Relaties
alle pijlers
Radeloos
woensdag 11 juli 2018 om 09:37
Hey ik wilde hier graag even mijn verhaal kwijt en om advies vragen wat ik moet doen..
Ik had sinds 7 maart 2016 een relatie met mijn vriend, hij heeft mij afgelopen jaar flink gesteund om uit mijn depressie te komen, hij stond altijd voor mij klaar. Toen begon in augustus het nieuwe schooljaar en ging hij studeren (ik moest toen nog twee jaar op de middelbare school) alles ging goed voor mijn gevoel, maar ik merkte aan hem dat er iets was veranderd. Na veel praten kwam ik erachter dat het helpen van mij vorig jaar ten koste is gegaan aan hem.. en ik voel me enorm schuldig. Hij vind nouwlijks de energie om uit bed te komen, wil niet met zijn ouders praten, haalt slechte cijfers en wil zelfs niet meer gaan sporten met zijn vrienden.. ik ben al die tijd bij hem gebleven en heb hem geprobeerd te helpen met waar hij doorheen gaat. Totdat ik er in november achterkwam dat hij een andere meid van zijn werk om naaktfotos aan het vragen was en zei dat onze relatie niet meer boeide.. ik voelde me enorm verlaten hierdoor, en ik vroeg aan hem waar dit vandaan kwam. Hij bleef zeggen dat hij maar een beetje aan het kloten was, maar wat hij tegen haar zei klonk gewoon zó echt dat het ongeloofwaardig klonk.. ik weet niet waarom, maar ik heb het toen door de vingers gezien. En later kwam ik erachter dat dat het domste was wat ik ooit had gedaan.. sinds november heb ik ernstige terugvallen gehad naar vorig jaar.. in maart kwam ik er achter dat hij wederom een andere meid om naaktfotos had lopen vragen, en confronteerde hem hiermee. Zijn antwoord hierop was dat hij dat helemaal niet had gedaan blablabla, terwijl ik gewoon keihard bewijs had. Ondanks alles liet mijn hoofd het nog steeds niet toe om hem te verlaten, ik wist nog steeds niet waarom. De maanden daarna probeerde ik gewoon contact te houden maar hij begon me steeds meer te negeren en met andere meiden te praten die deel hebben gemaakt van hoe ik me een jaar geleden voelde.. toen kwam hij in Juni aan dat het niet meer hetzelfde voelde, en toen hij dat zei barstte ik in tranen uit.. ik gaf mezelf de schuld voor alles wat er was gebeurt. Ik vroeg alleen of we het nog 1 week konden proberen omdat we die week vrijwilligerswerk zouden doen en het anders pure marteling geweest zou zijn voor mij.. die week zei hij echter dat het beter voelde, en dat maakte me zo blij. Alleen die week erna liet hij mij weer compleet vallen, hij zei het festival af. En we hadden steeds meer discussies over wat er afgelopen half jaar zo verkeerd was gegaan. Het was volgens hem mijn schuld dat ik er achter was gekomen dat hij die meiden om naaktfotos had gevraagd.. en het is hem gelukt om die dag echt in mijn hoofd te kruipen.. ik kreeg de 3-4 weken erna geen hap meer door mijn keel, ben ondertussen 12 kilo afgevallen. Ik kan de energie niet meer vinden om uit bed te komen, en zelfs mijn beste vriendin kan me er niet meer uit trekken. Ik ben kapot. Van de week stond ik op het punt om er een eind aan te maken en toen vond mijn moeder mij.. ik zit nu bij een psychiator voor de 5e keer.. maar het helpt niks. Deze week heeft mn ex me geappt met dat hij wel vrienden wilde blijven en dat als we het allebij zouden missen dat het echt nog wat kon worden tussen ons, maar dit maakte me nog meer kapot.. help.. ik weet echt niet meer wat ik moet doen..
Alvast bedankt, en bedankt voor de tijd nemen om mijn verhaal te lezen..
Ik had sinds 7 maart 2016 een relatie met mijn vriend, hij heeft mij afgelopen jaar flink gesteund om uit mijn depressie te komen, hij stond altijd voor mij klaar. Toen begon in augustus het nieuwe schooljaar en ging hij studeren (ik moest toen nog twee jaar op de middelbare school) alles ging goed voor mijn gevoel, maar ik merkte aan hem dat er iets was veranderd. Na veel praten kwam ik erachter dat het helpen van mij vorig jaar ten koste is gegaan aan hem.. en ik voel me enorm schuldig. Hij vind nouwlijks de energie om uit bed te komen, wil niet met zijn ouders praten, haalt slechte cijfers en wil zelfs niet meer gaan sporten met zijn vrienden.. ik ben al die tijd bij hem gebleven en heb hem geprobeerd te helpen met waar hij doorheen gaat. Totdat ik er in november achterkwam dat hij een andere meid van zijn werk om naaktfotos aan het vragen was en zei dat onze relatie niet meer boeide.. ik voelde me enorm verlaten hierdoor, en ik vroeg aan hem waar dit vandaan kwam. Hij bleef zeggen dat hij maar een beetje aan het kloten was, maar wat hij tegen haar zei klonk gewoon zó echt dat het ongeloofwaardig klonk.. ik weet niet waarom, maar ik heb het toen door de vingers gezien. En later kwam ik erachter dat dat het domste was wat ik ooit had gedaan.. sinds november heb ik ernstige terugvallen gehad naar vorig jaar.. in maart kwam ik er achter dat hij wederom een andere meid om naaktfotos had lopen vragen, en confronteerde hem hiermee. Zijn antwoord hierop was dat hij dat helemaal niet had gedaan blablabla, terwijl ik gewoon keihard bewijs had. Ondanks alles liet mijn hoofd het nog steeds niet toe om hem te verlaten, ik wist nog steeds niet waarom. De maanden daarna probeerde ik gewoon contact te houden maar hij begon me steeds meer te negeren en met andere meiden te praten die deel hebben gemaakt van hoe ik me een jaar geleden voelde.. toen kwam hij in Juni aan dat het niet meer hetzelfde voelde, en toen hij dat zei barstte ik in tranen uit.. ik gaf mezelf de schuld voor alles wat er was gebeurt. Ik vroeg alleen of we het nog 1 week konden proberen omdat we die week vrijwilligerswerk zouden doen en het anders pure marteling geweest zou zijn voor mij.. die week zei hij echter dat het beter voelde, en dat maakte me zo blij. Alleen die week erna liet hij mij weer compleet vallen, hij zei het festival af. En we hadden steeds meer discussies over wat er afgelopen half jaar zo verkeerd was gegaan. Het was volgens hem mijn schuld dat ik er achter was gekomen dat hij die meiden om naaktfotos had gevraagd.. en het is hem gelukt om die dag echt in mijn hoofd te kruipen.. ik kreeg de 3-4 weken erna geen hap meer door mijn keel, ben ondertussen 12 kilo afgevallen. Ik kan de energie niet meer vinden om uit bed te komen, en zelfs mijn beste vriendin kan me er niet meer uit trekken. Ik ben kapot. Van de week stond ik op het punt om er een eind aan te maken en toen vond mijn moeder mij.. ik zit nu bij een psychiator voor de 5e keer.. maar het helpt niks. Deze week heeft mn ex me geappt met dat hij wel vrienden wilde blijven en dat als we het allebij zouden missen dat het echt nog wat kon worden tussen ons, maar dit maakte me nog meer kapot.. help.. ik weet echt niet meer wat ik moet doen..
Alvast bedankt, en bedankt voor de tijd nemen om mijn verhaal te lezen..
woensdag 11 juli 2018 om 11:04
Lieve TO,
Dat je je nu enorm rot voelt, is heel logisch en normaal. Hoe reageren je ouders op jou? Helpen ze je, zeggen ze dingen die je fijn vind? Die jou sterker maken?
Ik zou je adviseren om het even tijd te geven en zoveel mogelijk afstand van die jongen te houden. Jij hebt pijn, je voelt je aan de kant gezet en je zelfvertrouwen heeft een klap gekregen. Dat moet zich langzaamaan weer herstellen, maar dat kan niet als er iemand in je buurt is die het steeds weer beschadigd.
Je bent niet minder waard of minder leuk vanwege 1 relatie die niet heeft gewerkt. Iedereen krijgt hiermee te maken in het leven, en de eerste keer is altijd het heftigst omdat het zo ontzettend rot voelt. Maar je gaat hiervan leren, en je komt hier sterker uit, dat beloof ik je.
Dat je je nu enorm rot voelt, is heel logisch en normaal. Hoe reageren je ouders op jou? Helpen ze je, zeggen ze dingen die je fijn vind? Die jou sterker maken?
Ik zou je adviseren om het even tijd te geven en zoveel mogelijk afstand van die jongen te houden. Jij hebt pijn, je voelt je aan de kant gezet en je zelfvertrouwen heeft een klap gekregen. Dat moet zich langzaamaan weer herstellen, maar dat kan niet als er iemand in je buurt is die het steeds weer beschadigd.
Je bent niet minder waard of minder leuk vanwege 1 relatie die niet heeft gewerkt. Iedereen krijgt hiermee te maken in het leven, en de eerste keer is altijd het heftigst omdat het zo ontzettend rot voelt. Maar je gaat hiervan leren, en je komt hier sterker uit, dat beloof ik je.
woensdag 11 juli 2018 om 12:56
Pandatjeh schreef: ↑11-07-2018 10:31Wat een rot situatie! Toen ik 16 was had ik ongeveer een soortgelijke relatie.
Nu 11 haar verder, weet ik dat deze manier van manipulatie eigenlijk gewoon mishandeling is. Het lijkt alsof je niet zonder hem kunt, dat heeft hij je vast ook gezegd. Maar dat kun je wel, je leven zal er een stuk gemakkelijker op worden. Laat je goed helpen door deskundigen, het komt ook ergens vanaf dat je je zo laat behandelen.
Volg de lijn van je ouders, ze zijn er voor je en dat is zeker een stabiele factor!
Heel veel sterkte de komende tijd. Probeer echt het contact met deze jongen te verbreken! Geef desnoods je telefoon af aan je ouders (geeft meteen een hoop rust) !
Je mag me nog wel een persoonlijk bericht sturen als je wilt!
Succes met alles!
Dankjewel, ik probeer al wat meer mijn mobiel weg te leggen de laatste tijd. En dankjewel voor alle tips
