Relatie over
zondag 21 juli 2019 om 13:00
Hoi allemaal,
Sinds kort is mijn relatie over. Het was een korte relatie maar door alles wat we meegemaakt hebben lijkt het wel jaren.
De laatste maanden heb ik voor haar gevochten. En mezelf eigenlijk helemaal aan de kant gezet.
Het ging super de laatste weken maar toch klopte er iets niet. Het ene moment zag ze wel een toekomst met mij en de volgende dag weer niet, hetzelfde met het contact tussen ons ene dag bellen en appen en kon het niet op.
En zo hoorde ik bijna een week niks van haar. Allemaal wanneer het haar uitkwam en wanneer zei het wou. ik heb altijd klaar voor haar gestaan maar wederzijds was het niet.
Laatste weken werd het steeds gekker ze zei dat ze geen emoties voelde en misschien wel borderline had
ik ben zo in de war in men hoofd want zo was ze een jaar geleden helemaal niet. Sochtends zegt ze dat ze van me houd en me mist en savonds is ze weer een heel ander persoon het tegenovergestelde, aanhalen en weer afstoten.
Het vreet energie en als ik er aan terug denk ben ik totaal niet mezelf geweest de laatste tijd. Ik mag denk ik blij wezen dat ik er een punt achter heb gezet afgelopen week alleen voelt het zo op dit moment niet. Zijn er mensen die zich herkennen in dit verhaal?
Vriendelijke groeten
Sinds kort is mijn relatie over. Het was een korte relatie maar door alles wat we meegemaakt hebben lijkt het wel jaren.
De laatste maanden heb ik voor haar gevochten. En mezelf eigenlijk helemaal aan de kant gezet.
Het ging super de laatste weken maar toch klopte er iets niet. Het ene moment zag ze wel een toekomst met mij en de volgende dag weer niet, hetzelfde met het contact tussen ons ene dag bellen en appen en kon het niet op.
En zo hoorde ik bijna een week niks van haar. Allemaal wanneer het haar uitkwam en wanneer zei het wou. ik heb altijd klaar voor haar gestaan maar wederzijds was het niet.
Laatste weken werd het steeds gekker ze zei dat ze geen emoties voelde en misschien wel borderline had
Het vreet energie en als ik er aan terug denk ben ik totaal niet mezelf geweest de laatste tijd. Ik mag denk ik blij wezen dat ik er een punt achter heb gezet afgelopen week alleen voelt het zo op dit moment niet. Zijn er mensen die zich herkennen in dit verhaal?
Vriendelijke groeten
maandag 22 juli 2019 om 18:59
Aantrekken, afstoten. Hier geen diagnose, maar wel een ongelijkwaardige relatie. Ik lees me suf op internet en volg de adviezen tegen liefdesverdriet. Het schijnt dat de aangemaakte stofjes bij verliefdheid lijken op een verslaving. Dus het is echt afkicken. Nu ben ik ooit cold-turkey gestopt met roken, dus dit gaat me ook lukken. Dat betekent geen contact meer hebben, herinneringen uit het zicht en mijn gedachten afleiden zodra ik aan hem denk. Ook een lijst gemaakt van alles wat voor mij niet leuk was in de relatie en die lijst is akelig lang.
Mijn beslissing om de relatie stop te zetten, voelt steeds wat beter. Soms momenten met nog veel tranen en heel veel snot, om daarna afleiding te zoeken bij vrienden.
Zwolle, de adviezen luiden: ga niet terug naar wat als en had ik maar, ga sporten, klussen, alles wat maar afleidt en kijk vooruit. Jouw leven is niet voorbij, ga geen tijd meer verspillen aan een relatie niet goed is voor jou. Ik heb er baat bij, jij hopelijk ook.
Zwolle, de adviezen luiden: ga niet terug naar wat als en had ik maar, ga sporten, klussen, alles wat maar afleidt en kijk vooruit. Jouw leven is niet voorbij, ga geen tijd meer verspillen aan een relatie niet goed is voor jou. Ik heb er baat bij, jij hopelijk ook.
maandag 22 juli 2019 om 21:42
Nee ze is niet in therapie. Ik ga zeker niet meer een goed gesprek met haar voeren want ik kom daar geen steek verder mee. Ik heb er genoeg energie aan verspilt en het is het gewoon niet waard.
Als het haar nog zoveel deed als dat ze steeds zei had ze wel anders gehandeld. Moest nog een aantal dingen afhandelen met haar en het is vandaag wel weer gebleken hoe ze is. Alleen maar aan haar eigen denken. Haalt echt het slechtste in mij na boven.
Ik herken me echt in jou verhaal hamerhaai. Voor jou ook beter denk ik opzoek te gaan naar iemand die wel 100% voor jou gaat en jou niet aan het lijntje houd, want daar komt het uiteindelijk op neer. Ze wou me nu niet maar over een half jaar of jaar wel. Dat is gewoon wachten tot ze iemand anders vinden wat ze beter lijkt. Ik ben geen tweede keus.
Maar ik ben het helemaal met jullie eens je raakt gewoon verslaafd aan zon persoon en het word hoog tijd er van af te kicken. En er loopt vast wat beters rond.
Als het haar nog zoveel deed als dat ze steeds zei had ze wel anders gehandeld. Moest nog een aantal dingen afhandelen met haar en het is vandaag wel weer gebleken hoe ze is. Alleen maar aan haar eigen denken. Haalt echt het slechtste in mij na boven.
Ik herken me echt in jou verhaal hamerhaai. Voor jou ook beter denk ik opzoek te gaan naar iemand die wel 100% voor jou gaat en jou niet aan het lijntje houd, want daar komt het uiteindelijk op neer. Ze wou me nu niet maar over een half jaar of jaar wel. Dat is gewoon wachten tot ze iemand anders vinden wat ze beter lijkt. Ik ben geen tweede keus.
Maar ik ben het helemaal met jullie eens je raakt gewoon verslaafd aan zon persoon en het word hoog tijd er van af te kicken. En er loopt vast wat beters rond.
maandag 22 juli 2019 om 22:24
Dank jullie wel.
Ik ga dit nog vaker lezen om mezelf te herinneren dat het goed komt.
Ik denk dat inderdaad de afwisseling va verschrikkelijk leuk naar negatieve spanning en weer de andere kant op je verslaafd maakt.
Rationeel weet ik dat het beter en relaxter is zonder hem. Emotioneel is dat nog wat anders.
En iemand anders, heel eerlijk ben ik het vertrouwen in een fijne relatie te kunnen aangaan nu een beetje kwijt..
Ik ga dit nog vaker lezen om mezelf te herinneren dat het goed komt.
Ik denk dat inderdaad de afwisseling va verschrikkelijk leuk naar negatieve spanning en weer de andere kant op je verslaafd maakt.
Rationeel weet ik dat het beter en relaxter is zonder hem. Emotioneel is dat nog wat anders.
En iemand anders, heel eerlijk ben ik het vertrouwen in een fijne relatie te kunnen aangaan nu een beetje kwijt..
maandag 22 juli 2019 om 23:26
Het is idd emotioneel afkicken maar ook lichamelijk. Ik liep een gegeven moment zo op mijn tenen, elk woord overwegend want stel dat....Veel stress. Nu t over is, komt de rust steeds meer terug. Niet meer de hoogte- en dieptepunten. Wat we hadden was erg intens, in zowel positieve als negatieve zin.
En je klampt je vast aan de positieve dingen en negeert het feit dat de negatieve dingen de overhand hebben.
Het kost tijd maar ik besef steeds meer dat t niet aan mij heeft gelegen. Het enige wat ik mezelf "verwijt" als dat ik t zolang heb toegelaten (1 1/2 jaar). Nu was hij iemand die telkens als ik afstand nam weer kwam. Of dat hij een aantal keren zei dat hij me nooit meer wou zien...Maar dan toch weer terug kwam met excuses en weet ik veel wat
Ik ben ook erg boos op hem geweest maar nu niet meer want wat schiet ik ermee op? Net zoals "vechten" voor iets waarvan je al weet dat er nooit zal zijn.
Ik had ook t idee om t daten even te laten maar toch besloten om Tinder weer te installeren en nu toch 2 hele leuke gesprekken lopen en voor zaterdag een date gepland. Ga er helemaal open in, geen verwachtingen.
En je klampt je vast aan de positieve dingen en negeert het feit dat de negatieve dingen de overhand hebben.
Het kost tijd maar ik besef steeds meer dat t niet aan mij heeft gelegen. Het enige wat ik mezelf "verwijt" als dat ik t zolang heb toegelaten (1 1/2 jaar). Nu was hij iemand die telkens als ik afstand nam weer kwam. Of dat hij een aantal keren zei dat hij me nooit meer wou zien...Maar dan toch weer terug kwam met excuses en weet ik veel wat
Ik ben ook erg boos op hem geweest maar nu niet meer want wat schiet ik ermee op? Net zoals "vechten" voor iets waarvan je al weet dat er nooit zal zijn.
Ik had ook t idee om t daten even te laten maar toch besloten om Tinder weer te installeren en nu toch 2 hele leuke gesprekken lopen en voor zaterdag een date gepland. Ga er helemaal open in, geen verwachtingen.
dinsdag 23 juli 2019 om 08:00
Hoe lang geleden is jouw relatie verbroken CherokeeRose?
Grappig dat het allemaal zo rond de 1,5 jaar heeft geduurd.
Ik wissel nog in mn emoties. Boos, verdrietig, leeg, eenzaam. Terwijl ik in de relatie vooral onzeker en gefrustreerd was, soms ook erg down, en me daardoor ook rot voelde.
Soms twijfel ik of het allemaal aan mij lag... omdat ik dus op het eind ook niet meer wist wat ik moest en steeds vroeg om bevestiging.
Grappig dat het allemaal zo rond de 1,5 jaar heeft geduurd.
Ik wissel nog in mn emoties. Boos, verdrietig, leeg, eenzaam. Terwijl ik in de relatie vooral onzeker en gefrustreerd was, soms ook erg down, en me daardoor ook rot voelde.
Soms twijfel ik of het allemaal aan mij lag... omdat ik dus op het eind ook niet meer wist wat ik moest en steeds vroeg om bevestiging.
dinsdag 23 juli 2019 om 08:07
Ik lees nog even terug. Ik geloof niet dat hij mij aan het lijntje wil houden.
Ik geloof eigenlijk wel echt dat hij bepaalde dingen niet kan maar wel zoi willen. Waaronder een relatie volhouden met alles wat daar bij komt kijken.
Maakt t niet minder klote. En net zo moeilijk. Ik ging er voor en hij niet.
Bah dat nare lege gevoel en dat zere hart! Maar snel naar het werk!
Ik geloof eigenlijk wel echt dat hij bepaalde dingen niet kan maar wel zoi willen. Waaronder een relatie volhouden met alles wat daar bij komt kijken.
Maakt t niet minder klote. En net zo moeilijk. Ik ging er voor en hij niet.
Bah dat nare lege gevoel en dat zere hart! Maar snel naar het werk!
dinsdag 23 juli 2019 om 09:43
Hij is een aantal weken (voor goed) terug gegaan naar zijn vaderland. Hij studeerde hier maar kon financieel niet meer rondkomen. Dus terug gegaan om daar studie af te maken.Hamerhaai86 schreef: ↑23-07-2019 08:00Hoe lang geleden is jouw relatie verbroken CherokeeRose?
Grappig dat het allemaal zo rond de 1,5 jaar heeft geduurd.
Ik wissel nog in mn emoties. Boos, verdrietig, leeg, eenzaam. Terwijl ik in de relatie vooral onzeker en gefrustreerd was, soms ook erg down, en me daardoor ook rot voelde.
Soms twijfel ik of het allemaal aan mij lag... omdat ik dus op het eind ook niet meer wist wat ik moest en steeds vroeg om bevestiging.
Het heeft niet 1 1/2 jaar geduurd (het gedrag), al waren er in t begin wel signalen, achteraf. Zo kon hij heel onzeker, passief agressief over komen. Love bombing. Dingen beloven en niet na komen. In de laatste periode paar keer het contact verbroken van zijn kant nadat ik, volgens hem,raar reageerde, en dan weken later weer terug komen.
Het stomme is dat we geen exclusieve relatie hadden. Wel heel intens contact vooral van zijn kant, en veel met elkaar gedeeld. Als we elkaar zagen was t ook intens maar ook ontspannen. We hadden zeker een bepaalde connectie.
Het proces van loslaten was al veel eerder ingegaan dan een paar weken geleden. Door alles wat er van te voren al is gebeurd.
Ook aan mezelf getwijfeld maar nu niet meer zoveel. Kan t steeds meer een plekje geven. Het helpt ook zeker wel dat hij letterlijk weg is uit Nederland anders had ik toch wel een soort van hoop gehad dat hij weer contact opneemt (want dat doet hij toch altijd...?).
dinsdag 23 juli 2019 om 09:49
Dat geloof ik ook wel. Dingen zijn niet altijd zo zwart/wit.Hamerhaai86 schreef: ↑23-07-2019 08:07Ik lees nog even terug. Ik geloof niet dat hij mij aan het lijntje wil houden.
Ik geloof eigenlijk wel echt dat hij bepaalde dingen niet kan maar wel zoi willen. Waaronder een relatie volhouden met alles wat daar bij komt kijken.
Maakt t niet minder klote. En net zo moeilijk. Ik ging er voor en hij niet.
Bah dat nare lege gevoel en dat zere hart! Maar snel naar het werk!
Maar goed, feit is wel dat jullie gewoon niet op hetzelfde level zaten. En dat hij, om wat voor reden dan ook, niet die stap wou nemen.
Maar dat is zijn ding en niet dat van jou! En je zult merken dat je het steeds meer zal accepteren en het een plek zal geven.
dinsdag 23 juli 2019 om 16:04
Klinkt heel bekend ja dat wanneer je afstand neemt ze opeens weer in je leven willen zijn. En Als je dan weer dingen zegt die ze willen horen ze gelijk weer afstand van je nemen. Zo van houd nog steeds van mij en blijft toch wel op mij wachten.
Ik wissel ook heel erg in mijn emoties, vooral in de ochtend veel last van. En wanneer ik alleen ben. Kwaad en emotioneel en sommige momenten echt gespannen. En dan vooral ook nog als je hoort dat zij vrolijk verder gaat, net als of er niks is gebeurt.
Maar goed als ik terug denk hoe ik mij voelde de laatste maanden toen we het nog probeerden kan het nu alleen maar beter worden. En kwaad worden heeft inderdaad geen zin het is verleden tijd niks meer aan te veranderen. Wou alleen dat ik die gedachten is kon uitschakelen.
Ik hoop dat het met de tijd makkelijker gaat worden. Heb ook wel tinder enzo maar ik heb op het moment totaal geen behoefte aan wat anders. Beetje balen dat dit net in men vakantie moet gebeuren, kan er op 1 of andere manier helemaal niet van genieten. Mag ik vragen hoe oud jullie zijn?
Ik wissel ook heel erg in mijn emoties, vooral in de ochtend veel last van. En wanneer ik alleen ben. Kwaad en emotioneel en sommige momenten echt gespannen. En dan vooral ook nog als je hoort dat zij vrolijk verder gaat, net als of er niks is gebeurt.
Maar goed als ik terug denk hoe ik mij voelde de laatste maanden toen we het nog probeerden kan het nu alleen maar beter worden. En kwaad worden heeft inderdaad geen zin het is verleden tijd niks meer aan te veranderen. Wou alleen dat ik die gedachten is kon uitschakelen.
Ik hoop dat het met de tijd makkelijker gaat worden. Heb ook wel tinder enzo maar ik heb op het moment totaal geen behoefte aan wat anders. Beetje balen dat dit net in men vakantie moet gebeuren, kan er op 1 of andere manier helemaal niet van genieten. Mag ik vragen hoe oud jullie zijn?
dinsdag 23 juli 2019 om 16:39
Wat je ex doet, dat maakt niet meer uit.
Het Is logisch dat je wisselt in je emoties. Zoals eerder gezegd, het is een soort van verslaving waar je vanaf moet kicken. Het is lastig nu maar besef ook dat dit iets is waar je al een tijdje mee bezig was. Je hebt de juiste keuze gemaakt.
Ik ben 41 en dit is mijn eerste onstabiele "relatie" geweest. Hiervoor nooit mee gemaakt. Het heeft me veel geleerd( en nog steeds) over mezelf, over mijn eigen aandeel in dit alles. Dat is voor mij nu t belangrijkste, de focus op mezelf ipv proberen te verklaren waarom hij zo deed...(al doe ik dat soms nog wel....
).
Het Is logisch dat je wisselt in je emoties. Zoals eerder gezegd, het is een soort van verslaving waar je vanaf moet kicken. Het is lastig nu maar besef ook dat dit iets is waar je al een tijdje mee bezig was. Je hebt de juiste keuze gemaakt.
Ik ben 41 en dit is mijn eerste onstabiele "relatie" geweest. Hiervoor nooit mee gemaakt. Het heeft me veel geleerd( en nog steeds) over mezelf, over mijn eigen aandeel in dit alles. Dat is voor mij nu t belangrijkste, de focus op mezelf ipv proberen te verklaren waarom hij zo deed...(al doe ik dat soms nog wel....
dinsdag 23 juli 2019 om 20:11
Ook voor mij klinkt dit herkenbaar, de onbalans in interesse in elkaar, het energie-vreten, het heus wel weten dat je eigenlijk beter af bent zonder die andere persoon, maar tegen beter weten in toch blijven proberen.
In mijn geval hielp het om te realiseren dat ik vooral het idee van haar en een relatie met haar miste - en niet haar als persoon. Want zij was uiteindelijk niet zo aardig (voor mij).
Misschien heb je er iets aan.
In mijn geval hielp het om te realiseren dat ik vooral het idee van haar en een relatie met haar miste - en niet haar als persoon. Want zij was uiteindelijk niet zo aardig (voor mij).
Misschien heb je er iets aan.
dinsdag 23 juli 2019 om 23:10
Ik ben 34 jaar.
15 jaar een relatie met de vader van mijn kinderen, en nu dus 1 jaar en 9 maanden.
Vraag me eigenlijk af Zwolle, ben jij man of vrouw? En hoe oud ben je?
Ik merk dat ik me soms wel oké voel, da denk ik er niet teveel over.
Maar soms opeens is t 1 gemaal. Inderdaad, Ik was op t eind (en eigenlijk al na een half jaar begon t steeds meer op te lopen) zo onzeker. Dat ook ik ging aantrekken en afstoten denk ik.
Ene moment echt vroeg om zn bevestiging en aandacht en t andere moment dacht "loslaten, je kan in jezelf geloven, laat hem"...
Grappig is ook dat hij juist heel controlerend was. Mn Facebook en telefoon bijvoorbeeld.
Ik merk dat mn verdriet ook wel zit in de angst "wat nou als ik het niet kan?" (Gelukkig zijn, een relatie hebben).
Gevoel van waardeloos en gedumpt zijn..
Maar goed, Ik moet me maar bedenken dat het echt zijn probleem is. Als zelfs zijn destijds behandelend psycholoog zegt "hij kan dit niet. Dit ligt niet aan jou. Het is zijn beperking vanuit de ADD" dat helpt een beetje..
Dan blijft vooral t verdriet, hem missen, schuldgevoel naar mn kinderen, "weer" opnieuw mn draai vinden.
Herkenbaar van die vakantie Zwolle!
Ik ga straks op vakantie met mn kinderen. Zou ik al alleen doen (omdat hij al wist een week niet aan te kunnrn). Maar nu toch minder zin in ofzo...
Het is mooi weer, Ik hoor te genieten en me blij te voelen... zoeits
15 jaar een relatie met de vader van mijn kinderen, en nu dus 1 jaar en 9 maanden.
Vraag me eigenlijk af Zwolle, ben jij man of vrouw? En hoe oud ben je?
Ik merk dat ik me soms wel oké voel, da denk ik er niet teveel over.
Maar soms opeens is t 1 gemaal. Inderdaad, Ik was op t eind (en eigenlijk al na een half jaar begon t steeds meer op te lopen) zo onzeker. Dat ook ik ging aantrekken en afstoten denk ik.
Ene moment echt vroeg om zn bevestiging en aandacht en t andere moment dacht "loslaten, je kan in jezelf geloven, laat hem"...
Grappig is ook dat hij juist heel controlerend was. Mn Facebook en telefoon bijvoorbeeld.
Ik merk dat mn verdriet ook wel zit in de angst "wat nou als ik het niet kan?" (Gelukkig zijn, een relatie hebben).
Gevoel van waardeloos en gedumpt zijn..
Maar goed, Ik moet me maar bedenken dat het echt zijn probleem is. Als zelfs zijn destijds behandelend psycholoog zegt "hij kan dit niet. Dit ligt niet aan jou. Het is zijn beperking vanuit de ADD" dat helpt een beetje..
Dan blijft vooral t verdriet, hem missen, schuldgevoel naar mn kinderen, "weer" opnieuw mn draai vinden.
Herkenbaar van die vakantie Zwolle!
Ik ga straks op vakantie met mn kinderen. Zou ik al alleen doen (omdat hij al wist een week niet aan te kunnrn). Maar nu toch minder zin in ofzo...
Het is mooi weer, Ik hoor te genieten en me blij te voelen... zoeits
dinsdag 23 juli 2019 om 23:16
Herkenbaar! Ik heb hem ontmoet en dacht "hij is het!" . Mn kinderen waren gek van hem, we hadden echt een klik en konden zo in elkaar opgaan. Hij was slim, grappig, verschrikkelijk aantrekkelijk en was helemaal bij me (iets met add, dopamine en hyperfocus weet ik nu) Al na een half jaar kwamen de barstjes.. die slopen er in. Tot het punt dat ik idd een lange lijst van vervelende dingen waardoor t onprettig voelde kan maken en ik al 100 keer gedacht heb.. pfff we stoppen wel.DillKarlings schreef: ↑23-07-2019 20:11Ook voor mij klinkt dit herkenbaar, de onbalans in interesse in elkaar, het energie-vreten, het heus wel weten dat je eigenlijk beter af bent zonder die andere persoon, maar tegen beter weten in toch blijven proberen.
In mijn geval hielp het om te realiseren dat ik vooral het idee van haar en een relatie met haar miste - en niet haar als persoon. Want zij was uiteindelijk niet zo aardig (voor mij).
Misschien heb je er iets aan.
Dus ik denk ook dat het idee van hoe perfect het zou kunnen zijn tussen ons, en ook het perfecte plaatje dat we leken voor iedereen, meespeelt
dinsdag 23 juli 2019 om 23:22
Zwolle, jij zegt dat ze vrolijk verder gaat. Maar dat weet je niet zeker.
Schijn kam bedriegen.
Na mijn eerste relatie die beëindigd werd ging ik al na 2 weken weer daten. Gewoon vluchtgedrag en bevestiging zoeken.
Nu ga ik ook verder. Onderneem veel leuke met mn kinderen en vriendinnen, werk hard en sport dagelijks.
Toen ik hem (Ik kan het woord dat hoort bij uit elkaar gaan nog niet aan hem geven) zei dat ik hem miste was hij verbaast "het gaat toch zo goed met je?".
Ik zei hem dat ik t idee heb dat ik me klote voel en hij t allemaal wel makkelijk vind waarop hij zei "Ik mis jou ook, en denk er veel over na"...
Schone schijn, bij iedereen bijna altijd...
Schijn kam bedriegen.
Na mijn eerste relatie die beëindigd werd ging ik al na 2 weken weer daten. Gewoon vluchtgedrag en bevestiging zoeken.
Nu ga ik ook verder. Onderneem veel leuke met mn kinderen en vriendinnen, werk hard en sport dagelijks.
Toen ik hem (Ik kan het woord dat hoort bij uit elkaar gaan nog niet aan hem geven) zei dat ik hem miste was hij verbaast "het gaat toch zo goed met je?".
Ik zei hem dat ik t idee heb dat ik me klote voel en hij t allemaal wel makkelijk vind waarop hij zei "Ik mis jou ook, en denk er veel over na"...
Schone schijn, bij iedereen bijna altijd...
woensdag 24 juli 2019 om 07:48
Pfff...heel stom hoor.
Gisteravond ging t ff iets beter met me.
Toen ik ging slapen zag ik dat hij mn linked in profiel bekeken had.
En had ik m van verwijderd... maarja, kon toch ook nog zien dat hij gister laat online was op fb.
Zie ik net al relatiestatus (ja idd Daar voor moest ik speciaal naar zn fb)... "vrijgezel".
Ik had t gewoon verwijderd... Maar om er nou fucking zelfs vrijgezel neer te zetten... mennn
Gelijk al die gedachten "loog hij? Ben ik toch niet bijzonder voor hem? Mist hij me toch niet? Heeft hij een ander?"
Gisteravond ging t ff iets beter met me.
Toen ik ging slapen zag ik dat hij mn linked in profiel bekeken had.
En had ik m van verwijderd... maarja, kon toch ook nog zien dat hij gister laat online was op fb.
Zie ik net al relatiestatus (ja idd Daar voor moest ik speciaal naar zn fb)... "vrijgezel".
Ik had t gewoon verwijderd... Maar om er nou fucking zelfs vrijgezel neer te zetten... mennn
Gelijk al die gedachten "loog hij? Ben ik toch niet bijzonder voor hem? Mist hij me toch niet? Heeft hij een ander?"
woensdag 24 juli 2019 om 13:19
Ik heb vandaag ook weer een rotdag heb de laatste twee jaar behoorlijk last van angst als ik teveel pieker enzo. En helaas komt het Nu ook weer opzetten.
Ik ben een man hamerhaai, 30 jaar oud.
Wat bij mij ook mee speelt is dat iedereen in mijn familie en omgeving al getrouwd zijn en kinderen hebben. En ook ik heb die wens en nu valt weer dat hele toekomst plaatje weg.
Misschien raar gezegd maar iedere dag in een leeg huis thuis komen is best kut. En ook nog in een huis waar je hebt samen gewoond!
En ik was voor ik haar kende zelfverzekerd en aan aandacht van vrouwen kom ik niet te kort. Maar toch heb ik zon moeite haar los te laten. En ik heb ook gewoon totaal geen behoefte op het moment aan wat anders.
En ik zie op het moment alleen maar alle positieve dingen aan haar terwijl ik weet dat ik een jaar terug ook vaak genoeg gedacht heb passen wij wel bij elkaar? We hadden vaak ruzie en meningsverschillen. Ik krijg die rotgedachten gewoon niet uit men hoofd.
Dit hele verhaal heeft ook een positieve kant gelukkig. En dat is dat ik mezelf het laatste jaar heel goed heb leren kennen en dat er bij mij ook veranderingen nodig waren. En dat het mij een beter mens heeft gemaakt.
Schijn kan bedriegen ja wat jij zegt, ik weet het niet het lijkt er in ieder geval niet op. Ik moet haar gewoon vergeten maar dat is makkelijker gezegd als gedaan.
Dillkarlings bedankt voor je tip. Zo is het wel!!
Ik ben een man hamerhaai, 30 jaar oud.
Wat bij mij ook mee speelt is dat iedereen in mijn familie en omgeving al getrouwd zijn en kinderen hebben. En ook ik heb die wens en nu valt weer dat hele toekomst plaatje weg.
Misschien raar gezegd maar iedere dag in een leeg huis thuis komen is best kut. En ook nog in een huis waar je hebt samen gewoond!
En ik was voor ik haar kende zelfverzekerd en aan aandacht van vrouwen kom ik niet te kort. Maar toch heb ik zon moeite haar los te laten. En ik heb ook gewoon totaal geen behoefte op het moment aan wat anders.
En ik zie op het moment alleen maar alle positieve dingen aan haar terwijl ik weet dat ik een jaar terug ook vaak genoeg gedacht heb passen wij wel bij elkaar? We hadden vaak ruzie en meningsverschillen. Ik krijg die rotgedachten gewoon niet uit men hoofd.
Dit hele verhaal heeft ook een positieve kant gelukkig. En dat is dat ik mezelf het laatste jaar heel goed heb leren kennen en dat er bij mij ook veranderingen nodig waren. En dat het mij een beter mens heeft gemaakt.
Schijn kan bedriegen ja wat jij zegt, ik weet het niet het lijkt er in ieder geval niet op. Ik moet haar gewoon vergeten maar dat is makkelijker gezegd als gedaan.
Dillkarlings bedankt voor je tip. Zo is het wel!!
woensdag 24 juli 2019 om 16:51
Zwolle
Wat klote dat je een slechte dag hebt.
Vandaag heb ik gebeld met de zus van "mijn" meneer. En ik ben bij de psycholoog geweest die mij opnieuw heeft uitgelegd hoe ADD (met stukje autisme) werkt en hoe hij denkt.
Daardoor begrijp ik heel goed waarom hij het niet kan.
Helaas heb ik ook gevoel, dus het missen en het "zal ik toch vriendschappelijk contact opnemen?" blijft.
Weet je wat stom is... Ik studeer psychologie, werk in de zorg met jongeren met dergelijke stoornissen. Maar pas nu begrijp ik het (deels) echt.
Zwolle, Ik heb je ook een privé bericht gestuurd...(laatst al een keer)
Wat klote dat je een slechte dag hebt.
Vandaag heb ik gebeld met de zus van "mijn" meneer. En ik ben bij de psycholoog geweest die mij opnieuw heeft uitgelegd hoe ADD (met stukje autisme) werkt en hoe hij denkt.
Daardoor begrijp ik heel goed waarom hij het niet kan.
Helaas heb ik ook gevoel, dus het missen en het "zal ik toch vriendschappelijk contact opnemen?" blijft.
Weet je wat stom is... Ik studeer psychologie, werk in de zorg met jongeren met dergelijke stoornissen. Maar pas nu begrijp ik het (deels) echt.
Zwolle, Ik heb je ook een privé bericht gestuurd...(laatst al een keer)
woensdag 24 juli 2019 om 20:45
Slechte dagen horen erbij. Het is niet iets om te overhaasten. Maar als ik mezelf vergelijk met hoe ik me regelmatig voelde tijdens ons contact, hoe ik me voelde als hij wéér zei dat hij niks met me te maken wou hebben... dan ben ik er al zo op vooruit gegaan!
Dus echt, het wordt beter! Natuurlijk voel ik me soms nog wel verdrietig en boos maar zoveel minder als eerst. En dat is gewoon geleidelijk gegaan+het is heel belangrijk als je je rot voelt, het gewoon toe te laten en niet te negeren.
Het verklaren van zijn gedrag, zoals Hamerhaai aangeeft, heb ik ook veel gedaan. Het helpt idd om dingen te begrijpen.
Wat betreft social media, als blokkeren helpt, doe dat dan gewoon!
Ik had "het geluk" dat die van mij mij had ontvriend op facebook en mijn nummer had verwijderd in 1 van zijn "ik wil je nooit meer zien" berichten. Ik kan nog wel op zijn Facebook maar die heeft hij op privé staan dus zie heel weinig.
Op Facebook Messenger heb ik m op ignore gezet en verwijderd uit mijn contactenlijst dus als hij wat zou sturen (wat hij dus deed de laatste keer voordat hij t weer beëindigde), krijg ik daar geen melding van. Ik heb nu zelfs Facebook Messenger van mijn telefoon verwijderd zodat ik ook niet kan kijken of hij wat heeft gestuurd. Misschien dat ik over een maand ofzo weer eens kijk.
Dus echt, het wordt beter! Natuurlijk voel ik me soms nog wel verdrietig en boos maar zoveel minder als eerst. En dat is gewoon geleidelijk gegaan+het is heel belangrijk als je je rot voelt, het gewoon toe te laten en niet te negeren.
Het verklaren van zijn gedrag, zoals Hamerhaai aangeeft, heb ik ook veel gedaan. Het helpt idd om dingen te begrijpen.
Wat betreft social media, als blokkeren helpt, doe dat dan gewoon!
Ik had "het geluk" dat die van mij mij had ontvriend op facebook en mijn nummer had verwijderd in 1 van zijn "ik wil je nooit meer zien" berichten. Ik kan nog wel op zijn Facebook maar die heeft hij op privé staan dus zie heel weinig.
Op Facebook Messenger heb ik m op ignore gezet en verwijderd uit mijn contactenlijst dus als hij wat zou sturen (wat hij dus deed de laatste keer voordat hij t weer beëindigde), krijg ik daar geen melding van. Ik heb nu zelfs Facebook Messenger van mijn telefoon verwijderd zodat ik ook niet kan kijken of hij wat heeft gestuurd. Misschien dat ik over een maand ofzo weer eens kijk.
woensdag 24 juli 2019 om 23:06
Dat komt denk ik ook omdat ik een aantal keren zo in de put ben geweest door hem. Het doet wel wat je als iemand je, zonder concrete reden, zegt dat hij je uit zijn leven wil. En dan weer terug komt en dan weer weg gaat en dan weer terug komt... En ik bedank ervoor om dat nogmaals te laten gebeuren. En natuurlijk zit t nog steeds in mijn hoofd en natuurlijk denk ik nog steeds aan die momenten die we samen waren en het fijn, ontspannen en goed aanvoelde.Hamerhaai86 schreef: ↑24-07-2019 22:45Jij bent goed bezig rose!
Mijn gevoel wint een beetje nu. Hij was het gewoon voor mij, zo voelde het...
Blegh
Maar die momenten zijn voorbij. Dat komt niet meer. Behalve als hij opeens het licht ziet en opeens heel erg veranderd is. Maar dat gaat nooit en te nimmer gebeuren. Als dat wel kon, dan was t al gebeurd.
En dat gevoel wat je hebt, laat dat gewoon toe
Wat mij altijd veel helpt, is schrijven. En wandelen, veel wandelen.
Doe jij ook iets als uitlaatklep?
donderdag 25 juli 2019 om 00:04
Ik schrijf hier.
Ik lees positieve affirmaties op.
Praat veel met vriendinnen.
Schrijf met regelmaat een lijstje waarom het beter is zonder hem.
Sport dagelijks.
Werk.
Spreek met vriendinnen af.
Na het gesprek met zn zus en de psycholoog die hem diagnostiseerde en kort in behandeling had is bij mn gevoel ook nog een schuld gekomen. Alsof ik hem in de steek laat.
Hij kan het niet, en de relatie heeft hem echt veel energie gekost. Hij heeft veel sociaal moeten doen wat hij blijkbaar eigenlijk niet kan (en dus gigantisch veel energie kost).
Hij geeft aan dat ik belangrijk ben en hij hoopt me te kunnen blijven zien, zn zus geeft aan dat hij dit ook gezegd heeft. Dat hij altijd al deze issues had en dat hij erg gesloten is. Dat hij dus wel met mij in gesprek ging en bij mij zelfs huilde is voor hem eigenlijk heel bijzonder.
Aan de andere kant ben ik boos... die psycholoog zit verdorie bij m om de hoek. Ga er heen en vraag hulp!
Ik ben de man kwijt die ik graag in mijn leven wil.
En soms voel ik mij gewoon gedumpt, niet goed genoeg, niet leuk genoeg...
Misschien makkelijker hem te zijn. Moeite met aanvoelen, veel emoties maar die maak je rationeel en dan is t goed te doen
Ik lees positieve affirmaties op.
Praat veel met vriendinnen.
Schrijf met regelmaat een lijstje waarom het beter is zonder hem.
Sport dagelijks.
Werk.
Spreek met vriendinnen af.
Na het gesprek met zn zus en de psycholoog die hem diagnostiseerde en kort in behandeling had is bij mn gevoel ook nog een schuld gekomen. Alsof ik hem in de steek laat.
Hij kan het niet, en de relatie heeft hem echt veel energie gekost. Hij heeft veel sociaal moeten doen wat hij blijkbaar eigenlijk niet kan (en dus gigantisch veel energie kost).
Hij geeft aan dat ik belangrijk ben en hij hoopt me te kunnen blijven zien, zn zus geeft aan dat hij dit ook gezegd heeft. Dat hij altijd al deze issues had en dat hij erg gesloten is. Dat hij dus wel met mij in gesprek ging en bij mij zelfs huilde is voor hem eigenlijk heel bijzonder.
Aan de andere kant ben ik boos... die psycholoog zit verdorie bij m om de hoek. Ga er heen en vraag hulp!
Ik ben de man kwijt die ik graag in mijn leven wil.
En soms voel ik mij gewoon gedumpt, niet goed genoeg, niet leuk genoeg...
Misschien makkelijker hem te zijn. Moeite met aanvoelen, veel emoties maar die maak je rationeel en dan is t goed te doen
donderdag 25 juli 2019 om 00:59
Die van mij vroeg ook soms om hem niet in de steek te laten. Ik denk ook dat dat 1 van de redenen was dat ik t zolang "accepteerde" en bepaalde signalen negeerde.
Hij was wel in therapie, tenminste, dat zei hij. Al met al heeft hij zeer zelden tot nooit aangetoond dat hij veranderde. Hij was van de woorden maar weinig acties.
Ik denk en weet wel zeker dat ik dingen bij hem heb los gemaakt. Maar de stap zetten naar een echte commited relatie heeft hij nooit gedaan/gewild/gekund.
Goed dat je zoveel dingen doet en afleiding zoekt! Dat gevoel van hem in de steek laten is heel logisch maar het gaat niet meer om hem nu. Het gaat om jou. De focus moet weer op jou komen te liggen.
Hij was wel in therapie, tenminste, dat zei hij. Al met al heeft hij zeer zelden tot nooit aangetoond dat hij veranderde. Hij was van de woorden maar weinig acties.
Ik denk en weet wel zeker dat ik dingen bij hem heb los gemaakt. Maar de stap zetten naar een echte commited relatie heeft hij nooit gedaan/gewild/gekund.
Goed dat je zoveel dingen doet en afleiding zoekt! Dat gevoel van hem in de steek laten is heel logisch maar het gaat niet meer om hem nu. Het gaat om jou. De focus moet weer op jou komen te liggen.
zaterdag 27 juli 2019 om 16:16
Rose... Jij hebt een date vandaag. Heb je er zin in??
Gister kwam een man mij een ijsje brengen.. hij wist dat ik weer single was.
Ik merkte dat hij bepaald contact zocht, en ik dacht vooral "ga weg!!"
Vandaag weer zo'n kutdag. Ik heb contact gehad met "mn man" donderdag via app en vandaag heb ik hem gebeld.
Hij blijft lief voor me. zegt zich klote te voelen en mij ook te missen. Maar hij weet rationeel dat dit het beste is..
Bah... Ik wil t oplossen en met hem zijn
Gister kwam een man mij een ijsje brengen.. hij wist dat ik weer single was.
Ik merkte dat hij bepaald contact zocht, en ik dacht vooral "ga weg!!"
Vandaag weer zo'n kutdag. Ik heb contact gehad met "mn man" donderdag via app en vandaag heb ik hem gebeld.
Hij blijft lief voor me. zegt zich klote te voelen en mij ook te missen. Maar hij weet rationeel dat dit het beste is..
Bah... Ik wil t oplossen en met hem zijn
zaterdag 27 juli 2019 om 20:01
Ja date was vanmiddag. Was gezellig. Gelopen, paar drankjes gedaan, veel gepraat over van alles en nog wat. Maar meer was t ook niet. Tenminste van mijn kant geen klik dus een eenmalige ontmoeting.Hamerhaai86 schreef: ↑27-07-2019 16:16Rose... Jij hebt een date vandaag. Heb je er zin in??
Gister kwam een man mij een ijsje brengen.. hij wist dat ik weer single was.
Ik merkte dat hij bepaald contact zocht, en ik dacht vooral "ga weg!!"
Vandaag weer zo'n kutdag. Ik heb contact gehad met "mn man" donderdag via app en vandaag heb ik hem gebeld.
Hij blijft lief voor me. zegt zich klote te voelen en mij ook te missen. Maar hij weet rationeel dat dit het beste is..
Bah... Ik wil t oplossen en met hem zijn
Maar t was wel fijn om te doen! Op naar de volgende! Hahahaha:-)
Wat was de reden dat je je ex hebt gebeld? Wat heeft het je opgeleverd?
Echt, geen contact is de beste manier. Hij kan allerlei lieve dingen tegen je zeggen maar wat heb je nu aan die woorden? Helemaal niks toch?