Relaties
alle pijlers
Partners eerste reactie vaak naar.
maandag 20 februari 2012 om 21:12
Lastig iets waar ik mee zit.
We zijn inmiddels 14 jaar samen en hebben kinderen, even voor het plaatje.
Wat me de laatste tijd ontzettend op begint te breken is dat de eerste reactie van mijn partner als er iets gebeurt zo naar en boos is. En vooral wijst hij naar zijn omgeving als de schuldige. Een poosje later (een uur, dag of week) beseft hij dat hij toch wel dom is geweest en komt hij met 100x sorry.
Een voorbeeld. Hij is vannacht gaan stappen (carnaval). Omdat ik 's middags met de kinderen naar huis ben gegaan heb ik zijn autosleutels mee genomen. Allebei niet aan gedacht dat hij later thuis komt en dus geen sleutels heeft. Hij belt mij en we spreken af dat ik de sleutels op een bepaalde plek neer zou leggen. Vervolgens kan hij ze dus niet vinden waardoor hij mij wakker belt. Niet erg, hij heeft een biertje op kan gebeuren. Maar vervolgens krijg ik weer een tirade over mee heen dat ik het verkeerd gezegd zou hebben. Nou hadden we het via de WA gedaan dus ik kon hem onder zijn neus schuiven dat dat dus niet zo was. De volgende ochtend: sorry sorry sorry. En zo gaat het dus regelmatig.
Ja, ik heb het al eens aangekaart. Probeer eerst eens na te denken voordat je iets zegt, maar het lukt hem niet volgens mij. Ook bij de kinderen reageert hij zo. Kind stoot glas om, hij boos. Maar als hij dan eens een glas om stoot en ik dan zeg dat als een van de kinderen dat doet hij uit zijn plaat gaat lacht hij maar wat.
Ik vind mijn eigen man steeds minder leuk, en dat is niet fijn om te merken. Accepteren? Of valt dit te veranderen?
We zijn inmiddels 14 jaar samen en hebben kinderen, even voor het plaatje.
Wat me de laatste tijd ontzettend op begint te breken is dat de eerste reactie van mijn partner als er iets gebeurt zo naar en boos is. En vooral wijst hij naar zijn omgeving als de schuldige. Een poosje later (een uur, dag of week) beseft hij dat hij toch wel dom is geweest en komt hij met 100x sorry.
Een voorbeeld. Hij is vannacht gaan stappen (carnaval). Omdat ik 's middags met de kinderen naar huis ben gegaan heb ik zijn autosleutels mee genomen. Allebei niet aan gedacht dat hij later thuis komt en dus geen sleutels heeft. Hij belt mij en we spreken af dat ik de sleutels op een bepaalde plek neer zou leggen. Vervolgens kan hij ze dus niet vinden waardoor hij mij wakker belt. Niet erg, hij heeft een biertje op kan gebeuren. Maar vervolgens krijg ik weer een tirade over mee heen dat ik het verkeerd gezegd zou hebben. Nou hadden we het via de WA gedaan dus ik kon hem onder zijn neus schuiven dat dat dus niet zo was. De volgende ochtend: sorry sorry sorry. En zo gaat het dus regelmatig.
Ja, ik heb het al eens aangekaart. Probeer eerst eens na te denken voordat je iets zegt, maar het lukt hem niet volgens mij. Ook bij de kinderen reageert hij zo. Kind stoot glas om, hij boos. Maar als hij dan eens een glas om stoot en ik dan zeg dat als een van de kinderen dat doet hij uit zijn plaat gaat lacht hij maar wat.
Ik vind mijn eigen man steeds minder leuk, en dat is niet fijn om te merken. Accepteren? Of valt dit te veranderen?
maandag 20 februari 2012 om 21:21
Wat onwijs vervelend. Het lijkt me bijzonder onprettig om samen te leven met zo'n man.
Het lijkt wel alsof hij heel veel boosheid in zich heeft wat er steeds op ongepaste momenten uitkomt. Is hij ergens boos over? Laat hem zijn boosheid anders uiten; vechtsport, agressief computerspel, houthakken, etc
(Of Misschien werkt therapie wel voor hem. )
Maar jij moet in ieder geval duidelijk aangeven dat je dit niet wil. Ook moet je opkomen voor de kinderen. Boos worden om kleinigheden kan de sfeer echt goed verzieken. Bah
Het lijkt wel alsof hij heel veel boosheid in zich heeft wat er steeds op ongepaste momenten uitkomt. Is hij ergens boos over? Laat hem zijn boosheid anders uiten; vechtsport, agressief computerspel, houthakken, etc
(Of Misschien werkt therapie wel voor hem. )
Maar jij moet in ieder geval duidelijk aangeven dat je dit niet wil. Ook moet je opkomen voor de kinderen. Boos worden om kleinigheden kan de sfeer echt goed verzieken. Bah
maandag 20 februari 2012 om 21:39
Ik zit te piekeren en te peinzen of het altijd zo geweest is, ik denk het niet. Het valt me op zo de afgelopen 2 jaar. Nu moet ik zeggen dat door ontwikkelingen binnen het gezin het aardig druk is voor hem. En ik merk aan mezelf dat ik het niet meer pik en de bal dus gelijk terug kaats. Misschien accepteerde ik het eerder wel? Hij is wel altijd al wat egoïstisch aangelegd. Maar daar kan ik mee leven omdat daar makkelijker over te praten valt (in ons geval).
Hij is niet fysiek agressief hé, dat er nou niet gelijk gedacht wordt dat het een boeman is. Maar die eerste reactie, pffft, hij blaast me zo vaak uit mijn schoenen en dat is zo kwetsend.
Hij is niet fysiek agressief hé, dat er nou niet gelijk gedacht wordt dat het een boeman is. Maar die eerste reactie, pffft, hij blaast me zo vaak uit mijn schoenen en dat is zo kwetsend.
maandag 20 februari 2012 om 21:39
quote:scamp schreef op 20 februari 2012 @ 21:34:
Mijn ex was ook zo. Voor mij één van de redenen om van hem te scheiden.
Ik snap dat niet zo heel erg goed. Dit type gedrag lijkt me een karaktereigenschap. Maar blijkbaar was dit geen probleem toen jullie met elkaar trouwden?
(dit is overigens niet aanvallend bedoeld, ik snap het oprecht niet en ben daarom benieuwd naar een verklaring)
Mijn ex was ook zo. Voor mij één van de redenen om van hem te scheiden.
Ik snap dat niet zo heel erg goed. Dit type gedrag lijkt me een karaktereigenschap. Maar blijkbaar was dit geen probleem toen jullie met elkaar trouwden?
(dit is overigens niet aanvallend bedoeld, ik snap het oprecht niet en ben daarom benieuwd naar een verklaring)
maandag 20 februari 2012 om 21:39
quote:Cici25 schreef op 20 februari 2012 @ 21:32:
Maar jullie zijn al 14 jaar samen. Is hij dan altijd zo geweest?
Hier ben ik ook wel benieuwd naar
Het korte lontje e.d. herken ik wel, van het laatste jaar a anderhalf jaar. Mijn partner kampt met een hele ernstige depressie, en daar komt het bij hem vandaan. (Hij is in dagbehandeling en ik zie hem weer zijn leuke ik worden )
Als er niets achterliggends is, danzou ik wel heel hard over mijn relatie gaan denken en praten.
Maar jullie zijn al 14 jaar samen. Is hij dan altijd zo geweest?
Hier ben ik ook wel benieuwd naar
Het korte lontje e.d. herken ik wel, van het laatste jaar a anderhalf jaar. Mijn partner kampt met een hele ernstige depressie, en daar komt het bij hem vandaan. (Hij is in dagbehandeling en ik zie hem weer zijn leuke ik worden )
Als er niets achterliggends is, danzou ik wel heel hard over mijn relatie gaan denken en praten.
maandag 20 februari 2012 om 21:41
quote:supersas09 schreef op 20 februari 2012 @ 21:39:
Ik zit te piekeren en te peinzen of het altijd zo geweest is, ik denk het niet. Het valt me op zo de afgelopen 2 jaar. Nu moet ik zeggen dat door ontwikkelingen binnen het gezin het aardig druk is voor hem. En ik merk aan mezelf dat ik het niet meer pik en de bal dus gelijk terug kaats. Misschien accepteerde ik het eerder wel? Hij is wel altijd al wat egoïstisch aangelegd. Maar daar kan ik mee leven omdat daar makkelijker over te praten valt (in ons geval).
Hij is niet fysiek agressief hé, dat er nou niet gelijk gedacht wordt dat het een boeman is. Maar die eerste reactie, pffft, hij blaast me zo vaak uit mijn schoenen en dat is zo kwetsend.
Wat is er sinds twee jaar dan veranderd? Jij of hij? Als je dat weet, ben je wellicht ook een stapje dichterbij een eventuele oplossing.
En wat bedoel je met: ''hij blaast mij zo uit mijn schoenen''?
Ik zit te piekeren en te peinzen of het altijd zo geweest is, ik denk het niet. Het valt me op zo de afgelopen 2 jaar. Nu moet ik zeggen dat door ontwikkelingen binnen het gezin het aardig druk is voor hem. En ik merk aan mezelf dat ik het niet meer pik en de bal dus gelijk terug kaats. Misschien accepteerde ik het eerder wel? Hij is wel altijd al wat egoïstisch aangelegd. Maar daar kan ik mee leven omdat daar makkelijker over te praten valt (in ons geval).
Hij is niet fysiek agressief hé, dat er nou niet gelijk gedacht wordt dat het een boeman is. Maar die eerste reactie, pffft, hij blaast me zo vaak uit mijn schoenen en dat is zo kwetsend.
Wat is er sinds twee jaar dan veranderd? Jij of hij? Als je dat weet, ben je wellicht ook een stapje dichterbij een eventuele oplossing.
En wat bedoel je met: ''hij blaast mij zo uit mijn schoenen''?
maandag 20 februari 2012 om 21:42
quote:wifra98 schreef op 20 februari 2012 @ 21:33:
Kairos training volgen bij de Pompe kliniek.
( en nee, dat is niet alleen voor junkies )
Die geven anger management, maar behandelen het héle plaatje. Ook jij als partner en jullie kinderen worden dan ondersteund.
Google maar eens.Even gegoogeld, maar zo heftig is het volgens mij niet. Er is echt geen sprake van huiselijk geweld, gelukkig!
Kairos training volgen bij de Pompe kliniek.
( en nee, dat is niet alleen voor junkies )
Die geven anger management, maar behandelen het héle plaatje. Ook jij als partner en jullie kinderen worden dan ondersteund.
Google maar eens.Even gegoogeld, maar zo heftig is het volgens mij niet. Er is echt geen sprake van huiselijk geweld, gelukkig!
maandag 20 februari 2012 om 21:45
quote:pompsnol schreef op 20 februari 2012 @ 21:43:
Cici25 het zou kunnen dat scamp tijdens haar huwelijk leerde dat zij geestelijke mishandeling niet hoefde te pikken?Ik ken de situatie van Scamp natuurlijk niet. Maar als die vergelijkbaar is met die van TO, dan vind ik geestelijke mishandeling niet echt van toepassing op deze situatie hoor. Lijkt me nogal wat te zwaar uitgedrukt.
Cici25 het zou kunnen dat scamp tijdens haar huwelijk leerde dat zij geestelijke mishandeling niet hoefde te pikken?Ik ken de situatie van Scamp natuurlijk niet. Maar als die vergelijkbaar is met die van TO, dan vind ik geestelijke mishandeling niet echt van toepassing op deze situatie hoor. Lijkt me nogal wat te zwaar uitgedrukt.
maandag 20 februari 2012 om 21:47
Met uit mijn schoenen blazen bedoel ik dat hij dan verbaal boos is en dat is dan mijn schuld. Ander voorbeeld: op school van de kinderen. Hij geeft een plastic tasje met daarin een bloempot aan mij. Ik heb handschoenenen aan en heb het nog niet goed vast terwijl hij al los laat. Het valt, niet kapot gelukkig. Maar hij begint gelijk tegen mij te zeggen dat ik het beter aan moeten pakken en dat het mijn schuld is dat het kapot is. En dat ten overstaande van enkele moeders en leerkrachten. Ik reageer dan niet, pak het tasje op, controleer de inhoud. Op de terug weg zeg ik dat het misschien weleens zo zou kunnen zijn dat hij het niet goed heeft aangegeven ipv ik niet goed aangepakt. Simpel voorbeeld, maar zo kwetsend ten opzichte van mij ten overstaande van anderen.
maandag 20 februari 2012 om 21:48
Accepteren zou pas 'nodig' zijn als jij overtuigd bent dat hij dit niet meer Kan veranderen. Zo ver is het nog niet, toch?
Volgens mij is dit wel iets wat steeds groter kan worden, tot je op het laatst alleen maar bevestiging ziet van zijn negatieve reactie. En dan is het wel te laat.
Reageert hij altijd zo? Altijd?
Nu is in ieder geval nog wel positief dat hij alvast achteraf wel weet dat het niet goed is.
Ik zou hem vragen of hij zo ook tegen gasten zou doen. Of tegen mensen voor wie hij ook veel respect heeft (of van wie hij houdt), maar met wie hij geen relatie heeft. Weliswaar kun je in je relatie anders doen, maar ik vind het een misverstand dat je in een relatie maar alles moet kunnen zeggen en roepen en doen, en die ander (dus) maar alles moet pikken.
Ik zou (en ik weet niet of dat een goeie tip is, maar ik zou) een (later weer afbreekbaar) muurtje opbouwen, zodat deze reacties mij niet in mijn buik meer raken, en hem dan ook steeds een spiegel voorhouden. Steeds als dit gebeurt. En als hij daar boos van wordt, opmerken dat hij blijkbaar boos op zichzelf is. Glimlachen. Omdraaien. En iets leuks voor jezelf gaan doen.
Of hem in zijn hand knijpen (of onder de tafel schoppen) als er iets gebeurt (bijvoorbeeld bij jullie kinderen) waarop je een negatieve reactie verwacht.
Of al op het moment zelf roepen (niet alleen achteraf) "Denk na!" Of "Time out!" Of: "Schat, ga jij eerst even een glas champagne halen in de kelder, dan zie ik je zo weer hier." (Kan die even nadenken he..)
Volgens mij is dit wel iets wat steeds groter kan worden, tot je op het laatst alleen maar bevestiging ziet van zijn negatieve reactie. En dan is het wel te laat.
Reageert hij altijd zo? Altijd?
Nu is in ieder geval nog wel positief dat hij alvast achteraf wel weet dat het niet goed is.
Ik zou hem vragen of hij zo ook tegen gasten zou doen. Of tegen mensen voor wie hij ook veel respect heeft (of van wie hij houdt), maar met wie hij geen relatie heeft. Weliswaar kun je in je relatie anders doen, maar ik vind het een misverstand dat je in een relatie maar alles moet kunnen zeggen en roepen en doen, en die ander (dus) maar alles moet pikken.
Ik zou (en ik weet niet of dat een goeie tip is, maar ik zou) een (later weer afbreekbaar) muurtje opbouwen, zodat deze reacties mij niet in mijn buik meer raken, en hem dan ook steeds een spiegel voorhouden. Steeds als dit gebeurt. En als hij daar boos van wordt, opmerken dat hij blijkbaar boos op zichzelf is. Glimlachen. Omdraaien. En iets leuks voor jezelf gaan doen.
Of hem in zijn hand knijpen (of onder de tafel schoppen) als er iets gebeurt (bijvoorbeeld bij jullie kinderen) waarop je een negatieve reactie verwacht.
Of al op het moment zelf roepen (niet alleen achteraf) "Denk na!" Of "Time out!" Of: "Schat, ga jij eerst even een glas champagne halen in de kelder, dan zie ik je zo weer hier." (Kan die even nadenken he..)
maandag 20 februari 2012 om 21:51
maandag 20 februari 2012 om 21:52
quote:supersas09 schreef op 20 februari 2012 @ 21:42:
[...]
Even gegoogeld, maar zo heftig is het volgens mij niet. Er is echt geen sprake van huiselijk geweld, gelukkig!Je partner keer op keer verbaal agressief benaderen ( en jullie kinderen ) is óók huiselijk geweld. Daardoor ontstaan vaak andere problemen, en wordt het een vicieuze cirkel.
[...]
Even gegoogeld, maar zo heftig is het volgens mij niet. Er is echt geen sprake van huiselijk geweld, gelukkig!Je partner keer op keer verbaal agressief benaderen ( en jullie kinderen ) is óók huiselijk geweld. Daardoor ontstaan vaak andere problemen, en wordt het een vicieuze cirkel.
