Relaties
alle pijlers
partners van alcoholisten
zaterdag 10 maart 2012 om 13:06
Misschien is het een idee om dit topic te openen. Voor partners van alcoholverslaafden, om elkaar te steunen/ helpen.., voor wie daar behoefte aan heeft.
verwijderd ivm privacy en herkenbaarheid
verwijderd ivm privacy en herkenbaarheid
anoniem_144979 wijzigde dit bericht op 10-04-2012 11:34
Reden: verwijderd ivm privacy en herkenbaarheid
Reden: verwijderd ivm privacy en herkenbaarheid
% gewijzigd
zondag 11 maart 2012 om 00:03
quote:dubiootje schreef op 10 maart 2012 @ 22:29:
Leuke afleiding, Thomas Acda die voor de zoveelste keer stomdronken ontzettend niet grappig zit te zijn
Was hij echt dronken of gespeeld? Ik zat het me af te vragen
Die verhalen van jullie daar word ik nu nog boos om. Ouders die hun kinderen meenemen naar de kroeg
Ik weet nog dat ik als klein meisje (jaar of 5 denk ik) bij mijn moeder achter op de fiets zat, we gingen naar de winkels. Kwamen we bij de stamkroeg van Pa langs. Ma naar binnen en scheld die kroegbazin uit dat ze hem niet steeds drank moet geven en zo, En ze gooit Pa zijn glas leeg. Dat ben ik nooit vergeten.
Ik heb ook een hekel aan alcoholisten, ook op tv. Die krijgen 0 sympathie van mij. Ik zou ook nooit met een man samen gaan wonen die drinkt. Dit topic brengt oud zeer naar boven
Leuke afleiding, Thomas Acda die voor de zoveelste keer stomdronken ontzettend niet grappig zit te zijn
Was hij echt dronken of gespeeld? Ik zat het me af te vragen
Die verhalen van jullie daar word ik nu nog boos om. Ouders die hun kinderen meenemen naar de kroeg
Ik weet nog dat ik als klein meisje (jaar of 5 denk ik) bij mijn moeder achter op de fiets zat, we gingen naar de winkels. Kwamen we bij de stamkroeg van Pa langs. Ma naar binnen en scheld die kroegbazin uit dat ze hem niet steeds drank moet geven en zo, En ze gooit Pa zijn glas leeg. Dat ben ik nooit vergeten.
Ik heb ook een hekel aan alcoholisten, ook op tv. Die krijgen 0 sympathie van mij. Ik zou ook nooit met een man samen gaan wonen die drinkt. Dit topic brengt oud zeer naar boven
zondag 11 maart 2012 om 01:06
Zo, film afgelopen, nog even kijken of Radeloosje nog terug is geweest. Als je al onze verhalen zo ziet is het best heftig alles bij elkaar. Ben blij dat ik er niet meer verdrietig over ben. Ben ik wel heel erg geweest, en het idee van een knuffel voor de meisjes die we waren staat me heel erg aan 
Tjoepertje, lijkt een lang traject waar je mee bezig bent! Knap van je dat je zo doorzet. Ik wens je toe dat je er profijt van gaat hebben.
Tjoepertje, lijkt een lang traject waar je mee bezig bent! Knap van je dat je zo doorzet. Ik wens je toe dat je er profijt van gaat hebben.
zondag 11 maart 2012 om 03:27
Ik ben geen sentimenteel iemand die snel mee leeft ofzo, want ik ben best hard wat dat betreft, al heb ik veel respect en begrip, en kan ik me heel goed inleven.
Maar die berichten van "tjoepertje?" die raken mij wel.
Ik weet hoe het voelt om een zuipende partner, een zuipende moeder en een zuipende vader te hebben.
En nee, dat is niet om het het ergste te hebben want ik houd niet van de weegschaal... maar dat is gewoon.. moet je zien.. hoeveel mensen er drinken!
Nogal bizar dat juist IK ook weer zon partner uit moest kiezen.
Maar wij zijn wel uit elkaar, en dit is niet de reden.
Tjoepertje, jou berichten raken mij vooral omdat ik het voor me kan zien.. en jij het je zo goed kunt herinneren.
Volgens mij ben je wel een sterke meid/vrouw, geworden...
En volgens mij, kun jij door deze ervaring mensen prima tot steun zijn.
Ik hoop ook dat er mensen voor jou tot steun zijn.
En dat je nu wel krijgt wat je nodig hebt.
Jammer voor dat kleine lieve meisje, dat je op deze manier een sterke volwassen vrouw moest worden.
Ik hoop dat je dit nog leest.
Maar die berichten van "tjoepertje?" die raken mij wel.
Ik weet hoe het voelt om een zuipende partner, een zuipende moeder en een zuipende vader te hebben.
En nee, dat is niet om het het ergste te hebben want ik houd niet van de weegschaal... maar dat is gewoon.. moet je zien.. hoeveel mensen er drinken!
Nogal bizar dat juist IK ook weer zon partner uit moest kiezen.
Maar wij zijn wel uit elkaar, en dit is niet de reden.
Tjoepertje, jou berichten raken mij vooral omdat ik het voor me kan zien.. en jij het je zo goed kunt herinneren.
Volgens mij ben je wel een sterke meid/vrouw, geworden...
En volgens mij, kun jij door deze ervaring mensen prima tot steun zijn.
Ik hoop ook dat er mensen voor jou tot steun zijn.
En dat je nu wel krijgt wat je nodig hebt.
Jammer voor dat kleine lieve meisje, dat je op deze manier een sterke volwassen vrouw moest worden.
Ik hoop dat je dit nog leest.
zondag 11 maart 2012 om 03:30
Oh, en Tjoepertje.
Andere mensen kunnen ook veel leren van jou vervelende ervaringen, en soms helot het om dat ook toe te staan, ondanks dat het onderwerp moeilijk is...
Maar als je een ander advies kunt geven, of tot steun kunt zijn door je eigen ervaringen, soms verwerk je dingen dan ook beter.
Klinkt allemaal heel vreemd, maar zelf heb ik dat wel.
Andere mensen kunnen ook veel leren van jou vervelende ervaringen, en soms helot het om dat ook toe te staan, ondanks dat het onderwerp moeilijk is...
Maar als je een ander advies kunt geven, of tot steun kunt zijn door je eigen ervaringen, soms verwerk je dingen dan ook beter.
Klinkt allemaal heel vreemd, maar zelf heb ik dat wel.
zondag 11 maart 2012 om 08:14
Radeloos, ook al gedraagt je man zich niet zoals de ouders van de andere posters die meeschrijven, kinderen krijgen altijd veel meer mee dan dan ouders denken, dat is zo'n enorme valkuil. Denken dat ze het niet meekrijgen omdat hij niet duidelijk dronken is, niet in hun bijzijn laveloos op de bank ligt. Kinderen hebben echt door dat er iets niet in de haak is. En dat alleen al kan voor een enorm gevoel van onveiligheid zorgen, hoe leuk en hoe gek je man ook met je dochter is.
zondag 11 maart 2012 om 09:47
quote:dolores007 schreef op 11 maart 2012 @ 03:27:
Tjoepertje, jou berichten raken mij vooral omdat ik het voor me kan zien.. en jij het je zo goed kunt herinneren.
Volgens mij ben je wel een sterke meid/vrouw, geworden...
En volgens mij, kun jij door deze ervaring mensen prima tot steun zijn.
Ik hoop ook dat er mensen voor jou tot steun zijn.
En dat je nu wel krijgt wat je nodig hebt.
Jammer voor dat kleine lieve meisje, dat je op deze manier een sterke volwassen vrouw moest worden.
Ik hoop dat je dit nog leest.
Dankjewel
Ik ben idd wel een sterke vrouw geworden maar heb ook wel héél veel narigheid meegemaakt de afgelopen jaren door een gebrek aan eigenwaarde. Maar ben in therapie en ik probeer patronen te veranderen.
En ja, ik ben de hulpverlening ingegaan (gezondheidszorg), dus kan mensen idd tot steun zijn, heb een enorm inlevingsvermogen ontwikkeld en ik herken patronen en kan mensen bewust maken. Dat geeft wel wat voldoening ja.
Radeloosje: mijn vader hing ook niet in de kroeg maar dronk altijd thuis. Maar tóch, je kinderen zullen feilloos aanvoelen dat mamma en pappa niet in harmonie zijn. Hij heeft drank op nr.1, en dus niet zijn kinderen of jou. Dan kan hij wel leuk met ze spelen, maar het welzijn van jou of je kinderen staat níet voorop bij hem als hij doordrinkt terwijl hij weet dat het je pijn doet en dat je overweegt bij hem weg te gaan.
Hij breekt zijn gezin liever op dan te stoppen met drinken. Zegt dat niet genoeg over hoe betrokken hij bij jullie is?
Je kinderen weten heus wel wat er speelt. Misschien zijn ze intussen een meester geworden in sfeer aanvoelen en maar zo lief mogelijk zijn om de sfeer goed te houden. Je zal vast niet zo veel aan ze merken, mijn moeder had geloof ik ook niets door. Maar het gevoel van onveiligheid en onzekerheid over de dingen die papa en mama niet naar ze uitspreken is er zéker weten.
Tjoepertje, jou berichten raken mij vooral omdat ik het voor me kan zien.. en jij het je zo goed kunt herinneren.
Volgens mij ben je wel een sterke meid/vrouw, geworden...
En volgens mij, kun jij door deze ervaring mensen prima tot steun zijn.
Ik hoop ook dat er mensen voor jou tot steun zijn.
En dat je nu wel krijgt wat je nodig hebt.
Jammer voor dat kleine lieve meisje, dat je op deze manier een sterke volwassen vrouw moest worden.
Ik hoop dat je dit nog leest.
Dankjewel
Ik ben idd wel een sterke vrouw geworden maar heb ook wel héél veel narigheid meegemaakt de afgelopen jaren door een gebrek aan eigenwaarde. Maar ben in therapie en ik probeer patronen te veranderen.
En ja, ik ben de hulpverlening ingegaan (gezondheidszorg), dus kan mensen idd tot steun zijn, heb een enorm inlevingsvermogen ontwikkeld en ik herken patronen en kan mensen bewust maken. Dat geeft wel wat voldoening ja.
Radeloosje: mijn vader hing ook niet in de kroeg maar dronk altijd thuis. Maar tóch, je kinderen zullen feilloos aanvoelen dat mamma en pappa niet in harmonie zijn. Hij heeft drank op nr.1, en dus niet zijn kinderen of jou. Dan kan hij wel leuk met ze spelen, maar het welzijn van jou of je kinderen staat níet voorop bij hem als hij doordrinkt terwijl hij weet dat het je pijn doet en dat je overweegt bij hem weg te gaan.
Hij breekt zijn gezin liever op dan te stoppen met drinken. Zegt dat niet genoeg over hoe betrokken hij bij jullie is?
Je kinderen weten heus wel wat er speelt. Misschien zijn ze intussen een meester geworden in sfeer aanvoelen en maar zo lief mogelijk zijn om de sfeer goed te houden. Je zal vast niet zo veel aan ze merken, mijn moeder had geloof ik ook niets door. Maar het gevoel van onveiligheid en onzekerheid over de dingen die papa en mama niet naar ze uitspreken is er zéker weten.
zondag 11 maart 2012 om 10:12
Dolores, ik ben ook niet bewust bij ex vertrokken vanwege de drank maar meer vanwege andere dingen. Ik had wat de drank betreft echt nog wel oogkleppen op. Nu zie ik pas dat die andere dingen samenhingen met de drank.
Radeloos, heftig leesmateriaal als je thuiskomt van een feestje. Fijn dat je nog gereageerd hebt. Ik begrijp je reactie, de verhalen zijn zo schrijnend dat je er het liefst afstand van neemt.
Daarom stel ik voor een oefening te doen? Lees de postings van gisteravond nog eens dor en zoek naar overeenkomsten tussen jou en de niet-drinkende ouder in de verhalen en tussen je man en de drinkende ouder.
Met een alcoholist zijn maar twee manieren mogelijk om ermee samen te leven: je accepteert/negeert het drankgebruik of je gaat weg. In de verhalen die je hier leest, gaat het over twee ouders die nog samen waren. In alle gevallen accepteerde de niet-drinkende ouder (behalve Chardonnay die er geen had ) het drinkgedrag van de drinker. Zoals je kan lezen, betekent dat niet dat er geen confrontaties over waren: die waren er vele. De acceptatie lag in het feit dat ze bleef. En zo haar kinderen ook dwong om te blijven. Ondanks het gezeur en de ruzies en het gesmeek en het leeg laten lopen van flessen ging het drinken gewoon door. En zij bleef. En dus accepteerde ze het.
Als die keuze gemaakt is (want niet weggaan is ook een keuze) blijft je niets anders over dan om te gaan met het drankgebruik. Dat leidt altijd tot een onhoudbare en beschadigende situatie thuis. Zelfs als de moeder heel lief is en probeert de problemen voor de kinderen zo veel mogelijk te verzachten. Dan wordt er zo op eieren gelopen dat dit het zelfvertrouwen van de kinderen knakt en hen tot in de volwassen leeftijd angstig maakt.
Jij hebt tot nu toe niet ingezien dat je man een drankprobleem had. Dat hoef je jezelf niet te verwijten, dat gaat nu eenmaal vaak zo. Nu zie je het wel. En je gaat voorzichtig de confrontatie aan. Voorzichtig, omdat je bang bent hoe hij reageert, dat hij agressief wordt. Je weet dat je niet tussen hem en de drank moet komen, dus je loopt sl enigszins op eieren. Af en toe raap je de moed bijeen voor een confrontatie, maar je gesprekken leveren niets op. Niets. Er verandert NIETS. Waarom? Omdat hij niet WIL dat er iets verandert.
Dit gaat zo niet door, dat weet je. Dus als jij niet weggaat kom je voor een keuze te staan: op eieren lopen of steeds weer de (zinloze) confrontatie aangaan. Lees de verhalen en je ziet hoe elk scenario uitpakt. Elk scenario is schadelijk voor je dochter. Met een alcoholistische vader is een scheiding het minst schadelijke scenario.
Het scenario dat je voor ogen hebt, dat je man stopt met drinken en dat jullie nog lang en gelukkig leven, is het onwaarschijnlijkst van alle scenario's. Inmiddels is wel duidelijk dat jij dit niet voor elkaar kan krijgen. Je man heeft hier helemaal geen trek in. Je moet deze realiteit onder ogen zien en kijken naar de andere scenario's.
Radeloos, heftig leesmateriaal als je thuiskomt van een feestje. Fijn dat je nog gereageerd hebt. Ik begrijp je reactie, de verhalen zijn zo schrijnend dat je er het liefst afstand van neemt.
Daarom stel ik voor een oefening te doen? Lees de postings van gisteravond nog eens dor en zoek naar overeenkomsten tussen jou en de niet-drinkende ouder in de verhalen en tussen je man en de drinkende ouder.
Met een alcoholist zijn maar twee manieren mogelijk om ermee samen te leven: je accepteert/negeert het drankgebruik of je gaat weg. In de verhalen die je hier leest, gaat het over twee ouders die nog samen waren. In alle gevallen accepteerde de niet-drinkende ouder (behalve Chardonnay die er geen had ) het drinkgedrag van de drinker. Zoals je kan lezen, betekent dat niet dat er geen confrontaties over waren: die waren er vele. De acceptatie lag in het feit dat ze bleef. En zo haar kinderen ook dwong om te blijven. Ondanks het gezeur en de ruzies en het gesmeek en het leeg laten lopen van flessen ging het drinken gewoon door. En zij bleef. En dus accepteerde ze het.
Als die keuze gemaakt is (want niet weggaan is ook een keuze) blijft je niets anders over dan om te gaan met het drankgebruik. Dat leidt altijd tot een onhoudbare en beschadigende situatie thuis. Zelfs als de moeder heel lief is en probeert de problemen voor de kinderen zo veel mogelijk te verzachten. Dan wordt er zo op eieren gelopen dat dit het zelfvertrouwen van de kinderen knakt en hen tot in de volwassen leeftijd angstig maakt.
Jij hebt tot nu toe niet ingezien dat je man een drankprobleem had. Dat hoef je jezelf niet te verwijten, dat gaat nu eenmaal vaak zo. Nu zie je het wel. En je gaat voorzichtig de confrontatie aan. Voorzichtig, omdat je bang bent hoe hij reageert, dat hij agressief wordt. Je weet dat je niet tussen hem en de drank moet komen, dus je loopt sl enigszins op eieren. Af en toe raap je de moed bijeen voor een confrontatie, maar je gesprekken leveren niets op. Niets. Er verandert NIETS. Waarom? Omdat hij niet WIL dat er iets verandert.
Dit gaat zo niet door, dat weet je. Dus als jij niet weggaat kom je voor een keuze te staan: op eieren lopen of steeds weer de (zinloze) confrontatie aangaan. Lees de verhalen en je ziet hoe elk scenario uitpakt. Elk scenario is schadelijk voor je dochter. Met een alcoholistische vader is een scheiding het minst schadelijke scenario.
Het scenario dat je voor ogen hebt, dat je man stopt met drinken en dat jullie nog lang en gelukkig leven, is het onwaarschijnlijkst van alle scenario's. Inmiddels is wel duidelijk dat jij dit niet voor elkaar kan krijgen. Je man heeft hier helemaal geen trek in. Je moet deze realiteit onder ogen zien en kijken naar de andere scenario's.
Ga in therapie!
zondag 11 maart 2012 om 10:14
quote:radeloosje31 schreef op 11 maart 2012 @ 10:08:
Ik denk zeker wel dat mijn dochter er wat van merkt, niet in de zin van die heftige gevallen die hier genoemd zijn, maar ze voelt ongetwijfeld de spanningen tussen ons en mijn frustraties omdat ik meestal t grootste deel van de zorg draag.
Wat ze er écht van meekrijgt dat zal later wel blijken.!
Toen mijn moeder mijn vader de deur uitgooide was dat de beste beslissing die ze voor haarzelf en ons heeft kunnen nemen.
Helaas was er toen al een hoop schade aangericht.
De tijd heelt alle wonden enzo maar de littekens blijven..
Ik denk zeker wel dat mijn dochter er wat van merkt, niet in de zin van die heftige gevallen die hier genoemd zijn, maar ze voelt ongetwijfeld de spanningen tussen ons en mijn frustraties omdat ik meestal t grootste deel van de zorg draag.
Wat ze er écht van meekrijgt dat zal later wel blijken.!
Toen mijn moeder mijn vader de deur uitgooide was dat de beste beslissing die ze voor haarzelf en ons heeft kunnen nemen.
Helaas was er toen al een hoop schade aangericht.
De tijd heelt alle wonden enzo maar de littekens blijven..
zondag 11 maart 2012 om 10:24
Toch wel Ksenija, steun en bevestiging zijn op zo'n moment heel belangrijk. Je kan Radeloos verwijten dat ze twijfelt, maar ik vind het juist heel slim dat ze die twijfels onderkent en strategieën zoekt om zich door die twijfels niet te laten weerhouden om door te pakken. Het is geen schande om hulp te vragen, integendeel.
Ga in therapie!
zondag 11 maart 2012 om 10:33
Thomas Acda is helaas echt dronken als hij op tv komt. Een verdrietige vertoning, want hij heeft waarschijnlijk zelf niet eens door hoe duidelijk het is. Op zeker moment heeft hij zelfs een blaastest op tv gedaan om te bewijzen dat hij echt niet veel gedronken had
As we speak zitten mijn meisjes op hun vader te wachten. Die er normaal om 9 uur moet zijn maar tegenwoordig meestal tussen 10 en half 11 komt (en dan nog vaak belt dat hij onderweg is). De officiële lezing is dat hij laat gewerkt heeft, maar ik weet wel beter. De kinderen laten weinig merken, behalve dat ze af en toe vragen hoe laat het is.
Maar ik zie aan ze dat ze zitten te popelen om hem te zien. En hij, hij wil graag zijn roes uitslapen. Hij doet niet de moeite om vroeg op te staan om ze dat ene dagje in de week te zien. Hij brengt ze steevast vroeger thuis omdat hij haast heeft om weer te gaan drinken.
De kinderen weten van zijn drankprobleem en dan is het nog pijnlijk. Laat staan als hun hele leven daarom zou draaien. Nu hebben ze zes dagen in de week een moeder op wie ze kunnen rekenen. En mijn meiden hebben ook genoeg meegemaakt. Maar ik ben ervan overtuigd dat ze met een gezind zelfbeeld zullen opgroeien. Daar zorg ik wel voor.
As we speak zitten mijn meisjes op hun vader te wachten. Die er normaal om 9 uur moet zijn maar tegenwoordig meestal tussen 10 en half 11 komt (en dan nog vaak belt dat hij onderweg is). De officiële lezing is dat hij laat gewerkt heeft, maar ik weet wel beter. De kinderen laten weinig merken, behalve dat ze af en toe vragen hoe laat het is.
Maar ik zie aan ze dat ze zitten te popelen om hem te zien. En hij, hij wil graag zijn roes uitslapen. Hij doet niet de moeite om vroeg op te staan om ze dat ene dagje in de week te zien. Hij brengt ze steevast vroeger thuis omdat hij haast heeft om weer te gaan drinken.
De kinderen weten van zijn drankprobleem en dan is het nog pijnlijk. Laat staan als hun hele leven daarom zou draaien. Nu hebben ze zes dagen in de week een moeder op wie ze kunnen rekenen. En mijn meiden hebben ook genoeg meegemaakt. Maar ik ben ervan overtuigd dat ze met een gezind zelfbeeld zullen opgroeien. Daar zorg ik wel voor.
Ga in therapie!
zondag 11 maart 2012 om 10:40
Ik vind het ook een goed idee dat Radeloosje hier wat ervaringen komt uitwisselen. Bij ons was het drankmisbruik van de drinker iets dat heel lang voornamelijk binnenshuis werd gehouden (ook al wisten velen er natuurlijk wel van), er werd niet over gesproken met de buitenwereld. Er werd alleen *over* ons gepraat.
Mijn niet-drinkende ouder had geen anoniem forum om over de problemen te praten. En kwam er achteraf pas achter hoeveel schade het bij ons opleverde, en betreurde dat. Destijds werd bij ons vooral naar het praktische (rationele) ongemak van een scheiding gekeken (en ik denk dat er nog heel lang loyaliteit voor de drinker was waardoor er doorgezet en geslikt werd) en niet naar de emotionele kant van de zaak. Terwijl de emokant uiteindelijk veel langer na-ijlt. Het is goed als je dat kunt meenemen in je overwegingen.
Mijn niet-drinkende ouder had geen anoniem forum om over de problemen te praten. En kwam er achteraf pas achter hoeveel schade het bij ons opleverde, en betreurde dat. Destijds werd bij ons vooral naar het praktische (rationele) ongemak van een scheiding gekeken (en ik denk dat er nog heel lang loyaliteit voor de drinker was waardoor er doorgezet en geslikt werd) en niet naar de emotionele kant van de zaak. Terwijl de emokant uiteindelijk veel langer na-ijlt. Het is goed als je dat kunt meenemen in je overwegingen.
zondag 11 maart 2012 om 10:47
Dubiootje: rot dat het zo moet gaan bij jullie, dat hij zijn dochters laat wachten :-/ Ik leerde als kind en partner van een verslaafde uiteindelijk om vooral op mezelf vertrouwen, wat best handig is en heel zelfstandig overkomt maar soms is het best fijn om zomaar op iemand te durven rekenen. Mijn grondhouding zorgt er ook voor dat ik niet zo happig ben op een relatie (zeg maar rustig dat ik vluchtneigingen krijg zodra het r-woord langskomt ), is dat bij jou ook zo?
zondag 11 maart 2012 om 10:49
quote:lughnasadh schreef op 11 maart 2012 @ 08:14:
Radeloos, ook al gedraagt je man zich niet zoals de ouders van de andere posters die meeschrijven, kinderen krijgen altijd veel meer mee dan dan ouders denken, dat is zo'n enorme valkuil. Denken dat ze het niet meekrijgen omdat hij niet duidelijk dronken is, niet in hun bijzijn laveloos op de bank ligt. Kinderen hebben echt door dat er iets niet in de haak is. En dat alleen al kan voor een enorm gevoel van onveiligheid zorgen, hoe leuk en hoe gek je man ook met je dochter is.
Eens.
@to:ook in jouw kijken naar hoe het gaat met je dochter zit denk ik jouw 'het valt wel mee' modus ingebouwd net zoals die modus
zo lang ingebouwd zat in jouw kijken naar zijn alcohol probleem.
Je leest hier letterlijk dat de partners van een alcoholist dit doen. Ik lees hier over meisjes die moeders hebben die met hem en zijn alcohol bezig zijn, die ontkennen, ruzie maken etc.
Jij doet dit dan toch net zo, of heb je oprecht het idee dat jij , jouw man en jullie dochter de uitzondering zijn in leven met een alcoholist?
Radeloos, ook al gedraagt je man zich niet zoals de ouders van de andere posters die meeschrijven, kinderen krijgen altijd veel meer mee dan dan ouders denken, dat is zo'n enorme valkuil. Denken dat ze het niet meekrijgen omdat hij niet duidelijk dronken is, niet in hun bijzijn laveloos op de bank ligt. Kinderen hebben echt door dat er iets niet in de haak is. En dat alleen al kan voor een enorm gevoel van onveiligheid zorgen, hoe leuk en hoe gek je man ook met je dochter is.
Eens.
@to:ook in jouw kijken naar hoe het gaat met je dochter zit denk ik jouw 'het valt wel mee' modus ingebouwd net zoals die modus
zo lang ingebouwd zat in jouw kijken naar zijn alcohol probleem.
Je leest hier letterlijk dat de partners van een alcoholist dit doen. Ik lees hier over meisjes die moeders hebben die met hem en zijn alcohol bezig zijn, die ontkennen, ruzie maken etc.
Jij doet dit dan toch net zo, of heb je oprecht het idee dat jij , jouw man en jullie dochter de uitzondering zijn in leven met een alcoholist?
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zondag 11 maart 2012 om 11:00
Nee, dat heb ik niet. Maar ik had geen alcoholistische ouders. Mijn ouders zijn al heel lang gelukkig getrouwd en zijn heel lief, dus dat geeft een goede basis
Ik heb natuurlijk wel de sporen van een relatie met een verslaafde en wil nooit meer een verslavingsgevoelige partner. Ik wil mijn kinderen ook meegeven dat ze op zichzelf moeten vertrouwen, maar ook mogen steunen op anderen. Je hoeft niet alles alleen te doen of kunnen, als je er maar niet bang voor bent er alleen voor te staan. Of als je die angst hebt, de uitdaging toch aan durft te gaan
Ik geef ze ook mee dat ze altijd op mij kunnen rekenen, dat is wel een belangrijk verschil. Dat had ik niet kunnen doen zonder hun vader te verlaten. Ik heb uitgelegd dat je niet op alcoholisten kan rekenen, dat drank altijd voorgaat. Uiteraard op hun niveau en vriendelijk verpakt, maar ik vind dat ze dat moeten weten. Dat heeft niet met hen te maken, maar met de ziekte verslaving. Daar kun je hulp bij zoeken maar dat doet papa niet.
Hij liet het de laatste maanden gruwelijk afweten en uiteindelijk ben ik toen tussenbeide gekomen. Nu bevestigt en respecteert hij in elk geval de afspraken (dat hij aangekondigd later komt dan 9 uur accepteer ik omdat de kans dan kleiner is dat hij nog alcohol in zijn bloed heeft...). Ik heb de kinderen duidelijk uitgelegd dat een afspraak met hen belangrijk is en dat hun vader (of wie dan ook) zich daaraan moet houden. Gelukkig is dit nu sterk verbeterd, maar hij zal nooit gaan rennen voor zijn kinderen.
Misschien moet ik toch maar meer vasthouden aan een vaste tijd, bv. 10 uur. Dit is voor de kinderen inderdaad vervelend.
Heb je nu een relatie, vrouwmens? Of iemand op het oog?
Ik heb natuurlijk wel de sporen van een relatie met een verslaafde en wil nooit meer een verslavingsgevoelige partner. Ik wil mijn kinderen ook meegeven dat ze op zichzelf moeten vertrouwen, maar ook mogen steunen op anderen. Je hoeft niet alles alleen te doen of kunnen, als je er maar niet bang voor bent er alleen voor te staan. Of als je die angst hebt, de uitdaging toch aan durft te gaan
Ik geef ze ook mee dat ze altijd op mij kunnen rekenen, dat is wel een belangrijk verschil. Dat had ik niet kunnen doen zonder hun vader te verlaten. Ik heb uitgelegd dat je niet op alcoholisten kan rekenen, dat drank altijd voorgaat. Uiteraard op hun niveau en vriendelijk verpakt, maar ik vind dat ze dat moeten weten. Dat heeft niet met hen te maken, maar met de ziekte verslaving. Daar kun je hulp bij zoeken maar dat doet papa niet.
Hij liet het de laatste maanden gruwelijk afweten en uiteindelijk ben ik toen tussenbeide gekomen. Nu bevestigt en respecteert hij in elk geval de afspraken (dat hij aangekondigd later komt dan 9 uur accepteer ik omdat de kans dan kleiner is dat hij nog alcohol in zijn bloed heeft...). Ik heb de kinderen duidelijk uitgelegd dat een afspraak met hen belangrijk is en dat hun vader (of wie dan ook) zich daaraan moet houden. Gelukkig is dit nu sterk verbeterd, maar hij zal nooit gaan rennen voor zijn kinderen.
Misschien moet ik toch maar meer vasthouden aan een vaste tijd, bv. 10 uur. Dit is voor de kinderen inderdaad vervelend.
Heb je nu een relatie, vrouwmens? Of iemand op het oog?
Ga in therapie!
zondag 11 maart 2012 om 11:19
Je intuitie vertelt je alles wat je moet weten.
Rationele twijfel hoort erbij. Zou het dan toch meevallen? Zit er toch geen kern van waarheid in de verhalen die hij vertelt (dat alcohol erbij hoort in deze maatschappij, dat hij gewoon functioneert, etc)? Het klinkt wel redelijk. Maar let op: jou overtuigen (manipuleren) is een kernkwaliteit van een alcoholist. Hij zal niet schuwen om je te pakken op je zwakke plekken. Ben je iemand die niet goed voor zichzelf opkomt dan zal hij dat gebruiken. (Let maar eens op, niet op de woorden die hij zegt maar hoe hij reageert, wat hij doet - en hoe jijzelf daarop reageert).
Naast manipuleren liegen alcoholisten ook. Je kunt er niet zeker van zijn, dat wat je ziet zijn daadwerkelijke alcoholinname is.
Het is hierdoor echt heel moeilijk om de waarheid te zien en je zult lang blijven twijfelen. Daarom zeg ik, luister naar je intuitie, die weet hoe het zit. Dat klinkt misschien vreemd, maar het is wel waar.
Rationele twijfel hoort erbij. Zou het dan toch meevallen? Zit er toch geen kern van waarheid in de verhalen die hij vertelt (dat alcohol erbij hoort in deze maatschappij, dat hij gewoon functioneert, etc)? Het klinkt wel redelijk. Maar let op: jou overtuigen (manipuleren) is een kernkwaliteit van een alcoholist. Hij zal niet schuwen om je te pakken op je zwakke plekken. Ben je iemand die niet goed voor zichzelf opkomt dan zal hij dat gebruiken. (Let maar eens op, niet op de woorden die hij zegt maar hoe hij reageert, wat hij doet - en hoe jijzelf daarop reageert).
Naast manipuleren liegen alcoholisten ook. Je kunt er niet zeker van zijn, dat wat je ziet zijn daadwerkelijke alcoholinname is.
Het is hierdoor echt heel moeilijk om de waarheid te zien en je zult lang blijven twijfelen. Daarom zeg ik, luister naar je intuitie, die weet hoe het zit. Dat klinkt misschien vreemd, maar het is wel waar.