Relaties
alle pijlers
Relatie redden, hoe?
donderdag 11 november 2010 om 11:22
Mijn vriend en ik zijn abrupt uit elkaar gegaan (zijn keuze) door een gebrek aan communicatie. Die communicatie kwam pas na de breuk weer op gang..Er zijn nogal wat irritaties aan elkaar en het gevoel is daardoor (?) ook bij beiden wel een beetje minder/weg. We woonden samen en zijn nu dus weer volledig op onszelf en alleen.
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
vrijdag 4 maart 2011 om 20:19
muis, het is idd niet eerlijk.het leven is vaak ook niet eerlijk..
na het gesprek afgelopen za met ex kwamen er toch weer dingen naar boven die ik vergeten was te zeggen... mail gemaakt.. maar niet verstuurd en dat ga ik ook niet meer doen. nalezend trek ik toch weer de schoenen aan van degene waardoor het mis liep. maar geen woord over zijn aandeel.. en wat schiet ik er mee op. hij leest hem( dat weet ik zeker) en dan legt ie t naast zich neer... ik zoek geen contact meer met hem... als er al contact is dan mag hij dat opnemen of ik maar dan over een aantal maanden ( er zijn nog foto's ed van mij bij hem)
vanmorgen weer angst en erg druk op het werk.. medio middag gevoel alsof ik een klap ik mijn gezicht krijg, word warm en benen slap... tis uit! met medicijnen krijg ik mezelf weer onder controle.... kennen jullie dat ook?na 5 maanden nog steeds momenten van paniek/keihard besef en dat je dat dan ineens aanvliegt?
fijn dat deze post zo druk bezocht word, zo houden we elkaar in de gaten en op de hoogte...
h-nief: super goed van je dat JIJ hem aangeeft wat jou eisen zijn. daar worden mannen onzeker van... wel goed blijven nadenken wat goed voor jou is hoor..
diep van binnen zou ik ex best wel terug willen maar ik weet verstandelijk ook heeeeel goed dat het niet goed voor mij is.
moeilijk..
na het gesprek afgelopen za met ex kwamen er toch weer dingen naar boven die ik vergeten was te zeggen... mail gemaakt.. maar niet verstuurd en dat ga ik ook niet meer doen. nalezend trek ik toch weer de schoenen aan van degene waardoor het mis liep. maar geen woord over zijn aandeel.. en wat schiet ik er mee op. hij leest hem( dat weet ik zeker) en dan legt ie t naast zich neer... ik zoek geen contact meer met hem... als er al contact is dan mag hij dat opnemen of ik maar dan over een aantal maanden ( er zijn nog foto's ed van mij bij hem)
vanmorgen weer angst en erg druk op het werk.. medio middag gevoel alsof ik een klap ik mijn gezicht krijg, word warm en benen slap... tis uit! met medicijnen krijg ik mezelf weer onder controle.... kennen jullie dat ook?na 5 maanden nog steeds momenten van paniek/keihard besef en dat je dat dan ineens aanvliegt?
fijn dat deze post zo druk bezocht word, zo houden we elkaar in de gaten en op de hoogte...
h-nief: super goed van je dat JIJ hem aangeeft wat jou eisen zijn. daar worden mannen onzeker van... wel goed blijven nadenken wat goed voor jou is hoor..
diep van binnen zou ik ex best wel terug willen maar ik weet verstandelijk ook heeeeel goed dat het niet goed voor mij is.
moeilijk..
vrijdag 4 maart 2011 om 20:35
Ben een beetje onrustig.
Heb nu helemaal geen controle meer naar mijn idee.
-ik ben controlefreak
-
Heb hem nu 4 weken niet gezien. Afscheid was na een nachtdienst van mij. Waar hij lief mijn haar weg schoof, zoentje op voorhoofd deed en zei dat ik zo lief schattig en grappig was...
Zal ik dat ooit weer horen?
Zal hij nu dankzij dit weekend weer zichzelf worden, zichzelf ook uiten, in plaats van alleen maar mooie woorden?
En hoe ga ik reageren?
Heb nu helemaal geen controle meer naar mijn idee.
-ik ben controlefreak
-Heb hem nu 4 weken niet gezien. Afscheid was na een nachtdienst van mij. Waar hij lief mijn haar weg schoof, zoentje op voorhoofd deed en zei dat ik zo lief schattig en grappig was...
Zal ik dat ooit weer horen?
Zal hij nu dankzij dit weekend weer zichzelf worden, zichzelf ook uiten, in plaats van alleen maar mooie woorden?
En hoe ga ik reageren?
vrijdag 4 maart 2011 om 20:35
Ben druk aan het lezen hier...78 pagina's is niet niks. Iedere keer als ik een gaatje heb lees ik weer een beetje.
Maar kom al veel fijne en wijze woorden tegen waar ik iets mee kan.
De belangrijkste misschien wel dat ik hem echt zijn afstand moet gunnen. Hoe moeilijk het voor mij is omdat ik er met hem over wil praten. Hij heeft aangegeven dat hij afstand nodig heeft en dan moet ik niet iedere dag contact met hem zoeken.
Ik moet zeggen dat het mij wel goed af gaat, want ik ben er een stuk minder in mijn hoofd mee bezig. Het geeft me ook rust. Die rust kan ik weer gebruiken om na te denken over de toekomst al dan niet samen.
Maar kom al veel fijne en wijze woorden tegen waar ik iets mee kan.
De belangrijkste misschien wel dat ik hem echt zijn afstand moet gunnen. Hoe moeilijk het voor mij is omdat ik er met hem over wil praten. Hij heeft aangegeven dat hij afstand nodig heeft en dan moet ik niet iedere dag contact met hem zoeken.
Ik moet zeggen dat het mij wel goed af gaat, want ik ben er een stuk minder in mijn hoofd mee bezig. Het geeft me ook rust. Die rust kan ik weer gebruiken om na te denken over de toekomst al dan niet samen.
vrijdag 4 maart 2011 om 20:37
Pixie, vertel anders eerst jouw verhaal. Dan kunnen we ook op jou reageren. Ons verhaal kan je dan of nalezen of je pakt het langzamerhand op.
Er zijn verhalen met een mooi eind te vinden, er zijn verhalen met een verdrietig eind, er zijn verhalen die nog niet geeindigd zijn en waar onduidelijkheid de hoofdrol speelt.
Er zijn verhalen met een mooi eind te vinden, er zijn verhalen met een verdrietig eind, er zijn verhalen die nog niet geeindigd zijn en waar onduidelijkheid de hoofdrol speelt.
vrijdag 4 maart 2011 om 21:31
quote:PoIIy schreef op 04 maart 2011 @ 19:40:
En over mezelf:
Hij is nu bij zijn ouders (in het buitenland), krijg SMSjes van hem, dat het zo lekker weer is, dat hij zich opgelucht voelt om bij zijn familie te zijn. Hij wilde eerder niet heen, omdat hij niet wilde dat ze zorgen om hem maakten, en niet wilde praten.
Hopelijk vind hij zichzelf een beetje terug.
Ik hoop het zo...
Heb het idee dat dit erop of eronder is...Hopelijk brengt dit hem wat goed voor jullie is... Ik duim voor je.
En over mezelf:
Hij is nu bij zijn ouders (in het buitenland), krijg SMSjes van hem, dat het zo lekker weer is, dat hij zich opgelucht voelt om bij zijn familie te zijn. Hij wilde eerder niet heen, omdat hij niet wilde dat ze zorgen om hem maakten, en niet wilde praten.
Hopelijk vind hij zichzelf een beetje terug.
Ik hoop het zo...
Heb het idee dat dit erop of eronder is...Hopelijk brengt dit hem wat goed voor jullie is... Ik duim voor je.
vrijdag 4 maart 2011 om 22:08
Wat je kan doen?
Eigenlijk helemaal niets...
Behalve je eigen leven proberen te leiden en toch proberen te genieten en zo min mogelijk contact te hebben. En als je contact wil hebben het goed afspreken. Zo spraken wij in principe af om 1 keer per week elkaar te bellen.
En waarom?
Omdat je zo het sterkste bent.
Zowel als je met of zonder elkaar doorgaat.
Ik vind het wel bijzonder dat je spreekt over een laatste beetje liefde. Na 3 dagen moet je toch veel meer liefde over hebben?
Eigenlijk helemaal niets...
Behalve je eigen leven proberen te leiden en toch proberen te genieten en zo min mogelijk contact te hebben. En als je contact wil hebben het goed afspreken. Zo spraken wij in principe af om 1 keer per week elkaar te bellen.
En waarom?
Omdat je zo het sterkste bent.
Zowel als je met of zonder elkaar doorgaat.
Ik vind het wel bijzonder dat je spreekt over een laatste beetje liefde. Na 3 dagen moet je toch veel meer liefde over hebben?
vrijdag 4 maart 2011 om 22:18
Ik sta er zelf ook versteld van hoe snel gevoelens kunnen verdwijnen/minder worden. Vanuit mijn kant voelde ik ook al minder voor hem (dat is er ingeslopen). Dus vandaar dat het misschien wel zo snel gaat....
Feit is wel dat ik niet voor niets al meer dan 2 jaar met hem samen ben. Ik wil hier wel voor vechten, en dan weet ik zeker dat die liefde (die nog ergens zit) terugkomt!
Feit is wel dat ik niet voor niets al meer dan 2 jaar met hem samen ben. Ik wil hier wel voor vechten, en dan weet ik zeker dat die liefde (die nog ergens zit) terugkomt!
vrijdag 4 maart 2011 om 22:31
vrijdag 4 maart 2011 om 22:42
vrijdag 4 maart 2011 om 22:56
@Pixie: Lastig he. Lijkt veel op hoe het bij mij ging in het begin. Al zat er bij ons iemand anders tussen, daarna gaf ex aan ruimte nodig te hebben. Hij had hoop dat het goed zou komen en wilde dat ook! Alleen: geen contact, want hij merkte dat hij het daardoor minder zag zitten. Logisch, ik was boos, verdrietig, wanhopig en had het idee dat ik iets moest doen!! Heb vanalles geprobeerd tegen alle adviezen in, maar je kunt inderdaad niks doen. Hooguit aangeven dat ook jij rust nodig hebt en dan misschien 1 keer per week bellen ofzo?
Ik weet natuurlijk niet hoe het bij mij was gelopen als ik niet had gehandeld zoals ik gehandeld heb, maar denk zeker dat mijn handelen iig NIET in positieve zin heeft bijgedragen.
Aangezien jij het ook niet weet lijkt rust me wel het beste.
Ik weet natuurlijk niet hoe het bij mij was gelopen als ik niet had gehandeld zoals ik gehandeld heb, maar denk zeker dat mijn handelen iig NIET in positieve zin heeft bijgedragen.
Aangezien jij het ook niet weet lijkt rust me wel het beste.
zaterdag 5 maart 2011 om 09:17
Een andere omgeving doet soms echt wonderen polly, misschien zou hij zich daar zo goed voelen dat hij de tijd neemt om eens goed na te denken.
sproet, ik kan nog niks zeggen over hoe het voelt na 5 maanden. En eerlijk gezegd hoop ik nog steeds dat ik dat nooit hoef te doen. Maar dit is niet iets waar je na 2 weken overheen bent helaas. Neem de tijd. De tijd om te rouwen, want ook dit is gewoon een verlies. Doe het vooral op je eigen tempo!
pixie..het is heel oneerlijk allemaal, maar als de mannen rust willen, dan willen ze dat. Logica is er nooit te vinden op dat moment. Maar je kan er helaas niets aan doen. Er wel wat aan doen betekend vaak dat je het tegenover gestelde krijgt. Tjaa ooit hoop ik de mannen ook een keer te begrijpen
Bij mij gebeurde er gisteren ook iets vaags. Ik kom uit werk, ga koken samen (gezellig) eten, ik ruim af en ga me omkleden want zou naar een vriendin gaan. Nou toen begon meneer weer te steigeren..waarom kleed jij je om als je alleen maar naar een vriendin gaat, waarom heb je uitgerekend die bh aan (saphh) Toen ik bij mijn vriendin aankwam, zei ze meteen je moet je man bellen, want heb al rare berichtjes gehad (met de vraag of ik zou komen en waarom ze neit gelijk reageert op zijn smsjes) Ik heb dan maar mijn man gebeld, met de vraag wat er aan de hand is. Hij wilde weten hoe laat ik thuis zou zijn want hij moest de auto hebben. Ok..
Later stuurde ik een foto van hun kat naar hem toe met een berichtje erbij...zie ben gewoon bij J... niks aan de hand! Waarop ik een sms terug kreeg..je hoeft je niet te haasten.
Rond 11 uur was ik thuis meneer zat film te kijken en is daarna naar bed gegaan
wat moet ik hier nou van opmaken? Hij raakt de controle kwijt en is nu helemaal de kluts kwijt! Ik raak hierdoor nog meer in de war! Vanavond pak ik mijn koffers in en ga weg....shit heb ik echt een maand lang gezegd??
sproet, ik kan nog niks zeggen over hoe het voelt na 5 maanden. En eerlijk gezegd hoop ik nog steeds dat ik dat nooit hoef te doen. Maar dit is niet iets waar je na 2 weken overheen bent helaas. Neem de tijd. De tijd om te rouwen, want ook dit is gewoon een verlies. Doe het vooral op je eigen tempo!
pixie..het is heel oneerlijk allemaal, maar als de mannen rust willen, dan willen ze dat. Logica is er nooit te vinden op dat moment. Maar je kan er helaas niets aan doen. Er wel wat aan doen betekend vaak dat je het tegenover gestelde krijgt. Tjaa ooit hoop ik de mannen ook een keer te begrijpen
Bij mij gebeurde er gisteren ook iets vaags. Ik kom uit werk, ga koken samen (gezellig) eten, ik ruim af en ga me omkleden want zou naar een vriendin gaan. Nou toen begon meneer weer te steigeren..waarom kleed jij je om als je alleen maar naar een vriendin gaat, waarom heb je uitgerekend die bh aan (saphh) Toen ik bij mijn vriendin aankwam, zei ze meteen je moet je man bellen, want heb al rare berichtjes gehad (met de vraag of ik zou komen en waarom ze neit gelijk reageert op zijn smsjes) Ik heb dan maar mijn man gebeld, met de vraag wat er aan de hand is. Hij wilde weten hoe laat ik thuis zou zijn want hij moest de auto hebben. Ok..
Later stuurde ik een foto van hun kat naar hem toe met een berichtje erbij...zie ben gewoon bij J... niks aan de hand! Waarop ik een sms terug kreeg..je hoeft je niet te haasten.
Rond 11 uur was ik thuis meneer zat film te kijken en is daarna naar bed gegaan
wat moet ik hier nou van opmaken? Hij raakt de controle kwijt en is nu helemaal de kluts kwijt! Ik raak hierdoor nog meer in de war! Vanavond pak ik mijn koffers in en ga weg....shit heb ik echt een maand lang gezegd??
zaterdag 5 maart 2011 om 13:47
begin ik nou echt mijn verstand kwijt te raken en achter alles iets te zoeken?
Man verteld vlak voordat hij naar voetbal gaat dat hij nieuwe liedjes op de ps heeft gezet. Hij laat zien dat hij Tina turner erop heeft gezet. Ik zeg ja leuk doe die maar! hij tikt de afstandsbediening een paar keer in de afspeellijst van Tina en ineens komt er uit de boxen "i don't wanna lose you '
en hij loopt weg..
???
Man verteld vlak voordat hij naar voetbal gaat dat hij nieuwe liedjes op de ps heeft gezet. Hij laat zien dat hij Tina turner erop heeft gezet. Ik zeg ja leuk doe die maar! hij tikt de afstandsbediening een paar keer in de afspeellijst van Tina en ineens komt er uit de boxen "i don't wanna lose you '
en hij loopt weg..
???
zaterdag 5 maart 2011 om 16:11
Het was de bedoeling dat ik vandaag zou gaan, maar ik twijfel nog steeds over mijn nieuwe woonplaats. Waar wil ik heen? Ik voel me het prettigst bij familie, maar die gaan dan weer zo op je lip zitten en verwachten dat je elke avond bij ze gaat uit huilen. Bij vrienden is ook een mogelijkheid, maar dan heb ik het idee dat ik hun in de weg zit.
Dus waarschijnlijk word het toch weer morgen...pfff
Dus waarschijnlijk word het toch weer morgen...pfff
zondag 6 maart 2011 om 12:35
Nog steeds onrustig. Nagels zijn afgekloofd...
Krijg wel SMSjes, ze zijn ook wel aardig naar mij toe, maar alleen maar aardig, niet meer dan dat.
Wat een rotzooi is mijn priveleven op dit moment... En hoe is het zo ver gekomen... En hoe gaat het verder...
Wil ik hem wel? Wil ik hem niet?
Wil hij mij wel? Wil hij mij niet?
Mag ik nu als hij belt er naar vragen, of moet ik hem met rust laten. Want hij zegt deze week te bellen...
Moeten we nu een soort van verandering forceren? Of het laten doodbloeden op de manier waarop het nu doodbloedt?
Ik, die altijd denkt dat ze het antwoord weet, weet het gewoon niet!
Denk dat ik maar een zomervakantie voor mij alleen ga boeken, heb ik dat in ieder geval gedaan...
Krijg wel SMSjes, ze zijn ook wel aardig naar mij toe, maar alleen maar aardig, niet meer dan dat.
Wat een rotzooi is mijn priveleven op dit moment... En hoe is het zo ver gekomen... En hoe gaat het verder...
Wil ik hem wel? Wil ik hem niet?
Wil hij mij wel? Wil hij mij niet?
Mag ik nu als hij belt er naar vragen, of moet ik hem met rust laten. Want hij zegt deze week te bellen...
Moeten we nu een soort van verandering forceren? Of het laten doodbloeden op de manier waarop het nu doodbloedt?
Ik, die altijd denkt dat ze het antwoord weet, weet het gewoon niet!
Denk dat ik maar een zomervakantie voor mij alleen ga boeken, heb ik dat in ieder geval gedaan...
zondag 6 maart 2011 om 14:59
wat een ellende allemaal...
voel me zo onrustig en verdrietig, bang,
ik weet dat ik hem niet meer terug moet willen en toch is het gevoel van alleen te zijn, zonder hem, zo erg..
vanmorgen rot opgestaan, alweer, gesport, continu zit ie in mijn hoofd.. moet werken vanmiddag, moet oproepbaar blijven ook. dvd aan het kijken, huilen, angst, ik weet het niet meer...
leven zonder hem is zo anders, zo raar dat hij er niet meer deel van uit maakt. ook al weet ik echt zeker dat het beter is zo, lukt het me amper om hem uit mijn hoofd te zetten...
dit duurt al zo lang...
voel me zo onrustig en verdrietig, bang,
ik weet dat ik hem niet meer terug moet willen en toch is het gevoel van alleen te zijn, zonder hem, zo erg..
vanmorgen rot opgestaan, alweer, gesport, continu zit ie in mijn hoofd.. moet werken vanmiddag, moet oproepbaar blijven ook. dvd aan het kijken, huilen, angst, ik weet het niet meer...
leven zonder hem is zo anders, zo raar dat hij er niet meer deel van uit maakt. ook al weet ik echt zeker dat het beter is zo, lukt het me amper om hem uit mijn hoofd te zetten...
dit duurt al zo lang...
zondag 6 maart 2011 om 15:02