Relaties
alle pijlers
Partners eerste reactie vaak naar.
maandag 20 februari 2012 om 21:12
Lastig iets waar ik mee zit.
We zijn inmiddels 14 jaar samen en hebben kinderen, even voor het plaatje.
Wat me de laatste tijd ontzettend op begint te breken is dat de eerste reactie van mijn partner als er iets gebeurt zo naar en boos is. En vooral wijst hij naar zijn omgeving als de schuldige. Een poosje later (een uur, dag of week) beseft hij dat hij toch wel dom is geweest en komt hij met 100x sorry.
Een voorbeeld. Hij is vannacht gaan stappen (carnaval). Omdat ik 's middags met de kinderen naar huis ben gegaan heb ik zijn autosleutels mee genomen. Allebei niet aan gedacht dat hij later thuis komt en dus geen sleutels heeft. Hij belt mij en we spreken af dat ik de sleutels op een bepaalde plek neer zou leggen. Vervolgens kan hij ze dus niet vinden waardoor hij mij wakker belt. Niet erg, hij heeft een biertje op kan gebeuren. Maar vervolgens krijg ik weer een tirade over mee heen dat ik het verkeerd gezegd zou hebben. Nou hadden we het via de WA gedaan dus ik kon hem onder zijn neus schuiven dat dat dus niet zo was. De volgende ochtend: sorry sorry sorry. En zo gaat het dus regelmatig.
Ja, ik heb het al eens aangekaart. Probeer eerst eens na te denken voordat je iets zegt, maar het lukt hem niet volgens mij. Ook bij de kinderen reageert hij zo. Kind stoot glas om, hij boos. Maar als hij dan eens een glas om stoot en ik dan zeg dat als een van de kinderen dat doet hij uit zijn plaat gaat lacht hij maar wat.
Ik vind mijn eigen man steeds minder leuk, en dat is niet fijn om te merken. Accepteren? Of valt dit te veranderen?
We zijn inmiddels 14 jaar samen en hebben kinderen, even voor het plaatje.
Wat me de laatste tijd ontzettend op begint te breken is dat de eerste reactie van mijn partner als er iets gebeurt zo naar en boos is. En vooral wijst hij naar zijn omgeving als de schuldige. Een poosje later (een uur, dag of week) beseft hij dat hij toch wel dom is geweest en komt hij met 100x sorry.
Een voorbeeld. Hij is vannacht gaan stappen (carnaval). Omdat ik 's middags met de kinderen naar huis ben gegaan heb ik zijn autosleutels mee genomen. Allebei niet aan gedacht dat hij later thuis komt en dus geen sleutels heeft. Hij belt mij en we spreken af dat ik de sleutels op een bepaalde plek neer zou leggen. Vervolgens kan hij ze dus niet vinden waardoor hij mij wakker belt. Niet erg, hij heeft een biertje op kan gebeuren. Maar vervolgens krijg ik weer een tirade over mee heen dat ik het verkeerd gezegd zou hebben. Nou hadden we het via de WA gedaan dus ik kon hem onder zijn neus schuiven dat dat dus niet zo was. De volgende ochtend: sorry sorry sorry. En zo gaat het dus regelmatig.
Ja, ik heb het al eens aangekaart. Probeer eerst eens na te denken voordat je iets zegt, maar het lukt hem niet volgens mij. Ook bij de kinderen reageert hij zo. Kind stoot glas om, hij boos. Maar als hij dan eens een glas om stoot en ik dan zeg dat als een van de kinderen dat doet hij uit zijn plaat gaat lacht hij maar wat.
Ik vind mijn eigen man steeds minder leuk, en dat is niet fijn om te merken. Accepteren? Of valt dit te veranderen?
maandag 20 februari 2012 om 21:54
quote:Cici25 schreef op 20 februari 2012 @ 21:39:
[...]
Ik snap dat niet zo heel erg goed. Dit type gedrag lijkt me een karaktereigenschap. Maar blijkbaar was dit geen probleem toen jullie met elkaar trouwden?
(dit is overigens niet aanvallend bedoeld, ik snap het oprecht niet en ben daarom benieuwd naar een verklaring)
Mijn ex was de eerste jaren heel anders. Maar na een tijd begon de psychische mishandeling.
Nu bij zijn nieuwe vriendin is hij weer hetzelfde als toen bij mij. Liefdevol en aardig.
Ik zie hem al weer veranderen hoor, langzaam.
Het is idd een karakter eigenschap maar dat wil niet zeggen dat iemand altijd zichzelf is. Sommige mensen kunnen heel anders doen dan dat ze zijn.
[...]
Ik snap dat niet zo heel erg goed. Dit type gedrag lijkt me een karaktereigenschap. Maar blijkbaar was dit geen probleem toen jullie met elkaar trouwden?
(dit is overigens niet aanvallend bedoeld, ik snap het oprecht niet en ben daarom benieuwd naar een verklaring)
Mijn ex was de eerste jaren heel anders. Maar na een tijd begon de psychische mishandeling.
Nu bij zijn nieuwe vriendin is hij weer hetzelfde als toen bij mij. Liefdevol en aardig.
Ik zie hem al weer veranderen hoor, langzaam.
Het is idd een karakter eigenschap maar dat wil niet zeggen dat iemand altijd zichzelf is. Sommige mensen kunnen heel anders doen dan dat ze zijn.
maandag 20 februari 2012 om 22:00
Die spiegel probeer ik ook voor te houden. En ik zeg het ook als er iets gebeurt waar hij bij de kinderen boos om wordt, maar het verandert niet.
Hij realiseert zich vaak pas na uitleg van mijn kant dat hij wel erg explosief reageert, en dan komen de sorry's.
Ander voorbeeld, ook zo typisch. We zitten even uit te blazen na een drukke dag met een hele zooi vrienden en kennissen van een club. Ik zit aan een volle tafel aan de koffie met een man of acht. Hij wil mij mijn carnavalskleding aangeven over de tafel heen terwijl ik in het midden zit klem met mijn rug tegen de muur. Dus ik vraag of hij even wil wachten, dat het niet handig is. (Volgens mij op een normale toon en houding.) Hij laat vervolgens alles ter plekke uit zijn handen en loopt weg. Daar zit ik dan.... Lach het een beetje weg, sta op en pak mijn kleding. Ik ga daar verder geen "ding" van maken met al die mensen maar check wel even mijn telefoon die in een tasje zat. Hij ziet dat en zegt vervolgens:"Sorry, ik wist niet dat je telefoon erin zat! Sorry...."
Hij realiseert zich vaak pas na uitleg van mijn kant dat hij wel erg explosief reageert, en dan komen de sorry's.
Ander voorbeeld, ook zo typisch. We zitten even uit te blazen na een drukke dag met een hele zooi vrienden en kennissen van een club. Ik zit aan een volle tafel aan de koffie met een man of acht. Hij wil mij mijn carnavalskleding aangeven over de tafel heen terwijl ik in het midden zit klem met mijn rug tegen de muur. Dus ik vraag of hij even wil wachten, dat het niet handig is. (Volgens mij op een normale toon en houding.) Hij laat vervolgens alles ter plekke uit zijn handen en loopt weg. Daar zit ik dan.... Lach het een beetje weg, sta op en pak mijn kleding. Ik ga daar verder geen "ding" van maken met al die mensen maar check wel even mijn telefoon die in een tasje zat. Hij ziet dat en zegt vervolgens:"Sorry, ik wist niet dat je telefoon erin zat! Sorry...."
maandag 20 februari 2012 om 22:02
quote:pompsnol schreef op 20 februari 2012 @ 21:55:
supersas, klinkt inderdaad alsof hij niet om kan gaan met de veranderingen. Erg naar om je dan op zo een manier proberen ''klein te houden'' ipv het bespreekbaar te maken. En dat na 14 jaar huwelijk...pffff.Hij ziet het zelf volgens mij niet zo hoor. Hij houdt me niet bewust klein! Misschien kleineer ik hem wel, onbewust? Of voelt hij zich gekleineerd?
supersas, klinkt inderdaad alsof hij niet om kan gaan met de veranderingen. Erg naar om je dan op zo een manier proberen ''klein te houden'' ipv het bespreekbaar te maken. En dat na 14 jaar huwelijk...pffff.Hij ziet het zelf volgens mij niet zo hoor. Hij houdt me niet bewust klein! Misschien kleineer ik hem wel, onbewust? Of voelt hij zich gekleineerd?
maandag 20 februari 2012 om 22:07
quote:pompsnol schreef op 20 februari 2012 @ 22:03:
Ik persoonlijk vind dit wel geestelijke mishandeling, ik hoop dat je dit snel gaat inzien :hug:e
Edit: TO je klinkt nu echt als een mishandelde vrouw....Hoezo dat dan? Omdat ik excuses zoek? Maar ik probeer het van alle kanten te bekijken. Ik probeer mijn aandeel in het geheel te zien...
Ik persoonlijk vind dit wel geestelijke mishandeling, ik hoop dat je dit snel gaat inzien :hug:e
Edit: TO je klinkt nu echt als een mishandelde vrouw....Hoezo dat dan? Omdat ik excuses zoek? Maar ik probeer het van alle kanten te bekijken. Ik probeer mijn aandeel in het geheel te zien...
maandag 20 februari 2012 om 22:12
TO, je bent op zoek naar excuses voor zijn nare gedrag. Dat doen vrouwen bijna altijd als ze te maken hebben met huiselijk geweld(maar hij is zo lief, hij heeft altijd zo een spijt etc.). Dit is echt huiselijk geweld, als er niet iets snel veranderd ga je hier kapot aan. Ik zou echt aansturen op die therapie is aangeraden eerder in dit topic.
maandag 20 februari 2012 om 22:14
maandag 20 februari 2012 om 22:16
quote:pompsnol schreef op 20 februari 2012 @ 22:12:
TO, je bent op zoek naar excuses voor zijn nare gedrag. Dat doen vrouwen bijna altijd als ze te maken hebben met huiselijk geweld(maar hij is zo lief, hij heeft altijd zo een spijt etc.). Dit is echt huiselijk geweld, als er niet iets snel veranderd ga je hier kapot aan. Ik zou echt aansturen op die therapie is aangeraden eerder in dit topic.
Wauw... dit is in mijn optiek echt een heel erg overdreven reactie. Het enige wat wij weten uit dit topic is dat man van TO primair reageert en een kort lontje heeft. Maar om dat nu huiselijk geweld te noemen... Overtrokken conclusie lijkt me.
TO, je bent op zoek naar excuses voor zijn nare gedrag. Dat doen vrouwen bijna altijd als ze te maken hebben met huiselijk geweld(maar hij is zo lief, hij heeft altijd zo een spijt etc.). Dit is echt huiselijk geweld, als er niet iets snel veranderd ga je hier kapot aan. Ik zou echt aansturen op die therapie is aangeraden eerder in dit topic.
Wauw... dit is in mijn optiek echt een heel erg overdreven reactie. Het enige wat wij weten uit dit topic is dat man van TO primair reageert en een kort lontje heeft. Maar om dat nu huiselijk geweld te noemen... Overtrokken conclusie lijkt me.
maandag 20 februari 2012 om 22:21
quote:Cici25 schreef op 20 februari 2012 @ 22:16:
[...]
Wauw... dit is in mijn optiek echt een heel erg overdreven reactie. Het enige wat wij weten uit dit topic is dat man van TO primair reageert en een kort lontje heeft. Maar om dat nu huiselijk geweld te noemen... Overtrokken conclusie lijkt me.
Ben blij met deze reactie want begon al te twijfelen aan mezelf.
Nee, ik ben geen slachtoffer van (verbaal) huiselijk geweld. Hij is een hardwerkende man die erg primair reageert en dat is vervelend. Over het algemeen genomen hebben we een rustige relatie met alle leuke momenten maar dus ook duidelijk minder leuke momenten, zoals elke relatie.
Ik zat zelf eigenlijk ook te denken aan relatietherapie. Misschien weer even de neuzen dezelfde kant op?
[...]
Wauw... dit is in mijn optiek echt een heel erg overdreven reactie. Het enige wat wij weten uit dit topic is dat man van TO primair reageert en een kort lontje heeft. Maar om dat nu huiselijk geweld te noemen... Overtrokken conclusie lijkt me.
Ben blij met deze reactie want begon al te twijfelen aan mezelf.
Nee, ik ben geen slachtoffer van (verbaal) huiselijk geweld. Hij is een hardwerkende man die erg primair reageert en dat is vervelend. Over het algemeen genomen hebben we een rustige relatie met alle leuke momenten maar dus ook duidelijk minder leuke momenten, zoals elke relatie.
Ik zat zelf eigenlijk ook te denken aan relatietherapie. Misschien weer even de neuzen dezelfde kant op?
maandag 20 februari 2012 om 22:28
nee geen geestelijke mishandeling, hij komt op mij erg boers en lomp over...
Alsof hij niet weet hoe hij met een vrouw om moet gaan, of wat een vrouw fijn vindt, niet fijn vindt, meer op zo'n manier. En hij reageert te snel. En heeft daarna spijt. Dus hij reageert impulsief. Weet je, je kan er te serieus mee omgaan of er een grapje over maken. Het is ook hoe je er zelf mee omgaat.
Alsof hij niet weet hoe hij met een vrouw om moet gaan, of wat een vrouw fijn vindt, niet fijn vindt, meer op zo'n manier. En hij reageert te snel. En heeft daarna spijt. Dus hij reageert impulsief. Weet je, je kan er te serieus mee omgaan of er een grapje over maken. Het is ook hoe je er zelf mee omgaat.
maandag 20 februari 2012 om 22:53
Hebben jullie er wel eens over gesproken op een rustig moment? Je kunt hem vertellen wat zijn gedrag met je doet. Wellicht kunnen jullie samen nieuwe omgangsvormen afspreken? En bespreken hoe jullie elkaar erbij gaan ondersteunen.
Hij zou bijvoorbeeld tot 10 kunnen tellen. Je kunt ook een codewoord af spreken en dan iets onzinnigs, zoals roze papegaai, jij kan het gebruiken als hij zo doet, hij weet dan meteen wat je bedoelt, hij kan het gebruiken als hij stom doet maar het even niet weet om te buigen.
Bewust wording scheelt vaak al de helft
Hij zou bijvoorbeeld tot 10 kunnen tellen. Je kunt ook een codewoord af spreken en dan iets onzinnigs, zoals roze papegaai, jij kan het gebruiken als hij zo doet, hij weet dan meteen wat je bedoelt, hij kan het gebruiken als hij stom doet maar het even niet weet om te buigen.
Bewust wording scheelt vaak al de helft
dinsdag 21 februari 2012 om 13:25
dinsdag 21 februari 2012 om 22:29
dinsdag 21 februari 2012 om 22:59
quote:supersas09 schreef op 20 februari 2012 @ 22:21:
[...]
Ben blij met deze reactie want begon al te twijfelen aan mezelf.
Nee, ik ben geen slachtoffer van (verbaal) huiselijk geweld. Hij is een hardwerkende man die erg primair reageert en dat is vervelend. Over het algemeen genomen hebben we een rustige relatie met alle leuke momenten maar dus ook duidelijk minder leuke momenten, zoals elke relatie.
Ik zat zelf eigenlijk ook te denken aan relatietherapie. Misschien weer even de neuzen dezelfde kant op?
Ik ben 22 jaar met zo'n man getrouwd geweest (met als verschil dat hij nooit sorry zei achteraf). Ik heb alles geprobeerd wat hier al geopperd is: spiegelen, bespreken, enz. (Relatietherapie wilde hij niet). Het heeft niet geholpen. Uiteindelijk ben ik van hem gescheiden ( niet alleen omdat hij zo bot was, er waren nog een aantal andere redenen).
Ik wil wel nog even opmerken dat je stelling dat er in elke relatie "duidelijk minder leuke momenten" zijn, niet opgaat. Ik heb nu al dertien jaar een relatie waarin dat soort zaken niet voorkomen en ik zou nooit meer accepteren dat een man mij op die manier behandelt.
En als antwoord op Cicci's vraag of dat dan in het begin anders was: ja, bij mij wel. Of althans: de eerste jaren waren dergelijke botte (en unfaire) reacties zeldzaam. In de loop van de jaren werden ze steeds frequenter, tot ze ongeveer dagelijkse kost geworden waren.
Sorry TO, ik kan geen tips geven, alleen relatietherapie, als je man dat tenminste wil.
[...]
Ben blij met deze reactie want begon al te twijfelen aan mezelf.
Nee, ik ben geen slachtoffer van (verbaal) huiselijk geweld. Hij is een hardwerkende man die erg primair reageert en dat is vervelend. Over het algemeen genomen hebben we een rustige relatie met alle leuke momenten maar dus ook duidelijk minder leuke momenten, zoals elke relatie.
Ik zat zelf eigenlijk ook te denken aan relatietherapie. Misschien weer even de neuzen dezelfde kant op?
Ik ben 22 jaar met zo'n man getrouwd geweest (met als verschil dat hij nooit sorry zei achteraf). Ik heb alles geprobeerd wat hier al geopperd is: spiegelen, bespreken, enz. (Relatietherapie wilde hij niet). Het heeft niet geholpen. Uiteindelijk ben ik van hem gescheiden ( niet alleen omdat hij zo bot was, er waren nog een aantal andere redenen).
Ik wil wel nog even opmerken dat je stelling dat er in elke relatie "duidelijk minder leuke momenten" zijn, niet opgaat. Ik heb nu al dertien jaar een relatie waarin dat soort zaken niet voorkomen en ik zou nooit meer accepteren dat een man mij op die manier behandelt.
En als antwoord op Cicci's vraag of dat dan in het begin anders was: ja, bij mij wel. Of althans: de eerste jaren waren dergelijke botte (en unfaire) reacties zeldzaam. In de loop van de jaren werden ze steeds frequenter, tot ze ongeveer dagelijkse kost geworden waren.
Sorry TO, ik kan geen tips geven, alleen relatietherapie, als je man dat tenminste wil.
dinsdag 21 februari 2012 om 23:00
quote:taura77 schreef op 21 februari 2012 @ 22:29:
To, jouw aandeel is vanaf het punt dat je dit toelaat. Actie reactie.
Reageer anders, benoem dat hij zo niet met je hoort om te gaan en verbind er consequenties aan. Dat is het enige wat werkt. Nu doet hij het omdat het kan. Misschien niet bewust, maar zo werkt het wel.Dat heb ik bij mijn ex dus ook gedaan, maar het hielp geen moer... De enige consequentie die echt geholpen heeft, was de scheiding!!
To, jouw aandeel is vanaf het punt dat je dit toelaat. Actie reactie.
Reageer anders, benoem dat hij zo niet met je hoort om te gaan en verbind er consequenties aan. Dat is het enige wat werkt. Nu doet hij het omdat het kan. Misschien niet bewust, maar zo werkt het wel.Dat heb ik bij mijn ex dus ook gedaan, maar het hielp geen moer... De enige consequentie die echt geholpen heeft, was de scheiding!!
dinsdag 21 februari 2012 om 23:17
quote:Reiger100 schreef op 21 februari 2012 @ 23:00:
[...]
Dat heb ik bij mijn ex dus ook gedaan, maar het hielp geen moer... De enige consequentie die echt geholpen heeft, was de scheiding!!Reiger, met alle respect voor het harde werken dat je in die relatie hebt gedaan, is scheiden ook een consequentie. Blijkbaar de enige duidelijke die in deze relatie werkte.
[...]
Dat heb ik bij mijn ex dus ook gedaan, maar het hielp geen moer... De enige consequentie die echt geholpen heeft, was de scheiding!!Reiger, met alle respect voor het harde werken dat je in die relatie hebt gedaan, is scheiden ook een consequentie. Blijkbaar de enige duidelijke die in deze relatie werkte.
dinsdag 21 februari 2012 om 23:24
dinsdag 21 februari 2012 om 23:32
Heb je dit hele verhaal wel eens met hem besproken? Dus niet alleen incidenten, met de bloempot en de sleutel en de carnavalskleding, maar het hele verhaal: dat je het vervelend vindt dat hij zo lomp kan reageren op een onschuldige vraag. Waarom doet hij dat? Snapt hij dat het vervelend is voor jou? Wil hij daarmee stoppen? Misschien kun je volgende keer dat het gebeurt op een of andere manier verwijzen naar jullie gesprek? En dan niet met een snibbig 'Dit is nou precies waar we het laatst over hadden', maar iets subtieler?
Wat eten we vanavond?
woensdag 22 februari 2012 om 04:02
Lieve vrouw, dat is toch geen grenzen aangeven wat jij doet?
Zodra hij zich volslagen idioot gedraagt ga jij een beetje lopen sussen. Eerst doen alsof er niks aan de hand is (wat zullen de buren wel niet denken!) en dan een "lieverd, vind je nou zelf ook niet zus en zo..."
Natuurlijk verandert hij niet! Je wordt behandeld zoals je je láát behandelen. Loop eens gewoon weg midden op dat volle schoolplein. Zeg eens streng hardop "reageer je woede niet op mij af"en loop weg. Niks geen schatje, liefje en op eieren lopen. Ben je bang voor hem of bang voor zijn afkeuring of dat hij vetrekt ofzo dat je zo omzichtig reageert?
Kijk, hij lijkt me geen prijs. Dat voorop gesteld. Maar goed, jij wil bij hem blijven en hem opvoeden. Dat kan, maar dan moet je zelf even iets van assertiviteitstraining gaan doen want zo gaat dat niet. Straffen en belonen! Nu straf je totaal niet.
En vergeet niet dat je kinderen daar ook de zure vruchten van plukken.
Zodra hij zich volslagen idioot gedraagt ga jij een beetje lopen sussen. Eerst doen alsof er niks aan de hand is (wat zullen de buren wel niet denken!) en dan een "lieverd, vind je nou zelf ook niet zus en zo..."
Natuurlijk verandert hij niet! Je wordt behandeld zoals je je láát behandelen. Loop eens gewoon weg midden op dat volle schoolplein. Zeg eens streng hardop "reageer je woede niet op mij af"en loop weg. Niks geen schatje, liefje en op eieren lopen. Ben je bang voor hem of bang voor zijn afkeuring of dat hij vetrekt ofzo dat je zo omzichtig reageert?
Kijk, hij lijkt me geen prijs. Dat voorop gesteld. Maar goed, jij wil bij hem blijven en hem opvoeden. Dat kan, maar dan moet je zelf even iets van assertiviteitstraining gaan doen want zo gaat dat niet. Straffen en belonen! Nu straf je totaal niet.
En vergeet niet dat je kinderen daar ook de zure vruchten van plukken.
woensdag 22 februari 2012 om 07:38
Mijn ouders hadden ook zo'n relatie. Mijn vader is een bullebak a la TO's man. Mijn moeder reageerde altijd zoals TO.
Op mijn 6e heb ik mijn moeder al eens aangeraden te gaan scheiden, ik had heel goed door dat de verhoudingen scheef zaten.
Een prettige jeugd heb ik niet echt gehad. Het is niet leuk om aan te moeten zien hoe je moeder consequent geschoffeerd wordt om kleine zaken waar een normaal mens zijn schouders over opgehaald zou hebben.
Op mijn 6e heb ik mijn moeder al eens aangeraden te gaan scheiden, ik had heel goed door dat de verhoudingen scheef zaten.
Een prettige jeugd heb ik niet echt gehad. Het is niet leuk om aan te moeten zien hoe je moeder consequent geschoffeerd wordt om kleine zaken waar een normaal mens zijn schouders over opgehaald zou hebben.
woensdag 22 februari 2012 om 08:28
