Relaties
alle pijlers
Relatie redden, hoe?
donderdag 11 november 2010 om 11:22
Mijn vriend en ik zijn abrupt uit elkaar gegaan (zijn keuze) door een gebrek aan communicatie. Die communicatie kwam pas na de breuk weer op gang..Er zijn nogal wat irritaties aan elkaar en het gevoel is daardoor (?) ook bij beiden wel een beetje minder/weg. We woonden samen en zijn nu dus weer volledig op onszelf en alleen.
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
zondag 20 februari 2011 om 17:18
Maar ook destructief... Weer geen zin in eten. Wil alleen zijn. Niemand horen of spreken. Eigenlijk wil ik ook wel hele avond huilen, maar dat lukt niet, tranen zijn op.
Heb overigens ook gewoon zin om hem op te bellen, en dan weer eens toe te schreeuwen hoe hij het nou in zijn hoofd heeft gehaald om het mooie wat we hadden zo kapot te maken! En er dan zeggen spijt van te hebben, maar niets doen om het beter te maken....
Heb het weer helemaal gehad met hem. Vraag me ook af of ik wel moet willen dat het goedkomt. Wat als het inderdaad nog een keer gebeurd in de toekomst en er dan wel kinderen etc in betrokken zijn...
zondag 20 februari 2011 om 18:40
Herkenbaar Polly, maar je kunt niet anders dan erdoorheen is in ieder geval mijn ervaring.
Nu wil je met je gevoel nog dat het goedkomt denk ik? Maar zelfs ik (zelfs ik!!! Hallo mensen!! ZELFS ik!!) merk dat ik helemaal niet meer echt open sta voor een relatie met ex. Nog niet 24/7, maar steeds meer..Dat ik denk: hm, ben benieuwd hoe het zal zijn als ik 'm weer zie en we samen gezellig doen. Superleuk. Maar ergens knap ik er ook ZO op af! Wat denkt hij nou?? Dat de wereld aan zijn voeten ligt en hij alles kan maken? Beetje dubbele gevoelens dus. Hij maakt namelijk gerust grapjes over de situatie en ik kan er wel in meegaan eigenlijk, maar echt schuldbewust komt hij niet over. Dat is niet erg verder, maar ik merk dat juist dat me ontzettend doet afknappen op hem als persoon om een relatie mee te hebben. Hij ziet het gewoon niet lijkt wel. En ik hou zielsveel van hem, maar misschien niet als gelijkwaardige partner...Ik zou me misschien zelfs een beetje voor hem schamen na wat hij gedaan heeft.
Dus: je gevoel verdwijnt langzaam. ZELFS bij mij . Ook jij lijkt hem niet meer helemaal voor vol aan te zien als ik lees hoe je hem wil helpen, sturen en hoe je over hem schrijft..toch? Hij heeft ergens iets kapotgemaakt wat misschien nooit meer goedkomt...Niet omdat je niet genoeg van hem houdt, maar omdat je hem nooit meer als volwaardige partner kan zien.
Ik zeg maar wat hoor, maar zo voel ik me nu een beetje. Wil natuurlijk absoluut niet zeggen dat dat voor jou geldt.
Nu wil je met je gevoel nog dat het goedkomt denk ik? Maar zelfs ik (zelfs ik!!! Hallo mensen!! ZELFS ik!!) merk dat ik helemaal niet meer echt open sta voor een relatie met ex. Nog niet 24/7, maar steeds meer..Dat ik denk: hm, ben benieuwd hoe het zal zijn als ik 'm weer zie en we samen gezellig doen. Superleuk. Maar ergens knap ik er ook ZO op af! Wat denkt hij nou?? Dat de wereld aan zijn voeten ligt en hij alles kan maken? Beetje dubbele gevoelens dus. Hij maakt namelijk gerust grapjes over de situatie en ik kan er wel in meegaan eigenlijk, maar echt schuldbewust komt hij niet over. Dat is niet erg verder, maar ik merk dat juist dat me ontzettend doet afknappen op hem als persoon om een relatie mee te hebben. Hij ziet het gewoon niet lijkt wel. En ik hou zielsveel van hem, maar misschien niet als gelijkwaardige partner...Ik zou me misschien zelfs een beetje voor hem schamen na wat hij gedaan heeft.
Dus: je gevoel verdwijnt langzaam. ZELFS bij mij . Ook jij lijkt hem niet meer helemaal voor vol aan te zien als ik lees hoe je hem wil helpen, sturen en hoe je over hem schrijft..toch? Hij heeft ergens iets kapotgemaakt wat misschien nooit meer goedkomt...Niet omdat je niet genoeg van hem houdt, maar omdat je hem nooit meer als volwaardige partner kan zien.
Ik zeg maar wat hoor, maar zo voel ik me nu een beetje. Wil natuurlijk absoluut niet zeggen dat dat voor jou geldt.
zondag 20 februari 2011 om 18:55
Dank je Muisje, nu heb ik de tranen die ik vandaag al de hele dag wilde huilen.
Je hebt zo gelijk.
Het lijkt bij hem allemaal om hem te gaan. Hij heeft het moeilijk. Hij heeft problemen met huisvesting. Hij heeft problemen met werk. Hij heeft problemen met afstand. Hij heeft problemen met dat het over is. Hij heeft problemen met zijn psyche. Hij heeft problemen...
Krijg SMSjes van hem dat hij zich zo zielig voelt en dat iedereen hem zo zielig vindt.
En dan denk ik alleen maar, wat denk je van mij! Hoe denk je dat ik me voel?
En ik heb hier niet eens om gevraagd!
En ja, hij zegt zich schuldig te voelen, maar waarom merk ik dat dan niet?
Overigens heb ik net een stokbrood met kruidenboter in oven gezet - mijn avondeten... geen zin om te koken...
Je hebt zo gelijk.
Het lijkt bij hem allemaal om hem te gaan. Hij heeft het moeilijk. Hij heeft problemen met huisvesting. Hij heeft problemen met werk. Hij heeft problemen met afstand. Hij heeft problemen met dat het over is. Hij heeft problemen met zijn psyche. Hij heeft problemen...
Krijg SMSjes van hem dat hij zich zo zielig voelt en dat iedereen hem zo zielig vindt.
En dan denk ik alleen maar, wat denk je van mij! Hoe denk je dat ik me voel?
En ik heb hier niet eens om gevraagd!
En ja, hij zegt zich schuldig te voelen, maar waarom merk ik dat dan niet?
Overigens heb ik net een stokbrood met kruidenboter in oven gezet - mijn avondeten... geen zin om te koken...
zondag 20 februari 2011 om 18:59
Mijn gevoel twijfelt overigens al een tijdje.
Hij heeft me natuurlijk in iets belangrijks geraakt.
In geval van slechte tijden (voor hem) sluit hij zich af, denkt hij voor mij, en praat hij niet meer met mij. Keert zich af. Weigert hulp.
Dat is toch wel precies het tegenovergestelde van wat ik essentieel in een relatie vind...
En dit is niet eerste keer in zijn leven dat hij zo doet... Hij heeft eerder depressieve periodes gehad. Waar hij ook mensen van zich af stootte.
Ik ben zo bang dat hij dat weer zou doen...
Hij heeft me natuurlijk in iets belangrijks geraakt.
In geval van slechte tijden (voor hem) sluit hij zich af, denkt hij voor mij, en praat hij niet meer met mij. Keert zich af. Weigert hulp.
Dat is toch wel precies het tegenovergestelde van wat ik essentieel in een relatie vind...
En dit is niet eerste keer in zijn leven dat hij zo doet... Hij heeft eerder depressieve periodes gehad. Waar hij ook mensen van zich af stootte.
Ik ben zo bang dat hij dat weer zou doen...
zondag 20 februari 2011 om 19:06
Weet je wat hij moet doen als je het mij vraagt? Jou met rust laten!!!
Maar het is wederom heel herkenbaar. De brekende partij heeft het maar allemaal zwaar en moeilijk en heeft last van schuldgevoelens en twijfel wellicht etc. etc.
Straks, als zijn leven weer wat in rustiger vaarwater is gekomen, dan kan hij pas ECHT zien wat hij jou heeft aangedaan. Nu is dat denk ik meer iets wat hij wel weet, maar niet voelt..hij heeft het veel te druk met zichzelf. Hartstikke egoistisch, maar mijn ex (en van vriendinnen die ooit zo'n breuk hadden hoorde ik het ook) deed dat ook. Hij zat zo in de knoop met zichzelf, hij wist het allemaal niet meer, hij kon niet nadenken, hij ging hulp zoeken etc. Ik ben er in meegegaan, maar nu gaat het weer beter met hem. En hij staat nog steeds echter zijn beslissing. Kortom: het heeft niet mogen baten dat ik hem NIET heb laten vallen (tot noch toe dan).
Ik zou voor jezelf kiezen. Vertel hem dat je het allemaal begrijpt, maar dat je nu aan jezelf moet denken. Geen contact dus. Hij heeft genoeg steun zo te horen (iedereen vindt hem zielig).
Echt; ik luisterde toen niet, omdat je de persoon waar je zoveel om geeft wil helpen. Maar dat kun je niet...Dat kan hij alleen zelf.
Stokbrood met kruidenboter, chips..what's the difference?
Goed bezig! Troostvoer.
Maar het is wederom heel herkenbaar. De brekende partij heeft het maar allemaal zwaar en moeilijk en heeft last van schuldgevoelens en twijfel wellicht etc. etc.
Straks, als zijn leven weer wat in rustiger vaarwater is gekomen, dan kan hij pas ECHT zien wat hij jou heeft aangedaan. Nu is dat denk ik meer iets wat hij wel weet, maar niet voelt..hij heeft het veel te druk met zichzelf. Hartstikke egoistisch, maar mijn ex (en van vriendinnen die ooit zo'n breuk hadden hoorde ik het ook) deed dat ook. Hij zat zo in de knoop met zichzelf, hij wist het allemaal niet meer, hij kon niet nadenken, hij ging hulp zoeken etc. Ik ben er in meegegaan, maar nu gaat het weer beter met hem. En hij staat nog steeds echter zijn beslissing. Kortom: het heeft niet mogen baten dat ik hem NIET heb laten vallen (tot noch toe dan).
Ik zou voor jezelf kiezen. Vertel hem dat je het allemaal begrijpt, maar dat je nu aan jezelf moet denken. Geen contact dus. Hij heeft genoeg steun zo te horen (iedereen vindt hem zielig).
Echt; ik luisterde toen niet, omdat je de persoon waar je zoveel om geeft wil helpen. Maar dat kun je niet...Dat kan hij alleen zelf.
Stokbrood met kruidenboter, chips..what's the difference?
Goed bezig! Troostvoer.
zondag 20 februari 2011 om 19:14
Ik moet afstand Ik weet het.
Was afgelopen week niet "thuis", dus had niet de herinneringen, waardoor ik sterk was en meer aan dacht te kunnen dan ik kan. Nu weer alleen in het huis wat eens ons huis was...
Dus ook het besef dat ik ook hier nog heel wat aan mezelf moet werken voordat ik weer helemaal ben wie ik was voordat ik dit emotionele persoon werd.
Is het trouwens raar om een schoon bed te verschonen... Volgens mij heeft hij er een nacht in geslapen, het ruikt in ieder geval naar hem...
Was afgelopen week niet "thuis", dus had niet de herinneringen, waardoor ik sterk was en meer aan dacht te kunnen dan ik kan. Nu weer alleen in het huis wat eens ons huis was...
Dus ook het besef dat ik ook hier nog heel wat aan mezelf moet werken voordat ik weer helemaal ben wie ik was voordat ik dit emotionele persoon werd.
Is het trouwens raar om een schoon bed te verschonen... Volgens mij heeft hij er een nacht in geslapen, het ruikt in ieder geval naar hem...
maandag 21 februari 2011 om 15:17
@Polly: Hoe gaat het vandaag? Bed nog verschoond?
@Mootje: Ben ook erg benieuwd hoe het met jou gaat! Al wat meer duidelijkheid bij jezelf over wat je met ex wil?
@Brugge: Lang niet gezien hier, dus zal vast goed met je gaan? Ik hoop het!!!
@Paarsjurkje: Zelfde als Brugge, hoop dat het goed gaat!
@ Avril: Jou ook al een tijdje niet meer gelezen..
@ Nief: Hoe gaat het met je? Is er al wat meer duidelijkheid? Hou je het nog uit in de situatie?
@Mootje: Ben ook erg benieuwd hoe het met jou gaat! Al wat meer duidelijkheid bij jezelf over wat je met ex wil?
@Brugge: Lang niet gezien hier, dus zal vast goed met je gaan? Ik hoop het!!!
@Paarsjurkje: Zelfde als Brugge, hoop dat het goed gaat!
@ Avril: Jou ook al een tijdje niet meer gelezen..
@ Nief: Hoe gaat het met je? Is er al wat meer duidelijkheid? Hou je het nog uit in de situatie?
maandag 21 februari 2011 om 15:40
@ Polly
zwaar is dat he, als ons huis niet meer als ons huis aanvoelt.
Hij heeft me natuurlijk in iets belangrijks geraakt.
In geval van slechte tijden (voor hem) sluit hij zich af, denkt hij voor mij, en praat hij niet meer met mij. Keert zich af. Weigert hulp.
Pfff zo herkenbaar!! Hier kan ik ook echt soms zo boos over worden, dat ik denk, waarom doe ik nog moeite! Hij is degene met een probleem hij moet hulp zoeken en niet ik! Maar ben veelste slap om dat hardop te zeggen en er naar te leven. Misschien juist omdat ik hem beloofd heb er ook in slechte tijden voor hem te zijn...
zwaar is dat he, als ons huis niet meer als ons huis aanvoelt.
Hij heeft me natuurlijk in iets belangrijks geraakt.
In geval van slechte tijden (voor hem) sluit hij zich af, denkt hij voor mij, en praat hij niet meer met mij. Keert zich af. Weigert hulp.
Pfff zo herkenbaar!! Hier kan ik ook echt soms zo boos over worden, dat ik denk, waarom doe ik nog moeite! Hij is degene met een probleem hij moet hulp zoeken en niet ik! Maar ben veelste slap om dat hardop te zeggen en er naar te leven. Misschien juist omdat ik hem beloofd heb er ook in slechte tijden voor hem te zijn...
maandag 21 februari 2011 om 16:35
Merk zelf trouwens dat ik soms een beetje de nachten aan het tellen ben tot ik ex weer zie. Superslecht teken he...
Geen contact is nu wel STUKKEN makkelijker. Maar ik hang toch nog erg veel aan hem op merk ik en denk nog vaak aan 'm. Gelukkig kan ik me al wel weer stukken beter concentreren op andere dingen, dus hoop dat het zo langzaamaan toch eens naar de achtergrond gaat verdwijnen en niet meer zo'n hoofdrol speelt in mijn leven.
Geen contact is nu wel STUKKEN makkelijker. Maar ik hang toch nog erg veel aan hem op merk ik en denk nog vaak aan 'm. Gelukkig kan ik me al wel weer stukken beter concentreren op andere dingen, dus hoop dat het zo langzaamaan toch eens naar de achtergrond gaat verdwijnen en niet meer zo'n hoofdrol speelt in mijn leven.
maandag 21 februari 2011 om 19:17
Muis, muis, muis 
En geen contact is stukken makkelijker nu.... Je hebt een afspraak, dus wat je wil hebt je al. Oke, je wil nog meer, maar dat kan je toch niet regelen zonder contact.
Doe je wel een beetje voorzichtig, niet laten meeslepen, en je ouders woorden in je achterhoofd houden...
Nief wat moet dat vreselijk zijn, je trouwdag hebben en in zo'n situatie zijn. Is hij bij je? Heeft hij ook zo'n rotdag? Of doet het hem minder?
Vandaag hier weer iets betere dag. Kreeg SMS waarop ik een hele boze SMS heb teruggestuurd. Nu wil hij bellen omdat hij alles niet zo bedoeld had, maar ik ga zo gewoon sporten en hij heeft pech pech pech.
Had hij maar niet zo stom moeten zijn...
En geen contact is stukken makkelijker nu.... Je hebt een afspraak, dus wat je wil hebt je al. Oke, je wil nog meer, maar dat kan je toch niet regelen zonder contact.
Doe je wel een beetje voorzichtig, niet laten meeslepen, en je ouders woorden in je achterhoofd houden...
Nief wat moet dat vreselijk zijn, je trouwdag hebben en in zo'n situatie zijn. Is hij bij je? Heeft hij ook zo'n rotdag? Of doet het hem minder?
Vandaag hier weer iets betere dag. Kreeg SMS waarop ik een hele boze SMS heb teruggestuurd. Nu wil hij bellen omdat hij alles niet zo bedoeld had, maar ik ga zo gewoon sporten en hij heeft pech pech pech.
Had hij maar niet zo stom moeten zijn...
maandag 21 februari 2011 om 19:19
quote:h_nief_e schreef op 21 februari 2011 @ 15:40:
@ Polly
Misschien juist omdat ik hem beloofd heb er ook in slechte tijden voor hem te zijn...Ik ben natuurlijk niet getrouwd, maar ook zonder trouwring doe ik dat. Hij zegt nu dat hij liever getrouwd was geweest, want dan zou dit niet gebeurd zijn. Onzin aldus mij, we waren toch geen one-night-stand meer, of korte relatie. Ook bij een lange (serieuze) relatie steun je elkaar toch al in slechte tijden...
@ Polly
Misschien juist omdat ik hem beloofd heb er ook in slechte tijden voor hem te zijn...Ik ben natuurlijk niet getrouwd, maar ook zonder trouwring doe ik dat. Hij zegt nu dat hij liever getrouwd was geweest, want dan zou dit niet gebeurd zijn. Onzin aldus mij, we waren toch geen one-night-stand meer, of korte relatie. Ook bij een lange (serieuze) relatie steun je elkaar toch al in slechte tijden...
maandag 21 februari 2011 om 19:29
En of het een klote dag is. Het zou me beter doen als hij er ook mee zat. Nee meneer ligt languit op de bank filmpjes te kijken.
Ik zit aan de keukentafel aan de wijn!! God wat doet liefdesverdriet pijn zeg!! En dat wordt je aangedaan door de gene van wie je het meest hou..
Volgende week donderdag gaan we naar een therapeut. Hij probeert nu al terug te krabbelen!! Owww wat moet ik nou!!
Ik zit aan de keukentafel aan de wijn!! God wat doet liefdesverdriet pijn zeg!! En dat wordt je aangedaan door de gene van wie je het meest hou..
Volgende week donderdag gaan we naar een therapeut. Hij probeert nu al terug te krabbelen!! Owww wat moet ik nou!!
maandag 21 februari 2011 om 20:03
Voor jezelf zorgen Nief!
Zoek iets voor vanavond. Ga sporten, ga uithuilen bij vriendinnen, maar ga even weg uit het huis waar hij je nu extra verdriet doet.
Hij zal vast ook verdriet hebben, maar laat dit nu niet zien, dus pijnig jezelf niet door hem te zien.
Ik heb overigens net telefoon opgenomen. Dubieus gesprek.
Hij wil dat ik zijn vrouw word...
Lijkt me iets te ver gaan op dit moment...
Zoek iets voor vanavond. Ga sporten, ga uithuilen bij vriendinnen, maar ga even weg uit het huis waar hij je nu extra verdriet doet.
Hij zal vast ook verdriet hebben, maar laat dit nu niet zien, dus pijnig jezelf niet door hem te zien.
Ik heb overigens net telefoon opgenomen. Dubieus gesprek.
Hij wil dat ik zijn vrouw word...
Lijkt me iets te ver gaan op dit moment...
maandag 21 februari 2011 om 21:57
Hmrpft?? Verslik me bijna in mijn drankje Polly!
Jouw vriend/ex (sorry weet even niet hoe ik m moet noemen) is wel vrij dramatisch aangelegd he . Duidelijk geen nederlander....Hoe ging het gesprek verder? Maw: en nu?
Wat mij betreft: ik heb nu idd wat ik wil voor nu. Dus mag niet klagen..En de rust die dat me geeft geeft me ook ruimte om te denken, heel raar. Gewoon eens rustig af en toe te denken: hm, wat is er nou toch allemaal gebeurd? Hoe zou het voor hem allemaal voelen? Zat het eigenlijk allemaal wel goed? Wil ik dit eigenlijk nog wel? Etc. Maar dan niet in de paniekerige vorm van eerder. Maar meer gevoelsmatig...als jullie begrijpen wat ik bedoel.
@ Nief: Wat Polly zegt. Als ik jouw situatie zo lees denk ik: niet te doen. Pak zelf ook even wat ruimte. Je moet je zo machteloos voelen. Door in dat huis te blijven en tegen zijn twijfels aan te kijken voel je je natuurlijk alleen maar ellendiger. Je hoeft dat niet boos te doen ofzo, maar kunt hem toch wel uitleggen dat je even wat ruimte nodig hebt? Tenminste, dat lijkt me echt bevrijdend voor je. Even afleiding en rust om tot jezelf te komen.
Jouw vriend/ex (sorry weet even niet hoe ik m moet noemen) is wel vrij dramatisch aangelegd he . Duidelijk geen nederlander....Hoe ging het gesprek verder? Maw: en nu?
Wat mij betreft: ik heb nu idd wat ik wil voor nu. Dus mag niet klagen..En de rust die dat me geeft geeft me ook ruimte om te denken, heel raar. Gewoon eens rustig af en toe te denken: hm, wat is er nou toch allemaal gebeurd? Hoe zou het voor hem allemaal voelen? Zat het eigenlijk allemaal wel goed? Wil ik dit eigenlijk nog wel? Etc. Maar dan niet in de paniekerige vorm van eerder. Maar meer gevoelsmatig...als jullie begrijpen wat ik bedoel.
@ Nief: Wat Polly zegt. Als ik jouw situatie zo lees denk ik: niet te doen. Pak zelf ook even wat ruimte. Je moet je zo machteloos voelen. Door in dat huis te blijven en tegen zijn twijfels aan te kijken voel je je natuurlijk alleen maar ellendiger. Je hoeft dat niet boos te doen ofzo, maar kunt hem toch wel uitleggen dat je even wat ruimte nodig hebt? Tenminste, dat lijkt me echt bevrijdend voor je. Even afleiding en rust om tot jezelf te komen.
maandag 21 februari 2011 om 22:27
Pff wat een oelewapper ben ik zeg!! Ben dronken een gesprek met hem aan gegegaan. Verder dan dat hij een paar keer in de week weg wilt komt hij niet. Als een idioot heb ik hem natuurlijk uitgelachen. Zo van ff serieus moet je daarvoor met mij scheiden. Waarom krijg ik het niet uit hem. Hij is jankend op de wc gaan zitten en maar blijven volhouden dat het over is!!! Aaah ik haat hem en mezelf! Ik haat deze hele kut situatie!! Ik haat het dat hij mijn lijm is die dit kan oplossen!!
Ohh ben zo wanhopig nu!! Ik wil kappen met alles!! Ik wil geen pijn meer voelen!!
Ondanks alle domme dingen blijf ik soms nog verstandig. 2 straten rijden in de auto in deze toestand en ik wil alweer naar huis. Get a live nief!!
Ohh ben zo wanhopig nu!! Ik wil kappen met alles!! Ik wil geen pijn meer voelen!!
Ondanks alle domme dingen blijf ik soms nog verstandig. 2 straten rijden in de auto in deze toestand en ik wil alweer naar huis. Get a live nief!!
maandag 21 februari 2011 om 23:12
@Muisje; je klinkt sterker, rustiger, wijzer. Goede ontwikkeling.
@Polly; maar natuurlijk, laten we een goed gesprek maar overslaan en laten we trouwen. Dan weet hij tenminste zeker dat je gaat verhuizen en dat hij niet alleen hoeft te wonen. Zijn de problemen voor hem snel opgelost. En jij dan?
Met mij is alles oke en rommelig tegelijk. Maar dat rommeltje maak ik er zelf van. Nog steeds is het lastig dat we amper de tijd hebben om te praten, echt rustig een lang gesprek te hebben met elkaar. We zouden samen een weekend weg moeten. In april op zijn vroegst kan ik eens zijn kant op gaan. Daar hebben we echt even tijd voor elkaar. Hier moet er van alles, en hebben we ook andere afspraken. Maar dat gaat echt niet eerder lukken dan april, pfffffffff.
@Polly; maar natuurlijk, laten we een goed gesprek maar overslaan en laten we trouwen. Dan weet hij tenminste zeker dat je gaat verhuizen en dat hij niet alleen hoeft te wonen. Zijn de problemen voor hem snel opgelost. En jij dan?
Met mij is alles oke en rommelig tegelijk. Maar dat rommeltje maak ik er zelf van. Nog steeds is het lastig dat we amper de tijd hebben om te praten, echt rustig een lang gesprek te hebben met elkaar. We zouden samen een weekend weg moeten. In april op zijn vroegst kan ik eens zijn kant op gaan. Daar hebben we echt even tijd voor elkaar. Hier moet er van alles, en hebben we ook andere afspraken. Maar dat gaat echt niet eerder lukken dan april, pfffffffff.
maandag 21 februari 2011 om 23:34
Ik zeg nee
Dit is de tweede keer in twee of 3 weken dat hij dit zegt. Voor hem (en in zijn familie) is het huwelijk gewoon veel belangrijker dan voor mij. Hij ziet het als daadwerkelijk hele leven voor elkaar kiezen. Voor mij is het misschien een mooie dag, maar meer hoeft het niet te veranderen.
Hij heeft natuurlijk wel meer gezegd. Hij gaat waarschijnlijk volgende week naar zijn familie toe. Weet nog niet precies voor hoe lang. En hij vindt psycholoog niet meer een heel vies woord...
Avril: kan je niet gewoon tijd voor hem maken? Is er niet iets in je werk dat je gewoon naar hem toe kan nemen en een paar dagen er tussenuit? April is nog zover weg.
Dit is de tweede keer in twee of 3 weken dat hij dit zegt. Voor hem (en in zijn familie) is het huwelijk gewoon veel belangrijker dan voor mij. Hij ziet het als daadwerkelijk hele leven voor elkaar kiezen. Voor mij is het misschien een mooie dag, maar meer hoeft het niet te veranderen.
Hij heeft natuurlijk wel meer gezegd. Hij gaat waarschijnlijk volgende week naar zijn familie toe. Weet nog niet precies voor hoe lang. En hij vindt psycholoog niet meer een heel vies woord...
Avril: kan je niet gewoon tijd voor hem maken? Is er niet iets in je werk dat je gewoon naar hem toe kan nemen en een paar dagen er tussenuit? April is nog zover weg.
dinsdag 22 februari 2011 om 11:21
@Avril: Lastig als je zo weinig tijd hebt om eens echt goed de tijd te nemen voor elkaar..
@Nief: Gaat het weer een beetje? Gisteren een behoorlijke uitspatting gehad zo te lezen..
Fijn om te horen dat ik rustiger en wijzer klink in ieder geval. Maar mijn hart! Tsjonge, het maakt nog steeds overuren. En mijn hoofd daarbij...Soms denk ik: goed, hij wil niet meer en ik weet ook niet of ik wel wil, het is uit. We gaan volgende week gewoon gezellig als exen iets drinken. En dat hou ik vriendschappelijk. Punt.
En dan weer: Waah! Maar hij is elke dag met dat meisje waar hij verliefd op was! Hoezo is dat dan niks? Wat betekende onze relatie uberhaupt..?? Hebben we wel een band? Met hoeveel gemak zet hij mij aan de kant? Dat KAN toch niet?! Etc. etc.
Dus: hm, ik lijk misschien rustiger en wijzer, maar ben nog steeds als de dood dat ik hem voorgoed kwijtraak, terwijl dat ergens al lang gebeurd is.
@Nief: Gaat het weer een beetje? Gisteren een behoorlijke uitspatting gehad zo te lezen..
Fijn om te horen dat ik rustiger en wijzer klink in ieder geval. Maar mijn hart! Tsjonge, het maakt nog steeds overuren. En mijn hoofd daarbij...Soms denk ik: goed, hij wil niet meer en ik weet ook niet of ik wel wil, het is uit. We gaan volgende week gewoon gezellig als exen iets drinken. En dat hou ik vriendschappelijk. Punt.
En dan weer: Waah! Maar hij is elke dag met dat meisje waar hij verliefd op was! Hoezo is dat dan niks? Wat betekende onze relatie uberhaupt..?? Hebben we wel een band? Met hoeveel gemak zet hij mij aan de kant? Dat KAN toch niet?! Etc. etc.
Dus: hm, ik lijk misschien rustiger en wijzer, maar ben nog steeds als de dood dat ik hem voorgoed kwijtraak, terwijl dat ergens al lang gebeurd is.