Relaties
alle pijlers
pff.. wat moet ik nou ?
zondag 22 januari 2012 om 17:18
Ik loop hier nu al een paar dagen mee rond, maar kan het nergens echt kwijt, mede omdat niemand om me heen er objectief tegen aan kan kijken. Het zit namelijk zo:
Ik heb 3 jaar een relatie gehad (het is nu uit, zo goed als), waarvan het laatste jaar vol met downs zat, hiervoor liep alles goed en was het nog leuk samen. Ook al konden we af en toe wel dikke ruzie hebben, mja dat hoort erbij om de lucht weer te zuiveren.
Na 2 jaar besloten we samen te gaan wonen, dit was allemaal heel leuk en gezellig op het begin. Tot dat hij spanningen kreeg op zijn werk, en dat mee naar huis nam, waarna ik de volle laag kreeg. Deze spanningen en daarnaast familieproblemen hebben ervoor gezorgd dat hij depressief werd / burn out kreeg. Na een tijd op de wachtlijst te hebben gestaan kreeg hij eindelijk hulp bij een psycholoog. Ik heb hem hierin echt altijd gesteund, hoe moeilijk het ook was voor mezelf.
Maar het werd er helaas niet beter op tussen ons samen. We begonnen langs elkaar heen te leven. Uiteindelijk hadden we samen besloten dat het misschien beter zou zijn als we uit elkaar zouden gaan (dit is nu 4 maand geleden). We hadden afgesproken dat ik nog even daar mocht blijven wonen tot ik weer een eigen huisje had. Alleen in deze periode begon hij ineens heel veel uit te gaan, en kreeg hij ineens contact met een meisje. Dit vertelde mij toen ook ineens dat hij iemand had ontmoet die hem wel leuk leek, maar dat hij er nog niks mee zou doen tot dat hij er klaar voor was. Hierdoor vond ik het heel moeilijk om daar nog te blijven wonen. En toen kwam het ook hard aan, zo van “zie hij vind mij echt niet leuk meer enz”. Ik ben toen maar met tegenzin weer bij mijn moeder gaan wonen (dit was 4 week nadat het uitging), die er heel blij mee was dat het eindelijk uit was tussen ons. (ze had onze relatie nooit goedgekeurd). En vanaf toen ben ik me maar veel op mijn studie gaan richten en gezellig met vriendinnen afgesproken, allemaal om hem uit mijn hoofd te krijgen.
Sinds afgelopen maand hebben mijn ex en ik wel weer goed contact met elkaar (Dit contact keurde mijn moeder natuurlijk ook weer af), en werd het ineens weer gezellig en konden we weer samen lol maken. Maar ik hield mezelf wel steeds voor “we zijn gewoon goede vrienden”. Alleen de laatste 1,5 week begon het steeds meer te kriebelen tussen ons, en begon het weer te lijken op het begin, toen we elkaar net leerden kennen. Alleen dit gevoel heb ik geprobeerd weg te drukken, aangezien ik nog steeds dacht dat hij me niet meer leuk vond. Totdat hij mij ineens smste dat hij toevallig dat meisje weer had gezien op een feestje, maar dat hij dat zo raar vond om met haar te praten, en dat het voor hem voelde als vreemdgaan, omdat hij nog te veel voor me voelde.
Hierna hebben we gepraat, en is eruit gekomen dat we beide hetzelfde van elkaar dachten dat de een de ander niet meer leuk vond, en andersom, en dat we daarom maar dingen gingen doen om afleiding te zoeken.
Nu vroeg hij me of ik weer bij hem in wou komen wonen, en of we het weer kunnen gaan proberen en dat we er dan ook echt voor moeten gaan samen, en er gewoon samen aan werken dat het weer zo leuk wordt als eerst. En dat we het afgelopen jaar moeten nemen als een wijze les voor hoe we niet moeten zijn.
Ik heb hem toen eerlijk gezegd dat ik het niet zeker wist, omdat het afgelopen jaar echt heel moeilijk was en dat het veel pijn heeft gedaan. Alleen ik hou nog wel echt van hem. Maar toch vind ik het moeilijk om dan nu maar meteen weer bij hem in te gaan wonen. Ik heb tegen hem gezegd dat ik tijd nodig had om na te denken, ook omdat ik het wel fijn vind om weer een eigen plekje te hebben. Ondanks dat dit weer bij me moeder thuis is, en ik het totaal niet kan vinden met mijn zusje en me kapot erger aan mijn moeder (dit was ook een van de redenen dat ik op mijn 18e meteen het huis uit ging). En mijn moeder blijft ook maar constant zeggen dat ik toch echt niet meer naar mijn ex moet terug gaan omdat dat mij teveel pijn zou doen enz. En dan begint ze allemaal dingen te zeggen, over dat het voor hun ook moeilijk was en dat ze heel erg bezorgd om mij waren het afgelopen jaar omdat mijn ex dus depri was en ik mezelf daarom wegcijferde enzo. En met mijn vriendinnen kan ik hierover niet goed praten, mede ook omdat ze zelf problemen hebben en ik ze dan niet met mijn dingen durf op te zadelen. En de als we het er wel over hebben, dan blijven ze neutraal en geven mij niet echt goed advies, vandaar dat ik het nu ook hier probeer)
Maar dit allemaal maakt het voor mij heel moeilijk om nou echt een keuze te maken voor wat ik nou moet doen.. :s
(wow het is wel een beetje een lang verhaal geworden :p)
Ik heb 3 jaar een relatie gehad (het is nu uit, zo goed als), waarvan het laatste jaar vol met downs zat, hiervoor liep alles goed en was het nog leuk samen. Ook al konden we af en toe wel dikke ruzie hebben, mja dat hoort erbij om de lucht weer te zuiveren.
Na 2 jaar besloten we samen te gaan wonen, dit was allemaal heel leuk en gezellig op het begin. Tot dat hij spanningen kreeg op zijn werk, en dat mee naar huis nam, waarna ik de volle laag kreeg. Deze spanningen en daarnaast familieproblemen hebben ervoor gezorgd dat hij depressief werd / burn out kreeg. Na een tijd op de wachtlijst te hebben gestaan kreeg hij eindelijk hulp bij een psycholoog. Ik heb hem hierin echt altijd gesteund, hoe moeilijk het ook was voor mezelf.
Maar het werd er helaas niet beter op tussen ons samen. We begonnen langs elkaar heen te leven. Uiteindelijk hadden we samen besloten dat het misschien beter zou zijn als we uit elkaar zouden gaan (dit is nu 4 maand geleden). We hadden afgesproken dat ik nog even daar mocht blijven wonen tot ik weer een eigen huisje had. Alleen in deze periode begon hij ineens heel veel uit te gaan, en kreeg hij ineens contact met een meisje. Dit vertelde mij toen ook ineens dat hij iemand had ontmoet die hem wel leuk leek, maar dat hij er nog niks mee zou doen tot dat hij er klaar voor was. Hierdoor vond ik het heel moeilijk om daar nog te blijven wonen. En toen kwam het ook hard aan, zo van “zie hij vind mij echt niet leuk meer enz”. Ik ben toen maar met tegenzin weer bij mijn moeder gaan wonen (dit was 4 week nadat het uitging), die er heel blij mee was dat het eindelijk uit was tussen ons. (ze had onze relatie nooit goedgekeurd). En vanaf toen ben ik me maar veel op mijn studie gaan richten en gezellig met vriendinnen afgesproken, allemaal om hem uit mijn hoofd te krijgen.
Sinds afgelopen maand hebben mijn ex en ik wel weer goed contact met elkaar (Dit contact keurde mijn moeder natuurlijk ook weer af), en werd het ineens weer gezellig en konden we weer samen lol maken. Maar ik hield mezelf wel steeds voor “we zijn gewoon goede vrienden”. Alleen de laatste 1,5 week begon het steeds meer te kriebelen tussen ons, en begon het weer te lijken op het begin, toen we elkaar net leerden kennen. Alleen dit gevoel heb ik geprobeerd weg te drukken, aangezien ik nog steeds dacht dat hij me niet meer leuk vond. Totdat hij mij ineens smste dat hij toevallig dat meisje weer had gezien op een feestje, maar dat hij dat zo raar vond om met haar te praten, en dat het voor hem voelde als vreemdgaan, omdat hij nog te veel voor me voelde.
Hierna hebben we gepraat, en is eruit gekomen dat we beide hetzelfde van elkaar dachten dat de een de ander niet meer leuk vond, en andersom, en dat we daarom maar dingen gingen doen om afleiding te zoeken.
Nu vroeg hij me of ik weer bij hem in wou komen wonen, en of we het weer kunnen gaan proberen en dat we er dan ook echt voor moeten gaan samen, en er gewoon samen aan werken dat het weer zo leuk wordt als eerst. En dat we het afgelopen jaar moeten nemen als een wijze les voor hoe we niet moeten zijn.
Ik heb hem toen eerlijk gezegd dat ik het niet zeker wist, omdat het afgelopen jaar echt heel moeilijk was en dat het veel pijn heeft gedaan. Alleen ik hou nog wel echt van hem. Maar toch vind ik het moeilijk om dan nu maar meteen weer bij hem in te gaan wonen. Ik heb tegen hem gezegd dat ik tijd nodig had om na te denken, ook omdat ik het wel fijn vind om weer een eigen plekje te hebben. Ondanks dat dit weer bij me moeder thuis is, en ik het totaal niet kan vinden met mijn zusje en me kapot erger aan mijn moeder (dit was ook een van de redenen dat ik op mijn 18e meteen het huis uit ging). En mijn moeder blijft ook maar constant zeggen dat ik toch echt niet meer naar mijn ex moet terug gaan omdat dat mij teveel pijn zou doen enz. En dan begint ze allemaal dingen te zeggen, over dat het voor hun ook moeilijk was en dat ze heel erg bezorgd om mij waren het afgelopen jaar omdat mijn ex dus depri was en ik mezelf daarom wegcijferde enzo. En met mijn vriendinnen kan ik hierover niet goed praten, mede ook omdat ze zelf problemen hebben en ik ze dan niet met mijn dingen durf op te zadelen. En de als we het er wel over hebben, dan blijven ze neutraal en geven mij niet echt goed advies, vandaar dat ik het nu ook hier probeer)
Maar dit allemaal maakt het voor mij heel moeilijk om nou echt een keuze te maken voor wat ik nou moet doen.. :s
(wow het is wel een beetje een lang verhaal geworden :p)
zondag 22 januari 2012 om 17:28
Je loopt te hard van stapel. Kijk het eerst nog eens een tijdje aan en het is ook geen slecht plan om een huisje voor jezelf te zoeken en te gaan latten, misschien dat dat beter bij jullie past.
Ik kan me namelijk niet voorstellen dat hij zij problemen helemaal heeft verwerkt, met als waarschijnlijk gevolg dat het na een tijdje weer helemaal mis gaat.
Doe rustig aan, het leven begint net.
Ik kan me namelijk niet voorstellen dat hij zij problemen helemaal heeft verwerkt, met als waarschijnlijk gevolg dat het na een tijdje weer helemaal mis gaat.
Doe rustig aan, het leven begint net.
zondag 22 januari 2012 om 17:28
@ bubbelvla,
Dat wil ik echt graag voorkomen, toen zaten we teveel boven op elkaar en leken we net een oud getrouwd stel. En hij zegt dat hij er alles voor overheeft om er samen aan te werken, en ook beide goed ons best moeten doen ervoor om het niet weer zo te laten worden.
En ik wil er ook wel voor gaan, maar heb ergens ook tijd voor mezelf nodig..dus kan niet meteen bij hem in. Maar hij zei dat hij het wel een apart idee vind als ik weer op mezelf ga wonen..
Dat wil ik echt graag voorkomen, toen zaten we teveel boven op elkaar en leken we net een oud getrouwd stel. En hij zegt dat hij er alles voor overheeft om er samen aan te werken, en ook beide goed ons best moeten doen ervoor om het niet weer zo te laten worden.
En ik wil er ook wel voor gaan, maar heb ergens ook tijd voor mezelf nodig..dus kan niet meteen bij hem in. Maar hij zei dat hij het wel een apart idee vind als ik weer op mezelf ga wonen..
zondag 22 januari 2012 om 17:33
quote:yumie schreef op 22 januari 2012 @ 17:24:
Ja ik zou graag weer op mezelf wonen, alleen het punt is dat ik er niet genoeg geld voor heb op dit moment. En daarnaast niet genoeg punten heb opgebouwd om meteen een woning te krijgen.Waarom meteen een hele woning. Je kunt toch ook op kamers wonen? Is ook niet zo duur.
Ja ik zou graag weer op mezelf wonen, alleen het punt is dat ik er niet genoeg geld voor heb op dit moment. En daarnaast niet genoeg punten heb opgebouwd om meteen een woning te krijgen.Waarom meteen een hele woning. Je kunt toch ook op kamers wonen? Is ook niet zo duur.
zondag 22 januari 2012 om 17:33
Ga eerst eens lekker je studie afmaken. Zoek dan een leuke baan en een huis voor jezelf.
Dat samenwonen kan altijd nog.
Volgens mij is 19 nog veel te jong om gelijk al te gaan samenwonen.
Ook al die problemen van je (ex) vriend, daar ben je toch nog helemaal niet aan toe.
Het is niet voor niks uit gegaan. Je bent nog hardstikke jong en de wereld loopt vol met leuke jongens van jouw leeftijd.
Ga lekker genieten van het leven en maak het niet moeilijker dan het is.
Dat samenwonen kan altijd nog.
Volgens mij is 19 nog veel te jong om gelijk al te gaan samenwonen.
Ook al die problemen van je (ex) vriend, daar ben je toch nog helemaal niet aan toe.
Het is niet voor niks uit gegaan. Je bent nog hardstikke jong en de wereld loopt vol met leuke jongens van jouw leeftijd.
Ga lekker genieten van het leven en maak het niet moeilijker dan het is.
zondag 22 januari 2012 om 17:37
@borderwalk,
nja ik bedoel niet een hele woning, maar meer een studio. Die zijn inderdaad niet duur, maar dat gaat hier allemaal via woningnet en daar heb ik nog niet genoeg punten bij opgebouwd om boven aan de lijst te eindigen.
En de normale studentenkamers zijn hier best duur in de stad..je betaald zo 300euro voor een kamertje van 10m2..
nja ik bedoel niet een hele woning, maar meer een studio. Die zijn inderdaad niet duur, maar dat gaat hier allemaal via woningnet en daar heb ik nog niet genoeg punten bij opgebouwd om boven aan de lijst te eindigen.
En de normale studentenkamers zijn hier best duur in de stad..je betaald zo 300euro voor een kamertje van 10m2..
zondag 22 januari 2012 om 17:40
quote:yumie schreef op 22 januari 2012 @ 17:32:
@cateautje
Ja dat is misschien wel een idee. Alleen moet ik dan wel eerst een huisje hebben weer. Een kamer vinden is geen optie, hou er niet van om in zo'n studentenhuis te zitten.Hoezo zo'n studentenhuis? Ze zijn niet allemaal stereotyp lawaaig en identiek smerig hoor. Als er weer een TO is voor wie een kamer geen optie is, maar die wel klaagt over hotel mama of de thuissituatie in het algemeen, dan denk ik eigenlijk altijd, sorry TO, dat het probleem thuis (of bij ex) ook niet zo groot is.
@cateautje
Ja dat is misschien wel een idee. Alleen moet ik dan wel eerst een huisje hebben weer. Een kamer vinden is geen optie, hou er niet van om in zo'n studentenhuis te zitten.Hoezo zo'n studentenhuis? Ze zijn niet allemaal stereotyp lawaaig en identiek smerig hoor. Als er weer een TO is voor wie een kamer geen optie is, maar die wel klaagt over hotel mama of de thuissituatie in het algemeen, dan denk ik eigenlijk altijd, sorry TO, dat het probleem thuis (of bij ex) ook niet zo groot is.
zondag 22 januari 2012 om 17:42
HIJ vindt het apart als jij op jezelf gaat wonen? Meneer heeft wel meteen weer eisen.
Als jullie nog om elkaar geven, zou ik het rustig opbouwen en kijken wat er gebeurt als jullie officieel weer een stelletje zijn. Samen leuke dingen doen, goede gesprekken voeren en in de gaten houden hoe het gaat. Samenwonen gaat echt veel te snel.
Als jullie nog om elkaar geven, zou ik het rustig opbouwen en kijken wat er gebeurt als jullie officieel weer een stelletje zijn. Samen leuke dingen doen, goede gesprekken voeren en in de gaten houden hoe het gaat. Samenwonen gaat echt veel te snel.
zondag 22 januari 2012 om 17:43
@jo12345
Ik ben 21.. (mijn ex is 26 trouwens) en ja dat is inderdaad nog jong..mja
Mijn studie wil ik sowieso goed afmaken, ik moet strax ook 5maand op stage en daarna wil ik meteen afstuderen, want ben wel zat van school eigenlijk.
En inderdaad het is niet voor niks uit gegaan, maar toch hou ik wel van hem..en ergens wil ik het ook nog wel een kans geven, want weet ook hoe het was voor hij derpi werd.. en dat voelde gewoon echt goed.
Ik ben 21.. (mijn ex is 26 trouwens) en ja dat is inderdaad nog jong..mja
Mijn studie wil ik sowieso goed afmaken, ik moet strax ook 5maand op stage en daarna wil ik meteen afstuderen, want ben wel zat van school eigenlijk.
En inderdaad het is niet voor niks uit gegaan, maar toch hou ik wel van hem..en ergens wil ik het ook nog wel een kans geven, want weet ook hoe het was voor hij derpi werd.. en dat voelde gewoon echt goed.
zondag 22 januari 2012 om 17:44
quote:yumie schreef op 22 januari 2012 @ 17:24:
Ja ik zou graag weer op mezelf wonen, alleen het punt is dat ik er niet genoeg geld voor heb op dit moment. En daarnaast niet genoeg punten heb opgebouwd om meteen een woning te krijgen.
ga je niet helemaal aan het feit voorbij dat terwijl jullie uit elkaar zouden gaan omdat dat beter voor hem zou zijn, hij wel met een ander aan de gang was?
Terwijl je daar dus nog woonde?
Die ander is zeker niets geworden en nu mag jij weer uit de kast getrokken worden?
Ja ik zou graag weer op mezelf wonen, alleen het punt is dat ik er niet genoeg geld voor heb op dit moment. En daarnaast niet genoeg punten heb opgebouwd om meteen een woning te krijgen.
ga je niet helemaal aan het feit voorbij dat terwijl jullie uit elkaar zouden gaan omdat dat beter voor hem zou zijn, hij wel met een ander aan de gang was?
Terwijl je daar dus nog woonde?
Die ander is zeker niets geworden en nu mag jij weer uit de kast getrokken worden?
zondag 22 januari 2012 om 17:51
@3wieler,
nee heb geen bijbaantje, omdat ik veel tijd kwijt ben aan mijn studie.
En ik heb eerder in zo'n containerwoning gewoond, daar betaalde ik toen 250 voor, incl. Dat zou ik nu opzich wel weer willen, maar daarvan komen er nog maar weinig van vrij, jammer genoeg.
@ borderwalk, ja okey daar heb je wel gelijk in het is natuurlijk niet allemaal zo nee.
@isadoro, Ja dat stelde hij ook voor, dat we echt ons best ervoor moeten doen, door indd samen leuke dingen te doen en dat soort dingen. Dat deden we eerst steeds minder, omdat hij nergens zin in had..en ik dan na een tijdje ook stopte met proberen omdat het toch niet lukte..
Ps.. Heb me net ook ingeschreven op bij een anti kraak site, die woningen aanbieden voor tijdelijk.
nee heb geen bijbaantje, omdat ik veel tijd kwijt ben aan mijn studie.
En ik heb eerder in zo'n containerwoning gewoond, daar betaalde ik toen 250 voor, incl. Dat zou ik nu opzich wel weer willen, maar daarvan komen er nog maar weinig van vrij, jammer genoeg.
@ borderwalk, ja okey daar heb je wel gelijk in het is natuurlijk niet allemaal zo nee.
@isadoro, Ja dat stelde hij ook voor, dat we echt ons best ervoor moeten doen, door indd samen leuke dingen te doen en dat soort dingen. Dat deden we eerst steeds minder, omdat hij nergens zin in had..en ik dan na een tijdje ook stopte met proberen omdat het toch niet lukte..
Ps.. Heb me net ook ingeschreven op bij een anti kraak site, die woningen aanbieden voor tijdelijk.
zondag 22 januari 2012 om 17:53
quote:yumie schreef op 22 januari 2012 @ 17:43:
@jo12345
Ik ben 21.. (mijn ex is 26 trouwens) en ja dat is inderdaad nog jong..mja
Mijn studie wil ik sowieso goed afmaken, ik moet strax ook 5maand op stage en daarna wil ik meteen afstuderen, want ben wel zat van school eigenlijk.
En inderdaad het is niet voor niks uit gegaan, maar toch hou ik wel van hem..en ergens wil ik het ook nog wel een kans geven, want weet ook hoe het was voor hij derpi werd.. en dat voelde gewoon echt goed.
Dat je niet samenwoont met je vriendje betekent nietdat je niet van je vriendje houdt.
Wil je serieus deze relatie een kans geven dan zul je het rustig aan moeten doen. Ga op je zelf en zit niet te miepen over niet in een studentenhuis willen wonen.
Want wil je nu dan? Je wil niet bij je moeder blijven, studentenkamer is te min, studio kom je nu niet voor in aanmerking. Wat dan? Ik denk dat je eigenlijk wil horen dat je juist bij je vriend gaan wonen de beste optie is.
Dat is het niet. Doe je het wel, sta je binnen 2 maanden weer bij mama op de stoep want dan is de nieuwigheid er weer van af en begint de ellende weer van voor af aan.
You will see.
@jo12345
Ik ben 21.. (mijn ex is 26 trouwens) en ja dat is inderdaad nog jong..mja
Mijn studie wil ik sowieso goed afmaken, ik moet strax ook 5maand op stage en daarna wil ik meteen afstuderen, want ben wel zat van school eigenlijk.
En inderdaad het is niet voor niks uit gegaan, maar toch hou ik wel van hem..en ergens wil ik het ook nog wel een kans geven, want weet ook hoe het was voor hij derpi werd.. en dat voelde gewoon echt goed.
Dat je niet samenwoont met je vriendje betekent nietdat je niet van je vriendje houdt.
Wil je serieus deze relatie een kans geven dan zul je het rustig aan moeten doen. Ga op je zelf en zit niet te miepen over niet in een studentenhuis willen wonen.
Want wil je nu dan? Je wil niet bij je moeder blijven, studentenkamer is te min, studio kom je nu niet voor in aanmerking. Wat dan? Ik denk dat je eigenlijk wil horen dat je juist bij je vriend gaan wonen de beste optie is.
Dat is het niet. Doe je het wel, sta je binnen 2 maanden weer bij mama op de stoep want dan is de nieuwigheid er weer van af en begint de ellende weer van voor af aan.
You will see.
zondag 22 januari 2012 om 17:54
Tuurlijk kan je met hem gaan samenwonen weer, je kent hem nu beter dan toen jullie de eerste keer gingen samenwonen! Je weet dus dat hij spanningen etc op jou afreageert, dat is alvast geen verrassing meer. Of heeft hij intussen ook wat inzicht gekregen in zijn gedrag?
Als ik jou was zou ik voor ik dit zou overwegen toch eens stevig met hem gaan praten over wat er mis ging, en waarom dat nu niet meer mis zou gaan. Spanningen horen nu eenmaal bij het leven dus dit is niet de laatste keer dat hij daar mee te maken krijgt.
Geen geld voor eigen woonruimte is een slechte reden om te gaan samenwonen. Samenwonen doe je omdat je gelooft in wat je samen hebt en eerlijk gezegd mis ik dat in je tekst.
Als ik jou was zou ik voor ik dit zou overwegen toch eens stevig met hem gaan praten over wat er mis ging, en waarom dat nu niet meer mis zou gaan. Spanningen horen nu eenmaal bij het leven dus dit is niet de laatste keer dat hij daar mee te maken krijgt.
Geen geld voor eigen woonruimte is een slechte reden om te gaan samenwonen. Samenwonen doe je omdat je gelooft in wat je samen hebt en eerlijk gezegd mis ik dat in je tekst.
zondag 22 januari 2012 om 18:04
@patchouli,
hij gaat nog steeds naar de pych, en ik merk wel aan hem dat dat werkt en hij probeert te veranderen.
En we gingen toen ook samenwonen omdat het echt goed voelde, alleen liep het snel mis jammer genoeg.
En nee ga niet bij hem samenwonen omdat ik geen geld heb nu (mede door verschil inwonende uitwonende beurs enzo), dan blijf ik liever hier bij me moeder ookal is dit niet alles.
En ik zal inderdaad weer met hem gaan praten over dat ik het echt niet weet enzo..
hij gaat nog steeds naar de pych, en ik merk wel aan hem dat dat werkt en hij probeert te veranderen.
En we gingen toen ook samenwonen omdat het echt goed voelde, alleen liep het snel mis jammer genoeg.
En nee ga niet bij hem samenwonen omdat ik geen geld heb nu (mede door verschil inwonende uitwonende beurs enzo), dan blijf ik liever hier bij me moeder ookal is dit niet alles.
En ik zal inderdaad weer met hem gaan praten over dat ik het echt niet weet enzo..
zondag 22 januari 2012 om 18:14
@nicky_67,
ze vind hem niet bij me passen als vriendje of gewone vriend. En omdat hij nogal een probleem familie heeft, is ze bang dat hij net zo wordt als sommigen van zn familie. Maar ze wil niet luisteren als ik zeg dat hij geen contact wil en heeft met die familieleden. En nja bij een aantal keren is hij voor me opgekomen toen ik ruzie had met me moeder, en dit vond ze denk ik ook niet leuk..
Verder heb ik nooit goed met me moeder kunnen praten over dingen omdat ze altijd alleen haar kant ziet.
ze vind hem niet bij me passen als vriendje of gewone vriend. En omdat hij nogal een probleem familie heeft, is ze bang dat hij net zo wordt als sommigen van zn familie. Maar ze wil niet luisteren als ik zeg dat hij geen contact wil en heeft met die familieleden. En nja bij een aantal keren is hij voor me opgekomen toen ik ruzie had met me moeder, en dit vond ze denk ik ook niet leuk..
Verder heb ik nooit goed met me moeder kunnen praten over dingen omdat ze altijd alleen haar kant ziet.