Relaties
alle pijlers
Postuum bedrogen...
woensdag 3 april 2019 om 11:30
Ik heb lang geaarzeld om dit bericht op dit forum te plaatsen. Heb vorig jaar een account aangemaakt en nu plaats ik eindelijk dit bericht omdat ik er zelf niet meer uit kom.
Mijn vriend, Hans, met wie ik 19 jaar samen ben geweest is eind 2017 overleden aan de gevolgen van nierkanker. Ik heb hem gedurende anderhalf jaar begeleid in zijn ziekte en de laatste weken van zijn ziekbed verzorgd. Hij is in ons huis overleden. Voor hem heb ik destijds mijn man in de steek gelaten en hem en mijn kinderen veel verdriet bezorgd, maar Hans was het helemaal waard. Het was geen liefde op het eerste gezicht, wij hebben elkaar ontmoet tijdens het golfen en na maanden sloeg ineens de vonk over en dat was wederzijds.
Hans was enkele jaren daarvoor in de steek gelaten door zijn 10 jaar jongere vrouw en ik was daar in het begin wel bezorgd over, wat jaloers ook, want zij bleven een goed contact onderhouden en zijn ex is een mooie vrouw. Hans stelde mij gerust en zei dat hij in het begin wel verdrietig was geweest, maar dat toen hij mij ontmoette dat helemaal over was. Ik was de liefde van zijn leven, zei hij. Hij en ik waren even oud.
Mijn familie en vrienden verklaarden mij voor gek dat ik mijn man voor hem verliet. Zij vertrouwden Hans niet, vonden zijn gedrag onnatuurlijk en gedurende een lange tijd keerden zelfs mijn kinderen zich van mij af. Het contact met mijn kinderen kwam gelukkig later weer goed, maar zij wilden Hans niet zien. Het was altijd schipperen als zij bij mij kwamen. Maar Hans was zo lief, die ging dan gewoon een dagje weg om mij de gelegenheid te geven met mijn kinderen en kleinkinderen te zijn.
Toen hij ziek werd was ik buiten mezelf van bezorgdheid en verdriet en toen hij dood ging was ik helemaal kapot. Een van mijn zussen, die ik al die jaren niet meer gezien had, kreeg medelijden met mij, nam weer contact op en aan haar heb ik nu veel steun.
Maar nu komt het; in het afgelopen jaar, maanden na zijn overlijden, heb ik ontdekt dat de door hem gekozen muziek tijdens de uitvaart, het liedje was waarop hij zijn ex had leren kennen. Hun liedje! Ik vond in zijn spullen een oude cd met een briefje van haar uit de tijd dat zij elkaar hadden leren kennen. Dat was een klap in mijn gezicht! En toen ben ik gaan zoeken en heb door een vriend van mijn zoon zijn telefoon laten "kraken". Daar vond ik heel veel smsjes op, gericht aan zijn ex, die niets aan de verbeelding over laten. Zijn ex had hem verlaten voor een andere man, is daarmee getrouwd en is nog steeds met die man getrouwd! En blijkbaar heel gelukkig! Haar antwoorden op zijn liefdesverklaringen waren duidelijk afwijzend, wel vriendelijk, maar afwijzend. Hans noemt haar zijn grote liefde, wilde eigenlijk dat zij bij hem terug kwam etc etc!
En dat, terwijl hij mij vertelde dat ZIJ degene was die zo'n spijt had en graag bij hem terug wilde komen! Het was volledig onwaar!
Ik heb haar een paar maanden geleden gebeld en om uitleg gevraagd, WANT IK KAN HET HEM NIET MEER VRAGEN! Zij was erg terughoudend, maar ik zei dat ik absoluut de waarheid moest weten en zij gaf toen toe dat Hans haar altijd is blijven vragen bij hem terug te komen. Hij stuurde soms maanden niets en dan ineens weer een liefdesverklaring. Zij was altijd de eerste aan wie hij een Nieuwjaarsberichtje stuurde, meteen binnen 5 minuten na 12! Kun je het je voorstellen? Dan stond ik de champagne in te schenken, stuurde hij even snel een berichtje aan zijn ex!
Ik kan hier met niemand over praten, heb geen echte vrienden meer want iedereen liet ons vallen nadat ik mijn man verlaten had. Hans zei altijd dat wij genoeg hadden aan elkaar. Ik durf mijn kinderen en mijn zus niet in vertrouwen te nemen, vind het zo'n afgang.
Hoe moet ik nou tegen mijn relatie aankijken? Was het allemaal een grote leugen? De ex van Hans zei me dat ik het anders moest zien. Zij is ervan overtuigd dat hij op zijn manier veel van mij gehouden heeft. Zij probeerde mij notabene te troosten in dat gesprek! Waarom ook heeft hij al die smsjes bewaard? Dacht hij dan niet aan het risico dat ik die kon vinden? Hij is zelfs een paar keer van mobiel veranderd en heeft blijkbaar die berichtjes steeds overgezet op zijn nieuwe telefoon. Idioot toch?
Ik weet niet hoe ik verder moet. Hij is nu al langer dan een jaar dood en ik sta ermee op en ga ermee naar bed. Zeg niet dat ik hem gewoon moet vergeten, dat hij het niet waard was of zo. Hij was een erg goede man voor mij, erg lief en zorgzaam, maar ik ben kapot door zijn bedrog. Was ik maar nooit in zijn spullen gaan kijken, dan had ik het nooit geweten!!!
Heeft er iemand een soortgelijke ervaring? En hoe ga je daar dan mee om?
Tuttifrutti (zo noemde hij mij altijd...)
Mijn vriend, Hans, met wie ik 19 jaar samen ben geweest is eind 2017 overleden aan de gevolgen van nierkanker. Ik heb hem gedurende anderhalf jaar begeleid in zijn ziekte en de laatste weken van zijn ziekbed verzorgd. Hij is in ons huis overleden. Voor hem heb ik destijds mijn man in de steek gelaten en hem en mijn kinderen veel verdriet bezorgd, maar Hans was het helemaal waard. Het was geen liefde op het eerste gezicht, wij hebben elkaar ontmoet tijdens het golfen en na maanden sloeg ineens de vonk over en dat was wederzijds.
Hans was enkele jaren daarvoor in de steek gelaten door zijn 10 jaar jongere vrouw en ik was daar in het begin wel bezorgd over, wat jaloers ook, want zij bleven een goed contact onderhouden en zijn ex is een mooie vrouw. Hans stelde mij gerust en zei dat hij in het begin wel verdrietig was geweest, maar dat toen hij mij ontmoette dat helemaal over was. Ik was de liefde van zijn leven, zei hij. Hij en ik waren even oud.
Mijn familie en vrienden verklaarden mij voor gek dat ik mijn man voor hem verliet. Zij vertrouwden Hans niet, vonden zijn gedrag onnatuurlijk en gedurende een lange tijd keerden zelfs mijn kinderen zich van mij af. Het contact met mijn kinderen kwam gelukkig later weer goed, maar zij wilden Hans niet zien. Het was altijd schipperen als zij bij mij kwamen. Maar Hans was zo lief, die ging dan gewoon een dagje weg om mij de gelegenheid te geven met mijn kinderen en kleinkinderen te zijn.
Toen hij ziek werd was ik buiten mezelf van bezorgdheid en verdriet en toen hij dood ging was ik helemaal kapot. Een van mijn zussen, die ik al die jaren niet meer gezien had, kreeg medelijden met mij, nam weer contact op en aan haar heb ik nu veel steun.
Maar nu komt het; in het afgelopen jaar, maanden na zijn overlijden, heb ik ontdekt dat de door hem gekozen muziek tijdens de uitvaart, het liedje was waarop hij zijn ex had leren kennen. Hun liedje! Ik vond in zijn spullen een oude cd met een briefje van haar uit de tijd dat zij elkaar hadden leren kennen. Dat was een klap in mijn gezicht! En toen ben ik gaan zoeken en heb door een vriend van mijn zoon zijn telefoon laten "kraken". Daar vond ik heel veel smsjes op, gericht aan zijn ex, die niets aan de verbeelding over laten. Zijn ex had hem verlaten voor een andere man, is daarmee getrouwd en is nog steeds met die man getrouwd! En blijkbaar heel gelukkig! Haar antwoorden op zijn liefdesverklaringen waren duidelijk afwijzend, wel vriendelijk, maar afwijzend. Hans noemt haar zijn grote liefde, wilde eigenlijk dat zij bij hem terug kwam etc etc!
En dat, terwijl hij mij vertelde dat ZIJ degene was die zo'n spijt had en graag bij hem terug wilde komen! Het was volledig onwaar!
Ik heb haar een paar maanden geleden gebeld en om uitleg gevraagd, WANT IK KAN HET HEM NIET MEER VRAGEN! Zij was erg terughoudend, maar ik zei dat ik absoluut de waarheid moest weten en zij gaf toen toe dat Hans haar altijd is blijven vragen bij hem terug te komen. Hij stuurde soms maanden niets en dan ineens weer een liefdesverklaring. Zij was altijd de eerste aan wie hij een Nieuwjaarsberichtje stuurde, meteen binnen 5 minuten na 12! Kun je het je voorstellen? Dan stond ik de champagne in te schenken, stuurde hij even snel een berichtje aan zijn ex!
Ik kan hier met niemand over praten, heb geen echte vrienden meer want iedereen liet ons vallen nadat ik mijn man verlaten had. Hans zei altijd dat wij genoeg hadden aan elkaar. Ik durf mijn kinderen en mijn zus niet in vertrouwen te nemen, vind het zo'n afgang.
Hoe moet ik nou tegen mijn relatie aankijken? Was het allemaal een grote leugen? De ex van Hans zei me dat ik het anders moest zien. Zij is ervan overtuigd dat hij op zijn manier veel van mij gehouden heeft. Zij probeerde mij notabene te troosten in dat gesprek! Waarom ook heeft hij al die smsjes bewaard? Dacht hij dan niet aan het risico dat ik die kon vinden? Hij is zelfs een paar keer van mobiel veranderd en heeft blijkbaar die berichtjes steeds overgezet op zijn nieuwe telefoon. Idioot toch?
Ik weet niet hoe ik verder moet. Hij is nu al langer dan een jaar dood en ik sta ermee op en ga ermee naar bed. Zeg niet dat ik hem gewoon moet vergeten, dat hij het niet waard was of zo. Hij was een erg goede man voor mij, erg lief en zorgzaam, maar ik ben kapot door zijn bedrog. Was ik maar nooit in zijn spullen gaan kijken, dan had ik het nooit geweten!!!
Heeft er iemand een soortgelijke ervaring? En hoe ga je daar dan mee om?
Tuttifrutti (zo noemde hij mij altijd...)
donderdag 4 april 2019 om 14:30
en een bankier houdt daar toezicht op.SweetFirefly schreef: ↑04-04-2019 14:27Het klopt niet helemaal wat je zegt. Een vermogen laten groeien is het werk van een vermogensbeheerder.
wij slapen nooit.
donderdag 4 april 2019 om 14:32
Ik zou graag de topic van Mimsey over Hero willen lezen. Ik bedoel van toen. Zou die nog ergens staan? Ik heb vanmorgen gezocht, maar kan het niet vinden. Ik vind ook dat ze heel aangrijpend schrijft.OliebolmetKrenten schreef: ↑04-04-2019 13:32Prachtig geschreven, schijf jij ook poezie? Ik ben serieus, ik vind het mooi, eerlijk en ontroerend, maar ook vrij verbeeldend, al ken ik de situatie niet, het is toch ineens heel helder.
donderdag 4 april 2019 om 14:33
Maar hoeft niet inhoudelijk op de hoogte te zijn van de markt. Inde
Maar goed; on topic: het blijft vreemd dat iemand met die achtergrond alles op 1 kaart zet. Dat is zo'n beetje beleggingsles nummer 1: risico's spreiden.
Met deze temperaturen en harde ondergrond is het moeilijk voedsel vinden voor vogels en egels en eekhoorns. Voer ze bij met het juiste voer. Dank je wel.
donderdag 4 april 2019 om 14:36
Overal ongezond gedrag van iedereen in dit verhaal
Dit is een pijnlijke voorbeeld waarom je je niet 100% aan iemand moet geven en zo idoliserend naar iemand moet kijken. Je bent een eigen persoon en hoeveel je ook van iemand houdt, wees niet zo blind en naief. Jij bent diegene die er altijd voor jezelf is en zal zijn, andere staan er toch onder. Zet niet andere mensen boven je.
Dit is een pijnlijke voorbeeld waarom je je niet 100% aan iemand moet geven en zo idoliserend naar iemand moet kijken. Je bent een eigen persoon en hoeveel je ook van iemand houdt, wees niet zo blind en naief. Jij bent diegene die er altijd voor jezelf is en zal zijn, andere staan er toch onder. Zet niet andere mensen boven je.
donderdag 4 april 2019 om 14:37
als bankier krijg je echt niet zomaar je dikke vette bonus.SweetFirefly schreef: ↑04-04-2019 14:33Maar hoeft niet inhoudelijk op de hoogte te zijn van de markt. Inde
Maar goed; on topic: het blijft vreemd dat iemand met die achtergrond alles op 1 kaart zet. Dat is zo'n beetje beleggingsles nummer 1: risico's spreiden.
plus dat karige pensioentje, wat mij ook vreemd lijkt.
mijn jong overleden man werkte ook in de bancaire sector, was geen bankier.
maar mijn nabestaandenpensioen , zo,n 65% van zijn uiteindelijke pensioen, is echt niet karig te noemen.
wij slapen nooit.
donderdag 4 april 2019 om 14:38
Helemaal waar!SweetFirefly schreef: ↑04-04-2019 14:33Maar hoeft niet inhoudelijk op de hoogte te zijn van de markt. Inde
Maar goed; on topic: het blijft vreemd dat iemand met die achtergrond alles op 1 kaart zet. Dat is zo'n beetje beleggingsles nummer 1: risico's spreiden.
donderdag 4 april 2019 om 14:44
Wat weet jij nou helemaal van hem... Zal ik je zijn CV even toesturen?valentinamaria schreef: ↑04-04-2019 14:37als bankier krijg je echt niet zomaar je dikke vette bonus.
plus dat karige pensioentje, wat mij ook vreemd lijkt.
mijn jong overleden man werkte ook in de bancaire sector, was geen bankier.
maar mijn nabestaandenpensioen , zo,n 65% van zijn uiteindelijke pensioen, is echt niet karig te noemen.
Waarom ben je zo achterdochtig? Ik heb niets te verbergen, maar ik ga niet in details treden over zijn identiteit op een publiek forum.
donderdag 4 april 2019 om 14:49
Je machteloosheid is zo herkenbaar. Ik ben zelf recent verlaten door mijn man. Onlangs heb ik ontdekt dat de laatste drie jaren van mijn huwelijk één grote leugen waren. Op die prachtige grote reizen die we als gezin maakten zat hij continu met zijn hoofd en zijn hart bij zijn minnares, want ze miste hem zo en ze had het zo moeilijk.
Ik weet hoe machteloze woede aan je vreet, hoe het je verlamt. Mijn ex wilde nergens over praten, dus ik kon het bij hem ook niet kwijt. Ik was zo bang dat het mij zou verteren, maar ook als je het wil stoppen houdt het niet vanzelf op.
Aan de andere kant mag het ook best even de ruimte krijgen. Het is nogal wat om zoiets te ontdekken.
Ik weet hoe machteloze woede aan je vreet, hoe het je verlamt. Mijn ex wilde nergens over praten, dus ik kon het bij hem ook niet kwijt. Ik was zo bang dat het mij zou verteren, maar ook als je het wil stoppen houdt het niet vanzelf op.
Aan de andere kant mag het ook best even de ruimte krijgen. Het is nogal wat om zoiets te ontdekken.
donderdag 4 april 2019 om 14:57
Ik kan goed begrijpen dat je je verraden voelt. Je kunt de boosheid daaromtrent niet meer bespreken met hem of zijn woede op hem richten. Toch misschien je fout daaromtrent durven toegeven aan je kinderen. Ook aan andere naasten kunnen zeggen dat ze gelijk hadden zou je kunnen opluchten. Dat alleen dragen is te zwaar want hoe dan ook is gedeeld leed half leed.
donderdag 4 april 2019 om 15:26
Wat erg voor je Yaga, dat bedrog, denken aan details van de laatste drie jaar. En waarom zolang? Ik begrijp helemaal dat er altijd een overgangsperiode is, die had ik zelf ook. Toch heb ik geprobeerd om mijn ex man zo snel mogelijk te vertellen dat ik verliefd was geworden op een andere man. Ik heb met hem gehuild en zijn woede en verdriet gedeeld. En toen ik weg ging zei hij dat als ik zou ontdekken dat ik me vergist had, hij er nog steeds voor me was, dat ik dan terug kon komen. Wat een vangnet... Maar ja, uiteindelijk veranderden die emoties in rancune en gunde hij me niets meer. Vreselijke tijd. Moeizame scheiding. En toen kwam zij in zijn leven en werd het voor mij ook allemaal makkelijker.YagaBaba schreef: ↑04-04-2019 14:49Je machteloosheid is zo herkenbaar. Ik ben zelf recent verlaten door mijn man. Onlangs heb ik ontdekt dat de laatste drie jaren van mijn huwelijk één grote leugen waren. Op die prachtige grote reizen die we als gezin maakten zat hij continu met zijn hoofd en zijn hart bij zijn minnares, want ze miste hem zo en ze had het zo moeilijk.
Ik weet hoe machteloze woede aan je vreet, hoe het je verlamt. Mijn ex wilde nergens over praten, dus ik kon het bij hem ook niet kwijt. Ik was zo bang dat het mij zou verteren, maar ook als je het wil stoppen houdt het niet vanzelf op.
Aan de andere kant mag het ook best even de ruimte krijgen. Het is nogal wat om zoiets te ontdekken.
Jouw (ex) man heeft het er vast ook erg moeilijk mee. Verlaten worden is erg, maar iemand verlaten is ook vreselijk. Dat schuldgevoel, die twijfels, daar zet je je niet zomaar overheen.
Dank voor je reactie en jij ook veel sterkte met het verwerken van alles. Het leven geeft niet alleen maar cadeautjes...
X
donderdag 4 april 2019 om 15:28
Je kunt je niet voorstellen hoe opgelucht ik al ben dit met jullie allen, volslagen vreemden, te delen! Maar dank voor je advies, je hebt gelijk, maar ik durf dat nog niet.jimstevens schreef: ↑04-04-2019 14:57Ik kan goed begrijpen dat je je verraden voelt. Je kunt de boosheid daaromtrent niet meer bespreken met hem of zijn woede op hem richten. Toch misschien je fout daaromtrent durven toegeven aan je kinderen. Ook aan andere naasten kunnen zeggen dat ze gelijk hadden zou je kunnen opluchten. Dat alleen dragen is te zwaar want hoe dan ook is gedeeld leed half leed.
X
donderdag 4 april 2019 om 15:30
Wijze raad, maar voor mij wat laat...Magda19 schreef: ↑04-04-2019 14:36Overal ongezond gedrag van iedereen in dit verhaal
Dit is een pijnlijke voorbeeld waarom je je niet 100% aan iemand moet geven en zo idoliserend naar iemand moet kijken. Je bent een eigen persoon en hoeveel je ook van iemand houdt, wees niet zo blind en naief. Jij bent diegene die er altijd voor jezelf is en zal zijn, andere staan er toch onder. Zet niet andere mensen boven je.
donderdag 4 april 2019 om 15:43
Mijn punt was eigenlijk vooral dat ik de machteloosheid zo goed begrijp en het proces dat daarbij hoort.Tuttifrutti2018 schreef: ↑04-04-2019 15:26Wat erg voor je Yaga, dat bedrog, denken aan details van de laatste drie jaar. En waarom zolang? Ik begrijp helemaal dat er altijd een overgangsperiode is, die had ik zelf ook. Toch heb ik geprobeerd om mijn ex man zo snel mogelijk te vertellen dat ik verliefd was geworden op een andere man. Ik heb met hem gehuild en zijn woede en verdriet gedeeld. En toen ik weg ging zei hij dat als ik zou ontdekken dat ik me vergist had, hij er nog steeds voor me was, dat ik dan terug kon komen. Wat een vangnet... Maar ja, uiteindelijk veranderden die emoties in rancune en gunde hij me niets meer. Vreselijke tijd. Moeizame scheiding. En toen kwam zij in zijn leven en werd het voor mij ook allemaal makkelijker.
Jouw (ex) man heeft het er vast ook erg moeilijk mee. Verlaten worden is erg, maar iemand verlaten is ook vreselijk. Dat schuldgevoel, die twijfels, daar zet je je niet zomaar overheen.
Dank voor je reactie en jij ook veel sterkte met het verwerken van alles. Het leven geeft niet alleen maar cadeautjes...
X
Het ontdekken van de leugens, het je afvragen wat Je huwelijk nu eigenlijk waard was.
Met mij gaat het inmiddels wel weer goed. Ik heb twee geweldige kinderen overgehouden aan die periode. Dus al zou alles nep geweest zijn, zij zijn prachtig en ik onderga met liefde alle ellende die daarbij hoort.
Inmiddels heb ik een veel leukere man ontmoet. Lief, zachtaardig, intelligent. Ik kom aan alle kanten tot rust, reis met hem de hele wereld rond en mijn kinderen zijn dol op hem.
Na de verwerking komt berusting, een zekere onverschilligheid en daarna komen rust en acceptatie. Ik hoop dat ik op een dag in liefde terug kan kijken naar mijn huwelijk. Maar ergens geloof ik wel dat ook dat een keer komt.
donderdag 4 april 2019 om 16:24
Hans lag zo te horen goed bij de vrouwen. Als het hem om het geld te doen was geweest en hij niet van jou hield, had hij vast wel een andere vrouw kunnen vinden met geld.
Verder: jij kent Hans; schat jij in dat hij voor het geld bij je bleef?
Dat jouw omgeving het veroordeenlkt dat hij ' op jouw zak teerde' zegt meer over hen dan over Hans.
Ze zullen er denk ik meer over gevallen zijn dat hij erg aanwezig was.Kun jij je dat voorstellen?
Verder: jij kent Hans; schat jij in dat hij voor het geld bij je bleef?
Dat jouw omgeving het veroordeenlkt dat hij ' op jouw zak teerde' zegt meer over hen dan over Hans.
Ze zullen er denk ik meer over gevallen zijn dat hij erg aanwezig was.Kun jij je dat voorstellen?
donderdag 4 april 2019 om 18:47
Ja zeker! Ik denk dat er meerdere factoren waren, maar het was vooral zijn persoonlijkheid tov van die van mijn ex man. Mijn kinderen meenden wel dat hij financieel van mij profiteerde, ik voelde dat toen niet zo, maar ben aan alles aan het twijfelen nu...Vivavivi schreef: ↑04-04-2019 16:24Hans lag zo te horen goed bij de vrouwen. Als het hem om het geld te doen was geweest en hij niet van jou hield, had hij vast wel een andere vrouw kunnen vinden met geld.
Verder: jij kent Hans; schat jij in dat hij voor het geld bij je bleef?
Dat jouw omgeving het veroordeenlkt dat hij ' op jouw zak teerde' zegt meer over hen dan over Hans.
Ze zullen er denk ik meer over gevallen zijn dat hij erg aanwezig was.Kun jij je dat voorstellen?
donderdag 4 april 2019 om 18:50
Hartstikke fijn voor je en ik hoop ook dat ik net als jij het een keer een plek kan geven!YagaBaba schreef: ↑04-04-2019 15:43Mijn punt was eigenlijk vooral dat ik de machteloosheid zo goed begrijp en het proces dat daarbij hoort.
Het ontdekken van de leugens, het je afvragen wat Je huwelijk nu eigenlijk waard was.
Met mij gaat het inmiddels wel weer goed. Ik heb twee geweldige kinderen overgehouden aan die periode. Dus al zou alles nep geweest zijn, zij zijn prachtig en ik onderga met liefde alle ellende die daarbij hoort.
Inmiddels heb ik een veel leukere man ontmoet. Lief, zachtaardig, intelligent. Ik kom aan alle kanten tot rust, reis met hem de hele wereld rond en mijn kinderen zijn dol op hem.
Na de verwerking komt berusting, een zekere onverschilligheid en daarna komen rust en acceptatie. Ik hoop dat ik op een dag in liefde terug kan kijken naar mijn huwelijk. Maar ergens geloof ik wel dat ook dat een keer komt.
donderdag 4 april 2019 om 20:12
TO na alle reacties en tegenreacties en daarop ook weer tegenreacties, hier, wat gaat er in jouw hart en hoofd om?
Worden hier nieuwe inzichten gedeeld of is wat je hier leest enkel een bevestiging van wat je al wist of voelde?
Hoe heb je trouwens vannacht geslapen? Anders dan anders? Rustiger? Onrustiger?
Dromen?
Worden hier nieuwe inzichten gedeeld of is wat je hier leest enkel een bevestiging van wat je al wist of voelde?
Hoe heb je trouwens vannacht geslapen? Anders dan anders? Rustiger? Onrustiger?
Dromen?
donderdag 4 april 2019 om 22:15
Jawel. Alleen nu nog niet. En dat is heel normaal.Tuttifrutti2018 schreef: ↑04-04-2019 18:50Hartstikke fijn voor je en ik hoop ook dat ik net als jij het een keer een plek kan geven!
donderdag 4 april 2019 om 22:38
Tja, leuk dat je dat vraagt.... ik heb het gevoel dat ik er niet meer helemaal alleen voor stamammezel schreef: ↑04-04-2019 20:12TO na alle reacties en tegenreacties en daarop ook weer tegenreacties, hier, wat gaat er in jouw hart en hoofd om?
Worden hier nieuwe inzichten gedeeld of is wat je hier leest enkel een bevestiging van wat je al wist of voelde?
Hoe heb je trouwens vannacht geslapen? Anders dan anders? Rustiger? Onrustiger?
Dromen?
vrijdag 5 april 2019 om 05:39
Lijkt mij ook vreselijk. Al kan ik mij wel voorstellen dat als ze Hans niet aardig vonden (te aanwezig en op to’s zak aan het teren) ze voor de ex van to kozen. Ik heb ook wel vriendschappen verloren omdat ik de partner van niet leuk vond. Als je dan apart kan afspreken houd het wel stand. Maar als die partner steeds mee moet laat ik het liever helemaal gaan.
vrijdag 5 april 2019 om 08:44
Ze wilden gewoon niet meer met mij omgaan. Mensen denken altijd dat ze moeten kiezen. Ik heb me natuurlijk ook afgevraagd of ze mijn ex man altijd al een leuker persoon hebben gevonden dan mij. Dat heb je weleens, dat je met een stel omgaat waarvan je de een leuk vindt en de ander er maar bij accepteert. Na een scheiding is dat dan een goede reden om die ander dan te laten vallen. Weet je, het is zo enorm, je vraagt je van alles af.SjakS schreef: ↑05-04-2019 05:39Lijkt mij ook vreselijk. Al kan ik mij wel voorstellen dat als ze Hans niet aardig vonden (te aanwezig en op to’s zak aan het teren) ze voor de ex van to kozen. Ik heb ook wel vriendschappen verloren omdat ik de partner van niet leuk vond. Als je dan apart kan afspreken houd het wel stand. Maar als die partner steeds mee moet laat ik het liever helemaal gaan.
vrijdag 5 april 2019 om 16:45
Niet aardig vinden omdat iemands levensstijl of keuzes je niet aanstaan is 1, maar om TO dan maar te gaan uitsluiten..
Dit komt ook vaak voor als mensen ineens uit de kast komen.
