Relaties
alle pijlers
Partners eerste reactie vaak naar.
maandag 20 februari 2012 om 21:12
Lastig iets waar ik mee zit.
We zijn inmiddels 14 jaar samen en hebben kinderen, even voor het plaatje.
Wat me de laatste tijd ontzettend op begint te breken is dat de eerste reactie van mijn partner als er iets gebeurt zo naar en boos is. En vooral wijst hij naar zijn omgeving als de schuldige. Een poosje later (een uur, dag of week) beseft hij dat hij toch wel dom is geweest en komt hij met 100x sorry.
Een voorbeeld. Hij is vannacht gaan stappen (carnaval). Omdat ik 's middags met de kinderen naar huis ben gegaan heb ik zijn autosleutels mee genomen. Allebei niet aan gedacht dat hij later thuis komt en dus geen sleutels heeft. Hij belt mij en we spreken af dat ik de sleutels op een bepaalde plek neer zou leggen. Vervolgens kan hij ze dus niet vinden waardoor hij mij wakker belt. Niet erg, hij heeft een biertje op kan gebeuren. Maar vervolgens krijg ik weer een tirade over mee heen dat ik het verkeerd gezegd zou hebben. Nou hadden we het via de WA gedaan dus ik kon hem onder zijn neus schuiven dat dat dus niet zo was. De volgende ochtend: sorry sorry sorry. En zo gaat het dus regelmatig.
Ja, ik heb het al eens aangekaart. Probeer eerst eens na te denken voordat je iets zegt, maar het lukt hem niet volgens mij. Ook bij de kinderen reageert hij zo. Kind stoot glas om, hij boos. Maar als hij dan eens een glas om stoot en ik dan zeg dat als een van de kinderen dat doet hij uit zijn plaat gaat lacht hij maar wat.
Ik vind mijn eigen man steeds minder leuk, en dat is niet fijn om te merken. Accepteren? Of valt dit te veranderen?
We zijn inmiddels 14 jaar samen en hebben kinderen, even voor het plaatje.
Wat me de laatste tijd ontzettend op begint te breken is dat de eerste reactie van mijn partner als er iets gebeurt zo naar en boos is. En vooral wijst hij naar zijn omgeving als de schuldige. Een poosje later (een uur, dag of week) beseft hij dat hij toch wel dom is geweest en komt hij met 100x sorry.
Een voorbeeld. Hij is vannacht gaan stappen (carnaval). Omdat ik 's middags met de kinderen naar huis ben gegaan heb ik zijn autosleutels mee genomen. Allebei niet aan gedacht dat hij later thuis komt en dus geen sleutels heeft. Hij belt mij en we spreken af dat ik de sleutels op een bepaalde plek neer zou leggen. Vervolgens kan hij ze dus niet vinden waardoor hij mij wakker belt. Niet erg, hij heeft een biertje op kan gebeuren. Maar vervolgens krijg ik weer een tirade over mee heen dat ik het verkeerd gezegd zou hebben. Nou hadden we het via de WA gedaan dus ik kon hem onder zijn neus schuiven dat dat dus niet zo was. De volgende ochtend: sorry sorry sorry. En zo gaat het dus regelmatig.
Ja, ik heb het al eens aangekaart. Probeer eerst eens na te denken voordat je iets zegt, maar het lukt hem niet volgens mij. Ook bij de kinderen reageert hij zo. Kind stoot glas om, hij boos. Maar als hij dan eens een glas om stoot en ik dan zeg dat als een van de kinderen dat doet hij uit zijn plaat gaat lacht hij maar wat.
Ik vind mijn eigen man steeds minder leuk, en dat is niet fijn om te merken. Accepteren? Of valt dit te veranderen?
woensdag 22 februari 2012 om 09:25
Hij klinkt nogal gestressed inderdaad. Toch denk ik dat het niet alleen belangrijk is om te praten, maar ook om duidelijk de grens aan te geven.
Om het meteen huiselijk geweld te noemen gaat mij op basis van wat ik hier lees ook veel te ver, maar het zit jou duidelijk wel dwars, anders opende je geen topic.
Om het meteen huiselijk geweld te noemen gaat mij op basis van wat ik hier lees ook veel te ver, maar het zit jou duidelijk wel dwars, anders opende je geen topic.
Opinions are like assholes. Everybody has one.
woensdag 22 februari 2012 om 13:37
Vind de post van bloemtje erg goed. Wilde zelf gisteren ook iets van die strekking tikken, maar weg verhaal.
Ik kon vroeger voor mezelf ook verschrikkelijk "flippen" als tijdens de afwas oid een glas uit mijn hand viel, of iets anders van de huisraad. Tegenwoordig heb ik zoiets van, sja doen we dran....
Dat hij eens flipt over iets....mwhoa, maar als hij zelf ook snapt dat het vreselijk overdreven is, anders zou hij geen excuses maken, zou het daarna niet meer voor moeten komen. Ik zou ook haast denken dat hij ergens gestressed over is. Spreek inderdaad eens een stopwoord af, zeker als hij naar de kinderen toe uit zijn dak gaat. Weet ik het "broodje poep" ofzo, liggen je kids dan ook om in een deuk.
Ik kon vroeger voor mezelf ook verschrikkelijk "flippen" als tijdens de afwas oid een glas uit mijn hand viel, of iets anders van de huisraad. Tegenwoordig heb ik zoiets van, sja doen we dran....
Dat hij eens flipt over iets....mwhoa, maar als hij zelf ook snapt dat het vreselijk overdreven is, anders zou hij geen excuses maken, zou het daarna niet meer voor moeten komen. Ik zou ook haast denken dat hij ergens gestressed over is. Spreek inderdaad eens een stopwoord af, zeker als hij naar de kinderen toe uit zijn dak gaat. Weet ik het "broodje poep" ofzo, liggen je kids dan ook om in een deuk.
die ik wilde bestaat al...