mijn ouders dit dus gisteren en er werd in één zinnetje erg bot op gereageerd. Ik zei dat ik het ook erg vervelend vind dat het weer niet gaat lukken, maar ze zijn blijkbaar te beledigd. Ik heb niets meer gehoord.
Nou snap ik dat ze teleurgesteld zijn dat kind niet komt dit weekend, maar deze negeerstand is nieuw voor mij.
Normaal gesproken zou ik erachteraan bellen uit een soort schuldgevoel (ze zijn dus wel vaker beledigd als er iets aan de hand is). Maar nu heb ik er gewoon geen zin in. Ik weet hoe ze zijn, ze zitten nu vast tegen hun campingvrienden aldaar hun ongenoegen te uiten over ons.
Eerlijk gezegd heb ik er niet eens meer behoefte aan om überhaupt nog te gaan als het zo moet.
De band met mijn ouders is opzich ok, maar ze kunnen er niet tegen als er iets veranderd in een planning. Dan word ik gelijk weer in die kind-modus geplaatst voor mijn gevoel.
Stel ik me aan? Moet ik bellen? Moet ik ze in hun sop laten gaarkoken (wat mijn man vind)?
dinsdag 27 juli 2021 om 22:48
Dat is wel heel vreemd en egoïstisch van ze. Ik kan me voorstellen dat je dan minder moeite wilt doen. En met 3 kinderen rijden is ook pittig. Alleen 3 uur rijden vind ik al pittigTuinbank schreef: ↑27-07-2021 22:45Beetje achtergrond info;
Sinds zij zelf op die camping zitten (2 jaar) zijn ze nooit meer bij ons thuis geweest (ook 1,5 uur rijden voor hun naar ons) . Alles speelt zich af op de camping (verjaardagen etc) omdat zij daar zo vaak zijn. Als wij bij hen thuis op visite willen gaan, of hun uitnodigen) kan dat niet omdat zij op de camping zitten, dus moeten we dan daarheen om ze te zien.
Ze doen eigenlijk geen stap richting ons.
En ik doe het maar wel, vooral voor de kinderen anders zien ze opa en oma bijna niet.
Kortom de camping is het belangrijkste. En ik vind het fijn voor ze dat ze het zo fantastisch vinden daar, en mede daardoor hebben wij ook die caravan in gebruik zodat wij ze nog zien (of eigenlijk meer de kinderen)
dinsdag 27 juli 2021 om 22:49
De weekenddienst werd pas bekend na het plannen vd afspraakSaivash schreef: ↑27-07-2021 22:47Ik heb er geen problemen mee dat ze op bepaalde vlakken afhankelijk is van haar man, of dat ze dat rijden niet zit zitten. Ik heb vooral moeite met het toezeggen van dingen die dus niet kunnen worden waargemaakt.
TO wéet dat man weekenddienst heeft en ze wéet dat ze niet alleen kan rijden, dus dan houd je een slag om de arm en zeg je geen dingen toe.
Dus TO, goed leren vooruit te denken en daar op anticiperen. Het is gewoon niet netjes als je anderen (kind en ook je ouders) belast met de gevolgen van het feit dat je de dingen niet goed plant.
dinsdag 27 juli 2021 om 22:50
Ik zou gewoon gaan en een nachtje blijven slapen en dan de volgende dag met 2 kinderen terug.
Maak het jezelf makkelijk op de camping zijn je ouders er om te helpen en in de auto leuk muziekje op ipad mee of dvd spelers aan. Halverwege even stoppen en een ijsje eten om de reis te breken eventueel.
Je ouders hebben er naaruit gekeken en alleen met kleinkind op de camling is heel anders dan dat zijn ouders erbij zijn. Dus ik snap je ouders wel.
Maak het jezelf makkelijk op de camping zijn je ouders er om te helpen en in de auto leuk muziekje op ipad mee of dvd spelers aan. Halverwege even stoppen en een ijsje eten om de reis te breken eventueel.
Je ouders hebben er naaruit gekeken en alleen met kleinkind op de camling is heel anders dan dat zijn ouders erbij zijn. Dus ik snap je ouders wel.
dinsdag 27 juli 2021 om 22:53
Als dit je dwars zit, dan bespreek je dit met hun. Maar doe gewoon geen toezeggingen die je niet kunt waarmaken.Tuinbank schreef: ↑27-07-2021 22:45Beetje achtergrond info;
Sinds zij zelf op die camping zitten (2 jaar) zijn ze nooit meer bij ons thuis geweest (ook 1,5 uur rijden voor hun naar ons) . Alles speelt zich af op de camping (verjaardagen etc) omdat zij daar zo vaak zijn. Als wij bij hen thuis op visite willen gaan, of hun uitnodigen) kan dat niet omdat zij op de camping zitten, dus moeten we dan daarheen om ze te zien.
Ze doen eigenlijk geen stap richting ons.
En ik doe het maar wel, vooral voor de kinderen anders zien ze opa en oma bijna niet.
Kortom de camping is het belangrijkste. En ik vind het fijn voor ze dat ze het zo fantastisch vinden daar, en mede daardoor hebben wij ook die caravan in gebruik zodat wij ze nog zien (of eigenlijk meer de kinderen).
dinsdag 27 juli 2021 om 22:54
Ja, oude mensen zijn zo flexibel als een stalen deur, dat heb ik ook al vaak gemerkt. En hun leven is kleiner, dus ze fixeren zich teveel op dingen, terwijl wij nog gewoon meeveren met de waan van de dag.
Ik moet mijn moeder ook heel erg voorbereiden op dingen, en ik moet ook herhaaldelijk zeggen als ik niet 100% zeker weet of iets gaat lukken. “MISSCHIEN hè mama, MISSCHIEN!!”. Anders is het voor haar een afspraak.
Ik moet mijn moeder ook heel erg voorbereiden op dingen, en ik moet ook herhaaldelijk zeggen als ik niet 100% zeker weet of iets gaat lukken. “MISSCHIEN hè mama, MISSCHIEN!!”. Anders is het voor haar een afspraak.
anoniem_404358 wijzigde dit bericht op 27-07-2021 22:55
5.59% gewijzigd
dinsdag 27 juli 2021 om 22:54
Ik zou t niet aan mn man hoeven vragen, of hij 3 weken lang met zn schoonmoeder op de camping wil zitten haha. Gaan wel eens een weekje samen op vakantie en dat is te overzien (man staat niet te juichen), maar 3 weken is lang, vind ik. Nu gaan wij sowieso altijd maar max 10 dgn naar de camping, dan hebben we het wel weer gezien. Thuis is het ook leuk. Dus vandaar dat 3 weken dan voor mij sowieso als heel lang klinkt. Zeker voor de man van TO. Schoonouders zijn toch anders dan eigen ouders.MevrouwFreckles schreef: ↑27-07-2021 22:47Ik snap dit heel goed, maar toch, nu ik zelf twee jonge kinderen heb, waar ik graag mee op vakantie ga
En dan op vakantie ook nog telkens rekening houden met (schoon)ouders lijkt me vermoeiend. Kinderen die steeds naar opa en oma willen. Ik heb in de zomervakantie behoefte aan gewoon tijd met mn gezin.
Maar goed, doet er niet toe. Blijkbaar vinden TO en man het wel leuk, anders zouden ze dit niet doen.
tulpje21 wijzigde dit bericht op 27-07-2021 22:59
13.17% gewijzigd
dinsdag 27 juli 2021 om 22:55
Dus er is tijdens het maken van de afspraak bekend dat de mogelijkheid bestaat dat er gewerkt moet worden op dat moment. Waarom dan die afspraak maken?Ladenkastje87 schreef: ↑27-07-2021 22:49De weekenddienst werd pas bekend na het plannen vd afspraak
dinsdag 27 juli 2021 om 22:59
Nou nou, afspraak. Het gaat om vakantie hoor, het moet wel leuk blijven. Je hebt zo’n plaats toch juist om te kunnen gaan wanneer het zo uitkomt. Je hebt toch verdorie geen contract met je ouders? Als je jezelf zo wil vastleggen kun je beter los een kampeerplek boeken. Wordt het schijtweer, moet je toch, want afspraak is afspraak.
Mijn tip, voortaan alleen nog “MISSCHIEN” en “VERRASSING!”. Zelf beloof ik niets meer.
Mijn tip, voortaan alleen nog “MISSCHIEN” en “VERRASSING!”. Zelf beloof ik niets meer.
anoniem_404358 wijzigde dit bericht op 27-07-2021 23:04
32.41% gewijzigd
dinsdag 27 juli 2021 om 23:00
dinsdag 27 juli 2021 om 23:00
Nee het kwam echt onverwachts en hij kan er niet onderuit. Hij moet onverwachts zijn baas vervangen door ziekte. Is niet iets wat een ander kan overnemen omdat die al op vakantie zijn.
dinsdag 27 juli 2021 om 23:02
Is voor jullie ook niet leuk. Maar nee, vooral voor ouders vervelend natuurlijk. Echt de omgekeerde wereld.
dinsdag 27 juli 2021 om 23:02
Grappig wel want mijn man is degene die heel veel zin heeft in de vakantie (al is het met schoonouders op de camping) terwijl ik me nu heel beklemd voel en denk van mij hoeft het al niet meer.tulpje21 schreef: ↑27-07-2021 22:54Ik zou t niet aan mn man hoeven vragen, of hij 3 weken lang met zn schoonmoeder op de camping wil zitten haha. Gaan wel eens een weekje samen op vakantie en dat is te overzien (man staat niet te juichen), maar 3 weken is lang, vind ik. Nu gaan wij sowieso altijd maar max 10 dgn naar de camping, dan hebben we het wel weer gezien. Thuis is het ook leuk. Dus vandaar dat 3 weken dan voor mij sowieso als heel lang klinkt. Zeker voor de man van TO. Schoonouders zijn toch anders dan eigen ouders.
En dan op vakantie ook nog telkens rekening houden met (schoon)ouders lijkt me vermoeiend. Kinderen die steeds naar opa en oma willen. Ik heb in de zomervakantie behoefte aan gewoon tijd met mn gezin.
Maar goed, doet er niet toe. Blijkbaar vinden TO en man het wel leuk, anders zouden ze dit niet doen.
dinsdag 27 juli 2021 om 23:07
Okee, dat verandert de zaak.
Wil je niet met je ouders in gesprek gaan? Ik bedoel over alles wat je hier eigenlijk ook schrijft. Hoe jullie het hele camping gebeuren ervaren, waarom het voor jullie minder belangrijk is en ook hun verwachtingen richting jullie.
Ik lees gewoon veel onuitgesproken dingen, die het naar mijn idee, echt wel waard zijn om met je ouders te bespreken. Een beetje meer begrip over en weer zou zo fijn zijn.
Zonde om een fijne band met je ouders dat niet te gunnen.
dinsdag 27 juli 2021 om 23:17
Dat klopt wel, maar ik accepteer grotendeels dat zij hun geluk op de camping hebben gevonden en vind dat fijn voor ze. Daarom maak ik er verder geen punt van, maar het lijkt alsof ze daardoor zich niet kunnen verplaatsen in ons (gezins) leven. Mijn man heeft een hele drukke baan, hoge functie, hij kan niet altijd zomaar weg. Dat is voor ons ook soms lastig (zoals nu). Ookal heb je dingen gepland dan nog kan er veel wijzigen en dat weten ze ook al 10 jaar. Hij moet ook vaak naar het buitenland, en het is altijd onregelmatig.Saivash schreef: ↑27-07-2021 23:07Okee, dat verandert de zaak.
Wil je niet met je ouders in gesprek gaan? Ik bedoel over alles wat je hier eigenlijk ook schrijft. Hoe jullie het hele camping gebeuren ervaren, waarom het voor jullie minder belangrijk is en ook hun verwachtingen richting jullie.
Ik lees gewoon veel onuitgesproken dingen, die het naar mijn idee, echt wel waard zijn om met je ouders te bespreken. Een beetje meer begrip over en weer zou zo fijn zijn.
Zonde om een fijne band met je ouders dat niet te gunnen.
Nu heb ik ook nog een ziek huisdier wat vanaf vandaag weer aan zware medicatie zit en onder controle staat elke week en wie weet hoe dat weer gaat verlopen.
Het loopt allemaal in de soep. Maar ze lijken niet geïnteresseerd.
dinsdag 27 juli 2021 om 23:26
Als het voor jouw ouders al zo lang en breed duidelijk is dat dingen op het laatste moment kunnen wijzigen door alle drukte in jullie leven, en ze alsnog zo reageren (beledigd zijn? Nou ja, goed dan. Maar negeren? Echt niet tof), dan snap ik jouw gevoel dat je nu hebt best.Tuinbank schreef: ↑27-07-2021 23:17Dat klopt wel, maar ik accepteer grotendeels dat zij hun geluk op de camping hebben gevonden en vind dat fijn voor ze. Daarom maak ik er verder geen punt van, maar het lijkt alsof ze daardoor zich niet kunnen verplaatsen in ons (gezins) leven. Mijn man heeft een hele drukke baan, hoge functie, hij kan niet altijd zomaar weg. Dat is voor ons ook soms lastig (zoals nu). Ookal heb je dingen gepland dan nog kan er veel wijzigen en dat weten ze ook al 10 jaar. Hij moet ook vaak naar het buitenland, en het is altijd onregelmatig.
Nu heb ik ook nog een ziek huisdier wat vanaf vandaag weer aan zware medicatie zit en onder controle staat elke week en wie weet hoe dat weer gaat verlopen.
Het loopt allemaal in de soep. Maar ze lijken niet geïnteresseerd.
Laat er even wat tijd overheen gaan en kijk of zij het contact weer aanhalen. Daarna zou ik alsnog alle kaarten, nogmaals, op tafel leggen en echt heel duidelijk zijn. Blijkbaar hebben ze die duidelijkheid nodig.
dinsdag 27 juli 2021 om 23:28
Ik denk dat dat inderdaad de beste optie is. Ik laat het even nu en zie wel hoe en wat. Ik heb genoeg om me nu thuis druk om te maken en die camping is dus even bijzaak voor ons.Saivash schreef: ↑27-07-2021 23:26Als het voor jouw ouders al zo lang en breed duidelijk is dat dingen op het laatste moment kunnen wijzigen door alle drukte in jullie leven, en ze alsnog zo reageren (beledigd zijn? Nou ja, goed dan. Maar negeren? Echt niet tof), dan snap ik jouw gevoel dat je nu hebt best.
Laat er even wat tijd overheen gaan en kijk of zij het contact weer aanhalen. Daarna zou ik alsnog alle kaarten, nogmaals, op tafel leggen en echt heel duidelijk zijn. Blijkbaar hebben ze die duidelijkheid nodig.
dinsdag 27 juli 2021 om 23:32
.
dinsdag 27 juli 2021 om 23:34
Des te belangrijker voor jou om zelfstandiger te worden en dingen te gaan ondernemen zonder je man. Als dingen zo abrupt kunnen omslaan is dat niet alleen voor je ouders een teleurstelling maar ook voor de kinderen.Tuinbank schreef: ↑27-07-2021 23:17Dat klopt wel, maar ik accepteer grotendeels dat zij hun geluk op de camping hebben gevonden en vind dat fijn voor ze. Daarom maak ik er verder geen punt van, maar het lijkt alsof ze daardoor zich niet kunnen verplaatsen in ons (gezins) leven. Mijn man heeft een hele drukke baan, hoge functie, hij kan niet altijd zomaar weg. Dat is voor ons ook soms lastig (zoals nu). Ookal heb je dingen gepland dan nog kan er veel wijzigen en dat weten ze ook al 10 jaar. Hij moet ook vaak naar het buitenland, en het is altijd onregelmatig.
Nu heb ik ook nog een ziek huisdier wat vanaf vandaag weer aan zware medicatie zit en onder controle staat elke week en wie weet hoe dat weer gaat verlopen.
Het loopt allemaal in de soep. Maar ze lijken niet geïnteresseerd.
Ik vond het in het begin ook wel eens lastig alleen met 4 kinderen op stap. Maar ik vind het nu prima te doen.
dinsdag 27 juli 2021 om 23:41
Maar dan wel voor jezelf. Niet omdat je ouders passief agressief zitten te miepen.Nanouk schreef: ↑27-07-2021 23:34Des te belangrijker voor jou om zelfstandiger te worden en dingen te gaan ondernemen zonder je man. Als dingen zo abrupt kunnen omslaan is dat niet alleen voor je ouders een teleurstelling maar ook voor de kinderen.
Ik vond het in het begin ook wel eens lastig alleen met 4 kinderen op stap. Maar ik vind het nu prima te doen.
dinsdag 27 juli 2021 om 23:55
Geloof me ik doe veel met de kinderen alleen. Ik draai er mijn hand niet voor om, maar zo’n rit met de kinderen is niet heel chill.
Het is niet alleen de reis, maar ook alleen al de spullen die mee moeten voor 1 dag / nacht. Het stoppen onderweg als 1 kind moet plassen moet iedereen uit de auto een mee naar de Wc. Het geruzie ook waar ik moet bemiddelen tijdens het rijden. Het is gewoon makkelijker als mijn man erbij zit en ik met de kinderen bezig ben of andersom. En ik ben echt doodop na een auto rit als ik rijd. Dus ja; als het MOET zou het kunnen, maar vind ik het het waard? Nee. Misschien heel egoïstisch maar ik wacht dan liever een weekje dat we met z’n allen kunnen gaan en we alsnog genoeg tijd hebben met opa en oma.
Het is niet alleen de reis, maar ook alleen al de spullen die mee moeten voor 1 dag / nacht. Het stoppen onderweg als 1 kind moet plassen moet iedereen uit de auto een mee naar de Wc. Het geruzie ook waar ik moet bemiddelen tijdens het rijden. Het is gewoon makkelijker als mijn man erbij zit en ik met de kinderen bezig ben of andersom. En ik ben echt doodop na een auto rit als ik rijd. Dus ja; als het MOET zou het kunnen, maar vind ik het het waard? Nee. Misschien heel egoïstisch maar ik wacht dan liever een weekje dat we met z’n allen kunnen gaan en we alsnog genoeg tijd hebben met opa en oma.
woensdag 28 juli 2021 om 00:20
Zit er ook niet een beetje het gevoel (irritatie?) bij dat je je in de rol geduwd voelt van 'kind dient zich te voegen naar de wensen van de ouders'?
Een positieve insteek voor het eerstvolgende gesprek kan zijn dat het 'dus' een foutje van jou was om niet duidelijk te zijn geweest over het feit dat er een kans was dat er een kink in de kabel zou kunnen komen....maar dus meteen een mooie aanleiding om te bespreken dat dit voortaan ánders zal gaan....
Gewoon, omdat jij nu in de rol zit van actief een gezin en huishouden draaiende houden, werken en inkomsten verwerven, en zorgen dat alles en iedereen goed en veilig voort kan leven. En dat het misschien goed is om de verwachtingen wat betreft jullie langs komen op de camping goed en duidelijker af te stemmen omdat je ouders nu eenmaal intussen in een ander denk- en leefpatroon zitten.
Zie het gewoon als een fase: als je ouder wordt, wisselen de rollen nu eenmaal.
Soms gaat dat heel geleidelijk en soms met wat schokjes. Dit is zo'n momentje.
Ik zou er volgende keer (bellen, niet appen) gewoon wat luchtig op terug komen. In de sfeer van 'vervelend dat het nu net zo liep, maar gelukkig hebben we nog drie hele weken te gaan; zal ook in de toekomst vaker voorkomen dat plannen gewijzigd moeten worden zeker als de kinderen nog groter worden'.
Een positieve insteek voor het eerstvolgende gesprek kan zijn dat het 'dus' een foutje van jou was om niet duidelijk te zijn geweest over het feit dat er een kans was dat er een kink in de kabel zou kunnen komen....maar dus meteen een mooie aanleiding om te bespreken dat dit voortaan ánders zal gaan....
Gewoon, omdat jij nu in de rol zit van actief een gezin en huishouden draaiende houden, werken en inkomsten verwerven, en zorgen dat alles en iedereen goed en veilig voort kan leven. En dat het misschien goed is om de verwachtingen wat betreft jullie langs komen op de camping goed en duidelijker af te stemmen omdat je ouders nu eenmaal intussen in een ander denk- en leefpatroon zitten.
Zie het gewoon als een fase: als je ouder wordt, wisselen de rollen nu eenmaal.
Soms gaat dat heel geleidelijk en soms met wat schokjes. Dit is zo'n momentje.
Ik zou er volgende keer (bellen, niet appen) gewoon wat luchtig op terug komen. In de sfeer van 'vervelend dat het nu net zo liep, maar gelukkig hebben we nog drie hele weken te gaan; zal ook in de toekomst vaker voorkomen dat plannen gewijzigd moeten worden zeker als de kinderen nog groter worden'.
