Relaties
alle pijlers
partners van alcoholisten
zaterdag 10 maart 2012 om 13:06
Misschien is het een idee om dit topic te openen. Voor partners van alcoholverslaafden, om elkaar te steunen/ helpen.., voor wie daar behoefte aan heeft.
verwijderd ivm privacy en herkenbaarheid
verwijderd ivm privacy en herkenbaarheid
anoniem_144979 wijzigde dit bericht op 10-04-2012 11:34
Reden: verwijderd ivm privacy en herkenbaarheid
Reden: verwijderd ivm privacy en herkenbaarheid
% gewijzigd
zaterdag 10 maart 2012 om 19:44
Ik heb het ook jarenlang volgehouden. Ruzie maken over de drank, negeren dat hij zoveel drinkt, meedrinken, zorgen dat ik reed en zo verder. Vast herkenbaar.
Ik heb een aantal jaren geleden gekozen om niet langer het leven te leiden met een alcoholist.
Geregeld hoor ik van zoon dat hij zich zorgen maakt om zijn vader. Hem erop wijst dat een kan wijn van 3 liter plus een aantal biertjes per dag teveel is en dat dat hem zijn leven gaat kosten. Ex vindt zoon net een vrouw want die doen allemaal zo moeilijk over drank.
Je moet het allemaal zelf weten maar ik vind het toch wel heel erg dat ik niet eerder ben gegaan.
Ik heb een aantal jaren geleden gekozen om niet langer het leven te leiden met een alcoholist.
Geregeld hoor ik van zoon dat hij zich zorgen maakt om zijn vader. Hem erop wijst dat een kan wijn van 3 liter plus een aantal biertjes per dag teveel is en dat dat hem zijn leven gaat kosten. Ex vindt zoon net een vrouw want die doen allemaal zo moeilijk over drank.
Je moet het allemaal zelf weten maar ik vind het toch wel heel erg dat ik niet eerder ben gegaan.
zaterdag 10 maart 2012 om 19:51
quote:radeloosje31 schreef op 10 maart 2012 @ 18:43:Maar heb toch wel behoefte aan er over te blijven praten met mensen met ervaring, om mezelf sterk te houden. Dat ik het juiste doe voor ons kind en voor hem.
Nou bij deze nogmaals: handelen is het enige juiste wat je kunt doen. Niet eeuwig 'radeloos blijven wachten tot er wat verandert'.
Doe je kinderen niet aan wat zoveel andere kinderen is aangedaan door ze in deze situatie te laten opgroeien.
Wat ik ervan geleerd heb (mijn moeder ging niet weg, en nog steeds niet) is dat ik het niet waard ben om voor op te komen. Ik werd regelmatig uitgescholden en gekleineerd, en ze zei er niets van. Voor mezelf opkomen is daardoor dus ook iets wat ik pas later in verre volwassenheid geleerd heb.
Ik heb geleerd altijd op m'n tenen te lopen, omdat m'n vader onvoorspelbaar was, afhankelijk van hoe de drank viel. Heb geleerd me aan te passen en altijd op m'n hoede te zijn.
Dientengevolge heb ik natuurlijk aanvankelijk mannen uitgekozen die mij uitzochten op deze eigenschappen... hoe kan het ook anders: verslaafde partners!
Doe dat je kinderen niet aan, wil je dat je dochter later in dezelfde situatie terechtkomt als jij nu?
En jou dat daarbovenop ook nog eens verwijt?
Blijf vooral schrijven zou ik zeggen, de verhalen van ervaringsdeskundigen zullen je de ogen blijven openen. Kiezen voor jezelf betekent kiezen voor je kinderen en hiermee óók kiezen voor je man, want op deze voet doorgaan betekent ook dat hij niet zal veranderen. Als je handelt, weggaat of anderszins, heeft ie wél die kans.
Nou bij deze nogmaals: handelen is het enige juiste wat je kunt doen. Niet eeuwig 'radeloos blijven wachten tot er wat verandert'.
Doe je kinderen niet aan wat zoveel andere kinderen is aangedaan door ze in deze situatie te laten opgroeien.
Wat ik ervan geleerd heb (mijn moeder ging niet weg, en nog steeds niet) is dat ik het niet waard ben om voor op te komen. Ik werd regelmatig uitgescholden en gekleineerd, en ze zei er niets van. Voor mezelf opkomen is daardoor dus ook iets wat ik pas later in verre volwassenheid geleerd heb.
Ik heb geleerd altijd op m'n tenen te lopen, omdat m'n vader onvoorspelbaar was, afhankelijk van hoe de drank viel. Heb geleerd me aan te passen en altijd op m'n hoede te zijn.
Dientengevolge heb ik natuurlijk aanvankelijk mannen uitgekozen die mij uitzochten op deze eigenschappen... hoe kan het ook anders: verslaafde partners!
Doe dat je kinderen niet aan, wil je dat je dochter later in dezelfde situatie terechtkomt als jij nu?
En jou dat daarbovenop ook nog eens verwijt?
Blijf vooral schrijven zou ik zeggen, de verhalen van ervaringsdeskundigen zullen je de ogen blijven openen. Kiezen voor jezelf betekent kiezen voor je kinderen en hiermee óók kiezen voor je man, want op deze voet doorgaan betekent ook dat hij niet zal veranderen. Als je handelt, weggaat of anderszins, heeft ie wél die kans.
zaterdag 10 maart 2012 om 20:18
zaterdag 10 maart 2012 om 20:20
zaterdag 10 maart 2012 om 20:22
quote:Enn schreef op 10 maart 2012 @ 20:18:
Wat biedt een vader die alcohol drinken als prioriteit ziet zijn dochter dan precies?
Oprechte vraag.
Exactly. Pijnlijke vraag zeg. Wat roept dit topic een hoop oud zeer op!
De mijne bood in elk geval geen veiligheid. Bood haar geen zelfvertrouwen of een veilige haven, geen vader vol met goede raad. Geen strenge maar rechtvaardige man die haar voorbereidde op het volwassen leven en wat ze bijvoorbeeld wel en niet moest pikken van een man. Geen rolmodel, niet de held die een vader voor sommige dochters schijnbaar wel kán zijn.
Aiii wat een gemis is het als één van je ouders emotioneel onbeschikbaar of afwezig is door een verslaving.
Wat biedt een vader die alcohol drinken als prioriteit ziet zijn dochter dan precies?
Oprechte vraag.
Exactly. Pijnlijke vraag zeg. Wat roept dit topic een hoop oud zeer op!
De mijne bood in elk geval geen veiligheid. Bood haar geen zelfvertrouwen of een veilige haven, geen vader vol met goede raad. Geen strenge maar rechtvaardige man die haar voorbereidde op het volwassen leven en wat ze bijvoorbeeld wel en niet moest pikken van een man. Geen rolmodel, niet de held die een vader voor sommige dochters schijnbaar wel kán zijn.
Aiii wat een gemis is het als één van je ouders emotioneel onbeschikbaar of afwezig is door een verslaving.
zaterdag 10 maart 2012 om 20:34
Wat een pijn en verdriet veroorzaakt drank toch. Toch ben ik blij dat jullie je verhalen hier delen. Het geeft me de bevestiging dat ik er goed aan heb gedaan te gaan scheiden toen de kinderen nog klein waren. Ik voelde wel aan dat de situatie (potentieel) beschadigend voor hen was, maar nu ik zo lees wat het drankgebruik met jullie leven heeft gedaan, begrijp ik pas wat ik mijn kinderen heb bespaard.
Ze hebben nog steeds een alcoholistische vader. Maar doordat ik ben weggegaan, ligt de hele situatie anders. Ik kan ze op geloofwaardige wijze uitleggen wat de gevaren van drank zijn en wat verslaving inhoudt. Dat kun je niet als je bij de verslaafde blijft. En dan de hele ongelijkwaardigheid waartoe een drankverslaving leidt. Je kan je kind gewoonweg geen gezonde jeugd bieden.
Ze hebben nog steeds een alcoholistische vader. Maar doordat ik ben weggegaan, ligt de hele situatie anders. Ik kan ze op geloofwaardige wijze uitleggen wat de gevaren van drank zijn en wat verslaving inhoudt. Dat kun je niet als je bij de verslaafde blijft. En dan de hele ongelijkwaardigheid waartoe een drankverslaving leidt. Je kan je kind gewoonweg geen gezonde jeugd bieden.
Ga in therapie!
zaterdag 10 maart 2012 om 20:46
quote:dubiootje schreef op 10 maart 2012 @ 20:34:
Wat een pijn en verdriet veroorzaakt drank toch. Toch ben ik blij dat jullie je verhalen hier delen. Het geeft me de bevestiging dat ik er goed aam heb gedaan te gaan scheiden toen de kinderen nog klein waren. Ik voelde wel aan dat de situatie (potentieel) beschadigend voor hen was, maar nu ik zo lees wat het drankgebruik met jullie leven heeft gedaan, begrijp ik pas wat ik mijn kinderen heb bespaard.
Ze hebben nog steeds een alcoholistische vader. Maar doordat ik ben weggegaan, ligt de hele situatie anders. Ik kan ze op geloofwaardige wijze uitleggen wat de gevaren van drank zijn en wat verslaving inhoudt. Dat kun je niet als je bij de verslaafde blijft. En dan de hele ongelijkwaardigheid waartoe een drankverslaving leidt. Je kan je kind gewoonweg geen gezonde jeugd bieden.
Je hebt daar zeker goed aan gedaan denk ik.
Een alcoholist als vader laat zijn sporen na tot ver in de volwassenheid.
Jij probeert de schade zo beperkt mogelijk te houden en dat is heel waardevol.
Wat een pijn en verdriet veroorzaakt drank toch. Toch ben ik blij dat jullie je verhalen hier delen. Het geeft me de bevestiging dat ik er goed aam heb gedaan te gaan scheiden toen de kinderen nog klein waren. Ik voelde wel aan dat de situatie (potentieel) beschadigend voor hen was, maar nu ik zo lees wat het drankgebruik met jullie leven heeft gedaan, begrijp ik pas wat ik mijn kinderen heb bespaard.
Ze hebben nog steeds een alcoholistische vader. Maar doordat ik ben weggegaan, ligt de hele situatie anders. Ik kan ze op geloofwaardige wijze uitleggen wat de gevaren van drank zijn en wat verslaving inhoudt. Dat kun je niet als je bij de verslaafde blijft. En dan de hele ongelijkwaardigheid waartoe een drankverslaving leidt. Je kan je kind gewoonweg geen gezonde jeugd bieden.
Je hebt daar zeker goed aan gedaan denk ik.
Een alcoholist als vader laat zijn sporen na tot ver in de volwassenheid.
Jij probeert de schade zo beperkt mogelijk te houden en dat is heel waardevol.
zaterdag 10 maart 2012 om 20:48
Weggaan bij een verslaafde is heel moeilijk. Ik had ook lange tijd het idee dat ik er moest zijn om hem te 'helpen'.
Maar met wat eigenlijk?
Kots opruimen, razen en tieren aanhoren, werk afbellen, bidden en hopen dat hij het nu echt zelf zou inzien wat hij aan het doen is?
Nee, hij moet zelf niet meer willen drinken en als hij dat niet wil dan wil ik niet meer met hem leven.
En ik dank God op mijn blote knieen dat mij zoon niet drinkt.
Maar met wat eigenlijk?
Kots opruimen, razen en tieren aanhoren, werk afbellen, bidden en hopen dat hij het nu echt zelf zou inzien wat hij aan het doen is?
Nee, hij moet zelf niet meer willen drinken en als hij dat niet wil dan wil ik niet meer met hem leven.
En ik dank God op mijn blote knieen dat mij zoon niet drinkt.
zaterdag 10 maart 2012 om 20:54
Het voelt gek om met mijn nickname op een toic als deze te schrijven maar doe het toch.
Radeloosje, ook op je andere topic heb ik verteld dat ik ben opgegroeid in een gezin met alcoholistische ouders. Vandaag werd ik weer met de gevolgen geconfronteerd. Ik rij fanatiek met mijn eigen paard. 6 x per week, heb al jaren wekelijks priveles maar er is een ding wat mij in mijn sport blijft tegenwerken en dat is mijn continue gespannenheid en angst om los te laten. En een gebrek aan zelfvertrouwen. Omdat de thuissituatie onveilig was stond ik altijd klaar om te 'vluchten'. Dit voelt mijn paard enorm goed aan waardoor hij ook gespannen raakt. Laatst weer tranen met tuiten moeten huilen omdat het me niet lukt ontspannen te blijven.
Ik hoop dat jij voor je kinderen een beter besluit neemt. Want het lijkt misschien geen groot probleem wat ik heb maar ik kan je vertellen dat het best heel verevelend is om zo snel angstig en gespannen te zijn. En dan heb ik al een hoop therapieën gevolgd. En toch blijf ik last houden van die onveilige situatie waarin ik ben opgegroeid.
Sterkte!
Radeloosje, ook op je andere topic heb ik verteld dat ik ben opgegroeid in een gezin met alcoholistische ouders. Vandaag werd ik weer met de gevolgen geconfronteerd. Ik rij fanatiek met mijn eigen paard. 6 x per week, heb al jaren wekelijks priveles maar er is een ding wat mij in mijn sport blijft tegenwerken en dat is mijn continue gespannenheid en angst om los te laten. En een gebrek aan zelfvertrouwen. Omdat de thuissituatie onveilig was stond ik altijd klaar om te 'vluchten'. Dit voelt mijn paard enorm goed aan waardoor hij ook gespannen raakt. Laatst weer tranen met tuiten moeten huilen omdat het me niet lukt ontspannen te blijven.
Ik hoop dat jij voor je kinderen een beter besluit neemt. Want het lijkt misschien geen groot probleem wat ik heb maar ik kan je vertellen dat het best heel verevelend is om zo snel angstig en gespannen te zijn. En dan heb ik al een hoop therapieën gevolgd. En toch blijf ik last houden van die onveilige situatie waarin ik ben opgegroeid.
Sterkte!
zaterdag 10 maart 2012 om 20:57
quote:Tjoepertje schreef op 10 maart 2012 @ 20:22:
[...]
Aiii wat een gemis is het als één van je ouders emotioneel onbeschikbaar of afwezig is door een verslaving.
En als je ouders bij elkaar blijven, dan zit je als kind niet met een, maar met twee emotioneel onbeschikbare ouders. De niet-verslaafde is immers compleet geobsedeerd door de verslaafde ouder.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Co-verslaving
[...]
Aiii wat een gemis is het als één van je ouders emotioneel onbeschikbaar of afwezig is door een verslaving.
En als je ouders bij elkaar blijven, dan zit je als kind niet met een, maar met twee emotioneel onbeschikbare ouders. De niet-verslaafde is immers compleet geobsedeerd door de verslaafde ouder.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Co-verslaving
You are not crazy, you are... colorful. Colorful in a way that might respond to medication.
zaterdag 10 maart 2012 om 21:06
Char Hopelijk helpt je paard je om die spanning los te laten.
Vrouwmens, fijn dat je hier je verhaal wilt delen. Heel knap hoe je hieraan ontwortsteld hebt.
Kunnen jullie een voorbeeld geven van een situatie die je een onveilig en onbelangrijk gevoel gaf toen je nog heel jong was? Misschien maakt dat Radeloos duidelijk wat dit met haar dochter doet en gaat doen.
Vrouwmens, fijn dat je hier je verhaal wilt delen. Heel knap hoe je hieraan ontwortsteld hebt.
Kunnen jullie een voorbeeld geven van een situatie die je een onveilig en onbelangrijk gevoel gaf toen je nog heel jong was? Misschien maakt dat Radeloos duidelijk wat dit met haar dochter doet en gaat doen.
Ga in therapie!
zaterdag 10 maart 2012 om 21:13
Tjoepertje knuffel voor jou, ik herken veel van wat je schrijft. En als je aan het werk bent en al zoveel inzichten hebt opgedaan komt het vast ook goed (nog beter dan nu al met jou. Ik liep op een gegeven moment zo vast dat ik niets anders meer kon dan loslaten.
*verwijderd ivm te persoonlijk*
Radeloosje: ondanks mijn grote liefde voor mijn niet-drinkende ouder heb ik tot op de dag voor vandaag onbegrip voor het feit dat de situatie waarin we zaten zolang heeft voortgeduurd. Niet alleen om wat het met mij heeft gedaan, maar ook om al die verloren jaren waarin het niet leuk was thuis, er zoveel verdriet en frustratie was. Zoveel hoop op betere tijden, en zoveel teleurstelling omdat niks hielp. De drinker drinkt nog steeds.
*verwijderd ivm te persoonlijk*
Radeloosje: ondanks mijn grote liefde voor mijn niet-drinkende ouder heb ik tot op de dag voor vandaag onbegrip voor het feit dat de situatie waarin we zaten zolang heeft voortgeduurd. Niet alleen om wat het met mij heeft gedaan, maar ook om al die verloren jaren waarin het niet leuk was thuis, er zoveel verdriet en frustratie was. Zoveel hoop op betere tijden, en zoveel teleurstelling omdat niks hielp. De drinker drinkt nog steeds.
zaterdag 10 maart 2012 om 21:14
quote:dubiootje schreef op 10 maart 2012 @ 21:06:
Char Hopelijk helpt je paard je om die spanning los te laten.
Vrouwmens, fijn dat je hier je verhaal wilt delen. Heel knap hoe je hieraan ontwortsteld hebt.
Kunnen jullie een voorbeeld geven van een situatie die je een onveilig en onbelangrijk gevoel gaf toen je nog heel jong was? Misschien maakt dat Radeloos duidelijk wat dit met haar dochter doet en gaat doen.
Pfff zwemdiploma halen,rijbewijs,mijn eerste kind nergens was mijn vader bij.!
Vroeger had ik daar veel verdriet van maar inmiddels ben ik bijna 37 en besef ik dat hij niet anders kon door zijn (psychische?) ziekte die alcoholisme heet.
Char Hopelijk helpt je paard je om die spanning los te laten.
Vrouwmens, fijn dat je hier je verhaal wilt delen. Heel knap hoe je hieraan ontwortsteld hebt.
Kunnen jullie een voorbeeld geven van een situatie die je een onveilig en onbelangrijk gevoel gaf toen je nog heel jong was? Misschien maakt dat Radeloos duidelijk wat dit met haar dochter doet en gaat doen.
Pfff zwemdiploma halen,rijbewijs,mijn eerste kind nergens was mijn vader bij.!
Vroeger had ik daar veel verdriet van maar inmiddels ben ik bijna 37 en besef ik dat hij niet anders kon door zijn (psychische?) ziekte die alcoholisme heet.
zaterdag 10 maart 2012 om 21:17
Thanks Duub.
Wat mij nog heel erg is bij gebleven is dat ik eens als statement was weggelopen van huis. Een paar uur maar, ik was pas 9 ofzo, maar toen ik thuis kwam zaten mijn ouders nog steeds in de kroeg. Ze hadden me niet eens gemist.
Dit valt verder in het niets bij de vechtpartijen tussen mijn ouders of het soms geen eten krijgen omdat er niet gekookt werd omdat er weer ruzie was, maar toch is dit een van de dingen die me zo zijn bijgebleven. Niet gemist worden voelt niet echt fijn, zeker als kind niet.
Wat mij nog heel erg is bij gebleven is dat ik eens als statement was weggelopen van huis. Een paar uur maar, ik was pas 9 ofzo, maar toen ik thuis kwam zaten mijn ouders nog steeds in de kroeg. Ze hadden me niet eens gemist.
Dit valt verder in het niets bij de vechtpartijen tussen mijn ouders of het soms geen eten krijgen omdat er niet gekookt werd omdat er weer ruzie was, maar toch is dit een van de dingen die me zo zijn bijgebleven. Niet gemist worden voelt niet echt fijn, zeker als kind niet.