Relaties
alle pijlers
Relatie redden, hoe?
donderdag 11 november 2010 om 11:22
Mijn vriend en ik zijn abrupt uit elkaar gegaan (zijn keuze) door een gebrek aan communicatie. Die communicatie kwam pas na de breuk weer op gang..Er zijn nogal wat irritaties aan elkaar en het gevoel is daardoor (?) ook bij beiden wel een beetje minder/weg. We woonden samen en zijn nu dus weer volledig op onszelf en alleen.
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
dinsdag 15 maart 2011 om 21:20
quote:PoIIy schreef op 15 maart 2011 @ 21:14:
Is hier weer even stil. Niets van hem gehoord meer nadat hij mij bij mijn koosnaam had genoemd. Is vast geschrokken erdoor...
Klinkt wel heel vertrouwd of niet?
Ik heb hem zaterdag tijdens ons emotionele telefoongesprek ook nog bij zijn koosnaam genoemd....en hij mij ook. Dat is heel raar maar automatisch in moeilijke tijden ga je toch steun en verbondenheid zoeken. Het voelt ook nog zo vertrouwd om hem zo te noemen....
Is hier weer even stil. Niets van hem gehoord meer nadat hij mij bij mijn koosnaam had genoemd. Is vast geschrokken erdoor...
Klinkt wel heel vertrouwd of niet?
Ik heb hem zaterdag tijdens ons emotionele telefoongesprek ook nog bij zijn koosnaam genoemd....en hij mij ook. Dat is heel raar maar automatisch in moeilijke tijden ga je toch steun en verbondenheid zoeken. Het voelt ook nog zo vertrouwd om hem zo te noemen....
dinsdag 15 maart 2011 om 21:49
Pixie, waarschijnlijk doet het hem op dit moment ook niks. Hij is alleen maar bezig met het uitvoeren van het besluit dat hij genomen heeft. Ik denk dat hij zich pas echt realiseert wat 'ie doet als jij hard tegen hem bent. Niet hard in de zin van gemeen. Maar gewoon: oke, jij wil dat het uit is? Prima dan, laat dat gesprek maar zitten. Of: je voert het gesprek wel, maar laat je niks aanpraten! Luister naar hem en neem het voor lief, blijf sterk!
Echt, ik wou dat ik dat gedaan had dus redeneer nu een beetje uit mezelf. Misschien heb jij er nog iets aan .
Hoe dan ook; dikke knuffel en heel veel sterkte, klote als je beste maat opeens zo met je omgaat. Bedenk: dat geldt voor hem ook. Hij zal het ook niet leuk vinden als jij je opeens hard en afstandelijk opstelt.
Echt, ik wou dat ik dat gedaan had dus redeneer nu een beetje uit mezelf. Misschien heb jij er nog iets aan .
Hoe dan ook; dikke knuffel en heel veel sterkte, klote als je beste maat opeens zo met je omgaat. Bedenk: dat geldt voor hem ook. Hij zal het ook niet leuk vinden als jij je opeens hard en afstandelijk opstelt.
dinsdag 15 maart 2011 om 21:50
Hij mij dus echt een hele tijd niet. Omdat dat hoop zou geven.
Nu zeg ik afstand te willen, omdat ik teveel hoop heb, omdat hij me teveel betrekt in zijn leven, krijg ik dit...
Hij noemde me nooit bij mijn eigen naam, vond het ook zo raar om dat steeds te horen, en nu opeens weer *koosnaam*
Ben echt helemaal overdonderd. Aan de ene kant geeft dat weer hoop en aan de andere kant denk ik "dit doe je expres"
Ik moet hem gewoon echt een keer zien. In die ogen kijken en zien hoeveel gevoel daar nog uitstraalt voor mij...
Nu zeg ik afstand te willen, omdat ik teveel hoop heb, omdat hij me teveel betrekt in zijn leven, krijg ik dit...
Hij noemde me nooit bij mijn eigen naam, vond het ook zo raar om dat steeds te horen, en nu opeens weer *koosnaam*
Ben echt helemaal overdonderd. Aan de ene kant geeft dat weer hoop en aan de andere kant denk ik "dit doe je expres"
Ik moet hem gewoon echt een keer zien. In die ogen kijken en zien hoeveel gevoel daar nog uitstraalt voor mij...
dinsdag 15 maart 2011 om 22:22
lukte vannacht niet om extra pil te nemen, de ochtend was drama net zoals de hele dag. zonder medicijnen red ik he niet en met maar ternauwernood.
9 uur pas thuis,leg net de foon neer met mijn zusje, gaat ie weer.... HELP; is ex.... en ik durf niet op te nemen. tis de eerste keer na de breuk dat ie belt. wat wil hij? ik heb een leuk uitje gepland met de kinderen en ben bang dat het daar over gaat.dat ie dat niet wil.maar het is niet in zijn weekend tijd en gaat uit van de kinderen zelf... zit met pijn in mijn buik op de bank... ik weet wel dat opnemen de enige manier is om er achter komen wat ie wil maar ik durf niet.
9 uur pas thuis,leg net de foon neer met mijn zusje, gaat ie weer.... HELP; is ex.... en ik durf niet op te nemen. tis de eerste keer na de breuk dat ie belt. wat wil hij? ik heb een leuk uitje gepland met de kinderen en ben bang dat het daar over gaat.dat ie dat niet wil.maar het is niet in zijn weekend tijd en gaat uit van de kinderen zelf... zit met pijn in mijn buik op de bank... ik weet wel dat opnemen de enige manier is om er achter komen wat ie wil maar ik durf niet.
woensdag 16 maart 2011 om 07:34
zit vanaf 6 uur al op bank. om 5 uur pil genomen maar telefoontje van gisteren speelt steeds door mijn hoofd.
hij heeft ook niet gemaild. wat wil hij... ik wil me sterkmaken voor het gesprek. maar als hij mij zal zeggen dat het echt over i voor hem weet ik niet hoe ik zal reageren. ( hij heeft dit nl nooit rechtstreeks tegen mij gezegd, alleen via via en via mail)
en ik weet dat nu samen zijn niet meer werkt, mijn gevoel is ( door medicijnen) flink afgezwakt. maar het zweet breekt me nog uit bij de gedachte dat het zo blijft. dat he dus echt uit blijft. en ik blijf de leuke dingen voor me zien.. de slechte zakken weg...maar ik zie me ook niet meer samen met hem,te veel gebeurd, ik zou het niet meer aan kunnen, niet mezelf meer durven zijn.. ik zit vast... ik zit niet in een boortje, ik zwem en hou amper het hoofd boven water...
ikben bang voor hem,hij is sterker dan ik. ik voelme nog zo afhankelijk van hem...help..hoe maak ik me sterk voor als ie belt, als ie nog belt...
hij heeft ook niet gemaild. wat wil hij... ik wil me sterkmaken voor het gesprek. maar als hij mij zal zeggen dat het echt over i voor hem weet ik niet hoe ik zal reageren. ( hij heeft dit nl nooit rechtstreeks tegen mij gezegd, alleen via via en via mail)
en ik weet dat nu samen zijn niet meer werkt, mijn gevoel is ( door medicijnen) flink afgezwakt. maar het zweet breekt me nog uit bij de gedachte dat het zo blijft. dat he dus echt uit blijft. en ik blijf de leuke dingen voor me zien.. de slechte zakken weg...maar ik zie me ook niet meer samen met hem,te veel gebeurd, ik zou het niet meer aan kunnen, niet mezelf meer durven zijn.. ik zit vast... ik zit niet in een boortje, ik zwem en hou amper het hoofd boven water...
ikben bang voor hem,hij is sterker dan ik. ik voelme nog zo afhankelijk van hem...help..hoe maak ik me sterk voor als ie belt, als ie nog belt...
woensdag 16 maart 2011 om 07:53
ik weet even niet wat ikvoel...tis zo raar,hij heeft nooit meer zelf contact opgnomen na de breuk... welvia mijn ouders mij dingen laten weten en heel soms via sms...
kunnen jullie begrijpen dat ik ook gedachtes heb dat ie zal zeggen dat hij zich vergist heeft,mij mist...?grrr... dat mag ik niet denken..dit ligt niet in de lijn van de verwachtingen... hij zal eerder willen dat ik afstand neem van de kinderen...maar zijnemen contact op met mij en ik vind het fijn... voor wie kies ik dan... en stom genoeg wil ik hem ook niet boos maken op mij.. dan is alles verloren...
ikzie op tegen de dag...maar dat doe ik eigenlijk al 5 maanden...werk geeft wel afleiding maar ben het liefst thuis...overdag wil ik welwerken maar s'avonds liefst op de bank met de laptop op het forum meelezen...weten en lezen dat je niet alleen hier in staat... ik heb hem nog zo in mijn hoofd...
kunnen jullie begrijpen dat ik ook gedachtes heb dat ie zal zeggen dat hij zich vergist heeft,mij mist...?grrr... dat mag ik niet denken..dit ligt niet in de lijn van de verwachtingen... hij zal eerder willen dat ik afstand neem van de kinderen...maar zijnemen contact op met mij en ik vind het fijn... voor wie kies ik dan... en stom genoeg wil ik hem ook niet boos maken op mij.. dan is alles verloren...
ikzie op tegen de dag...maar dat doe ik eigenlijk al 5 maanden...werk geeft wel afleiding maar ben het liefst thuis...overdag wil ik welwerken maar s'avonds liefst op de bank met de laptop op het forum meelezen...weten en lezen dat je niet alleen hier in staat... ik heb hem nog zo in mijn hoofd...
woensdag 16 maart 2011 om 08:04
waarom zou ie bellen? alles deed ie via mail en sms om mij vooral maar niet te horen... en nu?ik ben zo in de war...
straks is ie hartstikke boos en n ik alleen maar huilen... ik wil sterk zijn,voor mezelf opkomen. maar ik voelme klein...en zo kwetsbaar. al maanden loop ik op mijn werk de schijn op te houden.. op weg naar huis in de auto, jank ik de tranen uit mijn hoofd... het leven lijkt wel op te houden nu hij er niet meer in is... ik snap het niet van mezelf. voor hem leefde ik ook, met hem was op mijn tenen lopen en me nog onzekerder voelen en na hem is overleven, geen leven...
sorry voor vele berichtjes vanmorgen over enkel mij.. leef absoluut met jullie mee. zit alleen kei vol... ga nu werken. zou eigenlijk vanavond gaan willen sporten mar ben bang dat ie weer zal bellen en dan zit ik ook niet lekker op de spinningfiets... aan de nadere kant, laat het ook zien dat ik ook een leven heb, niet thuis ben voor hem. of hij denkt dat ik bewust niet opneem.... stop met invullen sproetje...
je kunt dit, je hebt ergere dingen overwonnen... bijna dood geweest dus dit moet je ook aan kunnen... het kost tijd en ws bij jou wat langer... de relatie o intens beleefd...je karakter, je achtergrond... ik ben bang.. moe en angstig... en ik wil juist me goed voelen... sterk en optimistisch.. een mens lijdt het meest door het lijden dat hij vreest....
straks is ie hartstikke boos en n ik alleen maar huilen... ik wil sterk zijn,voor mezelf opkomen. maar ik voelme klein...en zo kwetsbaar. al maanden loop ik op mijn werk de schijn op te houden.. op weg naar huis in de auto, jank ik de tranen uit mijn hoofd... het leven lijkt wel op te houden nu hij er niet meer in is... ik snap het niet van mezelf. voor hem leefde ik ook, met hem was op mijn tenen lopen en me nog onzekerder voelen en na hem is overleven, geen leven...
sorry voor vele berichtjes vanmorgen over enkel mij.. leef absoluut met jullie mee. zit alleen kei vol... ga nu werken. zou eigenlijk vanavond gaan willen sporten mar ben bang dat ie weer zal bellen en dan zit ik ook niet lekker op de spinningfiets... aan de nadere kant, laat het ook zien dat ik ook een leven heb, niet thuis ben voor hem. of hij denkt dat ik bewust niet opneem.... stop met invullen sproetje...
je kunt dit, je hebt ergere dingen overwonnen... bijna dood geweest dus dit moet je ook aan kunnen... het kost tijd en ws bij jou wat langer... de relatie o intens beleefd...je karakter, je achtergrond... ik ben bang.. moe en angstig... en ik wil juist me goed voelen... sterk en optimistisch.. een mens lijdt het meest door het lijden dat hij vreest....
woensdag 16 maart 2011 om 09:06
sproet..de berichtjes enkel over jouw maakt niets uit! Je moet hier kunnen spuien, van elkaar leren en helpen. Het is niet altijd eenrichtingsverkeer toch 
Sproet is het geen optie om een tijd af te spreken dat hij gaat bellen. Nadat je pil goed is ingewerkt en jij rustig bent bijvoorbeeld. Zo heb je het toch nog een beetje in de hand.
En anders een mail sturen met de vraag waarom hij heeft gebeld.
Sproet is het geen optie om een tijd af te spreken dat hij gaat bellen. Nadat je pil goed is ingewerkt en jij rustig bent bijvoorbeeld. Zo heb je het toch nog een beetje in de hand.
En anders een mail sturen met de vraag waarom hij heeft gebeld.
woensdag 16 maart 2011 om 09:19
woensdag 16 maart 2011 om 09:26
het wordt bij ons echt tijd dat we moeten praten! Ik druf het nog steeds niet. Dit weekend gaan we zijn zusje helpen met verhuizen en even langs zijn opa die erg ziek is. Zijn opa zie ik nu zeker na 8 jaar ook als mijn eigen opa. Vooral omdat ik zelf geen opa meer heb. Ik wil gewoon nog even zien voordat ik een gesprek begin. Je weet nooit hoe het gaat eindigen natuurlijk.
Ik heb het idee dat hij bij me blijft omdat het veel praktischer is. Misschien ook niet hoor, maar bij alles krijg je weer een waarom vraag in mijn hoofd. Ik ben de afgelopen jaar 20 kilo afgevallen. Toen ik nog dik was, begon ons relatie weer slecht te lopen. Geen sex geen compliment niets meer. Pas toen ik weer was afgevallen begon het weer goed te lopen. Doordat ik zoveel ben afgevallen zijn mijn borsten erg slap geworden.
Ik heb samen met mijn man besproken dat ik er aan zit te denken om die even op te laten knappen. Hij staat achter me en vind zeker dat ik dat moet doen.
Daar komt het dan....dan ga ik weer denken: sta jij achter me, omdat je me nog steeds niet mooi vind of sta je achter me omdat je mij steunt.
Heb ook gezegd dat we dat dan waarschijnlijk met ons vakantie geld moet betalen. Geen probleem zei hij. Dan ga ik weer denken..steun je me nou of wil je niet met me op vakantie? Wij zijn op een paar weekendjes weg, nog nooit (wegens omstandigheden, denk ik) samen op vakantie geweest, vandaar dat ik het zon probleem vind dat hij niet met me op vakantie wilt.
Ik heb het idee dat hij bij me blijft omdat het veel praktischer is. Misschien ook niet hoor, maar bij alles krijg je weer een waarom vraag in mijn hoofd. Ik ben de afgelopen jaar 20 kilo afgevallen. Toen ik nog dik was, begon ons relatie weer slecht te lopen. Geen sex geen compliment niets meer. Pas toen ik weer was afgevallen begon het weer goed te lopen. Doordat ik zoveel ben afgevallen zijn mijn borsten erg slap geworden.
Ik heb samen met mijn man besproken dat ik er aan zit te denken om die even op te laten knappen. Hij staat achter me en vind zeker dat ik dat moet doen.
Daar komt het dan....dan ga ik weer denken: sta jij achter me, omdat je me nog steeds niet mooi vind of sta je achter me omdat je mij steunt.
Heb ook gezegd dat we dat dan waarschijnlijk met ons vakantie geld moet betalen. Geen probleem zei hij. Dan ga ik weer denken..steun je me nou of wil je niet met me op vakantie? Wij zijn op een paar weekendjes weg, nog nooit (wegens omstandigheden, denk ik) samen op vakantie geweest, vandaar dat ik het zon probleem vind dat hij niet met me op vakantie wilt.
woensdag 16 maart 2011 om 14:22
@h_nief_e praat met die kerel, want je bent veel te onzeker over zijn diepere gevoelens, drijfveren. Stel je niet zo afhankelijk op je lijkt muisje wel, hihi. Nee maar zonder gekheid, jij bent ook een catch, maar zo stel je je niet op, ook jij mag eisen stellen en dingen willen. Je laat nu alles van hem afhangen en vandaar al je twijfels en kronkels(waar of onwaar..) Dus een goed gesprek heb je nodig, waarbij je voelt of hij het meent of niet. En als jij dat nodig hebt moet dat er komen. En dan bedoel ik niet hem in de hoek drijven maar gewoon rustig en constructief praten en je ei kwijt en je vragen en je twijfels. Als hij daar niet op kan antwoorden of een gesprek met je kan hebben en daar voor open staat, zegt dat toch genoeg?? Iemand die om jou geeft en met jou verder wil doet en neemt toch die moeite?? Het feit dat je niet durft zegt in mijn ogen al genoeg. Waarom een relatie willen met iemand waarmee je niet durft te praten? Bijvoorbeeld beginnen met de vraag waarom hij toch heeft besloten met je verder te willen.En vandaaruit het gesprek laten lopen en kijken hoe diep zijn antwoorden zijn en of ze goed en oprecht voelen voor jou. Jij moet namelijk nog besluiten of jij ook verder wil, een relatie heb je namelijk met zijn tweeen, toch?
woensdag 16 maart 2011 om 15:20
wolkje je hebt idd zoals altijd harstikke gelijk!
Maar dat is nu juist waar ik zo bang voor ben..dat hij geen moeite wilt doen en dat hij niet wilt praten..ik weet namelijk dondersgoed wat mijn conclusie dan is.
Gisteren had ik het geld overgemaakt naar onze therapeut en hij zag dat..en durfde zelfs nog te zeggen dat het zonde van zijn geld was, want het had niets geholpen.
PARDON?? na de therapie sessie ben jij gaan veranderen, je bent weer tegen me gaan praten en je wilde weer bij me zijn. Hoezo het heeft niet geholpen. Weer zon twijfel geval van, als daar het kwartje niet is gevallen zoals ik dacht, waarom zijn we dan samen? Wat is de reden? Wou dat ik dit allemaal hardop had gezegd tegen hem...maar heb me als een mietje gedragen en helemaal niets gezegd...
Maar dat is nu juist waar ik zo bang voor ben..dat hij geen moeite wilt doen en dat hij niet wilt praten..ik weet namelijk dondersgoed wat mijn conclusie dan is.
Gisteren had ik het geld overgemaakt naar onze therapeut en hij zag dat..en durfde zelfs nog te zeggen dat het zonde van zijn geld was, want het had niets geholpen.
PARDON?? na de therapie sessie ben jij gaan veranderen, je bent weer tegen me gaan praten en je wilde weer bij me zijn. Hoezo het heeft niet geholpen. Weer zon twijfel geval van, als daar het kwartje niet is gevallen zoals ik dacht, waarom zijn we dan samen? Wat is de reden? Wou dat ik dit allemaal hardop had gezegd tegen hem...maar heb me als een mietje gedragen en helemaal niets gezegd...
woensdag 16 maart 2011 om 15:27
Ja dat begrijp ik en daarom word het tijd dat je je zelf wel gaat uitspreken, heel rustig en bedaard zodat hij er es wat respect gaat krijgen en vooral jij voor jezelf. Ik begrijp dat je bang bent dat je niet gaat horen wat je wil, maar je eeuwig in een twilight-zone bevinden houd niemand vol, nee is gewoon niet hoe het zou moeten. Zodra jij vor je eigen geluk en gevoelens gaat opkomen zal hij of mee moeten gaan of inderdaad worden je angsten bevestigt. Maar lieve meid dat is toch de enigste manier om gelukkig te worden, jezelf kunnen en durven zijn bij iemand!? En als blijkt dat hij dat dus niet gaat worden, echt , geloof me daar kom je zoo overheen en denk je terug hoe heb ik mezelf zo kunnen verloochenen en kunnen denken dat ik daar gelukig mee was. Maar ik praat makkelijk heb ook in soorgelijke situatie gezeten en ben ook met vallen en weer opstaan wat wijzer geworden... hoop dat ik iets voor je kan betekenen op deze manier!
woensdag 16 maart 2011 om 18:10
Hee Nief, ik snap je echt helemaal. Als ik het zo lees kun je niet goed praten met je vriend, op een of andere manier sluit hij zich af voor de echt diepe gesprekken of niet? Ik herken het van bij mijn ex. Het is natuurlijk ook moeilijk, ook voor hem, maar denk dat je in dit geval zeker een gesprek aan moet gaan, want dit blijft aan je knagen.. Ik zou echt die therapie weer oppakken.
@Sproet: Vind het heel rot om te lezen dat je het zo zwaar hebt. Verder geen advies...
Over mezelf: ik zit weer te denken: zal ik ex een mailtje sturen waarin ik zeg dat ik zijn keuze respecteer en het er wel mee eens ben. Oke, slaat nergens op, ik doe het ook niet hoor!!!! Geen contact gaat me eindelijk goed af, alleen soms (zoals nu dus) komen er nog even wat frustraties boven, zoals: waarom ben ik niet goed genoeg? Wat denk je wel? En dat wil ik 'm dan meedelen. Ik wil gewoon niet dat hij denkt dat ik alleen maar zielig in een hoekje weg zit te kwijnen oid. Dat hij niet denkt dat mijn leven ophoudt na hem. Maar de enige manier is om me gewoon niet meer voor hem te interesseren he! Yep muisje, dat klopt . Baal er alleen zo van dat ik me zo afhankelijk op heb gesteld, hoop dat dat wegebt bij hem...
@Sproet: Vind het heel rot om te lezen dat je het zo zwaar hebt. Verder geen advies...
Over mezelf: ik zit weer te denken: zal ik ex een mailtje sturen waarin ik zeg dat ik zijn keuze respecteer en het er wel mee eens ben. Oke, slaat nergens op, ik doe het ook niet hoor!!!! Geen contact gaat me eindelijk goed af, alleen soms (zoals nu dus) komen er nog even wat frustraties boven, zoals: waarom ben ik niet goed genoeg? Wat denk je wel? En dat wil ik 'm dan meedelen. Ik wil gewoon niet dat hij denkt dat ik alleen maar zielig in een hoekje weg zit te kwijnen oid. Dat hij niet denkt dat mijn leven ophoudt na hem. Maar de enige manier is om me gewoon niet meer voor hem te interesseren he! Yep muisje, dat klopt . Baal er alleen zo van dat ik me zo afhankelijk op heb gesteld, hoop dat dat wegebt bij hem...
woensdag 16 maart 2011 om 19:14
hele dag angstaanvallen.. ben hem kwijt, hoe moet ik nu toch verder..
thuis mail gekeken, zou hij iets gestuurd hebben omdat ik niet op nam? mail van zijn ex. dat hij zegt dat ik hem lastigval.,, en zijn ouders en zijn vrienden. echt, niks van waar. en het doet me zo veel pijn dat ie dat zegt. waarom? hem ook een sms gestuurd met alles wat ik echt nog kwijt wilde. boze sms. ik hoef niet aardig te blijven omdat ik nog hoop dat het toch weer goed zal komen... maar waarom doet het me toch zo veel pijn. ik heb mijn moeder huilend gebeld, ze komt om me bij te staan. ik sta niet voor mezelf n. de pijn en de angst is te groot...
ik snap het niet, ik snap het niet... hoe kan hij?
thuis mail gekeken, zou hij iets gestuurd hebben omdat ik niet op nam? mail van zijn ex. dat hij zegt dat ik hem lastigval.,, en zijn ouders en zijn vrienden. echt, niks van waar. en het doet me zo veel pijn dat ie dat zegt. waarom? hem ook een sms gestuurd met alles wat ik echt nog kwijt wilde. boze sms. ik hoef niet aardig te blijven omdat ik nog hoop dat het toch weer goed zal komen... maar waarom doet het me toch zo veel pijn. ik heb mijn moeder huilend gebeld, ze komt om me bij te staan. ik sta niet voor mezelf n. de pijn en de angst is te groot...
ik snap het niet, ik snap het niet... hoe kan hij?
woensdag 16 maart 2011 om 20:13
quote:muisje23 schreef op 16 maart 2011 @ 18:10:
Over mezelf: ik zit weer te denken: zal ik ex een mailtje sturen waarin ik zeg dat ik zijn keuze respecteer en het er wel mee eens ben. Oke, slaat nergens op, ik doe het ook niet hoor!!!! Geen contact gaat me eindelijk goed af, alleen soms (zoals nu dus) komen er nog even wat frustraties boven, zoals: waarom ben ik niet goed genoeg? Wat denk je wel? En dat wil ik 'm dan meedelen. Ik wil gewoon niet dat hij denkt dat ik alleen maar zielig in een hoekje weg zit te kwijnen oid. Dat hij niet denkt dat mijn leven ophoudt na hem. Maar de enige manier is om me gewoon niet meer voor hem te interesseren he! Yep muisje, dat klopt . Baal er alleen zo van dat ik me zo afhankelijk op heb gesteld, hoop dat dat wegebt bij hem...
Hij komt pas over een uur dus ik kan mezelf nog even hier vermaken....
Muis, niet doen! Geen contact opnemen. Als je niks laat horen heeft hij eerder het gevoel dat je je leven weer opgepakt hebt.
Hoe moeilijk het nu misschien ook is, probeer het vol te houden!!
Sterkte Sproet en Nief. Het zal niet makkelijk zijn nu...
Over mezelf: ik zit weer te denken: zal ik ex een mailtje sturen waarin ik zeg dat ik zijn keuze respecteer en het er wel mee eens ben. Oke, slaat nergens op, ik doe het ook niet hoor!!!! Geen contact gaat me eindelijk goed af, alleen soms (zoals nu dus) komen er nog even wat frustraties boven, zoals: waarom ben ik niet goed genoeg? Wat denk je wel? En dat wil ik 'm dan meedelen. Ik wil gewoon niet dat hij denkt dat ik alleen maar zielig in een hoekje weg zit te kwijnen oid. Dat hij niet denkt dat mijn leven ophoudt na hem. Maar de enige manier is om me gewoon niet meer voor hem te interesseren he! Yep muisje, dat klopt . Baal er alleen zo van dat ik me zo afhankelijk op heb gesteld, hoop dat dat wegebt bij hem...
Hij komt pas over een uur dus ik kan mezelf nog even hier vermaken....
Muis, niet doen! Geen contact opnemen. Als je niks laat horen heeft hij eerder het gevoel dat je je leven weer opgepakt hebt.
Hoe moeilijk het nu misschien ook is, probeer het vol te houden!!
Sterkte Sproet en Nief. Het zal niet makkelijk zijn nu...
woensdag 16 maart 2011 om 20:47
Thanks Pixie! Ik doe het ook niet, het gaat nog wel ook nu. Ben alleen wel bang dat ik over een paar weken TE nieuwsgierig word ofzo. Merk nu aan mezelf dat ik een soort wedstrijd hou. Het wordt ook steeds rustiger in mijn hoofd. Maar als hij helemaal nooit meer iets laat weten ga ik dat wel heel erg vinden denk ik..
woensdag 16 maart 2011 om 22:41
Sproet, ik heb in de psychiatrie gewerkt, is het niet verstandig om echt naar huisarts/psycholoog/psychiater te gaan en aan te geven dat het echt niet gaat? Want dit klinkt niet alsof je het alleen gaat redden. En misschien kan een korte opname (nee, je bent niet gek, maar wel helemaal geblokkeerd en overhoop) wel heel goed helpen... Denk er eens over...
Muisje: Niet sturen. Heb je niets aan.
Nief: ik denk dat het belangrijk is dat als jullie samen komen dat er ook naar jouw wensen wordt geluisterd. Praten is denk ik iets heel logisch. Anders komt het er echt later weer uit...
Pixie: hoop dat vanavond goed is gegaan.
En Avril: hoe is je vakantie?
Muisje: Niet sturen. Heb je niets aan.
Nief: ik denk dat het belangrijk is dat als jullie samen komen dat er ook naar jouw wensen wordt geluisterd. Praten is denk ik iets heel logisch. Anders komt het er echt later weer uit...
Pixie: hoop dat vanavond goed is gegaan.
En Avril: hoe is je vakantie?
woensdag 16 maart 2011 om 23:02
Thanks Polly, ik doe het ook niet. Sinds ik besloten heb aan mezelf te gaan werken merk ik dat de behoefte aan iets naar hem sturen ook minder is, de focus ligt gewoon ergens anders. Blijkbaar ben ik daar nu pas klaar voor .
Wat niet wil zeggen dat ik geen verdriet voel, maar merk eigenlijk dat het zich steeds meer naar mijzelf verplaatst. Dat ik mezelf niet leuk vind en dat weer terug moet komen vooral. Los van wat hij of wie dan ook vindt, ik wil zelf achter mijn leven kunnen staan, beetje vaag misschien, maar goed.
Wat niet wil zeggen dat ik geen verdriet voel, maar merk eigenlijk dat het zich steeds meer naar mijzelf verplaatst. Dat ik mezelf niet leuk vind en dat weer terug moet komen vooral. Los van wat hij of wie dan ook vindt, ik wil zelf achter mijn leven kunnen staan, beetje vaag misschien, maar goed.