Relaties
alle pijlers
partners van alcoholisten
zaterdag 10 maart 2012 om 13:06
Misschien is het een idee om dit topic te openen. Voor partners van alcoholverslaafden, om elkaar te steunen/ helpen.., voor wie daar behoefte aan heeft.
verwijderd ivm privacy en herkenbaarheid
verwijderd ivm privacy en herkenbaarheid
anoniem_144979 wijzigde dit bericht op 10-04-2012 11:34
Reden: verwijderd ivm privacy en herkenbaarheid
Reden: verwijderd ivm privacy en herkenbaarheid
% gewijzigd
zaterdag 10 maart 2012 om 13:25
Je zal merken dat je heel opgelucht bent als je uiteindelijk besluit bij hem weg te gaan. Je zit nu te controleren hoeveel hij drinkt, alsof het om een klein kind gaat! Dat is toch geen huwelijk?!
Het zal nog wel een poos duren voordat je zélf inziet dat je hem niet kan redden en alleen nog jezelf en je KIND kan en moet redden. Ik hoop dat jullie kind niet teveel hoeft te lijden tot die tijd.
En ja, ik spreek uit ervaring.
Het zal nog wel een poos duren voordat je zélf inziet dat je hem niet kan redden en alleen nog jezelf en je KIND kan en moet redden. Ik hoop dat jullie kind niet teveel hoeft te lijden tot die tijd.
En ja, ik spreek uit ervaring.
zaterdag 10 maart 2012 om 14:17
Ja, ook ik heb ervaring. Ik ben uiteindelijk bij hem weggegaan. Toch verbaast het me dat de meesten hier dit ook meteen als oplossing aandragen. Dat kan radeloosje alleen zelf beslissen. En waarom zou ze blijven? Misschien omdat ze toch van hem houdt. Ik kan je alleen aanraden naar Al-Anon te gaan, een praatgroep voor partners (en anderen) van alcoholisten. Daar leer je om te gaan met het probleem. En daarna kun je zelf een beslissing nemen. Niemand daar had me aangeraden om te scheiden. Wat heet, de meesten waren zelf al jaaaaren met een alcoholist getrouwd. Maar ze kunnen je wel leren het los te laten. Het is zijn probleem. Juist jij kunt hem niet veranderen. Je staat te dicht bij hem. Je kunt wel besluiten zijn problemen die uit alcoholisme voortkomen niet meer op te lossen.
"Geef me de kracht om te aanvaarden wat ik niet kan veranderen
De moed om te veranderen wat ik kan veranderen
En de wijsheid om hiertussen het verschil te kennen"
Klinkt als een suffe spreuk, maar ik heb er veel aan gehad
"Geef me de kracht om te aanvaarden wat ik niet kan veranderen
De moed om te veranderen wat ik kan veranderen
En de wijsheid om hiertussen het verschil te kennen"
Klinkt als een suffe spreuk, maar ik heb er veel aan gehad
zaterdag 10 maart 2012 om 14:22
quote:mika65 schreef op 10 maart 2012 @ 13:29:
radeloosje ik las net je andere topic en kan je alleen maar sterkte toewensen
Ik heb een alcoholist als vader gehad en ben nog altijd blij met de dag dat mijn moeder het besluit nam om hem te verlaten!Hier hetzelfde,dat had mijn moeder jaren eerder moeten doen.!
radeloosje ik las net je andere topic en kan je alleen maar sterkte toewensen
Ik heb een alcoholist als vader gehad en ben nog altijd blij met de dag dat mijn moeder het besluit nam om hem te verlaten!Hier hetzelfde,dat had mijn moeder jaren eerder moeten doen.!
zaterdag 10 maart 2012 om 14:29
Ik heb een alcoholist als vader en verwijt mijn moeder nog steeds dat ze niet voor haar kinderen koos. Wij waren ongelukkig, angstig, en voelden haarfijn aan wat er allemaal niet goed zat.
Argument van mijn moeder: 'ja, maar met je man moet je nog door tot na je pensioen'
Nare boodschap die ik daarvan heb meegekregen hoor... dat mijn moeder ons kinderen niet belangrijk genoeg vond om te kiezen voor ons geluk. Dat je alles moet pikken van je man, en dat hem verlaten geen optie is. Eindeloos gemopper en ruzie om het drankgebruik, maar consequenties stellen ho maar!
Geef dit niet mee aan jouw kinderen. 'Radeloosje', je zit in de hulpeloze slachtofferrol, maar je moet gewoon stelling nemen en keuzes maken. Je bent het verplicht aan je kinderen. Niets doen is egoistisch.
Succes!
Argument van mijn moeder: 'ja, maar met je man moet je nog door tot na je pensioen'
Nare boodschap die ik daarvan heb meegekregen hoor... dat mijn moeder ons kinderen niet belangrijk genoeg vond om te kiezen voor ons geluk. Dat je alles moet pikken van je man, en dat hem verlaten geen optie is. Eindeloos gemopper en ruzie om het drankgebruik, maar consequenties stellen ho maar!
Geef dit niet mee aan jouw kinderen. 'Radeloosje', je zit in de hulpeloze slachtofferrol, maar je moet gewoon stelling nemen en keuzes maken. Je bent het verplicht aan je kinderen. Niets doen is egoistisch.
Succes!
zaterdag 10 maart 2012 om 15:58
quote:scoobydoobydoo schreef op 10 maart 2012 @ 14:17:
. En waarom zou ze blijven? Misschien omdat ze toch van hem houdt.
"Geef me de kracht om te aanvaarden wat ik niet kan veranderen
De moed om te veranderen wat ik kan veranderen
En de wijsheid om hiertussen het verschil te kennen"
Klinkt als een suffe spreuk, maar ik heb er veel aan gehad
Omdat ze van hem houdt ja...
maar de spreuk die mij dan te binnen schiet is de volgende: soms betekent houden van loslaten...
. En waarom zou ze blijven? Misschien omdat ze toch van hem houdt.
"Geef me de kracht om te aanvaarden wat ik niet kan veranderen
De moed om te veranderen wat ik kan veranderen
En de wijsheid om hiertussen het verschil te kennen"
Klinkt als een suffe spreuk, maar ik heb er veel aan gehad
Omdat ze van hem houdt ja...
maar de spreuk die mij dan te binnen schiet is de volgende: soms betekent houden van loslaten...
zaterdag 10 maart 2012 om 17:09
Ik zou in deze toch voornamelijk kijken hoe dit de kinderen beinvloedt. Dat is zoals te lezen hierboven, veel en veel meer dan menige vrouw met een alcoholist als vader onderkent. Ze denken dat ze het niet merken omdat hij 's avonds drinkt als de kinderen in bed liggen, niet duidelijk dronken is al de kinderen er bij zijn enzovoort. De schade die je je kind aandoet is enorm.
En dat zou voor mij veel meer tellen dan "ja maar, ik hou van hem en we hebben het heus ook leuk samen"
Ik heb geen ouder die alcoholist is, wel een oom. Ik logeerde vroeger altijd bij mijn nichtje en heb flink wat van zijn alcoholisme meegekregen, hoewel ik hem nooit laveloos heb gezien en hij niet veel dronk in ons bijzijn. Toch was het altijd op tenen lopen, want de vlam kon zo in de pan slaan.
Later, toen ik ouder werd, kreeg ik hem vaak wel laveloos aan de telefoon. Verschrikkelijk vond ik het, hele scheldpartijen kreeg ik over me heen, ik heb zelfs eens 112 gebeld omdat hij beweerde spiritus gedronken te hebben en hij heeft ook eens tijdens een delerium gebeld.
Mijn nichtje wil haar vader nooit meer zien, ze heeft al jaren geen contact meer met hem.
En dat zou voor mij veel meer tellen dan "ja maar, ik hou van hem en we hebben het heus ook leuk samen"
Ik heb geen ouder die alcoholist is, wel een oom. Ik logeerde vroeger altijd bij mijn nichtje en heb flink wat van zijn alcoholisme meegekregen, hoewel ik hem nooit laveloos heb gezien en hij niet veel dronk in ons bijzijn. Toch was het altijd op tenen lopen, want de vlam kon zo in de pan slaan.
Later, toen ik ouder werd, kreeg ik hem vaak wel laveloos aan de telefoon. Verschrikkelijk vond ik het, hele scheldpartijen kreeg ik over me heen, ik heb zelfs eens 112 gebeld omdat hij beweerde spiritus gedronken te hebben en hij heeft ook eens tijdens een delerium gebeld.
Mijn nichtje wil haar vader nooit meer zien, ze heeft al jaren geen contact meer met hem.
zaterdag 10 maart 2012 om 17:56
quote:radeloosje31 schreef op 10 maart 2012 @ 16:36:
Primabella
Hij is n paar weken doordeweeks geminderd van 4/ 5 flesjes naar 2 flesjes per avond (30 cl) maar nu zit hij weer op n krat per week dus gemiddeld n liter per dag.
Ik lees ook mee in je andere draad en was er al bang voor.
Er is maar een remedie en dat is toch echt stoppen, niet minderen maar stoppen.
Zelf heb ik zo vaak een poging gedaan om minder te drinken en
dat ging dan weer een paar weken goed en dan ging het weer mis.
Primabella
Hij is n paar weken doordeweeks geminderd van 4/ 5 flesjes naar 2 flesjes per avond (30 cl) maar nu zit hij weer op n krat per week dus gemiddeld n liter per dag.
Ik lees ook mee in je andere draad en was er al bang voor.
Er is maar een remedie en dat is toch echt stoppen, niet minderen maar stoppen.
Zelf heb ik zo vaak een poging gedaan om minder te drinken en
dat ging dan weer een paar weken goed en dan ging het weer mis.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
zaterdag 10 maart 2012 om 18:50
zaterdag 10 maart 2012 om 18:59
quote:radeloosje31 schreef op 10 maart 2012 @ 18:43:
Ik heb al contact met al anon, zelf in therapie, voor mezelf, telefoontjes gepleegd met de AA etc.
.
Zie je wat er mis gaat?
Jij bent in contact MOET ZIJN hij is in contact.
En honderden telefoontjes gaan niets oplossen als HIJ
zijn probleem niet ziet.
Ik heb al contact met al anon, zelf in therapie, voor mezelf, telefoontjes gepleegd met de AA etc.
.
Zie je wat er mis gaat?
Jij bent in contact MOET ZIJN hij is in contact.
En honderden telefoontjes gaan niets oplossen als HIJ
zijn probleem niet ziet.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
zaterdag 10 maart 2012 om 19:02
Eens met Hollebollegijs, zolang hij niet inziet dat zijn gedrag niet normaal is zal hij niet veranderen. Hij moet eerst inzien dat zijn drinkgedrag zijn huwelijk kapot maakt en de band met zijn kinderen aantast. De drank is momenteel het belangrijkst in zijn leven, daarna volgt zijn gezin. Dat moet hij gaan inzien. De drank is bezig zijn vrouw en zijn kinderen te vervangen.
zaterdag 10 maart 2012 om 19:14
Geen partner van, maar heb in huis gewoond met een alcoholist. Haar kinderen huilden stiekem elke avond, afschuwelijk is dat. Ze verwijten hun vader tot op de dag van vandaag dat hij koos voor alchohol in plaats van voor z'n kinderen. Alcohol, dat is hoe ze hun moeder noemden.
Diep triest, en die vader koos iedere dag opnieuw voor een ellendig leven voor de kinderen. Dat is geen liefde.
Diep triest, en die vader koos iedere dag opnieuw voor een ellendig leven voor de kinderen. Dat is geen liefde.
zaterdag 10 maart 2012 om 19:19
Ik kom even uit mijn meeleesmodus om te onderschrijven wat anderen hier ook zeggen: ik heb als kind van een alcoholist tot ver in mijn volwassen leven pijn en hinder ondervonden van het opgroeien in een gezin waar iemand drank misbruikte. Heb vaak gewenst dat mijn andere ouder een punt achter de relatie zette. Ben uiteindelijk zelf het huis maar ontvlucht, maar heb nog jaren met mezelf geworsteld. Niemand werd gelukkig van de situatie thuis. Het voelde onveilig, ongezellig, genant en ongemakkelijk/onhandig.
En ook al gaat het al jaren goed met me (ik heb geen contact meer met de drinker), het feit dat ik zowaar iets wil toevoegen aan een topic hier vertelt me dat een situatie als deze me nog steeds iets doet. Word geen therapeut van je verslaafde partner, die strijd verlies je waarschijnlijk en vreet aan je. En ook aan jullie kind.
En ook al gaat het al jaren goed met me (ik heb geen contact meer met de drinker), het feit dat ik zowaar iets wil toevoegen aan een topic hier vertelt me dat een situatie als deze me nog steeds iets doet. Word geen therapeut van je verslaafde partner, die strijd verlies je waarschijnlijk en vreet aan je. En ook aan jullie kind.
zaterdag 10 maart 2012 om 19:39
quote:vrouwmens schreef op 10 maart 2012 @ 19:19:
Ik kom even uit mijn meeleesmodus om te onderschrijven wat anderen hier ook zeggen: ik heb als kind van een alcoholist tot ver in mijn volwassen leven pijn en hinder ondervonden van het opgroeien in een gezin waar iemand drank misbruikte. Heb vaak gewenst dat mijn andere ouder een punt achter de relatie zette. Ben uiteindelijk zelf het huis maar ontvlucht, maar heb nog jaren met mezelf geworsteld. Niemand werd gelukkig van de situatie thuis. Het voelde onveilig, ongezellig, genant en ongemakkelijk/onhandig.
En ook al gaat het al jaren goed met me (ik heb geen contact meer met de drinker), het feit dat ik zowaar iets wil toevoegen aan een topic hier vertelt me dat een situatie als deze me nog steeds iets doet. Word geen therapeut van je verslaafde partner, die strijd verlies je waarschijnlijk en vreet aan je. En ook aan jullie kind.Herkenbaar,ik heb nog minimaal contact met mijn vader en het is goed zo..
Ik kom even uit mijn meeleesmodus om te onderschrijven wat anderen hier ook zeggen: ik heb als kind van een alcoholist tot ver in mijn volwassen leven pijn en hinder ondervonden van het opgroeien in een gezin waar iemand drank misbruikte. Heb vaak gewenst dat mijn andere ouder een punt achter de relatie zette. Ben uiteindelijk zelf het huis maar ontvlucht, maar heb nog jaren met mezelf geworsteld. Niemand werd gelukkig van de situatie thuis. Het voelde onveilig, ongezellig, genant en ongemakkelijk/onhandig.
En ook al gaat het al jaren goed met me (ik heb geen contact meer met de drinker), het feit dat ik zowaar iets wil toevoegen aan een topic hier vertelt me dat een situatie als deze me nog steeds iets doet. Word geen therapeut van je verslaafde partner, die strijd verlies je waarschijnlijk en vreet aan je. En ook aan jullie kind.Herkenbaar,ik heb nog minimaal contact met mijn vader en het is goed zo..