Relaties
alle pijlers
Partner biecht op...
maandag 18 april 2016 om 15:01
Even een nieuwe nick aangemaakt.
Gisteren kreeg ik schokkend nieuws.
Mijn man was opvallend stil, ik vroeg wat er was, hij wilde boven met me praten.
(De kinderen waren beneden, 2 jongens, puberleeftijd)
Veel schuldbewust slikken, geprevel, maar het hoge woord kwam eruit.
Hij biechtte op dat hij wrs genitale wratten had. Hij ging ermee naar de dokter. De kans bestond dat ik het ook had. Hij was in december naar de hoeren geweest, handwerk met pijpen, weliswaar met condooms, maar hij had al gegoogled en genitale wratten konden ook doorgegeven worden buiten de randen van het condoom. Mss via haar handen of besmet met een vieze handdoek.
Hij blijkt in de afgelopen 10 jaar totaal 4x naar de hoeren geweest te zijn, waarvan altijd met condoom, 1x geneukt, rest pijpen/handwerk. *EDIT: Inmiddels heeft hij opgebiecht dat het om ongeveer 25x gaat.* Daarnaast is hij elke keer voorafgaand aan zo'n bezoekje een keer of 4 a 5 er gaan 'kijken', in die wijk waar de prostituees zitten. Voorpret. Ofzoiets.
Ik ben ongelooflijk in de war. We zijn al 20 jaar bij elkaar. We hadden -zo dacht ik- een prima relatie, een goed sex leven, (min. 1x p wk, en altijd bevredigend). En, dit vind ik het ergste, we hadden (dacht ik) altijd een open relatie waarin alles bespreekbaar was.
Nu ineens is alles veranderd.
Hij liegt dus al zeker 10 jaar.
Is niet trouw.
Hoe kun je dit jarenlang vóór je houden? Terwijl we intieme gesprekken hadden over geheime fantasieën, heb het hem wel eens speels gevraagd; zou je niet eens naar een parenavond willen? Of een prostituee? Lijkt je dat spannend? Maar dan zoende hij me innig, en zweerde dat ik de enige voor hem was, hij zou het niet eens KUNNEN met een ander...
Ik voel me zo'n SUKKEL dat ik het geloofde. Schaam me...
Voel me eenzaam, met dit geheim. Ik kan/wil er met niemand over praten. Weet ook niet hoe ik nu verder moet. Hij vroeg me huilend of ik het wel goed vond dat hij naast me sliep, gisteravond. En ik zei verbaasd van 'ja, natuurlijk, waar moet je anders slapen?'
Verdoofd.
Ik heb geen passende emoties, kan het niet overzien. Weet niet of ik boos ben, verdrietig, of wat dan ook. Ik heb hem ook gezegd dat ik niet weet wat ik ermee moet. Dat het tijd nodig heeft.
Hoe kan ik hem nog ooit vertrouwen?
Hoe kan ik ooit nog sex met hem hebben? Ik walg als ik nu aan zijn lichaam denk.
Het was geen eenmalig slippertje, in een dronken bui.
Hij heeft dus de afgelopen 10 jaar zeker 25x daar rondgelopen, zijn fantasie gevoed, tot hij aan zijn lust toegaf. Daarna voelde hij zich schuldig en vies, zegt hij, en was 'de behoefte' weer een tijd weg.
Pffff. Wat moet ik hiermee?
Door op dit forum te schrijven, hoop ik het wat beter te kunnen plaatsen. Van me af te kunnen schrijven. Mss dat ik dan ontdek wat ik voel, vind, denk. Ben benieuwd naar de mening van anderen. Want IK weet het ff niet.
Gisteren kreeg ik schokkend nieuws.
Mijn man was opvallend stil, ik vroeg wat er was, hij wilde boven met me praten.
(De kinderen waren beneden, 2 jongens, puberleeftijd)
Veel schuldbewust slikken, geprevel, maar het hoge woord kwam eruit.
Hij biechtte op dat hij wrs genitale wratten had. Hij ging ermee naar de dokter. De kans bestond dat ik het ook had. Hij was in december naar de hoeren geweest, handwerk met pijpen, weliswaar met condooms, maar hij had al gegoogled en genitale wratten konden ook doorgegeven worden buiten de randen van het condoom. Mss via haar handen of besmet met een vieze handdoek.
Hij blijkt in de afgelopen 10 jaar totaal 4x naar de hoeren geweest te zijn, waarvan altijd met condoom, 1x geneukt, rest pijpen/handwerk. *EDIT: Inmiddels heeft hij opgebiecht dat het om ongeveer 25x gaat.* Daarnaast is hij elke keer voorafgaand aan zo'n bezoekje een keer of 4 a 5 er gaan 'kijken', in die wijk waar de prostituees zitten. Voorpret. Ofzoiets.
Ik ben ongelooflijk in de war. We zijn al 20 jaar bij elkaar. We hadden -zo dacht ik- een prima relatie, een goed sex leven, (min. 1x p wk, en altijd bevredigend). En, dit vind ik het ergste, we hadden (dacht ik) altijd een open relatie waarin alles bespreekbaar was.
Nu ineens is alles veranderd.
Hij liegt dus al zeker 10 jaar.
Is niet trouw.
Hoe kun je dit jarenlang vóór je houden? Terwijl we intieme gesprekken hadden over geheime fantasieën, heb het hem wel eens speels gevraagd; zou je niet eens naar een parenavond willen? Of een prostituee? Lijkt je dat spannend? Maar dan zoende hij me innig, en zweerde dat ik de enige voor hem was, hij zou het niet eens KUNNEN met een ander...
Ik voel me zo'n SUKKEL dat ik het geloofde. Schaam me...
Voel me eenzaam, met dit geheim. Ik kan/wil er met niemand over praten. Weet ook niet hoe ik nu verder moet. Hij vroeg me huilend of ik het wel goed vond dat hij naast me sliep, gisteravond. En ik zei verbaasd van 'ja, natuurlijk, waar moet je anders slapen?'
Verdoofd.
Ik heb geen passende emoties, kan het niet overzien. Weet niet of ik boos ben, verdrietig, of wat dan ook. Ik heb hem ook gezegd dat ik niet weet wat ik ermee moet. Dat het tijd nodig heeft.
Hoe kan ik hem nog ooit vertrouwen?
Hoe kan ik ooit nog sex met hem hebben? Ik walg als ik nu aan zijn lichaam denk.
Het was geen eenmalig slippertje, in een dronken bui.
Hij heeft dus de afgelopen 10 jaar zeker 25x daar rondgelopen, zijn fantasie gevoed, tot hij aan zijn lust toegaf. Daarna voelde hij zich schuldig en vies, zegt hij, en was 'de behoefte' weer een tijd weg.
Pffff. Wat moet ik hiermee?
Door op dit forum te schrijven, hoop ik het wat beter te kunnen plaatsen. Van me af te kunnen schrijven. Mss dat ik dan ontdek wat ik voel, vind, denk. Ben benieuwd naar de mening van anderen. Want IK weet het ff niet.
donderdag 28 april 2016 om 23:15
TO: het is al eerder gezegd, maar ik denk dat jouw grens gewoon ontzettend persoonlijk is. Jij hebt hiermee te dealen en het is aangenaam en soms minder aangenaam wanneer mensen vanuit het gemak van de luie stoel in volledige anonimiteit achter hun PC zitten en jou veroordelen om de wijze waarop jij hiermee omgaat... Uiteindelijk heb je niets aan de welbekende ''ik zou zus en zo gedaan hebben indien..." Bovendien leert de ervaring dat je soms helemaal niet weet hoe je met een situatie om moet gaan of denk je juist op een bepaalde manier te reageren terwijl je, eenmaal geconfronteerd met de situatie, er heel anders inzit.
Ik vind je overkomen als een krachtige en verstandige vrouw die enerzijds walgt van het gedrag van jouw man, maar anderzijds ook 20 jaar herinneringen heeft gemaakt met deze persoon en ook van deze persoon en alles daar om heen houdt. Zoals Sabbaticalmeds ook opmerkt: een ieder doet het op zijn eigen manier en jouw manier is zeker niet fout. Dit soort dingen zijn, hoe moeilijk ook, niet zwart wit en ik denk dat je het op het moment met alle ontwikkelingen bij jou thuis al moeilijk genoeg hebt.
Ik vind je overkomen als een krachtige en verstandige vrouw die enerzijds walgt van het gedrag van jouw man, maar anderzijds ook 20 jaar herinneringen heeft gemaakt met deze persoon en ook van deze persoon en alles daar om heen houdt. Zoals Sabbaticalmeds ook opmerkt: een ieder doet het op zijn eigen manier en jouw manier is zeker niet fout. Dit soort dingen zijn, hoe moeilijk ook, niet zwart wit en ik denk dat je het op het moment met alle ontwikkelingen bij jou thuis al moeilijk genoeg hebt.
A lie doesn't become truth, wrong doesn't become right, and evil doesn't become good, just because it's accepted by a majority.
donderdag 28 april 2016 om 23:28
Ik snap je denk ik wel.
Je wilt naast hem in deze zelf ook tot het gaatje gaan om te weten wat jouw keuze gaat zijn. Jij bent bereid om de uitkomst van dit proces (naast hem) te accepteren maar alleen als jij er zelf stap voor stap in mee gaat. Dit zodat het voor jou een pure uitkomst zal gaan zijn waar jij zelf voor 100 procent achter kan staan (ongeacht welke uitkomst).
Alle mogelijke 'had ik maar' en 'alsen' ten spijt want die zie je dan later wel weer op jouw pad verschijnen. Eerst er doorheen ondanks de veroordelingen en het onbegrip van mensen om je heen. Die snap je heel goed maar die kunnen en mogen nu niet leidend voor je zijn.
Ik denk dan ook dat je echt heel veel om hem geeft ondanks zijn keuzes.
Sterkte.
Je wilt naast hem in deze zelf ook tot het gaatje gaan om te weten wat jouw keuze gaat zijn. Jij bent bereid om de uitkomst van dit proces (naast hem) te accepteren maar alleen als jij er zelf stap voor stap in mee gaat. Dit zodat het voor jou een pure uitkomst zal gaan zijn waar jij zelf voor 100 procent achter kan staan (ongeacht welke uitkomst).
Alle mogelijke 'had ik maar' en 'alsen' ten spijt want die zie je dan later wel weer op jouw pad verschijnen. Eerst er doorheen ondanks de veroordelingen en het onbegrip van mensen om je heen. Die snap je heel goed maar die kunnen en mogen nu niet leidend voor je zijn.
Ik denk dan ook dat je echt heel veel om hem geeft ondanks zijn keuzes.
Sterkte.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
vrijdag 29 april 2016 om 08:25
'De beste stuurlui staan aan wal'.
Dat heb ik heel vaak gedacht tijdens de situatie (heel iets anders dan dit overigens) waarmee ik te dealen had/heb.
Maar de enige die écht weet hoe het voelt, en daarnaar moet luisteren en van daaruit handelen, ben ikzelf. Jammer dan als 'de buitenwereld' (op mensen die mij echt goed kennen na dan) het niet begrijpt. Dat heb ik er wel van geleerd.
Jijzelf moet met jezelf verder, hoe dan ook.
Dat heb ik heel vaak gedacht tijdens de situatie (heel iets anders dan dit overigens) waarmee ik te dealen had/heb.
Maar de enige die écht weet hoe het voelt, en daarnaar moet luisteren en van daaruit handelen, ben ikzelf. Jammer dan als 'de buitenwereld' (op mensen die mij echt goed kennen na dan) het niet begrijpt. Dat heb ik er wel van geleerd.
Jijzelf moet met jezelf verder, hoe dan ook.
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
vrijdag 29 april 2016 om 11:17
vrijdag 29 april 2016 om 11:51
Metadiscussies alom hier. Ik ben het spoor een beetje bijster. TO, wat heb je nodig op dit moment? Wat kan ik voor je betekenen? Voor mij voelt het alsof jij ook nog op een soort metaniveau, een soort 'derde persoon' kijkt naar wat jou en je man gebeurt? Het wordt bijna wat mooier weer, ga wandelen of fietsen. Zorg goed voor jezelf: eten, drinken, slapen. En kijk wat er boven komt drijven aan gevoel. Die gedachten gaan wel door. Sterkte.
vrijdag 29 april 2016 om 11:53
Update:
Ben bij de huisarts geweest. Mijn verhaal gedaan. Overlegd wat voor mij zinvol was om te testen. Qua soa's, hiv, herpes, wratten etc Lang verhaal kort zou het in mijn specifieke geval niet veel meerwaarde hebben om het te laten testen. (Al mocht dit wel, als ik dit toch wilde.) Dit omdat ik al zwart op wit zijn uitslag had, die verder medisch oké was. Risico's besproken en afgewogen, en geconcludeerd dat er geen acuut medisch gevaar was. Ook niet voor de kinderen, mbt het besmettingsgevaar vd wratten.
Uitgelegd hoe ik op mijn tandvlees liep, en uitgesproken dat ik nu écht ondersteuning nodig heb. Dat ik weinig vertrouwen heb in een algemene psycholoog waarbij je mss 6 vergoed krijgt en je al 2x hiervan 'kwijt' bent aan de een intake met papierhandel invullen alleen.
Gezegd dat mijn adresboek best vol is, maar dat alle mensen te dichtbij staan. Dat er altijd gevaar is dat de kinderen het te weten komen. Dat ik dat niet wil.
Dat ik denk steun te kunnen hebben aan een soort zelfhulp groep v partners v seksverslaafden, of hij wist of zoiets in de buurt zat (zou hij nakijken, dacht van niet). Dat een telefonische hulplijn ook nuttig zou zijn (hij noemde st korrelatie). Hij vroeg me wat ik het ergste vond in het verhaal. Ik zei het bedrog. Het jarenlange bedrog.
Hij gaf aan dat ik dan niet specifiek een hulpverleningstraject in hoefde gespecialiseerd in seksverslaving problematiek. Als het uiteindelijk toch zou gaan over het helen van mijn wonden, het geschonden vertrouwen.
Ik zei dat ik het mss makkelijker kon accepteren als ik kon geloven dat het om een seksverslaving zou gaan. Omdat er dan minder sprake is van moedwillig jarenkang bewust manipuleren en kwetsen. Al is het dat tegelijkertijd ook wel. Omdat het dan meer gaat om zijn onvermogen. En niet om mijn tekortschieten.
Hij begreep dat wel. Zou eens rondvragen, zoeken. En er dan maandag op terugkomen. Eind vd middag, zodat er ruim de tijd zou zijn, zodat ik ook echt mijn hart kon luchten. Dankbaar gebruik v gemaakt. Maandag ga ik terug.
Vroeg me of ik rustgevende tabletjes wilde. Iets ter ondersteuning. Dat wil ik niet. Ik heb het gevoel alsof ik al mijn energie nodig heb om controle op mijn leven te houden nu, en als ik ook nog dingen ga slikken, dan ben ik die controle helemáál kwijt. Het meeste van wat ik NU voel of ervaar, daarvan kan ik herleiden waar het vandaan komt. Als ik iets slik dan is dat minder transparant.
Hij zei dat de meeste mensen (in vergelijkbare crises) aangaven er baat bij te hebben, dat ik er nog maar eens over na moest denken, dat ik in elk geval wist dat die optie er was.
Ben bij de huisarts geweest. Mijn verhaal gedaan. Overlegd wat voor mij zinvol was om te testen. Qua soa's, hiv, herpes, wratten etc Lang verhaal kort zou het in mijn specifieke geval niet veel meerwaarde hebben om het te laten testen. (Al mocht dit wel, als ik dit toch wilde.) Dit omdat ik al zwart op wit zijn uitslag had, die verder medisch oké was. Risico's besproken en afgewogen, en geconcludeerd dat er geen acuut medisch gevaar was. Ook niet voor de kinderen, mbt het besmettingsgevaar vd wratten.
Uitgelegd hoe ik op mijn tandvlees liep, en uitgesproken dat ik nu écht ondersteuning nodig heb. Dat ik weinig vertrouwen heb in een algemene psycholoog waarbij je mss 6 vergoed krijgt en je al 2x hiervan 'kwijt' bent aan de een intake met papierhandel invullen alleen.
Gezegd dat mijn adresboek best vol is, maar dat alle mensen te dichtbij staan. Dat er altijd gevaar is dat de kinderen het te weten komen. Dat ik dat niet wil.
Dat ik denk steun te kunnen hebben aan een soort zelfhulp groep v partners v seksverslaafden, of hij wist of zoiets in de buurt zat (zou hij nakijken, dacht van niet). Dat een telefonische hulplijn ook nuttig zou zijn (hij noemde st korrelatie). Hij vroeg me wat ik het ergste vond in het verhaal. Ik zei het bedrog. Het jarenlange bedrog.
Hij gaf aan dat ik dan niet specifiek een hulpverleningstraject in hoefde gespecialiseerd in seksverslaving problematiek. Als het uiteindelijk toch zou gaan over het helen van mijn wonden, het geschonden vertrouwen.
Ik zei dat ik het mss makkelijker kon accepteren als ik kon geloven dat het om een seksverslaving zou gaan. Omdat er dan minder sprake is van moedwillig jarenkang bewust manipuleren en kwetsen. Al is het dat tegelijkertijd ook wel. Omdat het dan meer gaat om zijn onvermogen. En niet om mijn tekortschieten.
Hij begreep dat wel. Zou eens rondvragen, zoeken. En er dan maandag op terugkomen. Eind vd middag, zodat er ruim de tijd zou zijn, zodat ik ook echt mijn hart kon luchten. Dankbaar gebruik v gemaakt. Maandag ga ik terug.
Vroeg me of ik rustgevende tabletjes wilde. Iets ter ondersteuning. Dat wil ik niet. Ik heb het gevoel alsof ik al mijn energie nodig heb om controle op mijn leven te houden nu, en als ik ook nog dingen ga slikken, dan ben ik die controle helemáál kwijt. Het meeste van wat ik NU voel of ervaar, daarvan kan ik herleiden waar het vandaan komt. Als ik iets slik dan is dat minder transparant.
Hij zei dat de meeste mensen (in vergelijkbare crises) aangaven er baat bij te hebben, dat ik er nog maar eens over na moest denken, dat ik in elk geval wist dat die optie er was.
vrijdag 29 april 2016 om 12:08
Het ligt niet aan jouw tekortschieten. Gewoon niet. Onmogelijk.
Dat zorgt niet voor stiekem gedoe achter je rug.
Stel je voor dat jij maar zes minuten van je huwelijk (3 minuten per kind) aan seks hebt besteed, dan nog had hij kunnen en moeten zeggen dat hij besloten heeft het tegen betaling elders te zoeken.
Zie jezelf als een verrukkelijke biefstuk. Met extra's: pepersaus en champignons en groene asperges en weetikveelwatnogmeer. Hij vrat gewoon af en toe stiekem een hotdog op een straathoek. En was daar pas open over toen een klodder ketchup bleef plakken in een mondhoek.
Dat zorgt niet voor stiekem gedoe achter je rug.
Stel je voor dat jij maar zes minuten van je huwelijk (3 minuten per kind) aan seks hebt besteed, dan nog had hij kunnen en moeten zeggen dat hij besloten heeft het tegen betaling elders te zoeken.
Zie jezelf als een verrukkelijke biefstuk. Met extra's: pepersaus en champignons en groene asperges en weetikveelwatnogmeer. Hij vrat gewoon af en toe stiekem een hotdog op een straathoek. En was daar pas open over toen een klodder ketchup bleef plakken in een mondhoek.
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
vrijdag 29 april 2016 om 12:14
Fijn dat je gehoord bent door hem en ook goed dat je maandag weer terug gaat zodat je rustig in gesprek met hem een voor jou passend traject kan uitzetten.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
vrijdag 29 april 2016 om 12:14
quote:feow schreef op 29 april 2016 @ 12:08:
Het ligt niet aan jouw tekortschieten. Gewoon niet. Onmogelijk.
Dat zorgt niet voor stiekem gedoe achter je rug.
Stel je voor dat jij maar zes minuten van je huwelijk (3 minuten per kind) aan seks hebt besteed, dan nog had hij kunnen en moeten zeggen dat hij besloten heeft het tegen betaling elders te zoeken.
Zie jezelf als een verrukkelijke biefstuk. Met extra's: pepersaus en champignons en groene asperges en weetikveelwatnogmeer. Hij vrat gewoon af en toe stiekem een hotdog op een straathoek. En was daar pas open over toen een klodder ketchup bleef plakken in een mondhoek.
sorrie, moest hier even hard om lachen. .! Mooie vergelijking
dankje
Het ligt niet aan jouw tekortschieten. Gewoon niet. Onmogelijk.
Dat zorgt niet voor stiekem gedoe achter je rug.
Stel je voor dat jij maar zes minuten van je huwelijk (3 minuten per kind) aan seks hebt besteed, dan nog had hij kunnen en moeten zeggen dat hij besloten heeft het tegen betaling elders te zoeken.
Zie jezelf als een verrukkelijke biefstuk. Met extra's: pepersaus en champignons en groene asperges en weetikveelwatnogmeer. Hij vrat gewoon af en toe stiekem een hotdog op een straathoek. En was daar pas open over toen een klodder ketchup bleef plakken in een mondhoek.
sorrie, moest hier even hard om lachen. .! Mooie vergelijking
dankje
vrijdag 29 april 2016 om 12:15
quote:feow schreef op 29 april 2016 @ 12:08:
Zie jezelf als een verrukkelijke biefstuk. Met extra's: pepersaus en champignons en groene asperges en weetikveelwatnogmeer. Hij vrat gewoon af en toe stiekem een hotdog op een straathoek. En was daar pas open over toen een klodder ketchup bleef plakken in een mondhoek. Feow! Hoe bedenk je het!
Zie jezelf als een verrukkelijke biefstuk. Met extra's: pepersaus en champignons en groene asperges en weetikveelwatnogmeer. Hij vrat gewoon af en toe stiekem een hotdog op een straathoek. En was daar pas open over toen een klodder ketchup bleef plakken in een mondhoek. Feow! Hoe bedenk je het!
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
vrijdag 29 april 2016 om 12:15
quote:Zeeland1970 schreef op 29 april 2016 @ 12:14:
[...]
sorrie, moest hier even hard om lachen. .! Mooie vergelijking
dankjeIk moest er ook echt om lachen!
[...]
sorrie, moest hier even hard om lachen. .! Mooie vergelijking
dankjeIk moest er ook echt om lachen!
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
vrijdag 29 april 2016 om 12:18
Zeeland goed dat je met je arts gepraat hebt en dat daar een lijntje opgebouwd wordt dat alleen van jou is. Over iets rustgevends slikken: ik begrijp heel goed hoe je daar over denkt, maar je hebt op dit moment gewoon de controle over je leven niet. Omwille van alle externe factoren maar ook omwille van alle heftige emoties die je doormaakt. In een heel moeilijke periode in mijn leven bleek iets rustgevends nemen net hetgene te zijn waardoor ik meer controle kreeg. Je arts gaat je niets geven waardoor je 'num' wordt, maar net door die top van die emoties iets af te vlakken, kreeg ik ruimte om vanuit mezelf te denken, ruimte om te voelen wat ik nodig had en kon ik de 'angst' beter de baas. Hierdoor kon ik uiteindelijk handelen en kreeg ik grip.
Als het gras bij de buren altijd groener is dan is het kunstgras
vrijdag 29 april 2016 om 12:18
quote:feow schreef op 29 april 2016 @ 12:08:
Zie jezelf als een verrukkelijke biefstuk. Met extra's: pepersaus en champignons en groene asperges en weetikveelwatnogmeer. Hij vrat gewoon af en toe stiekem een hotdog op een straathoek. En was daar pas open over toen een klodder ketchup bleef plakken in een mondhoek.....
Zie jezelf als een verrukkelijke biefstuk. Met extra's: pepersaus en champignons en groene asperges en weetikveelwatnogmeer. Hij vrat gewoon af en toe stiekem een hotdog op een straathoek. En was daar pas open over toen een klodder ketchup bleef plakken in een mondhoek.....
vrijdag 29 april 2016 om 13:29
Goed dat je bent gaan praten Zeeland! Fijn ook dat je maandag weer gaat. Ik heb ontzettend veel bewondering voor de manier waarop je rustig blijft. Zowel in je huwelijk als hier, waar men toch af en toe ook harde dingen zegt. Ik zie ontzettend veel zelfreflectie. Heel knap.
Denk trouwens bij medicamenteuze opties niet alleen aan benzodiazepines zoals oxazepam. Benzo's zijn een goede optie in een acute fase, maar hebben idd de nadelen dat het verslavend is en je er suffig van kunt worden. Er zijn ook medicamenten waar de stressreactie van je lijf minder van wordt zonder dat het de bloed/hersenbarriere door kan en dus zonder dat je er lichamelijk verslaafd aan kan raken. Bijvoorbeeld propanolol tabletten (betablokkers) onderdrukken de adrenaline rushes en hartkloppingen. Het lijf voelt dan rustiger aan en dat kan prettig zijn in deze constant stressvolle situatie. Je lijf neem geen loopje meer met je. Ik heb er zelf veel baat bij gehad in een belachelijk stressvolle periode. Destijds gekregen van de huisarts.
Ik zeg absoluut niet dat je medicatie moet proberen. Zeker niet als je het idee hebt dat je het zonder goed af kunt. Ik vind wel dat je moet weten wat de opties zijn als je er zelf eventjes over nadenkt .
Denk trouwens bij medicamenteuze opties niet alleen aan benzodiazepines zoals oxazepam. Benzo's zijn een goede optie in een acute fase, maar hebben idd de nadelen dat het verslavend is en je er suffig van kunt worden. Er zijn ook medicamenten waar de stressreactie van je lijf minder van wordt zonder dat het de bloed/hersenbarriere door kan en dus zonder dat je er lichamelijk verslaafd aan kan raken. Bijvoorbeeld propanolol tabletten (betablokkers) onderdrukken de adrenaline rushes en hartkloppingen. Het lijf voelt dan rustiger aan en dat kan prettig zijn in deze constant stressvolle situatie. Je lijf neem geen loopje meer met je. Ik heb er zelf veel baat bij gehad in een belachelijk stressvolle periode. Destijds gekregen van de huisarts.
Ik zeg absoluut niet dat je medicatie moet proberen. Zeker niet als je het idee hebt dat je het zonder goed af kunt. Ik vind wel dat je moet weten wat de opties zijn als je er zelf eventjes over nadenkt .
vrijdag 29 april 2016 om 13:30
quote:feow schreef op 29 april 2016 @ 12:08:
Zie jezelf als een verrukkelijke biefstuk. Met extra's: pepersaus en champignons en groene asperges en weetikveelwatnogmeer. Hij vrat gewoon af en toe stiekem een hotdog op een straathoek. En was daar pas open over toen een klodder ketchup bleef plakken in een mondhoek.Zie hierrr, poeta laureatus van het viva forum !
Zie jezelf als een verrukkelijke biefstuk. Met extra's: pepersaus en champignons en groene asperges en weetikveelwatnogmeer. Hij vrat gewoon af en toe stiekem een hotdog op een straathoek. En was daar pas open over toen een klodder ketchup bleef plakken in een mondhoek.Zie hierrr, poeta laureatus van het viva forum !
vrijdag 29 april 2016 om 13:33
quote:feow schreef op 29 april 2016 @ 12:08:
Het ligt niet aan jouw tekortschieten. Gewoon niet. Onmogelijk.
Dat zorgt niet voor stiekem gedoe achter je rug.
Stel je voor dat jij maar zes minuten van je huwelijk (3 minuten per kind) aan seks hebt besteed, dan nog had hij kunnen en moeten zeggen dat hij besloten heeft het tegen betaling elders te zoeken.
Zie jezelf als een verrukkelijke biefstuk. Met extra's: pepersaus en champignons en groene asperges en weetikveelwatnogmeer. Hij vrat gewoon af en toe stiekem een hotdog op een straathoek. En was daar pas open over toen een klodder ketchup bleef plakken in een mondhoek.
Altijd mooi, hoe mensen zichzelf eventueel voor de gek kunnen houden.
Helemaal niet erg, maar ja...op een dag, komt toch de realiteit ten boven.
.
Zo kun je alles wel onder de dekmantel schuiven.
Het ligt niet aan jouw tekortschieten. Gewoon niet. Onmogelijk.
Dat zorgt niet voor stiekem gedoe achter je rug.
Stel je voor dat jij maar zes minuten van je huwelijk (3 minuten per kind) aan seks hebt besteed, dan nog had hij kunnen en moeten zeggen dat hij besloten heeft het tegen betaling elders te zoeken.
Zie jezelf als een verrukkelijke biefstuk. Met extra's: pepersaus en champignons en groene asperges en weetikveelwatnogmeer. Hij vrat gewoon af en toe stiekem een hotdog op een straathoek. En was daar pas open over toen een klodder ketchup bleef plakken in een mondhoek.
Altijd mooi, hoe mensen zichzelf eventueel voor de gek kunnen houden.
Helemaal niet erg, maar ja...op een dag, komt toch de realiteit ten boven.
.
Zo kun je alles wel onder de dekmantel schuiven.
We are the heroes of our time, but we are dancing with demons in our minds..
